‫«ترجمه از آرام متین»
‫«فراتر از وکالت»
‫در این دنیا زنانی هستن ‫که غیرممکن رو ممکن می‌کنن
‫درست مثل زن شگفت‌انگیز.
‫بعضیاشون تو کارشون می‌درخشن
‫و هم‌زمان یه خانواده ‫خوشحال رو هم سر و سامون میدن
‫چون هم همسران مهربونی هستن
‫و هم مادرانی همراه و پایه.
‫همه‌ش تقصیر توئه! ‫چطور جرات می‌کنی همچین حرفی بزنی!
‫بعضیای دیگه به روش خودشون ‫از تمام مشکلاتی که سر راهشونه
‫- رد می‌شن. ‫- اموال مشترک به‌دست اومده...
‫خانم پروفسور چوی اون‌هی ‫از دانشکده حقوق سئول همراه ماست
‫تا درمورد جنجال اخیر ‫بر سرِ قوانین ارزهای دیجیتال صحبت کنیم.
‫ممنون که تشریف آوردید. ‫«گوینده خبر: هان سول‌یون»
‫ممنون که دعوتم کردید.
‫اعلام اخیر دولت...
‫هی، سولا! هیومین! بیاید اینجا! زود باشید!
‫چی شده؟
‫مامان تو و خواهر سولا ‫با هم تو تلویزیونن!
‫واقعا؟
‫سول‌یون که گوینده خبر ‫جی‌تی‌بی‌اس‌ـه و همیشه تو تلویزیونه...
‫«پروفسور چوی اون‌هی»
‫...ولی خانم چوی هم چند وقته ‫زیاد تو اخبار پیداش می‌شه.
‫می‌خواد وارد سیاست بشه؟
‫اگه خانم چوی انقدر سرش شلوغ بشه، ‫دیگه کی قراره کارهای خونه‌مون رو انجام بده؟
‫فعلا تا یه مدت اینجا نمیاد.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫به خاطر اینکه بشقابت رو انداخت دور؟
‫رفتی بهش چیزی گفتی؟
‫چی؟!
‫سول‌یون امروز خیلی جذاب شده.
‫آیدول من، سول‌یون‌ـه.
‫جی‌یون کلا طرفدار سول‌یون شده.
‫اون فقط جلوی دوربین خوب به نظر میاد.
‫بعضیای دیگه هم هستن ‫که خودشون یه پا دنیا هستن
‫و همه قبولشون دارن.
‫«زن شگفت‌انگیز»
‫- ادامه بدید لطفا. ‫- بله.
‫این لایحه مقدماتی که ‫خود آقای یون سوک‌هون نوشته
‫شامل یه سری مدارک محرمانه‌ست ‫که می‌تونه به‌شدت به ضرر ام‌جی‌سی باشه.
‫با این مدارک
‫آقای یون تقریبا مطمئنه که ‫تو این پرونده پیروز میشه.
‫ولی اصلا این مدارک از کجا
‫به دستش رسیده؟
‫خانم سو هه‌جین الان وکیل ام‌جی‌سی‌ـه.
‫یعنی می‌خواید بگید آقای یون ‫و خانم سو با هم رابطه دارن
‫و خانم سو این مدارک رو
‫به آقای یون داده؟
‫این شک معقولی نیست؟
‫چطور یه مدرکی که ام‌جی‌سی تحتِ ‫شدیدترین تدابیر امنیتی ازش نگهداری می‌کرده
‫در نهایت لو رفته؟
‫شاید…
‫آقای یون بتونن ‫یه توضیح مختصر در این مورد بدن.
‫من هیچ توضیحی نمیدم.
‫به جاش مدرکی ارائه می‌کنم که ثابت کنه
‫ادعای آقای کو یه تهمت‌ـه.
‫چی؟
‫و بابت این تهمتِ نابه‌جا ‫درخواست یک اقدام انضباطی سخت دارم.
‫باشه.
‫اگه حرف‌های آقای کو درست باشه،
‫آقای یون باید تنبیه بشه.
‫اگه ثابت بشه که تهمت بوده،
‫اون‌وقت این آقای کوئه که باید جواب پس بده.
‫هیچ‌کدوم اعتراضی ندارید؟
‫نه.
‫منم ندارم.
‫آقای یون،
‫مدرکی دارید که نشون بده تهمت‌ـه؟
‫این اولین باره که دارم لایحه‌ای که
‫روی مانیتور نشون دادن رو می‌بینم.
‫و اولین باره که دارم اطلاعاتی که ‫به ضرر شرکت کارگزاری ام‌جی‌سیِ رو می‌بینم.
‫چرا مزخرف میگی؟
‫پس این مدرک چجوری به دادگاه ارائه شده؟
‫این مدرک تاحالا به دادگاه ارائه نشده.
‫یعنی چی…
‫مطمئنی
‫اون مدرک دزدیده‌شده ‫واقعا به دادگاه ارائه شده؟
‫هر وقت خواستید می‌تونید بررسی کنید.
‫اینجا چه خبره؟
‫پس اصلا…
‫این مدرک رو کی نوشته؟
‫چک کردنش خیلی راحته.
‫از پارسال، همه پرونده‌ها
‫به‌خاطر سیستم امنیتی جدید ‫یه آی‌دی مخصوص دارن.
‫درسته.
‫پایین مدرک یه کد هست.
‫من خبر نداشتم.
‫اگه اون شماره رو پیگیری کنید، ‫می‌فهمید کی نوشته.
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا ببینم.
‫کدوم آدم احمقی جرئت کرده ‫وسط بازی کردن مزاحمم بشه؟
‫سلام، کانگ مین‌جون هستم.
‫بله.
‫آقای کانگ مین‌جون،
‫این مدرک رو شما نوشتید؟
‫نمی‌دونم منظورتون چیه.
‫پرسیدم آیا این لایحه رو شما نوشتید؟
‫نه،
‫من تاحالا این مدرک رو ندیدم.
‫هر مدرک یه کدِ مخصوص داره،
‫و وقتی اون شماره رو پیگیری کردیم،
‫مشخص شد این یکی رو ‫شما نوشتید و چاپ کردید.
‫بعد می‌گید هیچی در موردش نمی‌دونید؟
‫بله؟
‫باشه. ممنون.
‫تیم آی‌تی الان بررسی کردن که
‫یه نسخه از این مدرک
‫با همون شماره روی کامپیوتر شما
‫ذخیره شده، آقای کانگ.
‫هنوز هم می‌خواید انکار کنید؟
‫احمق.
‫برو بیرون دیگه، احمق.
‫- ای بابا، ترسوندیم. ‫- مین‌جون.
‫باز چی شده؟
‫تو دردسر افتادم. کامپیوترم دوباره هنگ کرده.
‫دوباره؟ چرا؟
‫نمی‌دونم. باید همین الان ‫یه چیزی ارسال کنم. بدجوری گیرم.
‫مشکل من نیست. از یکی دیگه بپرس.
‫همه کلی کار ریخته سرشون.
‫نمیتونم!
‫ای بابا...
‫اگه اجازه ندی از کامپیوترت ‫استفاده کنم چجوری می‌تونم کارم و
‫پیش‌نویس پرداخت ‫ساخت‌وساز تو رو تموم کنم؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫پس برو کنار.
‫- برام انجام میدی؟ ‫- معلومه که انجام میدم.
‫ولی با بازیم کاری نداشته باش.
‫خیالت راحت.
‫کی انقدر حرفه‌ای شدی؟
‫پس من میرم یه قهوه بخورم.
‫چقدر اینجا به‌هم‌ریخته‌ست.
‫«بازگشت وجوه سرمایه‌گذاری»
‫«روش اثبات»
‫خانم کیم،
‫این خلاصه پرونده شرکت بیمه تی‌اس ‫علیه شرکت کارگزاری ام‌جی‌سی‌ـه.
‫- لطفا اون رو به دادگاه ارائه بدید. ‫- بله، چشم.
‫حواستون باشه با امنیت فرستاده شه.
‫- حتما. ‫- ممنونم.
‫لی جین‌وو هستم.
‫میتونی بیای دفترم؟
‫باشه.
‫«بازگشت وجوه سرمایه‌گذاری»
‫واقعا خیلی گیجم.
‫فلش اشتباهی رو بهتون دادم.
‫خلاصه پرونده‌ای که باید ‫به دادگاه بدیم رو براتون ایمیل می‌کنم.
‫- میشه فلشم رو بهم پس بدید. ‫- باشه، چشم.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫چون نمی‌تونید جواب بدید،
‫اجازه بدید از آقای کو تاسوپ بپرسم.
‫این مدرک رو از کجا آوردید؟
‫منظورتون چیه؟ ‫از کجا باید بیاره؟
‫آقای کانگ مین‌جون اون رو به من دادن،
‫منم اون رو به آقای کو گزارشش دادم
‫چون به نظر میومد موضوع جدی‌ـه.
‫آقای کانگ مین‌جون.
‫بله؟
‫جواب بدید.
‫درسته.
‫می‌شه یه کم بهم وقت بدید؟
‫باشه.
‫می‌دونم با توجه به شرایط،
‫جواب دادن سخته.
‫اگه اشکالی نداره، می‌خوام یه روز ‫بهشون وقت بدم تا فکر کنن.
‫خب،
‫اگه شما مشکلی ندارید، پس منم موافقم.
‫بله.
‫حتی اگه ادعای آقای یون درست باشه…
‫حتی اگه درست باشه،
‫درست نیست که یه وکیل خانم،
‫مخصوصا کسی که وکیلِ ‫طرف مقابل یه پرونده مهمه رو
‫اون وقت شب
‫به خونه خودت دعوت کنی.
‫اون؟
‫خانم سو هه‌جین اومدن پیش من
‫تا اذیت و آزار در محل کار رو گزارش کنن.
‫و شخص مربوطه
‫هونگ دویون بود.
‫چی؟
‫آقای یون،
‫لطفا کمکم کنید.
‫اولش،
‫فکر کردم چون کارم رو ‫خوب انجام نمیدم، داره سرزنشم می‌کنه.
‫چرا مجبورم می‌کنی دوباره تکرار کنم؟
‫- ببخشید. ‫- انگار یه مشت ولگرد دور خودم جمع کردم.
‫واسه همین بیشتر تلاش کردم.
‫یه بچه ابتدایی می‌تونه بهتر از تو کار کنه.
‫ببخشید.
‫- آماده شام تیمی بشید. ‫- چشم.
‫- هی. ‫- بله، آقای هونگ.
‫موضوع یه کم فوری‌ـه. ‫باید تا فردا ارسالش کنم.
‫نمی‌تونی واسه شام بیای.
‫اشکالی نداره.
‫ببخشید.
‫- بیاید بریم. ‫- چشم.
‫«لطفا برای اطلاعات بیشتر، ‫به اطلاعات بالا مراجعه کنید»
‫اون خلاصه پرونده عالی بود و ‫هیچ ایرادی نداشت.
‫«آقای هونگ دویون»
‫این فاصله بین خطوط چیه آخه؟
‫چطور حتی نمی‌تونی اینو درست بنویسی؟
‫همه چیش درهم برهم‌ـه.
‫واقعا که.
‫آخه اینجوری کار انجام میدن؟
‫- ببخشید. ‫- بلندتر بگو!
‫ببخشید.
‫اون موقع بود که فهمیدم
‫همه اون اذیت و آزار‌ها عمدی بود.
‫تحملش خیلی سخت بود. ‫گفتم گزارشش کنم،
‫ولی انقدر قدرت داشت که
‫نمی‌دونستم چه بلاهایی ممکنه سرم بیاره.
‫گفتم شاید آبروم رو ببره و پیدا کردن ‫یه شغل جدید رو برام سخت‌تر کنه.
‫برای همین تصمیم گرفتم برم و ‫شروع کردم دنبال یه شغل جدید بگردم.
‫خانم سو.
‫- بله. ‫- امشب وقت داری؟
‫- بله، وقت دارم. ‫- خوبه.
‫امشب با یه موکل مهم شام می‌خورم.
‫می‌خوای همراهم بیای؟
‫بله، حتما میام.
‫پس بعدا می‌بینمت.
‫- از خودتون پذیرایی کنید. ‫- بذارید یه کم دیگه براتون بریزم.
‫باعث افتخاره.
‫هر وقت باهاش به مهمونی شام می‌رفتم…
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫…یه مدت اذیت و آزارش متوقف می‌شد.
‫راستش،
‫اصلا فکر نمی‌کردم ‫بتونی مهمونی رو گرم کنی.
‫نمی‌دونستم همچین توانایی داری.
‫ممنون.
‫حالا که دقت می‌کنم، ‫لبخند زیبایی داری.
‫الان نباید این چیزا رو بگم.
‫اشکالی نداره.
‫من فقط...
‫واقعا؟
‫فقط فکر می‌کردم دارم یه غذای شیک می‌خورم
‫و هفته‌ای یکی دوبار باهاش می‌رفتم.
‫مجبورت می‌کرد از مهمون‌ها پذیرایی کنی...
‫نه.
‫اولش نه.
‫بیشتر شبیه شام رسمی و کاری بودن،
‫ولی یه بار،
‫یکی از موکلین از حد خودش عبور کرد،
‫برای همین از اونجا اومدم بیرون.
‫هی.
‫فکر کردی وکیل شدم ‫که اینجوری باهام رفتار کنن؟
‫می‌دونم.
‫حق داری.
‫ولی اون یارو،
‫رفته دانشکده حقوق ‫و هیچوقت قبول نشده
‫و با کار به عنوان دلال، ‫داره زندگیش رو می‌گذرونه.
‫یه کم عقده حقارت داره.
‫واسه همین با همه وکیل‌ها اینجوری رفتار می‌کنه،
‫چه مرد باشه، چه زن.
‫فقط با تو که اینجوری نیست.
‫فکر می‌کنی این کارش رو توجیه می‌کنه؟
‫وقتی عصبانی می‌شی، خیلی بامزه میشی.
‫ناراحت نباش دیگه.
‫خودم حسابی بهش تذکر میدم.
‫وقتی اینو گفت،
‫یه حس عجیبی بهم دست داد.
‫اون موقع بود که دیگه باهام مهربون شد.
‫بعد از اون چند بار دیگه هم ‫به دورهمی شام رفتیم.
‫اشکالی نداره.
‫هر چی می‌خوای بگو.
‫آخرش…
‫بهش ابراز علاقه کردم.
‫خیلی شرمنده‌م که
‫گول نقشه‌هاش رو خوردم،
‫ولی اون موقع متوجه نشدم.
‫بعدش شروع کرد به صورت ‫صریح و مکرر منو به شام دعوت کنه.
‫می‌گفت موفقیتش به من هم سود می‌رسونه.
‫هر بار سعی می‌کردم ازش دوری کنم، ولی…
‫به‌جای اینکه کار واقعی بهم بدی،
‫چرا انقدر روی جلسات شام پافشاری می‌کنی؟
‫جلسات شام هم بخشی از کاره.
‫فقط کافیه تو گزارش ساعت کاریت ثبتش کنی.
‫نه، از این به بعد، ‫دیگه به دورهمی شام نمیام.
‫اگه دوباره پافشاری کنی،
‫به خاطر آزار و اذیت ‫تو محل کار گزارشت رو میدم.
‫آزار و اذیت؟
‫هی،
‫کی حرف زنی که با یه مرد متاهل ‫رابطه داشته رو باور می‌کنه؟
‫چی؟
‫اگه گزارشم کنی، ‫فکر می‌کنی ساکت می‌مونم؟
‫کافیه بگم بهم ابراز علاقه کردی و
‫خودت داوطلبانه به دورهمی‌ها می‌اومدی.
‫خب بگو ببینم، اون‌وقت تو ضرر می‌کنی
‫یا من؟
‫هردومون شاید مورد انتقاد قرار بگیریم، ‫ولی واسه زن‌ها اوضاع بدتر میشه.
‫می‌دونی چرا؟
‫مردم می‌گن: «خب اون که متاهله،
‫کدوم مردی می‌تونه ‫جلوی دختر جوون، باهوش،
‫و خوشگلی مثل تو مقاومت کنه؟»
‫ولی تو چی؟ فکر کردی ‫بعدش دیگه می‌تونی ازدواج کنی؟
‫فقط بلده چرندیات سر هم کنه.
‫اون از همون یه بار ابراز علاقه ‫برای اخاذی از من استفاده کرد.
‫حتی به خودکشی هم فکر کردم.
‫ولی به عنوان آخرین راه چاره اومدم پیش شما.
‫چندتا از همکاران خانم دیگه هم
‫همین بلا سرشون اومده.
‫اون موکل منه.
‫خودم رسیدگی می‌کنم.
‫نگاش کن، چقدر پرروئه!
‫چرا انقدر لجبازی می‌کنی؟
‫چه خبره؟
‫هیچی. ‫سرت تو کار خودت باشه. لعنتی…
‫چیکار می‌کنی؟
‫واقعا که.
‫کو اون‌جین، کیم سو‌می.
‫حدس می‌زنم هدف بعدیت کانگ هیومین باشه.
‫اگه نمی‌خوای خاکت کنم، ‫از همین الان شروع کن به التماس کردن.
‫خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫چهار سال پیش، همه چیز ‫کاملا سازمان‌دهی شده بود.
‫ولی این روزها، خیلی…
‫خانم کوون.
‫شما اینجا…
‫بهم بگو اینجا چه خبره.
‫راستش…
‫ما وسط یه شام تیمی بودیم.
‫تو یه کافه تفریحی خصوصی ‫شام تیمی برگزار کردید،
‫و فقط همکاران خانم رو دعوت کردید؟
‫آقایون وکلا…
‫آقای چوی جونگ‌هیوک و آقای کیم هوجین
‫قبلا برنامه داشتن، ‫واسه همین نتونستن بیان...
‫آقای چوی جونگ‌هیوک و آقای کیم هوجین.
‫- بله. ‫- بله.
‫امروز کار فوری براتون پیش اومد ‫که نتونستید تو شام تیمی شرکت کنید؟
‫- نه، خانم. ‫- نه، خانم.
‫اونا کی هستن؟
‫خانم شین اون‌می.
‫این آدم‌ها کی هستن؟
‫فقط پرسیدم کی هستن.
‫دلال هستن.
‫می‌دونی که دلالی خدمات حقوقی
‫از طریق کسی که وکیل نیست، ‫جرم محسوب می‌شه، نه؟
‫می‌دونم، ولی…
‫ولی من…
‫تا فردا فرم استعفا رو تحویل بده.
‫شکایت کیفری ثبت کنید
‫و تمام اقداماتِ ‫انضباطی قانونی موجود رو پیگیری کن.
‫چشم، خانم.
‫خانم کوون، لطفا یه فرصت ‫بهم بدید تا تو اداره توضیح بدم.
‫خانم کوون، این کار…
‫چطور جرات کردی
‫با وکلای زن یول‌لیم
‫مثل مهموندار رفتار کنی؟
‫تو.
‫حتی اگه از گشنگی هم داشتی می‌مردی، ‫دیگه پات رو تو حوزه قضایی نذار.
‫باید یه زنگ بهم می‌زدی.
‫عوضی دیوونه.
‫شوخیت گرفته؟
‫واقعا؟
‫آقای یون.
‫الان راضی شدی؟
‫بیا همه‌چی رو بندازیم گردن هونگ دو‌یون
‫و تو گزارش بنویسیم اون بوده که
‫کانگ مین‌جون رو مجبور به این کار کرده.
‫چرا باید همچین کاری کنم؟
‫من پسر کو سونگ‌چول هستم، ‫یکی از بنیان‌گذاران یول‌لیم.
‫انقدر باهوش هستی که بدونی ‫در افتادن با من آخر و عاقبت خوبی نداره.
‫می‌خوای بهت لطف کنم ‫یا داری تهدیدم می‌کنی؟
‫می‌خوام بهم لطف کنی.
‫فعلا تا همین‌جا بسه.
‫- اینجوری ازم می‌خوای بهت لطف کنم؟ ‫- لعنتی خب چیکار کنم؟
‫می‌خوای جلوت زانو بزنم؟
‫پایه‌ی هر معامله‌ای بده و بِستونه.
‫تو بخش ارائه راهکار یه سِمت
‫به آقای چوی هوی‌چول بده.
‫چی؟
‫همون سِمتی که با نقشه ‫به خانم کوون نا‌یون دادید.
‫یا شاید دوست داری ‫به‌جای آقای چوی، خودت بری اونجا؟
‫راستی یه چیز دیگه.
‫از این به بعد هر کاری کردم،
‫فقط ساکت می‌مونی و هیچ کاری نمی‌کنی.
‫یه خبر مهم! واقعا دیوونه‌کننده‌ست.
‫آقای هونگ دو‌یون...
‫- استعفا داد. ‫- چی؟
‫یهویی؟
‫آره، الان نیروهای امنیتی ‫دارن وسایلش رو جمع می‌کنن.
‫وای خدا… چی شده مگه؟
‫- آره؟ ‫- چی شده؟
‫ولی راستش ‫انگار همه یه جورایی خیالشون راحت شده.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫«هان سولا»
‫سلام، سولا.
‫سول‌یون کجاست؟
‫کدوم کلانتریه؟ الان میام.
‫آقای چوی مین‌گو. هی!
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫جواب بده. ‫چهارشنبه‌ی هفته قبل ساعت دو کجا بودی؟
‫فهمیدم! ‫هان سول‌یون، گوینده‌ی خبرـه!
‫- راست می‌گه. ‫- خودشه، هان سول‌یون.
‫هان سول‌یون!
‫عکس نگیر!
‫بذارش کنار.
‫- بده به من. ‫- چه خبره؟
‫ساکت باش. همه بشینید سر جاتون.
‫سول‌یون!
‫سول‌یون.
‫- سولا. ‫- حالت خوبه؟
‫در رو باز کن.
‫نمیتونم.
‫من وکیل خانم هان سول‌یون هستم.
‫این رو می‌بینید؟
‫بدجوری عصبانی شد.
‫خیلی زورش زیاده.
‫چون یه چهره سرشناس‌ـه، ‫سعی کردم باهاش مهربون باشم،
‫ولی کنترلش از دستم در رفت.
‫سول‌یون،
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫یادم نیست.
‫دارویی که روان‌پزشکم ‫تجویز کرده رو خوردم و خوابم برد،
‫و وقتی بیدار شدم،
‫اینجا بودم.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫به شوهرش حمله کرده و همونجا دستگیر شده.
‫تا ۴۸ ساعت دیگه به جرم ‫ضرب و شتم شدید، حکم بازداشتش صادر میشه.
‫نه، یه لحظه صبر کنید.
‫اصلا منطقی نیست.
‫خواهرم حتی یه بار هم به کسی فحش نداده
‫یا با کسی دعوا نکرده.
‫چه برسه به ضرب و شتم.
‫اونم ضرب و شتم شوهرش!
‫همه‌ی مدارک جمع‌آوری شده ‫و همون‌جا دستگیر شده.
‫شوهرش کجاست؟
‫قربانی الان تو بیمارستان تحت درمانه،
‫و وضعیتش خوب نیست.
‫خبرنگار هان سول‌یون به اتهام ‫ضرب و شتم شوهر خود
‫به طور اضطراری بازداشت شد.
‫همین الان دیده شده
‫که بعد از بازجویی، ‫در حال ترک اداره پلیس است.
‫خانم هان با حضور حرفه‌ای و جسورانه‌ش
‫و روحیه‌ی خانواده محور خود، ‫قلب مردم را تسخیرکرد.
‫جلسه‌ی رسیدگی به بازداشت قبل از محاکمه ‫برای تصمیم‌گیری درمورد صدور حکم
‫چهارشنبه ساعت ۱۰:۳۰ صبح برگزار خواهد شد.
‫باور نکردنیه.
‫پس می‌گی خانم هان سول‌یون
‫خواهر بزرگ‌ترِ هم‌خونه توئه، درسته؟
‫بله.
‫ما فقط هم‌خونه نیستیم.
‫از دوران ابتدایی مثل خواهر بودیم.
‫وای خدا.
‫به نظر نمیاد کسی باشه که شوهرش رو بزنه.
‫همچین آدمی نیست.
‫یه چیزی درست نیست.
‫بیاید با آماده شدن ‫برای جلسه بررسی حکم بازداشت شروع کنیم.
‫باشه، من انجامش می‌دم.
‫«دادگاه»
‫متهم در یک آدرس دائمی زندگی می‌کنه.
‫شغل ثابتی داره و با خانواده‌ش زندگی می‌کنه.
‫هیچ خطری برای فرار وجود نداره.
‫احتراما از دادگاه می‌خوایم
‫درخواست صدور حکم بازداشت رو رد کنه.
‫متوجه شدم.
‫مدرک کافی برای نیاز به ‫بازداشت قبل از محاکمه وجود نداره.
‫درخواست صدور حکم بازداشت رد میشه.
‫«دادستانی»
‫نگران نباش.
‫شانس تبرئه خیلی زیاده.
‫می‌تونیم بگیم ‫از نظر ذهنی قادر به کنترل نبوده.
‫چون تحت تاثیر داروی روان‌پزشکی بوده
‫و در حالت هوشیار نبوده،
‫دفاع براساس عدم توانایی ذهنی ‫می‌تونه منجر به صدور حکم بی‌گناهی بشه.
‫هان سولا، به من اعتماد نداری؟
‫منم، کانگ هیومینم.
‫آره.
‫نگران نباش.
‫ادعای عدم توانایی ذهنی کار آسونی نیست.
‫اگر این ادعا پذیرفته بشه،
‫دادگاه باید حکم برائت صادر کنه،
‫برای همین دادگاه باید خیلی محتاط باشه،
‫و روند محاکمه احتمالا طولانی‌تر می‌شه.
‫حتی اگر تو دادگاه اول تبرئه بشه،
‫اگر دادستان درخواست تجدیدنظر بده ‫دادگاه احتمالا ادامه پیدا می‌کنه.
‫واقع‌بینانه‌تر اینه که بگیم ‫دچار کاهش توانایی ذهنی بوده
‫و دنبال حکم تعلیقی باشیم.
‫نه، آقای یون.
‫باید عدم توانایی ذهنی باشه.
‫اون یه خبرنگار معروفه.
‫اگه تبرئه نشه، فایده‌ای نداره.
‫خودت هم مثل من می‌دونی
‫ریسک این کار بالاست.
‫می‌دونم. ولی با این حال،
‫باید تبرئه بشه.
‫خانم هان سول‌یون خانواده و ‫مایه افتخار دوست قدیمی منه.
‫نمیتونم تحمل کنم که ‫سابقه کیفری براش ثبت بشه.
‫لطفا درخواست عدم توانایی ذهنی بدید.
‫درموردش فکر می‌کنم.
‫اول باید با پزشک خانم هان مشورت کنیم.
‫الو.
‫بله، درسته.
‫واقعا؟
‫الان خودم رو می‌رسونم.
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫بله.
‫می‌بینم‌تون.
‫سوار شو.
‫اشکالی نداره. تاکسی می‌گیرم.
‫سوار شو. خودم می‌رسونمت.
‫ممنون.
‫ولی خیلی خوب شد.
‫تونستم یه روز قبل از مهاجرت باهات تماس بگیرم.
‫جالبه که اینترنت همچین کارهایی رو ممکن می‌کنه.
‫آره واقعا.
‫بفرمائید.
‫خیلی وقت پیش خراب شد،
‫و نتونستم درستش کنم ‫چون دیگه تولید نمی‌شه.
‫ولی دوباره به درد خورد.
‫درسته.
‫این رو برای ماه عسل خریدم.
‫اون موقع بلد نبودم ازش استفاده کنم، ‫همه چی رو روی دوربین ذخیره کردم.
‫بعدا به حافظه خارجی تغییرش دادم،
‫ولی هر چی از اول روی دوربین ‫ذخیره شده بود رو پاک نکردم.
‫عجب.
‫جالبه، نه؟
‫انگار قرار بود این اتفاقات بیفته.
‫نمی‌تونی فیلم‌ها رو ‫روی هیچ دستگاه دیگه‌ای ببینی.
‫برای دیدن فیلم‌ها،
‫باید تعمیرش کنی، ‫ولی نمی‌دونم میشه یا نه.
‫یه امتحانی می‌کنم.
‫- باشه. ‫- خیلی ازتون ممنونم.
‫من دیگه باید برم.
‫درسته.
‫خیلی ممنونم.
‫هنوز اینجایی؟
‫آره.
‫این چیه؟
‫یه دوربین فیلمبرداری.
‫ولی خراب شده.
‫گفتن خیلی وقت پیش ‫تولیدش متوقف شده و قطعه جایگزین نداره.
‫ولی سعیم رو می‌کنم. خدا رو چه دیدی.
‫چرا الکی وقتت رو تلف کنی؟
‫من کوچک‌ترین بچه از شش تا بچه هستم،
‫بابام هم کوچک‌ترین از هفت تا بچه‌ست،
‫مامانم هم بزرگ‌ترین از هشت تا بچه‌ست.
‫منظورت چیه؟
‫- خانواده خیلی بزرگی دارم. ‫- آره.
‫اعضای گروه‌های چت خانواده پدر و مادرم ‫روی هم رفته بیشتر از ۲۰۰ نفرن.
‫خب؟
‫وقتی این 200 نفر اطرافت باشن،
‫هیچی نیست که نتونی تو کره پیدا کنی.
‫جالبه. میشه بری سر اصل مطلب؟
‫صبر کن.
‫تموم شد.
‫وسایلت رو بردار.
‫- دنبالم بیا. ‫- کجا می‌ریم؟
‫فقط بیا بریم. پاشو.
‫چیکار می‌کنی...
‫می‌تونید درستش کنید؟
‫باید بازش کنم ببینم چی شده،
‫ولی من دوربینای قدیمی جمع می‌کنم،
‫پس فکر کنم بتونم یه قطعه ‫از یه دستگاه دیگه جایگزین کنم و درستش کنم.
‫واقعا؟ شما فقط درستش کنید،
‫هزینه‌ش هر چقدر بشه پرداخت می‌کنم.
‫باشه.
‫بسپارش به من.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫سرم خیلی شلوغه.
‫شاید یک ماه؟
‫دو ماه؟
‫تموم که شد زنگ می‌زنم.
‫من برادرزاده‌ی آقای لی سوک‌هوآ هستم.
‫چی؟
‫تو برادرزاده‌ی سوک‌هوآ هستی؟
‫بله. یه لحظه صبر کن.
‫سلام عمو. جین‌وو هستم.
‫اومدم همونجایی که بهم پیشنهاد کردی.
‫باشه. الان گوشی رو میدم بهشون.
‫عمومه، لی سوک‌هوآ.
‫الو.
‫سوک‌هوآ!
‫حالت چطوره؟
‫وای خدای من.
‫باید بهم می‌گفتی برادرزاده‌ت می‌خواد بیاد اینجا.
‫واقعا؟
‫وای خدا. ‫اصلا نگران نباش.
‫همین الان درستش می‌کنم.
‫باشه. بیا بعدا بریم یه نوشیدنی بخوریم.
‫پس تو برادرزاده‌ی سوک‌هوآ هستی.
‫چرا زودتر نگفتی؟
‫باید می‌گفتم، نه؟ ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫کی لازمش دارید؟
‫هر چه زودتر بهتر.
‫میشه امروز تموم بشه؟
‫باشه. ‫بذار بازش کنم بعد بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫بریم چیزی بخوریم.
‫خوش به حالت که خانواده بزرگی داری.
‫- واقعا؟ ‫- خب معلومه.
‫خانواده خودت چی؟
‫من ندارم.
‫چی؟
‫بابام خیلی زود فوت کرد، ‫پس فقط من و مامانم بودیم.
‫ولی اونم وقتی ۲۳ سالم بود فوت کرد.
‫اینجوری بهم نگاه نکن.
‫یه کم زیاده.
‫من که کاری نکردم.
‫ای خدا.
‫با کمال میل نصف خانواده‌م رو بهت میدم.
‫نه، بیخیال.
‫می‌تونی عضو خانواده ما بشی.
‫پس باید چیکار کنیم…؟
‫باید ازدواج کنیم؟
‫اصلا می‌شنوی چی داری میگی؟
‫بگذریم…
‫چی توی اون دوربینه که انقدر مشتاقی ببینی؟
‫اولین و تنها سفری که ‫با مامانم رفتم، جزیره ججو بود،
‫و دوربینم همون لحظه که رسیدیم گم شد.
‫یه زوج تو تورمون بودن،
‫و قرار شد از همدیگه فیلم بگیریم.
‫پس فیلم گرفتیم.
‫ولی وقتی بعدا بهشون ایمیل زدم ‫تا فیلم‌ها رو بگیرم، ایمیل برگشت خورد.
‫احتمالا آدرس ایمیل اشتباه بود.
‫اون موقع اهمیتی ندادم. ‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫ولی بعد از فوت مامانم،
‫خیلی دلم براش تنگ شد.
‫مامان همیشه از عکس گرفتن خجالت می‌کشید،
‫برای همین فقط چند تا عکس قدیمی ازش داشتم.
‫همیشه از من عکس می‌گرفت، نه از خودش.
‫اون موقع یاد سفر ججو افتادم.
‫برای همین سال‌ها آنلاین پست گذاشتم،
‫سعی کردم اون زوج رو پیدا کنم.
‫پس خانمی که دوربین رو بهت داد…
‫آره.
‫به نظرت معجزه نیست؟
‫مثل یه هدیه از طرف مامانمه.
‫الو.
‫باشه، همین الان میایم.
‫«تعمیر دوربین، خرید دوربین دست دوم، فیلم و باتری»
‫ما تو ماه‌عسل هستیم.
‫- می‌شه ازمون فیلم بگیرید؟ ‫- حتما.
‫ببخشید.
‫متاسفم، ولی…
‫من با مامانم اومدم سفر.
‫ولی بعد از رسیدن، چمدون‌هامون ‫گم شد، برای همین دوربین نداریم.
‫چقدر بد.
‫اگه اشکالی نداره، بعد از فیلم گرفتن از شما
‫می‌شه از من و مامانم هم فیلم بگیرید؟
‫مامان.
‫این طرف رو نگاه کنید.
‫- یه کم لبخند بزنید. ‫- به دوربین نگاه کن.
‫مامان، این که عکس نیست، ویدیوئه.
‫خب، یه ژست بگیرید.
‫بیا علامت وی بسازیم.
‫اولین باره که با دخترت ‫اومدی سفر، چه حسی داری؟
‫خیلی خوشحالم. کلی کیف کردم.
‫چه حسی داره وقتی می‌بینی ‫همه زحماتت نتیجه داده و
‫تنها دخترت تو دانشکده حقوق سئول قبول شده؟
‫حس فوق‌العاده‌ایه!
‫خیلی خوشحالم!
‫مامان داری گریه می‌کنی؟
‫نه.
‫اشک شوق، اشک غم…
‫چشم‌هات هیچوقت خشک نمی‌مونه.
‫گریه نکن.
‫بلند گریه کن. اشکالی نداره.
‫میشه دوباره بگید؟
‫مشکل خانم هان سول‌یون چی بود؟
‫ترومای ناشی از خشونت خانگی ‫[تروما: آسیب روحی]
‫سندروم زن کتک‌خورده. ‫[زنی که مدت زیادی تحت خشونت خانگی بوده]
‫به نظر می‌رسه که همسرش ‫ده سال باهاش بدرفتاری کرده.
‫زنانی که در معرض خشونت طولانی هستن،
‫اغلب از نظر جسمی و روانی آسیب می‌بینن،
‫و علائم افسردگی،
‫اضطراب و اختلال خواب نشون می‌دن.
‫خانم هان سول‌یون وقتی اولین بار ‫به من مراجعه کرد، وضعیتش این بود .
‫یک دنده‌ش شکسته بود ‫که هفت هفته طول می‌کشید خوب بشه.
‫ظاهرا به پزشکش گفته بوده ‫این اتفاق تو یه تصادف رانندگی رخ داده.
‫خانم هان گفت
‫بعد از مصرف داروش بیهوش شده.
‫چه دارویی بهش داده بودید؟
‫دارویی که حاوی زولپیدم و دیازپام‌ـه.
‫به داروی قبلیش عادت کرده بود،
‫پس حدود یک ماه پیش ‫این دارو رو براش تجویز کردیم.
‫آیا این دارو می‌تونه باعث
‫بیهوشی یا فراموشی بشه؟
‫بله.
‫گزارش شده که بیهوشی
‫ممکنه از چهار ساعت
‫تا دوازده ساعت بعد از مصرف دارو طول بکشه.
‫بله.
‫آشغال عوضی.
‫سولا!
‫دادستان، لطفا اتهامات رو بیان کنید.
‫«پرونده ضرب و شتم همسر» ‫«اولین جلسه رسیدگی»
‫در تاریخ ۲۶ می ۲۰۲۵، متهم ‫در منزل با پرتاب اشیا و ضربه مستقیم
‫همسرش هان سونگ‌سو رو ‫مورد ضرب و شتم قرار داده،
‫و باعث جراحاتی شده ‫که بهبودی اونا ۱۲ هفته طول می‌کشه.
‫متهم نسبت به اتهامات چه موضعی داره؟
‫متهم ادعای عدم توانایی ذهنی می‌کنه،
‫و میگه بعد از مصرف داروی تجویز شده
‫هیچ خاطره‌ای از اون اتفاق نداره.
‫طبق اظهارات شاکی
‫متهم اسمش رو صدا زده، ‫بهش فحش داده،
‫و حتی بلافاصله بعد از حمله، ‫آمبولانس خبر کرده.
‫بنابراین ما استدلال می‌کنیم
‫که متهم قادر به
‫تشخیص درست و غلط
‫یا تصمیم‌گیری نبوده،
‫بلکه صرفا کاهش توانایی ذهنی داشته.
‫ما درخواست بررسی روانپزشکی وضعیت متهم
‫بعد از مصرف داروی تجویز شده رو داریم
‫تا مشخص بشه آیا در زمان حادثه ‫در حالت عدم توانایی ذهنی بوده یا خیر.
‫نظر دادستانی چیه؟
‫هرچند درمورد ضرورت این بررسی تردید دارم،
‫ولی از حکم شما تبعیت می‌کنم.
‫باشه، بررسی رو انجام می‌دیم.
‫جناب وکیل، فرم ‫درخواست بررسی رو آماده و ارائه کنید.
‫استراحت کن، سول‌یون.
‫امروز منو تو بیمارستان دیدی؟
‫اشکالی نداره.
‫دیگه لازم نیست دارو بخوری.
‫خودم کنارت می‌مونم.
‫تو هم دیدی، هیومین؟
‫آره، دیدم.
‫وحشتناک بود؟
‫من اون نسخه از خودم رو دوست دارم.
‫چی؟
‫وقتی اون دارو رو می‌خورم،
‫مثل زن شگفت‌انگیز می‌شم.
‫تو منو می‌شناسی.
‫تو تمام عمرم ‫حتی یک بار هم صدام رو بالا نبردم.
‫می‌دونم.
‫ولی تو اون ویدیو، من فرق می‌کردم.
‫وقتی دلم می‌خواست فریاد می‌زدم
‫و عصبانیتم رو بدون ترس بیرون می‌ریختم.
‫ویدیو؟
‫منظورت چیه؟
‫چه ویدیویی؟
‫راستش…
‫نصب شد.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اول یه دوربین امنیتی نصب کردم ‫تا ببینم وقتی هوشیاریم رو از دست می‌دم
‫چه اتفاقی میفته.
‫ویدیو رو بارها و بارها پخش می‌کردم.
‫تو اون ویدیو
‫شبیه زن شگفت‌انگیز بودم.
‫حس می‌کردم دارم مثل زن شگفت‌انگیز ‫یک شرور رو مجازات می‌کنم.
‫قبلا حتی نمی‌تونستم ‫صدام رو برای کسی بالا ببرم،
‫برای همین نمی‌تونستم ‫چیزی که می‌بینم رو باور کنم.
‫ولی حس می‌کردم
‫یه چیزی تو درونم بالاخره آزاد شده.
‫بالاخره می‌تونستم نفس بکشم.
‫بعد از اون حادثه، ‫داشتم برای شوهرم میز می‌چیدم،
‫و وقتی نزدیکش می‌شدم، جا می‌خورد،
‫مثل خودم تو گذشته.
‫چند روز بعد، ‫دوباره نئشه اومد خونه…
‫و کتکم زد.
‫افسرده بودم و نمی‌تونستم بخوابم،
‫پس با اینکه می‌دونستم دارو چه تاثیری داره،
‫عمدا خوردمش.
‫می‌خواستم به زن شگفت‌انگیز ‫تبدیل بشم و بهش درس عبرت بدم.
‫سول‌یون،
‫این موضوع رو به کسی دیگه‌ای هم گفتی؟
‫نه.
‫سولا،
‫بیا یه دقیقه حرف بزنیم.
‫چی داری میگی؟
‫نئشگی اختیاری دیگه چیه؟
‫یه کار عمدیه که باعث ناتوانی می‌شه.
‫یعنی عمدا خودت رو ‫تو یه وضعیت خاص قرار می‌دی،
‫با علم به اینکه ممکنه اتفاقی بیفته.
‫مثلا اگه کسی قصد ‫ارتکاب به قتل رو داشته باشه،
‫و برای آروم کردن اعصاب یا افزایش ‫شجاعتش، عمدا نوشیدنی بخوره،
‫نمی‌تونه فقط به دلیل نئشه بودن ‫ادعای کاهش توانایی ذهنی کنه.
‫معمولا، می‌تونن بگن به خاطر ‫خوردن نوشیدنی تو حال خودشون نبودن،
‫ولی چون عمدا نوشیدن، ‫دلیل موجهی محسوب نمی‌شه.
‫خودشون خودشون رو تو اون وضعیت گذاشتن، ‫پس نمی‌تونن از مسئولیت شونه خالی کنن.
‫پس می‌گی سول‌یون با خوردن قرص‌ها
‫و پرخاشگر شدن هم ‫جزو همین‌ها حساب می‌شه؟
‫آره.
‫اگه عمدا قرص‌ها رو خورده ‫تا مثل زن شگفت‌انگیز بشه،
‫دادستان می‌تونه
‫ادعای عدم توانایی ذهنیش رو رد کنه
‫چون این عمل نئشگی اختیاریه.
‫پس یعنی نمی‌تونه ‫با ادعای عدم توانایی ذهنی تبرئه بشه؟
‫آره.
‫هیومین.
‫یادت میاد؟
‫وقتی ازم خواستی ‫زبان اشاره رو بهت یاد بدم.
‫«مقدمه‌ای بر زبان اشاره کره‌ای»
‫باشه، قبوله.
‫ولی…
‫یه شرط دارم.
‫باشه.
‫فقط یه بار تو زندگیت،
‫هر لطفی که خواستم، ‫باید در حقم انجام بدی.
‫لطف؟
‫قول انگشتی.
‫باشه.
‫الان می‌خوام اون لطف رو در حقم انجام بدی.
‫- سولا. ‫- گفتم، هر لطفی که خواستم.
‫تو به عنوان یه پزشک یه سری اصول ‫اخلاقی پزشکی هست که ازش پیروی می‌کنی،
‫- منم به عنوان یه وکیل... ‫- فقط یه بار تو زندگیت.
‫هر لطفی که خواستم.
‫خودت همیشه می‌گفتی
‫قانون همیشه عادلانه نیست.
‫دیدی شوهرخواهرم چه کرد.
‫حتی فکر کردن بهش خونم رو به جوش میاره.
‫اگه می‌دونستم، ‫خودم هم می‌زدم داغونش می‌کردم.
‫برای سول‌یون عدالت اینه که بره زندان؟
‫به نظرت به این میگن عدالت؟
‫ده دقیقه‌ست اینجام.
‫اگه گفتنش سخته…
‫قضیه نئشگی اختیاری بوده.
‫چی؟
‫پرونده‌ی ضرب و شتم هان سول‌یون.
‫خانم هان عمدا دارو رو خورده.
‫می‌دونسته که دارو باعث پرخاشگری می‌شه،
‫و عمدا خورده تا با شوهرش مقابله کنه.
‫خودش این رو گفته؟
‫بله.
‫احتمالا نمی‌دونسته
‫این می‌تونه علیه خودش استفاده بشه.
‫کی دیگه این رو می‌دونه؟
‫فعلا هیچکس.
‫چرا به من گفتی؟
‫گیج شدم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نمی‌خوام تو اصول اخلاقی ‫یه وکیل تازه‌کار دخالت کنم.
‫وانمود می‌کنم نشنیدم، ‫پس تصمیم با خودته.
‫اگه می‌تونستم تصمیم بگیرم...
‫باید بگیری.
‫پس بذار دیدگاه خودم رو برات بگم.
‫به نظر من،
‫عدالت یعنی محافظت از کسانی که ‫باید ازشون محافظت کنیم.
‫و برای این کار، هر کاری می‌کنم.
‫حتی اگه غیرقانونی باشه؟
‫به عنوان وکیل، اشتباهه.
‫البته، در چارچوب قانون.
‫ولی اگه یه روزنه فرار باشه که بشه ‫اون رو قانونی جلوه داد، عقب نمی‌کشم.
‫مثل آدمی که تو باورهای ‫خشک و دُگم خودش گیر کرده فکر نکن.
‫سعی کن تصویر بزرگ‌تر رو ببینی.
‫سولا.
‫بیا خونه‌ی سول‌یون کارت دارم.
‫باشه.
‫چیزی که به ما گفتی رو
‫نباید به هیچکس دیگه‌ای بگی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫نه به دادستان
‫نه به پزشکت.
‫به هیچکس.
‫باشه.
‫هنوز دوربین مدار بسته رو داری؟
‫آره.
‫فیلمش کجاست؟
‫توی گوشیمه.
‫گوشیت رو برمی‌دارم.
‫می‌تونی چیزهایی که ‫ممکنه علیه‌ت استفاده بشه رو نگی.
‫ولی نباید شهادت دروغ بدی.
‫باشه.
‫اگه ازت سوالی پرسیده بشه ‫که می‌تونه به ضررت باشه،
‫می‌تونی از حق سکوتت استفاده کنی.
‫باشه. دروغ نمی‌گم.
‫- «پرونده‌ی ضرب و شتم شوهر، جلسه دوم» ‫- شماره پرونده 2025-گوهاپ-250916.
‫دادگاه اکنون جلسه را آغاز می‌کنه.
‫نتایج ارزیابی که ‫وکیل مدافع خواسته بودن، رسید.
‫نظر شما چیه، جناب وکیل؟
‫همان‌طور که در گزارش ارزیابی اومده،
‫متهم توانایی تشخیصِ
‫درست از غلط
‫یا تصمیم‌گیری را بعد از مصرف ‫داروی تجویز شده از دست داده بوده.
‫ایشون هیچ خاطره‌ای ‫از آنچه که در طول ۳۰ دقیقه
‫بعد از مصرف دارو اتفاق افتاده رو نداره.
‫طبق گزارش، ‫عوارض جانبی دارو احتمالا عملکرد
‫بخش جلوی مغز رو مختل کرده
‫و همین منجر به رفتار خشونت‌آمیز شده.
‫بنابراین، این اتفاق نتیجه‌ی
‫اراده‌ی آزاد متهم نبوده،
‫و ایشون باید به دلیل ‫عدم توانایی ذهنی بی‌گناه شناخته بشن.
‫همونطور که قبلا درخواست شده بود،
‫الان با پرسش از ‫روان‌پزشک ارزیاب ادامه می‌دیم.
‫می‌تونید ادامه بدید.
‫در تاریخ ۲۹ می،
‫آیا وضعیت متهم رو بعد از ‫مصرف داروی روان‌پزشکی مشاهده کردید؟
‫بله.
‫«شاهد»
‫جناب قاضی، این فیلمیه که اون روز ضبط شده.
‫چطور ممکنه اینا رو یادش نیاد؟
‫انگار کامل از خودش بیخود شده.
‫ببین چجوری بالش رو پرتاب کرد.
‫در این بازه، متهم چه وضعیتی داشت؟
‫در حالت ناهوشیاری بود،
‫و رفتارهای تکانشی و ‫خشونت شدید از خودش نشون داد.
‫آیا تا به حال بیماران دیگه در حالت ناهوشیاری
‫رفتار خشونت‌آمیز ‫یا پرخاشگرانه از خودشون نشان دادن؟
‫نه، موردی ندیدم.
‫خانم هان سول‌یون ‫یک مورد غیرمعمول‌‌ـه.
‫می‌تونید توضیح بدید؟
‫ما یک ام‌آرآی مغز انجام دادیم تا تغییرات
‫در فعالیت مغز خانم هان رو بررسی کنیم.
‫«قبل و بعد از مصرف دارو»
‫تصویر بالایی ام‌آرآی معمولی خانم هان‌ـه.
‫و تصویر پایینی
‫ام‌آرآی مغز ایشون ‫بعد از مصرف داروی تجویز شده‌ست.
‫اون ناحیه‌ای که با قرمز مشخص شده
‫قسمت جلویِ لوب پیشانی، ‫یعنی قشر پیش‌پیشانیِ مغزـه.
‫این ناحیه کنترل احساسات، ‫سرکوب تکانه‌ها،
‫و کمک به قضاوت اجتماعی رو به عهده داره.
‫خیلی از متخصصین اسم قشر پیش‌پیشانی رو
‫سیستم ترمز مغز می‌نامند.
‫به عبارت دیگه، ‫قشر پیش‌پیشانی کنترل و تنظیمِ
‫رفتارهای پرخاشگرانه ‫یا تکانشی رو بر عهده داره.
‫می‌فهمم.
‫ولی مشخص شد که فعالیت لوب پیشانی متهم
‫بعد از مصرف دارو ‫به طور قابل توجهی کاهش پیدا کرده.
‫همون‌طور که می‌بینید،
‫ناحیه‌ای که باید روشن باشه، کم‌رنگ شده.
‫این یعنی لوب پیشانی متهم ‫به درستی کار نمی‌کرده.
‫این یعنی چی؟
‫فرض بر اینه که عملکرد مهار شده
‫باعث پرخاشگری ایشون شده.
‫بله.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫متهم،
‫می‌تونی اولین و ‫آخرین خاطره‌تون از اون روز رو بگید؟
‫من داشتم برنامه مورد علاقه‌م رو ‫نگاه می‌کردم، که ساعت ۱۱ تموم می‌شه،
‫و بعد خوابم برد.
‫وقتی بیدار شدم،
‫دیدم دستبند به دستم زدن و تو بازداشتگاهم.
‫هیچی یادتون نمیاد؟
‫خیر.
‫به گفته پلیس، وقتی بهت دستبند زدن،
‫ازشون پرسیدی که می‌تونی کیف دستیت که
‫روی میز بوده رو برداری یا نه؟
‫می‌خوان اینو به عنوان ‫کاهش توانایی ذهنی جلوه بدن.
‫فکر کنم آره.
‫شماره پرونده 2025-گوهاپ 250916.
‫متهم، هان سول‌یون، ‫دادگاه الان حکم خودش رو اعلام می‌کنه.
‫متهم بی‌گناه شناخته شد.
‫خلاصه این حکم رو اعلام می‌کنم.
‫به افتخار کانگ هیومین بزرگ
‫و یون سوک‌هون، ‫که امروز پیش ما نیست
‫ولی کمک کرد ‫تا این تبرئه اتفاق بیفته!
‫به افتخارشون!
‫- اون ویدیو… ‫- خب؟
‫حذفش کردی؟
‫هنوز نه. حذفش می‌کنم.
‫واقعا؟
‫پس قبل از پاک کردنش…
‫هی!
‫شوهرت اومد خونه!
‫این وقت شب داری چیکار می‌کنی؟
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫یه چیزی بگو.
‫این وقت شب چرا داری غذا می‌خوری؟
‫سر و وضعت افتضاحه.
‫هان سول‌یون!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫وقتی یکی چیزی ازت می‌پرسه، ‫باید جوابش رو بدی!
‫آماده باش بری جهنم، ‫آشغال عوضی.
‫همونطور که منو له کردی، منم تو رو له می‌کنم.
‫بی‌شرف!
‫تو خونه رامیون داریم؟
‫فکر کنم داریم.
‫من درست کنم، یا خودتون درست می‌کنید؟
‫من درست می‌کنم.
‫نوشابه چی؟
‫نداریم.
‫کجا میری؟
‫میرم نوشابه بگیرم.
‫یه دونه چیپس هم بگیر.
‫اصلا ازش تشکر کردم؟
‫شما کی هستی؟
‫آقای یون.
‫کجا بودین؟
‫رفته بودم مسواک بزنم.
‫فکر کردم تو دفترتون نیستید.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫یهو یادم افتاد که قبلا ازتون تشکر نکردم.
‫ممنونم.
‫باشه.
‫فقط برای این اومدی اداره که تشکر کنی؟
‫بله.
‫گفتم شاید دارید روی مسدود کردنِ
‫دارایی‌های شرکت ساختمانی کار می‌کنید.
‫دیگه داشتم آماده می‌شدم برم خونه.
‫که اینطور.
‫فردا می‌بینمت.
‫باشه.
‫آقای یون.
‫یه کم نوشیدنی می‌خورید؟
‫چقدر خوبه!
‫چه حیف که نمی‌تونیم زیاد بیایم این بالا،
‫از بس سرمون شلوغه.
‫واقعا از حرفتون خوشم اومد.
‫اینکه عدالت یعنی محافظت از ‫کسانی که باید ازشون محافظت کنیم.
‫آخرین بار بهم گفتید
‫فهمیدید که کلمات چقدر ‫می‌تونن مثل یه سلاح قدرتمند باشن.
‫پس فهمیدم شما از اون سلاح ‫خیلی با دقت استفاده می‌کنید،
‫برای دفاع از موکل‌هاتون
‫و محافظت از کسانی که ‫باید ازشون محافظت کنید.
‫منم قبلا همینجوری فکر می‌کردم.
‫هر دو والدینم تو حوزه حقوقی هستن،
‫برای همین طبیعتا فکر می‌کردم
‫منم باید وکیل بشم.
‫ولی وقتی بچه بودم،
‫مامانم رو می‌دیدم که تو دادگاه ‫با حرفاش طرف مقابل رو تیکه‌پاره می‌کرد،
‫برای همین کم‌کم حس کردم ‫شاید این مسیر برای من مناسب نباشه.
‫بعد تو دبیرستان،
‫بابای دوستم سر کار آسیب دید،
‫ولی رئیسش انقدر نامرد بود ‫که حتی یه قرون هم بهش
‫غرامت و حق سنوات نداد.
‫برای همین رفتم از مامانم کمک گرفتم.
‫لباس‌های مامانم رو پوشیدم
‫حتی موقع حرف زدن با رئیس
‫طرز حرف زدنش مامانم رو تقلید کردم.
‫دیدم یهو جا خورد.
‫با اینکه فقط یه بچه دبیرستانی بودم.
‫اون موقع بود که فهمیدم
‫مشکل، تندی کلمات نیست.
‫مهم اینه که کجا
‫و برای محافظت از کی زده بشن.
‫فهمیدم استفاده از کلمات برای محافظت ‫از آدم‌هایی که باید ازشون محافظت کنم،
‫می‌تونه کار باحالی باشه.
‫انگار قرار بوده همین کار رو انجام بدم.
‫تو برای این کار ساخته شدی.
‫دقیقا واسه همین کار به دنیا اومدی.
‫خیالم راحت شد.
‫احساس می‌کردم…
‫دارم تنها تو یه تونل تاریک راه میرم،
‫ولی شما یه چراغ‌قوه بهم دادید.
‫ممنون.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫«فراتر از وکالت»
‫اتهام قتل.
‫اونا ادعا می‌کنن اون رو عمدا کشتید؟
‫من که نگفتم بکشیمش.
‫وقتی داره می‌میره، ‫خب چرا نمی‌ذارید بمیره؟
‫می‌تونم بپرسم می‌خواید ‫به چه جرمی متهمش کنید؟
‫قتل.
‫اگه دکتر چوی از بیماری قبلی ‫کیم بیونگ‌سو خبر داشته، چی؟
‫- پیداش کردم. ‫- چی رو؟
‫چیزی خوردید؟
‫تو باید همون رئیس ترسناکه باشید.
‫من که هیچ‌وقت ترسناک نبودم.
‫می‌خوام یول‌لیم رو ‫به یه جای پر از عدالت تبدیل کنم
‫نقطه ضعف آقای لی رو برام پیدا کن.
‫به‌نظر میاد باید ‫نقشه رو زودتر از موعد اجرا کنیم.