‫کل منطقه «کریک ویو» ‫از محدوده عملیاتی خارجه.
‫آنجلا مکل او.او.بی هست.
‫همه خیابون‌هایی که ‫مک‌اینتایرها زندگی می‌کنن.
‫چرا آخه واسه ما خارج از محدوده شدن؟
‫به اندازه کافی اتفاقات بد تو زندگی ‫وجود دارن که دنبالت میان، پسرجان.
‫دیگه لازم نیست خودت دنبال‌شون بری.
‫آنجلا؟
‫«لاف پوینت»؟
‫حتما اونجا محله خوبیه.
‫آره. ‫آره، آره.
‫خانم مک‌اینتایر، در خودتون می‌بینید ‫که به چندتا سوال جواب بدید؟
‫می‌بینم که امشب مدادرنگی هم آوردی.
‫می‌شه بذاری کارم رو بکنم، پاسبان؟ ‫دارم با قربانی حرف می‌زنم.
‫- تو قربانی هستی، تینا؟ ‫- اوهوم.
‫یکی پشت تلفن چیزی می‌گه یا...
‫گفتن می‌خوان من رو بکشن؟
‫بیشتر چیزهایی که باید بدونی ‫این تو نوشته شده.
‫من نگران خودم نیستم. ‫قضیه سر مامانمه.
‫شاید بهتره از خونه بری.
‫جیمز گفت بهت بدم.
‫حقوق بازنشستگی بابات از سازمانه.
‫- چیزی که حق‌مونه. ‫- فقط پول رو بگیر، مامان.
‫- از همون جای همیشگی گرفتی؟ ‫- آره. بچه‌های دوبلین.
‫سوابق تحویل مواد رو ثبت می‌کنم ‫اینکه چقدر تحویل می‌دیم.
‫بیرون از محدوده می‌فروشی؟
‫توی بد دردسری افتادی، ‫فسقلی.
‫خیلی‌خب.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫چی شده؟
‫هی.
‫امشب قرارمون سر جاشه، ‫پشت خونه‌اتون میایم.
‫چه موقعی؟
‫هر موقع که بیایم.
‫شرمنده. یه کم رو زمین ریخت.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از خشایار»
‫[ترس]
‫بچه‌ها به خواب رفتن.
‫توی اتاق ما خوابیدن.
‫خوبه.
‫بیا.
‫برو یه بطری بیار، باشه؟
‫بخورش.
‫اوه، لعنت.
‫- مشکلی هست؟ ‫- ااه، نه. نه، چیزی نیست.
‫فقط خسته‌ام.
‫نمی‌تونم به این شیفت‌های ‫آخر شب عادت کنم.
‫آره، توی سن و سال تو سخته.
‫چی گفتی؟
‫ای مردک پررو.
‫آره سخته.
‫پسرم فکر می‌کنه من روح شدم.
‫چند سالشه؟
‫هفده سالشه. ‫امتحانات نهایی دبیرستان می‌ده.
‫یعنی...
‫فکر کنم در بدترین زمان ممکن...
‫مشغول به این کار شدم.
‫حتما وقتی جوون بودی، ‫به دنیا آوردیش.
‫آره.
‫تو هم بچه داری؟
‫نه، بچه ندارم.
‫- خب، بریم؟ ‫- بریم؟ آره.
‫آره. تو هم خسته‌ای.
‫چه خراب شده‌ایه.
‫بیشتر از دو ساعته ‫که منتظرتون هستم!
‫- اااه، آقای والاس؟ ‫- دکتر والاس.
‫اوه. دکتر والاس.
‫- می‌شه بگید چه اتفاقی افتاد؟ ‫- خوابیده بودم...
‫و با صدای موتور از خواب بیدار شدم.
‫از تخت اومدم بیرون،
‫بعد دیدم که ماشینم از راه ورودی ‫خونه‌ام داره می‌ره بیرون...
‫و راننده‌اش هم من نیستم.
‫هنوز کلیدهاش دستمه.
‫اااه... پس ماشین رنج‌روور 50 هست؟
‫پلاک دی‌آر 007؟ ‫[اشاره به کاراکتر جیمز باند]
‫از این صندلی پرتابی‌ها که نداره، ها؟
‫فکر نمی‌کنم از طرز رفتارت ‫راضی باشم، پاسبان...
‫کلیف.
‫خب...
‫دکتر...
‫من از اون نظر یه خرده ‫شبیه نوشابه رژیمی‌ام.
‫مزه خوبی نمی‌دم.
‫من می‌رم قضیه رو گزارش کنم.
‫پاشو، پسرم.
‫زود باش. لطفا.
‫صبر کن! این‌ها رو فراموش نکن.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫به من نگاه کن.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫یالا، جونیور.
‫لطفا، پسرم.
‫دوستت دارم.
‫باید اینجا بمونم.
‫فقط باهاشون برو...
‫و هر کار می‌گن، بکن، باشه؟
‫متاسفم، بابا.
‫می‌دونم، پسرم.
‫لعنت.
‫بخواب روی زمین.
‫صورتت پایین باشه.
‫چیزیت نمی‌شه، پسرم.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم. ‫دیگه تکرار نمی‌کنم!
‫خواهش می‌کنم! شرمنده‌ام!
‫نه، خواهش می‌کنم، نه.
‫نه، خواهش می‌کنم، لطفا، ‫این کار رو نکن. خواهش می‌کنم!
‫نه، خواهش می‌کنم، خواهشا، نزن!
‫نه، خواهشا، بس کن!
‫جونیور! جونیور!
‫اوه، پسرم!
‫شیبان! شیبان!
‫پسر کوچولوم!
‫[دی‌آر 007]
‫نفس بکش، جی‌پی! ‫نفس بکش، پسرم!
‫دارن میان.
‫اینجاییم!
‫خواهشا!
‫جعبه کمک‌های اولیه رو بیار. ‫جعبه کمک‌های اولیه.
‫- کمک کنین، خواهش می‌کنم! ‫- لطفا، برگردید عقب، جناب.
‫- جلو نیاید، لطفا. ‫- بهش شلیک کردن!
‫می‌سوزه، می‌سوزه، ‫خواهش می‌کنم کمک کنین!
‫گریس.
‫هی! جعبه کمک‌های اولیه رو بده.
‫باید شریان‌بند بهش ببندم.
‫خیلی‌خب. اسمت چیه؟
‫- نذار بمیرم! ‫- اسمش چیه؟
‫- مثل خودم. جی‌پی. ‫- باشه، خیلی‌خب. جی‌پی، جی‌پی.
‫چیزی نیست، حالت خوب می‌شه، ‫باشه؟
‫جی‌پی، الان یه خرده سوزش ‫تو پات احساس می‌کنی،
‫ولی نشونه خوبیه، باشه؟ ‫نشونه خوبیه.
‫نه!
‫آمبولانس رو پیگیری کن، لطفا.
‫ببین آمبولانس کجاست.
‫مرکز، مرکز، براوو لیما 72.
‫تقریبا چقدر مونده ‫تا آمبولانس برسه. تمام.
‫آمبولانس رو خبر کردیم. ‫الان‌هاست که برسه. تمام.
‫اونجا رو فشار بده، گریس، لطفا.
‫جی‌پی؟
‫نه، جی‌پی، جی‌پی، ‫چشم‌هات رو باز کن. تو...
‫نباید چشم‌هات رو ببندی، باشه؟ ‫به من نگاه کن، جی‌پی.
‫- جی‌پی! ‫- شیبان!
‫- نه! شیبان، نه! نه! ‫- می‌خوام ببینمش!
‫برین عقب. جلو نیاین. برین عقب!
‫- می‌خوام ببینمش! ‫- برگرد تو خونه!
‫می‌خوام ببینمش، پسرم! ‫با پسرم چی کار کردن؟!
‫حالش خوب می‌شه. ‫اون...
‫ولم کن!
‫- پسر منه! ‫- لطفا!
‫بریم داخل. یالا.
‫- جی‌پی، صدام رو می‌شنوی؟ ‫- باهاش چی کار کردن؟
‫جی‌پی، کارت خوب بود، بچه‌جون.
‫چه نسبتی باهاش داری؟
‫باباشم. جی‌پی...
‫باهاش حرف بزن. ‫سعی کن هشیار نگه‌اش داری، لطفا.
‫چیزیت نیست. بیدار باش، ‫مرد بزرگ، زود باش.
‫ولم کن! می‌خوام ببینمش!
‫حالش خوب می‌شه. ‫فقط برو داخل، باشه؟
‫خیلی‌خب... ببین، ‫می‌تونی بهم بگی چی شد؟
‫چی شد؟! ‫به پسرم شلیک کردن!
‫نه، این رو می‌دونم، می‌فهمم... ‫ببین، درک می‌کنم...
‫که چقدر باید سخت باشه، ‫ولی می‌تونی بهم بگی...
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫صدای تیراندازی شنیدیم.
‫شوهرم دوید بیرون از خونه...
‫و منم پیش بچه‌های کوچیکم موندم.
‫باشه.
‫ببین، چند نفر از ساکنین اینجا ‫با ما تماس گرفتن...
‫و ساعت 9:39 شب ‫گزارش تیراندازی رو دادن،
‫شما پنج دقیقه بعدش زنگ زدین.
‫چرا تاخیر افتاد؟
‫چون به پسرم تازه شلیک شده بود!
‫یه خرده مشغول اون بودیم، می‌فهمی؟
‫این کار با قرار قبلی انجام شده؟
‫شما خبر داشتین که دارن میان؟
‫دیگه چیزی نمی‌دونم ‫که در موردش بگم.
‫چطوری، عزیزم؟
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- اه، فقط...
‫گفتم یه سر بزنم و سلامی بکنم.
‫اینجا رو تر و تمیز کردی.
‫گوردی بهم گفت که ‫این ماه مستمری‌ات رو نگرفتی،
‫گفت که پسش دادی.
‫دیگه نمی‌خوام بگیرم. باشه؟
‫گوش کن...
‫می‌خوام درباره اون داد و هواری ‫که اون روز...
‫تو خیابون به راه انداخته بودی، ‫باهات حرف بزنم. حرکت خوبی نبود، عزیزم.
‫می‌دونم که بهت سخت گذشته،
‫خدا می‌دونه که همه متوجه‌ایم،
‫ولی وقتی اونجوری ‫پلیس رو به اینجا می‌کشونی...
‫درست نیست.
‫بعد یک پلیس تو رو می‌رسونه خونه.
‫خیلی خطرناکه، عزیزم.
‫حالا، من از تو و پسرت مراقبت کردم،
‫همونطور که به «روی» قول دادم،
‫ولی حتی منم یه حد و مرزی دارم.
‫حالا اگه باز از این کارها بکنی...
‫دیگه از هیچکدوم‌تون مراقبت نمی‌کنم.
‫در واقع...
‫دقیقا برعکسش عمل می‌کنم.
‫این رو بپوش. نمی‌خوام خون داخل ماشین بیاد.
‫بی خیال، تو مددکار اجتماعی بودی،
‫- یعنی تا حالا با اینجور چیزها روبرو نشدی؟ ‫- آره، نه، روبرو شدم، ولی نه اینجوری.
‫نه اینقدر از نزدیک.
‫خب، بهش عادت می‌کنی.
‫آشغال رو بگیر، ‫سطل رو خالی کن، دوباره از اول.
‫نه.
‫نه، استیوی، بهتر از این می‌تونیم کار کنیم.
‫بیا بریم.
‫خب؟
‫- خوبی، رفیق؟ ‫- آره، خوبم.
‫همه چی خوب پیش رفت.
‫اومدی بیا پیش من، باشه؟
‫پنج درصد اضافی تو اون محموله هست.
‫پس واسه دفعه قبلی، ‫بی حساب شدیم، باشه؟
‫اممم.
‫درباره یک چیز دیگه هم ‫می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫ببین، می‌تونم تنهایی باهاش حرف بزنم؟
‫خب، وقتی این اتفاق میفته،
‫معمولا باید قضیه رو ‫به افسر مافوقم توضیح بدم.
‫باشه. من می‌رم یه قهوه بخورم.
‫اشکال نداره اینجا بشینم؟
‫حالت چطوره؟
‫حالش خوب می‌شه.
‫ببین، چیزی که دکترها بهت نمی‌گن...
‫اینه که وقتی جی‌پی به هوش بیاد، ‫احتمالا خوشحال می‌شه.
‫خیالش راحت می‌شه ‫در اون حد که فکر می‌کرد، بد نشده.
‫بعد در عرض یکی دو هفته...
‫شاید تو خودش بره.
‫دکترتون... ممکنه واسه‌ش ‫داروهای ضد افسردگی...
‫در کنار مسکن تجویز کنه،
‫ولی واقعا باید حواست بهش باشه.
‫باشه؟
‫فیزیوتراپی سخت‌ترین بخش ماجراست ‫چون اون موقع...
‫خب، چون...
‫اون موقع شاید بفهمه که...
‫شاید دیگه نتونه مثل قبل راه بره...
‫یا نتونه سوار اسکوتر بشه.
‫شاید به خاطرش، ‫بهت بگه ازت متنفره.
‫از من متنفره؟
‫برای اینکه اجازه دادی ‫این اتفاق بیفته.
‫- من که... ‫- نه، ببین، تو رو مقصر نمی‌کنم.
‫تو رو سرزنش نمی‌کنم. می‌دونم...
‫می‌دونم اوضاع کار چطوریه.
‫به نظرم تو مردی هستی که ‫انتخاب وحشتناکی جلوی پاش گذاشتن.
‫اون‌ها یا باید تیر توی سرش خالی می‌کردن...
‫یا توی زانوش.
‫همینه، درست نمی‌گم؟
‫برای ما اظهارنامه پر می‌کنی؟
‫عزیزجان، اینجا مثل انگلیس نیست.
‫اینجا نمی‌ری پیش پلیس ‫جار بزنی فقط به خاطر اینکه...
‫چی، فقط به خاطر اینکه ‫یکی به بچه‌ات شلیک کرده؟
‫ببین...
‫من اهل اینجا نیستم ‫ولی به مدت 20 سال...
‫- اینجا زندگی کردم. ‫- گفتی 20 سال؟
‫پس باید تا الان فهمیده باشی ‫که اگه من اظهارنامه پر کنم،
‫دوباره برمی‌گردن،
‫فقط این دفعه به سمت زانوش ‫هدف نمی‌گیرن.
‫یا زانوی من.
‫- پاسبان الیس؟ ‫- گروهبان کارآگاه کانینگ.
‫الان شیفتت تموم شده، ‫پس اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خب، من اولین نیرویی بودم ‫که در صحنه حاضر شدم.
‫مادرش نگران بود ‫و پدرش هم...
‫- جواب تلفن رو نمی‌داد، پس... ‫- درست.
‫از اینجا به بعدش با من. ‫فقط کاغذبازی‌های اداری رو...
‫فردا صبح واسم بفرست، باشه؟
‫آقای ویلان، من کارآگاه ماری کانینگ هستم.
‫مسئول این پرونده من هستم.
‫بابت اتفاقی که افتاده، ‫خیلی متاسفم.
‫اشکال نداره همراه من به اتاق بیاین ‫تا در موردش حرف بزنیم؟
‫ای خدا، انی!
‫نزدیک بود بهت شلیک کنم، مامان!
‫بهم گفته بودی که ترک کردی!
‫خب، درسته. ‫تو طول روز نمی‌کشم.
‫با اون تفنگ چی کار می‌کنی؟
‫یک چیزی هست که ‫باید در موردش بهت بگم.
‫قضیه تو و سالی چی بود؟
‫اوه، فقط داشتیم می‌گفتیم...
‫سرت تو کار خودت باشه!
‫کدوم ماشین مال ماست؟
‫این مال ماست.
‫- شوخی می‌کنی. ‫- ها!
‫تو رانندگی کن. ‫من خسته‌ام.
‫لعنت.
‫خب، یگان ویژه شناسایی امروز صبح...
‫ماشین رو مشاهده کرده ‫که از مرز رد شده.
‫دوربین‌های عمومی و مخفی، ‫به همراه...
‫عامل ما، ماشین رو تا محوطه ‫ماشین‌های قراضه در «مویلا» دنبال کرد.
‫قطعات ماشین از هم جدا شد ‫و مواد به وسیله نقلیه دوم منتقل شد.
‫کل سفرشون رو تحت نظر داشتین؟
‫خیلی‌خب، امم، حالا چی؟
‫گینلی‌ها یکی از بزرگ‌ترین ‫سندیکاهای جنایی اروپا هستن.
‫این می‌تونه راه ورود ما باشه.
‫این قضیه باید یه جایی متوقف بشه. ‫یعنی...
‫تا ابد نمی‌شه ادامه پیدا کنه.
‫افرادم کم کم درباره‌اش حرف می‌زنن.
‫بذار حرف بزنن.
‫بازرس، کاری که ما می‌کنیم...
‫باعث زنده موندن افسرهات می‌شه.
‫تا حالا چندین بار در 3 سال گذشته...
‫به خاطر اطلاعات فارست، ‫جلوی نقشه‌های قتل گرفته شد؟
‫نمی‌خوایم تشکر کنین،
‫ولی ازتون می‌خوایم ‫ما رو تنها بذارین که کارمون رو بکنیم.
‫مسئولیت توئه که ‫مطمئن بشی این اتفاق بیفته.
‫خوبی، مامان؟
‫شما دو نفر برین تو آشپزخونه.
‫خوبی، تینا؟
‫انگار می‌خوای بشماریشون.
‫یعنی می‌گی بهت اعتماد ندارم؟
‫برو یه فنجون چای واسمون بریز.
‫- منم یه فنجون می‌خوام، گوردی. ‫- بگیر بشین.
‫منظورم تو بودی.
‫گوردی هم می‌خواد؟
‫نه، نمی‌خوام، ممنون.
‫یک فنجون چای بخور.
‫با شیر و دو قاشق شکر.
‫گوردی دیشب خونه نیومد و ...
‫شنیدم یکی به زانوش تیر زده. ‫خیلی نگران نشدم.
‫از دست تو!
‫گوردی!
‫اون زن رو از خونه‌ام دور کن.
‫- گوردی! ‫- محض رضای خدا.
‫گوردی، تو این خونه چی کار می‌کنی؟
‫- چی می‌خوای؟ برو خونه. ‫- بهت گفته بودم که...
‫- چی؟! ‫- اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- بهت گفتم که اینجا نیای. ‫- فقط برو خونه!
‫- من فقط... ‫- بهت چی گفتم؟!
‫من فقط... فقط اومدم گوردی رو ببرم. ‫گوردی، خواهش می‌کنم.
‫من دیگه بچه نیستم. ‫فقط برو خونه، جدی می‌گم.
‫نمی‌دونی اینجا چیکار می‌کنی.
‫چرا این کار رو باهاش می‌کنی؟
‫- چرا این کار رو باهاش می‌کنی؟! چرا؟ ‫- بس کن.
‫- دیگه بسه! ‫- چرا این کار رو باهاش می‌کنی؟!
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- برو ببینم.
‫برو. برو ببینم!
‫لعنت!
‫گوردی! ‫گوردی بیا اینجا ببینم...
‫برو دیگه.
‫خب، اشکال نداره.
‫فقط چیزهایی که اینجا نوشته رو ‫رعایت می‌کنیم...
‫و مشکلی پیش نمیاد.
‫مطمئنا اینجا کسی نمی‌خواد ‫بهت صدمه بزنه.
‫مامان...
‫اصلا چرا کسی بخواد ‫کاریت بکنه؟
‫مامان، انگار...
‫بعد فقط یک بروشور کوفتی دادن!
‫لازم نیست سر این کار بری.
‫می‌دونی دیگه؟
‫مامان...
‫ولی اگه تو از پیشم بری، ‫بعد من بدون تو چیکار کنم؟
‫می‌دونم.
‫سلام، دختر.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫انی؟
‫هی!
‫هی، هی، هی.
‫چی شده؟
‫همم؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چیزی نیست.
‫هی، کال، از این چیپس‌ها واسم بخر.
‫- خودت بخر. ‫- چی دوست داری؟
‫از این کلاه‌های جشن تولد؟
‫بهت میاد.
‫- سه پوند و 20 سنت. ‫- ممنون.
‫شرمنده.
‫باید داخل کیفت رو ببینم.
‫- کی؟ ‫- تو.
‫- چی کار کنی؟ ‫- باید کیف مدرسه‌ات رو ببینم.
‫- ببین، الان پول دادم، رفیق. ‫- ولش کن.
‫- اون چیزی ندزدیده. ‫- تو دخالت نکن.
‫باید کیفت رو چک کنم.
‫خیلی‌خب.
‫حالا برو.
‫- چرا این کار رو کردی؟ نه می‌خوام بدونم... ‫- ولش کن بریم.
‫- چرا تو رو انتخاب کرد. ‫- ولش کن می‌گم، باشه؟ بیا بریم.
‫پسر، گور بابای اون طرف. ‫بعدا برمی‌گردیم ازش می‌دزدیم.
‫سلام.
‫این‌ها اظهارات ما...
‫- و یادداشت‌های دفترچه برای دیشبه. ‫- ممنون.
‫اگه نظر من رو بخوای، ‫به نظرم باباش ممکنه حرف بزنه.
‫یعنی از بین همه اون‌ها، ‫شاید اظهارنامه پر کنه.
‫باباش ممکنه حرف بزنه؟
‫خب، آره. ‫آره، به نظرم احتمالش هست.
‫یعنی دیشب تو بیمارستان ‫باهاش حرف زدم و به نظرم...
‫بخشی از وجودش می‌خواد ‫این کثافت‌ها رو به خاطر کاری که کردن،
‫بندازه گوشه زندون.
‫هنوز اینجایی؟
‫فکر کردی من یه تازه‌واردم، ‫مگه نه؟
‫کسی که نمی‌دونه ‫با چی روبرو شده؟
‫بذار واسه یه لحظه فکر کنم.
‫آره.
‫می‌دونی که من 19 سال ‫تو بلفاست زندگی کردم؟
‫ده سال از اون مدت رو ‫مددکار اجتماعی بودم.
‫پس می‌دونم از چی حرف می‌زنم.
‫باشه. خب... می‌دونی ‫چندتا تیراندازی مجازات...
‫در یک سال گذشته ‫اینجا اتفاق افتاده؟
‫چهل و سه مورد.
‫می‌دونی چند بار تونستیم ‫کسی رو محکوم کنیم؟
‫صفر.
‫می‌دونی چندتا اظهارنامه شهود ‫از جمله خود قربانی‌ها،
‫تونستیم بگیریم؟
‫صفر.
‫پس تازه اومدی اینجا ‫و با خودت فکر کردی...
‫می‌تونی بابت تیراندازی مجازات ‫یکی رو بازداشت کنی،
‫کاری که هیچکدوم از ما ‫در عرض حداقل...
‫ده سال گذشته نتونستیم بکنیم. ‫همین فکر رو می‌کنی؟
‫آره. آره، درسته.
‫دیگه اون‌ها رو به عنوان ‫تیراندازی مجازات صدا نمی‌کنن.
‫بهشون می‌گن حملات ‫سبک شبه نظامی،
‫چون لفظ «تیراندازی مجازات»...
‫به این معنیه که قربانی، ‫مستحقش بوده و من فکر نمی‌کنم...
‫یک بچه 15 ساله، ‫مستحق همچین چیزی باشه.
‫تو اینطور فکر می‌کنی؟
‫خب، بیا دیگه.
‫باید ببینم چیکار می‌شه کرد.
‫از مرکز به واحد 74. تمام.
‫براوو لیما 74. تمام.
‫با ما تماس گرفتن که...
‫یک مرد روی اتوبوس ‫درها رو قفل کرده. تمام.
‫سر به سرمون گذاشتن؟
‫امیدوارم اینطور نباشه، 74. ‫به نظر میاد قضیه جدیه. تمام.
‫واحد 74 رسیدگی می‌کنه. ‫تمام! خدایا!
‫چه جواهری!
‫فکر کنم قبول دارین.
‫به دوردست‌های این ساختمون‌ها نگاه کنین،
‫زیبایی باشکوه تپه‌های بلفاست رو می‌بینین...
‫که به سمت دریا می‌غلته. ‫در بین اون‌ها، آشیانه‌ای از...
‫منتظر موند تا همه از اتوبوس ‫پیاده بشن، بعد درها رو پشت سر ما...
‫قفل کرد. باید بیارینش پایین. ‫ممکنه به خاطرش اخراج بشم!
‫پُر از صمیمی‌ترین مردم...
‫- مردک! ‫- در کل دنیا!
‫و حالا...
‫دو افسر پلیس محلی رو می‌بینیم،
‫کسایی که اگه اجازه دارم بگم، ‫مهربون‌ترین...
‫خیلی‌خب، باید بیاریمش پایین.
‫آره چشم بسته غیب گفتی، جن. ‫معلومه باید بیاریمش پایین.
‫بر روی زمین هستن.
‫- مگه نه، دخترها؟ ‫- جناب، خوشگذرونی دیگه تموم شد.
‫زود باش. باید لباس‌هات رو بپوشی...
‫و سریعا بیای این پایین، ‫وگرنه بازداشت می‌شی.
‫خب، حالا، خانم‌ها و آقایون، ‫بذارین یه خرده بیشتر در مورد...
‫- بلفاست بهتون بگم. ‫- چی کار کرده؟
‫از داخل قفلش کرده.
‫- ای بابا. ‫- شما خبر دارین که اینجا...
‫یکی از معدود جاهای روی زمینه که ‫هیچ اتفاقی بدی نمیفته؟
‫جناب؟ بهتون هشدار دادیم. ‫حالا باید بیاین پایین، لطفا.
‫حالا می‌خوام یک حقیقت واقعی...
‫درباره تاریخ‌مون بگم.
‫نه، لازم نیست بدونیم.
‫- فقط همه... ‫- آقا؟
‫چند صد ساله اعصاب ‫همدیگه رو خرد می‌کنن.
‫- بابت اتوبوس‌تون شرمنده‌ام. ‫- منظورت چیه که بابتش شرمنده‌ای؟!
‫لازم نیست حرفی بزنین ‫ولی باید هشدار بدم که...
‫اگه موقع بازجویی به چیزی اشاره نکنین که...
‫بعدا در دادگاه بخواین به اون استناد کنین،
‫ممکنه به دفاعیه‌اتون لطمه بزنه. ‫بچرخ.
‫- نه. ‫- دست‌هاتون رو بیارین.
‫اگه حرفی بزنین، ‫ممکنه به عنوان مدرک تلقی بشه.
‫متوجه تفهمیم اتهام شدین؟
‫بله، عزیزم، خیلی هم ممنون. ‫تشکر می‌کنم.
‫بابت اینکه بازداشت شدی، ‫تشکر می‌کنی؟
‫واقعا می‌گی؟
‫یالا! بریم پاسگاه و کارهاش رو بکنیم.
‫زود باشین! ‫بریم دیگه.
‫یالا.
‫بله؟
‫سلام.
‫می‌خواستم ببینم می‌شه...
‫با پاسبان گریس الیس حرف بزنم، ‫لطفا.
‫بذارین چک کنم.
‫متاسفم، الان سر شیفت نیستن.
‫کس دیگه‌ای نمی‌تونه کمکتون کنه؟
‫می‌دونین چه موقعی سر کار میاد؟
‫متاسفم، نمی‌تونیم این اطلاعات رو فاش کنیم.
‫شماره پلاک ماشین جلویی رو می‌بینین؟ ‫راستش یک پلاک قدیمیه.
‫مال 1987 هست. ‫الان از اینا کم پیدا می‌شه.
‫پول خوبی بابتش می‌دن.
‫بزن کنار.
‫- چی؟ ‫- بزن کنار.
‫هپی کلی، من آزادت می‌کنم.
‫- چی کار؟ ‫- چی کار می‌کنی؟!
‫غیرممکنه تاریخچه بازداشت‌هام رو ‫با همچین چیزی خراب کنم.
‫تاریخچه بازداشت‌هات؟ ‫شوخیت گرفته؟
‫حتی تو سلول هم نمیندازنش. ‫یک راست می‌فرستنش خونه...
‫و ما رو دوباره می‌فرستن ‫بیایم گشت بزنیم.
‫- بی فایده است. ‫- نه، خواهش می‌کنم.
‫مشکلی نیست. ‫لطفا، بازداشتم کنین.
‫چی؟!
‫من...
‫فقط نمی‌خوام امروز تنها باشم.
‫همین.
‫می‌فهمم.
‫درک می‌کنم.
‫فقط می‌خوای با یکی وقت بگذرونی.
‫هر کسی باشه. ‫مگه نه؟
‫ولی تنها راهی که کاملا مجبور می‌شیم...
‫پیش تو بمونیم و مراقبت باشیم،
‫اینه که بهمون بگی ‫قصد داری خودکشی کنی.
‫چی؟
‫- جن... ‫- قصد داری؟
‫خودکشی کنی؟
‫جن، یعنی چی؟
‫خب...
‫- یعنی... ‫- چون...
‫اگه بهم بگی که ‫همچین قصدی داری،
‫باید تو رو ببریم بیمارستان...
‫و پیش تو بمونیم تا موقعی که تحت...
‫مراقبت‌های پزشکی مناسب، ‫قرار بگیری.
‫حالا که آزادت کردم، ‫می‌تونم این کار رو بکنم...
‫به جای اینکه بریم به پاسگاه پلیس.
‫بعد مجبوریم که توی بیمارستان، ‫پیشت بمونیم.
‫- قانونش همینه. ‫- جن، نمی‌تونی از عمد...
‫آره. راستش همین قصد رو دارم.
‫من... فکر کنم می‌خوام خودکشی کنم.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫باورم نمی‌شه.
‫شنیدی که چی گفت.
‫لطفا برو سمت بیمارستان، ‫پاسبان کانلن.
‫قانونش همینه.
‫نگران نباش. کلی طول می‌کشه.
‫عالی شد.
‫حتما اشتباهی سراغ من اومدن.
‫به هر حال، چیز مهمی نیست.
‫حرفی بهت زدن که ‫باعث شده فکر کنی...
‫تو رو با یکی دیگه اشتباه گرفتن؟
‫نه.
‫چند وقته برای مک‌اینتایرها کار می‌کنی؟
‫جانم؟
‫خب، می‌دونی، ‫با اون اسکوتر جدیدت...
‫دور و بر کریک ویو می‌چرخی.
‫تو بسته تحویل می‌دی؟ ‫همم؟
‫چیه، یک بسته رو گم کردی؟ ‫یا یک بسته رو واسه خودت دزدیدی؟
‫- گور بابات، پلیس. ‫- هی! مراقب دهنت باش.
‫چی کار کردی که ‫انقدر اشتباه بوده...
‫- که این کار رو باهات کردن؟ ‫- دیگه باید بس کنی.
‫پاسبان الیس.
‫آره.
‫آره، آره، باشه.
‫باشه.
‫آره، ولی باید صادق باشیم...
‫و از خودمون بپرسیم، ‫با این کارها، این تظاهر کردن‌ها،
‫آخرش به کجا می‌رسین؟
‫چون تظاهر می‌کنی که ‫چیزیت نیست...
‫و می‌تونی باهاش کنار بیای، ‫ولی بذار بهت بگم...
‫وقتی اثر آدرنالین بره،
‫خیلی واست سخت می‌شه.
‫بعد باید تظاهر کنین که نمی‌دونین...
‫کی مسبب این قضیه بوده و چرا. ‫بله، شاید...
‫شاید من آدم خامی هستم ‫و تظاهر می‌کنم که می‌تونم...
‫یه کاری بابتش بکنم، ولی...
‫با این کارها، از کی محافظت می‌شه؟
‫چون از تو محافظت نمی‌شه، جی‌پی.
‫از مامانت محافظت نمی‌شه، ‫از اون دو تا بچه کوچولویی که...
‫بعد تو میان هم محافظت نمی‌شن.
‫تنها کسایی که از این قضیه ‫محافظت می‌شن...
‫همون کثافت‌هایی هستن که ‫این کار رو باهات کردن.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اه! اومدش.
‫پاسبان رابینسون.
‫- خیلی مهربونی. ‫- بفرما.
‫خب، از اونجا که باید کلی منتظر بمونیم،
‫با خودم گفتم حداقل یه چیزی بخوریم، ها؟
‫اوه، نگاه کن! ‫بیشتر هم طول می‌کشه.
‫[مدت زمان انتظار برای معاینه: ‫پنج ساعت و ده دقیقه]
‫هی!
‫ببخشید.
‫می‌دونم فکر می‌کنی که ‫ما رو می‌شناسی،
‫اینکه از چه مدل آدم‌هایی هستیم، ‫ولی باید بگم نمی‌شناسی.
‫ما خبر نداشتیم که ‫واسه مک‌اینتایرها کار می‌کنه.
‫می‌دونستیم که با آدم‌های خوبی ‫نمی‌چرخه، آره...
‫ولی این رو نمی‌دونستیم. بعد با خودش ‫فکر می‌کرد که از اون‌ها زرنگ‌تره.
‫با خودش فکر کرد یه راهی پیدا کرده ‫که پول اضافه به جیب بزنه.
‫به جای اینکه بخواد ‫موادی که بهش دادن رو...
‫تو همون منطقه بفروشه، ‫برداشته رفته...
‫جنوب بلفاست، به قیمت دو برابر فروخته.
‫وقتی اون محموله فاسد پخش شد،
‫اون موقع بود که فهمیدن.
‫شبی که بهمون گفت، ‫زار زار داشت گریه می‌کرد.
‫من...
‫من تو یه پمپ بنزین در «فلورهال رود» ‫کار می‌کنم، می‌دونی؟
‫همه جور آدمی اونجا میاد.
‫موادفروش، دزد.
‫حتی یک بار یه پسره‌ای ‫به روم چاقو کشید.
‫واسه همین اونجا ‫دوربین‌های مداربسته خیلی خوبی داره.
‫چی داشت می‌گفت؟
‫فکر کنم تو دوربین مداربسته ‫محل کارش...
‫یک چیزی ضبط شده.
‫همون شب تیراندازی.
‫سلام.
‫بازم ببخشید که تا دیروقت شیفت بودم.
‫چیزی گرفتی بخوری؟
‫خیلی‌خب، زود باش. ‫بگو ببینم.
‫چی رو بگم؟
‫خب، این روزها چی کارت شده؟
‫هیچی.
‫گوش کن، من متاسفم ‫که اینقدر مشغول کارم.
‫آخه باید...
‫این دوره آزمایشی رو بگذرونم، ‫بعدش می‌تونم...
‫می‌دونم. می‌دونم، مشکلی نیست. ‫باید سر کار بری، می‌فهمم.
‫خب پس قضیه چیه، کال؟
‫چون اگه چیزی اذیتت می‌کنه، ‫من باید بدونم.
‫داشتم به این فکر می‌کردم... ‫که انتخاب اولم رو عوض کنم.
‫برای درخواست دانشگاه.
‫ولی...
‫فکر می‌کردم می‌خوای اینجا بمونی.
‫دانشگاه کویین بری. ‫مگه درباره‌اش حرف نزدیم؟
‫داشتم به انگلیس فکر می‌کردم.
‫لندن... منچستر، شاید.
‫باشه. خب، این...
‫- به نظر گرون میاد. ‫- کار می‌کنم تا خرجی‌ام رو در بیارم.
‫- لازم نیست نگران اون باشی. ‫- اوه، بس کن، کال...
‫- منظور من این نبود. ‫- پس چی بود؟ چه مشکلی داره که...
‫من یه خرده مستقل بشم؟ ‫یا مجبورم تا آخر عمر...
‫- اینجا پیش تو بمونم؟ ‫- کال!
‫کال، بس کن، منظور من...
‫کل شیفت رو کامل اینجا نشستیم ‫هیچ کار نکردیم.
‫واقعا چه دستاوردی بود.
‫اومدیم خدمت کنیم.
‫آخه چطور قسر در می‌ری؟
‫اوه، ببخشید. ‫شرمنده، یادم رفته بود.
‫مامانم رئیس پلیسه.
‫خب، نه دقیقا.
‫ولی... آره، تقریبا.
‫ولی جدی می‌گم.
‫چرا افسر پلیس شدی ‫اگه اینقدر ازش بدت میاد؟
‫واست مهم نیست که ‫مردم چه فکری درباره‌ات بکنن؟
‫خب، اولا که قرار نیست...
‫مدت زیادی پلیس گشتی بمونم.
‫مسلما تو این بخش نمی‌مونم.
‫و اینکه مردم چه فکری در موردم می‌کنن،
‫چرا آخه باید واسم مهم باشه؟
‫مشکلی نداره.
‫- حتما سالم به خونه برسونینش، باشه؟ ‫- حتما. آره. ممنون، دکتر.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب، بریم.
‫وقت رفتن به خونه است.
‫نظرت چیه؟
‫آره، اینجا...
‫- خارق‌العاده است. ‫- با خودم گفتم بیای اینجا زندگی کنی.
‫یه خرده مستقل بشی.
‫بعد منم مجبور نمی‌شم ‫یه مستاجر بیارم.
‫چی؟
‫من؟ اینجا؟
‫البته باید اجاره بدی.
‫ولی، آره، چرا که نه؟
‫تا آخر عمر که نمی‌تونی ‫پیش مامانت زندگی کنی، ها؟
‫- اوه! ببخشید، شاید خیابون اشتباهی اومدم. ‫- می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اینجا، امم... من راستش...
‫- می‌گشتم... سلام! ‫- انی! انی!
‫ببخشید.
‫کال، آره، می‌خواستم ‫زودتر بهت بگم،
‫ولی... سرت شلوغ بود.
‫انی یکی از همکارهای منه.
‫چند روزی قراره پیش ما بمونه ‫تا موقعی که...
‫- یک جایی واسه خودش پیدا کنه. ‫- بهم نگفته بود که همچین پسر خوشتیپی داره.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫اوه، ممنون، گریس.
‫- خیلی‌خب. ‫- جونم رو نجات دادی. به معنای واقعی کلمه.
‫آره...
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. چندتا لیوان بیار.
‫من خیلی تشنه‌ام.
‫اگه اقرار کنی که ‫خیلی خوابت میاد...
‫می‌تونی این صبحونه...
‫با این فنجون قهوه رو بخوری.
‫آره، باشه. ‫آره.
‫اعتراف می‌کنم.
‫بعضی وقت‌ها به غذای خوب احتیاج داری.
‫بعضی وقت‌ها به غذای شلخته احتیاج داری.
‫اوه، خدا، به صبحونه شلخته احتیاج دارم.
‫اوه، می‌شه لطفا گوشیم رو به شارژ بزنی؟ ‫نزدیکه که خاموش بشه.
‫- فقط تلفنت نیست. ‫- هاها.
‫اون چیه می‌بینی؟
‫ویدئوی دوربین مداربسته است ‫که دیشب درخواست دادیم.
‫مال پمپ بنزین جاییه که ‫پدر جی‌پی کار می‌کنه.
‫کی؟
‫بابای همون پسری که ‫به پاش شلیک کرده بودن.
‫ماری ازم خواست یه نگاهی بندازم.
‫اوه، ماری ازت خواست؟
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫اصلا هیچی نیست.
‫اوه، خدای من.
‫سه ساعت قبل از تیراندازی.
‫مدرک قطعی و کامل نیست ‫ولی مسلما از هیچی بهتره.
‫الان به اونجا رسیدیم که ‫می‌گی «بهت گفته بودم»؟
‫پونزده دقیقه دیگه باید بریم گشت.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره، نه، مشکلی نیست. ‫آره.
‫- خب، کارت رو بکن پس. ‫- چی؟
‫زیر ماشین رو نگاه کن.
‫پس امشب می‌بینمت.
‫آره.
‫خیلی‌خب. سلول 12، لطفا. ‫ممنون.
‫یالا داداش. ‫دنبالم بیا.
‫چطوری، جذاب؟
‫برو ببینم، مزاحم نشو.
‫این حق رو بهت می‌دم ‫که جذاب بمونی...
‫ولی باید بهت هشدار بدم...
‫چند وقتی بود که ‫همچین پسر خامی ندیده بودم.
‫هر سال نادون‌تر می‌شن.
‫البته یه حرفی زد، ‫ذهنم رو مشغول کرد.
‫تماس‌های او.او.بی رو...
‫با گزارش‌های جنایی مهم، ‫مقایسه می‌کرد.
‫هم‌پوشانی زیاد دارن.
‫- یعنی بیش از حد. ‫- ای خدا، جری.
‫- فقط دارم می‌گم. ‫- نگو.
‫بهش فکر هم نکن.
‫تو این 27 سال، هیچی یاد نگرفتی؟
‫این دقیقا همون چیزیه ‫که در وهله اول،
‫باعث می‌شه به دردسر بیفتی.
‫جدی می‌گم، جری، ولش کن.
‫گوش کن، باید یک ساعت قرض بگیرمش.
‫با گروهبان مک‌نالی هماهنگ کردم.
‫شوخیت گرفته؟
‫شاهد با اون ارتباط برقرار کرده.
‫خب، چی، من باید برم ‫مشغول روزنامه خوندن بشم؟
‫مگه خوندن بلدی؟
‫خیلی‌خب، بریم.
‫بریم سراغش تمومش کنیم.
‫می‌بینمت.
‫پس اگه کافیه، ‫ازش استفاده کنین تا برین سراغ‌شون.
‫خب، شاید اونقدر کافی نباشه.
‫ببینین، شواهد ضمنی خوبی ‫به حساب میاد...
‫و هیئت منصفه تحت تاثیر ‫قرار می‌گیره ولی...
‫ولی اگه تو، جی‌چی، شهادت بدی...
‫که توش توضیح بده ‫اینجا داشتن برای تیراندازی...
‫برنامه‌ریزی می‌کردن، ‫بعد از نظر قانونی، قانع‌کننده می‌شه.
‫نه.
‫این بحث رو قبلا با هم کردیم.
‫بدون اظهارنامه.
‫بعد ما رو می‌کشن!
‫ببین...
‫اگه از خودتون نشون بدین ‫که حاضرین...
‫شهادت بدین،
‫می‌تونیم پیگیری کنیم ‫که از شما حمایت مالی بشه،
‫تا کمک‌تون کنیم ‫به یک جای امن‌تر نقل مکان کنین؟
‫اوه، جدی؟
‫کجا؟
‫من می‌دونم کجا.
‫خونه خواهرم کلودا.
‫تو «کانتی مایو» ‫با خونواده‌اش زندگی می‌کنه.
‫اونجا یک هتل دارن.
‫نه.
‫عشقم...
‫نه. نه!
‫اصلا معلوم نیست قبول می‌کنن ‫بریم پیش‌شون یا نه!
‫قبول می‌کنن. ‫من ازش خواستم.
‫ازش پرسیدی؟!
‫لعنت!
‫پسرت تو بیمارستان دراز کشیده، ‫کلی مسکن بهش دادن.
‫بعد چرا؟ ‫چون اجازه دادیم که این اتفاق بیفته.
‫تقصیر ماست، جی‌پی.
‫ما اجازه دادیم که تیر بخوره.
‫بعدش چی کار کنیم، پس؟
‫لورکان و کیاران چی؟ ‫بعدش نوبت اون‌هاست؟
‫چیزی که می‌خوان رو بهشون بده.
‫من می‌رم وسایل رو جمع کنم.
‫شیبان...
‫شیبان!
‫چیزی فراموش کردی، انی؟
‫خب، به نظر میاد می‌تونیم...
‫به خاطر تیراندازی مجازات...
‫حمله سبک شبه نظامی، ‫به دادگاه بکشونیمش.
‫معجزه واقعا اتفاق میفته.
‫نخیر، امروز اتفاق نمیفته.
‫چی شد؟
‫خب، پرونده علیه...
‫مو مک‌اینتایر و گوردی مکل ‫رو پیگیری نمی‌کنن.
‫در جهت منافع عمومی نیست.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫آره.
‫می‌دونی، بازم اون خونواده ‫مجبوره که جابجا بشه.
‫اون‌ها شهادت دادن. ‫ریسک امنیتی...
‫خیلی بالاست ‫و باید از اونجا برن.
‫من الان این خونواده رو مجبور کردم ‫از هر دوست و آشنایی جدا بشن،
‫بچه‌هاشون رو با خودشون ببرن ‫که چی بشه؟ همم؟ هاا؟
‫واسه هیچ و پوچ.
‫اوه، جانتی. ‫یه لحظه فرصت داری؟
‫جری. چی شده؟
‫خب، امیدوار بودم تو بگی.
‫حرفت رو بزن.
‫به نظر میاد اوضاع تو شهر...
‫یه خرده داغون شده، می‌دونی. ‫داغون‌تر از حد معمول.
‫یعنی...
‫مواد بیشتری پیدا می‌شه، ‫اوردوزها بیشتر شده،
‫- تیراندازی‌ها بیشتر شده. ‫- اممم.
‫هر دفعه که می‌خوایم ‫یه جایی بریم،
‫یک او.او.بی وجود داره ‫که جلومون رو می‌گیره.
‫هفته قبل یک مظنون ‫عملیات گالیور رو دستگیر کردیم،
‫بعد قبل از اینکه حتی خونواده‌اش ‫بیان به ملاقاتش،
‫از سلول در اومد.
‫خیلی غیرمعقوله، درست نمی‌گم؟
‫فقط با خودم می‌گفتم شاید... ‫تو بتونی بهم بگی قضیه چیه.
‫چیزی نیست که بخوای ‫خودت رو درگیرش کنی.
‫جدی؟
‫آره، درسته... پاسبان کلیف.
‫مرسی که به حرف‌هام گوش کردی، ‫رئیس.
‫می‌دونی، وقتی داشتی ‫واسه امتحان پنجم دبستانت...
‫خرخونی می‌کردی، ‫سر پاسگاه‌های مرزی وایستاده بودم.
‫جدی می‌گی؟
‫حالا ببین به کجا رسیدی.
‫عوضی.
‫خیلی‌خب، بچه زرنگ.
‫اون دستورهای او.او.بی ‫که با زمان دقیق...
‫تماس‌های اورژانسی، ‫مطابقت داده بودی...
‫هنوزم داری‌شون...
‫یا همونجور که بهت گفتم، ‫پاک‌شون کردی؟
‫خب، من...
‫لطفا بگو که هنوز داری‌شون.
‫هفته قبل، یک هفته قبلش ‫و یک هفته قبل‌تر از اون.
‫انگار هر دفعه یک جنایت مهمی ‫اتفاق میفته،
‫یکی دلش نمی‌خواد نزدیکش بریم.
‫فکر می‌کردم گفتی ‫با این کار فقط دنبال دردسر می‌گردی.
‫اینم بهت گفتم که بعضی وقت‌ها...
‫دردسر، خودش دنبالت میفته.
‫برو بچه‌ها رو بیار.
‫باورم نمی‌شه.
‫اوه، شوخی می‌کنی.
‫جایی می‌رین؟
‫اوه، بی خیال.
‫اوه، لعنت.
‫کاری که با پسرم کردی، ‫کودک آزاری بود.
‫یک روزی، تقاصش رو پس می‌دی،
‫این خط و این نشون.
‫ولی حواست باشه ‫این رو به بابا جونت بگی.
‫اگه یک بار دیگه نزدیک خونواده‌ام بشی،
‫خودم تو رو می‌کشم.
‫برو ببینم!
‫شیبان...
‫با سایه‌ها نمیشه جنگید، گریس.
‫اصلا نمی‌شه.
‫سلام.
‫چرا تلفنت رو جواب ندادی؟
‫- چی؟ ‫- یکی از همکارهات...
‫چند ساعته که اینجاست. ‫بهش گفتم که خونه نیستی،
‫ولی اصرار داشت که منتظر بمونه.
‫- کی؟ انی؟ ‫- نه، انی نه.
‫اون یکی دیگه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از خشایار»