مووی شو با افتخار تقدیم می کند ::MovieSho.com::
‫[یک خانواده تقریبا معمولی]
‫کسی اینجاست؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم. ‫کسی نیست؟
‫کسی اونجا نیست؟
‫استلا؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫بیا. ‫پاشو.
‫هی، هی، هی.
‫هی...
‫اشکالی نداره که استرس ‫داشته باشی، می‌دونی.
‫منم بودم قبل محاکمه استرس می‌گرفتم.
‫فقط این‌که اصلا نمی‌دونم چی باید ‫درباره‌اش بگم...
‫چیزی که لازمه بگی رو بگو، استلا.
‫وکیلت چندتا لباس برات فرستاده که ‫امروز برای... برای محاکمه بپوشی.
‫وقتی آماده بودی میام دنبالت، باشه؟
‫هی.
‫- سلام. ‫- سلام. چیزی شده؟
‫- می‌شه داخل حرف بزنیم؟ ‫- آره، حتما، بیا داخل.
‫میکائیل. آمینا بسیچ توی شهادتش ‫اطلاعات جدیدی رو رو می‌کنه.
‫اولریکا، چی شده؟
‫از آمینا درباره استلا سوال کن...
‫که... که استلا خشن و این‌ها هست یا نه،
‫و بعدش اون رو به دادستان بده.
‫ولی... ولی... ‫اون فقط یه شاهد عینیه.
‫- تو دنبال چی هستی؟ ‫- الان چیزِ بیشتری نمی‌تونم بگم.
‫باید حرفم رو باور کنی. ‫بعدا می‌فهمی.
‫قول می‌دم.
‫باشه.
‫ممنونم. ‫ممنونم.
‫این اشتباهه.
‫از اولش هم گفتیم که نباید ‫جدی‌ش کنیم.
‫آره، آره، آره، گفتیم. ‫اشکالی نداره.
‫اگه تو اینو می‌خوای...
‫دیگه نمی‌تونم.
‫پس... خداحافظ، میکائیل.
‫امروز، محاکمه‌ی یک زن جوانِ
‫متهم به قتل یک کارآفرین، کریستوفر اولسن، ‫شروع می‌شه.
‫دادستانی چندین شاهد رو برای ‫این محاکمه فراخونده،
‫اما مدعی فقط دو شاهد رو احضار کرده،
‫از جمله پدر متهم،
‫که عذر موجه اون برای شب قتل ‫به شمار میاد.
‫خب...
‫- من الان می‌رم داخل، باشه؟ ‫- باشه.
‫به زودی می‌بینمت.
‫خیلی خب.
‫تا جایی که می‌تونی دقیق و واضح ‫صحبت کن.
‫صریح باش و درباره چیزی که صحبتش ‫وسط نیومده حرف نزن.
‫فهمیدی؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫صبح بخیر. ‫من هانا لژون هستم،
‫مسئولیت این جلسه
‫و ریاست این دادگاه به عهده منه.
‫حالا... آیا دادستانی درخواست ‫خودش رو ارائه می‌ده؟
‫دادستانی خواهان اینه که استلا ساندل
‫به قتل محکوم بشه.
‫در تاریخ 7 اکتبر،
‫به طور عمدی زندگی کریستوفر اولسن رو ‫با وارد آوردن
‫چندین ضربه کشنده چاقو ازش گرفت.
‫بعدش هم اون رو در حال خونریزی ‫و بی‌پناه رها کرد،
‫تا با عذاب بمیره.
‫و موضع متهم چیه؟
‫استلا ساندل بی‌گناهه.
‫حالا با سوال از استلا ساندل ‫شروع می‌کنیم.
‫می‌تونید لطفا به زبون خودتون درباره‌ی
‫وقایعی که بهشون متهم شدید
‫و هر چیز دیگه‌ای که می‌دونید توضیح بدید؟
‫از کجا باید شروع کنم؟
‫شما کریستوفر اولسن رو می‌شناسی؟
‫بله.
‫خیلی خب. می‌تونید لطفا به دادگاه بگید که ‫در شب هفتم اکتبر چه اتفاقی افتاد؟
‫خب، من مثل همیشه سر کار بودم.
‫من و آمینا قرار گذاشتیم که بعدش ‫هم‌دیگه رو ببینیم... توی "اینفرنو".
‫خب، بذار ببینم.
‫این همون آمینا بسیچه که بعدا ‫قرار اینجا شهادت بده؟
‫بله. ولی وقتی اونجا رسیدم، ‫اون نبود.
‫آه،
‫من... من چندتا پیام براش فرستادم،
‫ولی اون جوابی نداد،
‫و... من هم رفتم چند جای دیگه رو ‫چک کردم.
‫تهش به خونه‌ی کریس رفتم تا ببینم ‫که اونجاست یا نه.
‫ولی... ولی وقتی رسیدم، در قفل بود ‫و هیچ کسی جواب نداد.
‫- خب... ‫- خب، بعدش چیکار کردی؟
‫من...
‫رفتم خونه.
‫و بعدش رفتم خوابیدم.
‫ممنونم.
‫دادستانی.
‫استلا، پس تو ادعا می‌کنی که تو ‫در شب هفتم اکتبر
‫خونه‌ی کریستوفر اولسن رفتی، ‫ولی کسی در رو باز نکرد؟
‫بله.
‫و بعدش رفتی؟
‫اوهوم، درسته.
‫از کدوم طرف رفتی؟
‫اون راهی که از محوطه پارکینگ می‌گذره.
‫پس یعنی از "تگنرپلاتسن"
‫که پشت بلوک خونه‌ی کریستوفر اولسنه ‫رد نشدی؟
‫نه تا جایی که یادمه، نه.
‫خب، با توجه به تحقیقات ما، ‫یه رد پا اونجا کشف شده.
‫از یه کفش.
‫کفش تو، استلا.
‫به نظرت این چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم. ‫خیلی... از آدما هستن که این مدل کفش رو می‌پوشن.
‫احساست نسبت به کریستوفر اولسن ‫شرح بده.
‫خب، ازش خوشم میومد.
‫ازش خوشت میومد... ؟ ‫پس یعنی عاشق‌ش بودی؟
‫مطمئن نیستم.
‫احیانا قضیه این نیست که نگران بودی ‫و ترسیده بودی
‫که دوست صمیمی‌ت، آمینا بسیچ، هم
‫عاشق اون باشه؟
‫و این‌که اون احساسات متقابل باشن؟
‫نه.
‫چون تو اون شب چندین بار با ‫آمینا تماس گرفتی،
‫چندین پیام براش فرستادی.
‫و چیزهایی مثل،
‫"کجا هستی؟ ‫پیش کریس هستی؟"
‫وقتی دیدم توی اینفرنو نیست استرس گرفتم.
‫قبلا هرگز همچین اتفاقی نیفتاده بود.
‫و وقتی که دیدم پیداش نشد، ‫نگران شدم.
‫آره، تو واقعا نگران بودی
‫که دوست صمیمی‌ت هم
‫- عاشق اولسن شده باشه... ‫- نه.
‫و برای همین اون شب به خونه‌ش رفتی.
‫- از روی نگرانی نبود، بلکه از روی عصبانیت... ‫- نه.
‫- و شک بود. ‫- نه، این‌جوری نبود.
‫ممنونم.
‫دیگه سوالی ندارم.
‫لوئیز نیمان برای دادن شهادت ‫به جایگاه شماره یک.
‫لوئیز نیمان.
‫شما در شب هفتم اکتبر کجا بودی؟
‫با دوستام توی کافه بودم.
‫کرستین بوستروم.
‫رابطه شما با متهم چیه؟
‫من... من نونوایی "مادربزرگ" رو اداره می‌کنم. ‫رئیس استلا هستم.
‫شما وضعیت روحی استلا در اون شب رو ‫چطور توصیف می‌کنید؟
‫واقعا بی‌ثبات.
‫اون گوشی من رو ازم گرفت.
‫اون گفت که این اسپری فلفله،
‫و این‌که همیشه وقتی بیرون می‌ره ‫اون رو با خودش می‌بره.
‫خب... اون ناراحت بود.
‫- عصبانی. ‫- عصبانی یعنی پرخاشگر بود؟
‫آره. ‫می‌شه گفت پرخاشگر بود.
‫می‌تونید به دادگاه بگید که ‫کجا کار می‌کنید؟
‫من در بخش پزشکی قانونی برای ‫اداره پلیس لوند کار می‌کنم.
‫ما یه رد پا کنار یه گودال آب پیدا کردیم،
‫یه متر اون‌ورتر از جسد کریستوفر اولسن.
‫شما همسایه کناریِ کریستوفر اولسن هستید،
‫و به ما گفتید که استلا ساندل رو دیدید.
‫بله.
‫من از پشت پنجره اون رو توی خیابون دیدم.
‫و بعدش،
‫صدای جیغ بلندی
‫از پارکینگ شنیدم.
‫شما چطور می‌تونید مطمئن باشید که ‫این رد پایِ به‌خصوص
‫از همون کفشیه که استلا ساندل ‫پوشیده بوده؟
‫این رو می‌دونیم چون کفش‌هاش رو ‫بررسی کردیم،
‫و میکروفیبر یکی از اونا رو توی ‫صحنه جرم پیدا کردیم.
‫پس بدون شک این همون کفشیه
‫که اونجا از خودش رد به جا گذاشته.
‫حدود چه ساعتی این اتفاق افتاد؟
‫طرفای نیمه شب بود.
‫و اون جیغ و فریادها رو هرگز فراموش نمی‌کنم. ‫مو به تنم سیخ کردن.
‫حتما واسه زمانی بوده که بهش چاقو زده.
‫ممنونم. ‫دیگه سوالی ندارم.
‫آدام ساندل برای دادن شهادت به جایگاه شماره یک.
‫آقای ساندل. ‫لطفا بشینید.
‫آدام ساندل،
‫الان قراره درباره‌ی اتفاقاتی
‫که در شب هفتم اکتبر امسال رخ دادن ‫ازتون سوال بشه.
‫به عنوان پدر متهم،
‫مجبور نسیتید به عنوان شاهد ‫سوگند بخورید،
‫بنابراین شما تحت مسئولیت کیفری ‫شهادت نمی‌دید.
‫ولی باید یادآوری کنم که بیان هر چیز ‫خلاف واقعیت
‫اینجا و در دادگاه یک کار غیر عقلانیه.
‫- متوجه شدید؟ ‫- بله.
‫شاهدتون، آقای بلومبرگ.
‫ممنونم.
‫آدام، می‌دونم این برات سخته، ‫برای همین کوتاه‌ش می‌کنم.
‫می‌خوای با گفتن این‎که شغلت چیه ‫شروع کنی؟
‫من یه کشیش هستم...
‫... یه کشیش در کلیسای سوئد، ‫و 8 ساله که شغلم اینه.
‫می‌تونید یه ذره درباره رابطه‌تون با ‫استلا بهمون بگید؟
‫استلا...
‫تمام دنیای منه.
‫اوضاع... اوضاع توی خونه چطوره؟
‫یه وقتایی... خوبه.
‫ولی همیشه نه.
‫هیچی به سختیِ پدر و مادر بودن نیست.
‫می‌تونید بهمون بگید که
‫از شب هفتم اکتبر چی یادتونه؟
‫من خونه بودم.
‫استلا می‌خواست...
‫اون می‌خواست با دوستش آمینا بیرون بره.
‫زنم...
‫تا دیروقت سر کار بود.
‫من نمی‌تونستم بخوابم. وقتی استلا ‫بیرون می‌ره همیشه یه ذره نگرانم.
‫ولی حتما خوابم برده چون وقتی که ‫برگشت بیدار شدم.
‫اون موقع ساعت چند بود؟
‫11:55.
‫11:55 شب؟
‫- مطمئن هستید؟ ‫- مطمئنم.
‫وقتی صدای اومدنش رو شنیدم ‫ساعت رو چک کردم.
‫ممنونم.
‫دادستانی.
‫شما مطمئنی که استلا ساعت ‫11:55 شب به خونه اومده.
‫چون به محض این‌که برگشته شما ‫ساعت رو چک کردی.
‫درسته؟
‫می‌بینم که دارید سرتون رو تکون می‌دید،
‫پس این رو به عنوان "بله" در نظر می‌گیرم.
‫بله، بله. ‫درسته.
‫درطول تحقیقات،
‫ما تونستیم چندین پیامی که اون شب ‫از گوشی شما
‫ارسال شده بود رو بازیابی کنیم.
‫پیام‌هایی که... پاک‌شون کرده بودید.
‫و طبق رونوشت‌ها،
‫می‌بینیم که یکی از پیام‌ها ساعت 12:02 بامداد ‫ارسال شده.
‫با مضمونِ "کِی برمی‌گردی خونه؟"
‫و یکی دیگه ساعت 12:23 بامداد.
‫"می‌شه لطفا جواب بدی؟"
‫به نظر من که خیلی عجیبه که
‫شما بعد از این‌که استلا اومده خونه ‫بهش پیام داده باشید.
‫آره، نمی‌دونم به نظر من هم همون قدر ‫عجیب هست یا نه.
‫جدی؟ ‫از چه نظر؟
‫این هم برای من و هم برای بقیه ‫اتفاق افتاده، من شنیدم...
‫که گه گاهی وقتی آدم یه پیامی رو می‌فرسته،
‫پیام ارسال نمی‌شه،
‫یعنی فورا ارسال نمی‌شه. ‫گاهی اوقات تاخیر دارن.
‫پس دارید می‌گید که این پیام‌هایی
‫که شما در ساعت 12:02 و 12:23 فرستادید
‫درواقع همون شب فرستاده شده بودن ‫ولی تاخیر داشتن؟
‫درسته.
‫شما می‌دونی که گه گاهی آنتن نمی‌ده دیگه، نه؟
‫پس یعنی آنتن نداده؟
‫بله.
‫خب، ما دفاعیات شما رو
‫به عنوان یک عضو برجسته جامعه،
‫یک کشیش متعهد،
‫و یک پدر فداکار شنیدیم.
‫ولی واقعیت اینه که
‫شما به طور مداوم از پیش‌روی این تحقیقات ‫جلوگیری کردید،
‫این‌طور نیست؟
‫شما سعی کردی من رو اذیت کنی.
‫شما سعی کردید سوء ظن ما رو ‫به کسی غیر از دخترتون معطوف کنید.
‫من فقط سعی کردم مطمئن بشم که...
‫ما همه داریم هر کاری که از دست‌مون برمیاد ‫انجام می‌دیم... تا به حقیقت برسیم.
‫خب این "تمام کاری که از دست‌مون برمیاد"،
‫شامل خلاص شدن از شر شواهد مجرمانه هم می‌شه؟
‫نمی‌دونم منظورتون از این حرف چیه.
‫لباس‌هایی که استلا اون شب پوشیده بود،
‫باتوجه به گفته‌های شاهدین،
‫یه شلوار لی آبی و یه هودی خاکستری بودن.
‫ما نتونستیم اونا رو پیدا کنیم.
‫گوشی استلا رو هم نتونستیم پیدا کنیم. ‫این رو چطور توضیح می‌دید؟
‫خب، من چیزی در این باره نمی‌دونم. ‫نمی‌تونم چیزی بگم.
‫ممنونم. ‫دیگه سوالی ندارم.
‫ممنونم، آدام.
‫ادامه جلسه به وقت دیگری ‫موکول می‌شه.
‫فردا ساعت 9 صبح ادامه می‌دیم.
‫کریس!
‫کریس، باز کن!
‫خب...
‫صبح بخیر.
‫بریم سراغ... شاهد نهایی این محاکمه.
‫آمینا بسیچ برای دادن شهادت ‫به جایگاه شماره یک.
‫سلام، آمینا.
‫تو می‌تونی اینجا بشینی. ‫ممنونم.
‫الان باید با تکرار حرف‌های من سوگند بخوری...
‫"من، آمینا بسیچ..."
‫من، آمینا بسیچ...
‫"... با وجدانم قسم می‌خورم..."
‫... با وجدانم قسم می‌خورم...
‫"... که حقیقت را بگویم ‫و جز حقیقت..."
‫... که حقیقت را بگویم ‫و جز حقیقت...
‫"... چیزی نگویم."
‫چیزی نگویم.
‫- شاهد رو به تیم دفاعی می‌سپارم. ‫- ممنونم.
‫آمینا بسیچ، می‌تونی درباره رابطه‌ت ‫با استلا بهمون بگی؟
‫استلا... اون دوست صمیمی منه.
‫ما از سال نُهم تو یه کلاس بودیم.
‫همچنین توی مدرسه با هم هندبال ‫بازی می‌کردیم.
‫الان رابطه‌تون چطوره؟
‫اون هنوز دوست صمیمی منه.
‫شما استلا رو به عنوان یه شخص ‫چطور توصیف می‌کنی؟
‫هیچ کسی مثل اون نیست.
‫اون...
‫قویه.
‫لجبازه.
‫و پای باور و اعتقاداتش می‌ایسته.
‫و آیا استلا رو به عنوان یک فردِ... ‫خشن می‌شناسی؟
‫نه.
‫فکر می‌کنی می‌تونه کریستوفر اولسن رو ‫کشته باشه؟
‫به هیچ وجه.
‫نه.
‫ممنونم.
‫دادستانی.
‫آمینا، تو چقدر کریستوفر اولسن رو می‌شناختی؟
‫زیاد نمی‌شناختمش.
‫تو بهش... علاقه داشتی؟
‫نه، اصلا.
‫ما بررسی کردیم که...
‫و اون شب بهش گفتم که ‫علاقه‌ای بهش ندارم.
‫اون شب؟
‫منظورت همون شب قتله؟
‫بله.
‫پس تو... ‫تو کریستوفر اولسن رو
‫در... همون شبی که کشته شد دیدی؟
‫بله.
‫فقط...
‫توی مصاحبه‌ای که پلیس کرده،
‫تو گفتی که مستقیم از کافه ‫به خونه رفتی.
‫حقیقت نداره.
‫[من زود رسیدم. ‫توی کافه منتظرم.]
‫سلام.
‫- چی... ؟ ‫- خوبی؟
‫- منتظر استلا هستی، آره؟ ‫- آره.
‫اون گفت قراره بیرون بره، ‫ولی فکر نمی‌کردم منظورش اینجا باشه.
‫اتفاقی شد.
‫خب، راستش، ‫لوند اونقدرا هم بزرگ نیست.
‫متاسفانه...
‫تو از من خوشت نمیاد؟
‫خب، جای تعجب نداره.
‫تو و استلا دوستای صمیمی هستید، ‫و... من اومدم بین‌تون.
‫تو بین ما نیومدی.
‫شب اولی که هم‌دیگه رو دیدیم رو ‫یادته... توی میروت؟
‫تو اونی بودی که ازش خوشم اومد.
‫نگرانم که... دوست اشتباهی رو ‫انتخاب کرده باشم.
‫باور کن.
‫اصلا لازم نیست نگرانش باشی.
‫ببین، متاسفم.
‫اون... اشتباه بود، ‫چیزی که الان گفتم.
‫عصبی بودم، و حس می‌کنم ‫از من بدت میاد.
‫پس...
‫... منو می‌بخشی؟
‫حرف احمقانه‌ای زدم.
‫ببخشید.
‫جهت آشتی... یه چیزی برات گرفتم.
‫ببخشید...
‫خوبی؟ ‫هی، آمینا!
‫آمینا.
‫خوبی؟
‫چی؟
‫- هی، خوبی؟ بیا اینجا. ‫- نه.
‫بیا. ‫من می‌رسونمت خونه.
‫بیا.
‫نه...
‫نکن...
‫[کجایی؟ ‫با کریس هستی؟]
‫[سرم درد می‌کرد ‫اومدم خونه، ولی خوبم :)]
‫استلا...
‫خب، تو با کریستوفر اولسن
‫سوار ماشین شدی، ‫و به خونه‌ش رفتی؟
‫بله.
‫خیلی خب، ‫اونجا چه اتفاقی افتاد؟
‫اون بهم تجاوز کرد.
‫ببخشید؟
‫کریستوفر اولسن... منو چیزخور کرد ‫و بهم تجاوز کرد.
‫چرا تا الان چیزی نگفتی؟
‫می‌خوای یه استراحتی بکنیم، آمینا؟
‫نه.
‫فکر می‌کردم اگه حقیقت رو بگم ‫کسی حرفم رو باور نمی‌کنه.
‫می‌دونم که دوست سابق کریستوفر، لیندا لوندر، هم ‫سر همین قضیه سعی کرده ازش شکایت کنه.
‫کسی حرفش رو باور نکرده.
‫حس کردم که...
‫من باید حرف بزنم.
‫چندین سال پیش به استلا تجاوز شد،
‫توی اردوی هندبال.
‫پدر و مادرش گفتن گزارش دادن‌ش ‫فایده‌ای نداره.
‫چون تهش استلا هست که... ‫مواخذه و سرزنش می‌شه.
‫و... اون مردی که این کار رو انجام داده ‫احتمالا بی‌گناه شناخته می‌شه.
‫پس تو... تو داری می‌گی که کریستوفر اولسن
‫در شب هفتم اکتبر توی آپارتمان‌ش ‫به تو تجاوز کرده؟
‫بله.
‫و تو چیکار کردی؟
‫وقتی تموم شد،
‫خب، از آپارتمانش بیرون دویدم و... ‫رفتم خونه.
‫وقتی که... داشتم از خونه‌ش فرار می‌کردم، ‫من...
‫به یه گلدون خوردم...
‫که روی یه قفسه توی راهرو ‫گذاشته شده بود.
‫خرد شد.
‫صبح روز بعدش، شنیدم که...
‫اون مرده.
‫آمینا، تو گفتی که استلا ‫بهترین دوستت هست، درسته؟
‫- بله. ‫- پس...
‫ما از کجا بدونیم این داستان ساختگی نیست
‫تا بتونی تمرکز رو از روی استلا برداری و ‫به اقدامات ادعاییِ یک مرد معطوف کنی؟
‫مردی که هیچ راهی برای ‫دفاع از خودش نداره.
‫ما چطور باید باور کنیم
‫که تو اصلا اون شب در آپارتمان کریستوفر اولسن بودی
‫اونم وقتی که گفتی به خونه رفتی؟
‫من اونجا بودم.
‫کریستوفر اولسن منو چیزخور کرد ‫و بهم تجاوز کرد.
‫ممنونم. ‫دیگه سوالی ندارم.
‫ممنونم، آمینا.
‫حالا قبل از شنیدن بیانات پایانی شما
‫یه استراحت کوتاه می‌کنیم.
‫اگه دو مظنون احتمالی در صحنه قتل ‫وجود داشته باشه،
‫دادستانی باید بتونه ثابت کنه
‫که کدوم یک از اونا مرتکب قتل شدن یا ‫ثابت کنه که هم‌دست بودن.
‫اگه الان به پلیس خبر بدی،
‫اون‌وقت هر کاری از دست‌شون بربیاد ‫انجام می‌دن تا هر دو شما رو محکوم کنن.
‫پس اگه این روش جواب بده، ‫باید منتظر محاکمه بمونی.
‫این‌جوری دادستانی غافلگیر می‌شه.
‫متوجهی؟
‫من احتمال یک مقصر جایگزین رو ‫مطرح می‌کنم.
‫دقیقا.
‫پس می‌دونستی؟
‫تمام این مدت؟
‫آره.
‫پس چرا به من نگفتی؟
‫برای این‌که مجبور نشی دروغ بگی، آدام.
‫پس تو می‌دونی اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫می‌دونی که اون چطور مرد؟
‫آره.
‫اصلا دلت می‌خواد بدونی؟
‫نه.
‫اقامه دعوی هم‌اکنون در دادگاه شماره یک ‫ادامه پیدا می‌کند.
‫باشه.
‫خب، می‌ریم سراغ بیانیه پایانی.
‫دادستانی می‌تونه ادامه بده.
‫[دادگاه ناحیه لوند]
‫درک من از این قضیه اینه که این ‫کیفرخواست درست مطرح شده
‫و استلا ساندل باید به قتل
‫کریستوفر اولسن محکوم بشه،
‫و باتوجه به شدت جرم براش حکم ‫بریده بشه.
‫براساس شواهد ارائه شده، ‫ثابت شده
‫که تمام جراحات وارد شده با چاقو به ‫کریستوفر اولسن کشنده بودن.
‫و وجود رد کفش استلا ساندل
‫ثابت می‌کنه که اون در حدود زمان وقوع قتل
‫در صحنه قتل حضور داشته.
‫کریستوفر اولسن اثری از اسپری فلفل ‫توی چشماش داشت.
‫زمانیکه استلا دستگیر شد، ‫یه اسپری فلفل در دست داشت.
‫استلا ساندل انگیزه داشته.
‫اون حسادت می‌کرده که ‫کریستوفر اولسن رابطه‌ای رو
‫با بهترین دوستش، آمینا بسیچ، شروع کرده.
‫شهادت آمینا بسیچ در دادگاه رو
‫می‌شه به عنوان یک داستان از پیش ‫ساخته شده در نظر گرفت،
‫و بنابراین باید نادیده گرفته بشه.
‫در نتیجه، مدارک دفاعی
‫به هیچ وجه شواهدی رو که من ‫ارائه کردم نفی نمی‌کنه.
‫استلا ساندل مرتکب قتل شده
‫و باید به 18 سال زندان محکوم بشه.
‫ممنونم.
‫بفرمائید، آقای بلومبرگ.
‫تنها چیزی که دادستانی در این جلسه ‫اثبات کرد
‫این بود که موکل من در نزدیکی خانه‌ی ‫آقای اولسن
‫در شب مورد بحث مشاهده شده.
‫از طرف دیگه،
‫در این جلسه مشخص شد
‫که آمینا بسیچ هم اون شب ‫در صحنه جرم حضور داشته.
‫پس هم آمینا بسیچ و هم استلا ساندل ‫می‌تونستن در زمان
‫مرگ کریستوفر اولسن در نزدیکی صحنه ‫حضور داشته باشن.
‫دادستانی نه آلت قتاله
‫و نه هیچ مدرک فیزیکی‌ای
‫برای اثبات این‌که قتل به شیوه‌ی مورد بحث اونا ‫اتفاق افتاده ندارن.
‫بنابراین به هیچ وجه فرای شک منطقی ثابت نشده که
‫موکل من مسئول مرگ کریستوفر اولسنه.
‫تنها راه مختومه شدن پرونده و ‫تبرئه استلا ساندله.
‫ممنونم.
‫خب، این جلسه‌ی دادگاه در این لحظه ‫به پایان رسید.
‫حالا ما در این اتاق می‌مونیم و ‫تمام شواهد رو از نظر می‌گذرونیم.
‫از همه‌تون می‌خوایم تا زمانی که ما ‫مشغول بررسی هستیم بیرون منتظر بمونید.
‫منو ببین.
‫به من نگاه کن!
‫لعنتی!
‫بیا اینجا!
‫[تحلیل: تمام شواهد نشان می‌دهد که این ‫نوجوان 19 ساله گناه‌کار است]
‫حکم در دادگاه شماره یک صادر می‌شود.
‫این دادگاه بررسی‌های لازم رو انجام داده
‫و حالا حکمش رو اعلام می‌کنه.
‫مدارک مدافع،
‫به همراه شهادت آمینا بسیچ،
‫نشون می‌ده که فرای شک منطقی ‫ثابت نشده
‫که استلا ساندل به شیوه‌ی ادعا شده توسط ‫دادستانی عمل کرده.
‫رای دادگاه
‫درمورد اتهام علیه استلا ساندل
‫اینه که اون گناه‌کار نیست.
‫اوه، خداروشکر.
‫اون بلافاصله آزاد می‌شه.
‫اوه!
‫تو آزادی. ‫تمومه.
‫اوه...
‫آدام؟
‫- فکر می‌کردم تو باشی. ‫- هی!
‫- سلام. هی! ‫- هی.
‫عالیه.
‫خب، خودت چطورایی؟
‫آره. ‫خوبم.
‫اومدم یه سلامی بکنم، ‫و لپ تاپم رو بدم
‫تا قبل از رفتن چندتا کار نیمه کاره رو ‫تموم کنم.
‫به نظر میاد محول کردن کار به بقیه
‫راحت‌تر از انجامش باشه.
‫خب، این خیلی غیر معموله که ‫کسی از کلیسا خارج بشه.
‫- من از کلیسا نمی‌رم. ‫- هوم.
‫ولی دیگه نمی‌تونم کشیش باشم، سیری.
‫حداقل، الان نه.
‫اوه، خیلی دل‌مون برات تنگ می‌شه، آدام.
‫ممنونم.
‫- یه فنجون قهوه می‌خوری؟ ‫- آره، حتما.
‫- آره؟ ‫- اگه بتونی یه قهوه تازه درست کنی.
‫- اوه، البته. ‫- در لحظه نمی‌تونم.
‫خدایا، به من آرامشی بده
‫تا بپذیرم چیزهایی را که نمی‌توانم ‫تغییر دهم،
‫شجاعتی بده برای چیزهایی که می‌توانم ‫تغییر دهم،
‫و دانشی بده برای درک تفاوت‌ها.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫- مواظب خودت باش. ‫- می‌بینمت.
‫باشه، جلسه بعد می‌بینمت.
‫- هی. ‫- سلام.
‫- چطور بود؟ ‫- خوب.
‫نه، نکن!
‫بیاید اینجا!
‫استلا!
‫استلا، بیا بریم!
‫استلا!
‫هرزه‌ی عوضی!
مووی شو با افتخار تقدیم می کند ::MovieSho.com::