‫«قسمت ۲۱: درمان»
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫رسیده بودیم به اوایل آوریل.
‫و بعد بدبختی‌های مرگ خوک‌ها،
‫رسیدن بهار به همه
‫روحیه داده بود.
‫- ببین! چه قشنگه! ‫- آره.
‫خوک، خوک، خوک، خوک.
‫حالا می‌تونستیم برگردیم سر کار کاشت
‫و رشد و ساخت غذا.
‫پس لامبورگینی رو راه انداختم،
‫چون یه فکر دیگه برای کاشت در قسمت ‫زراعت نشده مزرعه به ذهنم رسیده بود.
‫تو کل مزرعه، زمین‌های این شکلی هست،
‫فلان هکتار و فلان هکتار،
‫که در طی سال‌ها، توشون ذرت کاشتم،
‫که واسه پرنده‌های آوازخون عالیه.
‫هم می‌تونن غذا بخورن و هم می‌تونن ‫قایم بشن.
‫واسه قرقاول‌هایی که بزرگ می‌کنم
‫تا تو کریسمس شکارشون کنم هم عالیه، ‫حالا بگذریم.
‫ولی جای ذرت،
‫اینجا می‌خوام
‫خردل بکارم.
‫همچنان واسه پرنده‌های آوازخون عالیه. ‫هم عاشق خوردنش هستن هم عاشق قایم شدن داخلش.
‫بعدش تبدیلش می‌کنم به خردل انگلیسی
‫که می‌تونم تو فروشگاه
‫و ون برگر فروشی کنار گوشت خوک بفروشمش.
‫با حساب و کتاب من،
‫همین زمین کوچولو می‌تونه
‫چهل هزار شیشه خردل تولید کنه.
‫تنها مشکل اینه که تمام حساب و کتاب‌های من
‫درباره مزرعه تو این چهار سال گذشته
‫غلط از آب دراومده.
‫این وسط، کیلب مشغول اون یکی مزرعه بود،
‫چون خاک خشک شده بود و می‌تونست ‫بالاخره توش گندم دوروم بکاره.
‫الان قیمت گندم زمستونی هر تُن سیصد و چهل پونده،
‫که صرف نون و خمیر میشه.
‫ولی این گندم، محصول بهاریه و باهاش ‫میشه پاستا درست کرد.
‫و هر تُن پونصد پونده،
‫پس فرق بزرگی بینشونه.
‫فکر کنم سر بارون ماه مارس یک ماه دیر کردم.
‫آخه بارندگی تموم نمیشد.
‫امیدوارم، به امید خدا،
‫تاثیری روی محصول نذاره و مشکلی ‫پیش نیاد.
‫باحاله، نه؟ ‫باز تراکتور سواری شروع شد.
‫آره، می‌دونم. خوشم میاد.
‫برو بالا.
‫برو پایین.
‫یاد اولین تلاشم برای کشت کردن افتادم،
‫کی بود؟ چهار سال پیش؟
‫ام...
‫حالا من رو ببینید.
‫دارم یاد می‌گیرم.
‫ولی روز بعدش،
‫وقتی برگشتم که بذر خردل بکارم...
‫درسته، دارم بذرپاشی می‌کنم.
‫دارم این کار رو می‌کنم.
‫به اعصاب خردی شماره یکم برخوردم.
‫ای وای.
‫نمی‌تونم نشانگرم رو ببینم.
‫خب چطوری باید...؟
‫قبلاً هزار بار توضیح دادم، ولی...
‫این...
‫سوسک فلزی که دارم همراه خودم می‌کشونم
‫سه متر با سمت چپ تراکتور فاصله داره،
‫وقتی برمی‌گردم،
‫اگه علامتش همون وسط
‫مسیرم باشه،
‫می‌دونم روی کدوم سه متر کار کردم.
‫مشکل اینه که هیچ ردی از خودش نمی‌ذاره. هیچی.
‫دارم حدس میزنم کجا کاشتمش. ‫ولی نمی‌دونم.
‫خیلی سخت و رو اعصاب بود.
‫ولی حداقل،
‫نشستن تو تراکتور بهم وقت داد
‫که به روش‌های کشاورزی در قسمت غیرقابل کشت ‫زمین فکر کنم.
‫و خیلی زود، یه فکری به ذهنم رسید،
‫که می‌خواستم با چارلی در میون بذارمش.
‫قارچ.
‫قارچ؟
‫قارچ.
‫خب. خوبه.
‫ام... چرا؟ ‫همینجوری هم کلی محصول داریم.
‫آره، داریم. ولی این یکی خیلی آسونه.
‫درباره‌ش تحقیق کردم. ‫یه طرح کاری نوشتم.
‫طرح کاری؟
‫دویست‌تا جعبه داریم. ام... کیسه. خب؟
‫- کیسه رشد؟ ‫- آره.
‫و بار اولی که رشد کنن... ‫تا دو هفته دیگه،
‫۱.۲ کیلو قارچ داریم.
‫آره.
‫که اگه
‫قارچ صدفی باشن هر کیلو رو به قیمت ‫بیست و چهار پوند می‌فروشیم.
‫و توی اولین دوره، سود...
‫- منظورت چیه؟ ‫- دو هفته دیگه.
‫دو هفته؟ پس اولین دوره رشد قارچ.
‫- آره. ‫- دو هفته.
‫۳.۶۲۰ پوند.
‫خب. تاثیرگذاره.
‫- تاثیرگذاره. ‫- یه کم زیادی تاثیرگذاره.
‫منهای هزینه کیسه‌ها، یعنی خرید کیسه‌های رشد.
‫- آره. ‫- توشون...
‫بذر قارچ داره دیگه.
‫آره.
‫تو دومین دوره رشد...
‫پس بیشتر از یه بار محصول می‌خوای.
‫تو دومین دوره رشد، بهمون
‫سیصد و پنجاه گرم در ازای هر کیسه می‌رسه.
‫پس از ۱.۲
‫میرسه به سیصد و پنجاه. ولی دیگه نیاز نیست ‫کیسه بخریم.
‫پس سود از ۳.۶۲۰ پوند می‌رسه
‫به ۲.۱۳۵ پوند.
‫- خیلی خب. آره. ‫- آره، ولی همچنان خوبه.
‫پس شد ۵.۷۰۰ و...؟
‫و می‌رسیم به سومین دوره رشد. ‫باز دو هزار و صد پوند.
‫کارمون تموم میشه، کیسه‌ها میرن.
‫- و جاشون رو با دویست‌تا دیگه عوض می‌کنیم. ‫- آره.
‫- کیسه. جعبه. ‫- خب.
‫- پس میشه هشت هزار پوند. ‫- آره.
‫- به برق نیازه؟ ‫- آره.
‫واسه گرم‌کن.
‫آره، شاید زیاد بهش نیاز نباشه،
‫- ولی کابل خیلی گرونه. ‫- آره.
‫- کی... خودت می‌خوای بچینیشون؟ ‫- آره.
‫- کجا بفروشی؟ ‫- تو فروشگاه.
‫- میگی هشت هزار پوند سود میشه. ‫- آره! روی قفسه چوبی.
‫- میگم آلن... ‫- اوه، باز شروع شد. بازم هزینه داره.
‫خب، البته که هزینه داره!
‫پنکه: چهل پوند.
‫پنکه رشد: صد پوند.
‫- نور اتاق رشد: شصت پوند. ‫- آره.
‫- پنکه فراصوتی: صد و شصت پوند. ‫- آره.
‫جاروی آبی برای نظافت: نود و پنج پوند.
‫- چهارصد و پنجاه و پنج پوند. ‫- که عالیه.
‫ولی همه‌شون با برق کار می‌کنن ‫که حسابش نکردی.
‫ولی از ایده خوشم اومد.
‫- جدی؟ ‫- به نظرم عالیه.
‫به حساب کتاب‌هام نگاه کن.
‫نمی‌خوام. معلم ریاضی که نیستم.
‫- من... ‫- تازه داره قلق حساب کردن
‫هزینه‌ها دستم میاد...
‫قبل اینکه کار کنم
‫- و بعدش پشیمون بشم. ‫- آره.
‫جلسه قارچ که تموم شد،
‫چارلی اصرار کرد که تولد خوک‌ها رو
‫در سایت پلیس خوک‌های دولت ثبت کنیم.
‫معنیش هم به صف کردن
‫کل تیم حساب و کتاب دیدلی اسکوات بود.
‫خب، آخرش چندتا خوک مُردن؟
‫- دوتا از اولی. ‫- سه‌تا از اولی.
‫- نه، ده‌تا بچه آورد.
‫- پنج. ‫- پنج.
‫دومین ماده خوک بالغ، ده‌تا آورد. ‫دوتاش مُردن.
‫ولی فقط هفت‌تا موندن.
‫- مطمئنی هشت‌تا بچه نداره؟ ‫- چند روز پیش که شمردم هشت‌تا بودن.
‫هیچوقت تموم نمیشه.
‫یک ساعته اینجاییم، یه خوک رو ثبت کردیم.
‫دو.
‫متاسفانه، مجبور شدم زودتر از کلاس ریاضی ‫بزنم بیرون،
‫چون برنامه ریزی کرده بودم که
‫محل انجام عملیات قارچی رو نشونِ ‫آلن بنا بدم.
‫خب، تولید قارچ.
‫همینجاست، که اصلاً مشخص نیست.
‫- جای خوبی نیست. ‫- ساختمون پمپ قدیمی
‫- مزرعه‌ست. ‫- آره.
‫- صد و پنجاه سال پیش؟ ‫- ایستگاه پمپ دوران ویکتوریایی.
‫خدای من!
‫- تعمیرش برات راحته. ‫- لعنتی!
‫عجب جاییه.
‫و دم و دستگاه مناسب پرورش قارچه.
‫- نه. خطرناکه. ‫- یعنی چی نه؟
‫- کجاش خطرناکه؟ ‫- سقوط می‌کنه میفته رو سر مردم.
‫نمیفته!
‫برو روش بپر!
‫اون طاق ضربیش رو ببین، ‫روش خاک ریختن.
‫کسی روش وزن بذاره، سقوط می‌کنه.
‫آره، نمیشه این کار رو کرد.
‫پل برونل میدنهد رو می‌شناسی؟
‫کی؟
‫نه، رفیق. ببین، پوسیده. ببین.
‫- نه، تو... ‫- آره، ولی من...
‫- خب فشار نده. ‫- ولی به زودی سقوط می‌کنه.
‫- میفته تو رود. ‫- ولی...
‫سقف شبیه کلیساش که ساخته قرن ‫دوازدهمه رو ببین!
‫و کلی آت و آشغال جلوی راهمونه.
‫- اشتباه نشه‌ها. می‌تونم تعمیرش کنم. ‫- خب.
‫ولی خیلی هزینه برمی‌داره.
‫تا حالا در این حد موج منفی نگرفته بودم.
‫لعنتی.
‫تا آخر عمرمون هم قارچ پرورش بدیم، ‫هزینه‌ی اینجا درنمیاد.
‫- خیلی خب. بریم پس. ‫- شرمنده، رئیس.
‫بعد بردمش به محل پشتیبان:
‫یه سنگر زیرزمینی
‫ته مزرعه روی زمینی که یه دوران ‫فرودگاه بوده.
‫فکر کنم پناهگاه حملات هواییه.
‫تو دوران جنگ جهانی دوم، پایگاه بمب‌افکن‌های ‫آمریکایی بوده.
‫آره. حالا ببینیم چی میشه.
‫- می‌خوام بگم... ‫- اینجا قراره بشه محل پرورش قارچ.
‫- ولی اینجا رو. ‫- ولی باید نیروهای امنیتی رو تقویت کنیم.
‫- خب جرالد کو؟ ‫- یه تابلو می‌ذارم. آره.
‫- داره بهتر میشه. ‫- آره.
‫- چون پرتو درمانی میشه. ‫- آره.
‫باید نور بندازیم.
‫- بتنه؟ ‫- آره.
‫- آره، میشه میله‌ها رو دید. ‫- آره.
‫خب، همین خوبه. ‫بتن خیلی ضخیم‌تره.
‫همین خوبه.
‫خیلی از ساختمون پمپ بزرگتره.
‫- دسترسی بهش راحته. ‫- آره.
‫- به مجوز برنامه‌ریزی نیاز نیست. ‫- نه، سازه‎ی خوبیه.
‫گوش کن. زیاد هزینه نداره که؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نه!
‫- به نظر تو چقدر پول زیاد نیست؟
‫حدس بخوای بزنی؟
‫اوه، تو... همیشه با من اینجوری می‌کنه.
‫لعنتی.
‫خب، عادیه آدم بخواد
‫از یه بنا بپرسه هزینه...
‫آره، ولی همین دو دقیقه پیش دیدمش.
‫میشه گفت بیشتر از ده هزارتا نمیشه.
‫اوه!
‫- این شد یه چیزی! ‫- خب، خوب میشه.
‫راستش یه هفته‌ای میشه درستش کرد، نه؟
‫- تا حالا نشنیدم بناها... ‫- اینجا رو راه می‌اندازیم.
‫«می‌تونم یک هفته‌ای و با ده هزار پوند ‫تعمیرش می‌کنم.»
‫- تا حالا کسی همچین چیزی نشنیده. ‫- گوش کن.
‫تا من کارم رو شروع می‌کنم، می‌تونی تو فروشگاه ‫درباره قارچت تبلیغ کنی.
‫در این حد سریع تمومش می‌کنم.
‫وقتی آلن رفت ابزارش رو بیاره،
‫روی یکی دیگه از ایده‌هام کار کردم.
‫گزنه.
‫جنگل پر گزنه بود.
‫و تصمیم گرفتم باهاشون سوپ درست کنم.
‫- خوبی، لوکا؟ ‫- چه خبر؟
‫لوکا همه کاره‌ی دیدلی اسکواته.
‫راننده ماشین سرعتیه،
‫تو فروشگاه کار می‌کنه،
‫و از نسل آشپزهای معروف ایرلندیه.
‫خب، سوپ گزنه.
‫لوکا برام درست کرده... ‫کِی بود؟ پارسال؟
‫- آره. ‫- میشه گفت خوشمزه‌ترین
‫چیزی بود که تا الان خوردم.
‫عالی بود.
‫و کل ابزاری که می‌خوایم اینجان. ‫سیب‌زمینی، پیاز، همینجا داریم.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫گزنه داریم. پیاز داریم. سیب‌زمینی داریم.
‫نمک، فلفل،
‫آب مرغ، خامه و کره.
‫- همین؟ ‫- آره.
‫لوکا که غذا رو پخت،
‫به یکی با حس چشایی فوق‌العاده نیاز داشتم
‫که بیاد سوپ رو مزه کنه.
‫- تا حالا سوپ گزنه نخوردی؟ ‫- نه.
‫اول رنگش رو ببین.
‫چه خوش رنگه.
‫یه سوپ خوشمزه و غلیظه،
‫با خمیر ترش عالی میشه.
‫هوم.
‫وای خدا. خوشمزه‌ست.
‫- واو! ‫- خوبه، نه؟
‫رفیق! عجب دستپختی داری!
‫واو!
‫و جالبیش اینه که کسی نمی‌دونه ‫گزنه چه طعمیه.
‫- چه طعمیه؟ ‫- ولی می‌دونی که گزنه‌ست.
‫طعم ثانویه‌ش، طعم گزنه‌ست.
‫خوشمزه‌ست.
‫هوم.
‫- میشه تو فروشگاه فروختش. ‫- خب...
‫تنها چیزی که درباره تخته رقابتیمون ‫نگرانم می‌کنه همینه.
‫اگه زیاد ازش بفروشی...
‫باید ببریمش تو فروشگاه.
‫- میشه محصول پر فروش بعدیمون. ‫- آره.
‫همه رو می‌پاشم روی زمین که نتونی بفروشیشون.
‫غلط کردی.
‫بعد اتمام تست غذا،
‫چندتا وسیله برداشت قرض گرفتم
‫و رفتم به جنگل.
‫این رو پیدا کردم،
‫که مناسب برداشت چایه.
‫شبیه قیچی پرچین می‌مونه، نه؟
‫این بادبزن هم برگ‌ها رو می‌بره تو کیسه.
‫و بعدش،
‫اگه یه آدم فضایی اومد،
‫می‌تونم حرکت سیگورنی ویور رو روش بزنم.
‫خب.
‫وقت دروئه!
‫ای وای.
‫اومدم کیسه جمع‌آوریم رو برداشت کردم.
‫نباید اینجوری میشد.
‫ای خدا.
‫وای خدا. خورد تو صورتم.
‫اوه...
‫درسته. وصل شدم به درخت و کیسه‌م هم...
‫اوه! ای خدا!
‫آخ.
‫لعنتی.
‫عجبا.
‫سر کار موندم
‫تا وقتی بدن پیرم کم آورد.
‫آخ کمرم.
‫و بعدش، با چیزهایی که غارت کردم برگشتم به مزرعه...
‫عالیه. ‫صدتا جمع کردم.
‫...که مشخص شد یه مشکلی پیش اومد.
‫لوکا گفت گزنه‌های شیرین و تازه می‌خواد.
‫ولی دستگاه من این چیزها حالیش نمیشد.
‫فکر کنم علف، شاه توت، درخت
‫و ساختمون رو هم درو کرده.
‫اگه می‌خوای گزنه بچینی، بهترین راهش اینه که،
‫بچه‌های فروشگاه بیان کمکت.
‫به نظرت بچه‌ها میرن گزنه بچینن؟
‫آره. صد در صد.
‫ساعتی هشت و نیم پوند بهشون بده.
‫ولی روی هزینه‌ها حساب میشه.
‫پس برای درست کردن دویست شیشه،
‫- باید سی و هشت پوند روی کره خرج کنیم. ‫- خب.
‫- ۷۷ پوند روی خامه. ‫- درسته.
‫گزنه مجانیه. خب...
‫البته تا وقتی نگم بقیه برن بچینن.
‫سیب‌زمینی ۶.۴۰ پوند.
‫وسایل سوپ، که از سوپرمارکت خریدیم: ۶۷ پوند.
‫و ظرف میشه ۱۲۰ پوند.
‫برچسب روش میشه پنجاه پوند.
‫میگم دونه‌ای پنج پوند بفروشیم.
‫آسونه.
‫- جدی؟ ‫- صد در صد.
‫متاسفانه قبل اینکه فرصت کنیم ‫حساب و کتاب رو تموم کنیم،
‫آقای قانون‌مدار تشریفش رو آورد...
‫سلام.
‫که همون حرفای حوصله سر برش رو تحویل ما بده.
‫بهداشت محیطش رو گرفته؟
‫- لوکا؟ ‫- بله؟
‫بهداشت محیطت رو گرفتی...
‫- مجوزش رو. ‫- مجوزت رو؟
‫آره، آره.
‫حرفش چه...
‫شبیه آره گفتن‌های لیسا بود.
‫تو ایرلند یادتون میدن که وقتی می‌خواین ‫بگین نه، جاش بگین «آره، آره؟»
‫من دیگه مطمئنم تو ایرلند
‫درس میدن که، «هر وقت یکی سوال پرسید ‫و جوابتون نه بود،
‫- اینجوری بگید آره.» ‫- اونم دو بار!
‫- «آره، آره.» ‫- «آره، آره.»
‫حالا جدی مجوزت رو گرفتی؟
‫ام، آره، نه. راستش...
‫«آره، نه!» ‫خیلی خب! هی حرفت عوض میشه!
‫چی توی سوپ گزنه‌ست؟
‫- کره، خامه... ‫- آره. ولی...
‫خیلی خب، باید روش برچسب «تاریخ انقضاء» بزنید.
‫آره.
‫- به اونجاش فکر نکرده بودی؟ ‫- آره، آره.
‫آره، نه.
‫آره، آره.
‫دارم یاد می‌گیرم.
‫وقتی از پیش لوکا رفتم تا به کار سوپ برسه،
‫رفتم به دشت لوبیا و گندم
‫که درباره محصولات شیمیایی با اندی کیتو صحبت کنم.
‫این تست بریکزه،
‫که میزان شکر در
‫هر گیاهی که تست کنیم رو نشون میده.
‫حالا باید یه مقدار برگ جمع کنیم،
‫بریزیم تو سیر خردکن،
‫یه مقدار مایع بریزیم توی لنز و ببینیم چی میگه.
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫وقتی به کشاورز شدن فکر کردم، ‫فکر نمی‌کردم:
‫«اوه، صد در صد به سیر خردکن و میکروسکوپ ‫نیاز دارم.»
‫یه مقدار برگ بردار. بیشتر از اونی که فکر می‌کنی.
‫خب.
‫شروع کنیم.
‫- انگار برگشتم مدرسه. ‫- هر روز مثل مدرسه‌ست.
‫بگیر سمت خورشید و نگاه کن.
‫باید یه بخش آبی و سفید ببینی.
‫پنج. یا شش؟
‫شش.
‫این میزان تو تست بریکز میگه که ‫مواد مغذی لازم به گیاهان نرسیده.
‫حالا تست سپ می‌گیریم که شبیه آزمایش خون روی گیاهه. ‫[سپ: سیستم ها، محصولات و برنامه های پردازش داده]
‫فقط خوشگل‌ها رو نباید برداریم.
‫مستقیم برو و هر چی جلوته رو بردار.
‫حله.
‫حله؟
‫عالیه. اینا رو می‌برم آزمایشگاه.
‫وقتی جواب آزمایش اومد،
‫مجبور شدم واسه فیلمبرداری گرند تور برم.
‫پس چارلی و کیلب درباره نتایج با ‫اندی صحبت کردن.
‫افشای جواب آزمایش...
‫نشون بده.
‫ام...
‫آبی خوبه. سبز خوبه. قرمز بده.
‫- منیزیم. ‫- منیزیم.
‫برای درست کردن محصولات،
‫- می‌دونین، برای ایجاد توازن... ‫- تعادل.
‫باید بهشون منیزیم اضافه کنیم.
‫خوشبختانه روشش ساده‌ست.
‫نمک اپسوم.
‫- نمک حمام. ‫- نمک حمام. درسته.
‫فکر کردم قرار نیست چیزی اضافه کنیم.
‫- فکر کردم قراره دست نزنیم. ‫- نه، نه.
‫نمیشه ولش کرد چون نمیشه امیدوار بود
‫که خاک بتونه
‫تمام مواد مورد نیاز رو به محصول برسونه.
‫و وقتی مواد کم باشه، از یه ماده مغذی طبیعی ‫استفاده می‌کنیم،
‫مثلاً در این مورد همون نمک حمام،
‫- که محصول روبراه بشه. ‫- که اینطور.
‫مطمئن نیستم متوجه شده بود یا نه،
‫چون موقع پاشیدن نمک حمام یه سره ‫داشت غر میزد.
‫گندم من بهتره.
‫چرا اینقدر تیکه تیکه‌ست؟
‫یه جاش سبزه و بعد...
‫اونجا خلوته.
‫غر زدنی که بعد تموم شدن کارش ‫هم ادامه داشت.
‫تمومه؟
‫میاد به من میگه،
‫به عنوان یه کشاورز باید چیکار کنم، ‫تو باید چیکار کنی.
‫من که نمیرم خونه‌ش و بگم توی فلان ‫آهنگ باید گیتار اضافه کنه.
‫فکر نکنم داره به ما میگه چیکار کنیم.
‫داره ایده‌هاش و نحوه رشد
‫محصولات رو بهمون توضیح میده.
‫رو اعصابه.
‫به خاطر شیوه کاری متفاوتش؟
‫به عنوان یه کشاورز از تغییرات خوشم نمیاد. ‫فکر نکنم هیچ کشاورزی خوشش بیاد.
‫الان از این دشت متنفر شدم.
‫وقتی از فیلمبرداری برگشتم،
‫تصمیم گرفتم که باید بریم سراغ تعمیر سد.
‫و برای جلوگیری از همون بحث‌های همیشگی،
‫من و کیلب گفتیم باید از این مرحله «گذر» کنیم.
‫- یادت باشه، این رو که پوشیدی... ‫- خب؟
‫دیگه کارگر ساختمونی محسوب میشیم.
‫- درسته. نه کشاورز. ‫- دقیقاً.
‫الان دیگه در امانم.
‫چای می‌خوری؟
‫- استراحت چای؟ ‫- آره.
‫ساعت دهه. چای.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. چای بخوریم. بعدش چی؟
‫سیگار می‌کشیم.
‫بعد چای خوردن سیگار می‌کشیم؟
‫نه، نه، نه، نه. موقع چای خوردن سیگار نکش.
‫اول چای، بعد سیگار، بعد کار.
‫کارگرهای ساختمونی با شنیدن حرفای ما ‫عصبانی میشن.
‫فکر نکنم. فکر کنم درک می‌کنن. ‫خودشون می‌دونن.
‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن.
‫اول باید از یه طرف سد خاک می‌ریختیم.
‫یا خدا.
‫ام...
‫چیه؟
‫یه مقدار خاک رفت توش.
‫یه مقدار؟
‫- باید درباره‌ش صحبت کنیم. ‫- موقع چای خوردن!
‫فردا کی بازی داره؟ وست بروم؟ نه.
‫کی، چلسی؟
‫نه. برنتفورد.
‫- می‌بازی. ‫- اوه، می‌دونم.
‫فکر کنم سقوط می‌کنیم.
‫فکر کنم بعدش با ورکسام بازی داریم.
‫تو هم بهشون ملحق شو. معروف میشی. ‫مثل رایان رینولدز.
‫لعنتی، ما دیگه چدلینگتون رو داریم.
‫راستی شنبه تو رستوران دیدمش.
‫تازه بردن. همین شنبه.
‫یارو اومد پیشم گفت، «اگه مچ بندازیم من می‌برم.»
‫- اوه، دیدم. ‫- جدی؟
‫- «مچ بندازیم من می‌برم...» ‫- ولی تو بردی.
‫گفتم، «باشه، اگه من بردم، برام نوشیدنی بخر.
‫اگه تو بردی، مهمون من.»
‫یکی رو می‌شناسم که با خواهر
‫مادرخونده‌ش ازدواج کرد،
‫که شد... فکر کنم شد دایی خودش.
‫آره، شد دایی خودش.
‫- تموم کردی؟ ‫- آره.
‫بیا سیگار بکشیم.
‫کار بعدی راه انداختن لیزر برای ایجاد سطوح برابر بود،
‫و بعدش برداشتن لوله...
‫نه. واو.
‫که بتونیم خاک رو توش جا بدیم.
‫آره.
‫ولی قبلش،
‫باید سطح آب دریاچه رو کاهش می‌دادیم.
‫مشکل ما...
‫اون لوله سرریزه،
‫که اونجاست،
‫و جلوش گرفته شده چون هیچی
‫از اون سمت نمیاد بیرون.
‫اگه بشه با یه میله توش رو خالی کرد،
‫یه عالمه آب رو می‌گیره،
‫که میزان آبی که میره سمت سد رو کاهش میده.
‫یعنی کیلب دوباره باید روپوش تنش می‌کرد.
‫- چه عمیقه. ‫- پر گل و لایه. نترس.
‫- عمیقه. ‫- کلاً دو متره.
‫فکر نمی‌کردم یه روز کار فاضلاب انجام بدم.
‫- فکر کنم... ‫- ایناها.
‫آب سریع‌تر میاد؟
‫نه. فرقی نکرد.
‫هنوز انسداد داره، رفیق.
‫سعی کردیم از اون سمت انسدادش رو برداریم.
‫ولی باز هم نشد.
‫نه.
‫فقط یه کاری مونده بود.
‫نظرت چیه یه کپسول آتش‌نشانی رو بزنیم داخل؟
‫نمیشه، نه؟
‫فشار رو کم می‌کنه، نه؟
‫آره، ولی فکر نکنم... کپسول آتش‌نشانی؟
‫هی! اون پمپی که واسه آبیاری خریده بودم یادته...
‫دریاچه ماهی قزل‌آلا!
‫آره، دریاچه ماهی قزل‌آلا.
‫یادته پمپ خریدم ولی به دردمون نخورد؟
‫خیلی قوی بود.
‫- آره. ‫- اگه ببریمش اون پایین،
‫کل آب رو می‌ریزه بیرون.
‫آره.
‫آدم یه لیوان چای بخوره ذهنش باز میشه.
‫امروز هجده لیوان چای خوردیم.
‫واو.
‫ببرش داخل.
‫- لعنتی! ‫- خوبه.
‫لعنتی.
‫اون ته رو بردار، بذار هوا از اون ته خارج بشه،
‫شاید بتونیم دوباره بیارمش توی آب.
‫- نظرت چیه اینجوری...؟ ‫- آره، همون پیچ بالاییش.
‫اوه! لعنتی!
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫نه!
‫نمی‌تونم.
‫خب، فکری به ذهنم نمی‌رسه.
‫آره، می‌دونم.
‫درسته. چیزی که امروز بهش دست پیدا کردیم...
‫هیچیه.
‫لباسم رو دربیارم.
‫نه، وایسا. ما برعکس کار کردیم.
‫لوله بزرگ سیاهه رو از چاله درآوردیم
‫و گذاشتیمش اونجا.
‫ساعت چنده؟
‫پنج؟ پنج و نیم؟
‫ای خدا. اومدیم تو کار ساخت و ساز و ‫هنوز داریم کار می‌کنیم؟
‫نکته خوبیه.
‫باید سه ساعت پیش کارمون رو تموم می‌کردیم.
‫بریم.
‫روز بعدی،
‫من و کیلب دوباره کشاورز شدیم
‫و رفتیم تو یکی از دشت‌های
‫جو قدم زدیم.
‫اینا...
‫- خب؟ ‫- قراره نوشیدنی بشن.
‫امسال عالی به نظر میان، نه؟
‫چند هکتار زمین واسه جوی بهاری گذاشتیم؟
‫واسه اینجا؟ احتمالاً سیصد تُن محصول گیرمون میاد.
‫پس سیصد تُن از جوی بهاری.
‫چقدر نوشیدنی ازش درمیاد؟
‫خیلی.
‫- اون از کجا اومده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌خواد اینجا باشه.
‫می‌خوای این یکی رو برداری؟
‫اگه بخوره به جلوی کمباین...
‫آره.
‫سنگ‌های خونگی ما.
‫اسم سنگ من رونالده.
‫اسم سنگ من دونالده.
‫بگذریم.
‫- اهم. ‫- چیه؟
‫خب، باز اینجا رو جا گذاشتی.
‫محصول یه مقدار کمتر شده، ولی...
‫فکر کردم بعد «اشتباهات کیلبِ» پارسال...
‫اوه، دست بردار!
‫الان حدود بیست و هشت لیتر
‫هاک‌استون از دست دادیم.
‫عجب رویی داری.
‫- چیه؟ ‫- نمی‌تونی این رو به من بگی.
‫- جدی؟ چرا؟ ‫- لاوس رو دیدی؟
‫- تازگی نه. ‫- به نظرم باید یه سر بزنیم.
‫خیلی خب. می‌تونی بری، سنگ.
‫بعدش کیلب من رو برد به لاوس،
‫دشتی که توش خردل کاشتم...
‫و گذاشتم رشد کنن.
‫ببین، از اینجا بذرپاشی کردی.
‫از اینجا شروع کردیم، خب؟ ‫یه خط قشنگ.
‫از اینجا رشد خردل مشخصه.
‫- آره. ‫- و بیا.
‫اینجا از زیر دست در رفته.
‫ولی نگران نباش. حالا بیا.
‫چه خط زیبایی، ببین.
‫اوه، ببین. باز از زیر دستت در رفته.
‫و بعدش، «لعنتی، بهتره اینجا هم هیچی نکارم.
‫بکارم که چی؟»
‫همه‌ش تقصیر دستگاه بود.
‫یه گوشخزه اگه تو زمین راه می‌رفت ‫جای واضح‌تری می‌ذاشت.
‫موقع کار فهمیدم.
‫ولی گفتم دو بار انجام میدم
‫که زمینی رو جا نذارم.
‫خب، گند زدی.
‫خوشبختانه، صنعت سوپ‌پزی من
‫موفق از آب دراومد.
‫لوکا چندتا جوون رو جمع کرد که ‫برن گزنه بچینن،
‫یه عالمه پخت،
‫و مشکلات تاریخ انقضای چارلی رو حل کرد.
‫ولی بعدش که نشستم قیمتش رو حساب کنم،
‫همه چیز غلط از آب دراومد.
‫وای خدا. این...
‫ای خدا.
‫رفتم فروشگاه
‫و می‌دونستم که باید دل لیسا رو به دست بیارم.
‫- سلام! ‫- ببین چی آوردم!
‫- شربت بیشه! ‫- وای خدا.
‫- سوپ سرد گزنه. ‫- واو.
‫شربت بیشه. چه اسم قشنگی.
‫آره. سرد و خوشمزه.
‫واو.
‫آره. فقط یه مشکل داره
‫اونم اینه که باید مشتری‌ها رو راضی کنی
‫گزنه بخورن
‫و در ازای لذتش
‫ده پوند هم پول بدن.
‫چرا ده پوند؟
‫ده پوند.
‫چرا؟
‫حساب کتاب کردم.
‫مگه نباید قبلش حساب می‌کردی...
‫کردم.
‫ولی برای چیدنشون،
‫- باید بچه‌ها رو جمع می‌کردیم. ‫- خب؟
‫هشت ساعت کار کردن،
‫گزنه چیدن، برگ‌های رویی رو برداشتن و ‫شستنشون.
‫و کلاً برای هشتاد دیگ کافی بودن.
‫فکر کرده بودی بچه‌ها قراره مجانی کار کنن؟
‫فکر نمی‌کردم به کمکشون نیاز داشته باشم. ‫فکر کردم قراره با دستگاه
‫حلش کنم، ولی نشد.
‫خب باید قیمتش رو کم کنی.
‫نمی‌کنم!
‫پس فروش نمیرن. یه قیمت خوب روشون بذار.
‫یه مشکل دیگه هم هست.
‫- تاریخشون مشخصه. ‫- آره.
‫سه روز می‌تونن تو قفسه بمونن.
‫و روز تولیدش یک روز به حساب میاد، که دیروز بود.
‫پس کلاً دو روز از تاریخشون مونده.
‫و باید تا فردا شب فروخته بشن.
‫خب، می‌دونی که فروشگاه امروز بسته‌ست.
‫- چی؟ ‫- موجودی.
‫دارم موجودی رو می‌شمرم. ‫می‌دونی که چهارشنبه‌ها موجودی می‌گیرم.
‫خب، ایناها. ببین. دارم می‌شمرم.
‫آره، می‌دونم. ‫ولی هشتادتا رو باید بفروشم.
‫خب، پس برو تو جاده وایسا.
‫سعی کن به قیمت ده پوند بفروشی.
‫نه. فروش نمیرن.
‫خب، ۹.۹۹ پوند بفروش.
‫می‌تونم بهشون پیشنهادش بدم.
‫نه. خواهش می‌کنم؟ میشه سعی کنی؟
‫وقتی از فروشگاه دراومدم حس می‌کردم ‫یکی از داوطلب‌های برنامه کارآموز هستم
‫که تو همون هفته اول اخراج شدم.
‫و روز بعدی که فروشگاه باز شد،
‫شمارش معکوس تاریخ انقضاء سوپ گزنه ‫شروع شد.
‫[ساعت ده صبح]
‫[ساعت دوازده ظهر]
‫[ساعت دو ظهر]
‫سوپ گزنه، به قیمت ۹.۹۹ پوند.
‫جدی میگی؟
‫[ساعت پنج عصر]
‫موقع بستن فروشگاه، لیسا خوشحال نبود.
‫مسخره‌ست. نمیشه باهاشون کاری کرد.
‫از قبل برنامه‌ریزی نمی‌کنه.
‫نه اخطاری میده.
‫سوپ رو میاره، با قیافه احمقانه‌ش روشون،
‫ده پوند روشون قیمت می‌ذاره و میگه، «بفروششون.»
‫و انصاف نیست. احمقانه‌ست. ‫آبروی فروشگاه رو می‌بره
‫که می‌خواد اینا رو به قیمت ده پوند ‫بفروشه تا...
‫وقتی سوپ گزنه من
‫هم در بخش اقتصادی و خونه‌مون باعث ‫ناراحتی شده بود،
‫تصمیم گرفتم بیخیالش بشم
‫و تمرکزم رو بذارم روی قارچ‌ها.
‫آلن برق به سنگر آورده بود،
‫ابزار مورد نیاز رو وصل کرده بود...
‫ببین. سالم و امن. بسیار عجیب.
‫- چی هست؟ ‫- برای نگه داشتن سقف.
‫- شبیه قفس شده. ‫- آره!
‫و وقتی والتر وایت همه جا رو ضدعفونی کرد،
‫آماده بودیم که اولین دسته رو بیاریم.
‫شما قارچ‌ها رو آوردید؟
‫بله.
‫وای خدا، جرمی.
‫- یا خدا. ‫- چه خبره.
‫چندتا کیسه هستن.
‫چند مدل قارچ هستن؟
‫سه مدل.
‫- چی؟ ‫- قارچ صدفی،
‫قارچ شاه‌بلوط و قارچ یال شیر.
‫- چی؟ ‫- باهاش استیک خوبی میشه پخت.
‫با یال شیر؟
‫- آره. باید خردش کرد... ‫- با گوشت گاو میشه استیک خوبی پخت.
‫با قارچ هم میشه. آره.
‫چی میگه؟ استیک قارچ؟
‫- آره! ‫- مزخرفه.
‫چی تو این کیسه‌هاست؟
‫یه ترکیب از تمام چیزهاییه که
‫این طرفا در دسترس ماست.
‫میریم به کارخونه‌های الوارسازی محلی،
‫پیش هر کسی که مواد زائد ارگانیک داشته باشه،
‫میریم جمع می‌کنیم.
‫قارچ‌ها از کجا می‌دونن باید اینجا رشد کنن؟
‫یا تو هر چیزی که ارگانیک باشه رشد می‌کنن؟
‫آره تقریباً.
‫مثلاً قارچ صدفی تو پارچه هم رشد می‌کنه.
‫- تو کلاه، لباس، کفش. ‫- کلاه؟
‫هر چی.
‫- محصول کمی میده. ‫- آره.
‫- کلاه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، ببینین. بیاین ببریمشون داخل، خب؟
‫باشه.
‫بازم هست.
‫- یه عالمه دیگه. ‫- عجبا.
‫شوخی ندارم، قرار نیست همه رو ببریم داخل که؟
‫فکر کنم زیادی خرید کردم.
‫صد در صد زیادی خرید کردم.
‫ای خدا.
‫کم‌کم موجودی قارچ تو از فروشگاه سینزبوریز بیشتر میشه.
‫- ببین. ‫- اینقدر غر نزن!
‫همونطور که قفسه‌ها رو پر کردیم،
‫یه درس زیست خیلی جالب گرفتم.
‫قارچ مولد جلینه‌ست.
‫نمی‌دونم چی میگی.
‫جلینه.
‫جلینه اندامشه.
‫قارچ مولدشه.
‫عضو مولد جلینه، قارچه؟
‫- آره. ‫- پس قارچ یه مرده؟
‫قارچ یه مرده. ‫کل هدفش میوه دادنه،
‫و اینکه تا جای ممکنه بذر قارچ تولید کنه و بمیره.
‫وقتی می‌بینم یه گیاه‌خوار داره قارچ می‌خوره،
‫می‌تونی بگی: «داری یه میوه مولد می‌خوری؟»
‫از دهنت بیارش بیرون. ‫آره! میشه گفت!
‫جلینه چه شکلیه؟
‫یه اندامه.
‫- اندام؟ مثل من؟ ‫- دقیقاً، مثل ما.
‫اتفاقاً ما خیلی شبیه جلینه هستیم.
‫بیشتر از هر چیزی رو این سیاره.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫به عنوان انسان‌ها، هنوز یه لایه جلینه ‫روی بدنمون داریم.
‫یعنی روی من قارچ می‌تونه دربیاد؟
‫صد در صد.
‫اول باید بکشیمت،
‫- ولی میشه روت قارچ دربیاد. ‫- پس میشه؟
‫وقتی جلوی کیسه‌ها رو تمیز کردیم،
‫کلاس زیست من عجیب‌تر هم شد.
‫ولی جلینه...
‫کجای دی‌ان‌ای هست؟
‫شبیه دایناسورها یا ما می‌مونه؟
‫هر چیزی فرضیه‌های مختلف داره.
‫یکی از فرضیه‌های معروفش میگه که ‫از فضا اومده.
‫به همچین چیزی باور دارن. روی ستارگان
‫و خرده‌های فضایی تونستن
‫جلینه پیدا کنن.
‫پس یعنی قارچ مردهای فضایی هستن.
‫آره.
‫همینجوری تو فروشگاه می‌فروشمشون.
‫«محصول فضایی ویژه جرمی.»
‫نیاز نیست به اسم قارچ بفروشیم! فقط...
‫«محصول فضایی.»
‫وقتی کیسه‌ها رو پاره کردیم که محصولات ‫فضایی رشد کنن،
‫مرطوب کننده رو روشن کردیم
‫تا جادو شروع بشه.
‫- خوبه. عالیه. ‫- صحیح.
‫وقتی از سنگر دراومدم، خوشحال بودم
‫که مردان قارچی از دم و دستگاهم راضی هستن.
‫و روز بعدی، شروع به ساخت یه آغل
‫برای مهمون‌های جدید دیدلی اسکوات کردم.
‫یک هفته‌شونه.
‫اوه!
‫منتظر این اتفاق بودم.
‫ولی کیلب،
‫نه زیاد.
‫ببین اتاقک چقدر داره جا می‌گیره.
‫- چی؟ ‫- ببین چقدر داره جا می‌گیره.
‫گوش بده، کیلب. بذار سعی کنم یه ‫چیزی رو برات توضیح بدم.
‫بگو.
‫یارانه داره قطع میشه.
‫آره. می‌دونم.
‫قراره جاش کمک هزینه محیطی بدن.
‫آره.
‫مثلاً استفاده از بز برای ساخت کشتزار بیشتر.
‫کمک هزینه‌ها رو دیدم، خب؟ ‫ولی تو اون لیست بز ندیدم.
‫قول میدم مجوز بز رو می‌گیرم.
‫چون می‌خوام کاری که با دستگاه انجام میدم رو
‫با بز انجام بدم،
‫که یه جور کشاورزی محیط‌زیستی به حساب میاد.
‫ختم کلام: باید تا جای ممکن بوته و خار رو
‫از بخش زراعت نشده حذف می‌کردم.
‫و به شکل رو اعصابی،
‫جاهای زیادی بودن که وال‌ای، ‫چوب‌بر رباتی عزیزم،
‫بهشون نمی‌رسید.
‫اینجا ضخیم‌ترین بوته‌های کل مزرعه رو داره،
‫و امکان نداره بتونم اینجا کاری کنم.
‫واسه همین این فکر بکر به سرم زد
‫که برای انجام این کار بز بگیرم،
‫که کیلب فکر می‌کرد دارم ‫پولم رو تلف می‌کنم.
‫می‌دونی این سی بز رو چند گرفتم؟
‫- چند؟ ‫- دونه‌ای ده پوند؟
‫سیصد پوند. دونه‌ای ده پوند.
‫ده پوند.
‫باید مجانی بهت می‌دادنشون.
‫ده پونده همه‌ش!
‫برای پول درآوردن، باید مجانی می‌گرفتیشون.
‫ببین چی میگم. ‫من می‌تونم باهاشون پول دربیارم.
‫تو فروشگاه جای نوازش بذار.
‫- در ازای یه ربع وقت گذروندن باهاشون، ده پوند بگیریم. ‫- کشاورزی مگه مسخره بازیه!
‫- ای خدا! ‫- ولی میشه با این روش پول درآورد.
‫- یه مزرعه چهارصد هکتاریه! می‌خوای... ‫- نه، نیست.
‫بخش تو دویست هکتاره.
‫بخش من دویست هکتاره.
‫و صد و نود هکتارش پر بوته و خاره.
‫اگه بزها رو بذاریم تو بوته‌ها، ‫کشتزار بیشتری گیرمون میاد.
‫- با دستگاه نمیشه. ‫- از دستگاه استفاده کن. تو که عاشقشی.
‫نشونت دادم، نمیشه...
‫با تله‌هندلر بلندش می‌کنم.
‫تله‌هندلر...
‫دیگه دیره. بزها دارن میان.
‫ساکت شید دیگه.
‫باید راهش بندازیم.
‫الان فقط شیر می‌خورن.
‫- چندتا بز؟ ‫- سی‌تا.
‫باید واسه استفاده ازش آموزش ببینن.
‫- باید برای بقا آموزش ببینن. ‫- چطوری باید به بز یاد داد از یه برنامه
‫- یا برنامه کامپیوتری استفاده کنه؟ ‫- خودت فکر کن.
‫فقط... پودر شیر رو بریز روش.
‫اون پودر شیره.
‫می‌دونین کیسه‌ای چنده؟
‫وای خدا. چنده؟
‫- حدس بزنین. ‫- چهل پوند؟ پنجاه پوند؟
‫- دروغ؟ ‫- شصت پوند؟
‫- هشتاد پوند؟ ‫- هفتاد پوند.
‫- هفتاد پوند؟ ‫- این هفتاد پونده؟
‫خب...
‫اونوقت میگی قراره
‫- پول دربیاری؟ ‫- چه گرونه.
‫دارم زمین مناسب کشاورزی می‌سازم.
‫وقتی آماده‌سازی رو تموم کردیم...
‫بزها!
‫لیزی، خانم مسئول بزها رسید.
‫صبح بخیر!
‫خب، سی بز. بچه هستن. مخصوص شما.
‫این سمت. باید در رو باز کنم.
‫ای خدا. ببینشون.
‫قبل اینکه پیاده‌شون کنیم،
‫لیزی باید دستگاه شیر رو راه می‌انداخت.
‫آره، باید وسیله رو فشار بدین داخل.
‫- از این طرف. آره. یه قرمز... ‫- بعدش...
‫و بذارین داخل، آره. ‫و یکی سفید.
‫واسه اون سمت هم همین کار رو می‌کنین.
‫خیلی خب. اینم از این.
‫میشه بذاریش؟ عالیه.
‫حالا کافیه که پودر شیر رو بذارین بالا.
‫کیسه‌ای هفتاد پوند.
‫شبیه طلای مایعه.
‫باید مراقب پودر شیر باشین.
‫برو تو.
‫برای میزان خاصی از پودر شیر،
‫- باید میزان مشخصی آب گرم ریخت. ‫- پس عرضه و تقاضاست؟
‫آره. و خودکاره.
‫وقتی به یه میزان مشخصی برسه، ‫به صورت خودکار پر میشه.
‫پمپ هم هست دیگه؟
‫نه.
‫- خودشون باید شیر بمکن؟ ‫- آره. و نیروی جاذبه.
‫خب، خیلی باید زورشون زیاد باشه.
‫یه کیسه چقدر دووم میاره؟
‫با سی‌تا بز این سنی، حداقل یک روز.
‫- می‌دونین، زیاد نمی‌نوشن. ‫- یه روز؟
‫یه روز؟ فکر کردم قراره بگی سه هفته.
‫- زهی خیال باطل. ‫- یه روز؟
‫- ما معمولاً... ‫- روزی هفتاد پوند؟
‫میشه یه لطفی کنی؟ به کیلب نگو.
‫باید بدونه.
‫با اتمام کارهای آغل،
‫رسیدیم به بخش خوبش.
‫سلام، بزها!
‫- اونا بزرگن. ‫- به دیدلی اسکوات خوش اومدین.
‫- برو. ‫- چند سالشونه؟
‫- دو هفته‌شونه. ‫- دو هفته؟
‫چقدر نازی.
‫حاضری؟ خونه جدیدت رو ببین!
‫بهشون رسیدگی شده؟
‫آره.
‫حیوون بودن چه چیز جالبیه.
‫«اوه، تو نر هستی؟ باید بهت رسیدگی کنیم.»
‫«به بدنم نیاز ندارم؟ نه بابا.»
‫- دوتای آخر بودن دیگه؟ ‫- برید.
‫درسته. ببینشون.
‫خیلی نازن. و دارن شیر می‌خورن.
‫آره. همینش خوبه. ‫باید بنوشن.
‫اینجا اصل بقای اصلح در جریان نیست؟
‫نه، نه. کارشون رو بلدن. ‫بلدن چطوری بنوشن.
‫چطوری باید جلوی نوشیدنشون رو بگیریم؟
‫چون شیر خیلی گرونه.
‫ببین. یالا!
‫نشونه خوبیه. دارن می‌نوشن.
‫آره.
‫می‌دونی چقدر می‌نوشن، کیلب؟
‫نه، تو... چرا...
‫چرا بهش میگی؟
‫کی، به نظرت هفته‌ای چند کیسه نیازه؟
‫نمی‌دونم. دو کیسه؟
‫هفت کیسه...
‫در هفته.
‫پس دو ماه اینجان.
‫معمولاً میگن دوازده هفته.
‫اگه شروع خوبی داشته باشن، بعد ده هفته
‫از شیر می‌گیریمشون.
‫ده هفته که بگذره بوته‌ها رو می‌خورن؟
‫همه چی می‌خورن.
‫ولی آره، اگه بخوای زمینت رو پاکسازی می‌کنن.
‫صد در صد. واسه همین گرفتمشون.
‫چون می‌تونن برن جاهایی که دستگاه بی‎نظیرم ‫نمی‌تونه بره.
‫خوبه دیگه.
‫و از موتور دیزل کمتری استفاده می‌کنن.
‫اوه، چقدر نازی.
‫بوس می‌خوای؟
‫بوس.
‫با سر و سامون گرفتن بزها، ‫مجبور شدیم خوک‌های شیرخور رو جداسازی کنیم.
‫که به انگلیسی،
‫یعنی مجبور شدیم خوک‌های پسر رو از خواهرهاشون ‫جدا کنیم،
‫خوک‌های نر میرن اینجا. ‫یه فاصله سه متری هست.
‫ماده‌ها میرن اونجا.
‫آره.
‫جداسازی جنسیتی.
‫- دارن جدا میشن؟ ‫- نه.
‫خوب پیش رفت.
‫داری میری دنبالشون.
‫نه، دارم میارمشون سراغ تو که ببریشون اون گوشه.
‫نه، نتونستم ببرمشون اون گوشه.
‫اومدن.
‫برید.
‫یالا، خوک.
‫یالا. نه؟
‫بدویید، خوک‌ها.
‫لعنتی!
‫اوه، آره.
‫ایول.
‫وای خدا.
‫نه، از اون باریکه رد میشن
‫و فرار کردن.
‫- من... ‫- آدم چطوری می‌تونه اینا رو جداسازی کنه؟
‫در نهایت، کیلب اومد
‫و راه و روشش رو یادمون داد.
‫اوه!
‫اوه، خوبه.
‫آفرین. اون یکی رو ببر.
‫کیلب؟
‫ببرش.
‫اوه، واو!
‫- مطمئنی پسره؟ ‫- آره.
‫خب. دختر، دختر، دختر، دختر، دختر.
‫تمومه.
‫تو ماه مارس،
‫گفتم دیگه نمی‌خوام خوک نگه دارم.
‫- نشست روی یکی دیگه. ‫- اوه، ببین.
‫مرگ خوک‌های کوچولو...
‫خیلی وحشتناک بود.
‫ولی جاش،
‫تصمیم گرفتم یه راهی پیدا کنم تا ‫خوک‌های بیشتری زنده بمونن.
‫و بعدش، ایجکس نر رو برگردوندم...
‫سلام، خوک.
‫برگشتی.
‫...که کنار چهار ماده خوک باقی مونده بمونه.
‫- خب. ‫- عالیه.
‫بذاریمشون تو حال خودشون تا کِی؟
‫- به مدت چهار هفته. ‫- چهار هفته.
‫عاشقشونم. با اختلاف حیوون مورد علاقه‌م
‫تو مزرعه هستن.
‫صبح فوق‌العاده‌ای بود،
‫چون تونستیم یاد بگیریم چطوری خوک‌های ‫شیرخوار رو جداسازی کنیم
‫و ایجکس هم برگشت.
‫و بعدش، اون ظهر که رفته بودیم تو ‫چمن‌زارهای گل‌های وحشی بگردیم،
‫روزمون بهتر هم شد.
‫وایسا.
‫شوخی.
‫نه! برگشته!
‫جرالد برگشته!
‫باورم نمیشه!
‫جرالد!
‫برگشتی!
‫- برگشتی! ‫- سلام.
‫جرمی، خوبی؟
‫خوشحالم می‌بینمت، رفیق.
‫- چطوری؟ ‫- خب! امیدوارم به اندازه تو خوب باشم.
‫- خوبی؟ ‫- آره، دارم بهتر میشم.
‫- و برگشتی سر کارت. ‫- آره.
‫یالا. تعریف کن ببینم.
‫می‌دونم حالت خوب نبود.
‫ولی داشتی شیمی‌درمانی می‌شدی یا ‫پرتودرمانی؟
‫پرتو.
‫- خب. خوب بود؟ ‫- آره. سی و هفت بار انجامش دادم.
‫سی و هفت؟
‫آره.
‫خوب شدی؟ ‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫کامل که نه.
‫ولی می‌دونی، بزنم به تخته بهترم.
‫باورش برام سخته.
‫پس یعنی... ‫واسه‌ت سوند گذاشتن، واسه...؟
‫آره.
‫می‌ذارن اینجا که آدم راحت باشه.
‫آدم باید خودش کارش رو بکنه. هر وقت ‫لازم بود می‌گفتم بیان عوضش کنن.
‫شبیه یه قارچ گنده و گرده.
‫وقتی صدا میده، باید...
‫یه چیز شبیه قوری داخلشه.
‫و یه تشک داره، می‌دونی،
‫از روز اول از اون تیره‌هاش گذاشتن.
‫بوم، بوم، بوم، بوم، بوم، بوم.
‫این بهترین توصیفی بود که تا حالا ‫از سرطان شنیدم!
‫آره!
‫نمی‌دونی چقدر دلمون برات تنگ شده بود.
‫عالیه که تو همچین روزی برگشتی.
‫آره.
‫خوشحالم برگشتم و دوستانم رو دیدم.
‫آره.
‫واسه همین...
‫شبیه چیدن علف می‌مونه، نه؟
‫نمیشه کار رو سپرد به...
‫برنامه و این چیزها.
‫ام، خب، نمیشه.
‫ولی می‌دونی...
‫خب، به نظرم... می‌دونی، خب، نمی‌دونم...
‫آره. ولی...
‫نه، نه. درسته.
‫شبیه دهنه‌ی آب پاشه.
‫بیشتر وقتا، کشاورزی وحشیانه و سخته.
‫و این وقت سال که همه چیز شفافه،
‫و در حال رشد و سرشار از زندگیه
‫و همه حالشون خوبه...
‫تبدیل میشه به بهترین کار دنیا.
‫اونموقع در ظاهر،
‫دیدلی اسکوات یه مکان سرسبز و شاد بود
‫و به سوی تابستون می‌رفتیم.
‫ولی زیر زمین،
‫یه گونه حیات فضایی در حال تشکیل ارتش بود.
‫می‌تونم محصول جدید دیدلی اسکوات ‫رو بهتون معرفی کنم؟
‫داری محصول فضایی می‌فروشی؟
‫نمی‌دونی چقدر خوبن.
‫۶.۱ کیلو.
‫حاضری؟
‫- کیلب! چطوری؟ ‫- چطورید؟
‫خوبم، ممنون.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.