‫«فراتر از وکالت»
‫اینجا جاییه که همه‌ی گنجینه‌هام رو نگه می‌دارم.
‫- کاش می‌شد فقط یه روز اینجا زندگی کنم. ‫- محشره.
‫یه لحظه وایسا.
‫این همون «دیدار با جسد» سو وون‌می نیست؟
‫آفرین، معلومه واردی.
‫ولی این کارهای پوشیده شده، چیه؟
‫وقتی صحبت از حفظ ‫بهترین آثارم میشه، بیشتر مراقبم.
‫مراقبه...
‫اسم هنرمند تازه‌معروف شده رو شنیدید؟
‫ریو گوان‌مو؟
‫من می‌شناسمش. تو اخبار دیده بودمش.
‫اون خیلی معروفه.
‫از یه هنرستان مطرح تو آمریکا فارغ‌التحصیل شده
‫و حتی تو موزه‌ی مارته هم نمایشگاه داشته.
‫موزه‌ی مارته یکی از جاهای مهم چلسی‌ـه.
‫فقط هنرمندهای خیلی معروف رو دعوت می‌کنن.
‫خیلی زور زدم تا یکی از کارهاش رو بخرم.
‫چند خریدیش؟
‫300 میلیون وون؟
‫- 300 میلیون؟! ‫- وای...
‫اصلا تابلوی 300 میلیونی چه شکلیه؟
‫خب، وقتشه
‫فیِستای ریو گوان‌مو رو نشونتون بدم.
‫شوخی می‌کنی، نه؟
‫- چی گفتی؟ ‫- اینو چند خریدی؟
‫300 میلیون؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫چت شده؟
‫گوش کن،
‫من این تابلو رو تو خونه‌م دارم.
‫- چی؟ ‫- منم یکی مثل این رو دارم.
‫یه‌جین، واقعا باید دروغ گفتن رو کنار بذاری.
‫من دروغ می‌گم؟
‫- سلام مامان. ‫- سلام یه‌جین.
‫- خونه‌ای؟ ‫- آره.
‫می‌تونی اون تابلوی ‫توی اتاق خواب رو نشونمون بدی؟
‫باشه، یه لحظه صبر کن.
‫ممنون، مامان. خداحافظ.
‫حالا به‌نظرت کی اینجا داره دروغ میگه؟
‫تو واقعا بابتش 300 میلیون دادی؟
‫خیلی خنده‌داره.
‫من اون تابلو رو چند وقت پیش از بازار
‫100 هزار وون خریدم.
‫چی؟ 100 هزار وون؟
‫پس تقلبیه.
‫یه کپی از همین کاره.
‫خب منطقی‌ـه.
‫احتمالا یکی داشته ‫کپیِ فیِستا رو تو بازار می‌فروخته.
‫مگه این تاریخِ تموم شدنِ نقاشی نیست؟
‫سپتامبر ۲۰۲۴؟ یعنی شش ماه پیش.
‫که چی؟
‫من اون تابلو رو یک سال پیش خریدم.
‫چی؟
‫تابلویی که تو خریدی تقلبیه.
‫سویونگ، یه ذره هم عوض نشدی.
‫یادت میاد تو دوران راهنمایی ‫کفش‌های تقلبیت رو لو دادم؟
‫اصرار داشتی که اصل هستن،
‫ولی وقتی از مغازه پرسیدیم، گفتن تقلبیه.
‫خیلی خنده‌دار بود.
‫هنوز این عادت بدت رو ترک نکردی؟
‫آخه، شنیده بودم با فروختن لباس‌هایی که
‫برچسبشون رو عوض کردی، ‫یه کم پول درآوردی.
‫فکر کردم دیگه از این کارها نمی‌کنی.
‫ولی انگار
‫ذات آدم عوض بشو نیست.
‫برچسب… عوض می‌کردم؟
‫هی.
‫وقتی چیزی رو نمی‌دونی، ‫حرف مفت نزن.
‫اگه آخرش معلوم شد تابلوی تو تقلبیه، چی؟
‫بعید می‌دونم، ‫ولی اگه یه درصد هم اینجوری شد
‫پشت گردنم
‫تتو می‌زنم: «من تقلبی‌ام».
‫ولی اگه مال تو تقلبی بود، ‫تو باید تتو بزنی:
‫«معتادِ جنس تقلبی».
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫ترسیدی؟
‫نه.
‫ختی یه ذره.
‫باشه، قبوله.
‫شنیدی چی گفت؟
‫- آره. ‫- آره.
‫«قسمت 5: مونولوگ سالیِری»
‫من باردارم.
‫شش ماهمه.
‫ببخشید اگه ترسوندمت.
‫اصلا زمان مناسبی نبود.
‫چطور…
‫چطور تونستی؟
‫می‌خوای بدونی وقتی به تو گفتم بچه نمی‌خوام
‫چطور تونستم از وون‌جون بچه‌دار شم؟
‫نظرم عوض شد.
‫چطور می‌تونی همچین چیزی رو...
‫به این راحتی بگی؟
‫چون واقعیت همینه.
‫وقتی به آخرای سی‌سالگی رسیدم ،
‫نگاهم به بچه‌دار شدن عوض شد.
‫به خودت نگیر. ‫این موضوع ربطی به تو نداره.
‫به من ربطی نداره؟
‫تو دهه‌ی بیست و اوایل سی‌سالگیم،
‫فقط می‌خواستم روی خودم تمرکز کنم.
‫به نظرم تو هم می‌تونستی پدرِ خوبی باشی.
‫اگه پیشم مونده بودی،
‫این بچه می‌تونست بچه‌ی تو باشه.
‫هنوزم بابت اون قضیه متاسفم.
‫اینکه تنهایی تصمیم گرفتم
‫فرصت پدر شدن رو ازت بگیرم.
‫آهان، راستی ادکلنت.
‫فکر کنم بچه ازش خوشش نمیاد.
‫تهوع صبحگاهیم خیلی شدید شده.
‫به اندازه شش ماه برات پول ‫جمع کردم و یکجا برات فرستادم.
‫بعد از زایمان پول بیشتری برات می‌فرستم.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫خب، بذارید خلاصه بگم،
‫خانم لی سو‌‌یونگ تابلوی فیِستای شما رو
‫به قیمت 300 میلیون وون خریده،
‫ولی خانم هوانگ یه‌جین ادعا کرده همون تابلو رو
‫قبل از اینکه فیِستا تکمیل بشه، ‫به قیمت 100 هزار وون خریده.
‫برای همین، خانم لی سو‌یونگ از شما به اتهام
‫کلاهبرداری و نقض کپی‌رایت شکایت کرده،
‫ولی گفته اگه دادگاه حکم بده که
‫تابلویی که ایشون خریده اصلیه، ‫و تابلوی هوانگ یه‌جین تقلبیه،
‫از شکایتش صرف نظر می‌کنه.
‫بله. من تاحالا تو زندگیم…
‫همچین توهینی رو…
‫تجربه نکرده بودم.
‫انگار کپی کردنش کافی نبوده،
‫بردن تو بازار دست‌فروش‌ها ‫فروختنش، نه توی یه گالری.
‫اونم به قیمت مفتِ صد هزار وون.
‫و اون دخترکِ دزد
‫که اینجوری من رو تحقیر کرده…
‫کاری می‌کنم به غلط کردن بیوفته.
‫لطفا هر اقدامی که ‫از نظر قانونی لازمه، انجام بدید.
‫چشم.
‫اَه.
‫فکر کنم این ساختمون اصلیه.
‫فرعی نیست؟
‫سوءهاضمه‌م خوب نمی‌شه. ‫حالت تهوع دارم.
‫باید آزمایش بدی. ‫مرگ سرزده میاد سراغ آدم.
‫بیخیال.
‫- باید بریم ساختمان فرعی. ‫- باشه.
‫- باید داروی گوارش بخورم. ‫- صبر کن.
‫ببخشید.
‫اینجا ساختمان فرعی‌ـه.
‫کجا دارید می‌رید؟
‫بخش اداری.
‫مستقیم برید ‫بعد بپیچید سمت چپ، پیداش می‌کنید.
‫- زبان اشاره بلدـه. ‫- زبان اشاره رو خوب بلدی.
‫ممنون.
‫زبان اشاره رو کی یاد گرفتی؟
‫کلیسا می‌ری؟
‫چی؟
‫خیلی‌ها تو کلیسا زبان اشاره یاد می‌گیرن.
‫نه بابا.
‫داستانش یه کم طولانیه.
‫یعنی چی؟ از کجا یاد گرفتی؟
‫وای، ترسیدم.
‫چیه؟
‫«مقدمه‌ای بر زبان اشاره کره‌ای»
‫یعنی می‌خوای من این کتاب رو ‫بخونم و بهت زبان اشاره یاد بدم؟
‫- آره. ‫- چرا باید این کار رو کنم؟
‫من به خاطر خوانش‌پریشی نمی‌تونم بخونم.
‫- خب که چی؟ ‫- واسه همین
‫می‌خوام تو بخونیش ‫بعدش به من یاد بدی.
‫من سال‌آخرم.
‫منم همین‌طور.
‫البته برای سومین بار.
‫حالا چرا یهو می‌خوای…
‫زبان اشاره یاد بگیری؟
‫قراره خواهر دوقلوش رو ببینه.
‫می‌خواد بتونه باهاش حرف بزنه.
‫همیشه دلم می‌خواست دوباره ببینمش.
‫حس می‌کنم وقتی ببینمش،
‫این طلسم می‌شکنه.
‫خوانش‌پریشیم رو میگم.
‫هیوجو، از دیدنت خیلی خوشحالم. بالاخره ‫همدیگه رو دیدیم. دلم برات تنگ شده بود.
‫منو یادت میاد؟
‫مطمئنی درست یادم دادی؟
‫آره، مطمئنم.
‫به نظر نمیاد حرفت رو فهمیده باشه.
‫شاید زبان اشاره‌ی انگلیسی رو یاد گرفتی
‫نه زبان اشاره‌ی کره‌ای.
‫می‌تونی حرف بزنی.
‫من لب‌خوانی هم بلدم.
‫آهان، پس قضیه اینه؟
‫آره، اون موقع بود که فهمیدم
‫همه‌ی ناشنواها ‫فقط به زبان اشاره وابسته نیستن.
‫خواهر هیومین ‫هم زبان اشاره بلد بود هم لب‌خوانی.
‫لب‌خوانی چیه؟
‫یعنی از روی حرکاتِ ‫لب یه نفر بفهمی چی میگه.
‫آهان. لب‌خوانی…
‫«خلاصه‌ی ادعای شاکی»
‫«خواهرم » ‫«عکس ارسال شد»
‫«شکایت» ‫«شاکی: ریو گوان‌مو»
‫«متهم: مون جونگ‌هه»
‫هیوجو، این چیه؟
‫یکی از دوست‌هام این شکایت‌نامه رو ‫گرفته بود، به‌نظر جدی می‌اومد.
‫گفتم شاید خواهرِ وکیل بااستعدادم
‫بتونه یه نگاه بهش بندازه.
‫باشه.
‫بعد از اینکه خوندمش، بهت پیام می‌دم.
‫«درخواست خسارت»
‫«شاکی: ریو گوان‌مو»
‫«وکلای شاکی: لی و سو» ‫«هان سونگ‌چان، مین سورا»
‫شاکی ریو گوان‌موـه. ‫این همون هنرمند معروفه نیست؟
‫و شرکتی که نمایندگیش هم لی و سوـه.
‫واقعا جدی به‌نظر میاد.
‫احتمالا خیلی وقته اینو گرفته. ‫چرا اینقدر دیر مطرحش کرده؟
‫خب، یه کم سنش کمه
‫و تا حالا همچین چیزی نگرفته بود، ‫واسه همین اونو انداخته بوده یه گوشه.
‫من امروز دیدمش و سریع برات فرستادم.
‫«متهم: مون جونگ‌هه» ‫«نقض کپی‌رایت و غیره»
‫«سامانه دادرسی الکترونیکی دیوان عالی» ‫«جستجو بر اساس شماره پرونده»
‫«مون جونگ‌هه»
‫«تاریخ صدور حکم»
‫تاریخ صدور حکم امروز ساعت دوـه.
‫این یعنی چی؟
‫شکایت ابلاغ شده، ‫ولی اون ظرف سی روز نه جواب داده
‫نه تو دادگاه حاضر شده، ‫واسه همین تاریخ صدور حکم تعیین شده.
‫که میشه امروز.
‫خب؟ این بده؟
‫با این شرایط ‫شاکی خودبه‌خود برنده میشه.
‫اون‌وقت متهم، یعنی ‫دوستت جونگ‌هه،
‫فقط با درخواستِ ‫تجدیدنظر می‌تونه اعتراض کنه.
‫کامل نفهمیدم، ‫ولی فکر کنم اوضاع خوب نیست، نه؟
‫آره، باید همین الان بره دادگاه
‫و درخواست لغو دادرسی غیابی رو بده.
‫می‌تونی این کار رو براش انجام بدی؟
‫معلومه. به خاطر دوستت، آره.
‫ممنونم، هیومین.
‫«دادگاه»
‫ارسال فرم وکالت‌نامه تایید شد.
‫فعلا جلسه‌ی دادرسی رو لغو می‌کنیم.
‫بله، ممنونم.
‫ولی چون یه پرونده‌ی کیفری
‫در ارتباط با آقای ریو گوان‌مو در جریانه،
‫نمی‌تونم زمان زیادی بهتون بدم.
‫متوجه‌ام.
‫جوابیه‌تون رو ظرف یک هفته ارسال کنید ‫و به مهلت مقرر پایبند باشید.
‫گفتید یک هفته؟
‫چشم
‫بله، متوجه شدم.
‫بفرمایید.
‫- آقای لی. ‫- چی شده؟
‫این چیه؟
‫«شکایت» ‫«نقض کپی‌رایت و غیره»
‫خانم کانگ.
‫قبل از گرفتن یه پرونده‌ی جدید ‫باید با یه وکیل ارشد مشورت می‌کردید.
‫خیلی فوری بود، ‫درضمن دوستِ خواهرم بود...
‫یادت رفته؟ ‫اون گندکاری که بعد از
‫بررسی پرونده‌ی گاز شهری افتاد گردن من؟
‫خب آخرش که همه چی درست شد…
‫ببخشید، قربان.
‫حق‌الوکاله چی؟
‫گفتم شاید بشه رایگان انجامش بدیم؟
‫این کار نیاز به مجوز ویژه داره.
‫داری دیوونه‌م می‌کنی.
‫حالا فرض کن مجوز رو گرفتیم،
‫فقط یه هفته وقت داری آماده بشی.
‫تا حالا به عنوان وکیل تو دادگاه بودی؟
‫تو جلسه‌ی مقدماتی
‫برای اون پرونده‌ی تصادف بدون برخورد، من...
‫اون فقط توضیح طرح محاکمه جلوی قاضی بود.
‫تو تاحالا از هیچ پرونده‌ای تو دادگاه دفاع نکردی.
‫درسته. هیچ تجربه‌ای ندارم.
‫حتما خیلی مغروری.
‫صبر کن… لعنتی…
‫اگه پرونده رایگان باشه ‫آقای هونگ راهنماییت می‌کنه.
‫چی؟
‫بعد از دعوای آخرتون،
‫بی‌صبرانه منتظره ازت انتقام بگیره. لعنتی.
‫بریم اول با آقای یون صحبت کنیم.
‫- بیا. ‫- چشم.
‫خب، تاریخ دادگاه کِیه؟
‫چهارشنبه‌ی هفته‌ی بعد.
‫فقط یه هفته وقت داریم آماده بشیم، ‫واقعا نگرانم.
‫تو از روز اول دردسرساز بودی.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- دوباره شروع شد.
‫چجوری می‌خوای دفاع کنی؟ ‫مطمئنی موفق میشی؟
‫نه، مطمئن نیستم.
‫وکیل شاکی کیه؟
‫لی و سو.
‫لی و سو؟
‫شاکی ریو گوان‌موـه، ‫هنرمند شناخته شده‌ی بین‌المللی.
‫پس منطقیه.
‫- یه مقام سابق درگیر پرونده‌ست؟ ‫- نه، یه شریک و چندتا همکار…
‫سه نفرشون…
‫الان کار زیادی از دستم برنمیاد.
‫من کارهای اداری رو انجام می‌دم،
‫ولی دفاعیه رو خودت باید آماده کنی ‫و نتیجه‌ش رو به عهده بگیری.
‫می‌تونی بری.
‫چشم.
‫لازمه یه جلسه آموزشی ‫برای ارائه استدلال حقوقی بذارم؟
‫آقای هونگ مسئول پرونده‌های رایگانه.
‫اون تو دادگاه کنارش می‌شینه.
‫یه حرکت اشتباه از خانم کانگ ببینه،
‫اون رو بهونه می‌کنه و ‫واسه اخراج کردنش ازش استفاده می‌کنه.
‫وای، حتی فکر کردن بهش ‫باعص میشه سردرد بگیرم.
‫واقعا که محشره.
‫حالا باید جلسه آموزشی ‫برای ارائه استدلال حقوقی بذارم؟
‫آره، انجامش بده.
‫چشم، قربان. از همین حالا شروع می‌کنم.
‫باورنکردنیه.
‫«آفرین!» ‫«کانگ هیومین»
‫می‌دونم مدت‌هاست که ‫یه همچنین جدول جوایز استیکری ندیدید.
‫اولین کسی که جدولش پر بشه
‫تو ارزیابی آموزش عملی ‫امتیاز اضافی می‌گیره.
‫جلسه‌ی امروز
‫در مورد ارائه استدلال‌های حقوقی‌ـه.
‫چون به زودی تو دادگاه باید صحبت کنید،
‫خیلی به دردتون می‌خوره.
‫- بله، قربان. ‫- بله، قربان.
‫امروز مسابقه به صورت تورنمنتی برگزار می‌شه.
‫برنده‌ی امروز…
‫تا-دا!
‫سه تا استیکر می‌گیره.
‫- باحاله... ‫- خب، خیلی قانع‌کننده نبود.
‫عالیه!
‫سلام، قربان.
‫سلام.
‫داشتم در مورد تورنمنت براشون توضیح می‌دادم.
‫بله، ادامه بده.
‫چشم.
‫حالا جدول مسابقه‌ی امروز رو نشون‌تون می‌دم.
‫لطفا شروع کنید.
‫آقای اوه سانگ‌چول و خانم چوی هویون، ‫لطفا بیاید جلو.
‫متهم، به عنوان مدیرعامل شرکت شاکی،
‫با وجود وضعیت بحرانی مالی شرکت، ‫با بی‌پروایی در خرید سهام جدیدِ
‫یک شرکت وابسته مشارکت کرده،
‫و باعث خسارت مالی به شرکت شده.
‫متهم در این خرید هم به نفع شرکت
‫و هم به نفع همه‌ی افراد دخیل مشارکت کرده.
‫رفتار متهم در چارچوبِ اختیارات مدیریتی بوده
‫بنابراین دلیل محکومیت حساب نمیشه.
‫حتی اگر در نهایت ‫شرکت شاکی متحمل ضرر می‌شد،
‫متهم هیئت مدیره رو جمع کرده ‫و با کارشناسان مشورت کرده
‫تا با توجه به شرایط موجود ‫تصمیم منطقی بگیره.
‫و برنده…
‫اوه سانگ‌چول.
‫هی!
‫واقعا بهت تبریک میگم!
‫هر دوتاتون خوب بودید،
‫ولی بیان آقای اوه گیراتر بود،
‫و زبان بدنش تاثیر بیشتری گذاشت.
‫مسابقه بعدی جی گوک‌هیون مقابل کانگ هیومین‌ـه.
‫اگر ایرادی در حکم اداری وجود داشته باشه،
‫مقام صادرکننده حکم می‌تونه ‫بدون نیاز به مجوز قانونی اضافی
‫به صورت مستقل لغوش کنه.
‫اقدام اداری تو این پرونده ‫یک حکم مفید محسوب میشه.
‫لغو آن باید مستلزم سنجش منافع عمومی
‫در برابر ضررهای وارده به طرف باشه، ‫مثل نقض حقوق مسلم،
‫حفاظت از انتظارات مشروع، ‫و ثبات روابط قانونی.
‫خب، هر دوتاتون فراتر از حد انتظار بودید،
‫ولی آقای جی، اواسط سخنرانیش ‫سرعت حرف زدنش زیاد شد،
‫که باعث شد اثربخشیش کم بشه.
‫پس برنده این مسابقه…
‫کانگ هیومینه!
‫تبریک میگم.
‫بازنده بشینه.
‫حالا مسابقه داریم
‫بین برنده‌ها، ‫آقای اوه سانگ‌چول و خانم کانگ هیومین.
‫این بار هر دو یه خلاصه پرونده دریافت می‌کنید
‫این خلاصه شخصا توسط آقای یون نوشته شده
‫و به عنوان پایه‌ی استدلال‌ها استفاده می‌شه.
‫- خلاصه پرونده‌ها رو بگیرید. ‫- ممنون.
‫بفرمائید.
‫ماده ۹، بند ۲ ‫قرارداد در این پرونده می‌گه
‫اگه خسارت تاخیر به ‫دو برابر مبلغ ودیعه برسه،
‫قرارداد قابل فسخ می‌شه.
‫پس تا وقتی که خسارت تاخیر ‫به دو برابر ودیعه نرسیده،
‫قرارداد قابل فسخ نیست.
‫متهم مدعی شده که
‫تاخیر بهش مربوط نیست.
‫ولی وجود تاخیر
‫بی‌توجهی متهم رو ثابت می‌کنه.
‫خب، بیاید از بازخورد بگذریم. ‫قهرمان امروز…
‫اوه سانگ‌چول‌ـه!
‫تبریک میگم!
‫آقای اوه برنده شد.
‫کار همه‌تون خوب بود.
‫- ممنون، قربان. ‫- بعدا می‌بینمتون.
‫بیاید جمع‌بندی کنیم.
‫فکر کنم یه کم ذهنت مشغول شد.
‫قهرمان، آقای اوه سانگ‌چول، ‫سه تا استیکر می‌گیره.
‫- ممنونم. ‫- تبریک میگم!
‫اینجا رو جمع کنید.
‫- چشم. ‫- امروز عالی بودید.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫آقای اوه، اصلا فکرش رو نمی‌کردم.
‫درسته. من همیشه انقدر خوب بودم.
‫واقعا.
‫یکی از تازه‌واردهای یول‌لیم ‫تنها وکیل مدافع متهمه؟
‫- بله. ‫- یعنی چی؟
‫متهم نمی‌تونه از پس هزینه‌هاش بربیاد.
‫مطمئنم یول‌لیم داره از این پرونده به عنوان ‫آموزش برای اون تازه‌وارد استفاده می‌کنه.
‫و فقط یه فرصت بهشون دادن.
‫واقعا؟
‫پس باید یه آموزش درست و حسابی بهشون بدیم.
‫تو روی این پرونده نظارت کن.
‫من؟
‫توقع داری من برم جلوی اون تازه‌وارد؟
‫درسته. چشم.
‫لهشون کن.
‫چشم، فهمیدم.
‫- می‌تونی بری. ‫- بله.
‫صبر کن…
‫این تازه‌وارد یول‌لیم کیه؟
‫کانگ هیومین‌ـه.
‫- کانگ هیومین؟ ‫- بله.
‫خودت رو حسابی آماده کن.
‫اگه اشتباه نکنی، بُردت حتمی‌ـه.
‫حتی اگه اشتباه هم کردی، باید ببری.
‫به هر قیمتی که شده.
‫چشم.
‫«مین سورا»
‫«به‌خاطر نقض کپی‌رایت ‫درحال بررسی است…»
‫«استفاده از اثر اصلی ‫به رسمیت شناخته نمی‌شود…»
‫«شباهت یک مسئله جداگانه‌ست…»
‫«فیِستا، بیان احساسات از طریق رنگ»
‫یک نکته مهم اینه که متخلف…
‫ولی هیچ مدرکی برای اثباتش ارائه نشده.
‫با این حال، نقض کپی‌رایت ‫ثابت میشه…
‫اثبات اینکه این اثر ‫از اثر اصلی کپی شده به عهده شاکیه، و متهم…
‫در عمل اثبات حضور و مشارکت بسیار سخته.
‫باید مدرکی دال بر مشارکت ‫و جزئیات مربوطه ارائه شود.
‫ارائه مدرک دسترسی به اثر شاکی…
‫ای وای!
‫بدون حق کپی‌رایت منتشر شده.
‫شاکی…
‫بیدار شو.
‫بیدار شو، کانگ هیومین.
‫داری می‌ری جلوی لی و سو.
‫تیم هان سونگ‌چان.
‫هیومین، نباید در مقابل اونا شکست بخوری.
‫نباید. خودت رو جمع و جور کن.
‫زودباش، هیومین.
‫لعنتی…
‫اصلا حسش نیست قهوه درست کنم.
‫به جاش اینو دارم!
‫خیلی خوشمزه‌ست. الان کاملا بیدارم.
‫خب.
‫آقای یون!
‫منو ترسوندی. هنوز نرفتی خونه؟
‫نه.
‫قربان.
‫لطفا کمکم کنید.
‫«عدم امکان دسترسی به اثر شاکی»
‫خوبه.
‫استدلال‌های روان و خوبی نوشتی.
‫مسئله اینه که چجوری ‫این رو به طور موثر تو دادگاه ارائه بدیم...
‫خلاصه خوب و منظمی نوشتی. مشکل چیه؟
‫مطمئن نیستم که بتونم از پسش بربیام…
‫پس بیا همینجا تمرینش کن.
‫- ببخشید؟ ‫- الان امتحانش کن. من نگاه می‌کنم.
‫آخه…
‫- مگه محاکمه فردا نیست؟ ‫- آره.
‫اگه جلوی من نتونی انجامش بدی، ‫چطور می‌خوای تو دادگاه انجامش بدی؟
‫شروع کن.
‫ادعا میشه که متهم از طریق پوشش رسانه‌ای
‫به اثر شاکی دسترسی پیدا کرده،
‫ولی مدرک کافی وجود نداره.
‫درسته که مقاله ‫شامل یه تصویر کوچیک از اثر شاکی بوده،
‫ولی تصویر با اون اندازه
‫برای تشخیص جزئیات ‫و تکنیک‌های ظریف کافی نیست.
‫هر دو اثر با تکنیک‌هایی اجرا شدن ‫که به ندرت در نقاشی دیده میشه،
‫و این جزئیات فقط از طریق
‫تصویر مقاله قابل تشخیص نیست.
‫در واقع، استفاده از همین تکنیک در اثر متهم
‫یک مدرک غیرمستقیمه که نشون میده
‫ممکنه شاکی اثر متهم رو تقلید کرده باشه.
‫نه.
‫تا حالا صدای خودت رو ‫ضبط کردی و گوش بدی؟
‫نه.
‫راستش صدات
‫مثل یه دروغگوی نابلد‌ـه ‫که فقط می‌خواد وانمود کنه.
‫می‌دونی چرا تو مسابقه
‫به آقای اوه باختی؟
‫نظرت درمورد اون خلاصه چی بود؟
‫اشکالی نداره، می‌تونی بهم بگی.
‫چندتا ایراد منطقی داشت.
‫مثلا؟
‫مثل مغالطه‌ی انکار مقدم، ‫حد وسط توزیع‌نشده...
‫استدلال چرخشی هم داشت.
‫درسته.
‫فکر می‌کنم مغالطه‌ی ‫انکار مقدم چند بار تکرار شده.
‫درسته.
‫همین شرایط لازم ‫و کافی رو با هم قاطی می‌کنه.
‫هرچند اولش منطقی به نظر میاد،
‫ولی اشتباهه.
‫و شما خانم کانگ، ‫بلافاصله متوجه شدی،
‫ولی آقای اوه متوجه نشد.
‫وقتی آقای اوه
‫شنید که من خلاصه رو نوشتم،
‫فکر کرد کاملا درست و بی‌نقصه.
‫پس،
‫با اعتماد به نفس استدلالش رو ارائه کرد.
‫اعتماد به نفس آقای اوه ‫باعث شد یه استدلال پر از ایراد،
‫خیلی منطقی و قابل قبول به نظر بیاد.
‫بنابراین،
‫وقتی می‌خواستی استدلالی که ‫خودت قبولش نداشتی رو ارائه بدی،
‫صدات مثل یه دروغگوی نابلد بود ‫که فقط می‌خواد وانمود کنه،
‫پس اصلا قانع‌کننده نبود.
‫و هنوز هم همینه.
‫تو همین الان هم باور داری که ‫موکلت اون نقاشی رو کپی کرده.
‫ریو گوان‌مو از یه دانشگاه معتبر ‫تو آمریکا فارغ‌التحصیل شده
‫و یه هنرمند آینده‌دار ‫با شهرت بین‌المللی‌ـه.
‫در حالی که موکل تو
‫فقط یه آماتورـه.
‫تعصباتت رو کنار بذار
‫و به اصل موضوع نگاه کن.
‫«دادگاه»
‫«جلسه امروز دادگاه» ‫«شاکی: ریو، متهم: مون، در حال رسیدگی»
‫«اولین جلسه رسیدگی» ‫«به دلیل نقض کپی‌رایت فیِستا»
‫همه برخیزید.
‫می‌تونید بنشینید.
‫«ریو گوان‌مو، مون جونگ‌هه»
‫از نظر دادگاه ‫بین اثرِ «فیِستای شاکی»
‫و اثر «شهربازی» متهم
‫نه تنها هیچ اختلافی نیست،
‫بلکه شباهت‌های زیادی وجود داره.
‫تنها موضوع اختلاف، مشتق بودنِ اثرـه. ‫[یعنی یک نفر اثرش رو براساس دیگری خلق کرده]
‫فیِستای شاکی ‫در اکتبر ۲۰۲۴ معرفی شد
‫و در نوامبر هم نمایش داده شد،
‫که رسانه‌های زیادی هم اون رو پوشش دادن.
‫پس منطقیه که فرض کنیم ‫متهم فیِستا رو هم از نزدیک
‫و هم از طریق ‫رسانه‌های مختلف در نمایشگاه دیده،
‫و بعد در اثر شهربازی از اون استفاده کرده.
‫اگر اثر شهربازی متهم
‫در واقع قبل از فیِستا خلق شده،
‫این به منزله تقلید شاکی از کار متهم خواهد بود.
‫شهربازی در مارس ۲۰۲۴
‫قبل از معرفی فیِستا تکمیل شد.
‫استدلال متهم کاملا بی اساسه.
‫متهم هیچ مدرک عینی ارائه نکرده
‫که ثابت کنه اثر شهربازی کِی تکمیل شده.
‫این درست نیست.
‫متهم قبل از معرفی اثر فیِستا
‫اثر شهربازی رو ‫در بازار دست‌فروش‌ها به فروخته بوده.
‫کسی که ادعا می‌کنه ‫اثر متهم رو خریده خانم هوانگ یه‌جین‌ـه،
‫ولی شهادت ایشون فاقد اعتبارـه.
‫این خلاصه، استدلال‌ها رو با جزئیات توضیح داده.
‫بله.
‫نگرانی درمورد اعتبار شهادت خانم هوانگ،
‫با توجه به رابطه ایشون ‫با خانم لی سویونگ، پذیرفته میشه.
‫دادگاه همچنین شهادت دوستانشون رو قبول داره
‫که این نگرانی رو تایید می‌کنه.
‫خانم وکیل مدافع، آیا شما ‫به جز شهادت خانم هوانگ یه‌جین
‫که گفته اثر شهربازی رو در آوریل 2024
‫از بازار خریده، مدرک عینی دیگه‌ای دارید؟
‫بله، عالیجناب.
‫برای ارائه چنین مدرکی، ‫از دادگاه درخواست می‌کنیم
‫که اجازه بده طرفین، ‫طبق خلاصه ارائه شده
‫از شاکی و متهم بازجویی کنن.
‫«فیِستا اثر ریو گوان‌مو» ‫«شهربازی اثر مون جونگ‌هه»
‫به نظر میاد که شما در فیِستا،
‫از سبک جدیدی استفاده کردید ‫که قبلا در آثارتون دیده نشده.
‫می‌تونید بگید چی باعث شد که ‫این روش جدید رو امتحان کنید؟
‫وقتی تو اس‌ای‌آی‌سی بودم… ‫می‌دونید که چیه؟
‫یعنی دانشکده و موسسه هنر شیکاگو.
‫حتما می‌دونید…
‫این یه دانشکده هنری مشهور جهانی‌ـه
‫که موجی از نابغه‌های هنری رو پرورش داده.
‫یه مدرسه تخصصی‌ـه. ‫به نظرتون عجیبه؟
‫اگه با هنر ناآشنا باشید، شاید عجیب نباشه.
‫حتما واسه همینه که ‫شما وکیل همچین آدمی هستید.
‫حرفش رو قطع کن. نذار انقدر پرحرفی کنه.
‫شاهد باید پاسخ‌هاش رو ‫به سوالات وکیل محدود کنه.
‫اجازه بدید دوباره بپرسم.
‫می‌تونید بگید چی باعث شد که ‫این روش جدید رو امتحان کنید؟
‫تجربیات شخصی یک هنرمند
‫و تغییرات عاطفی، تاثیر عمیقی
‫روی آثارش داره.
‫مدتی قبل از اینکه فیِستا رو خلق کنم
‫فرزندم به دنیا اومد.
‫وقتی برای اولین بار بچه‌م رو
‫تو آغوش گرفتم،
‫احساس خوشحالی و شادی کردم،
‫و احساسات جدیدی نسبت به انسان‌ها پیدا کردم.
‫همه این‌ها تاثیر عمیقی روی آثارم گذاشت.
‫در کارهای قبلیم، زیبایی فضای خالی
‫و هماهنگی سیاه و سفید به خوبی نمایان بود.
‫ولی در فیِستا…
‫در اثر خودم، فیِستا، ‫با تکنیک ریختن رنگ
‫و یک تکنیک بافت‌پردازیِ خاص ‫که خودم شخصا ابداعش کردم،
‫اثری رو خلق کردم که
‫که جذاب و شادـه ‫و رنگ‌های زنده در اون دیده میشه.
‫لا فیِستا.
‫به اسپانیایی به معنی «جشنواره»ست.
‫همین دیگه. یه جور جشنواره‌ست.
‫تولد یه بچه.
‫میشه تکنیک ریختن رنگ ‫و بافت‌پردازی رو توضیح بدید؟
‫تکنیک ریختن رنگ
‫یعنی رنگ رو مستقیم روی بوم می‌ریزیم.
‫تکنیک بافت‌پردازی ‫یه روش خاصه که برای ایجاد بافت بصری
‫استفاده میشه.
‫- فهمیدم... ‫- تو اثرم، فیِستا،
‫نسبت آب و مقدار رنگ رو ‫جوری دقیق تنظیم کردم
‫که چکیدن رنگ کاملا ‫کنترل شده و دقیق باشه و همین باعث شد
‫جلوه بصری قوی داشته باشه...
‫بله، ممنونم.
‫اینجوری خلقش کردم.
‫آره.
‫کاملا مشخصه که ‫ریو گوان‌مو خالق این تکنیک جدیدـه.
‫به عنوان یک هنرمند، کاری که خلق کردی…
‫ای بابا.
‫این روزها همه اسم خودشون رو گذاشتن هنرمند.
‫لطفا آروم باشید، قربان.
‫ای بابا.
‫به عنوان یه هنرمند، ‫تمام آثاری که خلق کردید...
‫وای، چی؟ هنر؟
‫شاکی، خودت رو جمع و جور کن.
‫خانم وکیل، می‌تونید ادامه بدید.
‫به عنوان یه هنرمند، تمام آثاری که ‫خلق کردید، یه سبک مشترکی دارن.
‫می‌تونید توضیح بدید ‫چطور به این تکنیک‌ها رسیدید؟
‫بله، خب، من…
‫من…
‫خب…
‫همینجوری کشیدمش.
‫وقتی بچه بودید، با پدرتون رفتید شهربازی
‫- و یه رژه رنگارنگ رو دیدید... ‫- قربان،
‫اعتراض دارم. این یه سوال هدایت‌کننده‌ست.
‫خانم وکیل،
‫موقع بازجویی از شاهد خودتون ‫پرسیدن سوالات هدایت‌کننده ممنوعه.
‫این قوانین ابتدایی رو نمی‌دونید؟
‫فقط لازمه بگید قصدت از نقاشی چی بوده.
‫نمی‌دونم.
‫اون چشه؟
‫خانم مون.
‫تمام آثار شما از رنگ‌های زنده استفاده شده.
‫می‌تونی بگید چطور از
‫طیف وسیع‌تری از رنگ‌ها ‫نسبت به چیزی که دیده می‌شه، استفاده کردی؟
‫من… نمی‌دونم.
‫می‌تونم برم خونه؟
‫پرسیدن سوال چه فایده‌ای داره؟
‫یه کپی‌کار چه می‌دونه این چیزها چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫نه، مسئله این نیست…
‫لطفا منو ببخشید.
‫داره… داره عذرخواهی می‌کنه؟
‫- آبروم رو بردی… ‫- یعنی همین الان اعتراف کرد؟
‫حالا داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫قانون باید جلوی آدم‌هایی مثل اون رو بگیره
‫تا جرات نکنن دوباره قلمو دست بگیرن!
‫ببخشید. لطفا منو ببخشید.
‫مامان…
‫جونگ‌هه.
‫مامان…
‫چیزی نیست.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ببین چه نمایش مسخره‌ای راه انداختی، لعنتی.
‫واقعا که آدم مزخرفی هستی.
‫فکر کنم تموم شد.
‫- خوبه… ‫- لطفا نظم دادگاه رو رعایت کنید.
‫سکوت.
‫به دلیل مشکلات حین بازجویی از شاهد،
‫ده دقیقه استراحت می‌کنیم.
‫چی؟
‫معلولیت ذهنی؟
‫بله.
‫از نظر جسمانی، ۲۱ سالشه،
‫ولی سطح شناختیش ‫در حد یه نوجوان ۱۳ ساله‌ست.
‫ولی در حدی نیست که ‫نتونه از پس زندگی روزمره‌ش بربیاد.
‫همه کاری می‌تونه انجام بده…
‫خدای من…
‫من…
‫نمی‌خواستم زندگیش رو ‫به عنوان یه فرد معلول بگذرونه،
‫برای همین هیچ وقت ثبتش نکردم.
‫نمیشه همینجا متوقفش کنیم؟
‫اگه متوقفش کنیم، پرونده رو می‌بازید.
‫بعدش خسارت مالی…
‫مطمئن نیستم بتونه از پسش بربیاد.
‫و دلم نمی‌خوام
‫مردم بفهمن جونگ‌هه من معلول‌ـه.
‫برای همین خودم به جلسه مشاوره اومدم.
‫ولی به معلولیتش اشاره نکردید.
‫فکر نمی‌کردم فرقی کنه.
‫واقعا که احمقی.
‫آخه کدوم آدم احمقی بدون اینکه ‫بدونه موکلش معلولیت ذهنی داره،
‫استراتژی می‌چینه؟
‫اگه از یه کارشناس خِبره و یه بچه معلول بخوای
‫تکنیک‌های نقاشی رو توضیح بدن، ‫فکر می‌کنی کدومشون بهتره؟
‫دیگه کافیه.
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫برو.
‫ببخشید.
‫من مسئول پرونده‌های رایگان هستم. ‫تو نمی‌تونی بهم بگی برم.
‫اون به عنوان همکارک، تحت صلاحیت خودمه.
‫وای… چه لحظه تاثیر گذاری بین همکارها هست.
‫دیگه گند نزنید!
‫معذرت می‌خوام.
‫واقعا نمی‌دونستی؟
‫نه.
‫مادرش به جای خودش ‫تو جلسه مشاوره شرکت کرد.
‫کسی که ما رو به هم معرفی کرد
‫کم‌شنواست،
‫پس به نظرم برای همینه که ‫متوجه معلولیت جونگ‌هه نشده.
‫آهان، حالا میشه درک کرد.
‫بین افراد ناشنوا و شنوا موانع ارتباطی وجود داره.
‫شاید فکر کرده فقط یه سوءتفاهمه.
‫تو هم زمان خیلی کمی برای آماده شدن داشتی.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫اگه می‌دونستم، ‫نمی‌ذاشتم به جایگاه شاهد بیاد.
‫دیگه گذشت.
‫وقتی دادگاه دوباره شروع شد،
‫مشکل سلامتی رو بهانه کن ‫تا بازجویی متوقف بشه.
‫چشم. متوجه شدم.
‫چی؟
‫معلولیت ذهنی؟
‫بله.
‫چه چرخش جالبی.
‫آره، واقعا.
‫تو باید
‫متهم رو وادار کنی به جایگاه شاهد بیاد ‫و باهاش جدی برخورد کنی.
‫چشم.
‫جناب قاضی.
‫متهم حال خوبی نداره. ‫بازجویی بیشتر براشون سخته.
‫جناب قاضی، وکیل مدافع ‫درخواست این بازجویی رو دادن.
‫و تنها راه تایید تاریخ اتمام اثر متهم،
‫از طریق شهادت خودِ متهم‌ـه.
‫می‌تونیم این رو از طریق سابقه ‫آثارِ متهم که سبک یکپارچه‌ای دارن،
‫بررسی کنیم.
‫اگر بخوایم مطمئن بشیم ‫این آثار رو واقعا خودِ متهم خلق کرده
‫نه اینکه اخیرا بعد از این ماجرا خلق شدن
‫ضروریه که متهم شهادت بده.
‫- بله، ولی... ‫- از اونجایی که متهم حضور داره،
‫فکر می‌کنم بهترین کار ادامه بازجویی باشه.
‫اگر دادگاه تشخیص بده ‫از نظر جسمانی قادر به ادامه نیستن،
‫دادگاه از اختیارات خود ‫برای تعلیق جلسه استفاده خواهد کرد.
‫خانم مون، ‫شما تا حالا کلاس نقاشی رفتید؟
‫شهادت شما ضبط میشه، ‫پس لطفا بلند جواب بدید.
‫- آره. ‫- و کجا رفتید؟
‫آکادمی هنر جومی…
‫لطفا بلندتر صحبت کنید.
‫آکادمی هنر جومی.
‫جناب قاضی،
‫آکادمی هنر جومی یه موسسه محلیه
‫که توسط یک فرد غیرمتخصص اداره میشه.
‫باشه.
‫آیا یو سونگ‌اون که ‫اونجا درس می‌خونه رو می‌شناسید؟
‫- آره. ‫- لطفا واضح جواب بدید.
‫بله!
‫طبق گفته خانم یو،
‫دانش‌آموزان آکادمی اغلب ‫به نمایشگاه‌های هنری میرن
‫و آثار دیده شده رو ‫به عنوان تمرین کپی می‌کردن.
‫درسته؟
‫بله.
‫مون جونگ‌هه
‫- شما قبلا این اثر رو دیدید؟ ‫- بله.
‫قبلا اون رو کپی کردید؟
‫بله.
‫این دفترچه طراحی متهمه که ‫از آکادمی هنر خودش گرفته شده.
‫در این دفتر چند اثرِ کپی‌شده
‫از آقای ریو گوان‌مو رو پیدا کردیم.
‫اون رو به عنوان مدرک ارائه می‌کنیم.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫این‌که متهم در گذشته آثاری رو کپی کرده،
‫نمی‌تونه به عنوان مدرک ‫برای اثبات کپی کردن اثر فیِستا استفاده بشه.
‫من معتقدم که این موضوع ‫به اصل ماجرا مربوط می‌شه.
‫خانم وکیل، ادامه بدید.
‫فکر کنم شما هم یه نمایشگاه
‫از آثار آقای ریو رو دیده باشید، درسته؟
‫- بله. ‫- کدوم نمایشگاه بود؟
‫راستش دقیق یادم نمیاد…
‫ازتون میخوام اجازه بدید شهادتِ ‫خانم یو به عنوان مدرک ثبت بشه.
‫بر اساس شهادت او،
‫تمام دانش‌آموزان آکادمی، ‫از جمله متهم،
‫در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۴ ‫از نمایشگاه آقای ریو بازدید کردن،
‫و اثر فیِستا یکی از آثارِ ‫نمایش داده شده در اون نمایشگاه بوده.
‫«شهادت شاهد»
‫بله، اجازه می‌دم.
‫پس از دیدن فیِستا در نمایشگاه،
‫شما اون رو کپی کردید و در بازار ‫به قیمت ۱۰۰ هزار وون فروختید، درسته؟
‫این…
‫اینطور نیست…
‫کپی کردن اثر دیگران جرم محسوب میشه.
‫دروغ گفتن در دادگاه هم جرم محسوب میشه.
‫یه کاری بکن. همینجوری واینستا.
‫اجازه بدید دوباره بپرسم.
‫بعد از بازدید از نمایشگاه آقای ریو در ۳ نوامبر،
‫که در آن فیِستا رو دیدید،
‫آیا اون رو برای کسب درآمد کپی کردید یا نه؟
‫- من می‌خوام برم خونه. ‫- به سوال جواب بدید.
‫بله.
‫بله!
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫یه کاری بکن!
‫خانم وکیل، می‌خواید ‫از متهم بازجویی کنید؟
‫تعصباتت رو کنار بذار
‫و به اصل موضوع نگاه کن.
‫خانم وکیل.
‫خانم وکیل، حالتون خوبه؟
‫جناب قاضی.
‫می‌تونم درخواست یک استراحت کوتاه کنم؟
‫البته. بالاخره تو یه تازه‌کاری.
‫فکر می‌کردی خیلی حرفه‌ای هستی. حالا چی؟
‫می‌خوای پرونده رو خودم ادامه بدم؟
‫بگو: «لطفا کمکم کنید، قربان.» ‫منم کمک می‌کنم.
‫نه، خودم انجامش می‌دم.
‫هنوز هم مغروری.
‫نباید بذاریم بدترین سناریو اتفاق بیفته.
‫بذار اعتراف کنه که کپی کرده.
‫اون موکل منه.
‫خودم رسیدگی می‌کنم.
‫نگاش کن، چقدر پرروئه!
‫چرا انقدر لجبازی می‌کنی؟
‫چه خبره؟
‫هیچی. ‫سرت تو کار خودت باشه. لعنتی…
‫چیکار می‌کنی؟ واقعا که.
‫- جونگ‌هه. ‫- بله. من خرابکاری کردم…
‫من…
‫خرابکاری کردم.
‫من وکیل تو هستم.
‫این یعنی،
‫کاملا طرف تو هستم.
‫و…
‫هر چیزی که به من بگی،
‫به کسی نمی‌گم.
‫می‌تونی درمورد نقاشی بهم بگی؟
‫بله.
‫«در حال رسیدگی»
‫فیِستا درمورد چیه؟
‫باور نکردنیه.
‫قبل از تولد فرزندم،
‫یه بار با هنرمند میناتو ‫که اون هم اواخر بارداریش بود
‫تو جشنواره نورها شرکت کردم،
‫ما درمورد احساسات مختلف
‫درمورد بچه‌دار شدن صحبت کردیم. ‫من از این احساسات برای الهام گرفتن
‫و خلق تصویری از اون جشنواره استفاده کردم.
‫مثل یک نقاشی از منظره‌ست.
‫- پس منظره‌ست. ‫- بله.
‫آیا ممکنه تصویر پنهانی هم در اثرتون باشه؟
‫نه. چرا می‌پرسید؟
‫پس وجود نداره؟
‫وجود نداره.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫خانم مون.
‫اون نقاشی که اونجاست، موضوعش چیه؟
‫چهره بابام.
‫آهان. چهره بابات.
‫چهره بابات رو یادته؟
‫یه عکس ازش دارم.
‫ازش عکس داری؟
‫می‌تونی نشونم بدی؟
‫بله.
‫ما عکس پدر متهم رو ‫به عنوان مدرک ارائه می‌دیم.
‫از جایی که من ایستاده‌ام،
‫چهره بابات رو درست نمی‌بینم.
‫می‌ترسیدم
‫اگه چهره‌ش رو بکشم، مادرم ناراحت بشه
‫واسه همین قایمش کردم.
‫کجا؟
‫چطور می‌تونیم چهره‌ش رو ببینیم؟
‫اگه تو اتاق تاریک روش نور بندازید،
‫می‌بینید.
‫اجازه هست ببینمش؟
‫درخواست می‌کنیم ‫چراغ‌های دادگاه خاموش بشن.
‫«شهربازی اثر مون جونگ‌هه»
‫- خودشه. ‫- واقعیه.
‫- باباشه.
‫- تغییر کرد. ‫- باباشه.
‫واقعا یه چهره وجود داره.
‫بابام.
‫«چهل دقیقه قبل»
‫من چهره بابام رو کشیدم.
‫بابات؟
‫من که نتونستم چیزی ببینم.
‫نه. من واقعا بابام رو کشیدم.
‫ولی…
‫این یه رازـه.
‫وقتی مامانم چراغ‌ها رو ‫خاموش می‌کنه می‌تونی چهره بابام رو
‫ببینی.
‫دوستش دارم.
‫منو خوشحال می‌کنه.
‫کشیدن چهره بابام منو خوشحال می‌کنه
‫دیدن نقاشیش هم همینطور.
‫جونگ‌هه مادرش رو ‫بیشتر از هر کسی تو دنیا دوست داره.
‫دنیاش حول مادرش می‌چرخه.
‫- جونگ‌هه آدم خاصیه. ‫- خوب تمیزش کن.
‫توانایی‌های ذهنیش پایین نیست.
‫- شاید اینجوری دقیق‌تر باشه که بگیم… ‫- جونگ‌هه.
‫- به حرفش گوش نده. ‫- …استعدادش
‫به جای اینکه کم باشه ‫تو یه زمینه متمرکز شده.
‫جونگ‌هه یه تتراکرومات‌ـه.
‫چشم انسان به طور متوسط ‫می‌تونه حدود یک میلیون رنگ رو تشخیص بده،
‫ولی چشم یک تتراکرومات ‫می‌تونه صد میلیون رنگ رو تشخیص بده.
‫واقعا یه چشم بی‌نقص برای رنگ‌هاست.
‫و با مهارت‌های نبوغ‌آمیزش، ‫فقط می‌خواست یه چیز رو
‫نقاشی کنه.
‫پدری که دلتنگش بود.
‫وقتی جونگ‌هه 12 سالش بود،
‫پدرش جونگ‌هه و مادش رو ترک کرد.
‫بعد از رفتنش، ‫مادرش همه عکس‌هاش رو سوزوند.
‫و چون هر بار که درمورد پدرش حرف می‌زد
‫مادرش عصبانی می‌شد،
‫جونگ‌هه دیگه نمی‌تونست درموردش حرف بزنه.
‫بابا رفت.
‫دیگه با ما زندگی نمی‌کنه.
‫وقتی جونگ‌هه نمی‌تونست ‫درمورد دلتنگیش برای پدرش حرف بزنه،
‫تصمیم گرفت به جای ‫حرف زدن، چهره‌ش رو نقاشی کنه.
‫با این حال، اون انقدر مادرش رو دوست داشت
‫که تصمیم گرفت ‫مخفیانه چهره پدرش رو نقاشی کنه،
‫تا مادرش ناراحت نشه.
‫این برای جونگ‌هه که یک نابغه هنری ‫و یک تتراکرومات بود ممکن بود.
‫در ظاهر تمام نقاشی‌هاش
‫شبیه مناظر پرجنب‌وجوش به نظر می‌رسید،
‫ولی وقتی در تاریکی با نور خاصی روشن می‌شد،
‫تصویرِ با دقت پنهان‌شده پدرش نمایان می‌شد.
‫به خاطر استعداد ذاتیش،
‫می‌توانست هر ضربه‌ی ‫قلم‌مو رو بدون هیچ اشتباهی بزنه
‫و با دقت زیاد
‫بافت‌های بصری، ‫شدت رنگ و کنتراست رو ایجاد کنه.
‫و با استفاده از رنگ‌های فلورسنت،
‫تونست آثاری خلق کنه که ‫شامل تصاویر پنهانِ پدرش بودن
‫که فقط تحت شرایط نوری خاصی نمایان می‌شدن.
‫اینا نقاشی‌های جونگ‌هه هستند.
‫اونا رو تو ماشین داشتم، برای همین آوردمشون.
‫چراغ قوه رو آوردم.
‫- صبر کن. ‫- ولی چرا…
‫بفرما.
‫طفلکی دخترم.
‫جونگ‌هه.
‫آره.
‫مامان رو ببخش.
‫واقعا نمی‌دونستم…
‫نمی‌دونستم که…
‫انقدر دلت برای پدرت تنگ شده.
‫پس به خاطر همینه که این کار رو کردی.
‫به خاطر همینه که هر دفعه ‫یه نقاشی رو تموم می‌کردی،
‫اون رو محکم بغل می‌کردی.
‫جونگ‌هه، اشکالی نداره.
‫می‌تونی دلت براش تنگ بشه.
‫می‌تونی نقاشیش رو بکشی.
‫و اینکه...
‫می‌تونی درموردش با مامان حرف بزنی.
‫اصلا اشکالی نداره.
‫جونگ‌هه.
‫اگر تو دادگاه درمورد نقاشی‌هات ازت بپرسم،
‫می‌تونی همه چی رو توضیح بدی؟
‫جونگ‌هه.
‫می‌تونی به همه بگی ‫چجوری پدرت رو کشیدی.
‫بهت قول می‌دم که اشکالی نداره.
‫باشه؟
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫بله.
‫پس بیاید با همین شرایط ‫یه نگاه هم به فیِستا بندازیم.
‫اگر تو اون نقاشی هم باشه، چی؟
‫یعنی اون کسیه که ازش کپی کرده.
‫اوناهاش.
‫همه چی عوض شد.
‫درخواست می‌کنیم ‫شاکی دوباره به جایگاه شاهد بیاد.
‫چطور چهره‌ی پدرِ متهم
‫تو کار شما هم دیده می‌شه؟
‫خب…
‫شما قبلا گفتید ‫هیچ تصویر پنهانی توش نیست.
‫حتما خبر نداشتید.
‫چون فردی که ‫نسخه‌ی اصلی رو کشیده، شما نیستید.
‫متهم کار شاکی رو کپی نکرده.
‫این شاکیه که کار متهم رو کپی کرده.
‫شما بودید که ‫مرتکب نقض کپی‌رایت شدید.
‫و بدون اینکه حتی بدونید ‫تصویر پنهانی وجود داره،
‫از متهم شکایت کردید ‫تا براش پاپوش درست کنید، درسته؟
‫آقای ریو، لطفا جواب بدید.
‫درسته.
‫عذرخواهی کنید.
‫به خاطر اینکه از تعصب سوءاستفاده کردید ‫تا به دروغ خانم مون رو متهم کنید
‫و به خاطر اینکه تو دادگاه ‫ایشون رو تمسخر و تحقیر کردید
‫تا دزدی خودتون رو لاپوشونی کنید.
‫عذرخواهی کنید.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی. وکیل…
‫عذرخواهی کنم؟
‫دیوونه شدی؟
‫خدا باید
‫از من عذرخواهی کنه.
‫به خاطر اینکه چنین استعدادِ ‫دیوونه‌کننده‌ای رو به یه آماتور مثل اون داده، نه من.
‫خدا باید از من عذرخواهی کنه. و تو…
‫تو باید از من تشکر کنی.
‫هنرت…
‫آثار هنریت…
‫تویی که حتی نمی‌دونی چقدر عالی هستن.
‫تویی که هیچی از هنر حالیت نیست و ‫قراره یک شبه ستاره بشی.
‫این منم که جون کندم،
‫کلی زخم‌ و درد کشیدم
‫تا این جایگاه رو بسازم، ‫اونوقت تو داری مجانی سود می‌بری!
‫لعنتی…
‫تقلید، صادقانه‌ترین شکل تحسین‌ـه.
‫تو که حتی نمی‌تونی به کسی که ازش تقلید ‫کردی، احترام بذاری و بهش حسادت می‌کنی
‫بی‌فرهنگی و هیچی از هنر نمی‌دونی.
‫تویی که باید عذرخواهی کنی،
‫اونم رسمی و مفصل.
‫و البته باید خسارت هم بدی.
‫قانون…
‫خوب بلده با آدم‌هایی مثل تو برخورد کنه.
‫من… هی!
‫- آقای ریو. ‫- هی!
‫- لطفا آروم باشید، آقای ریو! ‫- اگه…
‫اگه چشم‌های تشخیص‌دهنده‌ی من نبود…
‫اگه من این اثر رو کشف نکرده بودم،
‫هنوز کارهات ‫تو بساط دست‌فروش‌ها گیر کرده بود…
‫خواهش می‌کنم خودتون رو کنترل کنید، آقای ریو.
‫این چشم تشخیص‌دهنده‌ی من بود که ‫باعث شد این اتفاق بیفته!
‫آقای ریو!
‫- بله. ‫- لطفا بشینید.
‫- بسه دیگه. ‫- خیلی اعصاب‌خردکنه.
‫- غر زدن رو بس کن. ‫- چیه؟
‫- دست از سرم بردارید! ‫- آقای ریو!
‫- چرا؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫«در حال رسیدگی»
‫کانگ هیومین.
‫این باحال‌ترین چیزی بود که تا حالا ازت دیدم.
‫واقعا؟
‫اولین موفقیتت مبارک.
‫خیلی حسودیم شد.
‫ولی آقای هونگ کجا رفت؟
‫بعد از استراحت دوم دادگاه، ندیدمش.
‫حیف که نبود ضربه‌ی آخر رو ببینه.
‫- خانم کانگ. ‫- کجا غیبش زد؟
‫خدا می‌دونه. ‫ولی عجب تاثیری داشت. وای!
‫- با یک ضربه… ‫- خانم کا…
‫وکیل کانگ.
‫شما منو صدا کردید؟
‫جاکلیدیت رو انداختی.
‫ممنون.
‫تو دفتر می‌بینمتون.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم، قربان!
‫صبر کن،
‫آقای یون الان بهت گفت وکیل کانگ؟
‫- کانگ هیومین! ‫- عالیه!
‫بهت گفت وکیل چون واقعا یه وکیلی.
‫چرا دارم احساساتی می‌شم؟
‫- خیلی خفن بودی. ‫- راست میگه.
‫می‌دونی چیه؟
‫امروز باید دعوت‌مون کنی.
‫- وای. ‫- باشه!
‫- بریم. ‫- باشه!
‫«خواهرم» ‫«ممنون، هیومین»
‫ممنون هیومین.
‫خوشحالم که همه چی درست شد.
‫«خواهرم»
‫نقاشی‌های جونگ‌هه ‫همیشه پر از شادی به نظر می‌رسیدن،
‫برای همین نمی‌دونستم داره ‫با یه همچنین دلتنگی زندگی می‌کنه.
‫آره.
‫می‌دونستی جونگ‌هه یه نابغه‌ی هنریه؟
‫نه.
‫اگه منم مثل جونگ‌هه نابغه بودم،
‫خاله‌م منو با وجود معلولیتم بزرگ می‌کرد؟
‫ببخشید، هیوجو.
‫«ببخشید، هیوجو»
‫مامان هم از فرستادنت پشیمونه.
‫«مامان هم از فرستادنت پشیمونه»
‫از خاله عکس جدید داری؟
‫چطور مگه؟
‫دلت برای مامان تنگ شده؟
‫آره، معلومه که تنگ شده. ‫اون منو به دنیا آورده.
‫پس چرا به دیدنش نمی‌ری؟
‫احتمالا به همون دلیلی که ‫جونگ‌هه چهره‌ی پدرش رو
‫تو نقاشی‌هاش پنهان می‌کرد.
‫بیشتر نگران ناراحت شدن مامانم هستم،
‫تا اینکه بخوام خاله رو ببینم.
‫مامان و بابام از زبان اشاره استفاده می‌کنن.
‫من تنها کسی هستم که لب‌خوانی می‌کنم.
‫اونا می‌خوان وقتی میرم پیش خاله و شوهرخاله ‫جوری وانمود کنن که من شنوا هستم.
‫فکر کنم مامان جونگ‌هه هم همین‌طوری بود.
‫عشق والدین به فرزند همینجوریه؟
‫«عشق والدین به فرزند همینجوریه؟»
‫- جریان چیه؟ ‫- سلام.
‫امروز قراره یه خبر مهم بدن.
‫وای، شرکای معروف.
‫کی؟
‫یول‌لیم، شین، کو و کیم هستن.
‫- آهان. ‫- آقای شین میونگ‌جین.
‫آقای کو سونگ‌چول.
‫و آقای کیم یول‌سونگ.
‫از اونجایی که وقت برای همه شما طلاست،
‫مختصر می‌گم.
‫شما رو برای یه خبر مهم جمع کردم.
‫از امروز من بازنشسته می‌شم ‫ولی به عنوان مشاور می‌مونم.
‫اینجا چه خبره؟
‫حالا می‌خوام جانشینم رو معرفی کنم،
‫یعنی مدیر عامل جدیدمون رو.
‫خانم کوون نایون.
‫لطفا بیاید بالا.
‫همون وکیلی که اسمش ‫یه برند محسوب می‌شه؟
‫«ترجمه از آرام متین»
‫«فراتر از وکالت»
‫نامزد سابقم این کار رو باهام کرد.
‫می‌خوام ازش شکایت کنم.
‫اگر موکل به این عمل سادیستی رضایت نداده باشه،
‫می‌تونه به عنوان تعرض محسوب بشه.
‫برای اثبات تعرض،
‫باید ثابت کنیم که رضایت معتبر نبوده.
‫نمی‌تونیم بگیم عشق هم ‫نوعی کاهش ظرفیت‌ـه؟
‫بذار برات چند تا جدید بیارم.
‫نمی‌دونستم شما وکیل طرف مقابل هستید،
‫پس بیشتر از حد لازم حرف زدم.
‫چطور با آقای جونگ آشنا شدی؟
‫ایجاد روابط نزدیک با طرف مقابل
‫وظیفه حفظ شأن حرفه‌ای رو نقض می‌کنه.
‫چیکار می‌کنی، ‫داری مثل یه وکیل بی‌ارزش رفتار می‌کنی؟
‫شانس بردن این پرونده خیلی کمه.