‫(قسمت سی و هشتم)
‫اینا...
‫مال توئه؟
‫ولی...
‫کی هستی؟
‫چند سالته؟
‫من کیم؟
‫صبر کن!
‫صبر کن...
‫گوش کن، یه لحظه صبر کن! بذار حرف بزنیم!
‫- حرف بزنیم؟ ای احمق... ‫- صبر کن...
‫بهت نشون میدم...
‫چطور جرات می کنی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫- ارباب «بی دام»! ‫- بازم کتک می خوای؟
‫دوباره زدی اونجام؟
‫تلافیشو سرت در میارم.
‫منو ببخش!
‫معذرت می خوام.
‫صبر کن!
‫بایست!
‫این احمق کیه؟
‫اگه...
‫واقعا می خوای بدونی ایشون کی هستن...
‫می خوای بمیری؟
‫خدای من...
‫درست انجامش بده.
‫خب، اون کیه؟
‫اون...
‫ایشون...
‫کیم چون چو هستن!
‫کیم چون چو؟
‫کی هست؟
‫پسر شاهزاده چئون میونگ!
‫اون جوجه سلطنتی؟
‫خب، نمی دونم جوجه هست یا نه،
‫ولی مطمئنا سلطنتی هستن.
‫اگه امپراطور جین جی خلع تاج نشده بود،
‫ایشون الان یه استخوان مقدس محسوب می شدن.
‫پس؟
‫داری میگی این احمق بی عرضه ‫نقشه قتل استادم رو کشید،
‫تا نقشه سه امپراطوری رو بدست بیاره؟
‫و منم قراره باور کنم؟
‫سوءتفاهم شده. ارباب «چون چو» چیزی نمی دونن.
‫فقط این رو بهش دادم تا در چند ‫سخنرانی شرکت کنن.
‫چرا؟
‫به عقاید استادت باور ندارم.
‫نگهبان اون کتاب یو شین نیست،
‫ولی فکر می کنم دقیقا خودشه.
‫نخوابیده بودم...
‫فقط...
‫به یه استراحت کوتاه نیاز داشتم، همین.
‫سرورم.
‫من رو ببخشین.
‫هی.
‫گفتم بهشون بگو سرورم، ای بدبخت...
‫می خوای بمیری؟
‫تو!
‫چطوری...
‫می خوای دوباره به ترتیب قبلی برشون گردونی؟
‫همین الانشم باید...
‫به ترتیب باشن.
‫تو...
‫خودت تنهایی این کار رو کردی؟
‫بله...
‫چه مرگته؟
‫حالا که کتابم رو پس گرفتم،
‫تنها کاری که برام باقی مونده...
‫کشتنته.
‫این عادلانست؟
‫نیشت رو ببند!
‫بیخیال...
‫از اولم از اون خنده های اعصاب خورد کنت...
‫خوشم نمی اومد.
‫بذار ببینیم بدون سرت هم...
‫می تونی بخندی یا نه.
‫صبر کن! صبر کن! صبر کن! خواهش می کنم صبر کن!
‫واقعا می خوای من رو بکشی؟
‫ما هم عقیده هستیم!
‫هم عقیده؟
‫و «مون نوی» قدرتمند...
‫باید با یه سوزن سمی کوچک کشته میشد؟
‫مطمئنا نه!
‫درگیر یه مبارزه مرگبار با...
‫شاگرد شگفت انگیزش بود!
‫در نتیجه حواسش نبود و نتونست ‫جا خالی بده، برای همین مرد.
‫غیر از اینه؟
‫- ای بدبخت... ‫- آره!
‫کارت رو بکن!
‫من رو بکش و بعدشم جون خودت رو بگیر.
‫تو بهم کمک کردی «مون نو» رو بکشم.
‫اگه این کار رو نمی کنی، می تونی ‫زندگی من رو بهم ببخشی،
‫تا بتونیم با هم زنده بمونیم.
‫سه دلیل برای...
‫نکشتنت بهم بده.
‫انگار یه چیزی رو نمی دونی؟
‫اون کتاب مال «مون نوئه»؟
‫نه، مال من و «مون نوئه»!
‫فکر می کنی کی توی بیست ‫سال سرگردانی...
‫«مون نو» ازش حمایت می کرد؟
‫از کجا پول می آورد؟
‫فکر کردی «مون نو»...
‫تنهایی به گوگوریو، باکجی و چین سفر کرد؟
‫من و شرکام بهش کمک کردیم،
‫هر چی خواست براش تهیه کردیم!
‫حالا...
‫اون کتاب مال «مون نوئه»؟
‫مال منه!
‫- و؟ ‫- ولی...
‫یهویی دادش به اون نوکر چاپلوس ‫که اسمش یو شینه،
‫این کارش نباید دیوونم می کرد؟
‫و؟
‫گفتم سه تا دلیل.
‫من یه گروه جاسوس دارم.
‫اگه بمیرم،
‫تمام ارتباطاتم با اونا...
‫قطع میشه.
‫ولی در عوض...
‫می تونم اونا رو به تو بدم.
‫- چرا؟ ‫- هی!
‫ابله!
‫بیا با هم یه امپراطور بسازیم!
‫مگه کسایی مثل من و تو ‫مناسب این کار نیستن؟
‫اون جوجه؟
‫حتی چشم می شیل هم دنبالشه!
‫شکی درش نیست!
‫مشکل چیه؟
‫تو خودت...
‫بخاطر این که فکر می کردی ‫چیزی که مال توئه...
‫رو داره به کسی مثل یو شین میده،
‫باهاش جنگیدی.
‫نجنگیدی؟
‫بقیه ـشو نمی تونم تضمین کنم،
‫باید من رو درک کرده باشی، درسته؟
‫ای بی مصرف!
‫چه غلطی داری می کنی؟
‫هر زمان که اون زخم باعث شد درد بکشی.
‫هر زمان که تو آینه دیدیش، به خودت بده!
‫که اگه خیانت کنی، می میری.
‫که اگه فرار کنی، می میری.
‫امپراطوری که باید بهش کمک کنیم ‫به تخت بشینه...
‫اون احمق نیست.
‫می شیل...
‫از اون احمق حمایت می کنه؟
‫از اون بچه جوجه عوضی؟
‫این دفعه...
‫نقشه مادرم،
‫چیه؟
‫رسما اعلام می کنم سرباز جوک بانگ...
‫و سئول جه از دسته گل اژدها...
‫به فرمانده درجه ششم ارتقا پیدا می کردن،
‫همچنین اعلام می کنم یانگ گیل ‫از دسته فرشته های آسمانی...
‫به درجه ستوانی ارتقا پیدا کرد.
‫و در آخر،
‫ارباب وول یا مسئول آموزش جدید ‫کارآموزان خواهد بود،
‫پس با نهایت توانتون به ارباب آل چئون کمک کنین.
‫طبق خواسته ـتون عمل می کنم، فرمانده.
‫از حالا به بعد، به عنوان نگهبان قصر سلطنتی،
‫باید خط مقدم نگهبانان سلطنتی رو رهبری کنین.
‫همچنین،
‫من طبق عملکردی که از خودتون نشون میدین...
‫بهتون ترفیع میدم یا تنبیه ـتون می کنم،
‫پس بدون هیچ اشتباهی وظایفتون رو انجام بدین.
‫بله.
‫شما مسئول تمرین دادن...
‫گارد سلطنتی هستین.
‫بله.
‫بیاین بریم.
‫«وول یا» پسر...
‫فرمانده دژ مانوئه.
‫احتمالا وقتی ارباب سئو هیون فرمانروای دهکده مانو بوده،
‫توجهشو جلب کرده.
‫چون افراد زیادی رو...
‫در جنگ از دست دادیم،
‫شاهزاده شخصا اجازه اضافه کردن ‫سربازان جدید رو داده...
‫نگرانین که نکنه ارباب یو شین...
‫نقشه ای داشته باشه، درسته؟
‫بله! نگران نباشین.
‫حواسم به اون...
‫سربازا هست.
‫به هر حال...
‫شما دو تا...
‫همیشه باید...
‫وضعیت سربازان و هارانگ ها رو گزارش کنین.
‫- بله! ‫- بله!
‫ولی، اون «بی دام»...
‫هنوز...
‫کسی رو اضافه نکرده.
‫و هیچ کار خاصی نمی کنه.
‫باشه.
‫حتی با این که امپراطور جین هیونگ ‫قلمرو مون رو گسترش داده،
‫چرا بازم با مشکل...
‫کمبود محصول دست و پنجه نرم می کنیم؟
‫شاید قلمرو مون گسترش پیدا کرده باشه،
‫ولی نصف قلمرو مون خاک بی حاصله،
‫برای همین هنوز مشکل کمبود ‫زمین های کشاورزی داریم.
‫کمبود زمین های کشاورزی داریم؟
‫بدتر از اون اینه که،
‫خاکی که یک سال برای کشت استفاده شده...
‫تا دوازده ماه بعدی باروری خودش رو از دست میده،
‫برای همین زمین های کشاورزی رو نصف می کنن.
‫راهی برای برگردوندن حاصلخیزی خاک وجود نداره؟
‫تمام تکنولوژی های ما...
‫به چطوری ساختن آهن مستحکم محدود میشه.
‫صنعت آهن شیلا...
‫در زمان فرمانروایی امپراطور جین هیونگ ‫پیشرفت چشمگیری کرد.
‫شیلا در اسلحه سازی برترینه.
‫و در بقیه زمینه ها آخره.
‫بله.
‫آهنی که برای ساخت اسلحه استفاده میشه با آهنی که...
‫برای ساخت ابزار کشاورزی استفاده میشه فرق می کنه؟
‫بله فرق می کنه.
‫آهن مورد استفاده در ابزار کشاورزی...
‫به اون محکمی که می خوایم نیست.
‫حتی کندن خاک هم...
‫سخت و طاقت فرساست.
‫به چی فکر می کنین؟
‫منتظرتون بودم.
‫چی؟
‫نمی تونیم ذوبشون کنیم...
‫و ازشون برای ساخت ابزار استفاده کنیم؟
‫معلومه که نمی تونیم.
‫خیلی سریع از کمک کردن بهشون سر باز می زنین.
‫تو چه جوابی داری بدی؟
‫اگه ممکنه بدون دخالت دادن اسلحه سازیمون،
‫راه حلی برای مشکلمون پیدا کنین.
‫باید به تمرین ارباب «چون چو» نظارت کنم،
‫پس اگه اجازه بدین میرم...
‫به هر حال، ارباب یو شین...
‫واقعا اجازه داریم اینجا باشیم؟
‫راجبش برام بگو.
‫ارباب «وول یا» بهمون گفت.
‫ای بدبخت، حتی یه ذره هم شجاعت نداری...
‫امروز چه روزیه؟
‫روزی نیست که جوک بانگ مهربون پیر...
‫فرمانده درجه ششم شد؟
‫- واقعا باید در همچین روزی تمرین کرد؟ ‫- راست میگه!
‫ارباب «وول یا» هم ترفیع گرفته پس ما رو توبیخ نمی کنه.
‫البته!
‫امروز چه روزیه؟
‫- دائه نانگ دو! ‫- دوباره بگین؟
‫دائه نانگ دو!
‫همینه، کله خرا!
‫امروز فرمانده درجه ششمتون بهتون رسیدگی می کنه!
‫اینقدر بخوریم تا شکمامون بترکه، موافقین؟
‫باشه، امروز با غذا قرار ملاقات داریم!
‫بریم! بیاین بریم!
‫این منطقیه؟
‫تو...
‫چند روز پیش،
‫برای پنج خوشه لوبیا باید ده خوشه شاهدانه می دادیم،
‫دیروز که به ازای دوازده خوشه می فروختیشون،
‫امروزم که اصلا نمی فروشیشون!
‫کمکم کن، باشه؟
‫غلات گرون شده، چیکار کنم؟
‫ازت خواهش کردم!
‫بخاطر قحطی، هیچ محصولی نداریم،
‫چیکار می تونم بکنم؟
‫پس، برای اینا چه توضیحی داری؟
‫اونجا چی جمع کردی؟
‫باید...
‫چند بار بهت بگم...
‫از قبل فروخته شدن؟
‫التماست می کنم...
‫بچه هام گرسنن!
‫از گرسنگی دارن می میرن!
‫واقعا!
‫- این مشکل خودته. ‫- دوباره بحث؟
‫قیمت غلات اینقدر بالاست؟
‫مادرمم نگران بود.
‫گفت قیمت روز به روز بالا میره.
‫بیاین بریم.
‫به عنوان فرمانده ششم جدید،
‫نمیتونم تو روی مردم نگاه کنم.
‫براتون نگم که...
‫چیز دیگه ای داره انتظارمون رو می کشه.
‫سی و یک!
‫سی و دو!
‫سی و سه.
‫چرا دوباره جا زدین؟
‫محکم ضربه بزنین و با من بشمارین.
‫تو ذهنم می شمارم.
‫باید محکم فریادش بزنین تا انرژی بگیرین،
‫و تمام نیروی ذهنیتون رو جمع کنین.
‫واقعا یه نفر باید برای تمرکز پیدا کردن...
‫سر و صدا ایجاد کنه؟
‫واقعا راه...
‫دیگه ای وجود نداره؟
‫ارباب یو شین!
‫ارباب یو شین...
‫ارباب یو شین. یه مشکلی بوجود اومده.
‫چی شده؟
‫یه نفر در بازار شرقی کشته شده.
‫چی؟
‫- کی کشته شده و برای چی؟ ‫- باید فورا برین اونجا!
‫بسیار خب.
‫زود میام...
‫حالا!
‫بریم.
‫بیا فورا از اینجا بریم.
‫زود میاد دنبالم می گرده.
‫بله، بیاین بریم.
‫چی شده؟
‫وای. واقعا...
‫آدم ترسناکیه.
‫شما هم به سرنوشت اون دچار می شین!
‫برین عقب!
‫- چی شده؟ ‫- دختر بچه رو گروگان گرفته،
‫و هیاهو ایجاد کرده.
‫من...
‫همتونو می کشم!
‫برین عقب!
‫می کشمش.
‫یه قدم دیگه جلو بیاین می کشمش!
‫چه این طوری بمیرم یا طور دیگه،
‫فرقی نمی کنه!
‫برین!
‫داشتم می گفتم که...
‫اون لوبیا می خواست،
‫و اون یکی...
‫بهش چیزی نمی داد،
‫بعد از درگیری که بینشون اتفاق افتاد ‫نتونست خودش رو کنترل کنه،
‫و با اون تبر...
‫کشتش.
‫حقیقت داره؟
‫بله، حقیقت داره.
‫خیلی عصبانی بودم و کشتمش.
‫حقش بود بیشتر از...
‫یه بار بمیره.
‫کسی که برای پنج خوشه لوبیا،
‫ده خوشه شاهدانه می خواست...
‫بعدش بهم سه تا می داد، بعدشم دو تا،
‫امروزم که دیگه هیچی نمی داد.
‫زمین ها خشک هستن و حتی یه...
‫علف سالم هم دیده نمیشه،
‫و بچه هام چیزی برای خوردن ندارن،
‫دارن از گرسنگی می میرن.
‫من رو بکشین.
‫این طور مردن...
‫با از گرسنگی مردن فرقی نداره.
‫من رو بکشین!
‫یه چیز عجیبی در مورد قیمت غلات وجود داره.
‫همون چیزی که باعث قتل...
‫در بازار شرقی شد.
‫و برای همین کشته شدن؟
‫بخاطر قیمت غلات؟
‫چهل و هفت گالن در ده روز گذشته،
‫همون جنس...
‫حالا پانزده سکه فروخته میشه.
‫زیادی نیست؟
‫پانزده سکه؟
‫بله،
‫خیلی عجیبه.
‫حرکات گروه تجار رو زیر نظر می گیرم.
‫تاجری رو...
‫اینجا می شناسی؟
‫آدم همیشه می تونه با یه نفر آشنا بشه.
‫امتحانش می کنم.
‫همین کار رو بکن.
‫من...
‫محتاطانه بازار رو زیر نظر می گیرم.
‫نه،
‫بیا با هم این کار رو بکنیم.
‫خودم شخصا میرم اونجا.
‫من...
‫می خوام یه کم جو بخرم.
‫نداریم.
‫این جو نیست؟
‫از قبل اینا رو فروختم.
‫همشو فروختی؟
‫این طوری نکن دیگه.
‫فقط یه کم می خوایم.
‫گفتم از قبل فروخته شدن!
‫بهت سه سکه طلا میدم.
‫سه سکه طلا؟
‫بازم نمی تونم. از قبل فروختمشون.
‫نمی فروشم!
‫نگاه کن، همش فروخته شده!
‫و کی خریدتشون؟
‫برای چی می خوای بدونی؟
‫چه خبره؟
‫چی...
‫سکته کردم!
‫قلبم...
‫بعد از اون روز،
‫همش از اومدنت می ترسم!
‫این طوری نیا تو!
‫یه چیزی باید بپرسم.
‫چی می خوای بدونی؟
‫قیمت غلات.
‫کی داره باهاش بازی می کنه؟
‫تو؟
‫مشابه بازار غربیه.
‫همه غلات دارن، ولی نمی فروشن.
‫میگن از قبل فروخته شده؟
‫آره.
‫باید کسی رو که...
‫اونا رو خریده پیدا کنم.
‫باید رد اون همه پول رو بزنیم.
‫باید محتاطانه انجام بشه...
‫کی برای این کار مناسبه؟
‫من این کار رو می کنم!
‫به عنوان فرمانده ششم گارد سلطنتی،
‫به هر قیمتی...
‫وظیفه ام رو انجام میدم!
‫باشه. پس برو.
‫- بگو غلات رو آوردم. ‫- باشه.
‫هی...
‫اونجا خونه ارباب سئول وون نیست؟
‫چرا خودشه.
‫چندتا کیسه اینجاست؟
‫جوک بانگ...
‫اون ارابه کجا رفت؟
‫به خونه ارباب سئوک پام.
‫فرمانده ششم!
‫به خونه ارباب سئوک پام رفت،
‫سرورم!
‫- خوبه؟ ‫- بهتر شد.
‫درستش همینه.
‫ولی همشون دارن به خونه های درباریان میرن؟
‫برای شروع،
‫بیاین به خونه بعدی بریم.
‫همش همینه؟
‫صدای من رو در نیارین.
‫برنج،
‫گندم، لوبیا و سورگوم دیگه هیچ جا گیر نمیان.
‫بگذریم، ما بهت پاداش خیلی خوبی میدیم،
‫پس هر چیزی پیدا کردی رو بخر.
‫بله، نگران نباشین.
‫اونا رو به زیر زمین ببرین.
‫همه غلات موجود رو داریم می خریم.
‫می سپارمش به تو.
‫بازم ارباب «چون چو» اینجاست؟
‫یه نگاه به اینا بندازین،
‫شگفت انگیز نیستن؟
‫یکی رو امتحان کنین بانوی من. امتحانش کنین.
‫بله...
‫انتخاب فوق العاده ای کردین!
‫چطوره؟
‫فکر می کنم خیلی بهتون میاد...
‫بله!
‫این یکی عالیه!
‫پس، اینا چطور؟
‫دایره ای...
‫به صورتتون نمیاد.
‫بله...
‫این.
‫این خودشه.
‫سرورم، می دونستم چشماتون معجزه می کنن.
‫این از پاسا وارد شده.
‫از بازار چینی ها.
‫بخاطر چهره خاصی که دارین،
‫رنگ های براق و روشن بهتون نمیاد.
‫اگه عجله کنیم،
‫شاید بتونم...
‫در مراسم فصل برداشت محصول بپوشمش.
‫درسته.
‫ستودنیه! تیز هوشی شما ستودنیه.
‫این ظرف امپراطوری از سوئیه.
‫ولی اصل نیست.
‫- سرت کلاه گذاشتن. ‫- چی؟
‫خیلی گرون خریدمشون!
‫اشکال زیادی روی سفال کوه کیانفو حکاکی شدن.
‫بخاطر این که خاکش برای مجسمه سازی عالیه.
‫تنها ظروفی که با سفال کوه کیانفو ساخته میشن...
‫برای خانواده سلطنتی سوئی فرستاده میشن.
‫بله، این رو یادم می مونه.
‫چطوری یه نفر می تونه اینقدر شیوا صحبت کنه...
‫گفتین اون...
‫یارو کی بود؟
‫حاکم استان هانسان.
‫گفتین اسمش...
‫کیم ایک مونه؟
‫خیر.
‫«کیم ایک مون» حاکم...
‫استان هاسئولائه که از اولجین ‫تا گانگنیونگ کشیده شده،
‫ولی...
‫اون یارو اشراف زاده ای به نام «ایم جونگ جیه».
‫ایم جونگ جی...
‫به نظر میاد تا حالا اسمش رو نشنیدم...
‫چند بار اسمش رو آوردم!
‫وقتی باکجی به دژ گاجام حمله کرد...
‫به جنگ رفت،
‫و بخاطر خدمات شایسته ـش...
‫به مقام بالایی در ارتش رسید.
‫نمی دونم چطوری کسی می تونه ‫چیزی به این راحتی رو...
‫فراموش کنه.
‫راجبش برام بگو.
‫نمی دونم چرا هیچ وقت نمی تونم ‫اسامی رو به چهره ها ربط بدم.
‫من خودم یادم نمیاد صبح چی نوشیدم...
‫هیچ مشکلی برای به یاد آوردن...
‫غذاهایی که خوردم ندارم،
‫ولی نوشیدنی ها...
‫انگار جفتمون از این مشکل رنج می بریم!
‫تعریف کنین، سرورم!
‫بفرمایین. یه بار دیگه انتخاب کنین.
‫اون تاجری که باهاشه کیه؟
‫احساس خوبی راجبش ندارم.
‫از مشتری های پای ثابت کافه دایی می سانگه.
‫به نظر می رسه تجارتم می کنه.
‫چند باری...
‫اینجا اومده.
‫نباید اجازه بدی کسایی که...
‫کاملا نمی شناسیشون بیان اینجا.
‫چون دایی می سانگ رو خوب می شناسه،
‫نگرانش نیستم.
‫ارباب «چون چو» هر روز میاد اینجا؟
‫بله.
‫به خاطر بور یانگ نمیاد؟
‫می سانگ به زودی،
‫حرف ازدواج رو پیش می کشه.
‫چی؟ بیست سکه؟
‫برای یه کیسه؟
‫مگه همین چند روز پیش نگفتی چهارده سکه؟
‫سرورم، این رو نگین.
‫اگه بخواین مستقیم از بازار خرید کنین،
‫قیمت زیر بیست و دو سکه نداریم.
‫که این طور!
‫ممکنه بازم گرون تر بشه، ولی
‫بیا.
‫بله. ممنونم.
‫باید هر غلاتی رو که...
‫پیدا می کنی بخری.
‫بله البته!
‫برو. عجله کن.
‫ارباب «ها جونگ» هم داره می خره.
‫اون اشراف زاده ها دارن همه چیز رو جارو می کنن.
‫حتی اگه خانوادشون پر جمعیت هم باشه،
‫چرا باید این همه بخرن؟
‫به نظر میرسه زیاد می خورن، نه؟
‫ای احمق...
‫این اخلاقت رو بذار کنار، دیگه ‫اون گودوی سابق نیستی...
‫فرمانده ششم!
‫تو دست راست فرمانده ششم هستی،
‫پس درست رفتار کن کله پوک. فهمیدی؟
‫ولی، دیدن اون همه برنج خوشحالم می کنه.
‫گودو...
‫ای بی مصرف...
‫ای احمق...
‫ارباب یو شین! ارباب یو شین!
‫سرورم!
‫فرمانده ششم جوک بانگ...
‫صحیح و سالم از ماموریتش برگشت.
‫چیزی فهمیدی؟
‫بله!
‫فرمانده ششم جوک بانگ یافته هاش ‫رو گزارش می کنه...
‫در بازار، بخاطر قیمت نوسانی غلات.
‫حرفتو بزن.
‫بله.
‫برای شروع، این رو بگم که تجار راست می گفتن.
‫واقعا همه اجناسشون رو فروخته بودن.
‫به کی؟ کی اون همه غلات خریده؟
‫بله. ارباب سو ایول بو، ارباب سئول وون، ‫ارباب «ها جونگ»، ارباب سه جونگ...
‫همشون توسط اربابان خریده شدن.
‫اونم با قیمت های کهکشانی.
‫دارن احتکار می کنن.
‫تا مطمئن بشن قیمتا بالا میره.
‫ولی...
‫ولی، چرا...
‫چرا دارن با این قیمت بالا خرید می خرنشون؟
‫شاهزاده.
‫واضح نیست؟
‫هر چی گرون تر بخرن،
‫قیمتا هم بیشتر بالا میره.
‫بله. دارن از مردم استفاده می کنن...
‫تا پول های کلانی رو به جیب بزنن.
‫می دونستم.
‫- پس؟ ‫- هنوز به یه چیزی شک دارم.
‫شک بر انگیزه؟
‫بله.
‫چی شک بر انگیزه؟
‫در زمان فرمانروایی امپراطور جین هیونگ،
‫مردم برداشت های کمی داشتن.
‫ولی...
‫قیمتا هیچ وقت اینقدر بالا نمی رفتن.
‫طبق تحقیقاتم،
‫این اتفاق از زمان فرمانروایی امپراطور جین جی...
‫دائما تکرار میشه.
‫قابل مقایسه با زمان فرمانروایی ‫امپراطور جین هیونگ نیست.
‫اون زمان،
‫زمین های زیادی داشتیم.
‫مردم به زمین هایی که به تازگی ‫فتح کرده بودیم میومدن،
‫اونا در تمام اون قلمرو سهیم بودن،
‫و حتی از مالیات هم معاف شده بودن.
‫برای همین کشاورزان زیادی می تونستن ‫از پس خودشون بر بیان.
‫ولی...
‫حالا دیگه این طوری نیست،
‫و این تقصیر منه.
‫این درست نیست، امپراطور.
‫این طوری نیست...
‫فقط درباره احتکار بیش از حد...
‫اشراف کنجکاوم.
‫اما.
‫احتکار بازار جرم نیست.
‫هر طوری که می خوان از پول هاشون ‫استفاده می کنن،
‫چرا باید غیر از این باشه؟
‫هر موقع که...
‫از قحطی محصولات رنج می بریم،
‫نه تنها خانواده سلطنتی،
‫بلکه اشراف هم همین کار رو می کنن.
‫در چند دهه گذشته،
‫یه نفر بیشتر از همه این کار رو کرده،
‫و اون یه نفر می شیله.
‫این چیزیه که...
‫بهش مشکوکم.
‫اون بدون این که تاوان بده همه ـشو می خره،
‫پس،
‫چرا اون ها...
‫این قیمت های...
‫تحمیلی رو قبول می کنن؟
‫ارباب یو شین...
‫یو شین...
‫آدم باید وقت شناس باشه.
‫مگه فرمانده می تونه...
‫اتاقش رو رها کنه؟
‫شما اینجایین.
‫دقیقا. دیر کردی.
‫به دستور شاهزاده،
‫تصمیم گرفتیم معلم ـتون رو عوض کنیم.
‫که این طور؟
‫ولی بازم،
‫برای معلم من بودن زیادی...
‫صادقی.
‫پس، معلم جدیدم کیه؟
‫بله.
‫منتظر چی هستی؟
‫فورا بیا تو.
‫من معلم جدیدتون، «بی دام» هستم.
‫- اون که... ‫- ارباب «بی دام»...
‫به عنوان شاگرد شوالیه،
‫گروه بی نام رو رهبری می کنن.
‫من.
‫ارباب یو شین. ما...
‫باید از این کار ها بکنیم، درسته؟
‫ما برای هم دیگه ساخته شدیم.
‫بهتره شما معلم من باشین،
‫پس چرا همون روال سابق رو ادامه ندیم...
‫- می سپارمشون به تو. ‫- نگران نباشین.
‫صبر کن.
‫سوم!
‫با ورق های کتاب بازی نمی کنی.
‫چهارم.
‫هیچ وقت فرار نمی کنی.
‫و...
‫اینجا، پنجم.
‫ولی!
‫چرا همیشه با من تحقیر آمیز رفتار می کنی؟
‫من؟
‫با شاهزاده هم همین طوری رفتار می کردم.
‫پنجم.
‫پنجم!
‫یادم رفت...
‫به هر حال،
‫شاهزاده...
‫هنوز داره روی نوسانات قیمت ها تحقیق می کنه؟
‫این طوری درباره خاله ـت حرف می زنی؟
‫خودت گفتی این طوری باهاش رفتار می کنی!
‫پس بازم...
‫حدس می زنم.
‫هنوز.
‫چی؟
‫ظاهرا...
‫احتکار باعث افزایش قیمت ها شده؟
‫و؟
‫اشراف چطور تونستن...
‫این طور رفتار کنن؟
‫جسارت من رو ببخشین،
‫ولی...
‫شما می تونین واقعا گستاخ بشین.
‫بله،
‫اقرار می کنم که بعضی وقت ها،
‫این طوری رفتار می کنم.
‫چطور می تونین همچین سوال هایی رو از من بپرسین،
‫همه مردم؟
‫خب...
‫کنجکاوی این سوال ها رو برای من ایجاد کرد،
‫و از اونجایی که شما...
‫احتمالا بهترین...
‫منبع اطلاعات هستین،
‫برای همین از شما پرسیدم ـشون.
‫ناخواسته که باعث ناراحتی شما نشدم؟
‫می خواین برم؟
‫البته که نه.
‫میشه یه بار دیگه سوالتون رو تکرار کنین؟
‫بله.
‫هر زمان که تجار حس کنن قراره قحطی بشه،
‫کالا هاشون رو انبار می کنن...
‫و وقتی که قیمت ها بالا رفت می فروشنشون،
‫تا سود های کلانی به جیب بزنن.
‫اما در مورد اشراف،
‫وقتی قحطی باعث کمبود میشه،
‫مجبور می شن غلات رو خیرات کنن،
‫پس سودشون خیلی ناچیزه،
‫حتی بعضی ها...
‫ضرر می کنن.
‫بله. همین طوره.
‫پس، چرا...
‫باید با احتکار باعث افزایش قیمت ها بشن،
‫و درد و رنج مردم رو بیشتر کنن؟
‫و چرا مردم ـمون...
‫باید رنج بکشن؟
‫چرا اشراف این کار رو کردن؟
‫باید برای کسب سود بوده باشه!
‫اون ها گفتن این طوری نیست. سود ها ناچیز هستن،
‫و این کارشون رو توجیح نمی کنه.
‫و برای همین...
‫اصلا چی می خوای بدونی؟
‫تو همه چیز رو برابر می دونی،
‫پس طبیعیه که ندونی چرا این کار رو می کنن.
‫منظورت چیه؟
‫غلات...
‫آهن،
‫طلا...
‫فقط همین ها بهت سود می رسونن؟
‫چرا مردم باید رنج بکشن؟
‫با افزایش قیمت ها،
‫اون ها نمی تونن غلات بخرن،
‫این زندگی ـشون رو به خطر نمیندازه؟
‫و...
‫اون مردم فقیر و گرسنه...
‫چیکار می کنن؟
‫چی؟
‫این...
‫در بین اون مردم،
‫مستاجر پیدا می کنین...
‫حتی در بین کسایی که صاحب زمین خودشون هستن.
‫حالا مشخص نیست اون ها چیکار می کنن؟
‫شاهزاده.
‫دنبال چی می گردین؟
‫خودشه.
‫سال هایی که...
‫توشون قطحی اتفاق افتاد پاییز دومین ‫سال حکومت امپراطور جین جی،
‫هفتمین ماه از سومین سال امپراطوریش،
‫دومین سال گئون بوک،
‫سیزدهمین و بیست و هشتمین.
‫در هر قحطی...
‫تعداد زمین ها و برده های...
‫تحت کنترل اشراف به طرز قابل توجهی زیاد شد.
‫و کشاورزی مستقل به طور کلی نابود شد.
‫- دقیقا خودشه. ‫- پس،
‫دلیل خرید های پشت سر هم اشراف...
‫بله.
‫جواب این معما ربا خواریه.
‫اگه اون مردم نتونن قرض هاشون رو بدن،
‫مالکیت زمین هاشون رو از دست میدن،
‫و از روی اجبار اجاره نشین میشن.
‫و به همین ترتیب،
‫برده های اون اشراف میشن.
‫بله. از زمان فرمانروایی امپراطور جین جی،
‫اشراف کشاورزی صاحبان زمین ها رو نابود کردن،
‫قلمروشون رو گسترش دادن،
‫و زندگی اجاره نشینی رو رواج دادن.
‫در نتیجه،
‫گرفتن مالیات برای خانواده سلطنتی ‫با مشکل مواجه میشه.
‫|در عوض،
‫با رسیدن بهار...
‫اون ها غلات رو خیرات می کنن،
‫تا اعتماد مردم رو...
‫به دست بیارن.
‫ولی...
‫از کجا فهمیدین؟
‫در واقع...
‫بانو می شیل کمکم کرد بفهمم.
‫چی؟
‫چی؟ شاهزاده دئوک مان؟
‫پس،
‫همین طوری بهش گفتین؟
‫بهش هیچ جواب ندادم، فقط سوالش ‫رو با سوال جواب دادم.
‫با همچین کاری اون رو به سمت ‫جوابش راهنمایی نکردین؟
‫و حالا که این رو فهمیده،
‫چیکار می خواد بکنه؟
‫دقیقا!
‫من با پول خودم کالا می خرم،
‫کی می خواد جلوی من رو بگیره؟
‫می شیل.
‫از قصد همه چیز رو بهش گفتین،
‫چون می خواین ببینین چه عکس العملی نشون میده؟
‫ولی نمیشه جلوی همچین کاری رو گرفت.
‫حتی ما هم نمی تونیم جلوی اون ها رو بگیریم.
‫ربا خواری باید...
‫با یه حکم متوقف بشه،
‫ولی شورای اشراف...
‫هیچ وقت تصویبش نمی کنن.
‫بله،
‫یه حکم نمی تونه کمکی بکنه.
‫چی؟
‫باید جواب احتکار رو...
‫با احتکار بدیم.
‫من توی یه مجموعه تجاری وسط صحرای ‫تاکلاماکان بزرگ شدم.
‫فقط بهترین تجار...
‫دنیا میرن اونجا.
‫شیلا شاید به تجارتش معروف باشه،
‫ولی بازم به پای اونجا نمی رسه.
‫بذار جواب تجارت رو با تجارت بدیم.
‫ولی...
‫نمی تونیم جلوی احتکار تجار رو بگیریم.
‫بله،
‫چطوری می خوایم نذاریم از سرمایه های خودشون...
‫استفاده کنن؟
‫ناگفته نماند که...
‫این کار ریشه در گذشته داره.
‫می تونیم با سرمایه کشور جلوش رو بگیریم.
‫خانواده سلطنتی؟
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫امپراطور.
‫به من...
‫اختیار تام بدین.
‫برای این مشکل هم راه حل کوتاه مدت،
‫وجود داره هم راه حل بلند مدت.
‫شدیدا باهاش مخالفت می کنن.
‫شاهزاده.
‫من، خودم، احتکار کردم.
‫این رو بخاطر خودم نمیگم،
‫ولی اشراف طوری مخالفت می کنن که ‫حتی تصورش رو هم نمی تونین بکنین.
‫نباید در عوض...
‫غلات احتکار شده رو پخش کنیم؟
‫پخش غلات در طول هر قحطی انجام میشه،
‫ولی در نهایت مردم زمین هاشون رو ‫رها می کنن تا اجاره نشین بشن،
‫وگرنه نمی تونن زندگی کنن.
‫به حمایتتون نیاز دارم.
‫اما،
‫یه درباری نمی تونه مستقیما تجارت کنه،
‫و برای این کار به یه نماینده نیاز داره.
‫بله. من یه شخص مناسب رو مد نظر دارم.
‫سود کردی؟
‫دوباره همین طوری سرت رو انداختی ‫پایین و اومدی تو...
‫اون تنبل های بی عرضه حتی نمی تونن ‫یه قلمو رو تمیز کنن...
‫تو روحی نیستی؟
‫حداقل هر وقت میای یه ندایی بده.
‫همین جوری هم به اندازه کافی سخت ‫هست، دیگه سخت ترش نکن.
‫رنگ و روم رو نگاه کن آخه.
‫باید یه کاری برام انجام بدی، اونم با نهایت احتیاط.
‫چند نفر رو جمع کن.
‫حالا.
‫- دو هزار غلات. ‫- چی؟
‫دو هزار تا؟
‫از این طرف.
‫انگار شانس بهم رو کرده.
‫حتی پیدا کردن دوازده تاش هم کار بزرگیه،
‫دو هزار تا؟
‫ولی، بهم بگو.
‫این همه غلات رو...
‫از کجا پیدا کردی؟
‫لازم نیست بدونی.
‫شنیدم قیمتش یه چیزی حول و حوش ‫بیست و پنج سکه ـست؟
‫آره.
‫از الان به بعد حتی می تونی بیشتر هم در بیاری.
‫اگه این کار رو بکنی ممنون میشم.
‫اون اشراف همین طوری می خرن،
‫خوشحالم که دیدمت.
‫خوش اومدی!
‫همون طور که قول داده بودم غلات رو آوردم.
‫بفرمایین.
‫پنج هزار سکه.
‫بیاین بریم.
‫سفر خوبی داشته باشین.
‫شکایت داشتن از افزایش قیمت ها ‫کمکی بهشون نمی کنه.
‫فقط پخش میشه،
‫باعث میشه قیمت ها بیشتر بالا بره.
‫- بله. ‫- سرورم. می تونم بیام تو؟
‫بیا تو.
‫چی باعث شده بیای اینجا؟
‫وضعیت بازار خیلی گیج کننده شده.
‫دوباره؟
‫قیمت ها داره همین طوری الکی...
‫بالا میره؟
‫این طور نیست.
‫امروز کلی غلات تو بازار فروخته شد.
‫من آشفته بودم،
‫برای همین خواستم ببینم شما چیزی می دونین یا نه.
‫بله، پدر منم گفته بود بفهمم چه خبره.
‫اون ها...
‫انبار خانواده سلطنتی رو باز کردن؟
‫انبار رو باز کنن؟
‫به نظرت بدون رضایت من...
‫انبار رو باز می کنن؟
‫و،
‫اگه قرار باشه اون غلات بین مردم پخش بشن،
‫پس چطوری سر از بازار در آوردن؟
‫این طوری نیست، من مطمئنم.
‫هنوز هیچ جایگاه پخشی مجوز نگرفته.
‫پس نگران نباش، می تونی بری.
‫ولی...
- - Untranslated Line
‫به هر حال،
‫ما به خریدمون ادامه می دیم...
‫حتی دیروزم،
‫اگه بیشتر می خواستیم تعجب می کردن.
‫هر گونی سی سکه قیمتشه.
‫واقعا گرونه.
‫الان قیمت بیشتر از دو برابر...
‫قیمت چند روز پیش نیست؟
‫نباید بازم بیشتر بخریم؟
‫کار ها چطور پیش رفت؟
‫هزار سئوم در بازار پخش شد.
‫برنامه داریم به زودی هزار تای دیگه رو هم پخش کنیم.
‫ولی قیمت ها...
‫هنوز پایدارن؟
‫اشراف تا کی...
‫می خوان بخرن؟
‫اگه فقط دنبال سود کردن باشن،
‫همین الانشم نباید دیگه بخرن.
‫اما...
‫چون هدفشون نابودی...
‫کشاورزی مستقله،
‫به خریدن ادامه میدن.
‫ولی یهویی، می فهمن،
‫که هم خیلی زیاد خریدن،
‫و هم خیلی گرون.
‫سرورم. دنبال من می گشتین؟
‫درسته...
‫باید یه چیزی ازتون بپرسیم.
‫شاهزاده داره از انبار سلطنتی...
‫غلات بر می داره،
‫و می فروشه؟
‫مقدار بسیار زیادی غلات وارد بازار شده.
‫بله.
‫شنیدم فروش غلات از انبار سلطنتی...
‫باعث افزایش قیمت ها شده...
‫و سود چشمگیری براشون داشته.
‫پس یعنی، خانواده سلطنتی داره از ‫فرصت استفاده می کنه تا سود کنه؟
‫این با عقل جور در میاد؟
‫دارن محصولات انبار سلطنتی رو می فروشن؟
‫دارن همه ـش رو با این قیمت می فروشن.
‫- من واقعا... ‫- پس...
‫قیمت ها ریزش نمی کنه؟
‫باید فورا...
‫به پدرم بگم...
‫همه محصولات زیادی ـمون رو بفروشه.
‫ولی اگه بفروشیشون،
‫قیمت ها ریزش می کنه.
‫راست میگه. باید مقاومت کنیم.
‫وگرنه ضرر بزرگی می کنیم.
‫داستان برای خانواده ای به بزرگی ‫خانواده تو فرق می کنه،
‫اگه قیمت ها بیاد پایین،
‫خانواده هامون مجبور میشن،
‫زمین هاشون رو واگذار کنن.
‫درسته.
‫ما این همه خریدیم تا زمین های اون ‫کشاورز ها رو بدست بیاریم،
‫ولی هر چی بیشتر درنگ کنیم، بیشتر ‫به شکست نزدیک می شیم.
‫بیاین یه کاری بکنیم.
‫اشراف شروع به فروختن کردن.
‫بله،
‫قیمت ها داره ریزش می کنه.
‫خوبه.
‫نقشه بعدیمون رو روی ارباب سئو هیون پیاده کن.
‫- بله. ‫- پس،
‫من نقش خودم رو ایفا می کنم.
‫من به جای امپراطور...
‫به جلسه رسیدگی به قیمت محصولات...
‫رسیدگی می کنم.
‫اگه کسی نظری داره، بگه.
‫شاهزاده.
‫شما،
‫انبار سلطنتی رو...
‫باز کردین؟
‫- بله. ‫- نه برای پخش محصولات،
‫بلکه برای فروش اون ها در بازار؟
‫قیمت ها زیاد میشن،
‫و شما می فروشین؟
‫من رو ناامید کردین.
‫این یه توطعه آشکار نیست؟
‫چطور خانواده سلطنتی می تونه از مردممون ‫برای سود کردن استفاده کنه؟
‫این قابل قبوله؟
‫اون ها...
‫کالا های اظطراری ای بودن که برای کمک به مردم...
‫در طول قطحی انبار شده بودن.
‫چطور تونستین...
‫با اون ها تجارت کنین؟
‫من به روش خودم...
‫دارم محصول جمع می کنم.
‫می خوام غلاتم رو برگردونم.
‫ولی نه به قیمتی که...
‫شما می خرینشون.
‫با حجمی که الان باهاش سر و کار داریم،
‫قیمت شروع به ریزش کرده.
‫- چقدر؟ ‫- قبلا بیست و پنج سکه،
‫به ازای هر کیسه بود،
‫ولی حالا...
‫حتی پانزده سکه هم زیاده!
‫من چند روز پیش ازت بیست سکه به ازای هر کیسه خریدم!
‫ولی، حالا شده پانزده سکه؟
‫آخه با عقل جور در میاد؟
‫بله.
‫اگه می خواین بهش بگین تجارت، بگین.
‫خانواده سلطنتی...
‫به قیمت سنگینی فروخت،
‫و وقتی قیمت ها ریزش کرد،
‫دوباره می خره.
‫پس،
‫مطمئنم سود کلانی می کنه.
‫همچنین، همون طور که مقدار کالاهای ‫فروخته شده به بازار رو به افزایشه...
‫قیمت ها هم رو به کاهشه،
‫و بازار پایدار میشه؟
‫ولی...
‫فروشنده ها نباید متحد بشن...
‫تا جلوی فروش رو بگیرن؟
‫اون وقت...
‫چیکار می کنین؟
‫زیاد دووم نمیارین.
‫من می خوام...
‫همه چیز رو بفروشم، حتی مهمات ارتش رو.
‫ارباب سئو هیون،
‫باید همین حالا هم شروع کرده باشه.
‫مهمات ارتش رو می فروشین؟
‫چطور می تونین با...
‫وجود این افزایش قیمت ها،
‫و محصولات کمکی و مهمات ارتش رو می فروشین؟
‫واقعا فکر می کنین...
‫این همه چیز رو حل می کنه؟
‫فکر می کنین این فکر قبلا به ‫ذهن کسی نرسیده بود؟
‫یه قحطی،
‫این نوسانات قیمتی رو در بازار ایجاد کرده؟
‫این توطعه اشراف،
‫برای بدست آوردن زمین های کشاورزان نیست؟
‫من از مردمم...
‫برای کسب سود استفاده نمی کنم،
‫فقط از اشراف استفاده می کنم.
‫ولی مهمات ارتش یه مساله امنیتیه.
‫می تونین...
‫مسئولیتش رو به عهده بگیرین؟
‫اگه در همین زمان با باکجی درگیری پیدا کنیم...
‫در حقیقت،
‫هم می تونم بفروشمشون...
‫هم می تونم نفروشمشون.
‫چی گفتین؟
‫نمی فروشینشون؟
‫بله.
‫می تونم فقط به همه اعلام کنم ‫که این کار رو می کنم.
‫فقط اعلام کنین؟
‫چرا قیمت ها بالا رفتن؟
‫بخاطر قحطی نبود،
‫بلکه بخاطر این بود که ترس یه نفر،
‫باعث شد بقیه عین دیوونه ها بخرن.
‫از همین روش هم اینجا استفاده می کنم.
‫حتی بدون فروششون،
‫فقط یه شایعه کافیه تا...
‫مردم رو وادار به فروختن کنه،
‫قیمت ها ریزش می کنه.
‫و اون ها...
‫واقعا این کار رو می کنن.
‫و،
‫اون وقت اشراف از فروش سر باز می زنن، ‫و قیمت ها رو به حال خودشون رها می کنن؟
‫این کار رو می کنن؟
‫می تونن...
‫مقاومت کنن؟
‫مگه برای همین،
‫با قیمت خیلی بالا...
‫خرید نکردین؟
‫(پیش نمایش سریال ملکه سئون دئوک)
‫اون ها قصد دارن...
‫اولین جلسه ـشون بعد از اون روز رو برگذار کنن.
‫درباره سود هایی که کردین.
‫می خواین با اون سرمایه ها چیکار کنین؟
‫شما یه جامعه مخفی با یه سازمان بزرگتر می سازین.
‫ظاهرا پیل تان و وانگ یون...
‫می خوان که با ما باشن.
‫اون ها محصولات و لوازمی رو که ‫شاهزاده فراهم کرد دزدیدن،
‫و فرار کردن.
‫از فردا،
‫مردم بی شماری در کشورمون...
‫چطوری یه زن می تونه به همه ـمون ‫فرمانروایی کنه؟
‫صحبت درباره چیزی که اون ها...
‫چطور می تونیم مطمئن باشیم؟
‫تا حالا...
‫نشنیده بودم.
‫بخاطره شروع شد.
‫یه فرمانروای خانوم.