‫آنچه گذشت...
‫مرتب مسخره‌ترین شکایات ‫رو قبول می‌کنیم.
‫نمیشه فقط از روزت لذت ببری؟
‫فقط باید افق دیدت رو یکم بالاتر ببری.
‫برای ولنتاین فیلم خیلی ‫قشنگی میشه، اما در دنیای واقعی...
‫در دنیای واقعی عشق غیرقابل توضیح‌ترین...
‫غیرعلمی‌ترین و ‫غیرمنطقی‌ترین پدیده‌س.
‫سواستفاده کردن از کسی که آلزایمر داره...
‫- مشخصه که یکم حساسم، با توجه... ‫- با توجه به چی؟
‫- ای کاش می‌تونستم بگم بهتر شده، ولی... ‫- سلام، بابا. شرلی هستم.
‫ببخشید.
‫- اتاق والتر اشمیت کجاس؟ ‫- شرلی؟
‫- چی شده؟ ‫- خوبه. چند تا دنده‌ش شکسته
‫- الان داره استراحت می‌کنه ‫- چی شده؟
‫این هفته حالش بدتر شد.
‫دیگه هیچکدوم ما در ‫آسایشگاه رو نمی‌شناخت.
‫عصبی میشه. انگار ‫همیشه وحشت‌زده‌س.
‫چطور آسیب دیده؟
‫از پنجره اتاق خوابش پریده بیرون.
‫یه پرچین جلوی سقوطش رو گرفته ‫و احتمالا جونش رو نجات داده
‫از پنجره پریده بیرون؟
‫به خاطر زوال عقلشه. باید برگردم ‫اونجا. زیاد حالش خوب نیست.
‫- منم باهات میام. ‫- ممنونم. نیازی نیست.
‫خب، شاید منو یادش بیاد.
‫همیشه رابطه خیلی ‫خوبی با پدرت داشتم.
‫می‌رفتیم شکار. ماهیگیری. اون باری ‫که به ساق پاش شلیک کردم رو یادته؟
‫شانس اوردی یادش نمیاد.
‫- واقعا ترجیح میدم تنها برم. ‫- دوست دارم ببینمش.
‫- همیشه علاقه زیادی به پدرت داشتم ‫- واقعا؟
‫- و همیشه ازم خوشش می‌اومد. ‫- آره درسته.
‫باشه پس. بیا بریم.
‫جری، چی شده؟
‫- توی دردسر افتادم. ‫- چه جور دردسری؟
‫- نمی‌تونم بهت بگم. ‫- چرا نمی‌تونی بهم بگی؟
‫پناه بر خدا.
‫- اونم نیست. ‫- اینقدر ناله نکن و راحت بهم بگو.
‫- خب، در طول حمله عاشق شدم. ‫- کدوم حمله؟
‫مهم نیست، با یه ‫آدم خیلی معرکه آشنا شدم.
‫- عالیه و؟ ‫- و به خاطر تعرض ازم شکایت می‌کنه.
‫تعرض؟
‫اینقدر جیغ نزن. شبیه یه خوک میشی.
‫چی شد؟ بدون رضایتش لمسش کردی؟
‫نه، هرگز این... ادعا می‌کنه...
‫میگم من چیزخورش کردم.
‫جری؟
‫این کار رو کردی؟
‫خب، شاید یکم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫امیدوارم که در روز ‫یادبود بتونی به جزیره بیای...
‫اگه بتونم خودمو از اینجا خلاص کنم.
‫خیلی عالی میشه. دلتنگت میشیم.
‫لطفا
‫خب، براتون چی کار کنم؟
‫می‌خوایم یه بمب اتم بسازیم.
‫- چی داری میگی؟ ‫- می‌خوایم یه سلاح کشتار جمعی بسازیم...
‫که کنترلش دست ما باشه
‫- منظورت از ما یعنی؟ ‫- نانتاکت.
‫به طور رسمی از طرف ‫هیئت برگزیدگان اومدم...
‫و لیز هم به عنوان شهردار اومده
‫جزیره بسیار کوچیکی هستیم. ‫به شدت در معرض خطریم
‫صاحبخونه‌ها مدام در مورد...
‫امنیت نگران میشن...
‫و خب پولداریم. از پسش برمیایم.
‫یکی می‌خوایم.
‫یه بمب اتمی در نانتاکت؟
‫این حق رو بهمون ندادن ‫که پلوتونیم بخریم...
‫کمیته مقررات هسته‌ای نمیذاره.
‫- چقدر بد شده، نه؟ ‫- می‌خوایم شکایت کنیم.
‫این روزها چه موادی ‫توی جزیره به فروش میره؟
‫- کارل، می‌دونی به نظر دیوونگی میاد ‫- نه بابا؟
‫اما اگه اتفاقی بیافته که دولت ‫میگه گریزناپذیره...
‫کی میاد ازمون محافظت کنه؟
‫تاکستان؟ نه. نه. باید ‫هوای خودمونو داشته باشیم.
‫و خوشبختانه، ثروت ‫و وسایل این کار رو داریم.
‫یه بمب اتمی می‌خواین؟
‫هر چی زودتر.
‫- اکسی‌توسین؟ ‫- یه هورمونه، نه دارو
‫- چی کار می‌کنه؟ ‫- خب، در کل باعث اعتماد مردم بهت میشه.
‫یه هورمون هست که باعث میشه ‫مردم بهت اعتماد کنن؟
‫بیشتر برای خودم استفاده کردم.
‫به آدمهایی که اضطراب ‫اجتماعی دارن هم کمک می‌کنه.
‫بهم اجازه داد منم به اون اعتماد کنم.
‫مثل عطر ازش استفاده می‌کنم.
‫بوی ملایم و خوبی داره. زیادی تند نیست.
‫به هر حال...
‫اسمش دیناست.
‫فهمید و ازم شکایت می‌کنه.
‫ازم ناامید شدی.
‫خب، شدم، جری، راستشو میگم.
‫بابا؟
‫سلام، بابا.
‫کی هستی؟
‫بابا، منم. شرلی.
‫دنی رو یادته؟
‫- دنی اومده سلامی بکنه. ‫- سلام، والت.
‫دنده‌هات چطورن؟
‫به نظر خوب میای، والت.
‫دوست نداره کسی بهش دست بزنه.
‫دکتر شیفت کجاست؟
‫صداش می‌زنم.
‫- یه بمب هسته‌ای؟ در نانتاکت؟ ‫- دیوونه شدن؟
‫آدمهای فقیر دیوونه‌ن، ویتنی.
‫آدمهای پولدار رنگارنگن.
‫بله، خب با فرض اینکه ‫آدمهای رنگین محترم هستن...
‫چطور می‌تونی این ‫پرونده رو واقعا قبول کنی؟
‫خب، اول اینکه نگرانی‌های ‫امنیتی‌شون مشروعه.
‫دوم، بمبهای هسته‌ای دارن ‫پایدار و پایدارتر میشن.
‫ساختشون آسونتر میشه.
‫یه روزی دنیا ازشون پر میشه. ‫چرا نانتاکت نداشته باشه؟
‫و سوم، مهمتر از همه، وقتی ‫یه جزیره پر از میلیونر ازمون می‌خواد...
‫وکیل‌شون باشه، لورین، ‫اونا رو سراغ یه شرکت دیگه نمی‌فرستیم.
‫به شما سه تا نیاز دارم تا منو مسلح کنین...
‫با تحقیق و تحلیل قانونی...
‫که چرا نانتاکت باید یه بمب داشته باشه.
‫سلام. دکتر برامفیلد هستم.
‫- شرلی اشمیت. ‫- از آشنایی شما خوشحالم...
‫اما نه در این شرایط.
‫- ایشون دنی کرین ـه. ‫- سلام.
‫ای کاش می‌تونستم یه چیز مثبت بهتون بگم.
‫متاسفانه بهترین کار اینه ‫که اونو آروم نگه داریم.
‫جرات ندارم تکونش بدم. نگرانم ‫که به دنده‌هاش آسیب بزنه.
‫دوست دارم بهش سرم مورفین بزنین، لطفا.
‫جراحاتش باعث میشن ‫درد قابل توجهی رو تحمل کنه.
‫دوست دارم هر چی زودتر انجام بشه.
‫من...
‫- به نظر میاد الان راحته. ‫- نیست.
‫من بهتر از تو می‌شناسمش.
‫لطفا سرم رو وصل کن.
‫خانم اشمیت، نمی‌تونم کاری ‫که ازم می‌خواین رو انجام بدم.
‫ازت می‌خوام دردش رو کم کنی، دکتر.
‫خیلی متاسفم.
‫فکر نکنم در اینجا ‫نیازی به سرم مورفین باشه.
‫ند تیل...
‫هنوز رییس کارکنان اینجاست؟
‫- هست. ‫- بیارش.
‫ببین، می‌دونم چه درخواستی ‫دارین و همدردی می‌کنم.
‫پدر خودم از آلزایمر مرد. ‫تو که می‌دونی، دنی.
‫- اما قانون داریم. ‫- همیشه همینو میگن. می‌دونی که.
‫خب، گاهی پیش میاد، ‫همونطور که گفتم...
‫وقتی بیماران درد فیزیکی بسیار زیادی دارن.
‫اما نگاش کن. چطور اینو ‫کنترل درد درنظر بگیریم؟
‫راحت قبول می‌کنی وقتی بهت میگم ‫واقعا داره درد می‌کشه.
‫زود باش، ند. چیزی نمی‌خوایم...
‫که هر روز در هر بیمارستانی اتفاق نمی‌افته.
‫نمی‌تونم...
‫اما اگه دستور دادگاه بگیرین ‫و ما رو مجبور کنین...
‫گمونم چاره‌ای به جز اجراش نداریم.
‫- خودم مطرحش می‌کنم. بیا بریم. ‫- ممنونم، دکتر.
‫دنی.
‫من...
‫فکر کنم دوست دارم آلن این کار رو بکنه.
‫خیلی سخت میشه...
‫که قاضی رو به این کار راضی کنی...
‫و فکر کنم این کار از عهده آلن برمیاد.
‫باشه. گمونم منطقیه.
‫پس بیا بریم آلن رو بیاریم.
‫یه بمب هسته‌ای در نانتاکت؟
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه، عالیجناب.
‫رییس‌جمهور ما هم شوخی نمی‌کنه ‫وقتی مدام بهمون میگه باید بترسیم.
‫نانتاکت به هر حال ‫پر شده از جمهوری‌خواهان.
‫وقتی به فرمانده کل قوامون ‫باور دارن که داد بزنه گرگ.
‫وقتی جان مک‌کین دو بار ‫داد بزنه گرگ باورشون میشه.
‫برخی حتی چینی رو باور می‌کنن وقتی میگه...
‫بمب به سمت ما شلیک شده، ‫فقط زمانش مسئله‌س.
‫- دادگاه تعطیل... ‫- هی، هی، هی
‫عالیجناب، با اینکه ‫در ظاهر شاید خیلی مسخره باشه...
‫بیاین در نظر بگیریمش، عالیجناب.
‫نانتاکت خودش تنهایی اون بیرونه.
‫اگه به این کشور حمله بشه دفاع ‫ازش اولویت برتر نخواهد بود.
‫نباید بتونن از خودشون دفاع کنن؟
‫حداقل ازتون می‌خوام ‫به حرف موکلم گوش کنین...
‫قبل از اینکه درخواست ما رو رد کنین.
‫به موکلت پونزده دقیقه میدم.
‫ساعت سه.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫قصد ندارم بی‌رحم باشم، ‫اما تا کجا پیش رفته؟
‫خیلی. در واقع یه مدت میشه...
‫که قابلیت ارتباط رو نداره، اما حالا...
‫دیگه هیچکس از جمله منو نمی‌شناسه.
‫مردی که زمانی بزرگتر ‫از زندگی و یه شگفتی بود.
‫خیلی زشته.
‫از خودش وصیتی به جا گذاشته؟
‫گذاشت.
‫هیچ اقدام خارق‌العاده‌ای ‫برای نجات جونش نیست، اما...
‫از دادگاه می‌خوایم اجازه ‫بده به خواب ببریمش.
‫بله.
‫روند دادرسی سخت خواهد بود، شرلی.
‫بیا سعی کنیم انجامش بدیم.
‫- خودش میاد یا... ‫- نه، با یه وکیل.
‫بیا احساساتیش نکنیم، جری.
‫ترجیح میدم روراست باشیم...
‫و پیشنهاد بدیم تحلیل قانونی انجام بشه.
‫- باشه. ‫- سر و صدا و جیغ زدن باید به حداقل برسه.
‫اومدش.
‫- جری. ‫- سلام. سلام. خوش اومدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پپر مینکین هستم، وکیل خانم دینا استریکلند.
‫- کیتی لوید، باعث افتخاره. سلام. ‫- سلام.
‫خب، چرا نمیریم تو؟
‫قهوه میل دارین؟
‫- راحتم، ممنون. ‫- میل ندارم. قهوه رقابت رو سخت‌تر می‌کنه.
‫- جری، واقعا خیلی حیرت‌انگیزه. ‫- می‌دونم.
‫از چقدر اکسی‌توسین استفاده کردی؟
‫- منظورم این نبود. ‫- چرا، بود.
‫جزیره نانتاکت امروز ‫به دادگاه میره...
‫تا واقعا اجازه قانونی برای ‫ساخت یه بمب اتمی بگیره...
‫به عنوان بخشی از سیستم دفاعیش.
‫نانتاکت، البته یکی از ‫ثروتمندترین شهرهای آمریکاست...
‫امروز ساعت سه به دادگاه برمی‌گردیم.
‫هیچکس البته انتظار ‫نداره این درخواست تایید بشه...
‫اما اتفاقات عجیبتر هم افتاده.
‫گفتم که این پرونده شاید یکم ‫توجه رسانه‌ای بگیره؟
‫کارل، بهت التماس می‌کنم. ‫بذار من پرونده رو جلو ببرم.
‫خب، دنی، همونطور که می‌بینی...
‫یکم زیادی وکیل داریم.
‫تمام زندگیم امیدوار بودم ‫یه روزی و یه طوری...
‫صدام کنن تا در ساخت ‫یه بمب هسته‌ای کمک کنم.
‫چیزی آمریکایی‌تر از کمک به ‫منفجر کردن یه کشور دیگه وجود داره؟
‫- مور مور میشم. ‫- ها.
‫دنی می‌تونه جای منو بگیره.
‫با کمال احترام نمی‌خوام ‫بخشی از این جریان باشم.
‫به نظرم این پرونده سرزنش‌آمیزه.
‫مطمئنم تگزاس خیلی دوست داره ‫بمب خودشو داشته باشه، شاید هم آلاباما.
‫تا حالا به این فکر کردین...
‫اگه این پرونده رو ببریم چی میشه؟
‫- نمی‌بریم. ‫- و همین یعنی اشکالی نداره؟
‫به خاطر یه مشت پول ‫یه هدف نفرت‌انگیز رو انتخاب کنیم...
‫چون می‌دونی برنده نمیشی.
‫چه دختری. تعجبی نداره ‫لباس دخترونه می‌پوشه.
‫روی این پرونده کار نمی‌کنم.
‫دختر. من هستم.
‫نمی‌خواد اینطوری زندگی کنه.
‫ذهنش داره می‌پوسه. ‫بیشترش که از بین رفته.
‫اندامهاش دارن از کار می‌افتن. ‫تاب و تحملی نداره.
‫نمیشه بی‌آبرویی رو توصیف کرد.
‫وقتی پدرتون سالم بود، ‫پیش اومد شما دو تا...
‫حرف زدیم. یه وصیت امضا کرد.
‫نمی‌خواست به هر ‫وسیله‌ای که شده زنده نگهش دارن.
‫اما از زنده نگه داشتنش به ‫هر وسیله‌ای حرف نمی‌زنیم.
‫شما اومدین بخواین از ‫روی دلرحمی بکشنش.
‫پدرم داره بسیار رنج می‌کشه.
‫می‌‌خوام با مورفین دردش رو مدیریت کنن.
‫بله. باید اون واژه ها رو ‫استفاده کنین تا دستور دادگاه رو بگیرین...
‫اما خانم اشمیت، انکار نمی‌کنین ‫که اصل ماجرا واقعا چیه.
‫- آره؟ ‫- هر بار این اتفاق می‌افته انکار می‌کنین...
‫که به خاطر مدیریت درد بوده؟
‫وقتی درد واقعی برای مدیریت کردن باشه...
‫اما در اینجا، پدر شما در هیچ ‫ناراحتی واقعی جسمانی قرار نداره.
‫احتمالا حتی از وضعیت ‫روانی خودش آگاه نیست.
‫دردی که برای مدیریتش ‫در اینجا حرف می‌زنیم درد شماست.
‫اول از همه، پدرم دچار شکستگی ‫دنده شده. درد داره.
‫دوم، تحریک عصبی که تجربه می‌کنه...
‫ترسش، اضطرابش...
‫باعث رنجش و آزار زیاد میشن، آقای هالیس.
‫لطفا بهم نگین که اون عذاب نمی‌کشه.
‫واقعیت مسئله اینه، می‌تونیم ‫دردش رو به صورت موثر مدیریت کنیم...
‫بدون مورفین، و این کار ‫رو با کودیین انجام میدیم.
‫واقعیت دیگه...
‫چیه، آقا؟
‫خب، دردی که ازش حرف می‌زنیم...
‫به خاطر آسیبهاییه که خوب میشه.
‫در مواردی که سرم مورفین ‫منجر به نتایج مرگبار بشه...
‫درد برگشت ناپذیری داره، که...
‫قطعا با وضعیت ‫خونواده همدردی می‌کنم.
‫اگه پدر من بود، احتمالا می‌خواستم ‫همین کار رو بکنم.
‫اما قانون چنین اجازه‌ای رو نمیده.
‫در یه مقاله خوندم افرادی که در کما هستن...
‫واقعا می‌تونن درد فیزیکی رو تجربه کنن
‫- حقیقت داره؟ ‫- بله.
‫به نظرتون امکانش هست که یه آدم هوشیار...
‫درد رو تجربه کنه...
‫اما به خاطر وضعیت ‫بسیار بد و پیشرفته ذهنیش...
‫- نتونته اون درد رو بیان کنه؟ ‫- فکر کنم ممکن باشه.
‫پس اگه یه دکتر خواسته ‫باشه چنین چیزی رو کشف کنه...
‫فرض کنیم بیمار پدر خودش باشه...
‫شاید بتونه درد رو پیدا کنه، ‫مورفین تجویز کنه...
‫و هیچکس نمی‌تونه بنا ‫به یه دلیل موجه پزشکی بگه...
‫اشتباه کرده.
‫دوست دارم فکر کنم که اخلاق پزشکی من...
‫جلوی منو می‌گیره این کار رو نکنم.
‫که اینطور. پس به نظر شما اخلاق ‫پزشکی در اینجا حکم می‌کنه...
‫بذاریم مغز این فرد بپوسه...
‫تا وقتی که تمام اندام‌‌های ‫حیاتیش از کار بیافتن...
‫وزنش به ۳۴ کیلوگرم برسه، مری‌ش بسته بشه ‫تا اینکه دیگه نتونه غذا بخوره...
‫و در نهایت دچار ‫تشنج‌های شدید بشه.
‫اینا اخلاقیاتی هست که امروز ‫به این دادگاه اوردین؟
‫واقعا روز غم‌انگیزیه که دانش ‫عشق از لحاظ شیمیایی دستکاری شده.
‫مردها گاهی با کمی ‫نوشیدنی زنها رو اغوا می‌کنن.
‫زنها هم معروفن که از ‫عطرهای تحریک کننده استفاده می‌کنن.
‫موکلم فقط با خودش یکم ادکلن زده.
‫که با هورمون مخلوط شده بوده، خانم لوید...
‫هورمونی که به طور طبیعی در بدن ‫هنگام رسیدن به اوج شادی منتشر میشه.
‫روی توانایی یه نفر برای ‫دوست شدن تاثیر میذاره.
‫دکترها بهش میگن هورمون لانه‌سازی.
‫خیلی با یه عطر فاصله داره.
‫اما تا جایی که فهمیدم موکلم، ازش ‫استفاده کرده تا خودشو آروم کنه...
‫- بازم توجیهش نمی‌کنه. ‫- جری اصلا قصد سواستفاده ازش رو نداشته.
‫- میشه جواب بدم؟ ‫- حتما.
‫فکر می‌کردم تو به شدت روراستی...
‫و اینکه فهمیدم فریبکار بودی...
‫اونم به خصوصی‌ترین شکل ممکن...
‫فقط به این سادگی نیست ‫که دیگه بهت اعتماد ندارم، جری
‫چطور باید به خودم اعتماد کنم؟
‫با کسی دوست بشم؟
‫آقای انگلز، چطور استخدام شدین؟
‫به عنوان یه فیزیکدان توسط ‫شهر نانتاکت استخدام شدم.
‫- برای چی استخدام شدین؟ ‫- یه بمب اتمی براشون طراحی کنم
‫و توانایی این کار رو دارین؟
‫- کاملا. ‫- به طور کلی طرز ساختش رو توضیح میدین؟
‫بله. خب، ماده شکافت ‫که در اینجا پلوتونیوم رو برمی‌داریم...
‫این وسط در یه کره فلزی حبس میشه...
‫با بریلیوم همراه میشه، ‫که فرآیند شکافت رو تسریع می‌کنه.
‫به غیر از اون چاشنی‌هایی ‫به شکل دینامیت هستن.
‫خب، دینامیت منفجر میشه، ‫پلوتونیوم فشرده میشه.
‫به جرم بحرانی میرسه، ‫می‌شکافه و می‌ترکه!
‫ببخشید.
‫همیشه از این کار حال می‌کنم.
‫گمونم سوال اینه، ‫چی جلوی کسی رو می‌گیره...
‫- این بمب رو نسازه اگه اینقدر ساده‌س؟ ‫- خب، پول
‫مشکل اصلی دست پیدا کردن ‫به مواد شکافت ـه...
‫مثلا پلوتونیوم یا اورانیوم غنی شده.
‫اما وقتی به دستش بیاری، بقیه‌ش آسونه.
‫و این بمب واقعا پایدار هست؟
‫آره. بله.
‫ببینین، مسئله بمب هسته‌ای عالیجناب...
‫اینه که لازم نیست بی‌نقص ساخته بشه.
‫اونی که روی هیروشیما انداختن ‫۶۰ کیلو اورانیوم غنی شده داشت...
‫و در واقع یک درصدش ‫دچار شکافت شده بود.
‫- پس ۹۰ درصد اون بمب هدر رفته؟ ‫- بله.
‫اما خب، تا جایی که بمب پیش میره...
‫بوم! ببخشید.
‫خب، بیل، چه خبره؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که یه پرونده مسخره‌س.
‫هرگز تو رو یه مرد مسخره نمی‌دونستم...
‫پس چرا بهم نمیگی نقشه‌ت چیه؟
‫متوجهی نانتاکت چه هدفیه؟
‫وقتی به اصول برجسته ‫آمریکا فکر کنی...
‫دنیا خیلی از آدمهای پولدار، گنده‌های ‫وال استریت، سیاستمدارهای شرور...
‫تهیه‌کننده‌های هالیوود متنفرن، ‫همه‌شون در نانتاکت خونه دارن.
‫- همه چی یه جا هست. ‫- بیل، نقشه‌ت چیه؟
‫ببین، می‌دونم این دعوی مزخرفه.
‫- خب، امکان نداره برنده بشیم. ‫- اما؟
‫اما یه انتخابات ریاست‌جمهوری در پیشه...
‫و فقط داریم از جنگ، اقتصاد...
‫بحران وام مسکن و رکود می‌شنویم.
‫تکثیر سلاح‌های هسته‌ای ‫از روی میز کنار رفته.
‫- هیچکدوم از نامزدها ازش حرف نمی‌زنن. ‫- تکثیر سلاح هسته‌ای؟
‫متوجهی که بوش معاهده ‫سلاح‌ها رو پاره کرد؟
‫پیشنهاد فروش فناوری هسته‌ای ‫رو به شهروندان هندی دادیم.
‫شهروندان، پناه بر خدا!
‫- و هیچکس اصلا ازش حرف نمی‌زنه. ‫- پس این دعوی...
‫یه راه برای برگردوندن ‫این بحث روی میزه.
‫فقط نباید از تروریستها بترسیم، ‫کارل، کشورها هم هستن.
‫خب، آره. برو به حسابشون برس، وکیل.
‫برو بمب منو بگیر.
‫خب، روزت چطور بود؟
‫مثل همیشه.
‫رفتیم دادگاه، سعی کردیم ‫پدرمو بکشیم. تو؟
‫سعی کردم برای نانتاکت یه بمب گیر بیاریم.
‫توی مخمصه گیر کردیم؟
‫- کاری از دستم برمیاد؟ ‫- خنده‌داره
‫تلویزیون رو روشن می‌کنی و می‌بینی...
‫آگهی پشت آگهی میگن چطور ‫زندگی بهتری داشته باشی.
‫چرا نمی‌تونیم به مردم کمک کنیم ‫مرگ بهتری داشته باشن؟
‫شرلی، تو و من می‌دونیم تنها چیزی ‫که از حق مذهب قویتره...
‫یا خب، خدا، در این کشور...
‫شرکتهای داروسازی هستن.
‫بهترین شانس در خودکشی ‫به کمک پزشک...
‫اینه که یه شرکت بزرگ داروسازی ‫یه قرص برای مرگ ترحم‌آمیز ابداع کنه.
‫احتمالا در کنگره لابی می‌کنن. ‫و جریان تمومه.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم همینطور.
‫باید پیش هم برگردیم؟
‫حداقل تا وقتی که بابا بمیره؟
‫می‌تونم بهت کمک کنم ‫از دوران سخت رد بشی.
‫هیچ مردی رو نمی‌شناسم که با ‫بدبینیش بتونه اینقدر دوست‌داشتنی باشه.
‫هر چی نیاز داشتی، من اینجام.
‫ممنونم، کارل.
‫فکر کنم فعلا چیزی که نیاز دارم ‫اینه که اینجا تنها بشینم.
‫- تو همینطوری حاضر نشدی روی پرونده کار کنی؟ ‫- بله.
‫- و تو رو اخراج نکرد؟ ‫- منو دوست داره.
‫هر وقت نزدیکش هستم یه اسپری ‫اکسی‌توسین میزنم و خیلی رام میشه.
‫خیلی خنده‌داری. وقتی این ‫کار رو کردی روی لباست زدی؟
‫- براش آواز خوندی؟ کثافت! ‫- جری؟
‫چی؟ ببخشید.
‫گوش کن. در مورد این هورمون مطالعه کردم.
‫با اینکه مدرکی نیست ‫که بگه باعث عاشق شدن میشه...
‫به ظاهر صمیمی شدن رو راحت می‌کنه.
‫برخی از روان درمانها تجویزش می‌کنن...
‫تا رابطه حفظ بشه.
‫در نهایت...
‫شاید راحت یه پرونده تشکیل بده، ‫از گفتنش متاسفم.
‫اگه این پرونده از بین بره...
‫باید ازش استقبال کنی.
‫باید مستقیم با خودش حرف بزنی...
‫و امیدوار باشی راضی بشه.
‫- باشه. ‫- یه جلسه دیگه برای ساعت سه میذارم.
‫روراست باش. از ته دل حرف بزن، ‫فروتن باش. دماغتو بالا نکش.
‫و مهم نیست چی بشه، اصلا نباید ‫اونو کثافت صدا بزنی.
‫می‌تونی از پسش بربیای؟
‫یه بحث جدید نیست...
‫اما این واقعیت که هنوز این بحث رو...
‫در این کشور ادامه میدیم ‫منو گیج می‌کنه.
‫هر روز خدا به مردم در هر بیمارستانی...
‫در آسایشگاه و خونه کمک می‌کنیم بمیرن...
‫همه‌ش با بهونه مدیریت درد.
‫و هر بار یکی پیشنهاد میده ‫این کار رو برای نزدیکانش انجام بده...
‫مخالفان داد و بیداد می‌کنن ‫که احتمال سواستفاده هست...
‫و آخرش آدمهایی رو می‌کشیم ‫که می‌خوان زندگی کنن. زود باش.
‫اگه احتمال سواستفاده هست، ‫پس بیاین هر طوری شده روش مقررات بذاریم.
‫یه جلسه سازمانی تشکیل بدین...
‫یا برین دادگاه، مثل ‫کاری که الان می‌کنیم.
‫اما وقتی مخفیانه انجامش میدیم ‫احتمال سواستفاده بیشتره.
‫نه، نه، نه. دلیل خوبی برای ‫مخفی بودنش وجود داره.
‫آخرین چیزی که می‌خوایم ‫اینه که فرهنگ خودکشی جا بیافته.
‫تقریبا ۲۰ درصد از نوجوانهای امروز...
‫یک بار یا بیشتر به فکر ‫گرفتن جون خودشون می‌افتن.
‫تحلیل اخیر پنج ساله نشون داده افزایش ‫۲۰ درصدی خودکشی در افراد میانسال شکل گرفته.
‫داره همه گیر میشه. ‫وقتش این نیست این ننگ رو جا بزنیم.
‫- این پیام رو نمی‌فرستیم که... ‫- چرا می‌فرستیم، آقای شور.
‫مجازش می‌کنی که یه قدم ‫به پذیرفته شدن نزدیکتر بشه.
‫و خطر واقعی اینه که ‫پدر و مادر مسن به این فکر کنن...
‫شاید وظیفه‌شون اینه که ‫بچه‌هاشونو راحت کنن...
‫- تا پول‌شونو حروم نکنن. ‫- چنین موردی نمیشه.
‫- ممکنه فردا اینطوری بشه. ‫- که برای همین مورد به مورد پیش میریم...
‫به تمام نگرانی‌هایی که ‫مطرح کردی رسیدگی می‌کنیم.
‫اما چرا باید یه ممنوعیت ‫خالص داشته باشیم...
‫وقتی این همه باعث رنج ‫بی‌نهایت برای این همه آدم میشه؟
‫چون به خاطر احتمال سواستفاده نیست ‫که مخالفت میشه، وکیل.
‫بیاین همه قبولش کنیم. سیاسته.
‫و قانون گذاران باید قوانین ‫رو تصویب کنن، نه قضات.
‫اما وظیفه قضات محافظت ‫کردن از قانون اساسیه.
‫به خصوص که درش حق اساسی ‫حریم خصوصی ما وجود داره.
‫میشه چیزی خصوصی‌تر، شخصی‌تر...
‫از سرنوشت بدن یه نفر، ‫زندگی یه آدم پیدا کرد؟
‫همینطور وظیفه قضاته که پا ‫پیش بذارن و انسانی باشن...
‫وقتی کنگره بی‌عرضه و مصلحت اندیش ‫حاضر نیست این کار رو بکنه
‫خدای من. سگها رو می‌خوابونیم...
‫تا بیهوده رنج نکشن.
‫چرا نباید چنین دلسوزی ‫رو برای انسانها اعمال کنیم؟
‫این مرد در حال مرگه. خواهد مرد.
‫از آدمها می‌ترسه، از همه. ‫نمی‌تونه شکمش رو کنترل کنه.
‫قوه ادراکش رو به کلی از دست داده...
‫توان اینو نداره که پاسخ ‫معنادار یا حتی ارتباط برقرار کنه.
‫شما حاضرین اینطوری زندگی کنین؟ ‫اصلا کسی حاضر میشه؟
‫اینکه اجازه خودکشی رو بدیم ‫مثل اینه که بگیم خود زندگی...
‫هیچ ارزش ذاتی و قداستی نداره.
‫مزخرفه. دارم میگم زندگی والتر اشمیت...
‫در وضعیت کنونیش، ارزش ذاتی نداره.
‫توی تختش افتاده...
‫هیچ ظرفیتی برای تشخیص یا تفکر نداره.
‫روزگارش به چرخه وحشتناکی تبدیل شده...
‫که تختش رو کثیف کنه ‫و الکی و بیخود داد و بیداد کنه...
‫اونم فقط با تماس پرستاری ‫که داره تمیزش می‌کنه.
‫زندگیش فلاکت‌باره. متاسفم. ‫هیچ قداستی در این بین وجود نداره.
‫اصلا برام مهم نیست...
‫ببخشید.
‫بهترین دوستم آلزایمر داره...
‫در مراحل اولیه‌س...
‫اون حسابی عاشق زندگیه ‫و تا یه مدت همینطوری میشه.
‫باور دارم حتی وقتی ذهنش ‫توانش رو از دست میده...
‫بازم ماهیگیری می‌گیره، ‫می‌خنده و کیف می‌کنه.
‫و هر چی پیشرفت می‌کنه، بازم ‫می‌خواد زندگی کنه...
‫چون براش ارزش وجود داره...
‫در دوستی، در سیگار کشیدن.
‫حقیقتش اینه که ‫فکر نکنم اصلا بیاد پیش من...
‫و بگه، امروز روزیه که می‌خوام بمیرم.
‫اما اون روز داره میاد ‫و ازش خبر نداره.
‫این شاید...
‫موذیانه‌ترین خصیصه آلزایمر باشه.
‫اما ببینین، به من اعتماد داره...
‫تا بدونم اون روز کی از راه میرسه.
‫بهم اعتماد داره تا از ‫وقارش محافظت کنم...
‫از میراثش و عزت نفسش.
‫به من اعتماد داره تا نذارم در پایانش...
‫به یه تیکه گوشت بی‌ذهن تبدیل بشه.
‫و این کار رو می‌کنم.
‫دردش قابل تحمل نخواهد بود...
‫به خصوص برای من...
‫اما این کار رو می‌کنم چون عاشقشم.
‫به رنجش پایان میدم. ‫چون تنها کار نجیبانه...
‫انسانی و عاشقانه‌ای که ‫یه آدم می‌تونه انجام بده.
‫خانم اشمیت امروز اینجاست ‫چون عاشق پدرشه.
‫از شما می‌خواد رحم کنین...
‫که قانون حاضر به انجامش نیست.
‫از شما می‌خواد نقش ‫خدا رو بازی کنین.
‫عالیجناب، اعتقاد هر کس ‫نسبت به خدا هر چی باشه...
‫می‌دونم همه قبول داریم...
‫برخی‌‌ها خیلی زود ‫از بین میرن و بقیه...
‫خیلی دیر.
‫اصلا دوست ندارم نقش خدا رو بازی کنم.
‫به هر حال به خدا باور دارم.
‫باور دارم جون هر انسانی قداست داره.
‫این فکر که دکترها و خویشاوندان...
‫شروع کنن به سنجیدن ‫زندگی یه نفر تا تصمیم بگیرن...
‫کی باید زنده بمونه و کی باید بمیره...
‫منو به وحشت میندازه.
‫و احتمال و انگیزه بسیار ‫زیادی برای سواستفاده وجود داره.
‫اما اینجا چنین سواستفاده‌ای وجود نداره.
‫آقای اشمیت رو به مرگه.
‫وضعیتش قابل بازگشت نیست. داره رنج می‌کشه.
‫قانون به بیماران اجازه میده ‫درمان پزشکی رو رد کنه...
‫حتی وقتی به معنای مرگ باشه.
‫اجازه قطع لوله غذا و تنفس رو میده...
‫بنابراین فرد از گرسنگی می‌میره.
‫چه تمایز منطقی می‌تونه باشه...
‫که اجازه ندیم یه روش ‫انسانی‌تر وجود داشته باشه؟
‫با درخواست خواهان موافقت میشه.
‫خانم اشمیت برای شما دعا می‌کنم.
‫ختم جلسه دادگاه.
‫اول، بذار بگم...
‫به کارهام حسابی فکر کردم...
‫که نتیجه گرفتم هیچ ‫بهونه‌ای براش ندارم.
‫بنابراین اصلا دنبال ‫دادن پیشنهادی نیستم.
‫اگرچه...
‫مسئله عشق، عزیزم، اینه...
‫بیخیال، همه ظاهرسازی می‌کنیم و...
‫مسئله عشق اینه...
‫مردم اغلب سعی می‌کنن خودشونو ‫در نگاه معشوق دوباره بسازن...
‫به خصوص در روابط جدید.
‫می‌خوایم خواستنی‌ترین...
‫نسخه از خودمونو نشون بدیم.
‫می‌خوایم باهوشتر و بامزه‌تر به نظر بیایم.
‫به چیزی که نیستیم وانمود می‌کنیم.
‫من...
‫می‌خواستم فکر کنی...
‫بیشتر از حالت عادی اطمینان دارم.
‫می‌خواستم پیش من ‫احساس امنیت بیشتری بکنی...
‫بیشتر از زنهای عادی.
‫می‌‌خواستم برتری داشته باشم...
‫که مشخصه اصلا ازش لذت نبردم.
‫زن بسیار زیبایی هستی.
‫من یه مرد عجیبم که ‫لکنت داره، خرناس می‌کشه...
‫جیغ می‌زنه...
‫با اطمینان به خود یک ‫حشره یک روزه.
‫اما دوست داشته باشی ‫یا نه، عزیزم این چیزیه که...
‫تمام اینا برای اینه که بگم...
‫یه کار به شدت احمقانه...
‫و نابخشودنی انجام دادم...
‫چون عاشق تو شدم...
‫و خیلی دلم می‌خواست ‫تو عاشق من بشی.
‫عالیجناب، سعی داریم ‫دنیایی بسازیم...
‫که سلاح‌های کمتری داشته باشیم، ‫نه اینکه بیشتر.
‫نه، اصلا حقیقت نداره. ‫بوش قرار کنترل سلاح‌ها رو پاره کرد.
‫نمی‌خوام وارد بحث سیاست خارجی بشم.
‫همین کافیه که بگم بمبهای هسته‌ای...
‫- در دستان دولت پایدار، مستقل... ‫- پایدار؟
‫وظیفه دولت ایالات متحده‌س...
‫تا ازمون محافظت کنه، ‫نه یه جزیره تفریحی کوچیک.
‫دولت فدرال ما ورشکسته‌س.
‫مهاجران غیرقانونی خیلی ‫راحت از مرز رد میشن و میان.
‫ارتش ما در عراق گیر کرده...
‫شاید صد سال طول بکشه وگرنه دادگاه عالی ‫دوباره رییس‌جمهور ما رو انتخاب کنه.
‫گارد ملی چیزی ازش نمونده.
‫نمی‌تونیم از یه بندرگاه در ‫نیواورلئان در برابر یه توفان محافظت کنیم.
‫و بیخیال، همه یه بمب دارن.
‫فرانسه، چین، روسیه، اسراییل...
‫با همون کار مسخره ‫که میگه با کاپشن اومدم شام بخورم.
‫چرا نانتاکت نداشته باشه؟ خیلی ‫منطقی‌ترن، پایدارترن و هی...
‫این چطوره؟ طرف ما هستن. ‫چرا نباید بمب داشته باشن؟
‫باشه به اندازه کافی شنیدم. آقای سک، نباید ‫انتظار داشته باشین درخواست شما رو اجابت کنم.
‫معلومه می‌تونم. تماشا کن.
‫به منشیم گفتم یکم تحقیق کنه.
‫چندان جالب نبود.
‫راست میگی. رییس‌جمهور کنونی ما ‫معاهده کنترل سلاح‌ها رو پاره کرد.
‫خیلی از کشورها به نظر ‫میاد دارن بمب رو بدست میارن.
‫و پاکستان رو جا انداختی ‫که شاید ترسناکترین باشه.
‫شاید امروز طرف ما باشن...
‫اما چندان سخت نیست ‫افراطی ها رو دید...
‫که اونجا رو بدست بگیرن و بعدش چی؟
‫زرادخانه هسته‌ای اونا خیلی بزرگه.
‫در کشوری که شاید ‫بن لادن اونجا قایم شده باشه.
‫و قراره با دولت سرکشی ‫که بیاد سر کار احساس امنیت کنیم؟
‫خدای من.
‫جوابش رو ندارم.
‫اما در درونم اصلا نمی‌تونم باور کنم...
‫جوابش در دادن یه بمب اتمی به نانتاکت باشه.
‫درخواست خواهان رد میشه. ‫ختم جلسه دادگاه.
‫- سلام. سلام. ‫- پیامتو گرفتم.
‫اینجام.
‫دینا، من...
‫- نمی‌دونم دیگه چطوری بگم خیلی متاسفم... ‫- جری.
‫منم متاسفم.
‫هر چقدرم احساس آسیب ‫و خیانت می‌کردم...
‫شکایت کردن از تو؟ اشتباه بود.
‫باور دارم همون مردی ‫هستی که فکر می‌کردم...
‫فقط...
‫خب، شاید یکم آسیب‌پذیرتر ‫از چیزی هستی که فکر می‌کردم.
‫چیزی...
‫- شانسش هست برگردیم؟ ‫- خیلی خوشحال میشم.
‫راستش، خیلی خوشحال میشم.
‫حالش چطوره؟
‫سه ساعت قبل سرم رو شروع کردیم.
‫نفسش آروم شده تا حدی که...
‫عجب مردی بود.
‫قوی، آزاد و رها.
‫وکیل یه وکیل.
‫و پدر یه دختر.
‫مدتی هست که می‌دونم ‫این روز بالاخره میاد. من...
‫حتی براش دعا کردم، می‌دونم ‫کار درستیه، اما...
‫مهم نیست.
‫من...
‫فکر نکنم هرگز آماده ‫مرگ پدر یا مادرش باشه...
‫مهم نیست که چه فکری می‌کنی
‫- بله ‫- آلن، ممنونم
‫با تمام مزخرفاتت، من...
‫واقعا انتظار دارم یه روزی اخراجت کنم.
‫فقط می‌خوام بدونی وقتی ‫اون روز بیاد...
‫برام سخت‌تر میشه.
‫آره.
‫الان کجاست؟
‫کارل پیششه.
‫آینده‌مو دیدم، آلن، ‫وقتی رفتم دیدنش.
‫دیدم چی در برابرم قرار داره.
‫چنین چیزی در انتظارت نیست.
‫همونطور که دکتر گفت، ‫سیگار می‌کشی، نوشیدنی می‌خوری...
‫با اسلحه‌های پر بازی می‌کنی.
‫قبل از اینکه جنون گاوی تو رو بکشه میری.
‫امروز در دادگاه بودم. ‫خطابه آخرت رو شنیدم.
‫وقتی اون روز برسه...
‫اگه بیاد...
‫باید به اورگون بریم، جاییه که قانونیه.
‫ماهی‌های خیلی خوبی در اورگون دارن.
‫می‌تونیم ماهی قدرتمند سرکش رو بگیریم
‫واقعا جور درمیاد.
‫خب، من همون قدرتمند سرکشم...
‫وقتی که خوب بهش فکر کنی.
‫بله، هستی.
‫چه راه خوبی برای رفتنه...
‫نوشیدنی توی یه دست ‫و ماهی توی دست دیگه.
‫و در دستان تو...
‫من خواهم بود
‫اگه می‌تونستم با خدا این ‫معامله رو بکنم، الان این کار رو می‌کردم.
‫فقط چون اگه بتونی ‫مرگ رو به تاخیر بندازی...
‫تا وقتی که بالاخره بتونی یه ‫ماهی آزاد بگیری...
‫تا اون موقع بیشتر از همه ما زنده می‌مونی.
‫متاسفم، اما ماهیگیر بیخودی هستی.
‫- باید گفته می‌شد. ‫- می‌دونم چی کار می‌کنی.
‫سعی داری موضوع رو عوض کنی.
‫دنی، اگه توی اون دادگاه بودی، می‌دیدی...
‫چقدر برام سخت بود ‫به فکر مردن تو باشم.
‫فقط دوست دارم از ‫نوشیدنیم لذت ببرم...
‫و الان بهش فکر نکنم.
‫پس فقط...
‫با سیگارت همونجا بشین، ‫اگه اشکالی نداره فقط سیگار بکش.
‫- در این کار بهترینی. ‫- باشه.
‫- لازم نیست اینقدر آزاردهنده باشی.
‫عجب روزی داشتم.
‫خونه هم بخوابیم؟
‫باشه
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫- چه خبر شده، جری؟ ‫- گیلاسم رو از دست دادم.
‫یه موکلم جدید داریم.
‫به یه دختر هشت ساله آزار رسونده.
‫محکوم شده. وکیلش پیش ما ‫اومده تا تجدیدنظرش رو بده.
‫- به خصوص تو رو خواسته. ‫- رد می‌کنم.
‫تجدیدنظر در برابر دادگاه ‫عالی ایالات متحده‌س.
‫به نظرت بدون من می‌تونی ‫به دادگاه عالی بری؟
‫- دنی... ‫- تنها چیزی که از میراثم کمه...
‫حضور در برابر بلند بالاترین دادگاه کشوره.
‫به گوش باشین. به گوش باشین.
‫اینجاییم، آلن. ‫واقعا اینجاییم. ما رو ببین.
‫در دادگاه عالی ایالات متحده.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»