‫میو"؟حالتون خوبه؟"
‫نه ، عزیزم.خوب نیستم
‫میخواین دکتر خبر کنم؟
‫دکتر نمیتونه کمکم کنه
‫نمیتونی...احساسش کنی ، تریش؟
‫چیزی حس نمیکنم
‫پسرا...برین تو
‫برین تو، اونا رو ببرشون تو خونه!
‫- شما چتون شده؟اونا که کار اشتباهی نمیکنن ‫- داره دوباره اتفاق میفته!
‫توی جنگل صمغ قدیمی ؟؟
‫اون پادشاه خوشحال برگ هاست ؟؟
‫بخند،مرغ ماهی خوار ؟؟ ‫بخند،مرغ ماهی خوار ؟؟
‫تو باید زندگی شادی داشته باشی ؟؟
‫- جای اونا امن نیست! ‫- اونا تو باغچه ان!
‫همیشه اینجوری اتفاق میفته! وقتی دارن بازی ‫میکنن اینجوری میشه! ببرشون تو!دارم بهت التماس میکنم!
‫اون پادشاه خوشحال برگ هاست ؟؟
‫بخند،مرغ ماهی خوار ؟؟
‫تو باید زندگی شادی داشته باشی ؟؟
‫باشه،کاملا حواسم بهشون هست. بیا ، بیا
‫- نه! ‫- تام؟
‫- تو چی هستی؟ ‫- اون کجا رفت؟
‫چی از جون بچه های ما میخوای؟
‫پس اینجا آینده نزدیک ـه ، آره؟
‫من معمولا از این چیزا رد میشم . ولی این دفعه رد نشد ‫وایساد
‫سی ـامین المپیک!
‫- عمراً! چرا فکرم به این نرسید؟این عالیه! ‫- فقط مثل دیروز که چندتا آدم یونانی و
‫درباره ی کشتی گرفتن تو شن ها
‫وقتی که مردمی که دورشون وایساده بود فریاد میزدن ‫بحث میکردن...
‫نه صبر کن، اون "کلاب مد" بودش
‫دقیقا برای افتتاحیه رسیدیم
‫آخرین المپیکی که تو لندن بود فوق العاده بود
‫ومبلی"سال ۱۹۴۸ . اینقدر دوستش داشتم" ‫که دوباره برگشتم و از اول دیدمش
‫اونی که مشعل رو می آورد یه آدم دوست داشتنی بود. ‫اسمش چی بود ؟
‫جان"،"مارک"؟ پاهاش عین لوله پاک کن بود ولی عین سگ میدوید"
‫- اون روزا همه میرفتن مهمونی چای خوری ‫- دکتر!
‫- تا حالا کیک با ساچمه های فلزی روش خوردی؟ ‫- دکتر!باید اینو ببینی! ‫- میدونستی تا حالا
‫هیچکس دیگه ای تو کل جهان سعی نکرده ساچمه ی فلزی ‫قابل خوردن بسازه؟ هوشمندانس
‫به نظرت چی داره اونها رو میبره؟
‫اونا رو از یه خیابون معمولی مثل این میدزده
‫و چرا اینقدر هوا سرده؟
‫یه چیزی داره هوا رو سرد میکنه
‫اینجا نوشته که همشون این هفته گم شدن
‫چرا یه نفر همچین کاری میکنه؟
‫چی باعث شده فکر کنی اون یه انسانه؟
‫هر چی که هست کل خیابون رو تا حد مرگ ترسونده
‫دکتر،چی...؟
‫اینم از این! پنجمین ماشین امروزی! ‫این طبیعی نیست،نه؟
‫من یه ماه پیش تعمیرش کرده بودم!
‫سعی نکن توضیحش بدی رفیق
‫همه ی ماشینا اینجوری شدن و میدونی چیه،این دیوونه کنندس
‫دیوونه کننده
‫بیا رفیق . کمکت میکنم جابجاش کنی
‫هر چی سریعتر کارت راه بیفته خوشحالتر میشی
‫اینم از این
‫کمک میخوای؟
‫نه ، مشکلی نیست عزیزم
‫خب،مشکل دارین. ‫من از اون چیزی که به نظر میاد محکم ترم،باور کن
‫- این زیاد اتفاق میفته؟ ‫- به سلامت رفیق
‫- کل هفته داشتم همین کارو میکردم
‫- از وقتی اون بچه ها گم شدن؟
‫آره . گمونم
‫غلغلکم میاد
‫چی بازی میکنی؟
‫مم...مارپله؟
‫اسکواش ـم هم خوبه ... منطقیه
‫شوخیم لوس بود، نه؟
‫الان موقعش نیست
‫همه ی ماشینا دارن خراب میشن ...
شهرداری داره دیوونه میشه
‫اونا یسری تغییرات رو این خیابون انجام دادن . اسمش رو عوض کردن
‫منم دارم همه ی چاله ها رو پر میکنم
‫نگاش کن . قشنگه.مگه نه؟
‫آره
همشم به خاطر اینه که مشعل المپیک از ته خیابون میاد
‫همون پایین
‫همه چی باید بی نقص باشه،مگه نه؟
‫فقط این که نیست ‫وقتی دارن بازی میکنن میدزدتشون
‫- چی میدزدتشون؟ ‫- دنی"،"جین" و "دیل" ...
همشون تو یه چشم به هم زدن دزدیده شدن" دروغگو، تو دروغگویی
من یه، من یه، یه افسر پلیسم
این چیزیه که من هستم ‫نشان و ماشین پلیس هم دارم
‫- میتونم ثابت کنم فقط یه کم صبر کنین
‫- این همه افسرپلیس این اطرافن
و ‫تو شبیه هیچکدوماشون نیستی
‫میبینی؟ببین!من یه همکار دارم!
‫- خود اون از تو هم کمتر به یه پلیس میخوره
‫- هنوز داره آموزش میبینه
‫اینم دلیل طرز آرایش موهاش ... بفرما!
‫- میخواین چیکار کنین؟ ‫- پلیس در همه ی خونه ها رو زده.
‫نه سرنخی هست نه راهنمایی .هیچی نیست!
‫- بچه ها بعضی وقت ها فرار میکنن،باشه؟طبیعیه
این کاریه که اونا میکنن ‫- من با چشمای خودم دیدم
‫دیل هیکس"توی باغچه ت داشت با "تامی" بازی می کرد و بعد"
‫دقیقا جلوی من اتفاق افتاد ‫- مثل اینکه هیچوقت اونجا نبوده
‫- نیازی نیست بیرون از این خیابون دنبالشون بگردیم
اون دقیقا بین ماست
‫چرا ما... ‫چرا ما با اون شروع نکنیم؟
‫- اون همه جوره و شب و روز تو این خیابون بوده
‫- دارم کارها رو برای المپیک درست میکنم!
‫- و خیلی هم طولش میدی!
‫- به نظر من... کاری که همه ما داریم میکنیم
همونطور که اون زن گفت، این یه تهمته
‫- برام مهم نیست چیه!
‫- به نظرم ما فقط باید....
‫- باید معذرت خواهی کنی! ‫- اینقدر بهش گیر نده!
‫- آره اینقدر بهم گیر نده! - طوری هم رفتار کن که انگار نمی بینی!
‫ این کار شیطانه! ‫- من به شیطان اعتفاد ندارم
‫تو باور داری کارگرا با
بچه هایی که دزدیدن تو ماشیناشونن!
‫- منظورش این نبود! ‫- میشه منو ول کنین؟
‫ما احساس گناه میکنیم؟
انگشت ها روی دهن
‫تو شش روز گذشته سه تا از بچه هاتون دزدیده شدن
‫از همین وسط دزدیده شدن،درسته؟
‫میشه من... ؟
‫اطرافتون رو نگاه کنین
‫تا وقتی اون اومد اینجا خیابون امنی بود
‫اون یه آدم نیست
‫اگه کس دیگه ای نمیگه پس من میگم
‫شاید شما پلیس باشین شایدم نباشین
‫برام مهم نیست کی هستین . میتونین لطفا بهمون کمک کنین؟
میتونی بوش رو حس کنی؟ ‫دستمال میخوای؟
‫این تو رو یاد چی میندازه؟
‫یه جور...فلز؟
‫دنی ادواردز" از یه طرف شروع به دور زدن کرد" ‫ولی از طرف دیگش بیرون نیومد
‫دوباره داره اتفاق میفته
. پشت دستای مردونه ی مودار منو نگاه کن
‫اینجا هم اون بو هست .مثل یه فیوز سوخته ‫یا همچین چیزی
‫تو جایی که بچه ها غیب شدن یه انرژی باقی مونده
‫هر چی که بوده انرژی وحشتناکی برای انجامش استفاده شده
‫"بعضی وقتا باید بیای پایین ، "کلویی ‫سرم شلوغه ، مامان
‫اینجا رو نگاه کن!
باید نصف چوبای یه جنگل استوایی رو مصرف کرده باشی ‫این "دیل" ـه
‫چرا اینقدر ناراحت کشیدیش؟ من اینجوری نکشیدمش
‫دیل" خودش رو ناراحت کرد"
‫پس میخوام براش یه دوست بکشم
‫این چیزیه که اون میخواد ، دوستای بیشتر
‫امروز تلویزیون دیدی؟
‫ببین،این سر حالت میاره . مشعل داره نزدیک میشه
‫دقیقا از خیابون ما رد میشه
‫امشب اونا شعله ی المپیک رو تو استادیوم روشن میکنن
‫و کل جهان شهر ما رو میبینه
دارن خیابون رو خط کشی میکنن
‫منظورم اینه که این بهت این حس رو نمیده که بخشی ‫از چیزی هستی؟
عزیزم؟
ما نخست وزیر رو دیدیم ما اعضای خانواده سلطنتی رو دیدیم
‫- کلویی"؟" ‫- سرم شلوغه مامان
‫باشه
‫"تو خسته ای "کلویی ‫- شنیدم دیشب داشتی داد میزدی
‫- حالم خوبه ‫- کابوس میبینی؟
‫من دارم نقاشی میکشم
بذار بهت یادآوری کنم اون عذاب ها از هرجا که میان
هر چیزی که هستن
از هر معبدی که میان
‫فقط خوابن . میدونی که؟
‫نمیتونن بهت صدمه بزنن من سرم شلوغه!
‫ مگه اینکه بخوای تو رو نقاشی کنم ...
مامان
‫اگه میخوای خودت رو اینجا حبس کنی مشکلی نیست ‫میذارم کارت رو بکنی
‫چه پسر خوشگلی هستی تو! مرسی
‫جدیدا هم میخوام موهام رو عقبی شونه کنم
‫من قبلا یکی مثل تو داشتم
‫چیه؟
‫من زیاد اهل بازی با گربه ها نیستم
‫یه بار که یدونشون با لباس راهبه ها تهدیدت کنه
‫همه ی لذت بازی باهاشون رو از بین میبره
‫بیا اینجا پیشی
‫چرا میخوای بری اون تو؟
‫دکتر!
‫باقیمانده ی یونی . هی وای من!
‫خیلی کار بزرگیه
که یه موجود زنده رو از فضا و زمان بدزدی
‫این بچه مثل این میمونه که میگه ‫منم یه کارایی بلدم!" تحت تاثیر قرار گرفتم "
‫پس گربه منتقل شده.؟
‫این میتونه جلوی مقداری زیادی از انرژی یونش رو بگیره
‫باید منبع این قدرت رو پیدا کنیم
‫اگه اون منبع رو پیدا کنیم
میفهمیم چی اون بچه ها و حیوون های ‫پشمالو رو میدزده
‫ببین چی میتونی پیدا کنی ‫"حواست رو جمع کن "لوئیس
‫من بهت دوست دادم و تو بازم غر میزنی
‫غر،غر،غر . تو خوش شانسی
‫شماها همتون باهمین .نمیدونین تنها بودن چجوریه
‫اگه میدونستین ازم تشکر میکردین
‫نه!
‫تویی پیشی؟گیر افتادی؟
‫بازش نمیکنم،بازش نمیکنم،بازش نمیکنم....
‫آروم باش!
‫بهت پنج پوند میدم که بگی این چیه
چون من یه چیزایی میدونم
‫- خب،فقط میتونم بهت بگم که الان کشتیش ‫- اون هیچ وقت زنده نبوده
‫بوسیله ی انرژی متحرک شده بود ‫
همون انرژی که مردم رو میدزده ‫خیلی قشنگه!
این موجود همه جا رو ‫تو جیب جا میشه،
دوست پیدا میکنه ، رئیست رو تحت تاثیر قرار میده ‫تو مهمونیا یخ میشکونه
‫برو که رفتیم بذار یه نگاه بهش بندازیم
‫- راه نداره! ‫- چی میگه؟
‫این...
‫این گرافیتِ
‫همون ماده ای که تو مدادها استفاده میشه
‫- من از طرف یه خط خطی مداد مورد حمله قرار گرفتم؟! ‫- یه خط خطی مداد که
‫توسط انرژی یونش زنده شده
‫با هرچی که داریم مقابله میکنم،همونطور که چیزها رو ‫از بین میبره میتونه اونا رو درست کنه
‫- ولی چرا یه خط خطی؟
‫- شاید یه اشتباه بوده
‫منظورم اینه که وقتی میخوای از دست یه چیزی خلاص شی ‫خط خطیش میکنی ،
مثل یه نقاشی
مثل ‫نقاشی بچه
‫گفتی این تو خیابون بود - شاید
‫. اون دختره . خودشه! ‫- کدوم دختره؟
‫یه چیزی درباره ی اون منو مور مور میکنه
‫- حتی به نظر میومد مادرشم ازش می ترسید
داری حدس میزنی؟ فکر میکنم همینطوره
‫- حدس پلیسی؟ ‫- اجازه پیگیری هست گروهبان؟
‫- سلام،من دکترم و اینم "رز"ه . میشه دخترتون رو ببینیم؟
‫- نه نمیتونین ‫- باوشه . خداحافظ
‫چرا؟چرا میخواین کلویی رو ببینین؟
‫خوب؛یه سری اتفاق جالب داره تو خیابون اتفاق میفته
‫و فکر کردم که ...
یعنی فکر کردیم که شاید اون بخواد بهمون کمک کنه
‫- ببخشید که مزاحمتون شدیم ‫- آره ببخشید
‫- میذاریم خودتون مشکلا رو رفع کنین . دوباره خداحافظ
‫صبر کنین....
‫میتونین بهش کمک کنین؟
‫آره ، من میتونم
‫ ‫حمل کننده ی مشعل به سمت فروشگاه در حال حرکت است.... ‫
‫اون بیشتر وقت ها توی اتاقشه
‫سعی میکنم باهاش حرف بزنم ولی مثل حرف زدن با دیوار میمونه
‫هیچی بهم نمیگه فقط میخواد تنهاش بذارم
‫پدر "کلویی" چطور؟
‫- پدر "کلویی" پارسال مرد ‫- متاسفم
‫اگه میشناختینش متاسف نمیشدین
‫خب،بریم و یه سلامی بکنیم
‫من باید اول چِکش کنم . شاید خواب باشه
‫جرا ازش می ترسی ؛ "تریش"؟
‫قبل از اینکه ببینینش میخوام بدونین که اون یه دختر خیلی خوبه
‫- مطمئنم که هست
‫- اون تا حالا توی مدرسه مشکل ایجاد نکرده ‫باید کارنامه های
بله
‫- اون تا حالا توی مدرسه مشکل ایجاد نکرده
‫باید کارنامه های ‫پارسالش رو ببینین ،
همش خوب و عالیه
‫میتونم از دستشوییتون استفاده کنم؟
‫اون توی راهروئه
‫اون توی خونه ی رفقای قدیمی آواز میخونه ‫هر مادری به این افتخار میکنه،میدونین؟
‫میخوام این چیزا رو قبل از اینکه ببینینش بدونین،دکتر
‫چون الان اون خودش نیست
‫من دکترم
‫- منم "کلویی وبر" هستم
‫- حالت چطوره "کلویی وبر"؟ مشغولم .
‫ دارم یه چیزی درست میکنم
‫مگه نه مامان؟
‫همونطور که گفتم اون نمیخوابه
‫ولی به هرحال نقاشی میکشی
‫من مزخرفم . اصلا نمیتونم صبر کنم
‫ولی میتونم این کارو بکنم
‫تو میتونی این کارو بکنی؟
‫- اونا غر زدن رو متوقف نمیکنن ‫- کلویی"؟"
‫من سعی میکنم بهشون کمک کنم ولی غر زدن رو متوقف نمیکنن
کیا بس نمیکنن؟
‫- ما میتونیم با هم باشیم ‫- عزیزم...
‫- بهم دست نزن مامان!
‫دارم میام!
‫سرم شلوغه ... دکتر
‫یالا "کلویی" اینقدر بازی مارو خراب نکن
‫این پروژه ی بزرگت چیه؟
‫دارم میمیرم که اینو بفهمم ‫ اون بالا چی داری میسازی؟
‫- دکتر!
‫دارم میام که بهت صدمه بزنم!
‫نگاش کن نه
‫ . اون دیگه چی بود؟ ‫- یه نقاشی . صورت یه مرد
‫- چه صورتی؟ ‫- بهتره ندونی
‫- چی نقاشی میکردی؟
‫- من دیروز نقاشیش کردم ‫- کیو؟
‫- بابا ‫- بابات؟
‫ولی اون خیلی وقته مرده
‫کلویی" با این همه چیز دوست داشتنی تو دنیا چرا اون؟"
‫- خوابش رو میدیدم که بهم زل زده
‫- فکر کردم داریم فراموشش میکنیم
‫تو چته؟
‫- ما باید کنار هم بمونیم ‫- آره باید بمونیم
‫نه،تو نه، ما
‫ما باید کنار هم بمونیم و بعدش مشکلی نیست
‫تریش" ... نقاشی ها .
دیدی اون نقاشی ها چکار میتونن بکنن؟"
‫کی بهتون اجازه داد بیاین تو اتاقش؟
برین بیرون!
‫- "درباره ی نقاشی ها بهمون بگو "کلویی
‫- نه بیشتر از این نمیخواین بدونین
‫ولی نقاشی پدرش ...
من یه صدا شنیدم ، اون حرف زد ‫اون مرده!
و اینا؟ اینا عکس بچه هاست! حالا برین بیرون!
‫کلویی یه قدرت داره
و من نمیدونم چجوری ولی ازش استفاده کرد که ‫دنی ادواردز"
و "دیل هیکس" رو بدزده" ‫- داره ازش برای دزدیدن بچه ها استفاده میکنه
برید بیرون تاحالا دیدی که اون نقاشی ها تکون بخورن؟
‫- نه من هیچی ندیدم ‫- آره دیدی
‫- تو گوشه چشمت ‫- نه
‫و تو هم در نظر نگرفتیشون چون انتخاب کردی که نبینی
وقتی چیزی ببینی چون نمیتونی توضیحش بدی
شما چیزی ندیدید، باشه؟ اگه کسی بحثش رو بکنه تو عصبی میشی
برای همین دیگه ازش صحبت نمیکنن ‫- اون یه بچس
‫و تو هم ازش میترسی
و هیچ کس هم وجود نداره که دلیلش رو بدونه
‫ولی اون چیزایی که تو دیدی رو کی باور میکنه؟ هیچکس.
‫بجز من
‫تو کی هستی؟
‫من کمکم
‫اون عکس ها زنده ـن
‫اون مردم رو نقاشی میکنه و اونهام کارشون یه این عکسا ختم میشه .
انرژی یونش ‫کلویی" از قدرتش برای نگه داشتن اون بچه ها
تو خودکاری" ‫که از انرژی یونش درست شده استفاده میکنه
‫- پس پدر جهنمیش توی کمد چطور؟
چند دفعه باید بهتون بگم؟ اون مرده
‫خوب اون برای یه آدم مرده صداش خیلی بلند بود
‫اگه چیزای زنده میتونن نقاشی بشن
پس شاید چیزای نقاشی شده ‫هم بتونن زنده بشن
‫پدر واقعی "کلویی" مرده
ولی نه اونی که تو کابوساش میبینتش
‫اون خیلی واقعی به نظر میرسه
و فقط یه تار مو با اومدن تو این دنیا فاصله داره
‫وقتی اون زنده بود همیشه خیلی بد با "کلویی" برخورد می کرد
‫دکتر، چجوری یه بچه ی دوازده ساله میتونه چنین کاری بکنه؟
‫بریم بفهمیم
‫خوب بود
‫- اینم از این ‫- نمیتونم بهش اجازه بدم...
‫- همه چی خوبه،بهش اعتماد کن
‫حالا میتونیم حرف بزنیم
‫من "کلویی" رو میخوام ‫اونو بیدارش کن!
من "کلویی" رو میخوام - تو کی هستی؟
‫‫- من "کلویی وبر" رو میخوام! ‫- تو با دختر کوچولوی من چکار کردی؟
‫- دکتر اون چیه؟
‫- من دارم باهات حرف میزنم
‫چیزی که داری از این انسان کوچیک استفاده میکنی
‫من از "پارلز" میخوام بیانیه ی سایه ها رو اجرا کنه
‫من به سایه های "پارلز" اهمیتی نمیدم
‫پس به چی اهمیت میدی؟
‫من دوستام رو میخوام
‫تو تنهایی،میدونم
‫خودت رو معرفی کن
‫من یه نفر از یه گروهم
‫با خواهرها و برادرهام مسافرت میکنم
‫ما یه سفر بی پایان رو که اندازه هزاربار زندگی شماست رو پذیرفتیم
‫ولی الان من تنهام . ازش متنفرم .
منصفانه نیست ‫- و من ازش متنفرم!
‫- اسمت رو بگو
‫"آیزولوس"
‫تو "آیزولوس"ـی معلومه!
‫سفر ما از اعماق ناحیه ی خودمون شروع شد
وقتی که یه خونواده بودیم ‫- اون چیه؟
‫- مادر "ایزولوس" که تو فضا شناوره
‫ببین ، اون میلیون ها هاگ رو بیرون ریخته ؛
بچه هاش
‫آیزولوس" ها موجودات احساستی ـن"
‫وقتی از مادرشون جدا میشن
‫نیازشون به همدیگه چیزیه که زنده نگهشون میداره
‫باید باهم باشن.نمیتونن تنها بمونن
‫سفر ما طولانیه
‫بچه های "آیزولوس" هر کدوم تویه پوسته سفر میکنن
‫اونا سوار گرما و انرژی موج های خورشیدی میشن
‫و هزاران سال طول میکشه تا رشد کنن
‫هزاران سال فقط سفر تو فضا؟
موجودات بیچاره ‫اونا از خستگی دیوونه نمیشن؟
‫ما بازی میکنیم
‫شما بازی میکنین؟
‫وقتی دارن سفر میکنن بازی میکنن
‫اونا از انرژش یونی ـشون استفاده میکنن
تا جهان هایی واقعی برای بازی بسازن
‫این سرگرمی تو پرواز اونا رو خوشحال نگه میداره
‫وقتی خوشحالن میتونن از عشق همدیگه استفاده کنن
‫بدون اون اونا گم شدن
‫چرا اومدی زمین؟ ‫ما خیلی نزدیک بودیم!
‫اینا یه اشعه ی خورشیدی از خورشید شماست
‫که یه موجی از انرژی خورشیدی ایجاد میکرد که
‫پوسته های "آیزولوس" رو نابود میکرد
‫فقط من داخل زمین سقوط کردم
‫خواهرام و بردارم اون بالا موندن ‫و منم نمیتونم بهشون برسم
‫خیلی تنهام! ‫پوسته تو سقوط کرد؟
اون کجاست؟
‫پوسته ی من به گرما تبدیل شد
‫و منم تبدیل به "کلویی وبر" شدم
‫اونم مثل من تنها بود
‫اون به من نیاز داشت و منم به اون
‫تو با اون یکی شدی
‫- تو میخواستی با اون باشی چون اونم مثل تو تنها بود
‫- من خونوادم رو میخوام
‫- این منصفانه نیست
‫- درک میکنم که میخوای خونواده تشکیل بدی
‫ولی نمیتونی توی این بچه بمونی،این کار اشتباهه
‫- تو نمیتونی بیشتر برای خودت دوست بدزدی
‫- من خیلی تنهام!
‫دارم میام که بهت صدمه بزنم ‫- دارم میام!
‫- تریش" تو چجوری آرومش میکنی؟" ‫- چی؟!
‫- وقتی کابوس میبینه چکار میکنی؟
‫- من آواز میخونم.. ‫- چکار میکنی؟
‫شروع کن به خوندن
‫کلویی"،من دارم میام"
کلویی
‫آیزولوس" اومد پیش اون چون تنها بود"
‫کلویی"،متاسفم"
‫وقتی باباش نوشیدنی میخورد بد با "کلویی" رفتار میکرد
‫وقتی ماشین رو چپ کرد فکر کردیم خلاص شدیم،
فکر کردیم تموم شده
‫تو با "کلویی" دربارش حرف میزدی؟ نمیخواستم
‫ولی شاید این دلیل اینه که "کلویی" احساس تنهایی میکنه
‫چون اون این خواب های بد رو درباره ی پدرش میبینه
اما نمیتونه ‫باهات دربارش صحبت کنه
‫"اون و "آیزولوس
‫دوتا بچه ی تنها که بهم نیاز دارن
‫اون متوقف نمیشه،میشه دکتر؟
‫اون فقط بچه ها رو میکشه داخل نقاشی ها
اون دوست داشته شدن رو از دست داده
‫- اونا خونواده ی بزرگی بودن ‫- چقدر بزرگ؟
‫میگن حدود ۴ میلیارد؟
داخل و خارج مرکز لندن این فوق العاده ست
‫‫حدود یه هفته است که صفی تشکیل شده ‫برای کسایی که امید به داخل رفتن ندارن ‫
‫ . تعداد زیادی ازشون هستن ‫
‫‫ما انتظار جمعیت ۸۰ هزار نفری رو
برای افتتاحیه ی امروز داریم... ‫
‫ما به اون پوسته نیاز داریم
‫اون سقوط کرد،نباید خراب شده باشه؟
اون هر چی گرما میتونسته داخل خودش جذب کرده .
این باید سالم نگهش داشته باشه
اون باید همین نزدیکیا باشه
‫باید یه انرژی کمی داشته باشه که تاردیس بتونه ردیابیش کنه
‫وقتی پیداش کنیم میتونیم جلوی "آیزولوس" رو بگیریم
‫اون تب داره
‫"الان نمیتونم اون کارو بکنم "کریستی ‫آره،ما یه دکتر داریم
‫آره،گفته میتونه کمکش کنه
‫ما میتونیم دنبال همون ردی باشیم که از موجود خط خطی داریم
‫فقط باید منظقه ی جستجو رو گسترش بدیم
‫قبل از اینکه بهت بگه تو میدونستی "آیزولوس" تنها بوده . چجوری؟
‫من میدونم راه طولانی رو تنها سفر کردن چجوریه.
‫اون رو بده من
‫- اونی که دست چپت هست رو
‫- به نظر میرسه طرف اون جونوری
‫- من همدردی میکنم . همش همینه
‫- آیزولوس" رنج زیادی برای این مردم درست کرده"
‫- اون یه بچس ‫"برای همین رفته پیش "کلویی دو تا موجود ترکیب شده تنها
‫برای من مثل یه موجودی میمونه که قهر کرده چون نمیتونه راه خودش رو بره
‫اون ترسید . یالا .. خودت هم یه زمانی بچه بودی
نقطه های باینری آره
‫آره و من میدونم بچه ها چجوری میتونن باشن ‫مثل ترساننده های کوچولو
‫- آدامست رو بده ‫- هی من چنتا عمو دارم.
بچه ها نمیتونن همش راه خودشون رو برن ‫- این یه بخشی از خونواده بودنه
‫- و نظرت درباره سعی کردن برای فهمیدنشون چیه؟
‫برای تو آسونه که بگی . تو که بچه نداری ‫- من یه زمانی پدر بودم
‫- تو چی گفتی؟
‫فکر کنم درست شد ‫"ترس و تنهایی،اینا مهماشن "رز
‫خیلی کارای وحشتناکی از اونا نشات گرفته
‫این چیزی نیست که بخواد ببره یا نابود شه
‫خیلی چیزاهست که براشون باید تو فضا سفر کنی
‫روندن با سرعت وارپ،عدسی های سیاهچاله ای ‫میدونه تو به چی بیشتر نیاز داری؟
به یکی که دستش رو بگیری
‫نه،ببین،دارم این رو نشون میدم
‫این پوسته است! اون تو خیابونه!
‫همه چی رو دکتر پیدا میکنه!
‫طولش تقریبا دو اینچه،خاکستری رنگه،مثل تخم مرغه و خیلی روشنه
‫پس این پوسته ها با استفاده از گرما از خورشیدی به خورشیدی دیگه میرن؟
‫پس درباره ی عشق و این چیزا نیست
‫مگه پوسته گرما نمیخواد؟
‫دکتر؟
‫دکتر!
‫مشکلی نیست من همه ی مداداش رو گرفتم
‫- تنهام بذار!
‫میخوام با "کلویی وبر" باشم ‫من "کلویی وبر" رو دوست دارم
‫- اون رو برش گردون ‫- نه!
‫نمیفهمی چیکار کردی؟
‫- اون تنها کسی بود که میتونست بهت کمک کنه. حالا برش گردون!
‫- تنهام بذار! من "کلویی وبر" رو دوست دارم
‫میدونم
‫دکتر اگه صدام رو میشنوی من از اونجا میارمت بیرون
. من پوسته رو پیدا میکنم
‫به هر قیمتی شده اونو تنهاش نذار
‫ ‫مشعل دار به ورزشگاه المپیک نزدیک میشه ‫
‫‫و قبل از رفتن به شرق ‫به سمت خیابان "استرند" حرکت میکنه‫
‫گرما ‫اونا روی گرما حرکت میکنن
‫اینجا رو نگاه کن .
عین پوست بچه صاف شده هیچ پستی و برآمدگی نیست.
‫ ‫- کل"،تو روزای گذشته چیزی تو خیابون بوده" ‫که گرمای زیادی از دست بده؟
‫منظورم اینه که میتونی شامت رو هم این رو بخوری
‫قشنگه . حالا بهم بگو چرا اون یکی برآمدگی داره
‫وقتی برای جفتشون از یه نوع مصالح استفاده کردم؟
‫خوب وقتی فهمیدی بذارش توی کتاب بزرگ جاده آسفالت کردن
‫ولی قبلش به شیش روز پیش فکر کن
‫شیش روز؟
‫- وقتی که برای بار اول اینجا رو پر کردم؟ ‫
- چی؟
‫این وقتیه که برای اولین بار اینجا رو پر کردم
. شیش روز پیش ‫درسته
‫قیر داغ و تازه
‫که با یه سفارش مخفیانه از شهرداری ترکیب شده
‫و من توی ون نگهش نمیدارم
‫هی!اون یه ون شهرداریه!بیرون!
‫یه لحظه صبر کن!
‫تو همین الان یه کلنگ شهرداری رو از یه ون شهرداری برداشتی
‫بذارش سرجاش . نه نکن . این ون منه
‫کلنگ رو بده من
‫وایسا! نه! نه! وایسا!
‫تو همین الان یه کلنگ شهرداری رو از یه ون شهرداری برداشتی
‫الانم داری باهاش خیابون شهرداری رو میکنی!
‫من تو رو به شهرداری گزارش میدم!
‫این دنبال گرمترین چیز این خیابون بوده . قیر تو!
‫- این چیه؟ ‫- یه سفینه ی فضایی ـه
‫ولی متاسفانه سفینه ی شهرداری نیست
‫‫۲۴ BBC بخش زنده ی خبری.
‫جشن افتتاحیه المپیک ۲۰۱۳ لندن
‫بزودی شروع میشه ‫ورزشکاران از سراسر جهان
‫به سمت ورزشگاه سرازیر شدن. ‫همشون رویاهای خودشون رو دارن
‫همشون سال ها سخت زحمت کشیدن...
‫پیداش کردم!
‫نمیدونم باید باهاش چکار کنم ولی شاید "آیزولوس" بدونه
‫صبر کن،بهت گفتم تنهاش نذاری
‫خدای من! ‫اینجا چه خبره؟
‫- برام مهم نیست اگه سفید برفی و هفت کوتوله هم ‫این زیر باشن ، تو...
اینجا رو نمی کنی ‫- خفه شو! و نگاه کن
‫‫جمعیت ناپدید شده،‫
اونا رفتن، همه رفتن
‫‫هزاران نفر رفتن اوه، درست جلوی چشم من ‫
‫غیر ممکنه ‫
‫باب"،میتونیم بهت ملحق شیم؟" ‫
‫‫تو هم نیستی "باب"؟ ‫یه ورزشگاه کافی نیست ‫
‫آیزولوس" ۴ میلیارد برادر و خواهر داره"
‫ ‫بیشتر از ۸۰ هزار تماشاگر و 30 هزار ورزشکار ‫
‫- کافی نیست
‫‫همشون رفتن ‫همه ی اون مردم ‫
‫این یه اتفاق وحشتناکِ وحشتناکه ‫
‫"ما تنها نخواهیم بود "کلویی وبر ‫ما همشون رو داریم
و دیگه هیچوقت احساس تنهایی نمیکنیم
‫کلویی"؟"کلویی"؟"رز"ـم .در رو باز کن"
‫ما سفینت رو پیدا کردیم میتونیم بفرستیمت خونه
‫کلویی" در رو باز کن"!
‫- خب،وایسا عقب
‫- دارم میام که بهت صدمه بزنم
‫دارم میام . دارم میام که بهت صدمه بزنم
‫کلویی"دارم میام که بهت صدمه بزنم"
‫- دارم میام... ‫- باید جلوی اون رو بگیرم
‫اگه جلوی "کلویی وبر" رو بگیری میذارم اون بیاد بیرون
‫دوتاییمون میذاریم بیاد بیرون!
‫من نمیتونم تنها باشم! ‫این انصاف نیست
‫من پوسته ـت رو پیدا کردم ‫- پوسته مرده!
‫- نه،نه اون فقط گرما میخواد ‫- اون چیزی بیشتر از گرما میخواد
‫- خوب چی؟
‫من بامزه بازی و اینچیزا در نمیارم ولی اون عکس همین الان حرکت کرد
‫و اون یکی!
‫اون اینو نقاشی نکرده،دکتر نقاشیش کرده
‫- ولی اون چیزی بیشتر از گرما میخواد دکتر!
‫‫هنوز دراهه . فکر میکنم اون الان چیزی بیشتر از یه مشعله... ‫
‫یه چراغ دریایی ـه . چراغ امید و بردباری و شجاعت ‫
‫و چراغ عشق ‫- عشق
‫پس بیاین از توی هلیکوپتر یه نگاهی بکنیم - ‫
‫مشعل دار... ‫میدونم چجوری پوسته رو شارژ کنم ‫
‫"بعد از بن بست "دیم کلی هلمز ....... ‫
‫- ببخشید،شما باید از همینجا نگاه کنین ‫- من باید برم نزدیک تر
‫- نه ‫- من میتونم جلوی این اتفاق رو بگیرم
‫- کلویی"،
"کلویی" دارم میام که بهت صدمه بزنم
‫- اون بچه ی منه
‫- تو قرار نیست دوباره بهش صدمه بزنی ‫- کلویی"!دارم میام"!
‫تو حسش کردی مگه نه؟
‫عشق رو
‫من میتونم برم خونه
‫"خداحافظ،"کلویی وبر
‫من دوستت دارم
‫- مامان؟ ‫- من اینجام
‫مامانی!
‫مامانی
‫"جین"!
‫دکتر؟
اون برگشته
‫نمیدونم تو چی یا کی هستی ولی ممنونم عزیزم
‫و از اون مرد هم از طرف من تشکر کن
‫اون کجاست؟باید اینجا باشه
‫همه ی نقاشی ها زنده شدن
‫یعنی همشون
‫اوه،نه!
‫- بیا بیرون! ‫- نمیتونم . در گیر کرده
‫- دکتر اون توئه؟ ‫- فکر نمی کنم
‫- مامانی!
‫- دارم میام که بهت صدمه بزنم
‫لطفا بابا ... دیگه نه کلویی
‫کلویی"!"کلویی" به حرفم گوش کن" این یکی مثل بقیه واقعی نیست .
‫ فقط انرژی باقیمونده از ‫آیزولوس"ـه"
‫تو می تونی از دستش خلاص شی! ‫- کمکمون کن!
‫- این به خاطر اینه که تو خیلی می ترسی که واقعی باشه
‫"ولی میتونی از دستش خلاص شی "کلویی
‫- مامانی! ‫- "میتونی انجامش بدی "کلویی!
‫- نمیتونم!
‫- کلویی" دارم میام"!
‫- نمیتونم!
‫- دارم میام... ‫- نمیتونم
‫- دارم میام... ‫- مامان
‫کلویی"! من باهاتم ،"کلویی"،تو تنها نیستی" ‫تو دیگه هیچوقت تنها نمیشی
من دارم میام که بهت صدمه بزنم ‫کلویی"،"کلویی" آواز بخون"!
‫"کلویی"!"کلویی"!
‫"کلویی"!
‫کلویی"دارم میام که بهت صدمه بزنم"
‫شاید اون رفته یه جایی
‫الان کی قراره دستش رو بگیره؟
‫ ‫فقط به این صحنه خارق العاده تو ورزشگاه المپیک نگاه کنین ‫
‫هشتاد هزار ورزشکار و تماشاگر ناپدید شدن و سر جاشون برگشتن ‫
اونا برگشتن
‫ ‫اونا دوباره ظاهر شدن . این کاملا خارق العاده است ‫
باب این واقعا سریع اتفاق افتاده ‫
‫هشتاد هزار نفر . پس دکتر کجاست؟ ‫- من بهش نیاز دارم!
‫- صبر کنین!به نظر میرسه مشعل دار به مشکل برخورده ‫
‫ما چند دقیقه پیش یه جرقه ی نور دیدیم که به نظر بهش حمله کرد ‫
‫شاید زخمی شده باشه . اون قطعا به مشکل برخورده ‫
‫آیا معنیش اینه که رویای المپیک از دست رفته؟ ‫
‫دکتر...
‫ ‫اینجا یه شخص مرموزی هست ‫
‫اون مشعل رو برداشت و ما هم اصلا نمیدونیم اون کی میتونه باشه ‫
‫اون داره مشعل رو حمل میکنه،بله اون داره مشعل رو حمل میکنه ‫
و کسی هم نمیخواد جلوشو بگیره
‫‫"اون الان بیشتر از یه مشعله "باب ‫اون بیشتر از گرما و نوره . ‫
‫ اون امیده ‫و شجاعت و عشقه
‫برو،به خواهر و برادرات بپیوند ‫اونا منتظر توئن
‫کیک؟
‫روش موزه!
‫نمیتونم این همه رو تحمل کنم . ساچمه های فلزی که میتونی بخوریشون! ‫شاهکاره!
‫میخوام برم سر مسابقه ها،برای همین اومدیم اینجا
‫یالا،یه راهنمایی بکن
‫کدوم اتفاق ها برای ما خوبه؟
‫من بهت اینو میگم
‫پاپوآ گینه ی نو" همه رو شگفت زده میکنه"
‫جدی؟شوخی میکنی دیگه؟
واقعا جدی هستی یا داری شوخی میکنی؟ دکتر؟
‫- صبر کن و ببین
‫میدونی چیه؟اونا همش تلاش میکنن ما وارد قضیه نشیم
‫ولی هیچوقت نمیتونن جلومونو بگیرن
‫هیچوقت نگو هیچوقت
‫نه،تو و من همیشه حالمون خوب میمونه
‫روش حساب میکنی دکتر؟
‫- یه چیزی توهواس. یه چیزی داره میاد
‫- چی؟
‫یه طوفان داره نزدیک میشه