‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آیون؟
‫منو برگردون شرلی. فقط همینو می‌خوام.
‫اومدی اینجا ازم بخوای که برگردونمت؟
‫نه راستش، دارم ازدواج می‌کنم.
‫ولی اگه میخواستی منو برگردونی...
‫ازدواج؟ آیون نه، درموردش حرف زدیم.
‫این دفعه واقعیه شرلی. ‫دارم حسش می‌کنم تا ته...
‫استخونت. مطمئنم.
‫بامزه‌ست، باهوشه، عملاً خود توئه
‫- فقط یه مدل خیلی جوون‌تر. ‫- چقدر خوب.
‫شرلی...
‫میخوام ساقدوشم باشی.
‫منظورت چیه؟
‫اگه مرد بخواد نزدیک‌ترین دوستش ساقدوشش باشه
‫باید به خواسته‌ش برسه.
‫کنار من بایست شرلی.
‫می‌خوام دستمو بذاری توی دستش. ‫فقط همین درسته.
‫دومیش اینه که من و تو قبلا زن و شوهر بودیم
‫و سومیش اینه که
‫من یه مرد نیستم!
‫به عنوان امین قلبم به مدت بیش از 25 سال...
‫ما 4 سال زن و شوهر بودیم.
‫من فقط دوتا عشق بزرگ توی زندگیم می‌شناسم...
‫تو و حالا میسی.
‫بسیارخب، تا جایی که عشق بزرگمون درست باشه
‫توی ماه عسل‌مون بیوفایی کردی
‫و بهتره که حتی درمورد اسم "میسی" صحبت نکنیم.
‫یه اسب پونی‌ـه؟
‫خب چرا انجامش ندی؟
‫توی عروسیش حاضر باش.
‫همسر سابق به عنوان ساقدوش؟ بیخیال پل.
‫خب اگه اونقدر که میگید نزدیک هستین
‫و نامزدش مشکلی باهاش نداره...
‫یه شام تمرینی هم هست. میخواد واسه اونم باشم.
‫خب فقط اینو میدونم که
‫وقتی یه نفر ازت میخواد توی عروسیش حاضر باشی...
‫چندتا زن داشته؟
‫این میشه ششمی.
‫اوه.
‫آهنگ قشنگی بود.
‫حتی اگه اینکارو می‌کردم، من...
‫پل؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫توی آهنگ‌های احساسی
‫نقطه ضعف دارم، گمونم.
‫اگه بخونه، "تو زندگیم رو نورانی می‌کنی"
‫میفتم کف زمین.
‫کجا بودیم؟
‫ذهنم درگیر ازدواج شوهر سابقم بود.
‫راستی دخترت چطوره؟
‫ریچل، درسته؟
‫آلزایمر بدترین ترسش بود.
‫به نقطه‌ای رسیده بود
‫که فراموش می‌کرد
‫و کنترل بدنش رو از دست میداد
‫و بهم التماس کرد تا کمکش کنم این کار رو انجام بده
‫و اطاعت کردم.
‫چطوری اطاعت کردی؟
‫یه پرستار استخدام کرده بودیم
‫که سابقاً توی یه آسایشگاه واسه ‫بیماران درحال مرگ کار می‌کرد
‫و با تزریقات سرم مورفین هم آشنا بود
‫و ترغیبش کردم یه سرم هم واسه ما راه بندازه
‫واسه وقتی که مدیریت دردش به مشکل بخوره.
‫و سرعت سرم رو زیاد کردی که باعث مرگ همسرت شد؟
‫آره.
‫وکیلم توصیه کرده که به قتل غیرعمد اعتراف کنم
‫که نمی‌تونم خودمو واسش راضی کنم.
‫من یه مجرم نیستم.
‫اگه با قبول پرونده موافقت کنی
‫گمونم بهتر باشه فورا کارتو شروع کنی.
‫پرونده زیاد پیچیده نیست
‫و به گفته مشاوران هیئت منصفه
‫یه گروه بسیار دلسوز داریم.
‫خب اگه درمورد پیشرفت فوری پرونده جدی هستی
‫توصیه می‌کنم با همین وکیل الانت بمونی.
‫خب اون فکر نمی‌کنه که بتونه پیروز بشه
‫و چند نفر بهم گفتن
‫که تو می‌تونی.
‫اوضاع چطوره؟
‫انگار اون آهنگ درست به سمت ذهنم نشونه رفته بود.
‫تکلیفش رو کمکش انجام دادم. ‫رسوندمش به جشن
‫تمام شب‌ها منتظر موندم...
‫چی شده؟
‫درواقع ازم دزدی کرده.
‫- چطوری؟ ‫- هرجور فکرش رو بکنی.
‫درمورد مشکلات اجاره‌ش، سلامتیش ‫و بدهی کارت اعتباریش دروغ گفت.
‫همه‌جور بحران الکی از خودش ساخت ‫که منو مجبور کنه یه چک بکشم
‫که همیشه تمام پولش
‫خرج اعتیادش به مواد مخدر میشد.
‫آخرین تیر خلاص، گذاشتمش ‫توی یه برنامه اختصاصی.
‫بهش گفتم اگه ازش خارج بشه، ‫پول توجیبیش قطع میشه.
‫خارج شد.
‫دعوامون شد.
‫از اون موقع باهاش صحبت نکردم.
‫از هفت سال پیش.
‫باید بری ببینیش.
‫بیا تمام دلایلی که نباید بری رو لیست کنیم
‫و بذاریمش توی ستون "الف".
‫و ستون ب؟
‫اون دخترته.
‫دنی کرین، نظری ندارم.
‫نابینا فقط توی آمریکا جلودار میشه.
‫دنی کرین.
‫درخواست تعویق دادگاه میکنم اگه اونا نکنن.
‫به دلیل اینکه آماده نیستن؟
‫جناب قاضی، این یه تاکتیکه.
‫جناب شور حدس میزنه توی دادگاه شکست بخوره...
‫من به ندرت شکست می‌خورم، ‫و بدون شک به تو نمی‌بازم.
‫پس کاری که مشخصه سعی داره اینجا انجام بده
‫اینه که تا جای ممکن استدلال جمع کنه ‫واسه درخواست تجدید نظر
‫از جمله اینکه به نظر میرسه وکیل ناکافیه.
‫شما دوتا رابطه قبلی دارید؟
‫بله جناب قاضی.
‫وقتی که توی مطب خصوصی بودم
‫جناب شور پرونده‌های شرکتی موکل منو هک کرد،
‫- و بعدش ازش اخاذی کرد. ‫- با موفقیت.
‫اینو جا گذاشتی.
‫جناب شور، دادگاه نگرانی‌هایی داره
‫که وکیل جدید در روز دادگاه ‫داره پرونده رو به دست می‌گیره.
‫موکل من تاخیر نمی‌خواد.
‫شما می‌دونید که اون از حقش
‫برای محاکمه سریع چشم‌پوشی کرد.
‫پس آماده‌بودن شما ثبت شد.
‫- ساعت 2 هیئت منصفه حکم میده. ‫- ممنون.
‫تو مشکلی با این نداری؟
‫اوه نه.
‫تو واسه آیون من عزیز هستی ‫و منم بدون شک اونقدر عاقل هستم که بدونم
‫دل خواسته‌ی خودشو داره
‫تا وقتی که فیلش یاد هندوستان نکنه.
‫خنده‌ی بامزه‌ای داره.
‫- بهت نگفتم. ‫- آره اینو جا انداختی.
‫- مادر بامبی تیر خورد. ‫- اوه!
‫گاهی وقتا که شروع میکنه، نمی‌تونه متوقف شه
‫پس مجبورم یه چیز غم‌انگیز بهش بگم
‫تا از توی حالت خنده بکشمش بیرون.
‫بگید ببینم، چی شمارو به هم رسوند؟
‫خب باید بگم کلیسا.
‫همچنین، شوخ طبعیش.
‫- تو رو به خنده مینداخت؟ ‫- فقط موقع خواب.
‫اوه!
‫- بهتره نخندونیش. ‫- دارم می‌بینم.
‫بیل باکنر.
‫اوه!
‫عذر میخوام.
‫بهرحال، گمونم جایی که واقعاً به هم وصل شدیم
‫عشقمون به تئاتر موزیکال بود.
‫"مامان جون!"
‫دوباره دارم شروع می‌کنم.
‫من به عنوان پرستار خصوصی خانم مایرسون استخدام شدم.
‫تا زمان مرگش تحت استخدامش کار کردم.
‫درواقع خانم یانگ
‫شما بودید که به متهم
‫مورفین و سرم دادین.
‫درست نیست؟
‫بله.
‫بهتون گفت سرم مورفین رو واسه چی می‌خواد؟
‫گفت اگه یه وقت درد همسرش خیلی زیاد شد
‫می‌خواد بهش کمک کنه که از پسش بربیاد.
‫و اصلا چطور به این دارو دسترسی داشتید؟
‫خب توی یه آسایشگاه افراد درحال مرگ از
‫بیماری‌های لاعلاج کار کرده بودم
‫و خیلی مرسوم بود که از سرم مورفین
‫در ارتباط با مدیریت درد استفاده بشه.
‫عموما به نسخه نیاز ندارید؟
‫معمولا آره ولی من یه ذخیره کوچیک دارم
‫گمونم بشه اینطور گفت.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم جناب مایرسون ازش استفاده کنه
‫واسه مرگ همسرش.
‫اظهار داشتید که هرگز فکر نمی‌کردید موکل من
‫از مورفین برای مرگ همسرش استفاده کنه.
‫به این خاطر بود که می‌دونستید
‫اون خیلی عاشق همسرشه؟
‫اینم یه دلیل بود، آره.
‫خانم مایرسون هرگز به شما نگفت
‫که ترجیح میده بمیره
‫تا اینکه با تجربه‌ی
‫نابودی مغزش توسط این بیماری زندگی کنه؟
‫بارها اینو گفت.
‫شکی توی ذهن شما هست
‫- که خانم مایرسون می‌خواسته به زندگیش پایان بده؟ ‫- خیر.
‫ازم خواست کمکش کنم
‫گفتم قانوناً نمی‌تونم
‫و اون موقع بود که رفت سراغ همسرش.
‫ممنونم.
‫سلام!
‫نظرت چیه؟
‫کنجکاوم که چرا فکر می‌کنی
‫من عمراً اینو تنم می‌کنم.
‫چی؟ تمام ساقدوش‌های عروس اینو می‌پوشن.
‫سبزه.
‫آره.
‫شرلی، میشه یه لحظه به عنوان دوست با هم صحبت کنیم؟
‫من امروز صبح باهات آشنا شدم.
‫میدونم واسه من و آیون خوشحالی
‫ولی نمی‌خوام بی‌عاطفه باشم.
‫اگه خیلی واست سخته
‫که توی مراسم دستشو بذاری توی دستم...
‫حالا که داریم مثل دوست با هم صحبت می‌کنیم
‫جدا از خدا و بینوایان،
‫تو و آیون چه وجه اشتراکی با هم دارین؟
‫خب، عاشق بچه هستیم.
‫من یه خونه‌دار عالی‌ام، و عاشق آشپزی.
‫اینا ارزش‌های سنتی هستن که درموردشون حرف میزنم.
‫از نظر احساسی حسابی خستگی‌ناپذیرم.
‫اوه خدا.
‫سونامی، هولوکاست، ترنت لات.
‫اوه! تو...
‫تو یکی از اونایی؟
‫اونا؟
‫اونایی که راست مذهبی رو مسخره می‌کنن
‫و حکومت ما رو سرنگون می‌کنن.
‫به هیچ وجه!
‫کی مُرده؟
‫هیچکس نمرده ریچل.
‫فقط اومدم سلام کنم.
‫همین؟
‫ببین ریچل، هر آسیبی باشه
‫مایلم شروع به ترمیمش کنم.
‫خب بابا، گمونم هردو موافقیم که
‫باید با یه عذرخواهی شروع کنیم.
‫جایی که درموردش اختلاف داریم ‫که کی باید عذرخواهی کنه.
‫متأسفم
‫که هفت سال مسیرمون رو گم کردیم
‫ولی بهت عذرخواهی بدهکار نیستم.
‫- می‌بینمت بابا. ‫- صبر کن.
‫میشه صحبت کنیم؟
‫سرم شلوغه.
‫با چی؟
‫این کیه؟
‫نوه‌ات.
‫تا الان داره نفقه بچه‌ش رو پرداخت میکنه
‫پس از نظر مالی مسئولیت‌پذیر بوده.
‫چند وقت بعدش جدا شدین؟
‫زیاد طول نکشید بابا. ‫یکی از اون موارد کوتاه بود.
‫شوکه شدی.
‫ریچل، نزدیک 40 سالته.
‫یعنی چی؟ وقتشه بزرگ شم؟
‫یعنی اینکه شاید موقع انتخاب مردها...
‫یکی رو پیدا کنم که ترکم نکنه.
‫آره خب، میدونی که چی میگن.
‫دختر‌ها میخوان با یکی مثل پدرهاشون ازدواج کنن.
‫من هیچوقت مادرت رو ترک نکردم.
‫نه ولی منو ترک کردی.
‫نکردم. تو ازم دزدی کردی.
‫- مجبور شدم... ‫- هی، اون 3 سالشه!
‫حرفی که میزنی رو متوجه میشه.
‫سلام عزیزم.
‫چقدر تو...
‫تورو نمی‌شناسه. همش همین.
‫چقدر باید از دستم عصبانی باشی
‫که بهم نگی
‫که یه نوه دارم؟
‫چقدر باید عصبانی باشی.
‫این دادستان ناحیه‌ای بی‌استعداد نیست.
‫اگه بتونه به موکل ما
‫در شرایط بدون همدردی اتهام وارد کنه، می‌بازیم.
‫خوبی؟
‫خسته شدم از اینکه آلزایمرم اصل ماجرا باشه.
‫این ماجرای تو نیست دنی.
‫و نتیجه ام‌آر‌ای تو خوب بود، یادته؟
‫پیشرفتی نداشته.
‫کشتن کسی که عمیقاً دوستش داری رو تصور کن
‫حتی واسه اینکه از رنج خلاصش کنی.
‫گفتی اینکارو واسم انجام میدی.
‫قول دادی.
‫نمی‌دونم که بتونم.
‫خب نگران نباش.
‫قسر در رفتی.
‫اگه روزش برسه
‫بِو میگه جلومو می‌گیره.
‫آه، آماده‌ست.
‫همینکارو با پدرم کردیم.
‫سرم مورفین.
‫عاشق مطالعه بود
‫بیشتر از هرچیز دیگه توی دنیا
‫و توی چندماه آخر
‫حتی اون کار رو هم نتونست انجام بده.
‫علائم جسمی چی؟
‫خب مهارت‌های حرکتیش داشت کم میشد
‫که واسه همین پرستار استخدام کردیم.
‫دچار بی‌اختیاری ادرار شده بود
‫ولی عمدتاً این حس بود که مغزش در حال مرگه
‫و اون اینو می‌دونست.
‫منظورم اینه که این زن مغرور و به شدت باهوش
‫داشت به یه آدم خرفت تبدیل میشد
‫نه فقط جلوی چشم بقیه
‫بلکه جلوی چشم خودش.
‫وقتی فوت کرد توام حضور داشتی؟
‫آره.
‫غم‌انگیز بود
‫ولی اگه زنده می‌موند
‫غم‌وغصه‌ش شدیدتر بود.
‫دستورالعمل‌ها واسه شام تمرینی.
‫ساعت 8، میتونی یکی رو با خودت بیاری!
‫باشه.
‫اوه.
‫فکر می‌کنی حال میده؟
‫آره.
‫هووم، پس با من میای.
‫ساعت 8!
‫میتونم یکی رو ببرم!
‫سلام! وقت سخنرانی منه!
‫من واسه چی اینجام؟
‫من چرا اینجام؟
‫ابتدا دوست دارم از همگی شما تشکر کنم ‫که امشب اومدین.
‫باید یه اعتراف کنم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم که ازدواج کنم.
‫همیشه امیدوار بودم.
‫ولی خب، فکر اینکه
‫با مردی آشنا بشم که بتونه اخلاق عجیب
‫و غیرعادی منو نادیده بگیره
‫و منو بخاطر قلبم ببینه...
‫هیچوقت فکرشو نمی‌کردم با مردی آشنا بشم که...
‫حتما شوخی می‌کنی.
‫تحقیر شدم؟
‫خوب باش.
‫بیخیال، شام‌های تمرینی باید احمقانه باشن.
‫بذار برت گردونم 30 سال قبل به شام تمرینی خودمون.
‫من آسیب‌های گذشته رو زنده نمی‌کنم.
‫پس بذار من برت گردونم.
‫واقعا عاشق این دختری آیون؟
‫عشق یه حالت ذهنیه، شرلی.
‫نه نیست.
‫شاید مشکلت همینه. فکر می‌کنی...
‫مشکل من اینه که دوستت دارم.
‫بفرما، گفتمش.
‫دوستت دارم، همیشه داشتم.
‫کاری که با این دختر می‌کنی منصفانه نیست.
‫محبت زیادی نسبت بهش دارم.
‫محبت باارزشه. خوشحالش می‌کنم.
‫تمامش اضافه میشه به یه معادله‌ی انجام‌پذیر.
‫حس عاشقانه‌ت کلافه‌کننده‌ست.
‫همیشه گفتیم ازدواجمون عجب اشتباهی بود.
‫شاید اشتباه احمقانه، جداشدنمون بود.
‫تا حالا واست سوال شده؟
‫نه.
‫میتونم واسه آخرین بار
‫قبل از مراسم، به عروس زل بزنم؟
‫من ساقدوشم.
‫حالا این عاشقانه بود.
‫آره بود.
‫شب بخیر آیون.
‫ببین مساله اینه بابا ‫من می‌تونم با ندونستن اینکه
‫توی زندگیم هستی یا نه کنار بیام
‫ولی فیونا ازم میپرسه، "بابا بزرگ برمی‌گرده؟"
‫باید بدونم بهش چی بگم.
‫تو میخوای توی زندگیت باشم؟
‫خوبه...
‫که چطور می‌تونی اتهامات رو به شکل سوال دربیاری.
‫بذار من امتحان کنم.
‫منظورت این بود که بگی دورشدنمون ‫از هم کار من بود
‫وقتی که تو تماس‌های منو بیش از سه سال
‫جواب ندادی؟ چطوره؟
‫اون در رو ببند.
‫شنیدم گفتی که اون از نظر احساسی ناپایدار بود.
‫ممکنه که تصمیمش تحت تاثیر
‫همین ناپایداریش بوده؟
‫نه.
‫نه؟
‫تو هیچ تراپیست
‫یا هر آدم حرفه‌ای آموزش‌دیده‌رو ‫آوردی باهاش درمورد
‫آرزوی واضحش واسه مردن صحبت کنه؟
‫من بهتر از هر تراپیستی همسرم رو می‌شناختم
‫و آرزوش واسه مرگ واضح نبود.
‫شما...
‫شما گفتی که اون داشت به یه آدم خرفت تبدیل میشد.
‫این حتما باعث عذاب و آزار شما بوده.
‫وقتی که ایشون فوت کرد آیا ‫واسه شما به هر شکل آرامش‌بخش بود؟
‫یه آرامش بود
‫که می‌دیدم رنج و عذابش تموم شده.
‫متأسفم که این سوالات رو می‌پرسم.
‫فقط اینکه گاهی اوقات توی این شرایط
‫درواقع بحث بیشتر درمورد رنج و عذاب خونواده‌ست
‫تا خود قربانی.
‫اعتراض دارم!
‫اعتراض رد میشه.
‫حالتون خوبه جناب کرین؟
‫جناب، هزینه‌ی مراقبت از همسرتون
‫در ماه چقدر بود؟
‫میدونی الانه که
‫- یه مشت بکوبم توی سرت. ‫- جناب مایرسون!
‫حال این از نظر من یه رفتار هیجانیه.
‫شما یه آدم هیجانی هستین؟
‫جناب قاضی، این اذیت و آزار ‫به اندازه کافی کش داده شده.
‫من فقط سعی دارم ثابت کنم که جناب مایرسون
‫و شخص متوفی، در تمام این ماجرا ‫ناتوان‌ترین اشخاص
‫از نظر احساسی بودن
‫آخرین دو نفری که میتونن
‫واسه پایان دادن به زندگی یه انسان تصمیم بگیرن.
‫متأسفم.
‫دیشب تاج دندونم رو گم کردم.
‫گفتم شاید تو دیده باشیش.
‫از اتفاقی که افتاد شرمنده نیستی؟
‫نه، ولی می‌بینم که تو هستی، پس مشکلی نیست.
‫آیون، تو داری ازدواج می‌کنی
‫و به یه زن دیگه ابراز علاقه میکنی.
‫هر زنی نیست، مطمئن باش.
‫تو نمی‌تونی با این دختر ازدواج کنی...
‫- فقط یه چیزه که می‌تونه جلوشو بگیره. ‫- و چیه؟
‫الان جلوم ایستاده.
‫آخرین پیشنهاد. باهام ازدواج کن.
‫عقلت رو از دست دادی.
‫- جوابت "نه" نبود. ‫- نه.
‫- منظورت نه نبود. ‫- نه یعنی نه!
‫اگه تو نباشی، پس اونه.
‫محض رضای خدا آیون، به اون دختر فکر کن!
‫توی مراسم می‌بینمت شرل.
‫قرار نبود دیگه بهت پول بدم!
‫پس دیگه بهم پول نده!
‫ولی اینکه ترکم کنی؟ ‫جواب تماس‌هام رو ندی؟
‫که به حراست شرکت کوفتیت بگی منو راه نده؟
‫فکر می‌کنی میتونی همه‌رو بندازی گردن من؟
‫- بهت همه چیز دادم! ‫- وظیفه‌ت بود که همه چیز بهم بدی
‫درست همونطور که وظیفه‌ی منه به فیونا همه چیز بدم
‫تحت هر شرایطی!
‫- به جایی رسید... ‫- بهت نیاز داشتم!
‫محض رضای خدا بابا
‫من معتاد به مواد بودم، به نوشیدن.
‫هیچی نداشتم.
‫به پدرم نیاز داشتم و تو منو ترک کردی.
‫فکر میکنی واسه من آسون بود؟
‫با مشاورین صحبت کردم، آدمای حرفه‌ای.
‫همه‌شون بهم گفتن باید به ته خط میرسیدی ‫قبل از اینکه...
‫اوه خب ماموریت تکمیل شد بابا، چون رسیدم.
‫توی تاریک‌ترین روزهام
‫حین بیماری مادرت
‫ذهنم رو با فکر کردن به تو پرت می‌کردم.
‫رویاپردازی می‌کردم
‫که کنارت باشم
‫وقتی که اولین نوه‌مون رو به دنیا بیاری.
‫بغل کردن و عشق ورزیدن دوباره
‫به یه بچه...
‫مثل عشقم به تو.
‫چطور جرأت کردی اینو ازم بگیری؟
‫چطور جرأت کردی؟
‫خب میدونی چیه بابا؟
‫توی تاریک‌ترین روزهام، بین تمام اینا،
‫فقط یه چیز کوچیک داشتم
‫یه کورسوی امید
‫و این بود که میدونستم هر اتفاقی بیفته
‫پدرم کنارمه
‫و نبود.
‫نبود.
‫چطور جرأت کردی اینو ازم بگیری؟
‫باید اون یکی آهنگ رو درخواست بدیم؟
‫به نظر من
‫احتمالا اون به ته خط رسید
‫چون تو تنهاش گذاشتی
‫و این شاید زندگیش رو نجات داد.
‫اونو ببخش.
‫مطمئن نیستم اون منو ببخشه.
‫پل، تو رفتی به خونه‌ش.
‫امروز اون اومد توی دفترت.
‫الانشم برگشتین پیش همدیگه.
‫فقط نمی‌تونی یه راه پیدا کنی که ‫قال قضیه رو بکنی.
‫و تو و آیون چی؟
‫ببخشید؟
‫- هنوز دوستش داری؟ ‫- عذر می‌خوام؟
‫سلیقه‌ت توی آقایون شرلی...
‫آیون تیگز، دنی کرین...
‫سرکشه، از زندگی بزرگتره.
‫دیگه عاشق آیون نیستم.
‫فقط ساقدوشش هستم.
‫یه قانون داریم
‫علیه کمک در خودکشی.
‫یه دلیل صرفاً
‫به تقدس زندگی برمی‌گرده.
‫وقتی شروع به خراب کردنش کنیم
‫وقتی بگیم قابل قبوله که
‫مردم شروع به کشتن خودشون کنن
‫یه اتفاق وحشتناک میفته.
‫قابل قبول میشه.
‫به ناگاه یه گزینه میشه
‫برای سالمندان مبتلا به آلزایمر،
‫برای افراد 50 ساله مبتلا به سرطان،
‫برای نوجوون بدون دوست.
‫کی تصمیم می‌گیره که چه موقع ‫خودکشی اون کاریه که باید انجام بشه؟
‫در این پرونده، تصمیم به عهده‌ی یه زن معلول ذهنی
‫و شوهر از نظر عاطفی درمانده‌ش بود
‫نه دقیقا سنگرهای قضاوت درست.
‫انگیزه‌هاش، هرچند توسط غم و اندوه مبهم شد،
‫ممکنه خالص بوده باشه
‫ولی شوهری که بخواد همسرش بمیره
‫تا شاید از بالاکشیدن کامل ارث جلوگیری کنه چی؟
‫اون خونواده‌ای که درواقع به دنبال اینن
‫تا به رنج خودشون پایان بدن
‫چون دیدن بدترشدن حال مادرشون ‫خیلی وحشتناکه چی؟
‫این انگیزه‌هارو چطوری ارزیابی یا ساماندهی می‌کنیم؟
‫به همین دلیل ما از نظر قانونی انتخاب می‌کنیم
‫که از اون شیب پایین نیایم.
‫هیچکس نمیگه جناب مایرسون مرد بدیه.
‫اینطور نیست.
‫ولی مسلماً و با تأمل
‫برای پایان دادن به زندگی یه انسان عمل کرد.
‫طبق قانونی که قسم خوردین بهش پایبند باشین
‫این یه قتله.
‫راز کثیف و مخفی اینه که
‫ما سالها پیش از اون شیب اومدیم پایین.
‫رسماً میگیم که مخالف کمک به خودکشی هستیم
‫ولی همیشه داره انجام میشه.
‫70 درصد تمام مرگ‌ها در بیمارستان‌ها
‫به دلیل تصمیماتیه که باعث مرگ بیماران میشه
‫میخواد سرم مورفین باشه
‫یا دستگاه تنفس مصنوعی، لوله‌های آبرسانی.
‫با تمام احترامی که واسه هیاهوی تری شایوو قائل هستم
‫بیماران همواره و در سراسر این کشور
‫توی مرگشون دست و کمک هست.
‫درمورد سازماندهی انگیزه، اینجا یه فکر هست...
‫بررسیش کنید.
‫اگه مشکوک هستیم به آدمکشی
‫از پلیس بخواید سوالات بپرسه.
‫اگه بو داره، تحت پیگرد قرار بدید.
‫ولی اینجا
‫اصلا چنین بحثی نیست
‫که انگیزه‌ی جناب مایرسون هرچیزی جز
‫برآورده‌کردن خواسته‌های همسرش
‫و خلاص کردنش از شرمساری شدید
‫ناشی از تجربه پوسیدگی مغزش بود.
‫می‌تونید تصور کنید؟
‫شما باشید اینجوری زندگی می‌کنید؟
‫به مدت 12 سال یه سگ داشتم.
‫اسمش آلن بود.
‫وقتی گرفتمش اسمش این بود.
‫در نهایت سرطان گرفت،
‫همراه با رشد ناهنجار و شدید لگن
‫و درد غیرقابل تحملی داشت.
‫دامپزشکم پیشنهاد کرد ‫و من موافقت کردم که اونو از سر ترحم بکشیم.
‫این انسانی بود
‫که ما به عنوان یه جامعه واسه حیوانات
‫تلاش کنیم.
‫اقدام موکل من انسانی بود.
‫یه اقدام خیرخواهانه بود.
‫یه اقدام اندوهبار بود.
‫پرستار خانم مایرسون شهادت داد
‫به عشق عمیق رایان مایرسون به همسرش.
‫گاهی نهایت
‫عشق و مهربانی...
‫اگه فکر می‌کنید این مرد یه مجرمه
‫اونو به زندان بفرستید
‫ولی اگه اینطور فکر نمی‌کنید، اینکارو نکنید.
‫و تو میسی، آیون رو
‫به عنوان شوهر قانونیت انتخاب می‌کنی
‫که تا زمانی که مرگ شما رو از هم جدا کنه، ‫عشق بورزی و اطاعت کنی؟
‫قبول می‌کنم. قبول می‌کنم!
‫و تو آیون، میسی رو
‫به عنوان همسر قانونیت انتخاب می‌کنی
‫که تا زمانی که مرگ شما رو از هم جدا کنه، ‫عشق بورزی و اطاعت کنی؟
‫قبول می‌کنم.
‫اگه کسی هست که دلیلی داره
‫که این دوتا نباید در این ازدواج مقدس
‫به همدیگه برسن
‫الان صحبت کنه، وگرنه تا همیشه سکوت کنه.
‫حلقه‌ها؟
‫میشه لطفا متهم بایسته؟
‫خانم سرتیم هیئت منصفه
‫هیئت منصفه به یه رأی متفق‌القول رسیده؟
‫- بله جناب قاضی. ‫- نظر شما چیه؟
‫در ارتباط با
‫مدعی‌العموم در برابر رایان مایرسون
‫به اتهام قتل درجه دو،
‫هیئت منصفه متهم رایان مایرسون را
‫بیگناه تشخیص می‌دهد.
‫واقعا؟
‫خانم‌ها و آقایان هیئت منصفه
‫- خیلی ممنون بابت خدمات‌تون. ‫- خیلی ممنون جناب شور.
‫چیزی نبود جز گرون.
‫دنی، ممنون.
‫اوه!
‫اینقدر ذوق‌زده‌ام که نمی‌دونم چی بگم.
‫معمولا یه فشار بعد از صدور حکم هست جناب مایرسون.
‫معمولاً به موکل‌هام پیشنهاد میکنم
‫تنها نباشن.
‫کسی رو دارید که امشب کنار شما باشه؟
‫پرستار؟
‫نگاهش غیرقابل تردید بود.
‫واسه همین واسه پیش بردن محاکمه
‫با این سرعت اینقدر پیگیر بود.
‫اگه علاقه‌ش به پرستار رو میشد
‫که بدون شک اینجور میشد، کارش تموم بود.
‫زنش رو کشته
‫تا کنار این زن باشه.
‫کی میدونه؟
‫شاید این واقعیت که اون عاشق کس دیگه‌ای بوده
‫اطاعت از آرزوی مرگ همسرش رو ‫واسش آسون‌تر کرده.
‫خب شاید زنش نمی‌خواسته که بمیره.
‫تنها مدرکمون حرف خود شوهره‌ست.
‫و حرف‌های پرستار.
‫اوه خدای من.
‫نمی‌دونیم بیگناهه یا گناهکار.
‫از این متنفرم.
‫دنی، وقتی توی دادگاه
‫مثل فنر بلند شدی...
‫داشت موکلمون رو اذیت می‌کرد. ‫باید روندش رو مختل می‌کردم.
‫جناب کوپفر گفته بود،
‫"خانواده‌ها معمولاً واسه پایان دادن ‫به رنج و عذاب‌شون اقدام می‌کنن."
‫این اتفاق واسه پدرت افتاد؟
‫راستش درد نداشت.
‫اشتهاش خوب بود
‫درواقع اون آخرا
‫بیشتر از تو لبخند میزد که...
‫اون روز
‫روزی که به دکتر گفتیم سرم رو زیاد کنه
‫خوش و خرم بود.
‫اونو از بدبختی‌مون خلاص کردیم.
‫و معمولا واسم سوال بود
‫آیا اون زندگی متعلق به مردیه که ‫مغزش به اندازه یه بچه 2 ساله‌ست
‫یا متعلق به مردیه که قبل از این بیماری بود؟
‫بدون شک...
‫متعلق به من نبود.
‫گمونم زندگی متعلق به مردی بود
‫که قبل از این بیماری بود
‫مردی که به عنوان پدرتون می‌شناختید.
‫آه...
‫ولی در کدوم مرحله؟
‫کوپفر گفت یه سراشیبی خطرناکه!
‫سراشیبی.
‫چطور دکتر رو راضی به این کار کردین؟
‫دنی کرین.
‫اون موقع هم کم آدمی نبودم.
‫دنی، این حرف رو الان میزنم
‫و بعدش اونو توی
‫وصیتنامه‌ زیست‌خواستم مینویسم.
‫اگه زمانی مغزم مثل یه بچه 2 ساله شد...
‫بِو رو میذارم منصرفت کنه.
‫خیالم راحت شد.
‫روزم داره میرسه.
‫آلن، هردومون اینو می‌دونیم.
‫راه درازی در پیشه.
‫و تا اون موقع
‫بزرگ زندگی کن دوست من.
‫بزرگ زندگی کن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ادامه دارد...
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫- جناب لومیس منو اخراج کرد. ‫- چرا اخراجت کرد؟
‫بهش یه عالمه زمان داده شد که سیگار رو ترک کنه.
‫و می‌دونست اگه اینکارو نکنه اخراج میشه.
‫نمی‌تونم اجاره‌م رو بدم. ‫نمی‌دونم باید چکار کنم.
‫- باید این پرونده رو برنده بشم. ‫- شب خوبیه.
‫- یهویی شده. ‫- کسی دنی رو دیده؟ وقت سخنرانی‌مونه.
‫آخرین بار کنار اتاق لباس‌داری دیدمش.
‫اون حاضره فقط 50 درصد از ‫دارایی‌های جناب کرین رو بگیره.
‫- چی؟ ‫- از جمله سهامش توی شرکت.
‫ما در حال حسابرسی برای ‫تعیین ارزش خالص دنی هستیم.
‫بذار اینکارو کنن. چیزی واسه مخفی کردن نداریم.
‫یه لحظه صبر کن ببینم.
‫این می‌تونه... خب یه مشکل باشه.