‫آنچه گذشت...
‫قبلا رو پروژه‌ی بیگناهی تگزاس کار می‌کردم.
‫یکی از پرونده‌هام رفته تجدید نظر. ‫کمکت به دردم می‌خوره.
‫- خوشم نمیاد تو دادگاه کسی چرت و پرت بگه. ‫- خدای من.
‫- او به زانوی یه موکل شلیک می‌کنه.
‫بعد با یه تفنگ پینت‌بال، ‫به یه بی‌خانمان شلیک می‌کنه.
‫میشه لطفا بگیری یه طرف دیگه، نه سر من؟
‫پر نیست.
‫- فکر کنم هست. ‫- محض رضای خدا، دنی!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫حس می‌کنم آهنگم هنوز درون منه.
‫- چه آهنگی؟ ‫- آهنگ من.
‫هر کسی تو خودش یه ‫آهنگ داره، سیدنی. تو باید این رو بدونی.
‫که اینطور. مال تو هنوز خونده نشده.
‫- همینطوره؟ ‫- آره.
‫یعنی، من الان ‫ تو دهه‌ی 70 سالگیم هستم،
‫ولی هنوز حس می‌کنم هر چیزی ‫ که می‌خواستم تو زندگیم بیان کنم،
‫هنوز درونم مثل یه سنگ کلیه... گیر کرده.
‫باهام حرف بزن، سیدنی. ‫به چی فکر می‌کنی؟
‫- به نظرم حوصله‌ت سر رفته، دنی. ‫- حوصله‌م سر رفته؟
‫چطور میشه حوصله‌م ‫ سر بره؟ من دنی کرین هستم.
‫حتی آوای اسمم جذابه.
‫بیشتر، سیدنی. ‫بیشتر از من بگو.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫خب، به نظرم...
‫به نظرم تو یه آدم نازپرورده،
‫پولدارِ تنهایی...
‫که کاری نداره بکنه به جز شمردن پول‌هاش،
‫یا خرج الکی کردن،
‫و یا خرج درمانگرهایی که ‫ به شکلی کارهاش رو تایید می‌کنن.
‫راستش، ازش حالم به هم می‌خوره!
‫دیگه درمانت نمی‌کنم...
‫ولی ساعتی 600 دلار می‌گیرم.
‫که مبلغ کلیش، بهت اطمینان میدم،
‫برای این بود که ‫ بترسی و مدام نیای پیشم.
‫می‌فهمی چی میگم، دنی؟
‫زودتر از اونی که لب‌هات حرکت کنه، ‫خودم رو از پنجره پرت می‌کنم پایین،
‫که همچین منظره‌ای، یه علامت تصویری‌ـه...
‫چرت و پرت قراره بیاد بیرون.
‫یه درمانگر اینجوری با بیمار حرف نمیزنه.
‫توصیه‌ی رسمی ‫پزشکی من اینه که بری کلاس یوگا،
‫تا شاید انعطاف لازم برای ‫ گم کردن گورت رو از اینجا پیدا کنی.
‫بعضی وقت‌ها واقعا حس می‌کنم تنهام.
‫هرازچندگاهی افسردگی. حتی ‫باعث شد یه کلت بخرم تا تمومش کنم.
‫حتی با خودم همه‌جا حمل می‌کنم،
‫هیچوقت معلوم نیست ‫ کی بخوام رخت از این دنیا ببندم.
‫و با خودم میگم، چه غیر اصیل.
‫خودکشی خیلی عادیه.
‫ولی...
‫اگه قرار بود به دکترم شلیک کنم،
‫خب!
‫ می‌دونی، دنی،
‫این باعث میشه ‫به یه چیز واقعی دست پیدا کنی.
‫می‌دونی؟ یه چیز واقعی،
‫در تقابل با شهرت قهرمانانه که ‫تو چشم عموم ازت ساخته شده، گاو دیوانه،
‫و بعد شاید یهو اهمیت پیدا کنه، ‫واقعا اهمیت پیدا کنه که تو به دنیا اومدی.
‫بعد از 70 و خرده‌ای سال، چطور با این...
‫پوچی مطلق کنار میای؟
‫- به نظرت من مهم نیستم؟ ‫- ماشه رو بکش، دنی! یه کاری بکن...
‫تا فرای شخصیتت تو رسانه‌ها بری!
‫همه‌ی پوچی‌ها! ماشه رو بکش!
‫فکر نمی‌کنی نمی‌کشم؟
‫راستش، اتفاقا می‌دونم که می‌کشی. ‫اتفاقا می‌دونم که مجبوری.
‫می‌دونی، رو یه درمانگر اسلحه گرفتی،
‫که نه تنها خودش دوست داره بمیره،
‫یه سیاست بیمه‌ی عمر داره ‫ که خودکشی هم شاملش میشه.
‫می‌دونی، دنی، ‫اغلب با خودم میگم،
‫چطور می‌تونم بدون ‫اینکه تحصیلات پسرم تو...
‫هاروارد رو ازش بگیرم، ‫به زندگیم پایان بدم؟
‫ولی اگه قرار باشه به قتل برسم، پس...
‫خب،
‫تو باید بهم شلیک کنی، ‫وگرنه من بهت شلیک می‌کنم.
‫زود باش ماشه رو بکش، ‫وگرنه می‌کشمت.
‫- باشه، سیدنی. ‫- ماشه رو بکش.
‫- بهت شلیک نمی‌کنم. مسخره نشو. ‫- پس باید بمیری.
‫- بی‌خیال سیدنی، بازی تموم شد. ‫- تا سه می‌شمارم. یک...
‫- سیدنی. ‫- دو...
‫- محض رضای خدا. ‫- سه.
‫دیگه چی شده؟
‫دنی درمانگرش رو با تیر زد.
‫خدای من. پینت‌بال؟
‫- گلوله‌ی واقعی... ‫- اون...
‫نه. ظاهرا اون مرد ‫ زنده می‌مونه. تو بیمارستان‌ـه.
‫دنی بازداشت شده. آلن کجاست؟
‫قضیه این نیست ‫ که آماده نیستم، عالیجناب!
‫قضیه اینه که برای محاکمه ‫ احضار شدم. بخش شش، قاضی هولت.
‫قاضی هولت، دادگاه من رو کنترل نمی‌کنه.
‫بار آخر بهت گفتم ‫ دیگه دادگاه به تعویق نمیفته.
‫نمی‌تونم همزمان تو دو جا باشم!
‫- باید یه نفر دیگه از دفترت جات رو پر می‌کرد. ‫- یه نفر دیگه؟
‫دفتر مدعی‌العموم خیلی شلوغه.
‫دفتر دادستان بخش هم همینطور. ‫ولی حی و حاضر اینجاست.
‫معلومه که آماده‌ست. چون پرونده‌های ‫ تبعیض نژادی رو در اولویت قرار میدن.
‫- اعتراض دارم، عالیجناب. ‫- حقیقت اینه که اصلا نباید اینجا باشیم!
‫بذارش واسه محاکمه، ‫ وکیل. که فردا شروع میشه.
‫ختم جلسه.
‫ببخشید. ناخواسته حرف‌هاتون رو شنیدم،
‫که وقتی ملت داد میزنن، ‫ معمولا اینطوری میشه.
‫من آلن شور هستم. ‫یه وکیل فوق‌العاده‌م.
‫می‌تونم برات داستان تعریف کنم. ‫ولی شگفت‌انگیزتر اینکه، در دسترسم.
‫آلن.
‫- چلینا. ‫- خدای من.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫امرو یه کم بدخلقم. ‫ولی در کل عالیم.
‫- ای خدا. آخرین باری که دیدمت... ‫- فکر کنم روز یکشنبه بود.
‫مصاحبه‌م رو از آنتن قطع کردن. تو رفتی ‫سراغ بازی تو فیلم. پس سه‌شنبه شد و...
‫حالا اینجاییم، با تصاویر قدیمی.
‫دقیقا. خیلی عالی شدی.
‫و سیاه پوستی.
‫- ببخشید؟ ‫- این تقدیرـه.
‫الان یه پرونده برداشتم که ‫فکر کنم عامل نژادی توش دخیل بود.
‫تبعیض نژادی. خیلی ‫دوست دارم باهات نوشیدنی بخورم،
‫که فکر کنم یه بار دعوتم کردی.
‫- منظورم یه قرار بود. ‫- بله.
‫خب، این پرونده شامل تعقیب، ‫ حقوق مدنی و همه‌ی چیزهای خوب‌ـه
‫- می‌تونی کمک حقوی بدی؟ موکل تهیدست‌ـه. ‫- آلن،
‫بار آخری که با هم کار کردیم، داستان شد.
‫واقعا؟ من یادم رفته. ‫باید دوباره به یادم بیاری.
‫ببخشید.
‫عشق خودمه.
‫سلام، دنی.
‫چیکار کردی؟
‫- فکر می‌کردم اون ترسوئه. ‫- نمی‌خندم.
‫دفاع از خود بود.
‫بعد از اینکه به مرگ تهدیدش کردم، اون عوضی ‫من رو به مرگ تهدید کرد. این درست نیست.
‫- چرا با خودت اسلحه حمل می‌کردی؟ ‫- طبق قانون اساسی، من حق دارم.
‫- نه یه سلاح پنهان. ‫- چرا، دارم.
‫دادگاه عالی میگه نه.
‫به محض اینکه پرونده‌ی ‫ سرنگونی رو علیه وید رو تموم کنن.
‫دنی، این بار دیگه خیلی زیاده‌روی کردی.
‫تو همیشه این رو میگی.
‫نه، من نمیگم. پل لویستون میگه. ‫تازه، تو به یه مرد دیگه شلیک کردی.
‫دارم بهت میگم چاره‌ای نداشتم. ‫یارو می‌خواست من رو بکشه.
‫ممکنه به این خاطر دادگاهی بشه. ‫یعنی، چطور می‌تونه نره؟
‫اولا، اون ادعای دفاع از خود داره.
‫دوما، ظاهرا حال یارو خوبه. ‫گلوله خورده تو ترقوه‌ش.
‫- سوما، درباره‌ی دنی حرف میزنم. همیشه به ملت شلیک می‌کنه. ‫- خب، احتمالا حق با توئه.
‫احتمالا از قبل یه جا تو ‫ برنامه لری کینگ واسه خودش رزرو کرده.
‫- جریان سندی چی شد؟ ‫- هیچی؟
‫- فکر کردم می‌خوای... ‫- هیچ اتفاقی در مورد سندی نمیفته.
‫- مگه تو بزرگترین... ‫- هیچ اتفاقی با سندی نمیفته.
‫ازم جدا شد.
‫متاسفم.
‫- نگفت چرا؟ ‫- واقعا مهمه؟
‫برد، با وجود اینکه ‫مشکلی ندارم همه‌چی رو...
‫بریزی تو خودت، ولی ‫باید بیشتر درد دل کنی.
‫- هیچ دوستی نداری باهاش حرف بزنی. ‫- کلی دوست دارم.
‫سه تاشون رو اسم ببر.
‫چی شد؟
‫می‌دونی، بهت میگم.
‫فقط واسه اینکه ‫ببینم قیافه‌ت ذره‌ای...
‫به قیافه‌ی خودم ‫شباهت داره وقتی اون...
‫می‌دونی چرا ازم جدا شد؟
‫چون آداب معاشرت بلد نیستم.
‫آره. دقیقا واکنش منم همین بود.
‫خب، فقط می‌تونم بگم،
‫اگه دلیلش واقعا اینه،
‫- همینه. ‫- مطمئنی؟
‫- به یه نامزد سابق زنگ زدم. اون تایید کرد. ‫- تایید کرد؟
‫من بدترین آداب معاشرت ‫ رو تو تاریخ زمین دارم.
‫اوه.
‫آره. بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫واقعا تو یه رابطه خیلی مهمه که...
‫با همه‌ی پتانسیل‌هاش، من جمله ‫و نه تنها محدود به مراقبت از فرزندان،
‫واقعا آداب معاشرت یه مرد اینقدر مهمه؟
‫خب، در شروع، ‫وعده‌های عاشقانه،
‫و من رو ببخش، جادوش...
‫آره، مهمه.
‫زن‌ها همیشه از اینکه ‫جدی گرفته نمیشن، شکایت دارن.
‫به مجله‌های پرچم‌دار زنان ‫ نگاه کن، ووگ، کازموپولیتن،
‫همیشه در مورد اینه: چطور ‫یک مرد را به دست بیاوریم؟
‫قیافه‌م چطوره؟ چطور ‫یه مرد رو راضی کنم؟
‫ولی حالا فهمیدم حاضرن ‫ اساس رابطه رو با آداب معاشرت بسنجن.
‫این مردها نیستن که زن‌ها رو ‫خوار می‌کنن. خود زن‌ها هستن.
‫سلام. آلن، اوضاع چطوره؟
‫ خوبم. ممنون. تو چطوری؟ ‫می‌تونی بعدا بیای سراغم.
‫اگه حرفی تو دلته، توصیه می‌کنم زودتر بگی.
‫وقت دادگاه دارم.
‫خب، گفتم اگه بشه، هرازگاهی ‫ رو بالکن به تو و دنی ملحق بشم.
‫سعی دارم یه تنوع تو زندگیم ‫ ایجاد کنم،
‫و می‌خواستم بدونم، می‌دونی...
‫برد، هر تجمع سه نفره ‫ یا بیشتر به نظر من یه تیم میاد،
‫و من هیچوقت بازیکن تیمی نبودم.
‫پس اگه می‌خوای بیای، من نیستم.
‫ولی چیز خاصی هست ‫که بخوای درباره‌ش حرف بزنی؟
‫آداب معاشرتت خوبه؟
‫پرونده شناره 62345.
‫مدعی‌العموم علیه دنی کرین. اقدام به...
‫آلن شور، به عنوان وکیل متهم. ‫نمی‌خواد اتهامات رو بخونین.
‫- خدای من، تویی. ‫- خودم می‌دونم کیم، وکیل.
‫لازم نیست بگی منم.
‫خودم خوب می‌دونم منم.
‫این اطلاعات زایدـه ‫که برابر با چرت و پرت‌ـه.
‫من چرت و پرت رو ‫تو دادگاهم تحمل نمی‌کنم.
‫وکیل مدافع ادعای بیگناهی داره. ‫درخواست استماع ادله‌ی کافی دارم.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫- اولا، چون حق دارم. دوما، چون فکر می‌کنم... ‫- اون بهش شلیک کرد.
‫قربانی تو بیمارستان‎ـه.
‫فکر کنم ادله‌ی کافی دارم، آقای شوپ.
‫راستش، عالیجناب، ‫از آخرین دور همی‌‌ـمون،
‫اسمم رو از شوپ به شور تغییر دادم،
‫آخه از قبل رو گواهینامه و پاسپورتم هست،
‫صرف نظر از درخواست‌های که روبه‌روتونه،
‫هرچند فکر نمی‌کنم اصلا ‫ درخواست‌ها رو بخونین. اونا...
‫- چرت و پرتن. ‫- چرت و پرتن.
‫طبق برنامه، قربانی ‫امروز از بیمارستان مرخص میشه.
‫یه جراحت شونه‌ی ساده بود که موکلم ‫ امیدوار بود تیر همونجا بخوره...
‫وقتی اسلحه تصادفا بعد از اینکه قربانی ‫ موکلم رو تهدید به مرگ کرد، در رفت،
‫- و باعث شد منطقا ترس جونش رو داشته باشه. ‫- عالیجناب، اگه ...
‫استماع ادله‌ی کافی می‌خواد، ‫بذارین به مامور بازداشت کننده زنگ بزنه.
‫افسر بازداشت کننده اونجا نبود. فقط ‫موکلم و دکتر فیلدز حضور داشتن.
‫داریم در مورد اقدام به قتل حرف میزنیم.
‫خسارت وارده به اعتبار ‫ آقای کرین ممکنه جبران ناپذیر باشه.
‫این اتهامات هرگز نباید وارد بشه. ‫باید اجازه‌ی استماع ادله‌ی کافی رو بهم بدن.
‫تو خیلی حرف میزنی.
‫با فرض اینکه قربانی ‫ به لحاظ فیزیکی تواناست،
‫فردا ساعت 3 عصر، ‫دوباره جلسه می‌گیریم، مردک وراج.
‫این مزخرفات کافیه.
‫مزخرفات.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نمی‌تونی. برو بیرون، دنی.
‫دکتر فیلدز، من آلن شور هستم.
‫حتما تا حالا می‌دونی ‫که احضارت کردیم تو...
‫دادگاه استماع ادله‌ی ‫کافی حضور پیدا کنی.
‫این کار خیلی خردمندانه‌ای نیست،
‫آقای شور. توقع دارین من چی بگم؟
‫که دنی رو مجبور کردی بهت شلیک کنه،
‫که چاره‌ای براش نذاشتی.
‫دوست نداری من رو ‫به جایگاه شهود فرا بخونی، باشه؟
‫دکتر فیلدز، دنی بهم گفت،
‫که اشتیاق شدیدت به مرگ،
‫نقش مهمی تو حادثه بازی کرده.
‫می‌دونی، اغلب وقتی ‫ مردم به مردن فکر می‌کنن،
‫اقداماتی رو در مورد میراثشون انجام میدن.
‫فکر کنم مال تو شامل خیلی چیزها باشه.
‫دنی بهم اطمینان داد، صداقت یکی از اوناست.
‫روتون حساب می‌کنم که فردا رو ‫ صندلی شهادت، صادق باشین، قربان.
‫اگه جای شما بودم،
‫رو هیچی حساب نمی‌کردم.
‫سیدنی، من هرگز بهت ‫شلیک نمی‌کردم. خودت این رو می‌دونی.
‫خدای بزرگ، این دفعه دیگه چی شده؟
‫شرکای مدیریت یه جلسه برگزار کردن.
‫موضوع بحثشون، اخراج دنی‌ـه،
‫اخراجش از شرکت.
‫چی؟ اولا، ضرر مالیش باعث...
‫براشون مهم نیست. ‫به اینجاشون رسیده.
‫دوما، باید توافق شراکتشون ‫ رو بخونن. دنی می‌تونه...
‫در آخر ما باید بخونیمش. یه بند هست...
‫که میشه اون رو اخراج کرد،
‫اگه هر وقت به جرمی محکوم بشه، که...
‫مسلما الان باهاش مواجه شده.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم. به نظر جدی میان.
‫چرا نباید جدی باشن؟
‫اون به مردم شلیک می‌کنه.
‫ماساچوست وضعیت «ایست و شناسایی» نداره.
‫پس می‌تونیم بگیم ‫که بازداشت غیر قانونی بوده،
‫و بنابراین، موکلمون حق مقاومت داشته.
‫- این هرگز مقبول واقع نمیشه. ‫- خب، لازم نیست مقبول واقع بشه،
‫فقط باعث میشه ‫راهش رو به شک معقول باز کنه.
‫تبعیض نژادی اشتباهه. وقتی بندرهامون ‫ رو می‌فروشیم، این کار رو نمی‌کنیم.
‫چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
‫خطابه‌ی آخر با کیه؟
‫ببخشید؟
‫تو این پرونده. خطابه آخر با منه یا تو؟
‫من موکل قبول می‌کنم،
‫و تو می‌تونی خطابه آخر رو انجام بدی.
‫آلن.
‫اجازه هست؟
‫اصلا راحت نیستم ‫ از نزدیک با اون زن کار کنی.
‫- چی؟ ‫- شایعات اداره رو شنیدم.
‫از قضا از جریانت با اون ‫ تو پرونده‌ی اعدام خبر دارم.
‫الان با من قرار میذاری. یادته؟
‫ملیسا، من و تو یه بار قرار...
‫گذاشتیم، من به زحمت حضور داشتم.
‫توافق نکردیم ادامه بدیم.
‫هیچ قول و قراری...
‫- یا چیز دیگه‌ای نبود. ‫- من و تو با هم قرار میذاریم، آلن.
‫این حقیقت که تو متوجهش نیستی، ‫بهت اجازه نمیده بی وفایی کنی.
‫تو به عنوان یه کلاه فروش، عصبانی هستی.
‫وقتی دو نفر با هم قرار میذارن،
‫- اون فقط به خاطر ترس شبانه بود. ‫- منظورم قرار واقعی‌ـه.
‫- کدوم قرار واقعی؟ ‫- همونی که هر دو می‌دونیم تو راهه.
‫گولش رو نخور، آلن.
‫اون فقط یه بازیگر مهمان‌ـه.
‫به نظر به یکی از خونه‌ها...
‫زل زده بود. خیلی عجیب بود.
‫ازش کارت شناسایی خواستیم، ‫ولی اون طفره رفت.
‫- بعد چی شد؟ ‫- دوباره ازش خواستیم.
‫باز طفره رفت. واسه همین،
‫سعی کردیم بازداشتش کنیم.
‫همون موقع با خشونت رفتار کرد.
‫بالاخره بهش غلبه ‫و بازدشتش کردیم.
‫وقتی به صحنه رسیدین، ‫ازش پرسیدین داره چیکار می‌کنه؟
‫گفت به نظرش خونه‌های ‫تو خیابون خیلی زیباست،
‫و از نگاه گردن بهشون لذت می‌بره.
‫و آیا تو این محله، نگاه کردن به...
‫خونه‌هایی که به نظرت ‫زیباست، قانونی‌ـه؟
‫- البته. ‫- این الگوی شماست...
‫که وقتی مردم دارن کار قانونی می‌کنن،
‫ ازشون کارت شناسایی بخواین؟
‫- خونه‌ش اونجا نبود. واسه همین فکر کردم... ‫- این رو از کجا می‌دونستی؟
‫من تو اون محله گشت ‫میزنم. تقریبا تمام کسایی...
‫که اونجا زندگی می‌کنن ‫و نمی‌کنن رو می‌شناسم.
‫همه‌ی افراد این محله رو ‫می‌شناسین؟ همه‌ی اشخاص رو؟
‫- نه همه‌ی اشخاص، ولی... ‫- از کجا می‌دونستی موکلم اونجا زندگی نمی‌کنه؟
‫ما حق داریم از شهروندان ‫ کارت شناسایی بخوایم.
‫من فقط همین کار رو کردم.
‫می‌دونی چیه؟
‫آمارت رو در آوردم. ‫تو یه افسر نمونه‌ای.
‫همچنین به صداقت شهرت داری.
‫صادقانه بگو، سرکار،
‫تصمیمت برای درخواست ‫کارت شناسایی از موکلم،
‫نژادش، یه عامل بود؟
‫سرکار، اینکه اون ‫ سیاه‌پوست بود، عاملی بود یا نه؟
‫یه سیاه‌پوست تو یه محله‌ی تماما سفیدپوست.
‫بله، یه عامل بود.
‫- آلن. ‫- شرلی.
‫- اوضاعمون چطوره؟ ‫- اگه منظورت دنی‌ـه،
‫برنامه‌ی استماع ادله‌ی کافی دارم.
‫سعی دارم این پرونده رو...
‫حلش کنم، ولی نمی‌دونم چطوری.
‫باید این کار رو بکنی. اگه دنی...
‫محکوم بشه، همه علیهش متحد میشن.
‫شرلی، شرلی، شرلی،
‫اون به یه چیزی متهم میشه.
‫خب، نباید یه جرم باشه.
‫یه بند تو توافقنامه‌ی شراکت هست.
‫قضیه جدی‌ـه، آلن. ظاهرا ‫شرکا قصد دارن اخراجش کنن.
‫- خب، اسمش رو دیوارـه. ‫- اسم رو نگه میدارن و میندازنش بیرون.
‫راهی برای خلاصی ‫از این قضیه نمی‌بینم،
‫مگه اینکه تو با قاضی ‫پارتی بازی کنی.
‫متاسفم. حالا حالت تهوع بهم...
‫دست میده که اصلا به ‫همچین چیزی فکر کردم.
‫قربانی چی؟ میشه رو اون تاثیر گذاشت؟
‫شک دارم. حتی اگه ‫ رضایت داشته که تیر بخوره،
‫که ظاهرا داشته، بازم ‫ این قضیه دنی رو تبرئه نمی‌کنه.
‫- نقشه‌ای داری؟ ‫- فعلا نه.
‫- خیلی احمقانه‌ست. ‫- چس چرا اینقدر...
‫چون احمق بازی در آوردم. ‫ناسلامتی، شده مثل دبیرستان.
‫باشه. بهم بگو دقیقا چی شد.
‫بهت گفتم. سر قرار بودم. قرار محشری بود.
‫با یه زن دیگه؟ حالا این همه...
‫زن رو از کجا پیدا می‌کنی؟
‫من یه وکیلم. یه ‫تفنگدار دریایی بودم.
‫فقط حساب کن. من همه‌چی تمومم.
‫- صحیح. پس... ‫- پس رفتم سر قرار.
‫معلوم بود اونم از من خوشش اومده.
‫می‌خواستم ادامه بدم. ‫می‌خواستم به قرار ادامه بدم.
‫ولی ندادم، چون یه ترس جدید دارم.
‫آخه، آداب معاشرت چیزی ساده‌ایه، درسته؟ ‫تو آهنگ‌های مزخرف همین رو میگه.
‫موقع آداب معاشرت دقیقا چیکار می‌کنی؟
‫- همون کاری که بقیه می‌کنن. ‫- آره. دقیقا چه کاری؟
‫با یه گپ کوچیک. یه لبخند ملیح.
‫کمی خوش و بش.
‫شاید بتونی از یه راهنما ‫ یا همچین چزی استفاده کنی.
‫من از قضا، استاد آداب معاشرتم.
‫- شاید بتونم یادت بدم. ‫- مسخره نشو.
‫- بهتر از داشتن ترس‌ـه. ‫- نه، نیست.
‫باشه.
‫اصلا نپرس.
‫آقای پرایر، چرا تو اون محله بودی؟
‫دوست دارم رویاپردازی ‫کنم. یه رویا...
‫گمونم رویای آمریکایی من،
‫اینه که روزی تو چنین خونه‌ای زندگی کنم.
‫از معماری و منظره لذت می‌برم.
‫متوجهی که یه افسر پلیس،
‫حق داره ازت کارت شناسایی بخواد؟
‫و اگه داشتم کار خلافی ‫ می‌کردم، حتما بهش میدادم.
‫اگه این یه مورد اتفاقی بود، همکاری می‌کردم.
‫ولی نبود. چون سیاه‌پوست ‫ بودم، هدف قرار گرفته شدم.
‫ولی آقای پرایر، ‫بی‌خیال. شما به صورت فیزیکی،
‫ مقابل افسر پلیس مقاومت کردی.
‫هرگز ضرب و شتمش نکردم. فقط...
‫وقتی هلم دادن رو زمین ‫ و سعی کردن بهم دستبند بزنن،
‫فقط مقابله کردم.
‫اگه پلیس شخصی رو تو محله‌ای...
‫ببینه که فکر کنه اونجا غریبه‌ست،
‫و اون شخص به طرز عجیبی بدون...
‫دلیل مشخصی به ‫خونه‌ها زل زده باشه،
‫شهادتت اینه که پرسیدن ‫ اسم اون شخص غیر منطقی‌ـه؟
‫غیر منطقی نیست که ‫ ازش بپرسی فقط چون سیاه‌پوست‌ـه.
‫اگه اون شخص سفیدپوست ‫بود و به خونه‌ها زل زده بود،
‫پرسیدن اسمش اشکالی نداشت؟
‫اگه سفیدپوست بود، اسمش رو...
‫ازش نمی‌پرسیدن. منظور من همینه.
‫- ادعای گناهکاری؟ ‫- اونا پیشنهاد عفو مشروط دادن.
‫- ازم می‌خواین ادعای گناهکاری کنم؟ ‫- آقای پرایر،
‫شهادتتون خوب پیش رفت، ‫ولی بیاین خودمون رو گول نزنیم.
‫بر اساس قانون، پلیس طبق...
‫قانون اساسی حق ‫داره بدون ادله‌ی کافی،
‫بدون شک معقول، ‫درخواست کارت شناسایی کنه.
‫- این چطور ممکنه؟ ‫- چون مردم می‌خوان احساس امنیت کنن.
‫و مردم، خصوصا ‫سفیدپوست‌ها، دوست ندارن...
‫سیاه‌پوست‌ها به خونه‌هاشون زل بزنن.
‫حالا، می‌تونیم به ‫نبرد ادامه بدیم، ولی...
‫باید بدونی که قانون ‫ازمون حمایت نمی‌کنه.
‫می‌خوام بجنگم.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوب نیست، دنی.
‫به جز پرونده‌ی پیش رو،
‫سابقه‌ی درخشانت ‫ از شلیک به ملت هم داریم.
‫هوم.
‫- پارسال به یه مرد تو اداره شلیک کردی. ‫- تو رو گروگان گرفته بود.
‫- حادثه‌ی پینت‌بال. ‫- بهم سنگ پرتاب کرد.
‫- موکل خودت. ‫- تو زانو.
‫قاضی راحت قبول ‫نمی‌کنه که تو با خوشحالی...
‫درمانگرت رو از ‫این دنیا خلاص کنی.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫این بار فرق داره. من...
‫به یه آدم شلیک کردم. ‫یه آدم واقعی.
‫- بقیه آدم نبودن؟ ‫- خب، دو تاشون مجرم بودن، اون یکی بی‌خانمان.
‫ولی سیدنی یه آدم واقعی‌ـه.
‫مالیات پرداخت می‌کنه. زندگی می‌کنه.
‫نفس می‌کشه. جمهوری خواهه.
‫خیلی نسبت به اسلحه ‫حساسیتمون کم شده.
‫می‌دونی، دوست ندارم این رو قبول کنم.
‫وقتی شنیدم معاون رئیس جمهور،
‫دوستش رو با پرنده ‫اشتباه گرفته، خندیدم.
‫واقعا خندیدم.
‫فقط تو بودی که خندیدی.
‫ولی اینکه واقعا ببینیش،
‫هنوز نمی‌تونم تصویر افتادن...
‫سیدنی رو از ذهنم بیرون کنم.
‫هرگز فکر نمی‌کردم این رو بگم،
‫ولی حتی نمی‌تونم خودم رو...
‫وادار کنم به اسلحه نگاه کنم.
‫- دنی. ‫- جوری که اون افتاد،
‫فکر کردم مرده، کارش تمومه.
‫حالا کار من تمومه.
‫هنوز تموم نشده، دنی.
‫آلن، خدا به دادم برسه،
‫اگه دوباره دیدی،
‫دارم به اسلحه نگاه می‌کنم،
‫اوضاعمون چطوره؟
‫- یه لیست از چیزایی که در مورد من دوست داری. ‫- اون خطابه‌ی آخرمه.
‫چی بگم؟ پلیس می‌تونه قانونا...
‫درخواست کارت شناسایی کنه.
‫اون در مقابل بازداشت مقاومت کرده.
‫طبق قانون، اون گناهکاره.
‫من باید چیکار کنم؟ از هیئت منصفه...
‫بخوام قانون رو نادیده بگیرن؟
‫باید بهشون ایمان داشته باشی، چلینا.
‫باید یادت باشه اونا...
‫آدم‌های باوجدان و مهربونی هستن.
‫باید یادت باشه اونقدر احمقن که ‫ نمی‌تونن کار هیئت منصفه رو بذارن کنار.
‫من اینقدر شکاک نیستم.
‫می‌دونم نیستی.
‫شرلی اشمیت.
‫اخیرا من رو مسئول ‫ خطابه‌ی آخر یه پرونده کرد.
‫حس می‌کرد من ظرفیت خاصی،
‫برای دیدن تاریکی ‫درون قلب آدم‌ها دارم.
‫یکی از دلایلی که ‫ می‌خواستم تو ان پرونده باشی،
‫بین دلایل دیگه،
‫اینه که فکر می‌کنم می‌تونی...
‫خوبی نهادینه درون ‫آدم‌ها رو ببینی.
‫باور دارم اگه از هیئت منصفه...
‫بخوای تا کار درست رو انجام بدن،
‫به لحاظ اخلاق، نه قانونی،
‫ اطاعت می‌کنن.
‫خب، به طور خاص، چه راهنمایی‌هایی داری؟
‫- یه قرار دیگه دارم. ‫- با همون دختر؟
‫یکی دیگه.
‫معدود، مفتخر، شجاع، همه‌چی تموم.
‫مشکلی برای قرار ندارم، ‫فقط آداب معاشرت رو یادم بده.
‫باشه. اول ازهمه،
‫جریان خوش و بش.
‫نباید زیادی و بیش از حد باشه.
‫- چه خوب. ‫- باید یه جورایی...
‫ظریف باشه.
‫به نظرم تو یه کم زیادی پرخاشگری.
‫- باشه. ‫- در ضمن،
‫با کجای زبونت باهاش حرف میزنی؟
‫منظورت چیه؟
‫منظورم اینه چطوری حرف میزنی؟
‫آروم؟ مثل آدم؟
‫چیه؟
‫خب، اینجای زبون خیلی حساسه.
‫با نوک زبونت غذا نمی‌خوری.
‫اینجا رو باید خیلی دقت کنی.
‫زبون نباید بند بیاد. ‫فکر کنم مشکلت همینه.
‫صد در صد بهتر شد. ‫ولی شوقت رو کمترش کن.
‫حس می‌کنم نمیذاری...
‫من حرف خودم رو درست بزنم.
‫- آره. خوشم نمیاد. ‫- از چی؟
‫- دوست ندارم زن‌ها حرفشون رو درست بزنن. ‫- برد، کل مطلب همینه.
‫- تو و اون و... ‫- ترجیح میدم اینجور نشه.
‫- چرا؟ ‫- چون دلم می‌خواد.
‫برد، به همین خاطر بدترین...
‫آداب معاشرت رو ‫تو تاریخ سیاره داری.
‫- پس مقاومت رو بذار کنار و بذار حرفش رو بزنه. ‫- باشه.
‫آروم باش. کد زرد.
‫سوگند می‌خوری حقیقت ‫ رو بگی، تمام حقیقت رو،
‫- و چیزی جز حقیقت نگی؟ ‫- بله، سوگند می‌خورم.
‫عصر بخیر، دکتر فیلدز. ‫ممنون که به ما ملحق شدین.
‫می‌دونم اتفاق خیلی بدی ‫ رو پشت سر گذاشتین.
‫بله. حالا می‌خوای یه ‫ اتفاق سخت دیگه برام رقم بزنی.
‫عالیجناب، رفتار دکتر فیلدز خصمانه‌ست.
‫چرا نباید باشه؟ تیر خورده.
‫نه. منظورم یه شاهد خصمانه‌ست.
‫اجازه بدین شروع کنم.
‫- ادامه بده پس. ‫- دکتر فیلدز، در زمان حادثه،
‫آقای کرین وسط...
‫یه جلسه‌ی درمانی با شما بود،
‫- درست میگم؟ ‫- دنی کرین اصلا به درمان اعتقاد نداره.
‫حوصله‌ش که سر میره، میاد.
‫دوست داره حرف زدن خودش رو بشنوه.
‫- که شما رو خیلی ناامید می‌کنه. ‫- بله.
‫چون وقتی بی‌وقفه اسمش رو تکرار نمی‌کنه،
‫کلا چرت و پرت میگه.
‫اگه مجبور باشم یه بار دیگه...
‫بشنوم درباره‌ی گاو دیوانه حرف بزنه،
‫این بار کمتر کسل کننده بود. اسلحه کشید.
‫بله. خب، اسلحه، ‫اسلحه. اگه واسه هر بار...
‫که این کار رو ‫کرد، یه سکه داشتم...
‫- صبر کن. قبلا هم روت اسلحه کشیده؟ ‫- معلومه که آره.
‫هر بار چیزی رو می‌شنوه که...
‫دوست نداره، میشه هری کثیف.
‫پس وقتی این بار اسلحه کشید،
‫واقعا احساس تهدید نکردی؟
‫خیلی ترسیدم که نکنه...
‫این بار اسلحه با جوری که ‫ تکونش میداد، شلیک بشه.
‫باشه، ولی دکتر، شما ‫خودت هم اسلحه کشیدی، درسته؟
‫- معلومه که کشیدم. بله. ‫- چرا؟
‫چون کشیدم. به همین خاطر.
‫باشه؟ چون از مزخرفاتش...
‫خسته شده بودم و بهش هم گفتم.
‫بهش گفتی یه آدم تنهاست، ‫بهش گفتی زندگی پوچی داره.
‫تحریکش کردی که ‫اسلحه‌ش رو بکشه، مگه نه؟
‫شاید. نمی‌دونم. کی اهمیت میده؟
‫این چه مزخرفاتیه؟
‫تو چه جور دکتری هستی؟
‫عالیجناب، میشه ادامه بدم؟
‫ادامه بده.
‫دکتر فیلدز، وقتی ‫اقای کرین اسلحه کشید،
‫شما هم اسلحه کشیدین
‫و گفتی اگه بهت شلیک نکنه،
‫تو بهش شلیک می‌کنی.
‫- شما این حرف رو زدین، جناب؟ ‫- معلومه. می‌دونین که این کار رو کردم.
‫می‌خواستی دنی بهت شلیک کنه،
‫تا مجبور نباشی به خودت شلیک کنی،
‫و خانواده‌ت بتونه ‫با پول بیمه‌ی عمرت،
‫هزینه‌ی تحصیلات ‫ممتاز پسرت رو بده.
‫خب، انگار تو اونجا بودی.
‫تو تا شماره سه بهش وقت دادی.
‫تا شماره سه بهت ‫ شلیک کنه، وگرنه می‌کشیش.
‫- درسته. ‫- و تا شماره سه شمردی.
‫- یک، دو... ‫- و سه.
‫- کسی از این اتاق بیرون نره. ‫- این چرت و پرت‌ها چیه؟
‫- خفه شو! ‫- اون چرت و پرت نیست، اسلحه‌ست، عالیجناب.
‫هر کسی این اتاق رو ترک کنه،
‫به آقای شور شلیک می‌کنم.
‫- اگه بشه، من به این حرف اعتراض دارم. ‫- چطوری با اسلحه وارد شدی؟
‫برادرم وکیله، با کارت اون،
‫از در پشتی وارد شدم.
‫- دکتر فیلدز، سوال اینه که چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون تمام عمرم رو،
‫روی اون صندلی نشستم.
‫به این خاطر.
‫به کسایی گوش دادم که ‫ زندگیشون مهمتر از من بود،
‫در حالیکه من یه گوشه تو دفتر...
‫نشسته بودم و هیچ ‫زندگی‌ای نداشتم.
‫غیر مستقیم بقیه رو ‫راهنمایی می‌کردم،
‫نگاشون می‌کردم مثل ‫این دیوونه که اینجاست،
‫پولدار میشن!
‫دیگه نتونستم تحمل کنم!
‫من شکستم! نمی‌خواستم یه جا وایسم...
‫و یه تماشاچی بی‌خاصیت،
‫واسه زندگیم باشم.
‫از هر جامعه‌ای حالم به هم می‌خوره که...
‫آدم‌های خاص رو روانی ‫ رو شکوهمند نشون میده،
‫و همچنین متخاصمین رو، اون هم ‫وقتی آدم مهربون و خردمند هست...
‫- اگه اسلحه رو یه سمت دیگه... ‫- خفه شو!
‫فکر می‌کنی فقط تو دوست داری...
‫بزرگ زندگی کنی، دنی؟ ‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی وقتی ساعتی 600 دلار...
‫بهم میدی، حق داری تحقیرم کنی؟
‫- ششصد دلار؟ ‫- خفه شو!
‫تو الان تحقیر شدی، دنی.
‫چرا به بهترین دوستت شلیک نکنم؟
‫چرا؟ آخه اون درمانگر واقعیت‌ـه.
‫اون کسی‌ـه که ‫رازهات رو بهش میگی.
‫- چرا بهش شلیک نکنم؟ ‫- دیکتر فیلدز،
‫- لطفا اسلحه رو بذار زمین. ‫- قبلا شلیک نکردم، دنی. ولی این بار چرا.
‫- واقعا شلیک می‌کنم. ‫- سیدنی.
‫- یه بار زدمت. مجبورم نکن دوباره بزنمت؟ ‫- با چی؟
‫این!
‫گفتی دیگه اصلا ‫ نمی‌تونی به اسلحه نگاه کنی.
‫هرگز نگفتم شلیک نمی‌کنم.
‫حس می‌کنم باید باهاش برم.
‫من مثل خانواده بهش نزدیکم.
‫- دنی، دو بار بهش شلیک کردی. ‫- با این وجود. درخواست تعویق بکنیم؟
‫نه. می‌خوام از قاضی ‫بخوام پرونده رو بذاره کنار...
‫تا وقتی هنو داره از ترس می‌لرزه.
‫تو بخش سوم واسه پرونده‌ی ‫ پرایر، باید واسه خطابه‌ی آخر برم.
‫- امیدوارم یه ساعت دیگه برگردم. ‫- از اینجا به بعدش به عهده‌ی خودم.
‫جرئت نداری.
‫- به هیچکس هم شلیک نکن. ‫- بی‌خیال.
‫- باید حرف بزنیم. ‫- حتما باید حرف بزنیم.
‫اون یه نمایش آداب معاشرت بود.
‫- بیشتر از اون بود. ‫- خودم می‌دونم.
‫- خیلی خیلی بیشتر. ‫- اینم می‌دونم.
‫که می‌رسم به این حرف، حالا چی؟
‫مقررات شرکت، برد. ما همکاریم. همین.
‫- با هم قرار گذاشتیم. ‫- بله.
‫- یه قرار عالی. ‫- بله.
‫همین؟
‫بله؟
‫آقای پرایر با پس زدن قانون،
‫از نشون دادن کارت شناسایی خودداری کرد.
‫بعد به صورت فیزیکی ‫در برابر بازداشت...
‫مقاومت کرد، که جرم دومش‌ـه.
‫در ضمن، به خاطر اینکه...
‫سیاه‌پوسته، هدف قرار نگرفته.
‫ازش سوال شد، چون...
‫تو یه محله‌ی خاص، غریبه بود.
‫حالا، سرکار رالستون ‫به این نتیجه رسیده که باید...
‫کارت شناسایی بخواد، ‫چون اون سیاه‌پوست بود؟
‫بله. این رو قبول کرد.
‫ولی مرز بین تبعیض نژادی و عقل سلیم کجاست؟
‫نژاد می‌تونه به عنوان ‫یه معیار استفاده بشه،
‫به شرطی که یکی از عوامل در بین...
‫مشکوک شدن به یک ‫عمل مجرمانه باشه.
‫عقل سلیم. ‫مثلا وقتی پای تروریسم میاد وسط،
‫ما یه عده رو ‫ هدف قرار میدیم.
‫حداقل باید به پلیس اجازه بدیم...
‫اجازه‌ی سلام کردن داشته باشه.
‫اون شخص ممکنه به احتمال زیاد...
‫تو فعالیت مجرمانه ‫دست داشته باشه.
‫ولی اینجا، متهم تو اون محله غریبه بوده.
‫به طرز عجیبی داشته ‫ به خونه‌ها نگاه می‌کرده.
‫سرکار رالستون اسمش رو پرسیده.
‫متهم از گفتن اسمش خودداری کرده،
‫که اضافه بر اینکه یه جرمه، ‫اون رو بیشتر مشکوک کرد.
‫بعد متوسل به خشونت میشه.
‫با خاطر نژاد آقای ‫پرایر اینجا نیستیم،
‫بلکه به خاطر قانون‌شکنیش اینجاییم.
‫فکر کنم مشکل زیادی با...
‫هدف قرار دادن یه عده ای نداریم.
‫خصوصا تو فرودگاه.
‫این توهینی به ما محسوب نمیشه،
‫چون همه می‌خوایم ‫در امنیت زندگی کنیم.
‫ولی جریان اینه که این امر،
‫زشتی تبعیض نژادی رو گرفته.
‫این اصطلاح دیگه بار معنایی بدی نداره.
‫و این قضیه، تبعیض علیه...
‫نژادهای دیگه رو ‫آسونتر می‌کنه، مگه نه؟
‫یعنی، وقتی میگی،
‫تبعیض قائل شدن، کار بدی نیست،
‫قضیه رو کمی برای ‫ تبعیض قائل شدن، جایز می‌کنی.
‫وقتی چشمت رو باز کنی، می‌بینی پلیس ‫ داره از سیاه‌پوست‌ها سوال می‌کنه،
‫فقط به این خاطر که تو محله‌ی ‫ سفیدپوست‌ها، به خونه‌ها نگاه می‌کنه.
‫یه اصطلاح داریم تو این کشور به اسم ر.و.س.
‫«رانندگی وقتی سیاه‌پوستی»
‫تو این کشور، هر روزه ماشین رانندگان ‫ بیگناه سیاه‌پوست رو کنار میزنن،
‫این یه شیوه‌ی زندگی‌ـه.
‫حدس بزنین چه خبره.
‫آدم‌هایی مثل دنیس پرایر حق انتخاب دارن.
‫یا می‌تونن علیهش بشورن،
‫یا فقط اذعان کنن ‫ که این یه شیوه‌ی زندگی‌ـه،
‫و اوضاع مثل قبل بمونه.
‫دنیس پرایر تصمیم گرفت اعتراض کنه.
‫تصمیم گرفت سخنان هنری ثرو رو بشنوه،
‫سوزان بی آنتونی، ‫مارتین لوترکینگ جونیور،
‫که همه‌شون به خاطر میهن‌پرستی،
‫نافرمان مدنی در نظر گرفته شدن.
‫به خاطر آمریکایی بودن.
‫باید برگردیم تو اون اتاق،
‫و رویای دکتر کینگ رو بشنویم،
‫جایی که بچه‌ها بر اساس قضاوت...
‫در مورد رنگ پوستشون، بزرگ نشن.
‫موکلم به خاطر رنگ پوستش، قضاوت شده.
‫این تو کشوری که به خاطر حقوق بشر،
‫به خودش می‌باله، ‫نباید قابل قبول باشه.
‫این نباید برای شما 12 نفر قابل قبول باشه.
‫بحث من این نیست ‫که جان آقای کرین در خطر نبود،
‫ولی وقتی به عنوان اولین نفر...
‫اسلحه کشید، یه موقعیت ‫خطرناک ایجاد کرد.
‫بی‌خیال. تو این دادگاه ‫ من موقعیت خطرناک ایجاد کردم؟
‫تا حدی ، بله. الان همه‌مون اینجا نبودیم..
‫اگه شما تو مطب دکتر، اسلحه نمی‌کشیدین.
‫عالیجناب، من جون این مرد رو ‫نجات دادم، احتمالا جون شما هم دیگه،
‫ولی اینجا وایساده با...
‫چرت و پرت‌های ‫مزخرفش داره میگه...
‫حداقل، اتهام حمل سلاح مخفی ‫ باید مد نظر قرار داده بشه.
‫امنیت ملی. ‫دکتر فیلدز یه تروریست‌ـه.
‫این دادگاه رو ترسوند. ‫اون یه دموکرات‌ـه.
‫به اندازه کافی شنیدم. آقای کرین،
‫شما بهانه‌ای برای حمل سلاح نداشتین.
‫متمم دوم. بنیانگذاران کشور. ‫شما احتمالا اونا رو می‌شناسین.
‫چرت و پرت.
‫ولی اینجا از اسلحه ‫برای نجات جان مردم...
‫استفاده کردین، به ‫احتمال زیاد جون خودم.
‫فقط همین یه بار با تذکر ساده...
‫ازت می‌گذرم.
‫ممنونم.
‫هنوز بهت تذکر ندادم.
‫آقای کرین،
‫بهت هشدار میدم دیگه این کار رو...
‫تکرار نکنی.
‫بیگناه. ختم دادگاه.
‫- ظاهرا اصلا به من نیاز نداشتی. ‫- هر روزی ممکنه.
‫آقای فورمن، هیئت منصفه ‫ به رای متفق‌القول رسیده؟
‫- بله، عالیجناب. ‫- رایتون چیه؟
‫در مسئله‌ی مدعی‌العموم علیه دنیس پرایر...
‫در مورد اتهام رفتار آشوبگری،
‫متهم از نظر ما بیگناه است.
‫در مورد اتهام مقاومت ‫غیر قانونی در برابر بازداشت،
‫متهم از نظر ما بیگناه است.
‫خانم‌ها و آقایان هیئت منصفه...
‫- من بردم؟ ‫- بردی.
‫- بدون عفو مشروط یا هیچی؟ ‫- تو بردی ، دنیس. آزادی که بری.
‫ممنونم.
‫از شما هم ممنونم.
‫امیدوارم یه روز بتونی تو ‫اون خونه‌ی زیبا زندگی کنی.
‫یه محله‌ی بهتر انتخاب کن.
‫حتما. ممنون. حتما.
‫خداحافظ.
‫هنوز آزادی.
‫فکر نکن قدرش رو نمی‌دونم.
‫کانادا، ژاپن، انگلیس،
‫تو هر کدوم از این ‫کشورها، به خاطر...
‫شلیک به یه نفر ‫الان تو زندان بودم.
‫- خدا به آمریکا خیر بده. ‫- باهاش قرار میذاشتم.
‫با کی؟
‫کیت اسمیت، قبل از اینکه چاق بشه.
‫از کوهستان تا دشت، ‫اون آدم بی‌نظیری‌ـه.
‫دنی، چه اتفاقی افتاد؟
‫عشقت به اسلحه دوباره برگشت؟
‫آلن، چون مسلح بودم،
‫جون خیلی‌ها نجات پیدا کرد.
‫همه باید مسلح باشیم. هر شهروندی،
‫باید یه کلت به کمرش بسته باشه.
‫همه‌ی مجرمین اسلحه دارن.
‫جواب، اسلحه‌ی کمتر نیست. اسلحه‌ی بیشترـه.
‫تعجب کردم زودتر به فکرت نرسید.
‫گاو دیوانه.
‫خب...
‫اوضاع با چلینا چطور بود؟
‫زن بی‌نظیری‌ـه.
‫اگه یه پروانه بودم، جفت ‫شده بودیم و تا حالا مرده بودیم.
‫البته، ملیسا هم هست.
‫نمی‌دونم اون رو چیکارش کنم.
‫خوبه آدم حق انتخاب داشته باشه.
‫هر چند جالب بود که ‫ بالاخره درمانگرت رو دیدم.
‫یه مرد هرگز زنش رو اذیت نمی‌کنه.
‫چه حیف.
‫ولی عجب جشنی میشد.
‫خب، به نظرت این علامت آلزایمرـه...
‫اگه یادت نیاد به چند نفر شلیک کردی؟
‫تا وقتی یادت باشه ‫به کی شلیک کردی، مهم نیست.
‫هوم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫روز بخیر، دوستان.
‫ادوین پول برگشته.
‫ادوین.
‫- خوش برگشتی. ‫- قضیه رو راجع به خودت نکن. باید شکایت کنم.
‫باید واسه این شرکت پول در بیارم. ‫واسه همین یه قربانی لازم داشتم.
‫من یه قربانی نیستم!
‫- ادوین، به نظر میاد کمی عقلت اومده سر جاش. ‫- ممنون.
‫آلن شور، شما بازداشتی.
‫- این یه کینه‌ی شخصی‌ـه. ‫- شما به خاطر شکستن قانون، محاکمه می‌شین.
‫دنی، کارمون که تموم شد، ‫ جلوی هیئت منصفه وایسی،
‫و بهشون بگی: ‫آلن شور رو ول کنین!
‫این کار رو می‌کنم.
‫ای بوگندو!