‫آنچه گذشت...
‫- جریان چیه؟ ‫- من از دلقک‌ها می‌ترسم.
‫جریان چیه؟
‫- اون از دلقک‌ها می‌ترسه. ‫- اصلا اینطور نیست.
‫- شرلی نیمه گم شده‌ی منه، آلن. ‫- فکر نکنم جواب میده.
‫- چی جواب نمیده؟ ‫- ما.
‫هرچی که نیاز داشته باشی، شرلی. ‫یه کسی واسه درد و دل،
‫واسه دلگرمی دادن، مرد زندگی.
‫- ملوین پالمر. چطوری؟ ‫- تو نسبت به این قضایا خوشحال نمیشی، مگه نه؟
‫بهم گفتن تا مردم قهوه سر صبح‌شون رو نخوردن...
‫انرژی زیادم رو بروز ندم.
‫و تو آقای شور، آدم باحالی هستی، ‫همچین آدمی هستی.
‫- می‌دونی تو چی هستی؟ ‫- باحال.
‫با "ح" حوله‌ای. ‫تو همچین آدمی هستی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫- من که میگم بذاریم بریم. ‫- نمی‌تونیم بریم.
‫داره عمداً به موقع نمیاد. ‫این...
‫نذار بره روی مخت.
‫عالیجناب، با توجه به اینکه وکیل مدافع ‫حضور پیدا نکرده،
‫از داگاه می‌خوام که رأیی برای شاکی صادر کنه،
‫و به "ورلدواید پیکچرز" دستور بدید که ‫خسارت بپردازن...
‫ببخشید که دیر کردم، جناب قاضی. ‫بدجور ترافیک بود.
‫من یه هاورکرافت نیاز دارم. ‫این چیزیه که نیاز دارم.
‫سلام، آل. ‫چطوری، آفتاب؟
‫آقای پالمر، دادگاه بارها بهت گفته...
‫که به دیکته نویس نگی "آفتاب".
‫پس اون باید اینقدر با لبخندش ‫روز همه رو نورانی نکنه.
‫- این کاریه که باید انجام بده. ‫- آقای پالمر، برای آخرین بار میگم...
‫ازت می‌خوام که لطفا وقت دادگاه رو نگیرید.
‫شاید بهتره بهش بگین که اون باحاله.
‫نه، اون که تویی. ‫باحال با "ح" حوله‌ای.
‫جناب قاضی، در خصوص وقتتون، ‫من امیدوار بودم که این اختلاف کوچیک رو حل کنم.
‫- ولی دوست عزیزم آل... ‫- من...
‫اصلا قبول نکرد که باهام ملاقات کنه.
‫- همین کارو کرد. بنابراین... ‫- بله، به خاطر اینکه...
‫من زجر گَندی و تنفر ملاقات با تو رو تجربه کردم.
‫و محض اطلاعت، اصلا ایده‌ی دوستی با تو ‫حالم رو بهم می‌زنه.
‫انگار یکی ناراحت شده. ‫درست نمیگم؟
‫جری، یه بوپ بزن رفیق.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، جناب قاضی. ‫هدف من این بود که به آقای بکام...
‫مقداری پول بدم، حقیقتش پول خیلی زیادی.
‫ولی آقای لجباز همه پیشنهادات رو رد کرد ‫و...
‫دختر موکل من مستقیما به دلیل ‫اعمال موکلت به قتل رسیده.
‫پول اونو خوشحال نمی‌کنه. ‫اصلا هیچ...
‫ولی دلیل شکایت‌ها پوله.
‫آل، درست نمیگم؟ ‫جری، دوتا بوپ بزن یعنی موافقی.
‫این پرونده می‌تونست حل و فصل بشه، جناب قاضی،
‫بایدم حل و فصل می‌شد، ‫راحت حل و فصل می‌شد،
‫ولی آقای زبون باز دوست داره ‫سخنرانی کنه.
‫کارش همینه. قبول دارم که وقت شما تلف شده ‫ولی من تلفش نکردم.
‫موکل من حق اینو داره از کسی که بهش بدی کردن شکایت کنه. ‫ما هم برای همین اینجاییم.
‫و دلیل شکایت‌ها هم آقای پالمر...
‫ور، ور، ور. ‫تنها کسی هستی که می‌شناسم بتونه...
‫کلی وراجی کنه و آدمو سرگرم کنه، ‫چقدر باحالی تو.
‫سر قضیه رو ببند، جری. ‫بوپ بزن تموم بشه.
‫خب، شما دوتا دارین جدی می‌شین؟
‫- جدی که نه. ببین، تازه باهم آشنا شدیم، شرلی. ‫- ابراز علاقه کردین؟
‫فکر نکنم ما باید در این مورد صحبت کنیم. ‫به نظرت اینطور نیست؟
‫من صحبت می‌کنم.
‫- وای، خدای من! ‫- خدای من.
‫یه ذره هم تغییر نکردی. ‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫- یه عشق قدیمی؟ ‫- قدیمی‌ترینشون.
‫باورم نمیشه، چند وقت می‌گذره؟ ‫30، 40 سال؟
‫اوه، نمی‌دونم. همین قدری میشه. ‫راستش من اومدم...
‫چون به کمکت احتیاج دارم، شرل.
‫خودم رو تو یکم دردسر انداختم.
‫- بهم بگو. ‫- خب،
‫اخیراً اوضاع برام خوب پیش نرفته.
‫و منظورم از اخیرا از زمان جنگه، ‫جنگ ویتنام.
‫شنیدم دوران سختی داشتی.
‫آره خب، مثل بیشتر آدما ‫دوران خوب و بد داشتم.
‫حداقل خدا رو شکر تونستم راهی زندان نشم،
‫تا شاید الان.
‫- چی شده؟ ‫- خب، من...
‫پلیس دستگیرم کرد به خاطر...
‫به نظر میاد من یه فک دریایی خوردم.
‫- تو یه فک دریایی خوردی؟ ‫- خب، من ماهی‌گیرم.
‫منو که می‌شناسی. ‫توی خون منه.
‫مشکل اینه که من ماهی‌گیر کثیفی‌ام.
‫و خب... ‫ببین، همچین اتفاقی افتاده...
‫دو سه ساعت هیچی نخورده بودم ‫و بعد نیزه‌شلیک کنم رو برداشتم،
‫و بوم، یه فک دریایی زدم!
‫یعنی، گوشتشون لذیذه. ‫واقعا لذیذن.
‫بعلاوه اینکه...
‫حقیقتش یکم جیبم خالیه.
‫فکر می‌کنی به خاطرش زندانیت می‌کنن؟
‫بیشتر از یکی کشتم.
‫گوشتشون خیلی لذیذه.
‫اون تو ویتنام خدمت کرد، ‫وقتی به خونه اومد دانشگاه رو ول کرد.
‫شنیده بودم که تو دوران سختی به سر می‌بره، ولی...
‫باهاش در ارتباط نبودم.
‫- چندتا فک دریایی زده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫مطمئن نیستم که کامل عقلش سر جاش باشه.
‫فکر می‌کنه اشکرافت...
‫به دادستانی نفوذ کرده.
‫- دنی. ‫- شرلی. کارل.
‫دنی، من دارم یه جریان هوایی حس می‌کنم.
‫- تو حس نمی‌کنی؟ ‫- بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه ما خدمت سربازی داشتیم، یورش درست و حسابی‌ای ‫به تروریست‌های بغداد می‌بردیم، ‫[تلفظ مشابه خدمت سربازی و جریان هوا]
‫و مجبور نبودیم با مزدورها در این جنگ مبارزه کنیم. ‫اونم با حداقل هزینه.
‫می‌تونین اینو ازم نقل کنین.
‫- چطوری؟ ‫- هوم.
‫چیه؟
‫شرط می‌بندم فکر می‌کنین که من نمی‌دونم ‫دارم با شرتک راه میرم.
‫محض اطلاع‌تون، خوبم می‌دونم ‫که شلوار پام نیست.
‫منو باش که تو رو دست کم گرفته بودم.
‫یه چیزی ریخت روی شلوارم.
‫انتخابم این بود که ناپرهیزکار یا عجیب راه برم. ‫تو بودی کدوم رو انتخاب می‌کردی؟
‫می‌تونستی انتخاب کنی که کلا راه نری.
‫- اینم میشه. ‫- همینطوری تنها تو اتاقم بشینم؟
‫زندگی مثل یه نمایش می‌مونه، مَرد.
‫اون داره بدتر میشه، می‌فهمی که؟
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫و می‌خوام باقیِ عمرم رو با تو بگذرونم، جودی.
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫استیو، نمی‌دونم چی بگم. ‫من...
‫ما از هم جدا شدیم.
‫منم به خاطر همین به این برنامه اومدم.
‫سعی دارم به زندگیم ادامه بدم.
‫می‌دونم و من می‌خوام از اول شروع کنیم، ‫من و تو.
‫نمی‌تونم باهات ازدواج کنم، استیو.
‫وقتشه دیگه فراموش کنی. ‫اینو بهت گفتم.
‫طوری نیست. ‫اشکال نداره.
‫آقای بکام، اونی که توی برنامه بود ‫دختر شما بود؟
‫بله. تهیه کننده‌های برنامه ‫یه جوری قانعش کردن...
‫که بره جلوی تماشاگران تلوزیون ملی...
‫درمورد زندگی خصوصیش صحبت کنه.
‫- و استیو نامزدش بود. ‫- نامزد سابقش.
‫و همونطور که می‌بینین، ‫اون به هیچ وجه آمادگی پیشنهاد ازدواج رو نداشت.
‫و بعد از ضبط این برنامه چه اتفاقی افتاد؟
‫بعد از پخش این برنامه،
‫استیو به آپارتمان دخترم رفت ‫و اونو به قتل رسوند.
‫اونو 16 بار با چاقو زد.
‫قربان، تا جایی که شما می‌دونین، ‫استیو سابقه خشونت داشت؟
‫بله. بارها به طرز جسمانی به جودی صدمه زده.
‫دلیل اصلی‌ جدایی‌شون هم همین بود.
‫دو مرتبه، جودی با پلیس تماس گرفت...
‫چون اون کتکش زد،
‫که به تهیه کنندگان برنامه هم گفته بود.
‫اولا باید غمگینانه باشه،
‫کاملا باهات احساس هم‌دردی می‌کنم.
‫همینطورم باید گفته بشه که ‫دیگه چیزی از قلبت نمونده،
‫درواقع داری عوضش می‌کنی.
‫- آقای شور... ‫- اون لطیفه‌گو هستش. همچین آدمیه.
‫جناب، دخترت این مرد جوان ‫رو بهتر از دکتر ری...
‫یا از هر کدوم از تهیه کننده‌های تلوزیونی ‫در ورلدواید پیکچرز می‌شناخت.
‫- درست میگم؟ ‫- احتمالا.
‫و بعد از اینکه این برنامه تلوزیونی ‫ضبط و پخش شد،
‫اون دلیلی داشت که معتقد باشه این مرد جوان ‫ممکنه جان اونو به خطر بندازه؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫خب، اون هرگز با پلیس تماس نگرفت ‫تا بگه که وحشت داشته.
‫- به تو زنگ زد؟ ‫- گفت نگرانه که اون چطور ممکنه واکنش نشون بده.
‫- اینو بهم گفت. ‫- کاری انجام دادی؟
‫یعنی، اگه یه پدر فکر کرده که دخترش در خطره، ‫به نظرم باید کاری کنه.
‫من اینطور فرض می‌کنم. ‫تو چیکار کردی؟
‫حقیقت اینه که، هیچ آدم معقولی ‫انتظار اینو نداشت.
‫درسته، آقای بکام؟ ‫نه دخترت،
‫نه، خودت. ‫هیچکس.
‫خب، من با وکیل آمریکایی‌ای که ‫به مسئله رسیدگی می‌کنه صحبت کردم...
‫- خب؟ ‫- تو نُه بار دستگیر شدی.
‫هر دفعه قول دادی که دیگه انجامش ندی، ‫و بعد بوم، یه فک دریایی دیگه کشتی.
‫دارم سعی می‌کنم ترک کنم.
‫ایتن، من اینو به عنوان وکیل و دوستت میگم.
‫فکر نکنم به طور کامل وضعیت باثباتی داشته باشی.
‫مگه کسی هست که باشه؟
‫تا حالا به دکتری مراجعه کردی ‫که کمک بگیری؟
‫- من بیمه ندارم. ‫- این چطور ممکنه؟ تو یه کهنه‌سربازی.
‫خیلی‌خب، دو میلیون نفر از ما بیمه نداریم، شرل.
‫یعنی جورج، رهبر بی‌باک‌مون ‫کهنه‌سربازانی ثبت کرد...
‫که بیش از 28 هزار دلار حقوق می‌گیرن، ‫البته برای بعضی خانواده‌ها.
‫آخرین باری که با یه دکتر صحبت کردی کِی بود؟
‫سه سال پیش.
‫تشخیص دادن که دوقطبی هستم،
‫احتمالا از استرس پس از سانحه هم رنج می‌برم.
‫برام لیتیم تجویز کردن که کمکم کرد،
‫ولی از وقتی بیمه‌ام خراب شده،
‫چند سالی میشه دارو نخوردم.
‫ولی همیشه هم دلربام.
‫می‌خوام دفاعیه‌ی ظرفیت کاهش‌یافته‌ ذهنی به کار بگیرم.
‫نه! من دیوونه نیستم.
‫یعنی، مشکلاتی دارم ‫ولی روانی نیستم.
‫غذا نیاز داشتم.
‫می‌دونی چی دیوونه کننده می‌شد؟ ‫دیوونگی این بود که...
‫اجازه می‌دادم از شدت گرسنگی بمیرم.
‫مسئله این نیست که طاقت شکست خوردن ندارم، ‫ولی اگه به ملوین پالمر ببازم...
‫تا حالا بهش باختی؟
‫نه.
‫ولی مهم نیست چقدر محکم اونو زمین می‌زنم، ‫دوباره بلند میشه.
‫اون منو یاد عروسک بوبوی بادی ‫دوران بچگیم می‌ندازه.
‫می‌زنم بیفته، ولی لبخند زنان برمی‌گشت.
‫از اون عروسک بوبو متنفر بودم،
‫که اونطوری دوباره وایمیستاد، ‫مسخره‌‌ام می‌کرد.
‫یه روز بالاخره...
‫با چاقو زدمش.
‫عروسک بوبوت رو با چاقو زدی؟
‫آره.
‫من چندتا از اسباب‌بازی‌هام رو به قتل رسوندم.
‫- این بده؟ ‫- خب...
‫چندتا قایق تو یه دریاچه غرق کردم،
‫یه کامیون دفن کردم.
‫آقای ماشین رو توی یه پارک ول کردم.
‫حیوون عروسکی هم داشتی؟
‫فقط یکی داشتم، یه خرس تدی ‫وقتی خیلی کوچیک بودم.
‫- اونو کشتی؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫ناگوار از هم جدا شدیم. ‫اون همیشه منو قضاوت می‌کرد به طرز...
‫من اونو به یکی از اون بانک‌های اسباب‌بازی دست دوم اهدا کردم.
‫چی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بوکس.
‫ویدیوی محاوره‌ای.
‫دنی، بازی پخش نمیشه.
‫دارم تمرین می‌کنم. ‫هیچوقت نمی‌تونم سیاه‌پوسته رو شکست بدم. باید آماده بشم.
‫- ای بابا. ‫- چیه؟
‫- اوه، یکم به نظر نژاد پرستانه اومد، همین. ‫- اوه بیخیال، من نژاد پرست نیستم.
‫بازی اینطوریه. ‫تو مراحل ساده یه سفید پوست لاغر می‌ندازن جلوت.
‫تو مراحل سخت‌تر، یه سیاه‌پوست قلچماق گنده
‫دنی، می‌خوای یه موقع باهم شام بخوریم؟
‫- چرا؟ ‫- خب، هیچی. گفتم یه گپی باهم بزنیم.
‫- چه کاسه‌ای زیر نیم کاسست؟ ‫- کاسه‌ای در کار نیست.
‫خب راستش، این هدف سال جدید منه،
‫سعی کنم با آدمایی که بهشون اهمیت می‌دم ‫دوباره ارتباط برقرار کنم.
‫و چون تو برام اهمیت داری... ‫فقط بگو بله یا نه.
‫- بله. ‫- عالیه.
‫و اگه فکر کردی بیای، شلوار بپوش.
‫اون دوستم داره. ‫می‌دونستم.
‫هیچ‌جا نشونه‌ای نبود که این مرد جوان ‫بخواد کسی رو بکشه.
‫خب، بیا منصف باشیم. ‫اون قبلا خشونت به خرج داده.
‫ولی هرگز جان کسی رو به خطر ننداخت.
‫بعلاوه، به خانوم بکام هشدار دادیم که ‫این ضبط‌ها اغلب اوقات ناجورن،
‫که باعث می‌شن مهمان‌ها واکنش‌های عاطفی قوی‌ای ‫بروز بدن.
‫اون توافق‌نامه امضا کرد.
‫اون خبر داشت که شما می‌خواین ‫نامزد سابقش رو بیارین تو برنامه؟
‫- بهش گفته بودیم که ممکنه بیاریمش. ‫- ها.
‫ولی اصل برنامه ما هم همین بود. ‫ما همیشه زوج‌های سابق،
‫پدرهای سوءاستفاده‌گر رو میاوردیم تو برنامه.
‫دکتر ری یعنی همین، ‫مقابله‌ی تهذیب‌گر.
‫حالا، وقتی بهش گفتین که می‌خواین...
‫نامزد سابقش رو بیارین، ‫اون مخالفت کرد؟
‫نه. به هیچ وجه.
‫پس جودی خطر به قتل رسیده شدن ‫رو فرض کرده.
‫- این دیگه نامردیه. ‫- اوه، بیخیال.
‫آقای همیلتون، تو بدون تعلل داری میگی ‫که اصل برنامه‌ات،
‫تشدید کردن، بدتر کردن مقابله‌ی تهذیب‌گره.
‫انجا یه نامزد سابق آشفته داشتی که سابقه ‫آسیب رسوندن و خشونت جسمانی رو داشته.
‫اون بهتر از همه مردِ رو می‌شناخت ‫و یه بارم نگفت...
‫و خیلی هم خوشحال بودی که از قضاوت بدش ‫سوء استفاده کنی.
‫راستی، چند دفعه اون قسمت رو پخش کردین...
‫که مردِ خواستگار کرد؟
‫همونی که باعث قتلش شد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- من سه بار شمردم،
‫به اضافه دفعه‌ای که بعد از کشته شدنش پخش کردین.
‫هر موقع اتفاق بدی می‌افته،
‫همه‌مون حس می‌کنیم که باید یکی رو مقصر بدونیم.
‫اصلا منم انجامش میدم. ‫شما هم همین کارو می‌کنین.
‫- همه‌مون این کارو می‌کنیم. ‫- من درخواست دارم که این مرد تحریم بشه...
‫تحریم؟ ‫وای، انگار بیشتر داری می‌سوزی.
‫- عمداً کاری می‌کنه که سوالاتم رو تخریب کنه، حواس هیئت منصفه رو پرت کنه. ‫- باید آتش نشانی بیاد...
‫- تا کامل نسوخته. ‫- عمدیه، غیر قانونی...
‫خفه شو، کله بوبویی!
‫- تو دادگاه عمومی اینطوری صداش کردی؟ ‫- انگار...
‫انگار دوباره بچه می‌شم وقتی...
‫دنی، تو تا حالا در بچگی ‫اسباب‌بازی‌هات رو به قتل رسوندی؟
‫به سوپر ساندی صفحه تختم شلیک کردم.
‫نه، ولی وقتی بزرگ می‌شدی ‫شده با خشونت با اسباب‌بازی‌هات رفتار کنی؟
‫خب، اسباب‌بازی‌های جنگیم رو می‌ترکونم.
‫و سر بعضی از عروسک‌های خواهرم رو می‌کَنم
‫چرا اینطوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫چرا این روزها همه یه جوری بهم نگاه می‌کنن؟
‫- چرا پیاز دستته؟ ‫- اوه.
‫خب، با شرلی قراره شام بخورم.
‫- می‌خوام گریه کنم. ‫- ببخشید؟
‫خب، اولین باری که عاشقم شد رو یادمه.
‫فکر کرد من آسیب پذیرم.
‫پس امشب، می‌خوام گریه کنم.
‫همونطور که رابرت فراست گفت، ‫"نه اشکی برای نویسنده، نه ابراز علاقه‌ای".
‫گفت، ‫"نه اشکی برای نویسنده، نه اشکی برای خواننده".
‫حالا هرچی. مثل حرکت ماهی ماسکی انجام میدم. ‫یه هفته‌ای واسه هیلاری جواب داد.
‫تنها مشکل اینه که نمی‌تونم بدون پیاز گریه کنم.
‫همه اشکدان‌هام پلمپ شدن.
‫گزارشاتی به دستمون رسید که یه آدم پیر ‫داره به فک‌های دریایی شلیک می‌کنه.
‫رفتم سر اسکله و اونو دیدیم.
‫- تو بندر بوستون؟ ‫- آره، تو اون قایق داغون قدیمیِ 1.5 متریش بود،
‫یه چوب ماهی‌گیری و شاتگان هم دستش بود.
‫- تا حالا واقعا اونو دیدی که به یه فک دریایی شلیک کنه؟ ‫- بیشتر از یه بار.
‫بهت گفت که برای خوردن ماهی‌گیری می‌کنه؟
‫بله، ولی قانون حفاظت از پستانداران تفنگ‌داران نیروی دریایی ‫فک‌های دریایی رو گونه محافظت‌ شده‌ای می‌کنه،
‫که بارها و بارها بهش گفتیم.
‫تو گزارش پلیست دیدم که ‫به وضعیت روانی موکلم اشاره کردی.
‫بله.
‫یادته چی گفتی؟
‫گفتم از لحاظ روانی به نظر نامتعادل میومد.
‫- تو عمداً به حرفم گوش نکردی. ‫- نه، این کارو نکردم.
‫- بهت گفتم که به اون ربطش ندی، ولی همین کارو کردی. ‫- نه.
‫فقط داشتم زمینه‌سازی می‌کردم ‫تا قصد روانی رو بی‌اثر کنم،
‫که یکی از عناصر این جرمه.
‫- نمی‌خوام کسی بهم بگه دیوونه. ‫- من این کارو نمی‌کنم.
‫بله، داری همین کارو می‌کنی! ‫من یه قهرمان جنگی‌ام.
‫حق مفتخر بودن رو به دست آوردم.
‫من یه قربانی نیستم! ‫من قربانی نیستم.
‫نیازی ندارم که کسی دلش برام بسوزه.
‫- باشه. می‌شنوم چی میگی. ‫- خیلی‌خب.
‫حالا تو باید حرفای منو بشنوی.
‫باید اجازه بدی که با عناصر پرونده مبارزه کنم،
‫که یکی‌شون قصد روانیه.
‫وگرنه زندانی میشی.
‫دنی، تو می‌دونی...
‫- حتی می‌ترسم که بپرسم. ‫- راز نگه می‌داری؟
‫این بسته آب تو جیبم قرار می‌گیره. ‫این دکمه رو بزنم،
‫آب از لوله‌ها و سیم‌ها رد میشه...
‫اشک در میاد.
‫- و چرا اونوقت؟ ‫- تا نشون بدم که من آسیب پذیرم.
‫باید با حساسیتم شرلی رو تحت تاثیر قرار بدم.
‫بهش بگی اخراجت می‌کنم.
‫خب، با دیدن وسایلی که روی گونه‌هاته ‫نتیجه‌ دلخواهت خراب نمیشه؟
‫با گریم می‌پوشونیمشون. ‫و اگه صورتم باد کرد،
‫بهش می‌گم خواب نداشتم.
‫دنی، این حتی واسه تو هم مسخره‌ست.
‫این حتی دلیل کافی‌ای واسه تیمارستانی شدنه.
‫خدایا، کارل.
‫احساساتم جریحه‌دار شد.
‫می‌دونین من چیه روحیه انسان‌ها ‫رو دوست دارم؟
‫همدردی ما. ‫توانایی‌مون برای دلسوزی واسه آدمایی که رنج می‌کشن.
‫اصلا پارسال یه پرونده داشتیم،
‫زنی از یه فروشگاه بزرگ شکایت کرد ‫چون به کودک نوپا خورد بود و افتاده بود.
‫هیئت منصفه یه رأی 6 رقمی بهش داد. ‫با اینکه...
‫کودک نوپایی که با برخورد بهش افتاده بود ‫بچه‌ی خودش بود.
‫والا راست میگم. ‫بعضی وقت‌ها دلسوزی...
‫وجود هیئت منصفه رو می‌گیره.
‫اون مرد دخترش رو از دست داد.
‫حالا، اگه شما نمی‌خواستین به هر طریقی که می‌تونین ‫دردش رو کمتر کنین که انسان نبودین.
‫ولی بیاین روراست باشیم. ‫هیچکس نمی‌تونست اینو پیش‌بینی کنه،
‫نه حتی خود مقتول، ‫کسی که بهتر از همه اونو می‌شناخت.
‫و راستی، اون بود که تو تلوزیون ملی ‫درخواست خواستگاریش رو رد کرد.
‫می‌تونست بگه، ‫"بیا بعداً راجع‌بهش صحبت کنیم".
‫ولی خودش خواست جلوی دوربین ‫دست رد به سینه‌اش بزنه.
‫و بعد از اینکه همه‌چی خراب شد،
‫اون هرگز به پلیس یا حتی به پدرش نگفت،
‫"هی، اون برای امنیتم خطرناکه".
‫چرا؟ ‫چون نمی‌تونست اینو پیش‌بینی کنه.
‫موکل منم نمی‌تونست.
‫با اینکه خیلی برای این مرد ناراحتین،
‫و بایدم باشین.
‫اون دختر کوچولوش رو از دست داده.
‫براش گریه کنین، ‫براش دعا کنین،
‫ولی نذارین روی تصمیمتون تاثیر بذاره.
‫من فیلم شبکه به نویسندگی پدی چایفسکی رو یادمه.
‫افراط‌ها و ضلالت‌ها رو به تصویر کشید...
‫که تلوزیون به خاطر میزان تماشاگر ‫بهش متوسل می‌شد.
‫فیلمی بود که خیلی فراتر از دوران خودش بود،
‫ولی الان با توجه به اینکه تلوزیون به کجا رسیده ‫به نظر دِ مُده میاد.
‫شک دارم که حتی چایفسکی می‌تونست تصور کنه ‫که تو یه برنامه تلوزیونی مسابقه دهنده بذاره...
‫تا کرم یا اندام خام حیوون‌ها رو بخورن،
‫یا اینکه زن‌ها خودشون رو خجالت‌زده کنن ‫تا با میلیاردهای دروغی ازدواج کنن.
‫یه شبکه معامله‌ای به او.جی. سیمپسون پیشنهاد کرد...
‫تا یه قسمت برنامه ویژه در ساعت شلوغی تلوزیون درست کنه ‫که چطور امکان داره همسر سابقش رو کشته باشه.
‫تلوزیون چیزِ نجیبیه، مگه نه؟
‫خب، افسوس اینجاست که یه زمانی همینطور بود.
‫و برای خیلی‌ها هنوزم باید همینطوری باشه. ‫تلوزیون ما رو به ماه برد.
‫اجازه داد وقتی یه رئیس جمهور عزیزمون ترور شد...
‫با همدیگه به عنوان یه ملت گریه کنیم.
‫پوشش پایدار و مفصلش در ویتنام...
‫باعث اتمام اون جنگ شد.
‫تلوزیون به ما ادوارد آر. مورو،
‫والتر کرونکیت، راد سرلینگ، ‫ارنی کوواچ رو داد.
‫ما سریال‌هایی مثل مدافعان، ‫همگی در خانواده...
‫منم طرفدار نوستالژی هستم، ‫ولی شاید بهتر باشه به حوادث اخیر بپردازیم.
‫- چطوره، آل؟ ‫- حوادث اخیر. چه متناسب.
‫میشه گفت که پس‌رفت تلوزیون...
‫با برنامه‌ای به اسم امور جاری شروع شد،
‫که روزنامه‌نگاری تبلوید رو شروع کرد...
‫- داری یادی از گذشته‌ها می‌کنی! ‫- میشه خفه بشی؟
‫قبلا استانداردهای عالی‌ای تو تلوزیون وجود داشت.
‫منظورم برنامه‌هایی مثل امی و پیبادی نیست.
‫ولی مدتی نه چندان قبل، ‫گوینده‌های تلوزیونی حس مسئولیت واقعی‌ای داشتن.
‫تعهد قانونی‌شون در خصوص...
‫عمل کردن برای منفعت مردم ‫رو خیلی جدی می‌گرفتن.
‫حالا شبکه‌ها دنبال لذت‌های ناخوشایند ‫و کنجکاوی‌های بیمارگونه ما هستن،
‫و می‌چسبن به اونا به امید اینکه ‫ما رو معتاد کنن.
‫وقتی مردم رو شیفته کنی، ‫دیگه گیرشون انداختی.
‫و باید مردم رو شیفته کنی،
‫چون امروزه همه‌چیز آمار بیننده، اطلاعات جمعیتی، ‫سهم بازار و پوله.
‫حتی بخش‌های خبری هم الان مراکز سود هستن.
‫که یعنی اگه مجری‌های خوشتیپ ‫و دندون سفید...
‫آمار تلوزیونی بهتری نسبت به روزنامه نگاران معتبر داشته باشن، ‫برنامه چشم‌نوازتر گیرتون میاد.
‫و اگه پوشش مثبت جنگ در عراق...
‫به خونه‌های بیشتری برسه، ‫فاکس نیوز گیرتون میاد.
‫درواقع، امروزه می‌تونین بین اخبار...
‫جناح راست سیاست و جناح چپ سیاست ‫شبکه عوض کنین.
‫چه بلایی سر برنامه گزارش هانتلی برینکلی ‫و جان کنسلر اومد؟
‫چه بلایی سر اخبار اومد؟ ‫اون موقع فقط اخبار بود.
‫حالا ما آشغال‌های حزبی داریم که ‫به کمترین مخرج مشترک متوسل می‌شن...
‫- عالیجناب؟ ‫- که ما رو به بحث برنامه مربوطه، یعنی دکتر ری می‌رسونه.
‫آقای پالمر میگه که امکان نداشت ‫موکلش انتظار اینو داشته باشه.
‫خب، این صرفاً حقیقت نداره.
‫این مصیبت اجتناب ناپذیر بود.
‫عملا از پیش نوشته شده‌ست.
‫قبلا هم اتفاق افتاده.
‫کمین‌های تاک‌شوها به بی‌راهه کشیده شدن ‫و باعث قتل یا خودکشی شدن.
‫این اولین بار که نیست. ‫ولی این چیزیه که واقعا وحشتناکه.
‫یه مصیبت اینجا اتفاق افتاد. ‫یه زن کشته شد.
‫ولی برای برنامه... ‫برای برنامه، مصیبت واقعی...
‫این بود که کشته شدنش در برنامه اتفاق نیفتاد.
‫- اوه عالیجناب، من اعتراض دارم. ‫- اونطوری آمار بینندگان سر به فلک می‌کشید.
‫اون موفقیت بزرگی بود که همه امیدش رو داشتن.
‫ولی باید...
‫به دومین چیزِ خوب اتفاق بسنده می‌کردن، ‫که قتل به خبر تبدیل شد.
‫برنامه نایتلی نیوز با کمال خوشحالی ‫اون کارو براشون کرد.
‫هرچقدر که دکتر ری می‌خواست ‫تبلیغ‌شون رو کردن،
‫بارها و بارها کلیپ‌های عاطفی و ناراحت کننده‌ ‫از برنامه رو نشون دادن.
‫و می‌بینین چقدر قشنگ از آب در میاد؟ ‫دختره کشته میشه.
‫برنامه نفع می‌کنه، اخبار نفع می‌بره ‫و به خورد ما می‌دنش.
‫آدمایی که دچار آسیب روانی هستن...
‫روی میارن روی صحنه،
‫تا ازشون سوءاستفاده کنن، مسخره‌شون کنن، ‫دستشون بندازن.
‫معلومه که همچین چیزی نصیبمون میشه.
‫و می‌مونیم تا بیشتر هم گیرمون بیاد، ‫چون فروش می‌کنه،
‫و تولیدش خرجی نداره.
‫و چیش باب میل نیست؟
‫اینجا ما یه نامزد سابق با بی‌ثباتی عاطفی ‫و سابقه خشونت داشتیم...
‫که آماده به خواستگاری کردنی بود ‫که قطعا جلوی دنیا رد می‌شد.
‫و اینکه یه زن جوان بیگناه کشته شد ‫کاسبی خوبی برای همه بود.
‫فقط کاسبی بود.
‫خب، شکایت هم همینطوره.
‫به یاد ماندنی‌ترین بخش فیلم "شبکه"...
‫موقعی بود که هاوارد بیل در تلوزیون ملی ‫شروع به فریاد زدن کرد،
‫"من بدجور عصبانی‌ام، ‫و دیگه تحمل نمی‌کنم"،
‫و کشور هم بهش ملحق شد.
‫شما هم باید الان ملحق بشید.
‫شما باید به اون اتاق برگردید...
‫و بگید که ساکت نمی‌مونید و نمی‌ذارید که این شبکه‌ها ‫برای سود به نجابت حمله کنند.
‫سوءاستفاده از آدم‌های محروم از حق و حقوق ‫رو تحمل نمی‌کنید.
‫شما از شبکه‌هایی که دارن رسانه‌ای رو تحقیر می‌کنند ‫که قرار بود نگهبانانش باشن، خسته شدید.
‫دیگه تحمل نکنید. ‫لطفا. خواهش می‌کنم،
‫بدجور عصبانی بشید.
‫و بیشتر از این...
‫تحمل نکنید.
‫- تو دانشگاه رفتی، قربان؟ ‫- نه.
‫بعد از دبیرستان به جنگ اعزام شدم.
‫وقتی از دوره‌ی خدمت برگشتم...
‫دکترها تشخیص دادن که تو دوقطبی هستی،
‫و از اختلال استرس پس از سانحه رنج می‌بری.
‫برات لیتیم تجویز کردن.
‫من دیوونه نیستم.
‫ایتن، بیا درمورد فک‌های دریایی حرف بزنیم.
‫دراصل سعی به ماهی‌گیری کردم. ‫گرسنه بودم و چندتا فک دریایی زدم.
‫درخواست مستمری کردی؟
‫من اعتقادی به صدقه گرفتن ندارم.
‫اگه یه مرد می‌تونه برای خودش تامین کنه، ‫باید این کارو کنه و منم می‌تونستم.
‫فقط دولت فدرال بهم اجازه نمیده.
‫واقعا نمی‌دونم چه استدلالی کنم. ‫اون یه قاتل زنجیره‌ای فک دریایی هستش.
‫نمی‌ذاره استدلال کنی که اون مشکل جنون داره؟
‫حتی اگه بذاره هم نمی‌تونم. ‫دادخواستش رو ندادیم.
‫تنها چیزی که می‌تونم بگم اینه که...
‫اون توانایی ذهنیش رو نداره که ‫بتونه قصد لازم برای انجام این جرمه رو شکل بده.
‫- مطمئنم که درستش می‌کنی. ‫- می‌تونی تصور کنی؟
‫اون تو قایق 1.5 متریش توی بندر ‫داره سعی می‌کنه ماهی بگیره.
‫- یه مرد 60 ساله. ‫- اوه، وحشتناکه.
‫خیلی دلم براش می‌سوزه.
‫تازه کهنه‌سرباز جنگی هم هست.
‫- دنی، حالت خوبه؟ ‫- خب، همین فکر گرسنگی کشیدن یه مرد.
‫- چی... ‫- همچنین صیاد هم هست.
‫من از گرسنگی کشیدن آدما متنفرم.
‫اون بچه‌های کوچیک تو آفریقا.
‫- همه‌چی روبراهه؟ ‫- نه!
‫گرسنگی جهان؟ ‫دارفور؟ ایدز؟
‫اوه، ناراحت کننده‌ست. ‫خیلی ناراحت کننده‌ست.
‫وای خدا! ‫ای بابا، تو چیکار کردی؟
‫- هیچی. فقط به حرفات گوش دادم... ‫- بس کن.
‫صدای خودمو پیدا کردم.
‫چرا شیلنگ‌های کوچیکی به صورت وصلن؟ ‫حقیقت رو بگو.
‫خب، آخه من... ‫من...
‫- حقیقت رو بگو دنی وگرنه میرم. ‫- نه، نه. نرو.
‫آخه می‌خواستم دوباره دوستم داشته باشی.
‫ببخشید؟
‫می‌خواستم یاد موقعی بیفتی که ‫من دل‌نازک و حساس بودم.
‫گفتی که می‌خواستی شعه قدیمی رو ‫دوباره روشن کنی...
‫منم گفتم با چند قطره اشک ردیفش کنم.
‫دنی، من دنبال روشن کردن عشق قدیمی‌مون نیستم.
‫- واقعا؟ ‫- نه.
‫تو فکر کردی این شام به خاطر همین بود؟
‫نه.
‫داشتم شوخی می‌کردم. ‫حرف الکی نزن.
‫- دنی، تو دوست خوبی هستی، ولی... ‫- من باید برم.
‫- پیش خودت چی فکر می‌کردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- تو به خاطر اشک لوله به صورتت وصل کردی! ‫- اوه بیخیال شو، باشه؟
‫همیشه نگاه کردن به گذشته راحته.
‫فکر کردم شاید سر قتل ‫مشکلات احساس گناه رو تجربه می‌کردی،
‫و خب، شاید بتونی از اول شروع کنی.
‫- فکر کردی خیلی بامزه‌ای؟ ‫- مشکل دلقک هم داری، مگه نه؟
‫نه، نه. صرفا یه مشکل مسخره گرفتنه. ‫ببین چطوری...
‫میشه لطفا ببریش؟ ‫از اینجا ببرش!
‫به نظرم شما دو نفر بالاخره مشکل‌تون ‫رو حل می‌کنین.
‫به گفته‌ی خودت، همه اینا تظاهر بی‌ضرره.
‫آه...
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌بینی؟ مهم نیست که... ‫نمیشه...
‫همیشه لبخند زنان برمی‌گرده، منو دست می‌ندازه! ‫پایین نمی‎‌مونه!
‫- اوه خدایا، دنی! ‫- خب، همینو می‌خواستی، مگه نه؟
‫- تو با خودت اسلحه حمل می‌کنی؟ ‫- خب که چی؟ دقیقا می‌دونم...
‫یا خدا.
‫ها.
‫اینطور نیست که ما دنبال گرفتن آقای ملمن هستیم.
‫ولی اون عمداً، مکرراً، علناً ‫یه قانون فدرال رو زیر پا گذاشت،
‫که باید بگم به طرز خطرناکی هم بوده.
‫چند بار باید بیخیال بشیم ‫تا اینکه بالاخره بگیم کافیه.
‫تو رو تحت پیگیرد قانونی قرار می‌دیم ‫و زندانیت می‌کنیم؟
‫وقتی با ماشین میام میرم سر کار، ‫هر از گاهی به نبش‌ خیابون‌هایی می‌رسم...
‫که کهنه‌سربازان جنگ ویتنام یا جنگ خلیج ‫دارن به خاطر پول غذا گدایی می‌کنن.
‫سعی می‌کنم نگاه نکنم. ‫منو معذب می‌کنه.
‫راحت‌تره که بی‌اعتنایی کنیم ‫و وای که ما به عنوان ملت خوب این کارو کردیم.
‫هزاران و هزاران کهنه‎ سرباز جنگ ویتنام...
‫به خاطر فقر، مواد یا خودکشی ‫در این کشور از دست رفتن،
‫و آمار ارتش‌مون در عراق بدتر هم هست.
‫با دوره‌های مأموریت مکرر، ‫سربازها 50 درصد بیشتر...
‫احتمال داره دچار بیماری‌های روانی بشن،
‫که شامل اختلال استرس پس از سانحه هم میشه.
‫همه ما درمورد چهار هزار بچه‌ای که ‫تو نبرد در عراق از دست دادیم شنیدیم.
‫ولی اینجا در کشور خودمون، ‫فقط در سال 2005،
‫6200 مورد خودکشی در بین کسانی داشتیم ‫که در نیروهای مسلح ما خدمت کردن.
‫- همه‌گیر شده. ‫- ببخشید، ولی این پرونده...
‫درمورد وضعیت سربازانی که در عراق می‌جنگن نیست.
‫درکل درمورد سربازهاست که ‫موکل منم سرباز بوده.
‫بله، ولی پیشنهاد می‌کنید به سربازانی ‫که قانون‌شکنی می‌کنند توجه ویژه بشه؟
‫توجه ویژه؟ ‫جناب قاضی، این کهنه‌سربازان جان‌شون رو فدا کردن.
‫بعضی‌هاشون نقص عضو شدن. ‫بعضی‌هاشون بیماری روانی دارن،
‫و ما حتی نمی‌تونیم سوپ واسه خوردنشون ‫رو تضمین کنیم.
‫نه، اونا به ندرت توجه ویژه نصیبشون میشه. ‫انگار به فک‌های دریایی توجه ویژه میشه.
‫ما می‌تونیم به گرگ‌های صحرایی شلیک کنیم، ‫گوزن شکار کنیم، گاوها رو سر ببریم،
‫کاری که با مرغ‌ها می‌کنیم که دیگه جای خودش.
‫ولی ما درواقع قانونی داریم که ‫از فک‌های دریایی محافظت می‌کنه.
‫چرا؟ اونا در خطر انقراض که نیستن. ‫به خاطر ناز بودنشونه؟
‫راحت‌تر میشه بهشون نگاه کرد، ‫برخلاف کهنه‌سربازان جنگی گرسنه که بیماری روانی دارن؟
‫ما ایالات متحده هستیم،
‫ثروتمندترین کشور دنیا، ‫اونوقت کهنه‌سربازان‌مون رو به امون خدا ول می‌کنیم.
‫اجازه می‌دیم گرسنگی بکشن. ‫بهشون رسیدگی نمی‌کنیم.
‫ولی هی، تا زمانی که یه برچسب ‫به ماشین‌مون بچسبونیم...
‫که نوشته باشه از سربازهامون حمایت می‌کنیم، ‫به گمونم مشکلی نباشه.
‫ایتن ملمن قهرمانیه که افتخارات جنگی داره.
‫اون با اختلال استرس پس از سانحه برگشت.
‫سر شغل موندن رو براش سخت کرد،
‫واسه همین بیمه‌اش رو از دست داد، ‫و درمانی نصیبش نشد،
‫و گرسنگی کشید.
‫اون از کسی دزدی نکرد. ‫به بانک دستبرد نزد،
‫یا بقالی‌ای رو بهم نریخت،
‫یا بستنی‌ای از دست کسی نقاپید.
‫رفت ماهی‌گیری، شایدم بشه گفت شکار،
‫و دولت فدرال به جای اینکه ‫بهش غذا بده،
‫تصمیم گرفت 30 هزار تا 40 هزار دلار ‫پولی که نداریم رو خرج کنه...
‫تا بهش یه سلول زندان بده.
‫توجه ویژه، نه.
‫توجه درست و درمون ممکنه خوب باشه.
‫750 هزار دلار. ‫می‌خوای بخواه، نمی‌خوای نخواه.
‫نمی‌خوام.
‫آلن، اگه دختره رو سهل‌انگار بدونن، ‫ممکنه هیچی نصیبمون نشه.
‫- بعلاوه غیرقابل پیش‌بینی بودن... ‫- جری.
‫- وقتت داره تموم میشه. ‫- تصمیم با خودته.
‫- به نظرم بیشتر نصیبمون میشه. ‫- آلن.
‫به نظرم بیشتر نصیبمون میشه.
‫دیگه آخرشه.
‫پیشنهاد رو رد کن.
‫شنیدی چی گفت، آقای پالمر.
‫اعضای هیئت منصفه، به رأیی رسیدید؟
‫- بله، عالیجناب. ‫- و رأی‌تون چیه؟
‫ما هیئت منصفه، در خصوص پرونده ‫بکام در مقابل ورلدواید پیکچرز،
‫به نفع شاکی رأی می‌دیم،
‫و به مدافع دستور می‌دیم تا به میزان ‫4.3 میلیون دلار دیه بدن.
‫الان گفت...
‫عالیجناب، خواهشمندم که حکم ‫به دلیل افراط و تفریط لغو بشه.
‫آقای پالمر...
‫خفه شو!
‫خیلی‌خب. ‫هیئت منصفه با تشکر دادگاه مرخصه.
‫جلسه مختومه شد.
‫ناامید شدی، ملوین؟ ‫سه بوپ بزن یعنی موافقی.
‫باید اعتراف کنم، آل. ‫تا آخرش باحال و سرگرم کننده بودی.
‫- من اینطوری‌ام دیگه. ‫- من که ببازم یا ببرم دستمزدم رو می‌گیرم.
‫حالا که می‌تونیم اعتراض ثبت کنیم،
‫پول بیشتری هم گیرم اومد. ‫این کاریه که کردم.
‫سرم شلوغه.
‫دنی.
‫شرلی، چرا منو به شام دعوت کردی؟
‫چون برام عزیزی.
‫من اجازه دادم بعضی از دوستی‌هام ‫تضعیف بشن یا...
‫و خب،
‫به گمونم نگرانتم.
‫همین؟ تو نگران منی؟
‫دنی، تو بدون شلوار اینور و اونور راه میری، ‫به صورتت لوله اشک وصل می‌کنی.
‫قضیه شلوار رو که توضیح دادم.
‫اشک‌ها واسه تو بودن.
‫به نظرت امکان نداره نمی‌تونیم برگردیم پیش هم؟
‫- یعنی اینقدر دور از سطله؟ ‫- عرف.
‫- چی؟ ‫- درستش دور از عرفه، نه سطل.
‫شرلی، ما همدیگه رو دوست داریم.
‫من دوستت دارم، دنی ‫ولی نه از لحاظ عاشقانه.
‫آه بیخیال، شرلی. ‫تو سن ما،
‫اگه قلب‌مون یه ذره ناجور بزنه ‫ممکنه بمیریم.
‫باید بیخیال این عاشقی بشی.
‫هیچکس بیخیالش نمیشه.
‫- قاضی برگشته. ‫- ممنون.
‫دنی، تو دادگاهی نداری. ‫قاضی منو میگه.
‫با دستگاه اشک یه مشکل کوچیک داشتم.
‫باید مشکلات رو حل کنم.
‫وقتی حلشون کنم، من...
‫می‌دونم که کشورمون کمبود داره،
‫و نمی‌تونیم همه رو سیر کنیم ‫یا براشون بیمه سلامت تأمین کنیم.
‫ولی به نظر من اگه یه سرباز...
‫به خاطر این کشور جانش رو به خطر بندازه، ‫این کشور هم در قبال اون چیزی مدیونه،
‫اگه قانونا نباشه، بصورت اخلاقی مدیونه.
‫من آقای ملمن رو بیگناه اعلام می‌کنم.
‫- وای خدا! ‫- جلسه مختومه شد.
‫ممنون، شرلی.
‫- تو جونم رو نجات دادی. ‫- چطوره واسه جشن گرفتن شام مهمونت کنم؟
‫- اوه... ‫- یه جای دنج بلدم که پستاندار دریایی سِرو می‌کنه.
‫اوه، اگه اشکال نداره ‫فکر نکنم بیام.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫ممنون، شرلی.
‫اوه، پول دستمزد رو میدم.
‫و اون به لبخند زدن ادامه داد ‫انگار اون برنده شده،
‫همون پوزخند وحشتناک عروسک بوبو رو داشت.
‫با اینکه خیلی می‌خواستم تو این پرونده به موکلم کمک کنم، ‫شرمسارم که اعتراف کنم...
‫انگیزه اصلیم شکست دادن ملوین پالمر بود.
‫می‌دونم به نظر دیوونگی میاد،
‫ولی اون واقعا خاطرات عروسک بوبو رو زنده کرد.
‫مدام برمی‌گرده وایمیسته و تو صورتت میگه ‫"تو باختی".
‫لورین فکر می‌کنه که من دارم ‫خودبیزاری می‌‎کنم.
‫همه ما به هر نحوی ‫قربانی دوران بچگی‌مون هستیم.
‫به خاطر اوضاعت با شرلی متاسفم.
‫آره.
‫کوئه سران، سران. ‫[معنی جمله صحیح: اتفاقی که بخواد بی‌افته، می‌افته]
‫سِراست.
‫- واقعا؟ فکر می‌کردم سِرا می‌گن. ‫- نه، سِرا می‌گن.
‫- سران چیه پس؟ ‫- یه کاغذ دور پیچه. ساندویچ‌ها تازه نگه می‌داره.
‫ببین، اگه من از شرلی جدا شده بودم...
‫نه، همه اینا غرور مردانه‌ست.
‫عین تو که باید خودت رو توی دادگاه ثابت می‌کردی و...
‫ما یه جوری برنامه‌ریزی شدیم، این...
‫فقط نمی‌خوام به عنوان بازنده دیده بشیم.
‫به نظرم ما اونقدر با ترس از ضعیف دیده شدن ‫زندگی می‌کنیم...
‫که شاید موقع موعود، ‫بدون دیده شدن می‌میریم.
‫دنی، تا حالا شده نگران باشی که وقتی بمیری ‫مردم...
‫هرگز درست نشناخته باشنت؟
‫نمی‌خوام منو بشناسن.
‫می‌خوان نسخه‌ای که خودم میگم ‫رو باور کنن.
‫تازشم، تو منو می‌دونی.
‫همین کافیه.
‫لورین فکر می‌کنه تا زمانی که کمک حرفه‌ای نگیرم، ‫موقعی که مسئله...
‫شکل دادن ارتباط واقعا صمیمی با یکی باشه ‫معلول می‌مونم.
‫- کی نیاز به کسی داره؟ ‫- خب، بذار یه چیزی بهت بگم. تو با من صمیمی هستی.
‫یکی رو داری که ازت به عنوان کسی که هستی ‫خوشش میاد.
‫یعنی، سیگار برگ، نوشیدنی، ‫رفاقت واقعی به این می‌گن.
‫و من دوستت دارم.
‫امتیاز اضافه.
‫- پس ردیفم. ‫- آره. جفت‌مون ردیفیم.
‫واسه همینم دوست داریم این بیرون بشینیم. ‫بهمون یادآوری می‌کنه...
‫که ما ردیفیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫ما می‌خوایم یه سلاح کشتار جمعی بسازیم...
‫که کنترلش دست ما باشه.
‫- منظورت از ما چیه؟ ‫- نانتاکت.
‫یه بمب هسته‌ای در نانتاکت؟
‫- من با یه شخص فوق العاده آشنا شدم. ‫- عالیه. خب؟
‫میگه که چیزخورش کردم.
‫بابا؟ منم. ‫شرلی‌ام.
‫اون هیچ کدوم از ما رو نمی‌شناسه.
‫همدردی می‌کنم. پدر خودم به خاطر آلزایمر مُرد. ‫ولی ما قوانینی داریم.
‫قراره از دادگاه اجازه بگیریم ‫که به عمرش پایان بدیم؟
‫- بله. ‫- روندش دشواره، شرلی.