‫« ترجمه از حـامـد »
‫پتوی من کو؟
‫هی عوضی، پتوم رو بده!
‫گم شو، آشغال!
‫- پتوم رو پس بده! ‫- پتوی خودمه!
‫- پسش بده! ‫- خفه‌‌شو عوضی!
‫چی شده؟
‫قربان، اون پتومو دزدید.
‫خفه شو بگیر بخواب!
‫وگرنه میام داخل پرتت می‌کنم بیرون. فهمیدی؟
‫گم شو!
‫خفه خون بگیرید!
‫ساکت! ساکت!
‫ساکت باشید!
‫بس کنید، عوضیا!
‫ساکت!
‫بس کنید، عوضیا!
‫کافیه!
‫خب...
‫اعتصاب غذا کردن؟
‫نه قربان. درخواست پتو دارن.
‫دو تا معترض هم توی بند محاکمه هستن.
‫اونارو هم بیار اینجا. ‫بذار همه‌شون با هم بپوسن.
‫چشم قربان.
‫وقتی گرسنه و درمونده بشن
‫شروع می‌کنن به خوردن همدیگه.
‫خب...
‫چی شد؟
‫ادامه بدید.
‫ادامه بدید!
‫ادامه بدید، بی‌شرفا!
‫[قسمت ششم: پتو]
‫یه زمانی توی یه دهکده همین حوالی ‫دوتا باجناق بودن.
‫توی سرمای سوزان از یه تپه ‫در عمق جنگل بالا رفتن.
‫تاریک بود.
‫گم شدن.
‫نزدیک به مرگ بودن.
‫باجناق کوچیکتر گفت، "جیجا؟"
‫جواب داد، "بله؟"
‫"ما همینجا می‌میریم.
‫ولی من یه راه‌حل دارم."
‫بهت یه گلاب جامون داغ میدم،
‫در ازاش تو ژاکت گرمت رو بهم بده."
‫باجناق بزرگه زد زیر گوشش ‫و گفت، "بی‌شرف!
‫زده به سرت؟ ژاکت منو می‌خوای؟
‫این ژاکت حداقل 2 گلاب جامون واست آب می‌خوره."
‫عجب آدمی!
‫اوه پسر.
‫خیلی مصمم هستن، قربان.
‫آخه کی به گلاب جامون نه میگه؟
‫هیچوقت تصورش رو نمی‌کردم این عوضیا ‫این همه بدون غذا دوام بیارن.
‫قربان، بهتره لوله‌های غذا رو ‫هل بدیم توی بینی‌هاشون.
‫آره؟
‫نظر تو چیه، دستیار رئیس سونیل کومار گوپتا؟
‫برداشت ملوکانه‌ی جنابعالی چیه؟
‫هیچی، قربان.
‫طبق خواست شما عمل می‌کنیم.
‫واسه پتوهای زندانی‌ها چه کاری انجام شده؟
‫نمی‌دونم.
‫قبلنا
‫مهم نبود چقدر قدیمی یا پاره پوره باشن،
‫همیشه حداقل یه پتو واسه دو زندانی داشتیم.
‫الان چی عوض شده؟
‫شاید همون داستان قدیمی، جناب ساینی.
‫حتما یه نفر پتوهارو می‌دزده و می‌فروشه.
‫ولی با این اوضاع
‫اون زندانی‌های بیچاره از سرما یخ می‌زنن.
‫قربان، می‌خواید من ریشه مشکل رو پیدا کنم؟
‫بعدش می‌فهمیم باید چیکار کنیم.
‫هرجور راحتی.
‫قربان...
‫جاسی اومد خونه؟
‫نه، پسرم.
‫نمی‌دونم کجا رفته.
‫از بقیه پرسیدی؟
‫یکیشون گفت که جاسی ‫به یه گروه شبه نظامی ملحق شده.
‫دیروز سه تا پسر توسط پلیس کشته شدن.
‫واقعا می‌ترسم، پسرم.
‫جناب منگات رو این اطراف ندیدی؟
‫نه.
‫از اینور.
‫توی وضعیت بدیه.
‫باید ببریمش بیمارستان لوهیا.
‫- یالا بلندش کنید. ‫- بلندش کنید.
‫مراقب باشید.
‫- اینارو هم ببرید. ‫- زود باشید، بلندشون کنید!
‫- هی، زود باشید! ‫- بلند شو!
‫- زود باش!
‫- ببریدشون! زود باشید! ‫- آروم باش!
‫بذارش داخل.
‫بدترش نکن. تکون نخور!
‫همینه، تموم شد.
‫- بسیارخب، همینه. ‫- قربان؟
‫لطفا بیاید.
‫همینه.
‫من میام.
‫قربان...
‫نشسته بودیم نوشابه می‌زدیم، حواسمون پرت شد.
‫بریم.
‫پاوان لال، هیچکس نباید از این قضیه بویی ببره.
‫چی شده؟
‫هیچی، قربان.
‫سونیل به پاوان گفته که هیچی به من نگه.
‫خب حدس بزنید اون چیکار کرده؟
‫- قربان... ‫- بهم گفت!
‫چندبار باید اینو واستون توضیح بدم؟
‫- چه خبره پسر! ‫- اینجا تیهارـه!
‫به هیچکس اعتماد نکنید. ‫اینجا هیچکس قابل اعتماد نیست.
‫قربان، مسئله مهمی نیست.
‫- فقط یه کوچولو درگیر نوشیدن بوده... ‫- یه کوچولو؟
‫و بعدش چیکار می‌کنه؟
‫بین زندانی‌ها از حال میره!
‫نمی‌دونید زندانی‌ها الان چقدر بی‌ثباتن؟
‫بله قربان.
‫اگه مراقب نباشه، از فرصت استفاده می‌کنن
‫و گروگان می‌گیرنش!
‫می‌کُشنش!
‫"یه کوچولو"
‫اول از همه اینکه شیفت شب نمیذارمت.
‫قربان، لطفا اینکارو نکنید.
‫فقط اون موقع می‌تونه زنگ بزنه خونه.
‫واو!
‫حتی نمی‌تونن توی چشمای همدیگه نگاه کنن.
‫ولی ببین چطوری ازت دفاع می‌کنن!
‫چند روز مرخصی بگیر و برو خونه.
‫خودت رو جمع‌وجور کن.
‫باشه قربان.
‫آره.
‫سونیل.
‫قربان.
‫پیرمرده چی شد؟
‫هنوز توی بیمارستانه.
‫از بیمارستان بیارش بیرون، پسر.
‫ولی قربان، اگه بهشون پتو ندیم
‫بازم اعتصاب غذا می‌کنن.
‫پس چیکار کنیم؟
‫هووم؟
‫اگه شیر خواستن، بهشون شیر بدید.
‫اگه تخم‌مرغ خواستن، بهشون تخم‌مرغ بدید.
‫هرچی خواستن بهشون بدید.
‫فردا شاکی میشن که جمعیت زیاده.
‫"بندها کوچیکن، بزرگ‌ترشون کنید."
‫کجا تموم میشه؟
‫بازم دلت واسشون نرم میشه؟
‫مثل شمع نباش.
‫می‌دونی چه بلایی سر شمع میاد، آره؟
‫نترس.
‫دیگه اعتراض نمی‌کنن.
‫وقتی روحیه آدمیزاد درهم بشکنه...
‫به این راحتی درست نمیشه.
‫فراهم نکردن پتو توی این سرما
‫توی دادگاه شکنجه تلقی میشه.
‫وقتی دادگاه یه اخطار صادر کنه
‫مقامات زندان چاره‌ای جز اقدام ندارن.
‫ولی این زندانی‌ها چطوری ‫وکیل‌های درست حسابی پیدا کنن
‫که از طرفشون توی دادگاه درخواست بده؟
‫اگه یه وکیل پیدا کنم که ‫رایگان بهت کمک کنه چی؟
‫نمی‌کنن.
‫یه عالمه وکیل می‌شناسم.
‫منو دست کم می‌گیری.
‫و اون همه تلاشی که تا الان کردم؟
‫گوشه به گوشه‌ی دادگاه‌هارو گشتم.
‫تو چطوری می‌خوای اینکارو بکنی؟
‫چرا با من اینجوری حرف می‌زنی؟
‫فکر می‌کنی به اندازه کافی تلاش نکردم؟
‫داری قضیه رو به کل می‌بری یه سمت دیگه.
‫نه، قضیه همینطور بنظر می‌رسه. ‫انگار داری میگی
‫کاری که من چندماه نتونستم انجام بدم رو ‫با یه بشکن انجام میدی.
‫من فقط یه زندان‌بانم، که چی؟
‫به هیچ درد دیگه‌ای نمی‌خورم؟
‫گوش کن.
‫هرجا پیاده‌ات کردیم، یک ساعته برگرد همونجا.
‫فکر نمی‌کردم بتونیم اینطوری ‫خارج از زندان همدیگه رو ببینیم.
‫خب، یه توافقاتی کردم.
‫تحت عنوان جلسه دادگاه
‫یا رفتن به بیمارستان.
‫بهرحال رفیق داشتن توی تیهار ‫باید به یه دردی بخوره.
‫- سفارش بدیم؟ ‫- آره، بیا یکم قهوه بخوریم.
‫توی زندان بهمون قهوه نمیدن.
‫دو تا قهوه و دو تا بستنی.
‫وانیلی و توت‌فرنگی.
‫تو چی می‌خوری؟
‫- اینا تمامش واسه تو بود؟ ‫- آره.
‫یه بستنی شکلاتی.
‫حالا می‌تونی بهم بگی.
‫واسه چی توی تیهار هستی؟
‫واسه قتل.
‫با یه مامور گاز دعوام شد.
‫با چاقو زدمش.
‫بابتش پشیمونم.
‫ولی چه فایده داره؟
‫ممکنه بابتش اعدام بشم.
‫انتظارش رو نداشتی، آره؟
‫خب؟
‫خب، خانم؟
‫می‌خوای ساکت بمونی؟
‫حداقل یه چیزی بگو.
‫قربان، یه اتفاقی قراره توی زندان بیفته.
‫باید حمله کنید به کارخونه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫بماند، قربان.
‫بذاریدش به حساب تشکرم.
‫تشکر بابت چی؟
‫شما منو به کاویتا معرفی کردین.
‫این خبر از کجا بهت رسیده؟
‫یه منبع دارم، قربان.
‫قابل اعتماده.
‫حالا شدی یه زندان‌بان حسابی.
‫چیکار می‌خوای کنی؟
‫حمله به کارخونه.
‫انجامش بده.
‫قربان.
‫توام باهاش برو.
‫بی‌سروصدا.
‫صبر کنید، صبر کنید.
‫سلام، داداش.
‫نه، بشین، بشین.
‫زندان‌بان بودن سه رکن اصلی داره.
‫حراست، نظارت و کنترل.
‫چند نفر داخلن؟ ها، رفیق؟
‫- سه نفر. ‫- سه نفر!
‫فقط سه نفر!
‫گرفتیمتون!
‫وای پسر!
‫تولدت مبارک!
‫رفقا، این روز در تاریخ ثبت خواهد شد...
‫سعی نکنید فرار کنید.
‫فرار نکنید!
‫اگه مجبورم کنید دنبالتون بدوام، ‫پدرتون رو درمیارم.
‫هی!
‫بگیریدشون!
‫- بگیرشون! ‫- هی!
‫صبر کن، کجا با این عجله؟
‫بفرما، بی‌شرف!
‫خوراکی می‌خوای؟
‫خوراکی می‌خوای؟ بیا.
‫بیا، بریم نون روتی بخوریم.
‫اینارو واسه کی می‌ساختین؟
‫تا سه میشمارم.
‫اگه حرف نزنید همینجا جمجمه‌تون رو خُرد می‌کنم.
‫یک..
‫عوضی.
‫بهتون میگیم، قربان.
‫آره.
‫اینارو واسه باند تیاگی و هادی درست می‌کردیم.
‫هردوشون؟
‫چرا؟
‫واسه حمله به باند سردار.
‫پاید تلاششون رو تحسین کرد، قربان.
‫قطعا.
‫وقتی یه نفر با تلاشش بهت آسیب می‌زنه
‫حتما ازش قدردانی کن.
‫اینا چیه، تومار؟
‫انگار دارن برای مهاباراتا آماده می‌شن.
‫جای نگرانی نیست، قربان.
‫با چندتا چاقو می‌خوان چیکار کنن؟
‫- احتمالا بازم هست. ‫- قطعا.
‫تمام زندان رو بگردید.
‫ممکنه باعث آشوب بشه، قربان.
‫هرچیزی که داشتن، حتما تا الان قایمش کردن.
‫منتظر یورش ما نمی‌مونن.
‫باید در زمان درست ‫یورش ببریم سمتشون، قربان.
‫انجامش بدید.
‫بله قربان.
‫برید.
‫قربان.
‫باشه، قربان.
‫- هی، زود باشید! ‫- برید!
‫- هی! ‫- یالا، زود باشید!
‫عجله کنید!
‫برید!
‫- زود باشید، عجله کنید! ‫- آروم باش، مرد حسابی!
‫- زود باشید! همه رو ببرید بیرون! ‫- برید بیرون!
‫- زود باشید! ‫- برید بیرون!
‫زود باشید!
‫برید بیرون!
‫زود باشید! برید بیرون!
‫برید بیرون!
‫- تو از اینجا شروع کن. ‫- قربان.
‫- جوگنو. ‫- بله قربان؟
‫- از اون آخر. ‫- چشم قربان.
‫خب دامی...
‫خب راوی...
‫بله؟
‫ماجراجوییمون رو شروع کنیم؟
‫- آره، حتما! ‫- از هرجا می‌خوای شروع کن.
‫الکی همه‌چیز رو نریزید بهم.
‫- بله قربان. ‫- اصولی بگردید.
‫- بله قربان. ‫- چیزی رو جا نندازید.
‫همه‌چیزو کامل بگردید.
‫- چیزی پیدا نکردین؟ ‫- هیچی، قربان.
‫پس چاقوهارو کدوم گوری قایم کردن؟
‫چی شد؟
‫تموم شد؟
‫گنج رو پیدا کردین؟
‫حالا چی؟
‫ها؟
‫یه قدیس کافی نبود؟
‫نیاز بود بشارتت رو جار بزنی؟
‫تمام زندانی‌ها به شدت عصبانی‌ان.
‫کی آرومشون می‌کنه؟
‫من.
‫من باید اینکارو بکنم.
‫اگه تیاگی‌ها و هادی‌ها می‌خوان متحد بشن
‫پس بذارید بشن!
‫این باعث صلح و آرامش توی زندان میشه.
‫آتش‌بس!
‫این دفعه نجاتت دادم.
‫از الان به بعد سخت‌تر میشه.
‫آدمات وسایل منو توی کارخونه ضبط کردن.
‫اسمشو میذاری نجات دادن؟
‫اگه یه قربانی کوچیک...
‫پاداش بزرگ‌تری به همراه داشته باشه،
‫چیکار می‌کنی؟
‫جای بقیه وسایلت امنه؟
‫آره.
‫مخفیش کن.
‫فقط جاش رو بهم بگو.
‫عوضی.
‫به دقت تمام حساب‌هارو بررسی کردم.
‫پرداختی‌هایی که واسه پتو بوده ‫با بودجه تخصیص داده شده همخونی داره.
‫مغایرتی وجود نداره.
‫ولی وقتی موجودی بخش ‫خدمات نظافتی رو چک کردم،
‫متوجه شدم که فروشنده ‫اصلا تعداد کامل رو تحویل نداده.
‫پس فروشنده پتوها رو دزدیده؟
‫فروشنده
‫هر پتو رو چهار برابر قیمت بازار به ما فروخته.
‫یعنی تمام پول رو گرفتن
‫ولی ما فقط یک چهارم ‫پتوهای موردنیاز رو تحویل گرفتیم.
‫- حالا، این قیمت... ‫- آره.
‫حتما یه نفر باهاش موافقت کرده.
‫معلومه! امضاهای سفارش خرید هست.
‫اینو ببین.
‫معاون زندان، تومار.
‫و رئیس جی‌پی سینگ.
‫نگاه کن!
‫از یه طرف تومار داشته پتوهاشون رو می‌دزدیده.
‫و از طرف دیگه، با لوله به زور بهشون غذا میده!
‫و جی‌پی سینگ همینکه رسید...
‫یه شکایت پر کنیم؟
‫چه فایده داره، جناب ساینی؟
‫قربان، تا اولین قدم رو برنداریم
‫مسیر جلومون شفاف و هموار نمیشه.
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫در عوضش اون تبر میفته روی من.
‫چرا اینطوری فکر می‌کنی؟
‫بعدشم، ما نباید کار درست رو انجام بدیم؟
‫من نمی‌خوام!
‫دلم نمی‌خواد دیگه سر این موضوع ‫پدر خودمو دربیارم.
‫توی این قضیه خودم تنهام.
‫تو یا شخص دیگه‌ای دخالتی نمی‌کنید.
‫و اگه کسی شغلش رو از دست بده، اون منم.
‫کافیه.
‫آقا...
‫طبق قانون، هر زندانی باید یک پتو داشته باشه.
‫ولی پرسنل زندان با فروشنده ‫دست به یکی کردن تا پتوها رو بدزدن.
‫تمام حساب‌هارو بررسی کردم، قربان.
‫کسی ازت خواست در این مورد تحقیق کنی؟
‫نه قربان. هیچکس ازم نخواست.
‫همگی توجه کنید.
‫الان یه تماس بهم شد.
‫چی شده قربان؟
‫یه دیپلمات هندی توی انگلستان به قتل رسیده.
‫توسط حامیان مقبول بهات صورت گرفته.
‫حکم سیاهش صادر شده.
‫باید فورا به سلول محکومین به اعدام منتقل بشه،
‫با امنیت کامل.
‫دو روز دیگه اعدام میشه.
‫خونوادش توی سرینگر متوقف شدن
‫و جسدش همینجا توی تیهار دفن میشه.
‫ترتیبش رو بدید.
‫قربان!
‫- دستیار رئیس، سونیل کومار؟ ‫- بله.
‫وکیل شراف.
‫خانم سیدوانی ازم خواستن بیام.
‫پیشنهاد کردن که شما رو ملاقات کنم.
‫ببخشید، کی؟
‫پریا سیدوانی.
‫گفت که شما اینجا توی زندان ‫می‌خواید راهنمایی‌های حقوقی داشته باشید.
‫آره، ولی بودجه‌شو نداریم. پس...
‫بهم گفت.
‫حالا بهم بگید، چی توی ذهنتونه؟
‫قربان!
‫بیا داخل، جناب ساینی.
‫خب جناب ساینی.
‫پتوها دزدیده شدن؟
‫شرح وظایف تو چیه؟
‫من حسابدارم، قربان.
‫و کنترل کامل روی پول تیهار داری؟
‫و اگه بگم که
‫تو با زندانی‌ها تبانی کردی ‫و پتوهاشون رو بیرون از زندان فروختی،
‫چی میگی؟
‫مبلغ وثیقه‌ات چقدره؟
‫می‌دونی؟
‫نه.
‫غم‌انگیزه.
‫حتی نمی‌دونه که یه مرد آزاده!
‫از کار تعلیقش کنید.
‫- چی؟ ‫- و تحقیقات انجام بدید.
‫راستی، مگه به زودی بازنشسته نمیشه؟
‫یعنی اینکه حقوق بازنشستگیش هم قطع میشه.
‫قربان...
‫جناب تومار؟
‫من تمام عمرم رو پای تیهار گذاشتم.
‫تا حالا یه پنی هم ندزدیدم، ‫شما اینو می‌دونید، قربان.
‫صدها نفر شبیه ایشون هستن.
‫چیکار کنیم؟
‫باید یه چیز دائمی راه بندازیم.
‫یه کلینیک حقوقی
‫که وکلای مختلف بتونن بیان ‫و خدماتشون رو ارائه بدن.
‫آره.
‫دقیقا.
‫قربان، اگه کسی یه لغزش کوچیک داشته باشه...
‫می‌تونیم همین یک دفعه رو ببخشیمش؟
‫- درسته؟ ‫- قربان...
‫من اصلا چه ارزشی دارم، قربان؟
‫من فقط یه مرد بیچاره‌ام.
‫رحم کنید و منو ببخشید. خواهش می‌کنم.
‫می‌تونی بری.
‫نزدیک بود سکته‌اش بدید، قربان.
‫حتی خودمم فهمیدم.
‫بهش بگید که صحبت کردیم ‫و شما منو متقاعد کردین.
‫تعلیق یا تحقیق و بازجویی در کار نیست.
‫چشم، قربان.
‫سلام قربان.
‫زود باشید، بریم.
‫جناب ساینی منتظرتون بودن.
‫جناب مقبول بهات.
‫حکم سیاه شما رو می‌خونم.
‫بر اساس بندهای 3(2)(الف) و 3(2)(ب) سال 1946
‫و بندهای 3(1) و 5(1) از ‫قانون افراد خارجی سال 1948
‫و ماده 34 قانون مجازات هند، به خاطر ‫قتل بازپرس تحقیقات جنایی، امار چاند،
‫به دار مجازات آویخته خواهد شد ‫تا زمانی که بمیرد.
‫جناب ساینی!
‫تو با حسابدار ساینی دوستی نزدیکی داشتی؟
‫بله قربان.
‫نباید هیچ اطلاعاتی به رسانه‌ها
‫درمورد خودکشیش داده بشه.
‫تو...
‫ترتیب رسانه‌هارو بده.
‫منم ترتیب پلیس رو میدم.
‫بله قربان.
‫پیشنهاد کمک حقوقیت تایید شده.
‫محدود به تاریخ دادگاه‌ها ‫و پرداخت وثیقه‌ها خواهد بود.
‫یعنی اینکه
‫اون صحبت‌ها درمورد حقوق زندانی‌ها، ‫پتو، بالش...
‫منتفیه.
‫اگه زندانی‌ها می‌خوان ‫با سیستم قضایی بجنگن، بذار بجنگن.
‫چرا باید با ما بجنگن؟
‫تصمیمش با تو.
‫که می‌خوای واسه تیهار کار کنی
‫یا واسه زندانی‌ها.
‫راضی شدی؟ که به چیزی که می‌خواستی رسیدی؟
‫قربان.
‫واقعا ناامیدکننده‌ست.
‫اگه می‌خوای خون بریزی،
‫نذار روی کفشات بریزه.
‫حالت خوبه؟
‫خوب میشی.
‫با این اصلاحات بزرگ،
‫تیهار راه را برای پیشرفت ‫سایر زندان‌ها نیز هموار می‌کند.
‫- زندان‌های هندوستان... ‫- جناب زندان‌بان، برگشتی!
‫اومدی خونه.
‫تمامش بخاطر سخت‌کوشی تو بود،
‫ولی روزنامه‌نگارها حتی اسمی هم ازت نیوردن.
‫کار کمی نیست، بابا،
‫که چنین تغییر بزرگی رو توی ‫زندانی مثل تیهار انجام بدی.
‫آره، عالیه!
‫دقیقا!
‫گوش کنید، بازم هست.
‫مامان؟
‫چنین اصلاحاتی کمیاب هستند...
‫♪ دستات به خون آلوده‌ست ♪
‫♪ کجا میری؟ ♪
‫♪ چطوری تقدیرت رو تغییر میدی؟ ♪
‫زندان تیهار!
‫♪ ذات قضا و قدر تو ♪
‫♪ روح درحال پوسیدگیت ♪
‫♪ چطوری تقدیرت رو تغییر میدی؟ ♪
‫پسر، حالت خوبه؟
‫عالی.
‫♪ داستان تو با جوهر سیاه ♪
‫♪ لکه‌دار شده و تقدیر تاریکی داری ♪
‫♪ لکه‌ای که نمیشه پاکش کرد ♪
‫♪ چیزی که نوشته شده رو نمیشه پاک کرد ♪
‫♪ مجازات داده شده ♪
‫♪ و حالا باید توبه کنی ♪
‫♪ چجوری می‌تونی تقدیرت رو تغییر بدی؟ ♪
‫« ترجمه از حـامـد »
‫♪ تقدیرت... ♪
‫[مقبول بهات یک رهبر تجزیه طلب کشمیری بود]
‫[و دو بار به خاطر قتل، جاسوسی ‫و خرابکاری به اعدام محکوم شد]
‫[در 11 فوریه 1984، مقبول بهات ‫در زندان تاهیر اعدام شد.]