ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫ذوق داشتم که آلن بنا
‫زودتر طویله بره‌ها رو تبدیل کنه به یه رستوران.
‫ولی قبل شروع کار،
‫باید از مسئولین محلی اجازه می‌گرفتم.
‫اومدم دیدن
‫خانمی که مسئول بخش برنامه ریزی
‫شورای آکسفوردشیر غربیه.
‫پس می‌خوام...
‫دلش نمی‌خواد ازش فیلم بگیریم.
‫بچه‌ها وسایل فیلم برداری و ضبط صدا
‫رو همینجا می‌ذارن و میرن تو، چون...
‫این جلسه خیلی مهمه.
‫اگه یه حرکت اشتباه بزنم و ایشون بگه نه،
‫کل برنامه‌هام واسه امسال به فنا میره.
‫آره، اومد.
‫خوشبختم.
‫ممنون که اومدی.
‫جلسه که توش کله گنده‌های
‫بخش‌های دیگه هم شرکت کرده بودن،
‫بیشتر از یک ساعت طول کشید.
‫و وقتی تموم شد،
‫من و چارلی باید می‌فهمیدیم حالا باید چیکار کنیم.
‫کسی که طرف تجاری کاره،
‫یعنی مسئول توسعه اقتصادی شورا که ‫تازه دیدیمش،
‫با کار موافقه، و میگه خیلی‌ها رو میاره به این منطقه.
‫- ولی جوانِ برنامه ریز... ‫- آره.
‫خیلی واضح گفت باید میزان حساسیت این ‫ناحیه رو درک کنیم.
‫نگرانه اینه که
‫اینجا منطقه زیبایی‌های طبیعی برجسته‌ست،
‫پارکینگ ماشین توش قشنگ درنیاد،
‫یا کثیف کاری بشه.
‫که من باهاش موافقم، افتضاح میشه.
‫و از اون مستراح هم خوشش نمیاد.
‫- می‌فهمم. ‫- آره.
‫و فهمیدم نگرانی اصلیش:
‫مردم محلی هستن.
‫آره، باید باهاشون همکاری کنیم.
‫باید باهاشون طرح رفاقت بریزی جرمی.
‫اینجا روستاییه که حدود یک و نیم کیلومتر تا ‫طویله بره‌ها فاصله داره،
‫و مبارزه‌م از اینجا شروع میشه: ‫روستای چدلینگتون.
‫مردم اینجا بودن که
‫بعد پخش اولین فصل،
‫از محبوبیت مغازه شاکی شدن.
‫واسه اینکه بخوام خوشحالشون کنم،
‫تصمیم گرفتم ماموریت قلب و مغز رو شروع کنم،
‫که اینجا،
‫توی چمنزار گل‌های وحشی شروع میشه.
‫صبح بخیر.
‫خب، اینجا چی داریم؟
‫این دو سال گذشته من نصف بذر گل‌های وحشیم
‫رو اهدا کردم به انجمن باغبانی.
‫حالا می‌خواستم یه مقدارشون رو نگه دارم و بدم ‫به این روستا.
‫اینجا بخش مورد علاقه‌م از مزرعه‌ست، ‫این چمنزار.
‫این بذرها رو چقدر می‌فروشی؟
‫کیلویی نود، یا صد پوند.
‫کیلویی صد پوند؟ پس بااختلاف باارزش‌ترین ‫محصول یه باغبون هستن.
‫احتمالاً!
‫می‌تونیم ببریمش چدلینگتون؟
‫جای خوبیه.
‫شرمنده...
‫هواپیماست.
‫حمله موشک از زمین به هوای من اونجا ‫شروع میشه.
‫من کم پیش میاد اینجا هواپیما ببینم،
‫ولی معلومه می‌دونن امروز فیلمبرداری دارین.
‫همه‌ش اینجان.
‫فکر کنم به یکیشون شلیک کنم هم بیخیال نمیشن، ‫چون فکر می‌کنن اتفاقی بوده.
‫ولی اگه به دو سه‌تاشون شلیک کنم، بین ‫هواپیما رون‌ها شایعه میفته
‫و مجبور میشن برن پیش زن و بچه‌هاشون.
‫واسه همسایه‌ها دست تکون بده.
‫ماموریت قلب و مغز و فلان.
‫برو که رفتیم.
‫ایناها. این بذر منه.
‫یک کیلو بذره.
‫سلام؟
‫سو هست؟
‫- کدوم سو؟ ‫- کات.
‫نه، نیست.
‫می‌خواستم بذرهام رو بهش بدم.
‫اینجا نیست.
‫باشه.
‫صحیح.
‫در نهایت یکی رو پیدا کردم که بذرهام رو بگیره.
‫سلام.
‫شما باغبون اینجایی؟
‫خب، نه. من رئیس هیئتم.
‫اه.
‫باشه، بفرما. ‫ارکید برگ سبز.
‫ای جان.
‫- ارکید سیاه. ‫- واو!
‫خیلی ممنون، جرمی.
‫قربونت. ممنون.
‫راستش،
‫بذرهای گل‌های وحشی تازه اولش بود.
‫اگه می‌خواستم دل مردم روستا رو ببرم، ‫باید یه حرکت خفن‌تر میزدم.
‫پس یه فکری به سرم زد.
‫یک، دو، سه.
‫عالیه.
‫دیدلی اسکوات اسپانسر باشگاه فوتبال ‫چدلینگتونه.
‫- مدل قشنگیه. ‫- خیلی.
‫با دمیدن سوت شروع کردن.
‫و مسابقه افتتاحیه من به عنوان اسپانسر باشگاه ‫شروع شد.
‫باشگاه فوتبال چدلینگتون علیه ‫تیم ذخیره چدلینگتون.
‫- بزن بریم، چدلینگتون. ‫- یالا.
‫من بچه مدرسه‌ای بودم با اینا بازی می‌کردم.
‫تیم بالاتر از ما بودن.
‫- عکسی داری؟ ‫- آره.
‫اونموقع موهام بلند بود.
‫- کلاً مدل موهات فرق داشت؟ ‫- آره.
‫چه خپلی.
‫- کجام خپله؟ ‫- چاق بودی.
‫اوه!
‫یالا، چدلینگتون.
‫خدا رو شکر، خیلی‌ها اومدن برای دیدن ‫مدل لباس جدید.
‫یالا، چاد.
‫از جمله جرالد و داداشش.
‫خوبه که تونستن روز
‫شنبه اینهمه آدم بکشونن اینجا.
‫- البته. ‫- نه، البته که نه.
‫این مرده و سگش.
‫توپ ماست!
‫دیدی اسم کل بازیکن‌های
‫- تیم چلسی رو بلدی؟ ‫- آره؟
‫اسم تموم بچه‌های تیمی که اسپانسرشون شدی رو بلدی؟
‫- چدلینگتون؟ پس چی. ‫- عمراً.
‫چرا بلدم. آسونه، نه؟ ‫از تماشاچی‌ها.
‫کوپر، کوپر، کوپر.
‫اسم یکیشون رو بگو.
‫کوپر، کوپر، کوپر، کوپر، کوپر.
‫و کوپر.
‫زندگی تو روستا خیلی آسون‌تره.
‫همه اسمشون کوپره.
‫اوه! عجب دریافتی.
‫ولی کیلب به بازیکن‌ها رحم نداشت.
‫مزخرفه.
‫ولم کن بابا!
‫پاشو.
‫جاش! پاشو جاش!
‫اگه تو مربی تیم امارات بودی،
‫اگه می‌رفتی تماشای بازی آرسنال هم ‫وضع همین بود؟
‫چون من اسپانسر این تیمم،
‫و می‌دونم چه حسی داره.
‫- فکر کنم یه کم فرق داره! ‫- نه، نداره.
‫نه، داره.
‫نیمه اول که تموم شد، بازیکن‌ها حمله کردن ‫به نوشیدنی‌های انرژی زا.
‫و جرالد یه سر ما رو برد به دیدن باشگاه...
‫از اینجا مسیر عوض میشه.
‫فهمیدیم یه اسطوره محلیه.
‫این تو نیستی چون عکس رنگیه.
‫هی، ببین! نوشته کی کوپر.
‫معلومه که هست.
‫یه لحظه. ‫اومدم تو دهه هشتادم.
‫جرالد کوپر.
‫- کجایی؟ ‫- ایناها.
‫تویی؟ ‫هنوز همین مدل سیبیل رو داری؟
‫آره. ببین چی میگم...
‫اینا همه‌شون بیست و دو ساله بودن، ‫می‌دونی؟
‫- ای وای، خودتی! ‫- آره.
‫شبیه کسایی هستی که تو برنامه تلویزیونی ‫آهنگ خوندن
‫و بعدش اومدی واسه فوتبال بازی کردن.
‫این گوشه‌ای دنیسه.
‫ببین، آره، خودتی. ‫این شبیه اسلید می‌مونه.
‫تو نیمه دوم، همه چی افتاد رو دور سرعت.
‫اوه.
‫وای خدا.
‫ایول!
‫اوه، عالیه.
‫و خیلی زود فهمیدم خرید بعدیم به عنوان ‫اسپانسر تیم
‫باید یه تخته امتیاز باشه.
‫به نظرت چند چندن؟ ‫سه یک.
‫تو فکر می‌کنی چهار یکن؟
‫- به نظرم سه هیچه. ‫- دو یک.
‫- دو یک؟ ‫- نه.
‫پنج یکه.
‫سوت آخر بازی زیبای
‫باشگاه فوتبال چدلینگتون دمیده شد.
‫شش... شش یک.
‫ولی چدلینگتون داشت با خودش بازی می‌کرد.
‫امیدوار بودم سرمایه گذاریم سود داشته باشه.
‫به نظرت این قضیه می‌تونه دل مردم ‫روستا رو نرم کنه؟
‫آره.
‫وقتی داشتم دل مردم روستا رو به دست می‌آوردم،
‫چارلی توی دفترش بود که دیوارهاش پر ‫آثار هنری بودن،
‫و داشت روی درخواست‌نامه برنامه ریزی ‫رستوران کار می‌کرد.
‫جرمی باید موافقت شورای شهر رو به دست بیاره
‫چون حرفشون برو داره،
‫و نظرشون درباره درخواست‌نامه مهمه.
‫ولی در واقع شورای منطقه‌ی آکسفوردشیر غربیه
‫که تصمیم می‌گیره رستوران ساخته بشه یا نه.
‫و تو مرحله تصمیم گیری باید مردم رو راضی کنیم.
‫پلیس هست.
‫بزرگراه‌ها هستن.
‫می‌دونین، بزرگراه‌ها جلوی مغازه‌های ‫فروش محصولات کشاورزی هستن.
‫پلیس هر روز برای نظارت روی ترافیک میاد.
‫واسه همین باید دسترسی رو به همه جا بگیریم.
‫بررسی‌های باستان شناسی هستن.
‫بررسی‌های بوم شناختی که باید خوب دربیان.
‫شورای شهرستان آکسفوردشیر می‌خواد
‫بدونه این قضیه سودی برای اقتصادشون داره یا نه.
‫باید اداره منطقه زیبایی‌های طبیعی برجسته رو راضی کنیم
‫که زمین رو تخریب نمی‌کنیم.
‫باید بهشون بفهمونیم
‫که هر پرچین و بوته رو کجا قراره بکاریم
‫که آلودگی نوری نیاد سمت روستا.
‫هزارتا کار رو سرمون ریخته
‫و باید واسه همه‌شون برنامه ریزی کنیم.
‫نمیشه وسط روستا یه
‫رستوران کاشت و رفت.
‫در همین حین در مزرعه، ‫دیلوین دامپزشک یه سر بهمون زدن.
‫برای اولین بار،
‫برای این نیومده بود که یه حیوون رو ‫درمان کنه.
‫دعوا نکن. بیا اینجا. سگ خوب.
‫سگ خوب.
‫اینجا رو!
‫مزرعه بدون سگ نمیشه.
‫اوه، نگاهشون کن. چقدر نازن!
‫نه؟ خواهرن.
‫خیلی خب.
‫لابرادورهای قهوه‌ای رنگن.
‫- کم ازشون پیدا میشه. ‫- آره.
‫آره.
‫سلام، توله‌ها.
‫- ولی باید بهشون غذا بدی. ‫- آره.
‫- توشون تراشه بذاری. ‫- آره.
‫- و... ‫- واکسن.
‫- آره.
‫خیلی جیگرن.
‫بیا اینجا!
‫غلت میدم و قلقلکت میدم. ایناها.
‫به نظر من دیگه بخش
‫مربوط به کارهای مزرعه تموم شد.
‫اوه. سگ خوب.
‫با اینکه دلم می‌خواست
‫کل روز بمونم و واسه این دوتا توپ پرت کنم،
‫متاسفانه باید به کارهای مزرعه رسیدگی می‌کردم.
‫و چون پاییز در راه بود،
‫یعنی باید محصولات سال بعد رو بکاریم.
‫بعد پخش اولین فصل مزرعه کلارکسون،
‫خیلی از مزرعه دارها بی‌رحمانه مسخره‌م کردن،
‫چون می‌گفتن کولتیواتور سه متریم
‫خیلی واسه تراکتورم کوچولوئه.
‫خب، ایندفعه دیگه نمی‌تونن مسخره‌م کنن،
‫چون یه جدیدش رو گرفتم.
‫ایناها.
‫یه محصول علمی
‫شش متری
‫که به سنگینی مهندسی شده.
‫خوب شد تراکتورم بزرگه.
‫خب.
‫اول باید بلندش کنیم.
‫بزن بریم.
‫اوه! ای وای.
‫وای!
‫بیا پایین.
‫اگه زیاد بلندش نکنم چی؟ ‫درسته دیگه، نه؟ آره.
‫خیلی خب، یه بار دیگه امتحان کنیم. بیا بالا.
‫اوه!
‫یا خدا!
‫چی...
‫نه، نمیشه. چه غلطی کنم؟
‫وای خدا.
‫همونطور که پیشبینی میشد، ‫یودای روستایی
‫همون لحظه پیداش شد.
‫تکون نمی‌خوره!
‫چون یه دستگاه چهار تنی بهش وصل کردی!
‫خب...
‫بقیه چطوری بلندش می‌کنن؟
‫باید جلو هم یه چیزی بهش وصل کنی، ساده لوح!
‫کیلب که وزنه رو بهش وصل کرد...
‫خب، اینجوری مشکلمون حل میشه؟
‫آره.
‫رفتم سر زمین.
‫یک و نیم تن وزنه به جلو وصله،
‫چهار تن به عقب و نه تن به وسط.
‫امروز صبح بار سنگینی داریم.
‫رسیدیم سر زمین.
‫این دستگاه
‫مثل بقیه کولتیواتورها نیست.
‫گاو آهن هم نیست، ‫چون واسه محیط خیلی مضره.
‫این...
‫وقتی میره جلو، ‫تموم وسایل رو مثل این
‫که پارسال خوب درو نشده بود رو می‌بره جلو،
‫که با خاک یکی بشن و دوباره ‫رشد کنن.
‫بعد که شروع می‌کنن به رشد، ‫میایم همه چی رو نابود می‌کنیم،
‫بعد یه زمین صاف داریم
‫که می‌تونیم محصول سال بعد رو بکاریم.
‫منم نمی‌فهمم. ‫ولی بگذریم، بلدم.
‫بیایم پایین.
‫بزن بریم.
‫دارم مزرعه داری می‌کنم!
‫همین الان فهمیدم که شغل مزرعه داریم رو ‫توی همین زمین شروع کردم.
‫و حالا اولین زمینیه که سال بیست بیست و دو دارم ‫زراعت می‌کنم.
‫و داشت خوب پیش می‌رفت.
‫تا چندتا دور بعد،
‫که تراکتور دوباره قاطی کرد.
‫اوه!
‫نمی‌تونم...
‫وقتی چرخش روی زمین نیست ‫چطوری باید دور بزنم؟
‫یعنی چی؟
‫مشکل اینه که تراکتورم که سوخت رو می‌خورد،
‫مخزن سوخت داشت سبک‌تر میشد.
‫یعنی یه بار دیگه وزن کافی در قسمت جلو ‫نداشتیم که
‫چرخ‌ها بیان زمین.
‫فایده نداره.
‫تصمیم گرفتم برگردم محوطه
‫و تا اوضاع بدتر نشده، دوباره سوخت بزنم.
‫اوه، برو دیگه.
‫دور موتورم بالاست.
‫بیاید چهار چرخه بریم. ‫آره، شاید بشه. بزن بریم.
‫نه، نه، نه! لعنتی!
‫بهتر نشد.
‫چطوری از اینجا برم بیرون؟
‫یا خدا!
‫یالا، یالا، یالا...
‫یا خدا!
‫معلومه که باید یه مقدار دیگه وزنه پیدا می‌کردم.
‫و خدا رو شکر، یه مقدار وزنه اومد.
‫نه! وای، وای! اه!
‫خیلی خب، حاضری؟
‫ترمز دستی رو بزن!
‫داریم میریم.
‫یا خدا.
‫روز بعدی باید می‌رفتم به خاک زمین ‫رسیدگی می‌کردم،
‫ولی یه مشکل مهم‌تر پیش اومد.
‫علی رغم تلاشم برای به دست آوردن ‫دل مردم روستا،
‫همچنان یه عالمه شکایت داشتم دریافت می‌کردم.
‫انگار استرس داری.
‫«با یه حساب سرانگشتی میشه گفت چهارصدتا مهمون
‫و یه صف سه ساعته به مغازه محصولات ‫کشاورزی دیدلی اسکوات،
‫مغازه‌های کوچیکتر که از اول اینجا بودن تبدیل شدن ‫به کارهای بخور و نمیری
‫که به زور دارن به زندگی می‌رسن.
‫این کار شما داره موجب ترافیک اجتماعی ‫بسیار زیاد و مشکلات محیط زیستی میشه
‫که روی کیفیت...»
‫کل روز طول می‌کشه تا بخوام همچین چیزی بنویسم.
‫یه عکس هم از اتوبوسه فرستادن.
‫به اتوبوس هم اعتراض کردن.
‫کلاً نسبت به خیلی از ماشین‌ها ‫اعتراض دارن.
‫خیلی‌ها با اتوبوس میان مغازه...
‫- و غر هم میزنن. ‫- درباره اتوبوس غر میزنن.
‫خیلی دلم می‌خواد این کسایی رو ببینم
‫که جز نوشتن این نامه‌ها کار دیگه‌ای ندارن.
‫هم من سرم خیلی شلوغه، هم تو.
‫اصلاً وقت ندارم بشینم
‫برات نامه بنویسم.
‫ببین.
‫دیگه از جرمی کلارکسون جون به لب شدم.
‫راستش آدم اینا رو که می‌خونه...
‫یه مرد توی روستا
‫یه سرمایه گذاری جمعی برای «جلوی مغازه ‫دیدلی اسکوات را بگیریم» شروع کرده.
‫آخه...
‫از وقتی خبرها پیچیده که
‫می‌خوام درخواست باز کردن یه رستوران رو بدم،
‫تصمیم گرفتم برم جلو
‫و یه جلسه واسه کل مردم روستا ترتیب بدم.
‫اینم از این.
‫اینجا نوشتم:
‫«همونطور که معلومه برای خیلی‌ها سوال ‫شده عاقبت دیدلی اسکوات قراره چی بشه،
‫جرمی کلارکسون میاد به تالار یادبود
‫که برنامه‌هاش رو توضیح بده و به سوالات ‫شما جواب بده.
‫قدم همه سر چشم ماست.
‫پذیرایی توسط نوشیدنی و پنیر.»
‫اون روز یه شکایت خوبی
‫تو سایت رسمی شورا شده بود که گفته بود،
‫«اون مزرعه‌دار بی‌خودی تو دیدلی اسکوات...»
‫درست گفته بود.
‫«هیچی توی مزرعه‌ش تولید نمی‌کنه.»
‫خب، چرا.
‫و یکی گفته بود،
‫«طویله بره‌ها هیچوقت برای پرورش بره ‫ازش استفاده نشده.»
‫رسماً مدارک مستند هست که میگه چرا، ‫استفاده شده.
‫می‌دونین، اینجور شکایت‌ها دیگه...
‫واسه همین گفتم یه جلسه پرسش و پاسخ ‫بذارم و مردم بیان...
‫بگن، «داری چیکار می‌کنی؟ ‫برنامه‌ت چیه؟»
‫استرس داری؟
‫خب آره، چون خانمه تو شورای شهر گفت
‫که مردم شاکی هستن.
‫یعنی واقعاً شاکی هستن.
‫ولی آره، استرس دارم.
‫چون من فیلم سگ‌های پوشالی رو دیدم.
‫قهرمان محلی رو دیدم.
‫وقتی مردم یه روستا شاکی میشن، ‫دیوونه میشن.
‫با چنگال میان سراغ آدم.
‫ولی... امیدوارم بتونم آرومشون کنم.
‫روز بعد، خبر جلسه پیچید.
‫ولی نه به روش خوبش.
‫ام، صحیح، مردم روستا...
‫مردم چدلینگتون متوجه اون تخته شدن
‫و گفتن من یه اهریمنم،
‫این برنامه مزرعه داری کار اهریمنه،
‫و مزرعه خونه اهریمنه.
‫حالا بذارید ببینم می‌تونم برم و...
‫اوه...
‫استایل عروسی‌های دهه هفتاد رو زدم که ‫مردم دوست دارن.
‫مردم روستا که کم‌کم اومدن،
‫مجبور شدیم دوربین‌ها رو جمع کنیم،
‫چون مردم محلی اصرار داشتن که از داخل ‫فیلمبرداری نشه.
‫بعد که چارلی و کیلب گوش‌هاشون رو چسبوندن ‫به پنجره،
‫و میکروفون شخصی خودم که روشن بود،
‫منتظر موندم همه بشینن
‫و بریم سراغ صحبتمون.
‫برنامه که اول شروع به پخش کرد
‫ما واقعاً با دیدن واکنش‌ها هول شدیم،
‫ترافیک و شلوغی و سر و صدا و سرعت.
‫وحشتناک بود. موافقم.
‫خب چطوری می‌تونیم یه کار عالی کنیم،
‫مردم رو بیاریم به این ناحیه
‫که بتونن خوش بگذرونن و زندگی هیچکدوم ‫از روستایی‌ها رو خراب نکنن؟
‫امیدوار بودم صحبت افتتاحیه‌م بتونه مردم ‫رو نرم کنه.
‫ولی نکرد.
‫تو هیچ دلسوزی نسبت به مردم
‫روستا نشون ندادی.
‫ما رو احمق جلوه دادی.
‫گفتی، «هر روستا یه احمق داره، من شش‌تا.»
‫من نمی‌خوام کسی احمق صدام کنه.
‫به نظرم کارت زشته، و باید معذرت خواهی کنی.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫اصلاً حرفات احمقانه نیست. ‫کاملاً درست میگی.
‫یه سری از حرفایی که
‫توی وبسایت شورای منطقه‌ی ‫آکسفوردشیر غربی زده شده،
‫واقعاً احمقانه‌ن.
‫«هیچوقت از طویله بره برای پرورش ‫بره استفاده نشده.»
‫«هیچی توی این مزرعه تولید نمیشه.»
‫این حرفا مسخره‌ن، چون ما توی مزرعه ‫محصول تولید می‌کنیم.
‫راست میگه، نه؟
‫ولی موضوع اینه که، تو اصلاً مزرعه دار نیستی.
‫شخصیت تلویزیونی هستی.
‫ولی اینجا برنامه «جزیره عشق» نیست.
‫چی؟
‫راست میگی. من یه بار مجری برنامه ‫کی‌ می‌خواد میلیارد بشه بودم.
‫و برنامه «تور عظیم» هم برای منه. ‫ولی من به مزرعه داری علاقمندم.
‫تو به درآمد مغازه نیازی نداری.
‫نه، ولی مزرعه بهش نیاز داره.
‫خودت که درآمد نمی‌خوای.
‫امشب ریختن سرش.
‫ما مغازه رو نمی‌بندیم.
‫به درآمد برای مزرعه نیاز داریم.
‫- جرمی داره خوب جواب میده. ‫- آره.
‫بعد صحبت‌های روستایی‌های عصبانی،
‫سوال مهم پیش اومد.
‫خب، تصمیم داری آغل بره رو تبدیل کنی
‫به یه رستوران یا کافه.
‫آره. گاو داریم. ‫یه سری از گوساله‌ها حاضرن.
‫گوشت تولید می‌کنن. ‫تخم مرغ و مرغ داریم.
‫داریم وسایل مورد نیاز رو برای باز کردن
‫رستوران می‌گیریم.
‫به نظرم باید برنامه‌هایی که برای
‫کنترل ترافیک و نظم بخشی داری رو بشنویم.
‫باید با مسئولین بزرگراه حرف بزنیم که ‫موانع رو بردارن.
‫اول صبح. ‫خیلی زشتن.
‫یه کارواش‌های کوچیکی می‌ذاریم که مردم
‫اول ماشینشون رو بشورن و وقتی میرن تو جاده، ‫گل و لای راه نندازن.
‫یه تابلوی چوبی قشنگ می‌خوایم که بگه ‫لطفاً در این نزدیکی پارک نکنید.
‫یه سری کارها رو می‌تونیم بکنیم
‫که محیط رو قشنگ کنه
‫و مردم که رد میشن بگن، «چه قشنگ شده.»
‫می‌خوام توش موفق بشم که بشه یه ‫مغاز ه محصولات کشاورزی
‫با یه کافه رستوران قشنگ.
‫میشه به ما ورودی وی‌آی‌پی بدی؟
‫آره. به عنوان تخفیف میدیم.
‫چطوره؟
‫عالیه!
‫حالا که حال همگی خوبه، من باهاتون ‫خداحافظی می‌کنم.
‫خب، من رفتم. مراقب خودتون باشین.
‫واو!
‫خیلی بهتر از اونی بود که فکر می‌کردم.
‫اول یه کم ضایعش کردن.
‫چند نفری بودن که با سوء نیت اومده بودن.
‫ولی پیش میاد دیگه، نه؟
‫چی میشه گفت؟
‫هر کسی می‌تونه یه نظر داشته باشه.
‫آدم باید به حرف دیگران گوش بده، باید صادق باشه،
‫باید نشون بده که براش مهمه. ‫و به نظرم براش مهمه.
‫شروع خوبی بود.
‫از فرصت صحبت کردن باهاش لذت بردیم.
‫مهم‌ترین چیز همینه. ‫که درگیر کارهاش باشیم، نه مخالفش.
‫صبح روز بعد، همونطور که قول دادم،
‫رفتم که محوطه دور مغازه رو مرتب کنم.
‫یعنی دیدار با لیسا.
‫باید شروع کنیم.
‫این موانع رو برداریم حله.
‫اون تور شبکه‌ای رو برداریم.
‫این پلاستیک‌ها و جعبه‌ها رو برداریم.
‫این سطل آشغال‌ها رو برداریم.
‫این آشغال‌ها باید جمع بشن.
‫همه‌شون.
‫اون بسته‌های یونجه رو ببین. ‫افتضاحن.
‫میگی یونجه گرونه اونوقت می‌خوای یکی ‫دیگه هم بگیری!
‫آخه این موانع رو ببین. ‫بیاید به این مزرعه زیبا...
‫همه‌شون واسه پلیسن!
‫خب بذارنشون بیرون.
‫ما برشون داشتیم آوردیم اینجا. ‫البته من نیاوردم.
‫یکی آوردتشون اینجا، و داره ازشون ‫استفاده می‌کنه،
‫چون اینجوری راحت‌تره. ‫نمی‌تونیم محض راحتی این کار رو بکنیم.
‫این... ‫این تابلوهای آبی ایده کی هستن؟
‫اینا موقتن، واسه یکی دو روز.
‫ولی سه ماهه اینجان.
‫باید رو لبه‌های علف تابلوهای جدید بذاریم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌دونم. می‌دونی چیه؟
‫این کارها رو بکنم هیچ موجودی تو مغازه ‫برامون نمی‌مونه.
‫گوش کن، خوبه واسه لوازم مغازه
‫تابلوهای کوچیک طراحی کنیم،
‫ولی وقتی میرسی تو مغازه می‌بینی ‫چقدر زشتن.
‫- چیکار می‌خوای بکنی؟ ‫- من که وقت ندارم.
‫نمی‌دونی چقدر... ‫من باید...
‫امروز باید برم و یکی از...
‫اصلاً نمی‌دونم اسمشون چیه، ‫گوساله وحشیه پرواریه چیه،
‫از اونا پیدا کنم که تخم اتفاقی دارن.
‫چارلی قراره بیاد درباره ضوابط جدید...
‫سرم شلوغه.
‫من می‌تونم امروز کار رو حل کنم، ‫ولی بعدش چیزی برای فروش برامون نمی‌مونه.
‫ببخشید. گفتی مراقب مغازه محصولات کشاورزی هستی، ‫و زراعتش با من.
‫مغازه...
‫کار صبحونه، نهار و شام هم با منه.
‫کی؟ کدوم صبحونه؟ کدوم نهار؟ کدوم شام؟
‫من خودم دیشب شام گذاشتم. ‫سوسیس و پوره سیب زمینی.
‫- ای دروغگو! ‫- به خدا.
‫سوزوندمشون چون سگ روی فرش خرابکاری کرد
‫و مجبور شدم حین آشپزی خرابکاریش رو تمیز کنم.
‫سگ‌های خودتن، خرابکاری‌هاشون هم برای خودتن.
‫سگ‌های من؟
‫اگه سگ می‌خواستی، می‌گفتم، خرابکاری‌هاشون ‫رو تمیز کن.
‫- خب کردم، وقتی داشتم شام می‌ذاشتم... ‫- من به خرابکاری سگ حساسیت دارم!
‫خب منم دارم.
‫عجبا.
‫بچه پررو.
‫جدی زشته.
‫تو تابستون قشنگ بود، نه؟
‫بعد که بارون اومد، گند زد به منظره.
‫آره!
‫وقتی لیسا مشغول تمیزکاری بود،
‫من رفتم پی لیست تموم نشدنی کارهایی
‫که مزرعه داری جلو پات می‌ذاره.
‫نه، نه. وایسا. چون اگه بری داخل...
‫میام بیرون. یه بار با یه گاو این داخل ‫گیر کردم.
‫چرا نمی‌کشیش بیرون؟
‫- اینجوری آسون‌تره. ‫- گاو بزرگی نبود.
‫حالا یه گاو اینجا داریم، همین.
‫آها! تف!
‫اوه، آزاد شد. ‫خدا رو شکر.
‫می‌خوای من انجامش بدم؟
‫نه.
‫این رو باش.
‫لعنتی.
‫وقتی زمان استراحت داشتم...
‫قابلیت تبخیر خوبی داره...
‫چارلی نمی‌ذاشت نفس بکشم.
‫یه سری ارقام کلیدی اینجا هستن.
‫همه‌شون واسه محصولات هستن.
‫اعداد خالص بودجه احتیاطی هستن، واسه کل مزرعه.
‫یعنی چی؟
‫باید هفتاد و پنج صدم درصد رو پس بدی.
‫چون هزینه‌ها یه کم عوض شدن...
‫بخوام بگم، بخش آبیه واسه سال بیست بیست و یکه. ‫یعنی...
‫آره.
‫این خط تیره واسه دروی محصولاته.
‫نقطه اتکای گردش
‫اینه که ما گندم و بذر روغنی...
‫هزینه‌ها همونن،
‫ولی محصولات اضافی به سود اضافه کردن.
‫باید یه نگاه به جزئیات بندازیم.
‫ببخشید. وای خدا.
‫این تاثیر رو روی تموم مشتری‌هام دارم.
‫نه، من خسته‌م. ‫مزرعه داری خسته‌م کرده.
‫علاوه بر فشار کاری،
‫دنیای دیدلی اسکوات کوچولوی ما رفته زیر ‫نظر مردم.
‫و فعالیت‌های من شدن نقل محافل ‫ملی.
‫کارلا تو کاتسولد شمالی زیاد دور نیست.
‫«این اولین باری نیست
‫که کلارکسون مردم محلی رو آروم کرده، ‫مخصوصاً وقتی خونه‌ش رو منفجر کرد.
‫مردم میگن روستایی که یه زمانی آروم بود،
‫برای این ترافیک ساخته نشده.
‫مردم ساعت‌ها منتظر می‌مونن تا بتونن برن داخل.
‫اینا به ناحیه احترام نمی‌ذارن.»
‫- شکایتشون اینه. ‫- وای خدا!
‫بیاید از جولی در اسکاربورو بشنویم.
‫ظهر بخیر، جرمی.
‫این هفته ما واسه تعطیلات اومده ‫بودیم کاتسولد.
‫از کنار شما رد شدیم و دیدیم...
‫با این وضع،
‫من فقط می‌خواستم خودم رو توی مزرعه از ‫بقیه قایم کنم.
‫پس همین کار رو کردم.
‫عاشق این بخش روزم. ‫میرم سراغ تراکتورم.
‫خیلی آرومه.
‫آخر فورست گامپ رو که یادتونه،
‫فورست سوار ماشین چمن زنیش شده و داره ‫علف‌های روستا رو
‫تو گرین‌باوی آلاباما میزنه؟
‫منم اینجا همین حس رو دارم.
‫این همه ماجراجویی‌های زندگیم...
‫آخرش رسیدم به اینجا!
‫و عاشقشم!
‫کیلب باید بیاد اینجا
‫علف‌های هرز رو از بین ببره.
‫چون به نظرم امسال بهار جو درمیاد،
‫که مهمه،
‫چون ازش برای...
‫لعنتی.
‫خوردم به دکل تلگراف. ‫لعنتی.
‫خیلی خب.
‫لعنتی.
‫شکستمش.
‫این یکی...
‫کلاً خم شده.
‫می‌تونین سوراخ این یکی رو ببینین...
‫اونم خراب کردم.
‫لعنتی.
‫آخه چرا دکل تلگراف گذاشتن اینجا؟
‫فقط در یه صورت اوضاع بدتر از این میشه.
‫لعنتی!
‫- داشتی با گوشی صحبت می‌کردی؟ ‫- نه.
‫گند زدی رسماً.
‫- تف توش! ‫- اونم خراب کردم.
‫عجب خری هستیا!
‫هر دفعه گند میزنی!
‫می‌دونم.
‫اگه اون یکی رو صاف کنیم، ‫درمیاد، نه؟
‫آره. باید کلاً درش بیاری.
‫بهتره درش بیارم و دوباره جوشش بدم.
‫- جوشکاریت چطوره؟ ‫- خودت درستش کن.
‫- چی؟ ‫- خودت درستش کن.
‫من جوشکاری بلد نیستم!
‫ولی خودت باید درستش کنی.
‫وای خدا! ببین چقدر... ‫کل صبح داشتم رو زمین کار می‌کردم.
‫من نصف زمین رو حل کردم!
‫- نه نکردی! ‫- چرا!
‫اصلاً به زمین رسیدگی نکردی.
‫چرا! نصفش رو.
‫خب چرا نگفتی؟
‫معلومه. بیای نگاه کنی می‌فهمی دیگه!
‫- می‌بینی... ‫- من نفهمیدم.
‫- نفهمیدی فرق کرده؟ ‫- نه.
‫بعدش درباره صفحه آسیب دیده دکل ‫برقی صحبت کردیم.
‫بهتره بیاریشون اینجا و بهشون بگی.
‫- تازه اینا رو ساختن. ‫- می‌دونم.
‫نظرت چیه بیخیالش بشیم؟
‫اینهمه ظاهریه. ‫تازه یه عالمه...
‫شاید بهشون زنگ بزنم بگم یه صفحه ‫جدید بهم بدهکارن.
‫دکل تلگراف رو گذاشتین وسط زمین من
‫و منم خرم، نتونستم دور بزنمش، ‫واسه همین...
‫خیلی مه داشت. ‫نتونستم ببینم.
‫لعنتی.
‫فکر می‌کردم دیگه بیشتر از این تحقیر نمیشم.
‫ولی نه ظاهراً.
‫سلام.
‫- چی شده؟ ‫- بهش بگو چی شده، جرمی.
‫تصادف کردم.
‫لعنتی.
‫- کلاً زدی درش آوردی! ‫- آره.
‫دستگاه رو جدا کردی!
‫مشکل اینه که،
‫این واسه ما نیست.
‫روی یه... ‫این یه نمایش دهنده‌ست.
‫پس...
‫خیلی خب.
‫قیمتش چیه؟
‫- بیست هزار پوند. ‫- یا خدا.
‫حالا که کولتیواتور قبلی رو از بازنشستگی درآوردم،
‫بالاخره کار رو تموم کردیم.
‫بعدش مته رو به کار انداختیم...
‫خیلی خب، بزن بریم.
‫و بذرها رو کاشتیم تو زمین.
‫و مثل همیشه، به همراهی مخابرات رادیویی.
‫حالا عوضش کردم.
‫این چیز صفر کیلومتر بر ساعت تراکتور
‫داره چشمک میزنه.
‫فن رو خاموش کردی، نه؟
‫چطوری اونوقت؟
‫من به هیچ دکمه‌ای دست نزدم.
‫دکمه فن کو؟
‫آب و هوا خوب بود، و چند روز بعد
‫کل محصولات توی زمین قرار گرفتن.
‫آفرین.
‫فقط یه دکل تلگراف داریم که یه کوچولو خراب شده و...
‫- آره، من خرابش نکردم. ‫- می‌دونم. من خرابش کردم.
‫حالا وقت جلسه نهار روز یکشنبه ما با ‫چارلی بود،
‫که بالاخره درخواست نامه رستوران رو ‫تموم کرده بود.
‫بهش فکر کن.
‫کل خوراکی‌های این بشقاب محصول ‫دیدلی اسکواته.
‫بره، هویج، سیب زمینی،
‫چغندر، آرد آبگوشت.
‫این آب معدنی.
‫رستوران هم هدفش همینه.
‫هیجان انگیزیش همینجاست. ‫چون واقعاً میشه همچین کاری کرد.
‫- این برنامه کاریه؟ ‫- آره.
‫دو سمت ورق چاپش کردی، ‫بابا بومی پسند.
‫- برگه بازیافت شده هم هست. ‫- البته.
‫حتماً خیلی از مزرعه‌دارها از این درخواست‌نامه‌ها
‫می‌فرستن و میگن، «باید یه سری تغییراتی بدیم.»
‫یه سری الزاماتی هم برای گوناگونی هست.
‫ولی خواسته همینه.
‫باید هشتاد و هزار پوند اعانه از دست بدی.
‫سعی می‌کنیم این اختلاف رو پر کنیم.
‫اصلاً واسه همین می‌خوایم کار رو شروع کنیم.
‫- همین امروز می‌فرستیم؟ ‫- آره.
‫اگه مجوز برنامه ریزی رو نگیریم،
‫میفتم تو هچل،
‫- اونم بدجور. ‫- می‌دونم.
‫چون یه عالمه وسیله می‌مونه رو دستم و ‫هیچ جا هم نمی‌تونم بفروشمشون
‫که حداقل به یه سودی برسم.
‫- درسته. ‫- همه چی حاضره،
‫فقط می‌خوام شورای منطقه‌ی آکسفوردشیر غربی بگه
‫«باریکلا.»
‫وقتی داشت درباره سرنوشت مزرعه توی
‫شرکت کارهای اداری محلی بحث میشد...
‫یالا.
‫من مجبور شدم تمرکزم رو برگردونم سر گاوها،
‫که هر شب با یه تهدید کشنده روبرو بودن.
‫لعنتی!
‫- نمیشه بهشون شلیک کرد. ‫- نه.
‫- یا گاز سمی پخش کرد. ‫- نه.
‫- یا کاریشون کرد. ‫- نه.
‫اگه سل گاوی بیاد،
‫مزرعه‌ت کلاً تعطیل میشه.
‫لعنتی.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.