‫اون انـه.
‫و من مکس هستم.
‫و توی اکثر تجریباتِ زندگیم اون حضور داشت.
‫اولین باری که با آتش بازی کردم.
‫اولین بار که با یکی به سفر رفتم.
‫اولین باری که هجوم آدرنالین رو احساس کردم.
‫[دوستت دارم]
‫اولین باری که احساس ترس کردم.
‫و اولین باری که شانس آوردم.
‫اولین باری که شجاعت به خرج دادیم.
‫اولین باری که عاشق شدیم.
‫اولین باری که سر چیزهای کوچیک ناراحت شدیم.
‫اولین باری که موفق شدم.
‫و چاره‌ای جز جشن گرفتن نداشتیم.
‫بده من. زود باش.
‫و اولین باری که عشق زندگی‌مو کشتم.
‫من در روز تولد نوزده سالگیم ‫به جرم قتل غیر عمد
‫افتادم زندان.
‫عذاب وجدان و غم داشت منو می‌کشت، ‫تازه میلیونر هم بودم،
‫خیلی زود در بند سه ‫به یک هدف آسون تبدیل شدم.
‫به مردم پول می‌دادم تا بتونم زنده بمونم.
‫حتی مادربزرگم ۳۶۰۰ یورو رو ‫توی یه کتاب شکسپیر گذاشته بود.
‫با پرداخت رشوه ‌های ناچیز ‫کتاب به دستم می‌رسوند.
‫اما زمانی رسید که حتی اون همه پول
‫نمی‌تونست واسم محافظت بخره.
‫دفعاتِ ضرب و شتم بیشتر شد.
‫با جوراب‌های پر از سنگ منو می‌زدن.
‫با قوطی کنسرو منو زخمی می‌کردن. ‫با سیگارهاشون منو می‌سوزوندن.
‫بالاخره، منو توی ماشین لباسشویی انداختن.
‫شونزده دقیقه توی چرخه کوتاه ‫برای لباس‌های حساس چرخیدم.
‫اما قبل از حالتِ خشک و چرخش منو درآوردن.
‫اون‌موقع بود که فهمیدم من مُردم.
‫و در حالی که منتظر بودم ‫تا روحم رو ازم بگیرن،
‫تصور می‌کردم تمام درد و رنج‌هایی ‫که توی زندگی وجود داره رو تجربه کردم.
‫همین فکر و خیال لبخند به لبم آورد.
‫و می خواستم دوباره زندگی کنم.
‫احساس می‌کردم اگه دوباره بلند بشم، ‫دیگه هیچ درد
‫یا جنجالی وجود نداره.
‫هیچ‌کس از جهنم برنمی‌گرده ‫تا دوباره زندگی داغون‌شو از سر بگیره.
‫می‌تونستم به خودم قول خوشگذرونی بدم،
‫حتی توی بدترین جای دنیا.
‫پس بلند شدم.
‫و اون روز، نقطه آغاز شکل‌گیری ‫هویت کنونی من بود.
‫هی!
‫شستشوی سرعتی.
‫بدون خیس کردن. از حموم بهتره.
‫اما یادتون رفته بود ‫نرم‌کننده بریزید، بی‌شرف‌ها.
‫هیکلی شدم.
‫و بعد از پونزده مبارزه، ‫کمی احترام بدست آوردم.
‫از مبارزه لذت می‌بردم، ‫و دیدگاهم رو به زندگی تغییر داد.
‫حتی رفت و آمد برای ایمپلنتِ دندون
‫به تجلیل و تجدید ‫از زیبایی بیرون تبدیل شده بود.
‫و اینجا، ‫در غیر منتظره‌ترین جای جهان،
‫فهمیدم دنیا می‌تونه ‫به طرز وحشیانه‌ای زیبا باشه.
‫به دنبال دستور ناتو ‫مبنی بر توقیف زیردریایی روسیه
‫تنش‌ها در آلخسیراس بالا گرفته است
‫شک و گمان‌هایی مبنی بر وجود ‫موشک‌های هسته‌ای وجود داره.
‫سفیر روسیه...
‫- مکس وارلا؟ ‫- بله؟
‫قاضی فرجام‌خواهیت رو قبول کرد. ‫امروز‌ آزاد میشی.
‫یعنی چی؟
‫«با توجه به رفتار شایسته، ‫مجازات تعیین شده تخفیف یافت.»
‫برو وسایلتو جمع کن.
‫در تنگه تایوان غرق شده است.
‫این حادثه تنها یک هفته
‫پس از حملهٔ چین به جزیره تایوان رخ داده است.
‫پاسخ چین قاطع و سریع بود.
‫دولت در بیانیه‌ای تهدید به تلافی کرده است.
‫این...
‫چه لباسیه پوشیدی؟
‫سه ساله منو ندیدی، ‫اونوقت مشکلت با لباسیه که پوشیدم؟
‫من سه بار واسه ملاقات اومدم، ‫اما هر سه بار قبول نکردی بیای منو ببینی.
‫یه ساعت تمام چشم انتظار نشستم.
‫اول داشتم با اهریمن‌های خودم مبارزه می‌کردم. ‫بعد عوض شدم.
‫باید واسه بار چهارم برمی‌گشتی.
‫مکس، من چندین هفته ‫روی فرجام‌خواهیت وقت گذاشتم تا آزاد بشی
‫چون می‌خوام همراهم بیای.
‫امروز برنامه‌های دیگه دارم.
‫برم دریا شنا کنم.
‫در حالی که ماسه به کف پام چسبیده، ‫یه پائیا خوشمزه بخورم.
‫عالیه،
‫اما نمی‌دونم خبر داری ‫دنیا در چه وضعیتی قرار داره یا نه.
‫خطر جدی تشدید درگیری‌ها وجود داره،
‫و ازت می‌خوام همراه من بیای. همین الان.
‫می‌خوای منو کجا بری؟
‫یه سرپناه.
‫یه پناهگاه.
‫می‌خوای روزی که از زندان آزاد شدم ‫منو توی یه چاله بندازی؟
‫من عمرا با تو جایی نمیام.
‫عمرا.
‫تو تنها، رابطه‌مون رو خراب کردی.
‫خوشحالم دیگه چیزی بین ما نیست.
‫شاید جز یه کروموزوم نامتعارف.
‫اما بقیه‌شو اونجا گذاشتم و اومدم.
‫مکس، من می‌خوام جونتو نجات بدم.
‫یه بحرانِ حتمی رخ میده.
‫افرادی که توی پناهگاه حضور دارن
‫با سازمان اطلاعات ‫و نهادهای دفاعی ارتباط دارن.
‫همراهم بیا.
‫مراقب خودت باش.
‫مادرت اونجاست.
‫و مادربزرگت.
‫ممکنه آخرین فرصتت باشه ‫تا باهاش خداحافظی کنی.
‫پدر ان هم اونجاست.
‫شاید وقتش رسیده... ‫باهاش صحبت کنی، باشه؟
‫زخم‌های قدیمی رو التیام ببخشی.
‫دیر یا زود، باید مواجه بشی.
‫می‌خوای سوار بشی؟
‫یه‌کم مزه آزادی رو بچشی؟
‫تو از کجا از پناهگاه خبر داری؟
‫توی باشگاه تنیس با یه سرهنگ آشنا شدم ‫که ما رو
‫به شرکت سازندهٔ پناهگاه وصل کرد.
‫ساخت پروژه با نهایت پنهان‌کاری انجام شد.
‫چندین میلیون ‫واسه این پناهگاه سرمایه‌گذاری کردیم.
‫تبریک میگم.
‫اگر شما این فیلم رو مشاهده می‌کنید، ‫شما اکنون یک پناهگاه مجلل در اختیار دارید
‫شما و خانواده‌تون
‫شما از معدود افراد برگزیده ای هستید ‫که این امتیاز را خواهید داشت
‫تا در صورت وقوع یک فاجعه، ‫به مدت ده سال در پناهگاهی امن زنده بمانید.
‫همین الان، ‫مشاورین ما دارن برای شما کار می‌کنن.
‫چنانچه ارزیابی آن‌ها این باشد ‫که میزان خطر به حد بحرانی رسیده،
‫شما تماسی دریافت خواهید کرد تا فورا
‫جهت اقدام پیشگیرانه وارد پناهگاه شوید.
‫محدودیت‌های هوایی ‫از ساعت یک بعدازظهر اعمال می‌شوند.
‫پروازهای غیر نظامی ممنوع میشه. ‫تکرار می‌کنم، پروازهای غیر نظامی...
‫نمی‌تونیم راه بیفتیم.
‫ولی تازه ظهر شده.
‫هنوز وقت داریم.
‫لطفا.
‫یادتون نره، قانون اول اینه که
‫مکان و ماهیت پناهگاه باید مخفی بمونه.
‫فرض رو بر این بگیریم ‫که در وسط جنگ حضور داریم.
‫می‌دونید چه اتفاقی میفته ‫اگه همسایه، فامیل دور،
‫یا همکار شما بفهمه ‫یه مکان امن زیرزمینی وجود داره؟
‫امنیت همه به خطر میفته.
‫کیمرا در زیر دریاچه قرار داره.
‫در عمق ۲۷۵ متری آب مدفون شده.
‫ما هفت سال اخیر رو ‫صرف کار کردن برای شما کردیم،
‫اختصاصی‌ترین پناهگاه جهان رو ساختیم.
‫این سازه مهندسی شگفت انگیز،
‫در دل غاری که ۴۵ میلیون سال پیش ‫مخزنی از گاز طبیعی را
‫در خود پنهان کرده بود، قرار گرفته است.
‫این شهر کوچک ماست.
‫این سازه شامل سه سکو است که هر یک ‫پناهگاهی برای ۴۵ خانواده فراهم می‌کند،
‫و در موقعیتی غیرقابل دسترسی بنا شده است.
‫در اینجا مشاهده می‌کنید ‫که امنیت و تجلل در تضاد نیستند.
‫مایل هستید ببینید؟
‫همراه من بیاید.
‫خوش آمدید.
‫بفرمایید، این شماره‌های صندوق امانات شماست.
‫باید وسایل شخصی ‫و موبایل‌هاتون رو اونجا بذارید.
‫- برای چی؟ ‫- برای امنیت شما.
‫ممکنه یه نفر با ردیابی سیگنال جی‌پی‌اس ‫موبایلتون از موقعیت شما آگاه بشه،
‫مساحت این مجموعه ۲۱۵ هزار فوت مربع است،
‫و طراحی آن به نوعی است ‫تا دلباز و دلپسند باشد.
‫نگاه کنید، این باغ ژاپنی ماست.
‫اون بالا مکانی تعبیه شده ‫تا کودکان شما بتونن بازی کنن، غذا بخورن،
‫در کلاس حضور پیدا کنن.
‫این کت و شلوار چیه؟
‫این هم برای امنیت شماست.
‫هر کت‌شلوار مجهز به یک شمارشگر گایگر ‫برای رصد تشعشع‌هاست.
‫همچنین کیفیت هوا رو نیز اندازه می‌گیره.
‫رنگ‌هایی که در این مکان بکار بردیم، ‫رنگ‌های کهربانی و فیروزه‌ای،
‫موجب ترویج صلح و توازن معنوی می‌شود.
‫با این دستبندها ‫علائم حیاتی شما رو پایش می‌کنیم.
‫ضربان قلب، تنفس، و سطح اکسيژن.
‫قفل آهن‌ربایی دائمی دارن ‫بنابراین گم نمی‌کنید.
‫در این مجموعه، ‫از مکان‌های فوق العاده‌ای
‫که برای سلامتی شما طراحی شده لذت می‌برید.
‫خودم این اسپا رو خیلی دوست دارم. ‫دمای آب ۳۷ درجه‌ست.
‫لطفا دستتون رو روی اسکنر بذارید.
‫تمام درهای پناهگاه ‫با احراز هویت بیومتریک باز میشه.
‫نیازی به کلید نیست.
‫مالک هر اتاق می‌تونه ‫به راحتی منظره رو تغییر بده،
‫اون هم به لطف دستیار مجازی‌مون.
‫- روکسان؟ ‫- بله؟
‫- مار و به کوه ببر. ‫- چشم مینروا.
‫امیدوارم هیچ‌وقت به اینجا نیاید.
‫اما در صورت وقوع چنین امری، ‫جای هیچ‌گونه نگرانی وجود نداره.
‫من و تیم کاملا آماده هستیم ‫تا از شما محافظت کنیم.
‫پسرم!
‫مکس.
‫عزیزم.
‫بذار ببینمت.
‫حالت چطوره، مامان‌بزرگ؟ ‫اون مرد کیه؟
‫آنتونیو، پرستارم.
‫شیمی‌درمانی توی پناهگاه اتمی ‫نسبت به بیمارستان
‫حال و هوای دیگه‌ای داره، نه؟
‫حالت چطوره، پسرم؟
‫- عالی. ‫- و سی نفر زخمی شدن.
‫- تو چطوری؟ ‫- خوبم.
‫وزیر دفاع روسیه ‫با برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی
‫این حمله را به مثابه اعلان جنگ تلقی کرد.
‫او اذعان کرد این وضعیت قابل قبول نیست
‫و در این مقطع، برگشت‌ناپذیر است.
‫باورم نمیشه.
‫بابا، لطفا، دعوا راه ننداز.
‫باشه. ممنون.
‫مکس.
‫گیرمو.
‫می‌بینم دِینـتو به جامعه ادا کردی ‫و الان آزاد شدی.
‫و الان دِین من به شما مونده.
‫شاید هیچ‌وقت نتونی ‫منو به چشم قاتل دخترت نبینی.
‫ولی می‌خواستم تو چشمت نگاه کنم ‫و عذرخواهی کنم.
‫و تا آخر عمرم معذرت می‌خوام.
‫امیدوارم بالاخره بتونیم ‫این زخم رو التیام ببخشیم.
‫البته.
‫بیا بشینیم ناهار بخوریم، ‫درست مثل قدیم‌ها توی تابستون.
‫گرچه با اون زمان خیلی فرق داره.
‫دارن میان این سمت.
‫باورم نمیشه.
‫سلام.
‫ایشون میمیـه، همسرم.
‫دو سال پیش ازدواج کردیم.
‫سلام. از آشنایی‌تون خوشوقتم. ‫حالتون چطوره؟
‫مادرم شش ماه بعد از خواهرم فوت شد.
‫- با مرگش کنار نیومد. ‫- آسیا.
‫مارتا توی سانحه رانندگی فوت شد.
‫نمی‌نشینید؟
‫چرا، البته. کجا بشینیم؟
‫من اینجا. خوبه. ‫آنتونیو اینجا. من اینجا. عالیه.
‫خب، ببینیم منوی پناهگاه چی داره.
‫شب بخیر.
‫رستوان سلف‌سرویسه، ‫و خدمات رومیزی ارائه نمیدیم،
‫بنابراین از خودتون پذیرایی کنید.
‫امیدوارم غذا باب میل شما باشه.
‫عزیزم!
‫داری میگی من ۴۸ میلیون یورو پول دادم
‫تا مثل آشپزخونه خیریه، ‫خودم واسه خودم غذا بکشم؟
‫عذر می‌خوام، خانم ریکلمه.
‫ما ظرفیت ارائه خدمات پنج ستاره رو نداریم.
‫جهت امنیت شماست، ‫بنابراین باید همکاری کنید.
‫عذر می‌خوام.
‫بوفه؟
‫مثل اون اقامتگاه‌هاست ‫که یه عالمه تخم‌مرغ
‫توی سینی فلزی می‌ذارن.
‫خب، غیر عادیه، ‫ولی بازم باید بخوریم.
‫من از سرجام بلند نمیشم.
‫اگه بلند بشید غذا بِکشید ‫آخرش می‌بینید دارید دستشویی می‌شورید.
‫منظورت چیه، مامان‌بزرگ؟
‫تصور کن اگه به‌جای اینکه ‫چند روز دیگه از اینجا خارج بشیم،
‫دنیای بیرون نیست و نابود بشه.
‫اونوقت ما چی میشیم؟
‫مثل کشتی نوح میشه، نه؟
‫دقیقا!
‫یه جامعه جدید.
‫و دو دسته مردم وجود داره. ‫افرادی که خدمت می‌کنن و افرادی که دستور میدن.
‫ساز و کار بشریت به همین صورته، ‫و ما با ناهار دلپذیری که واسمون تدارک دیدن
‫همراهی می‌کنیم و مخالفت نمی‌کنیم.
‫باید جایگاه خودتون رو عاقلانه انتخاب کنید.
‫تا شما رو به چشم خدمتکار بالقوه نبینن. ‫یا از اون بدتر.
‫آنتونیو، لطفا یه مقدار پیش‌غذا واسم بیار.
‫استیک راسته داره تموم میشه.
‫اگه می‌خوای میرم واست میارم، عزیزم.
‫خودم حلش می‌کنم.
‫خانم.
‫بله جناب فالکون؟
‫عذرخواهی می‌کنم. ‫این خانم رو می‌بینید؟
‫ایشون سرطان لاعلاج دارن. ‫متاستاز شدن.
‫چیزی که روی گردن ایشونه برچسب نیست.
‫پچِ مورفینه.
‫هنوز پونزده قدم نرفته، میفته.
‫می‌خواید ایشون رو مجبور کنید ‫تا بلند بشه و تربچه برداره؟
‫عذرخواهی می‌کنم. در این‌صورت، ‫هر چی میل دارن رو واسشون میارم.
‫دو تا استیک راسته، یکی مدیوم رر باشه ‫و یکی رر، تا حق انتخاب داشته باشن.
‫کنار غذا، فلفل دلمه،
‫سیب‌زمینی تنوری و مقداری پاستا باشه.
‫- آل دنته باشه. ‫- الان.
‫پاک یادم رفته بود چه خانواده جالبی دارم.
‫راستش، خیلی خوشحالم اینجام.
‫نظرت چیه، بابا؟
‫ها؟ من... گرسنه‌ام نیست.
‫حوادث امروز عصبیم کرده.
‫میشه یه مقدار ماهی سالمون ‫که اون آقا می‌خوره رو بیارید.
‫ولی باید سبزیجات آب‌پز هم بخوری.
‫ویتامین داره.
‫- میوه هم بخور. ‫- خوبه.
‫حالا که مکس اینجاست،
‫دوست دارم ازش چیزی رو بپرسم ‫که سه ساله از خودم می‌پرسم.
‫چطور تونستی از سر صحنه فرار کنی، ‫و عشق زندگی‌تو ول کنی و بری؟
‫آسیا، ما داریم تلاش می‌کنیم خانواده‌هامون ‫رو دوباره دور هم جمع کنیم.
‫تا بتونیم بعد از این همه رنج و عذاب ‫بالاخره در آرامش زندگی کنیم.
‫صحیح.
‫ولی برای به آرامش رسیدن، ‫باید دلیل فرار کردنش رو بدونم.
‫تو پشت فرمون بودی.
‫خواهرم به خاطر تو مُرد.
‫و تو فرار کردی.
‫چرا؟
‫من خواهرتو ‫بیشتر از هر کسی توی دنیا دوست داشتم.
‫اگه اونو ول کردی و رفتی ‫یعنی دوستش نداشتی.
‫آسیا، عزیزم.
‫ما همه اونو دوست داشتیم.
‫باید بدونید که تصادف بوده.
‫همه افراد سر میز این موضوع رو پذیرفتن.
‫وقتش رسیده تو هم بپذیری.
‫آنتونیو، برو ببین ‫یه چیز شیرین دارن واسه دسر بیاری.
‫به کمیرا خوش آمدید.
‫من مینروا هستم.
‫این یه قرنطینه پیشگیرانه است،
‫با توجه به تشدید وقایعی که شاهدش بودید،
‫که متاسفانه همچنان ادامه داره.
‫پیمان آتلانتیک در تلافی حمله به نروژ
‫سن پترزبورگ را بمباران کردند.
‫امیدواریم عقل سلیم حاکم بشه ‫و بتونیم سرانجام به قرنطینه پایان بدیم.
‫اگه این مهم دست پیدا نکرد، ‫می‌خوام بدونید که شما در امنیت کامل هستید.
‫ما جهت هرگونه شرایط بیرونی آماده شدیم.
‫سوال اینجاست...
‫شما آماده هستید ‫تا در این پایین نجات پیدا کنید؟
‫اگه این فجایع ادامه پیدا کنه، ‫ثبات هیجانی شما
‫به مویی وصل میشه.
‫اضطراب و ناامیدی در اعماق وجودتون ریشه می‌کنه ‫و در ادامه، افسردگی گسترده همه‌گیر میشه.
‫که من این اجازه رو نمیدم.
‫اینجا یکی از شرکت‌های شما نیست. ‫اینجا من رئيس هستم.
‫شما من رو استخدام کردید ‫که امنیت شما رو تامین کنم،
‫و سلامت روان شما هم جزوی از این هست.
‫به همین دلیل معاشرت اجباریه.
‫دسته‌جمعی شام می‌خوریم.
‫از سر جامون بلد میشیم ‫تا غذامون رو خودمون بِکشیم،
‫و وقتی غذا رو خوردیم، ‫سینی‌هامون رو توی چرخ می‌ذاریم.
‫شما در فعالیت‌های اجتماعی ‫و انجام کارهای ساده مشارکت می‌کنید
‫تا ذهن‌تون درگیر بشه ‫و افکار منفی ازتون دور بشه.
‫آقا آرانوا، حالتون چطوره؟
‫خوبم.
‫یه داستان بامزه تعریف کنید.
‫الان فکرم قد نمیده.
‫یه جوک تعریف کنید. ‫باید صدها جوک شنیده باشید.
‫الان فکرم قد نمیده.
‫یادتون نیست ‫چون ایشون در حالت بحران قرار داره.
‫تنها چیزی که در ذهن اون نقش بسته، ‫ابر هسته‌ای هست.
‫درست میگم؟
‫بعد نوبت بی‌خوابی میشه.
‫دیگه حرف نمی‌زنید.
‫غرق افسردگی میشید.
‫و به روان‌شناس ما مراجعه کنید، نانو پارکر،
‫یا به پزشک ما، خولیا بالدینی، ‫مراجعه کنید جهت دریافت دارو.
‫تنها ابزاری که شما در این پایین
‫جهت زنده ماندن از این اضطراب دارید ‫حس شوخی‌طبعی شماست.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫کسی اینجا هست بخواد یه چیز بامزه تعریف کنه؟
‫من.
‫خب...
‫تو راهِ اینجا، ‫سوال‌های خیلی زیادی از خودم می‌پرسیدم.
‫تا اینکه به پذیرش رسیدم،
‫و از خانم جوان پشت میز پرسیدم،
‫همون خانمی که اونجا هستن،
‫«پناهگاه هسته‌ای چه شکلیه؟»
‫و می‌دونید در جواب چی گفت؟
‫«بمبه!»
‫این پایین همین رفتار رو نیاز داریم.
‫موضوعی ساده‌ای نیست، باور کنید.
‫ممنون فریدا.
‫می‌تونی غذات رو نوش‌جان کنی. ‫متشکرم.
‫تا بعد.
‫انگار زندان برای اون بی‌شرف مفید بوده.
‫برگشته میگه زخم رو التیام ببخشیم.
‫تا وقتی دخترم زیر یه خروار خاک خوابیده ‫این زخم التیام پیدا نمی‌کنه.
‫آروم باش. ‫همین الانش جنگ شده.
‫شنیدم آمریکای شمالی رو بمبارون کردن.
‫کانادا داره می‌سوزه.
‫فکر می‌کنی در حال حاضر ‫من به کانادا اهمیت میدم؟
‫از بس خودمو کنترل کردم ‫انگشت‌های پام گرفته.
‫دلم می‌خواست ملاقه رو بردارم ‫و مغز اون عوضی رو کف زمین بریزم.
‫اما نه، باید می‌نشستم، ‫به شوخی‌هاش می‌خندیدم.
‫- و اون زن... ‫- تنگی‌نفس گرفتی.
‫به دخترم گفت خفه شو.
‫بیرون رو نگاه کن. ‫تموم شد. چیزی نیست.
‫من هیچ‌وقت آدم آرومی نبودم، ‫و حضورِ اون اینجا منو می‌ترسونه،
‫چون همیشه کنار منه ‫و ممکنه اونو بکشم.
‫گیرمو، مسخره‌بازی درنیار عزیزم.
‫فکر می‌کنی مسخره‌بازیه؟
‫اینکه زندگی منو نابود کرده، ‫از نظر تو مسخره‌بازیه؟
‫- چون همون‌جا زندگی من تموم شد. ‫- نه، مسخره‌بازی نیست.
‫ما با همدیگه هستیم. ازدواج کردیم.
‫یه خانواده داریم، عزیزم.
‫یه چیزی رو بهم بگو، میمی.
‫چرا فکر می‌کنی تو زن من هستی؟
‫من دوستت داشتم.
‫زن من مُرد.
‫بعدش با تو ازدواج کردم.
‫جواب بده.
‫یا می‌خوای من جواب بدم؟
‫تو زن من شدی
‫چون از نظر ذهنی آشفته بودم.
‫سوگِ مرگ دختر و زنم.
‫قرص‌های ضد افسردگی.
‫به خاطر یه سری ‫فعل و انفعالات شیمیایی تصادفی بود
‫که توی مغزم اتفاق افتاد.
‫عشاق معمولا فکر می‌کنن ‫دیر به هم رسیدن، درسته؟
‫و تو توقع داری من جوری دوستت داشته باشم ‫که انگار عشق زندگیمی.
‫خودت گفتی هستم.
‫نیستی.
‫هیچ‌وقت نبودی.
‫و همه می‌دونن. ‫عالم و آدم می‌دونه.
‫حتی دخترم می‌دونه دارم چه فداکاری می‌کنم.
‫ازدواج ما یه جورهایی
‫یتیمی مشترکه.
‫یه رابطه همزیستی، ‫طوری که مستندها میگن.
‫بهش فکر کن.
‫میشه یه دقیقه حرف بزنیم؟
‫نه. دارم ورزش می‌کنم.
‫چقدر مونده؟
‫بیشتر از یه کیلومتر.
‫باشه. صبر می‌کنم.
‫تو همیشه از من متنفر بودی، آره؟
‫تو واقعیت رو درباره بابانوئل بهم گفتی.
‫اما دلیل تنفرت این نیست.
‫نفرت چرته، آسیا.
‫اگه ازم متنفری واسم مهم نیست.
‫اما تو، نفرتت رو توی دلت نگه می‌داری.
‫وقتی بیدار میشی و میری بخوابی ‫این کینه همراهت هست.
‫و میای اینجا بدویی ‫چون نمی‌تونی باهاش کنار بیای.
‫من می‌دوئم چون ورزش باعث آزادسازی اندروفین میشه ‫که روی سیستم عصبی مرکزی اثر می‌ذاره
‫و مانع درد میشه.
‫و سروتونین، باعث کاهش سطح اضطراب میشه.
‫هر شب ویکی‌پدیا می‌خونی؟
‫هر شب دروس پزشکی می‌خونم، مکس.
‫تو این آخرالزمان اومدی با من کَل‌کَل کنی؟
‫چون من دارم ادب رو رعایت می‌کنم، ‫ولی فکر می‌کنم تو آدم بیشعوری هستی.
‫اومدم بهت یه چیزی بدم.
‫روز تصادف برداشتم.
‫من توی جاده همه‌جا رو دنبالش گشتم، ‫فکر می‌کردم به خاطر ضربه پرتاب شده.
‫وقتی بابام گفت تو اینجا هستی ‫پیش خودم فکر کردم
‫زمان مناسبیه تا خاطرات اون رو پس بدم.
‫رمزش همون رمز قدیمه.
‫روکسان، در رو ببند.
‫چشم آسیا.
‫در بسته شد.
‫اومدیم توسکانی.
‫من سعی دارم چیزی رو ثبت کنم ‫که تابه‌حال دیده نشده.
‫هدفِ ما اینه که ان رو بعد از یه چرت دو ساعته ‫با حال و هوای خوب بیدار کنیم.
‫اینجاست.
‫چالش رو شروع می‌کنیم.
‫ان.
‫ان، پاشو بریم ساحل.
‫دارم واسه نسل‌های آینده ثبت می‌کنم.
‫ولم کن.
‫- بعدا میام. ‫- ببینیم به این درمان جواب میده یا نه.
‫موفق شدیم.
‫خندید.
‫اولین باره که در تاریخ ‫بدون غرولند بیدار شدی.
‫این تجربه چطور بود؟
‫وحشتناک.
‫بدترین تجربه دنیا.
‫می‌کشمت.
‫قیافه‌مو دیدی چقدر خسته‌ام؟
‫لطفا یه نوشیدنی دیگه بیار.
‫عذر می‌خوام، آقای فالکون.
‫سهمیه نوشیدنی روزانه دو عدد است.
‫شما سهمیه‌تون رو مصرف کنید. ‫این امر به منظور حفظ منابع‌ست.
‫- اسمت چیه؟ ‫- تیرسو.
‫تیرسو؟
‫وقتی سه تا بطری باقی موند ‫اون زمان منابع رو حفظ می‌کنیم.
‫بنابراین فعلا، ‫می‌تونی واسم یه نوشیدنی دیگه بریزی.
‫عذرخواهی می‌کنم، اما اجازه ندارم.
‫قانونه.
‫بیا ببینم، آقای قانون‌مند.
‫واسه اینکه لیوانمو پر کنی دلیل نیاز داری، ‫و بهت یه دلیل خوب میدم.
‫این پناهگاه با سرمایه مهمون‌ها ساخته شده.
‫یه درصد از این پناهگاه برای منه.
‫از نظر ریاضی، من یه جورایی رئیس تو هستم.
‫واسم... بریز.
‫بچه‌جون.
‫دو تا نوشیدنی بده.
‫با وجود پسرت اینجا موندن کار سختیه.
‫باید یاد بگیری.
‫درست جوری که من یاد گرفتم ‫بدون اون زندگی کنم.
‫چقدر وقت اینجا می‌مونیم؟ ‫یه هفته؟
‫نهایت دو هفته؟
‫تحمل کن.
‫- نه! ‫- این چیه؟
‫[هشدار اضطراری: به گنبد پناه ببرید]
‫اون چیه؟
‫بابا!
‫زود باش!
‫بهمون حمله شده!
‫- بابا! ‫- به گنبد پناه ببرید.
‫- بابا! ‫- امن‌ترین مکان در پناهگاه است.
‫- میمی! ‫- آرامش خود را حفظ کنید.
‫- میمی، بابام کجاست؟ ‫- رفت نوشیدنی بخوره. نمی‌دونم.
‫- نباید اینجا باشی. ‫- ولم کن.
‫- بیا! ‫- می‌خوام تنها باشم. ولم کن!
‫به گنبد پناه ببرید.
‫گنبد امن‌ترین مکان پناهگاه است.
‫فریدا!
‫آسیا!
‫لطفا اون رو ببرید پناهگاه.
‫تو هم بیا!
‫نمی‌تونم! باید بابامو پیدا کنم!
‫بابا!
‫به گنبد پناه ببرید.
‫گنبد امن‌ترین مکان پناهگاه است.
‫آرامش خود را حفظ کنید.
‫بابا!
‫نه.
‫بابا.
‫من حالم خوبه. ضربه مغزی شدم.
‫زخمش بخیه و ضدعفونی شده.
‫و میمی؟ میمی کجاست؟
‫دعوا کردیم. ‫می‌دونی که اخلاقش چطوریه.
‫نگران نباش. رفت گنبد.
‫از این‌طرف!
‫از این‌طرف بیاید!
‫پس از ورود کامل شما به داخل گنبد، ‫دریچه‌های بتنی را مسدود خواهیم کرد.
‫آرامش خود را حفظ کنید.
‫باید با آسانسور بریم.
‫باشه.
‫زود باش!
‫ترمز اضطراری فعال شد.
‫از این سمت، بیاید!
‫از این‌طرف!
‫پس از ورود کامل شما به داخل گنبد، ‫دریچه‌های بتنی را مسدود خواهیم کرد.
‫یک مکانی برای نشستن پیدا کنید ‫و خونسردی خود را حفظ کنید.
‫نایستید!
‫- مکس! ‫- مکس.
‫آقای فالکون، برای زخمتون.
‫- لطفا بشینید. ‫ بریم بابا.
‫بریم.
‫لطفا بشینید.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫پایگاه پیمان آتلانتیک ‫در جنوب موقعیت فعلی ما
‫هدف حمله هسته‌ای قرار گرفت.
‫آنچه حس کردید حاصل انفجار ‫و امواج لرزه‌ای پس از آن بود،
‫ که منجر به جابه‌جایی صفحات زمین‌ساخت شد.
‫سازمان ملل خواستار آتش‌بس فوری شده،
‫که ظاهرا همه کشورهای درگیر ‫به آن احترام خواهند گذاشت.
‫می‌دونم زمان دشواریه، ‫ولی باید آرامش خودمون رو حفظ کنیم.
‫این تصویر بیرون برج، ‫محل ورودی شما به پناهگاه‌ست.
‫در حال حاضر ما سیصد متر زیر زمین هستیم.
‫امن‌ترین مکان پناهگاه‌ست.
‫تا تموم شدن پس لرزه‌ها همین‌جا می‌مونیم.
‫اخبار رو به صورت زنده
‫از تمامی شبکه‌های که آنتن‌های ما ‫بتونن دریافت کنن، مشاهده می‌کنید.
‫و...
‫من باید به مرکز کنترل برم.
‫شما در جریان می‌ذاریم. ممنون و متشکر.
‫چی شده، بابا؟
‫امکان نداره توی چند ساعتی که اینجا هستیم ‫این همه اتفاق افتاده باشه.
‫بالا گرفتن تنش هسته‌ای ‫در عرض چند ساعت اتفاق نمیفته.
‫ده دقیقه طول می‌کشه، عزیزم.
‫شاید زمان مناسبی نباشه، ‫ولی با دیدن وضعیتِ دنیا،
‫دوست دارم به سوال آسیا جواب بدم.
‫یه چیزی هست که خبر ندارید.
‫من به مکس گفتم ‫تا از سر صحنه تصادف فرار کنه.
‫و چند روز توی جنگل قایم بشه.
‫مکس! پسرم.
‫چیکار کردی، پسرم؟
‫سه روز برو و پیدات نشه.
‫ضربه مغزی شدی، گیج شده بودی...
‫نه، باید احیاش کنیم.
‫- باید! ‫- مکس. بس کن پسرم.
‫پسرم، تمومش کن.
‫بس کن.
‫- تموم شد. اون مُرده. ‫- امکان نداره.
‫نمی‌تونم ولش کنم.
‫اگه الان بری، ‫می‌تونیم بگیم تصادف بوده.
‫ولی اگه بمونی، میگن قتل عمده. ‫متوجه هستی؟
‫تو چیزی مصرف کردی.
‫لطفا برو.
‫فرار کن.
‫برو.
‫فرار کن.
‫فرار کن!
‫یه تصادف رخ داده. ‫یه نفر کشته شده.
‫و نمی‌تونم پسرم رو پیدا کنم.
‫بزرگراه ۳۸۵، دوازده کیلومتر بیاید. ‫لطفا عجله کنید.
‫منظورت اینه تو نقشه داشتی
‫تا پسرت رو نجات بدی؟
‫و بهش خیانت کردی؟
‫چرا؟
‫نظرم عوض شد.
‫اولش، حس کردم باید به هر قیمتی شده ‫اجازه نده بره زندان،
‫ولی موقع محاکمه دادگاه، ‫همه‌اش از خودم می‌پرسیدم،
‫«با این دروغ، به پسرم چی یاد میدم؟»
‫ضربه روحی ناشی از تصادف
‫می‌توانست باعث ضربه مغزی شدید بعد از سانحه
‫ همراه با فراموشی ‫و گیجی برای متهم شده باشه.
‫به همین دلیل وقتی پلیس بر صحنه تصادف رسید ‫مکس وارلا در اونجا حضور نداشت.
‫ضربه روحی ناشی از تصادف،
‫که تایید می‌کند این یک حادثه ناگوار بود.
‫از هیئت منصفه تقاضا دارم ‫این حادثه را تصادف ببینند،
‫نه قتل عمد.
‫تصمیم گرفتم اگه مسئولیتِ
‫دردی که مسبب شده رو قبول کنه، بهتره.
‫اینکه حقیقت رو بگم.
‫آقای وارلا، آیا شما وقتی متهم ‫ماشین را برداشت آنجا بودید؟
‫بله، خانم قاضی.
‫می‌تونید تعریف کنید چه اتفاقی افتاد؟
‫یه صدایی شنیدم ‫و از پنجره بیرون رو نگاه کردم.
‫دیدم ماشین از پارکینگ خارج شده.
‫رفتم بیرون.
‫- مکس پشت فرمون بود. ‫- پیاده شو.
‫- و ان همراهش بود. ‫- لطفا.
‫بهشون گفتم بارون میاد و بیرون نرید.
‫- و سوییچ رو ازشون گرفتم.. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫مکس با عصبانیت از ماشین پیاده شد.
‫- بابا! ‫- دعوا کردیم.
‫- تو نئشه ‌ای. ‫- امکان نداره.
‫بوی قوی نوشیدنی از دهنش مشخص بود. ‫مردمک چشمش گشاد شده بود.
‫نوشیدنی و مواد مصرف کرده بود.
‫اما با این‌وجود، ‫تونست سوییچ ماشین رو ازم بگیره...
‫یه نگاه به صورتت بنداز.
‫و با ماشین رفت.
‫مکس!
‫ممنون.
‫اظهارات این شاهد محوری، ‫استدلال تیم مدافع رو زیر سوال می‌بره...
‫کدوم حقیقت، رافا؟
‫اینکه تقصیرها رو گردن اون انداختی؟
هیچ‌وقت به کار خودت اعتراف نکردی.
‫تو بهش گفتی از سر صحنه بره.
‫مکس بچه بود، ‫و به حرف باباش گوش داد.
‫وقتی تو تصمیم گرفتی شهادت بدی ‫اون داشت تبرئه می‌شد.
‫فکر می‌کردم نظرات ناگفته‌ام ‫ در مورد شوهرت را با خودم به گور می‌برم.
‫اما قبل این بود که اعترافاتش رو بشنوم.
‫این کار بزدلانه از طرف پدری بود ‫که می‌تونست پسرش رو نجات بده،
‫با این‌حال تصمیم گرفت اون رو ‫از سن ۱۹ تا ۲۲ سالگی بفرسته زندان.
‫از اینکه این همه رنج کشیدی عذر می‌خوام.
‫من از اون تصمیمت
‫که خواستی با معمولی‌ترین همکلاسی ‫سال دوم دانشگاه ازدواج کنی، تعجب کردم.
‫پیش خودم گفتم: «اون خیلی زود ‫به شخصیت پوچ این مرد پی می‌بره.»
‫اما چنین اتفاقی هم نیفتاد.
‫به هر حال عزیزم، نمی‌خوام ‫اشتباه دوران جوونیت رو به رخت بکشم.
‫ازدواج من با رافا اشتباه نبود، مامان.
‫تو اشتباه کردی ‫وقتی که حامله شدی
‫و دلشو نداشتی سقط کنی.
‫من با تحقیر کینه‌توزانه تو بزرگ شدم.
‫همیشه می‌خوای منو تغییر بدی.
‫دوست‌هام، درس‌هام ‫و آینده‌ام رو انتخاب می‌کنی.
‫تو خیلی سمی هستی، مامان،
‫یادم میاد نوجوون بودم ‫همه‌اش اضطراب می‌کشیدم،
‫توی دستشویی مدرسه آلمان بالا می‌آوردم.
‫واسه همین از اولین فرصتی ‫که پیش اومد استفاده کردم.
‫هم‌کلاسیم.
‫دوستم، رافا.
‫و شاید از روی عشق نبود...
‫ولی اون رستگاری من بود.
‫پوزش بابت تاخیر، اما ما در برقراری ارتباط
‫با جهان خارج دچار مشکل هستیم.
‫فکر می‌کنیم آنتن‌ها دچار آسیب شدن، ‫همون‌طور که مشاهده می‌کنید، مسئول دفاع ما
‫با یکی از پرسنل به بیرون میره ‫تا ارتباط ما رو وصل کنه.
‫با خودشون دوربین می‌برن ‫تا وضعیت بیرون رو تماشا کنیم.
‫از صبوری شما متشکرم.
‫دوربین یک، در حال ضبط.
‫دوربین دو، در حال ضبط.
‫حاضرید؟
‫حاضریم!
‫سرسرا رو باز می‌کنیم.
‫آب دریاچه تیره شده.
‫به سمت برج میریم.
‫بررسی کنترل‌ها. وضعیت دما؟
‫توی برج ۳۸ درجه‌ست. ‫دما به طرز قابل توجهی افزایش داشته.
‫تشعشع؟
‫پنج میلی‌سیورت. تشعشع وجود دارد. ناچیزه.
‫ما حاضر هستیم!
‫دریچه رو باز می‌کنیم.
‫دریچه رو می‌بندم.
‫باد داغ می‌وزه.
‫دما: ۵۸ درجه.
‫تشعشع میلی‌سیورت و در حال افزایش هست.
‫خاکستر رادیو اکتیو داره.
‫موج انفجار باعث گرمای شدید شده.
‫یه ماشین سوخته روی پل وجود داره.
‫۷۶ میلی‌سیورت.
‫دما ۶۳ درجه. ‫دمای هوا خیلی بالاست.
‫آثار سوختگی دیده میشه.
‫سطح کربن دی اکسید بالای ۱۸۰۰ئه. ‫جو غیرعادیه.
‫نزدیک ماشین تشعشع ۱۲۲ میلی‌سیورته.
‫مراقب باش. ‫سطح تشعشع خطرناکه.
‫خدای من.
‫این چیه؟
‫سرعت باد ۱۳۷ کیلومتر بر ساعته.
‫جنگل آتیش گرفته.
‫دمای هوا ۷۷ درجه‌ست. ‫دمای خطرناکیه.
‫لوکا، سیندی، فورا برگردید.
‫آنتن و فرستنده رو به جعبه محکم کن.
‫نباید توی این تشعشع بمونید.
‫۲۴۰ میلی‌سیورت. ‫تشعشعات داره افزایش پیدا می‌کنه.
‫۴۰۰ میلی‌سیورت.
‫دمای هوا ۸۴ درجه‌ست.
‫زود باشید.
‫موفق شدید؟
‫دستکش...
‫گیر کرده.
‫نرده داره از گرما می‌سوزه!
‫لوکا؟
‫لوکا، صدای منو می‌شنوی؟
‫کنترل... مینروا!
‫- سیندی. چی شده؟ ‫- مشکل...
‫- ارتباط قطع شد. ‫- صدای من رو دارید؟
‫آنتن رو از دست دادم!
‫ازت می‌خوام دستکش رو ‫طوری جدا کنی که پاره نشه.
‫پاره نمیشه.
‫- ۴۰۰ میلی‌سیورت. ‫- ۸۶ درجه.
‫- با همدیگه. ‫- آروم.
‫۴۱۱ میلی‌سیورت. بیاید تو!
‫کنترل، در رو باز کنید! زود باشید!
‫دریچه رو باز می‌کنم.
‫جولیا، بیا بریم پیششون.
‫باشه. لباس‌های ایمنی ‫و تجهیزات پزشکی رو آماده کنید.
‫فورا بریم!
‫کنترل، صدای من رو دارید؟
‫دستکش من به نرده گیر کرد.
‫سوخت. تکرار می‌کنم، سوخت.
‫فرآیند گندزدایی آغاز شد.
‫نگاه کن. دستکش گیر کرد.
‫خیلی‌خب. آروم باش. منو نگاه کن.
‫- چی شده؟ ‫- دیگه در برابر هوا غیر قابل نفوذ نیست.
‫دوربین‌ها رو خاموش کنید.
‫همان‌طور که مشاهده می‌کنید، ‫وضعیت بیرون خیلی دشواره.
‫فعلا، در گنبد می‌مونیم.
‫بین همه ملافه و غذا پخش می‌کنیم.
‫توصیه می‌کنم سعی کنید بخوابید.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫همه‌چیز رو باور کردن!
‫شبیه‌سازی موفقیت آمیز بود.
‫ترجمه از علی