‫[فراتر از وکالت.]
‫[فصل چهارم: چشم در ازای چشم، ‫ دندان در ازای دندان.]
‫- ضربه خوبی بود! ‫- عالی!
‫تقریبا رفت داخل!
‫خیلی نزدیکه.
‫ضربه خوبی بود!
‫- تحت‌تاثیر قرار گرفتم. ‫- فقط ضربه اولیه رو بزن.
‫- خیلی نزدیک رفت. ‫- آقای چوی.
‫بذار برم سر اصل مطلب.
‫لطفا بفرمایید.
‫من فقط از بهترین‌ها خوشم میاد.
‫متوجه‌ام.
‫واسه همین با بهترین دفتر حقوقی ‫کره یعنی لی و و سو کار می‌کنم.
‫ما توی یول‌لیم هنوز خیلی ‫ جای پیشرفت داریم آقای لو.
‫خودم شخصا به آقای سونگ‌چول خیلی مدیونم.
‫واسه همین این فرصت رو بهتون می‌دم.
‫خیلی ممنون.
‫ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫الان ازم تشکر نکن.
‫جانم؟
‫یه شرطی هست.
‫چه جور...
‫یه اتفاق ناجوری برای من پیش اومده...
‫و یه نفر رو نیاز دارم که حلش بکنه.
‫مشکلی نیست. ما بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫آقای هونگ دویون که اینجان...
‫- نه. ‫- اون...
‫یه نفر رو لازم دارم.
‫کی...
‫آقای یون سوک‌هون.
‫کارنامه‌اش خیلی تعریفی نداره...
‫شنیدم درصد پیروزی خیلی بالایی داره و ‫ پرونده‌هاش رو با دقت بررسی می‌کنه.
‫درسته...
‫شرطم اینه.
‫اگه آقای یون پرونده شخصی من رو قبول کنه...
‫معامله سرمایه‌گذاری متمرکز ‫اس‌ام‌آر صندوق کومو رو...
‫به یول‌لیم می‌سپرم، نه به لی و سو.
‫بفرمایید آقا.
‫ببخشید، من باید برم سرویس.
‫- عجله نکنید قربان. ‫- راحت باشید.
‫وای.
‫چیکار کنیم؟
‫چرا باید یون سوک‌هون باشه؟
‫شک دارم قبول کنه.
‫مجبورش می‌کنم قبول کنه.
‫رئیس بخش دعوی کیم یول‌سونگه...
‫دست راست پدرم.
‫درسته.
‫یعنی اون طرف توئه.
‫می‌شه این‌طور گفت.
‫آقای یون ممکنه به حرف من گوش نکنه...
‫ولی به حرف آقای کیم گوش می‌کنه.
‫- می‌کنه؟ ‫- آره.
‫گمونم.
‫آقای کیم یول‌سونگ الگوی ‫ خانم کوون نایون بوده...
‫که الگوی آقای یونه.
‫وای.
‫چرا از بین این همه آدم، یون؟
‫بیا داخل.
‫شنیدین، نه؟
‫آقای کو که اینجاست...
‫صندوق کومو رو به عنوان مشتریمون جذب کرده.
‫هنوز نه آقای کیم.
‫تنها در صورتی ممکنه که آقای یون ‫ بزرگ بهمون یه کمکی بکنه.
‫در اون صورت حل می‌شه.
‫ایشون آقای چوی چول‌مین هستن.
‫موسس و مدیرعامل صندوق کومو.
‫ایشون آقای یون سوک‌هون هستن، ‫بهترین وکیل دعوی ما.
‫در مورد شما زیاد شنیدم.
‫شنیدم که وکیل عالی‌ای هستین.
‫مرسی.
‫ولی...
‫بهتر نیست که پرونده‌ی صندوق کومو...
‫توسط تیم ادغام و تملیک رسیدگی بشه ‫ و نه دعوی؟
‫چرا.
‫قرارداد سرمایه‌گذاری اس‌ام‌آر توسط ‫ تیم ادغام و تملیک بسته می‌شه.
‫دلیل این که شما رو خواستم...
‫این بود که آقای چوی یه پرونده ‫دعوی خصوصی دارن.
‫حالا که متخصصمون رسیدن، ‫لطفا بفرمایید.
‫می‌خوام بابت تهمت شکایت کنم.
‫از کی؟
‫از پرستار خانه‌دارم.
‫چی شده؟
‫چیزه...
‫لطفا راحت باشید.
‫به پلیس گزارش کرده که من ‫ دخترم رو کتک می‌زنم.
‫حتی به رسانه‌ها گفته.
‫با کمک یه سری افراد تونستم این ‫قضیه رو بدون دردسر حلش کنم.
‫ولی اگه خبرش پخش بشه، ‫ممکنه حتی بیشتر از این دردسر درست کنه.
‫واسه همین می‌خواید ازش شکایت کنید؟
‫مطمئن نیستم.
‫من طرفدار شلوغی و پیچیدگی نیستم...
‫واسه همین ترجیح می‌دم خیلی ساکت ‫ و خلوت بدون دادگاه حلش کنیم.
‫فرقی نمی‌کنه که فشار حقوقی باشه ‫ و یا تهدید قانونی...
‫نمی‌تونیم به این شیوه حلش کنیم؟
‫حتما این‌طوری رفتار می‌کنه ‫ چون از شما آتویی داره.
‫می‌گه عکس گرفته.
‫- عکس؟ ‫- بله.
‫عکس‌ها رو دارید؟
‫بله.
‫وای...
‫اون چطور...
‫نمی‌دونم.
‫کبودی و زخم رو می‌شه با گریم درست کرد.
‫من خیلی سرم شلوغه و ‫ با دخترم وقت نمی‌گذرونم...
‫ولی اون هر روز پیششه. ‫می‌تونه هر داستانی سرهم کنه.
‫توی چنین شرایط‌هایی...
‫اونی که چیز بیشتری واسه ‫ از دست دادن داره، ضعیف‌تره.
‫وقتی رسانه‌ها داستان اشتباهی رو بشنون...
‫حقیقت دیگه اهمیتی نداره.
‫اگه اسم شرکت لکه‌دار بشه...
‫صرفا فقط به من آسیب نمی‌زنه. ‫به سرمایه‌گذارها هم می‌زنه.
‫باید احتیاط کنم.
‫مطمئنم.
‫ظاهرا با آدم کثیفی روبرو هستین.
‫به فکر این افتادم که بهش پول بدم ‫ که فقط تمومش کنه...
‫ولی گفتم ممکنه این‌طور به نظر بیاد...
‫که به کاری که نکردم اعتراف کردم.
‫واسه همین خطر نکردم.
‫خبر اینه که یه شخص مهم از ‫سرمایه‌گذارهای اصلی صندوق کوموئه.
‫خیلی از افراد سیاسی مهم هم ‫به نحوی نقش دارن...
‫و همچنین چندین کارآفرین ‫ که ریشه در کارهای خلاف دارن.
‫آقای چون چول‌مین شخصی به نظر نمیاد ‫که چنین کاری با دخترش بکنه.
‫توی رسانه‌ها آدم خیلی مهربانیه.
‫صادقانه بخوام بگم...
‫انقدر قدرتمنده که اگه کسی رو بکشه ‫ و زندانی نشه...
‫جای تعجبی نداره.
‫[آقای کیم یول‌سونگ.]
‫سلام آقای کیم.
‫آقای وون گفت که پونصد میلیون وون...
‫هزینه‌ی اولیه‌ای که ‫پیشنهاد دادیم رو قبول کرده.
‫متوجه‌ام.
‫گفت هزینه اولیه یکم زیاد بوده...
‫ولی درخواستتون رو قبول می‌کنه.
‫خب؟
‫پرونده رو قبول می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫هزینه صندوق کومو پرداخت شده. ‫برو و شروع کن.
‫واقعا قبول می‌کنی؟
‫آقای یون واقعا پرونده رو قبول کرد؟
‫آره. متوجه نمی‌شم.
‫از قوانینش در مورد پرونده‌هایی ‫که شامل کودکانه که خبر داری.
‫می‌دونم.
‫اصلا پرونده‌های آسیب به کودکان ‫ و خشونت خانگی...
‫و آزار حیوانات رو قبول نمی‌کنه، ‫فرقی نمی‌کنه چی بشه.
‫و اگه آقای یون این پرونده رو برنده بشه...
‫بعد صندوق کومو تبدیل به مهم‌ترین ‫ مشتری آقای کو تاسوپ می‌شه.
‫این باعث می‌شه فورا در زمینه ‫ کسب درآمد اول بشه.
‫چون پدرش از موسسینه، چنین دستاوردی...
‫قطعا اون رو جزو شرکا می‌کنه.
‫بعدش ما...
‫هی، نگران نباش.
‫می‌دونی که آقای یون چطوریه.
‫اینجایید پس.
‫چی شده؟
‫آقای کیم یول‌سونگ توی ‫ اتاق جلسه کارتون داره.
‫من که امروز جلسه‌ای نداشتم. ‫جلسه‌ی داخلیه؟
‫نه.
‫موکل جدیدتونه. فکر کنم پرونده‌ی طلاقه.
‫همین الان رسیده.
‫خداحافظ.
‫خیلی نگران نباش.
‫- نهایت تلاشمون رو واسه این پرونده می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫آره.
‫بیا داخل.
‫این موکل جدیدمون در پرونده طلاقه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شما هم رو می‌شناسین؟
‫خیلی وقته هم رو ندیدیم.
‫گفتم اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چه خبره؟
‫ببخشید، می‌شه یه لحظه ما رو تنها بذاری؟
‫اون کیه؟ چرا انقدر خانم هو جدی رفتار کرد؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫وای، خیلی ترسناکه.
‫کی؟
‫خانم هو مین‌جونگ.
‫آره.
‫راستش بیشتر از زنم از اون می‌ترسم.
‫و اون کیه؟
‫همون پرونده‌ی طلاق.
‫گفته بخاطر شهرت من اومده.
‫مطمئنم بخاطر شهرت خانم هو اومده.
‫یعنی تو هم وکیل و شریک محشری هستی.
‫ببین اومد دیدنت.
‫- مرسی. ‫- حتما.
‫واسه پرونده طلاق اومده...
‫و انگار هم رو می‌شناسن.
‫خیلی جدی به نظر می‌رسن.
‫که این‌طور؟
‫بعدی پرونده‌ی دفاعی در دعوای رجوع...
‫هست که شاکی شرکت بیمه‌ایه که...
‫به قربانیان زلزله‌ی پوهانگ غرامت داده.
‫گمونم باید بریم پوهانگ دیدن متهم‌ها.
‫بله. من آقای جی، آقای اوه ‫و خانم چوی رو می‌برم.
‫اتفاقا جلسه‌ی اداره کار...
‫واسه پرونده‌ی شهردار پوهانگ هم ‫ واسه همون روزها تعیین شده...
‫واسه همین قصد داریم یه هفته ‫ در پوهانگ بمونیم.
‫باشه.
‫خیلی تنها می‌شی هیومین.
‫ما همه می‌ریم پوهانگ...
‫و تو توی دفتر تنها کار می‌کنی.
‫ساکت.
‫بله آقا!
‫بعدی.
‫بعدی یه پرونده شکایت کیفری ‫ توسط آقای چوی چول‌مین...
‫مدیرعامل صندوق کومو هست که بابت ‫تهمت و جرم‌های مربوطه...
‫طبق شماره مرجع ۲۷۳-۱۷ از ‫پرستار خانه‌دارش شکایت کرده.
‫درسته.
‫چیکار کنم؟
‫یه جلسه با پرستاره بذار.
‫خانم کانگ.
‫اطلاعات در مورد پرستار آقای چول.
‫[۷-۱ سونگباک‌رو، جونگوون‌گو.]
‫گوشیش رو جواب نمی‌ده.
‫من باید تا ساعت دو دادگاه باشم.
‫تو اول برو ببینش.
‫باشه.
‫صرفا برو و ببین چی می‌گه.
‫اولویتمون اینه که بفهمیم دنبال چیه.
‫- باشه. ‫- جی، اوه و چوی.
‫- بله. ‫- بله.
‫فردا می‌ریم پوهانگ...
‫پس ماموریت‌هاتون رو تا پایان روز تموم کنین.
‫- باشه. ‫- بله.
‫- ببخشید خانم. ‫- بله؟
‫- می‌دونین اینجا کجاست؟ ‫- بذار ببینم.
‫می‌دونم.
‫از اونجا می‌تونی بری بالا.
‫- درسته. ‫- اونجا.
‫بالا؟
‫مرسی.
‫بریم.
‫یه جایی اینجاست.
‫هفت خط تیره یک.
‫آهای؟
‫کیه؟
‫سلام آقا.
‫[کانگ هیومین.]
‫کانگ هیومین هستم، ‫ وکیلی از دفتر حقوقی یول‌لیم.
‫اینجا منزل خانم کیم یونگ‌سوکه؟
‫بله. چی می‌خوای؟
‫کیه؟
‫یه وکیل اومده.
‫چی؟
‫وکیل؟
‫سلام خانم.
‫خیلی ناراحت بودم. چاره‌ای نداشتم. ‫مجبور بودم این کار رو بکنم.
‫اون بیچاره...
‫کار به جایی رسیده بود که ‫وقتی می‌رفتم اونجا...
‫اولین کاری که می‌کردم این بود ‫که به اون سر بزنم...
‫ببینم این بار چه بلایی سرش آورده...
‫که چقدر دردناک بوده...
‫که چقدر وحشت کرده...
‫بعضی وقت‌ها که مشغول نظافت بودم، ‫انقدر ساکت بود...
‫که می‌رفتم بهش سر بزنم...
‫و می‌دیدم که از پنجره به بیرون خیره شده.
‫یه بچه شش ساله نباید این‌طوری باشه.
‫جز عکس‌ها باز هم مدرکی دارین؟
‫به این فکر افتادم که یه دوربین مخفی وصل کنم ‫ که یه جور مدرکی گیر بیارم...
‫ولی خودم مخارج زندگیم بالاست.
‫واسه همین فقط از زخم‌هاش عکس گرفتم.
‫پس مدرک مستقیمی نیست...
‫که آقای چونی چول‌مین عامل ‫ زخم‌های توی عکس‌ها بوده؟
‫دیگه کار کی ممکنه بوده باشه؟
‫آدم که انقدر زمین نمی‌خوره.
‫خودتون دیدین که ‫آقای چوی چول‌مین بچه رو کتک بزنه؟
‫شاید جلوی من باهاش بدرفتاری کرده باشه، ‫ولی جلوم هیچوقت کتکش نزده.
‫ولی از واکنش‌های بچه مشخصه.
‫به محض این که باباش میاد...
‫رنگش مثل گچ سفید می‌شه و پشت من قایم می‌شه.
‫وای...
‫راستش خیلی پیش اومده که دست بچه رو بگیرم...
‫و همراهش از اون خونه فرار کنم.
‫یه روز رفتم خونه‌شون و هر چقدر ‫ که گشتم دختره رو پیدا نکردم.
‫- این‌یونگ! ‫- دنبالش می‌گشتم...
‫و فکر می‌کردم که شاید با باباش رفته بیرون.
‫ولی دیدم که توی کمد قایم شده.
‫خدای من!
‫خیلی بد کتکش زده بود.
‫- وای عزیزم. ‫- من هم بغلش کردم و گریه کردم.
‫می‌دیدم که می‌لرزه.
‫این‌یونگ.
‫مشخص بود که یه مشکلی هست.
‫همین که داشتم می‌بردمش بیمارستان...
‫- اون شیطان‌صفت با یه نفر اومد خونه. ‫- آره، با همون عضو کنگره.
‫غذا خوردی؟
‫می‌ترسید که دستش رو بشه...
‫و واسه همین به یه دکتر گفت که بیاد خونه.
‫بله خانم.
‫یادم رفت بهتون بگم.
‫بعد از اون هر چند وقت یه بار ‫دکتر می‌اومد خونه...
‫که به دختره رسیدگی کنه.
‫آره.
‫تا حالش کامل خوب نشده بود ‫نمی‌فرستادش مهدکودک.
‫واسه همین سابقه پزشکی‌ای نداره...
‫و مهدکودکش هم خبری نداره.
‫خیلی شیطان‌صفته.
‫اصلا هیچ‌جوره نمی‌شه بخشیدش.
‫گزارش پلیس رو دیدم که موضوع ‫ رو نادیده گرفته بود.
‫همه با هم همدستن.
‫پلیس حتی از گزارش من بهش خبر داده بود.
‫واسه همین دیگه نمی‌تونم این‌یونگ رو ببینم.
‫از وقتی از کارم استعفا دادم...
‫بی‌وقفه کابوس می‌دیدم.
‫هر بار که تلفن زنگ می‌خوره...
‫می‌ترسم...
‫فکر می‌کنم یه بلایی سر این‌یونگ اومده.
‫واسه همین تصمیم گرفتم...
‫که به خبرگزاری‌ها گزارش بدم...
‫ولی من رو نادیده گرفتن.
‫ظاهرا حق با پرستاره.
‫واسه تصمیم قطعی گرفتن زوده.
‫الان صرفا حرف خانم کیم رو هست و چند تا عکس.
‫حقیقت رو توی چشم‌هاش می‌دیدم.
‫- حقیقت رو از نگاه تشخیص می‌دیم؟ ‫- چرا داریم حقیقت رو قضاوت می‌کنیم؟
‫اگه اوضاع مشکوک باشه، ‫اول گزارشش می‌دیم.
‫بعد می‌ذاریم که قانون تصمیم بگیره.
‫کدوم وکیلی موکل خودش رو گزارش می‌ده؟
‫این کار شکستن توافق بین وکیل و موکله.
‫و باعث توبیخ انضباطی می‌شه.
‫انقدر واست مهمه؟
‫اگه تو دوست نداری قانون‌شکنی کنی، ‫من گزارش می‌دم.
‫حتی اگه توبیخ بشم...
‫عجله نکن.
‫ببخشید؟
‫می‌تونی بری.
‫آقای یون.
‫می‌دونید چقدر مایل بودم...
‫که همون لحظه توی دفتر بهتون بگم...
‫که آقای چوی چیکار کرده؟
‫فکر می‌کردم فورا اقدام کنین...
‫که نمی‌ذارین قسر در بره.
‫مگه من دادستانم؟
‫یا قاضی؟
‫چه جور اقدامی؟
‫با عجله تصمیم نگیر. فقط کارت رو بکن.
‫برو.
‫کانگ هیومین!
‫تو یه تازه‌کار سال اولی هستی.
‫فکر کردی کی هستی که این‌طوری صحبت می‌کنی؟
‫چرا یکی مثل تو باید ظاهر بشه ‫ و انقدر بهم فشار بیاره؟
‫چی...
‫چه خبره؟
‫تو هم همینی.
‫سال اولی‌ها رو این‌طوری اداره می‌کنی؟
‫واقعا کانگ هیومین تنهایی رفته ‫دیدن پرستار آقای چوی؟
‫آره.
‫چه فکری کردی که یه سال اولی ‫ تازه‌وارد خام رو...
‫فرستادی تنها بهش رسیدگی کنه، احمق...
‫اتفاقی افتاده؟
‫این رو بخون.
‫بخونش!
‫یکی از وکلا الان اومد.
‫کارت تمومه.
‫همه‌چیز رو بهش گفتم.
‫و اون هم قول داد این‌یونگ رو نجات می‌ده...
‫و مطمئن می‌شه که تو مجازات می‌شی.
‫من تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫همین الان واسم پول رو بفرست.
‫یعنی...
‫زنه حرص پول داره...
‫و تو به موکلمون پشت کردی که ‫بهش قدرت بیشتری بدی!
‫خیلی مسخره است.
‫لعنتی!
‫ای احمق.
‫چرا سر چنین چیزی انقدر ناراحتی؟
‫آقای لی.
‫ظاهرا خانم کیم یونگ‌سوک...
‫نه تنها رفته سراغ کیف پولش...
‫بلکه یکی از ساعت‌های گرون‌قیمتش رو فروخته.
‫ولی آقای چوی چول‌مین بی‌خیال قضیه شده...
‫چون خیلی خوب مواظب دخترش بوده.
‫ولی در نهایت حتی از گاوصندوقش سرقت کرده.
‫واسه همین بهش گفته وقتشه که استعفا بده...
‫و اون هم کینه‌ای شده...
‫و تهدید کرده که...
‫گزارش کودک‌آزاریش رو می‌ده.
‫بیا.
‫سابقه کیفری خانم کیم رو بررسی کردم.
‫کلاهبردار و دزده.
‫فکرش رو نمی‌کردم.
‫خیلی سخته.
‫راستی...
‫این باعث ورشکستگی چوی چول‌مین که نمی‌شه؟
‫آخه...
‫یه مقدار پول بهم بدهکاره.
‫وای، نباید به این اشاره می‌کردم.
‫حتما خیلی سرتون شلوغه. ‫ممنون که تشریف آوردین.
‫بله؟
‫سابقه کیفری خانم کیم یونگ‌سوک ‫ رو بررسی کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اجازه دادم احساساتم به من غلبه کنن.
‫دیگه نمی‌ذارم این‌طوری بشه.
‫این حقیقت که خانم کیم در گذشته ‫مرتکب کلاهبرداری و دزدی شده...
‫نباید به عنوان مدرکی برداشت بشه ‫ که آقای چوی به دخترش آسیب نزده.
‫آدم بد هم ممکنه اقدام خیر بکنه...
‫و آدم خوب هم می‌تونه...
‫اقدام بد بکنه.
‫یادم می‌مونه.
‫می‌تونی بری.
‫مرسی آقای یون.
‫واقعا لازم نبود.
‫لازم نبود این همه راه تا منزلم بیای.
‫بهتون یه معذرت‌خواهی بدهکارم.
‫باید همکارم رو بهتر مدیریت می‌کردم.
‫مشکلی نیست.
‫هنوز وقت داریم.
‫اون خیلی حیله‌گره. ‫مطمئنم کلی گریه و زاری کرده.
‫بازیگر خوبیه.
‫شما هم بودین گول می‌خوردین.
‫مطمئنم خوب به قضیه رسیدگی می‌کنین...
‫و با توجه به توانایی‌های شما، ‫سروصداهای اضافی‌ای پیش نمیاد.
‫حتما.
‫نمی‌خواستم دست‌خالی بیام...
‫واسه همین این رو واسه دخترتون خریدم.
‫دخترم؟
‫خانم هوانگ.
‫خانم هوانگ!
‫بله آقا.
‫بله.
‫این‌یونگ داره چیکار می‌کنه؟
‫توی اتاقشه.
‫خیلی خجالتیه.
‫بیا.
‫به دوست بابایی سلام کن.
‫بلند بگو.
‫سلام.
‫سلام این‌یونگ.
‫این واسه توئه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بگو «مرسی.»
‫بلند بگو!
‫مرسی.
‫قابلی نداره.
‫مادرش کجاست؟
‫دوست ندارم از اون خانم حرفی بزنم.
‫این آخر هفته قراره...
‫با مدیرعامل، نام گیوچول ‫ از گروه نامون گلف بازی کنم.
‫می‌خوای باهامون بیای؟
‫آقای نام...
‫اخیرا درگیر یه دعوی مشتق حقوقی بوده.
‫به بهترین نحو بیانش کردم.
‫چرا حین گلف بازی کردن در موردش حرف نزنیم؟
‫حتما.
‫ممنون که گفتید.
‫بهتون می‌پیوندم.
‫خانم کانگ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پیدا کردن اینجا خیلی سخت بود.
‫به چنین جاهای شلوغی عادت ندارم.
‫متوجه‌ام.
‫بهم گفتن که هزینه‌های سفرم رو پوشش می‌دن.
‫بعدش پولش رو پرداخت می‌کنیم.
‫چی شده؟
‫راستش کنجکاوم بدونم شما چه جور آدمی هستید.
‫گفت که یه سارق با سابقه جناییم؟
‫درسته.
‫من از خانواده خوبی نیومدم، ‫و با آدم اشتباهی ازدواج کردم.
‫واسه همین عاقبتم شد کلاهبرداری و سرقت.
‫ولی همچنین آدمی نیستم که از کنار...
‫گربه‌ی تنهایی که توی خیابون ‫زیر باران سردشه و گرسنه است بگذرم.
‫من فقط دارم تلاش می‌کنم که این‌یونگ رو...
‫از دست اون مرد پلید نجات بدم.
‫یعنی دنبال پول نیستید؟
‫چرا از شغلتون استعفا دادین؟
‫- اون... ‫- مگه حین سرقت...
‫پنجاه میلیون وون پول...
‫از منزل آقای چوی دستگیر نشدید؟
‫اون یه تله بود.
‫به محض این که شنیدم گزارش آزار ‫ رو نادیده گرفتن...
‫فهمیدم که باید با دخترش فرار کنم.
‫ولی...
‫پولی نداشتم، پس‌اندازی نداشتم.
‫اون موقع متوجه گاوصندوق شدم.
‫همیشه قفل بود...
‫ولی اون روز تصادفا باز بود.
‫همون‌موقع که با دختره و ‫پول از خونه رفتم بیرون...
‫گیر پلیس افتادم.
‫ولی شما دائما آزار رو بهانه کردین ‫که تهدید کنین و درخواست پول بدین.
‫من تهدید کردم؟
‫من با حقوق ناچیز زندگی می‌کنم.
‫حقوق یه ماهم رو بهم بدهکاره، ‫و حتی بهم مزایای پایان خدمت نداده.
‫من صرفا دنبال پولی بودم که طلب دارم...
‫ولی اون قضیه رو برعکس کرد...
‫و فشار رو روی من بیشتر کرد!
‫این چیه؟
‫این یه شکایت راجع به حقایق تهمت‌زنی...
‫از جانب شخص متهم یعنی کیم یونگ‌سوکه.
‫چی؟
‫«متهم، کیم یونگ‌سوک...
‫به دروغ به مسئولین گزارش داده که شاکی...
‫چوی چول‌مین به دخترش ‫یعنی چوی این‌یونگ آزار رسونده...
‫با این که چنین آزاری هرگز رخ نداده...
‫و قصدش اخاذی پول و دارایی بوده...
‫و مرتکب جرم تهمت شده.»
‫«متهم کیم یونگ‌یوک مرتکب جرم تهمت شده...
‫و به دروغ به خبرنگاری ‫از مونجین دیلی گفته...
‫که چوی چول‌مین...
‫به دخترش یعنی چوی این‌یونگ آسیب زده.»
‫قانون جزا افرادی رو که به دیگران...
‫از طریق رسانه‌ها تهمت دروغین می‌زنن رو...
‫تا هفت سال زندان و یا پانزده میلیون وون ‫ جریمه می‌کنه.»
‫اون شیطان‌صفت واقعا این‌یونگ رو کتک می‌زد!
‫ای کثافت!
‫عوضی!
‫برو جهنم!
‫طبق جزای کیفری، کسی که مستقیما ‫ به شخصی توهین می‌کنه...
‫بازداشت خواهد شد...
‫و براش یک سال حبس و یا جریمه‌ای تا ‫دو میلیون وون رو به همراه خواهد داشت.»
‫بذار اتهام توهین رو هم اضافه کنم.
‫قصد شکایت مدنی هم داریم.
‫پرداخت بدهی همسرتون همین الانش سخت هست.
‫جریمه و خسارت اوضاع رو بدتر هم می‌کنه.
‫از پس هزینه وکیل برمیایید؟
‫پس توی دادگاه می‌بینیمتون.
‫چی می‌خواید؟
‫به نظرتون چی می‌خوایم؟
‫اوضاع رو بدتر نکنید.
‫اگه دوباره چنین کاری رو تکرار کنین، ‫ بد می‌بینین.
‫شما رو به جرم اخاذی و باج‌گیری...
‫می‌اندازم زندان.
‫[پیمان‌نامه.]
‫این چیه؟
‫پیمان‌نامه است.
‫ذکر می‌کنه که در ازای پس گرفتن ‫ شکایت مدنی و کیفری...
‫گزارش دروغینی مبنی بر آزار و اذیت ‫ کودک ثبت نمی‌کنی.
‫در صورت نقض و هر گونه آسیب به موکل من...
‫سه برابر خسارات رو پرداخت می‌کنی.
‫بخونش و امضا کن.
‫[شخص دوم: کیم یونگ‌سوک.]
‫کاریزمات...
‫خیلی خوب بود.
‫باید بیشتر باهات کار کنم.
‫واقعا حرف نداشتی.
‫راستش یه سری مسائل دیگه هم دارم ‫که باید بهش رسیدگی بشه.
‫هفته‌ی دیگه باهات تماس می‌گیرم.
‫حتما.
‫خداحافظ.
‫بهم گفتی خیلی درگیر سوابق خانم کیم نشم.
‫پس چرا خودت شدی؟
‫این کار رو می‌کنی که با ‫ ضعیف‌ها دشمنی کنی...
‫و از قوی‌ها دفاع کنی؟
‫یه چیزی بگو.
‫چی بگم؟
‫یه توضیحی بده.
‫چرا باید بدم؟
‫چیه؟
‫چوی چول‌مین...
‫خودم گزارشش می‌دم.
‫اگه تو گزارشش کنی پلیس ‫ به همه‌چیز رسیدگی می‌کنه؟
‫اگه پرونده بدون ‫هیچ اتهامی بسته بشه...
‫ما تمام عکس‌ها رو داریم.
‫دکتر برده منزلش...
‫و واسه پرستارش پاپوش دوخته که دورش کنه.
‫کارش دقیقه.
‫اکثر پول صندوق کومو...
‫از افرادی میاد که خیلی قدرتمندن.
‫واسشون پولشویی می‌کنه ‫و قانونا زیادش می‌کنه.
‫عمرا اگه بتونیم عوضی رو واسه ‫ کتک‌زدن دخترش بفرستیم زندان.
‫اگه شلوغش کنیم...
‫و اون عوضی برگرده خونه...
‫چه بلایی سر اون بچه میاد؟
‫از دستت عصبانی نبودم خانم کانگ.
‫فردا می‌بینمت.
‫- صبح‌بخیر. ‫- صبح‌بخیر.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صبح‌بخیر.
‫صبر کن.
‫چرا انقدر سرش شلوغه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خانم سو؟ ‫- بله؟
‫اون آدم‌ها کین؟
‫شنیدم مشاورین مالین.
‫خانم سو.
‫آقای یون جایی رفت؟
‫آره، بهم خبر دادن که چند روزی نیست.
‫متوجه‌ام.
‫صبح‌بخیر.
‫چیه؟ چرا چیزی نمی‌خوری؟
‫بگو.
‫در مورد آقای یونه.
‫خیلی‌خب.
‫چند روزه که نمیاد دفتر.
‫خب؟
‫احتمالا سفر کاریه.
‫نیست.
‫می‌گن واسه کار خصوصی رفته.
‫چرا برنگشته؟
‫بلایی سرش اومده؟
‫باید خوشحال باشی که رئیست نمیاد سرکار.
‫اون روز باهاش بحثم شد...
‫نگرانم ربطی به اون قضیه داشته باشه.
‫سلام.
‫حالا انگار واسش مهمه. ‫تو صرفا یه تازه‌واردی.
‫داری وضع رو بدتر می‌کنی.
‫چرا انقدر نگرانی؟
‫نگو که...
‫چیه؟
‫نگو که...
‫معلومه نه!
‫رئیسمه، تازه متاهله.
‫حتی بچه داره.
‫عه؟
‫فکر می‌کردم همچنان...
‫سر قضیه هان سونگ‌چان ناراحتی.
‫هان سونگ‌چان...
‫چطور قبل جدا شدن با تو رفته ‫ با یکی دیگه آشنا شده؟
‫بسه!
‫اصلا ارزشش رو داره که...
‫شبمون رو سر اون عوضی خراب کنیم؟
‫- نه. ‫- نه.
‫یعنی آقای یون کجاست؟
‫کجا رفته؟
‫صندلیم انقدر راحته؟
‫آقای یون!
‫کجا بودی؟ چرا نیومدی سرکار؟
‫چرا؟
‫اتفاقی رخ داده؟
‫نه.
‫فقط...
‫حالا باید به یه تازه‌کار ‫ بگم که کجا هم می‌رم؟
‫نه آقا.
‫من می‌رم.
‫خانم کانگ هیومین.
‫بله.
‫چشمت کثیفه.
‫دفترت ساکته.
‫همه واسه کار رفتن پوهانگ.
‫- می‌تونی بری. ‫- باشه.
‫بله.
‫آقای یون.
‫بله؟
‫زشت شد.
‫چیزی شده؟
‫اینجا رو باش.
‫انگار وقتی من خونه نبودم دخترم رفته بیرون.
‫و یه نفر به پلیس گزارش داده.
‫پلیس جلوی خونه‌ی منه.
‫وای، بدجوری گیر کردم.
‫کتکش زدی؟
‫چرا می‌پرسی؟ تو که می‌دونی.
‫می‌دونم که اون روز متوجه شدی.
‫همه‌چیز رو می‌دونستی، ولی واسه پول ‫و پرونده بزرگه قبول کردی، نه؟
‫حالش چطوره؟
‫خیلی خوب نیست.
‫نباید پلیس ببینش.
‫الان میام اونجا.
‫میای؟
‫می‌دونستم.
‫مرسی.
‫واسم آقای هوانگ رو خبر کن.
‫خواهرش زایمان کرده و بیمارستانه.
‫فکر کردم بهتون گفته.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫من می‌تونم رانندگی کنم.
‫همراهم بیا.
‫کلید ماشینم رو بهتون می‌دم.
‫باشه.
‫اینجا منتظر باش...
‫ناهار...
‫خوردی؟
‫پلیس...
‫تازه رفتن.
‫زنگ در رو چند بار زدن، ‫ولی من جواب ندادم.
‫و رفتن.
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫ولی چرا هر بار که پلیس می‌بینم ‫ قلبم میاد توی دهنم؟
‫الکی بهت زنگ زدم، نه؟
‫بیا خوب به قضیه رسیدگی کنیم.
‫چی؟
‫پلیس‌ها ممکنه برگردن.
‫نباید بذاریم اینجا بمونه.
‫اون بچه خودش مدرکه.
‫باید مدرک رو نابود کنیم.
‫چی؟
‫می‌خوای دخترم رو بکشی؟
‫یه دکتر سراغ دارم.
‫بعد درمان دوباره میارمش.
‫آقای یون...
‫خیلی باهوشی!
‫خیلی محتاطی.
‫کجاست؟
‫توی اتاقش.
‫چیزی نیست.
‫بیا اینجا.
‫بیا از اینجا بریم.
‫من می‌رم.
‫خیلی‌خب. مرسی.
‫صبر کن.
‫هی این‌یونگ.
‫اذیت نکن و به حرفش گوش کن.
‫وقتی بابات باهات حرف می‌زنه بگو «چشم.»
‫بلند بگو.
‫چشم.
‫آفرین. برو.
‫می‌تونی بری.
‫وقتی تموم شد بهت زنگ می‌زنم.
‫چیزی نیست.
‫بیا بریم.
‫زود باش!
‫باشه.
‫[اورژانس.]
‫- واسه جراحی آماده شین. ‫- بله دکتر.
‫- چی شده؟ ‫- انگار خونریزی معده داره.
‫[اتاق عمل.]
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- تونستیم جلوی خونریزی رو بگیریم.
‫درست به موقع اقدام کردیم.
‫بچه‌ی بیچاره...
‫می‌دونستم چنین چیزی پیش میاد.
‫تو چطور...
‫اون باهام تماس گرفت.
‫آقای یون؟
‫روزی که پیمان‌نامه رو امضا کردم ‫ واسه کمک اومد پیشم.
‫ازم کمک خواست و گفت...
‫تحریک کردن چوی چول‌مین ممکنه ‫وضعیت این‌یونگ رو بدتر کنه.
‫کلی سوال راجع به چوی چول‌مین پرسید.
‫لطفا دنبال اون ماشین برو.
‫کثافت!
‫می‌خندی؟
‫عوضی.
‫حتی کثافتی مثل تو هم پدر می‌شه...
‫- می‌خندی؟ ‫- آقای یون!
‫ولم کن!
‫زود باش عوضی. بخند.
‫بسه.
‫لعنتی! عقلت رو از دست دادی کثافت؟
‫آقا...
‫شما چطور خبردار شدین؟
‫ای وای.
‫بکشین عوضی رو.
‫کارت تمومه کثافت!
‫نمی‌دونی اون کیه، نه؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫چه غلطی می‌کنین عوضی‌ها؟
‫ولم کنین کثافت‌ها!
‫نزدیک بود بکشیش.
‫فکر کردم زنگ زدی به من چون ‫ نمی‌خواستی خودت اقدامی بکنی.
‫مطمئن شو که...
‫به قولت عمل می‌کنی.
‫تو هم همین‌طور.
‫بخاطر خودت می‌گم.
‫حتما.
‫تا فردا اطلاعات رو بهت می‌رسونم.
‫همین کافیه.
‫تشخیص دادم که چوی چول‌مین...
‫یواشکی داشت...
‫ازم پول می‌دزدید.
‫یه شرکت خصوصی توی جزایر کیمن افتتاح کرد...
‫و از طریق یه صندوق دیگه اداره‌اش می‌کرد، ‫و همین شرایط رو پیچیده‌تر کرد.
‫اگه تو نبودی هیچوقت خبردار نمی‌شدم.
‫من قبل تاجر شدنم خیلی تحصیلات نداشتم.
‫این چیزها رو نمی‌فهمم.
‫ولی شک دارم که واسه نیت خیر ‫این کارها رو کرده باشی.
‫چی می‌خوای؟
‫این دختر چوی چول‌مینه.
‫شیش سالشه.
‫[بیانیه‌ی پزشک.]
‫کار چوی چول‌مینه؟
‫حتی یه دکتر برده خونه درمانش کنه...
‫که قضیه مخفی بمونه.
‫«چشم در ازای چشم، دندان در ازای دندان.»
‫کمکم کن عدالت رو اجرا کنم.
‫من هم کمک می‌کنم تمام پولی که...
‫ازت دزدیده رو پس بگیری.
‫خونریزی داری...
‫آقای یون!
‫آقای یون.
‫حالت خوبه؟
‫دیگه چیزیت نیست؟
‫خوبم.
‫مرسی.
‫قابلی نداره.
‫حتی هیولایی مثل اون می‌تونه پدر بشه.
‫این‌یونگ...
‫خوب می‌شد که بچه‌ی من بود.
‫موافقم.
‫مطمئنم...
‫پدر خوبیم هستی.
‫بچه‌ات چند سالشه؟
‫بچه ندارم.
‫چی؟
‫مگه واسه رسیدگی به بچه‌ات ‫ یه روز سرکار زود نرفتی؟
‫همراه همسر سابقم...
‫سرپرست یه سگیم.
‫می‌تونی بری.
‫می‌مونم.
‫چوی چول‌مین رو بردن.
‫[من اومدم مسافرت.]
‫[وقتی برگشتم تماس می‌گیرم.]
‫[عوض کردن وضعیت پروفایل.]
‫[دنبال استراحتم. اومدم تعطیلات.]
‫کسی از اطرافش متوجه نمی‌شه.
‫اشکالی نداره.
‫دقیقا بلایی سرش اومد که سر دخترش می‌آورد.
‫مقابله به مثل.
‫چشم در ازای چشم، دندان در ازای دندان.
‫مبلغ پرداختی چوی چول‌مین...
‫به یه سپرده به اسم این‌یونگ منتقل شد.
‫حالت چطوره؟
‫چوی واسه اختلالات اضطرابی و اختلال اضطراب ‫ پس از سانحه به پزشک مراجعه کرد.
‫[بیانیه‌ی پزشک.]
‫و در همین حین، آقای یون سوک‌هون ‫ به قولی که...
‫به هوانگ تاسونگ داده بود عمل کرد ‫و پولی که چوی چول‌مین دزدیده بود رو پس داد.
‫در نتیجه باقی سرمایه‌گذارها ‫ هم شکایت کردن...
‫و چوی چول‌مین ورشکست شد.
‫بعد از این اتفاقات، چوی چول‌مین...
‫به جرم کلاهبرداری و اختلاس زندانی شد.
‫سرپرستی...
‫به مادر این‌یونگ سپرده شد که...
‫بعد از خشونت خانگی از از چوی چول‌مین ‫ طلاق گرفته بود.
‫گاهی‌اوقات افراد حس می‌کنن...
‫اگر اعضای خانواده آدم بهش آسیب بزنن...
‫موردی نداره و باید نادیده گرفته بشه.
‫گاهی‌اوقات، علاقه‌ی غریبه...
‫می‌تونه نسبت به اعضای خانواده...
‫عمیق‌تر و قوی‌تر باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای لی!
‫خب، انگار یه نفر هیجان‌زده است.
‫از دیدنم خوشحال شدی؟
‫تنهایی حوصله‌ات سررفت؟
‫آب و هوای پوهانگ چطور بود؟
‫نمی‌دونم.
‫کل مدت مشغول کار بودم.
‫اوضاع خوب پیش رفت؟
‫اوضاع...
‫خوب پیش رفت.
‫صبح‌بخیر.
‫باز هم تویی؟
‫آقای جی.
‫گوک!
‫چرا لبخند می‌زنی؟
‫خوشحال شدم دوباره دیدمت.
‫همکلاسی دانشکده حقوقم. جی گوک‌هیون.
‫داری من رو می‌ترسونی.
‫چی شده؟
‫- سلام خانم کانگ. ‫- سلام خانم چوی.
‫سلام آقای اوه.
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫حتما خیلی خسته‌این.
‫باید بیشتر بریم سفر کاری.
‫- چرا؟ ‫- ببین خانم کانگ چطوری بهمون خوش آمد می‌گه.
‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫- بریم سرکار؟ ‫- حتما.
‫آقای یون هم هست.
‫باید این بخش در مورد عدم نصب ‫وسایل امنیتی رو تقویت کنیم.
‫قرمزی.
‫دیروز زیر باران سرما خوردی؟
‫نه.
‫ببخشید.
‫سرما خوردم؟
‫شاید هم نه.
‫بله، یون سوک‌هون هستم.
‫بله.
‫آقای یون.
‫بعدا!
‫سرش شلوغه.
‫- واسه هش اومدم. ‫- می‌تونی بری داخل.
‫چی شده؟
‫صرفا شکمش خوب کار نمی‌کنه.
‫مگه غذا بهش چی دادین؟
‫بهش آمپول زدیم. حالش خوب می‌شه.
‫هش!
‫هی، شلوغش نکن.
‫شلوغش نکنم؟
‫چی گفتی؟
‫شنیدی دیگه.
‫نمی‌شه سروصدا نکنین؟
‫هش هنوز...
‫بیرون. زود.
‫خداحافظ.
‫چیه؟
‫مشکلت چیه؟ خودت رو جمع‌وجور کن.
‫خودت، خودت رو جمع‌وجور کن.
‫حواسم بهت هست.
‫من هم حواسم بهت هست.
‫ادای من رو در نیار.
‫ادای تو رو در نیاوردم.
‫کثافت احمق.
‫- جدیم. ‫- جدیم.
‫- جدا. ‫- چیه؟
‫باز هم می‌خوای من رو بزنی؟ راحت باش!
‫اصلا واسه من ناراحت نیستی؟
‫چرا ناراحت باشم؟
‫خوشحالم که از یونا جدا شدی.
‫کثافت...
‫ما بعد جداییتون آشنا شدیم.
‫چرا باید ناراحت باشم؟
‫همیشه منتظر بودی.
‫مزخرف نگو.
‫ما بعد جداییتون آشنا شدیم.
‫دو سال بعدش.
‫باز هم کی یهویی با یکی ازدواج می‌کنه؟
‫اشتباه نکن.
‫من و یونا از قبل هم رو می‌شناختیم.
‫من یونا رو بیشتر از تو می‌شناختم.
‫ما صمیمی‌تر بودیم!
‫مهمه مگه؟
‫جونگ وون‌جون!
‫بسه.
‫آخه سوک‌هون هی...
‫[فراتر از وکالت.]
‫خانم کانگ.
‫باید قبل قبول کردن یه پرونده جدید ‫ با یه وکیل خبره مشورت می‌کردی.
‫فقط یه هفته وقت داری که آماده شی.
‫الان دیگه کاری از دستم واست برنمیاد.
‫ولی دفاعیه رو خودت آماده می‌کنی ‫ و نتیجه‌اش با خودته.
‫- پاشو. ‫- چه تغییر خوشایندی.
‫- یه مراسم بود... ‫- قاضی.
‫اعتراض دارم. داره به شاهد راهنمایی می‌کنه.
‫چه فایده‌ای داره بپرسی آخه؟ ‫آدمی که فقط تقلید می‌کنه چی بلده مگه؟
‫احمق.
‫دیگه گندکاری بسه!
‫آقای یون!
‫کمکم کن لطفا.