‫آنچه گذشت...
‫قاتل صورت خندان به این برنامه زنگ زده.
‫- چرا؟ ‫- اون پدر منه.
‫صدای ملیسا رو نمی‌شنوم.
‫چی می‌خوای؟
‫وقتی من در سال 1995 اعتراف کردم،
.یکی از قتل‌ها رو نگفتم
‫اسمش چی بود؟
‫تو هنوزم دختربچه‌ منی.
‫تو جیب‌های من دنبال گنج می‌گردی.
‫- وسکی ریور. ‫- یه کافه در تگزاسه.
‫اگه این مسیر رو در پیش بگیری، ‫آخرش همه می‌فهمن
‫که بابات قاتل صورت خندانـه، ‫خودتم اینو می‌دونی.
اهالی شهر کوچک، هدر ریچموند رو ‫در جفرسون ایالت تگزاس به خاطر دارن.
‫عشق هدر در اون زمان، الایژا کارتر،
‫به جرم قتلش محکوم شد.
‫- هنوز در بند اعدامی‌هاست. ‫- بند اعدامی‌ها؟
‫باید همین الان بریم تگزاس ‫و بفهمیم
‫جریان چیه.
‫[الهام گرفته از روایت یک زندگی واقعی]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫پس، می‌دونی که باید
‫همه‌چی رو به وکیل الایژا بگی، درسته؟
‫می‌دونم.
‫جون جسپرسون؟
‫- بله. ‫- میشه یه دقیقه بیایم داخل؟
‫برین پایین.
‫پدرتون توی بازداشتگاهه.
‫مامان.
‫مامان، صبر کن!
‫به چه جرمی؟
‫قتل.
‫وقتی پزشک قانونی گفت
‫که هدر دور و بر نیمه‌شب مُرده...
‫من دلیل موجهی داشتم.
‫اون موقع شیفت شب
‫توی انبار کار می‌کردم.
‫و وقتی پلیس اینو فهمید،
‫کل داستان‌شون رو تغییر دادن.
‫گفتن هدر ساعت 8 مُرده
‫که واسه من بد بود، ‫چون من ساعت 9 رفتم سر کار.
‫پسر، من هرگز شانسی نداشتم.
‫هرگز حاضر نبودم به هدر صدمه بزنم.
‫هرگز به کسی صدمه نمی‌زدم.
‫من سه سال پیش که پرونده الایژا رو دست گرفتم
‫این ویدئو رو ضبط کردم.
‫می‌تونم کپی همه‌چی رو بهتون بدم.
‫بعد از اینکه آخرین استیناف‌مون رو باختیم،
‫دیگه گزینه‌ای نداشتیم.
‫ولی اعتراف پدرت وضعیت رو تغییر میده.
‫پس تو مطمئنی که الایژا بی‌گناهه، گابریلا؟
‫مطمئنم که تحت فشار ازش اعتراف گرفته بودن.
‫حرفش رو پس گرفت ‫ولی قاضی بازم معتبر دونستش.
‫مطمئنم که تنها مدرک فیزیکی موجود
‫اثرانگشتش روی فرمون ماشین هدر بود.
‫ماشینی که بارها توش بوده.
‫نه خون، نه مو و نه دی‌ان‌ایی پیدا کرده بودن.
‫فقط مشکل یه پسر 23 ساله‌ی سیاه‌پوست بود ‫که با یه دختر سفیدپوست خوشگل ارتباط عاطفی داشت.
‫از ما چی نیاز داری؟
‫چیزی که از تو نیاز دارم، آیوی
‫یه هیاهوی رسانه‌ایه.
‫باید به دادستانی فشار بیاریم
‫تا دست در دست ما بوده، ‫دوباره پرونده رو باز کنن.
‫با اعتراف، ترامپولین،
‫پیکِ گیتار و ملیسا،
‫کسی که می‌تونه در قبال هر دو شهادت بده...
‫صبر کن، من باید توی دادگاه شهادت بدم؟
‫وقتی جلسه دادگاهی بهمون بدن آره.
‫بیدار شین!
‫زود باش.
‫مامان، چه خبر شده؟
‫کاپشن‌هاتون رو بپوشین.
‫باید بریم.
‫- مامانی... ‫- همین الان!
‫خیلی‌خب.
‫بریم.
‫- آره. ‫- کجا داریم می‌ریم؟
‫اصلا داخل چیکار می‌کنه؟
‫صندوق رو باز کن.
‫مامان، اصلا اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫این روزنامه‌ها چی‌ان؟
‫فقط زود باش بازش کن.
‫هنوزم فروشگاه‌هایی مونده که بریم.
‫[راننده کامیون پورتلند، کیث جسپرسون ‫به عنوان قاتل صورت خندان شناخته شد]
‫[جسپرسون مدعی به هشت قتل شده]
‫هشت نفر؟
‫نمی‌تونیم که همه روزنامه‌های آمریکا رو بخریم، مامان.
‫این مسخره‌ست.
‫نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
‫حقیقت داره. ‫اعتراف کرده.
‫پس حالا باید بریم زندگی‌مون رو ادامه بدیم.
‫اگه مردم بفهمن که...
‫که اون مرد پدرتونه،
‫تا ابد اینطوری بهتون نگاه می‌کنن.
‫می‌شنوی؟
‫تا ابد.
‫فکر نکنم بتونم این کارو کنم.
‫- ملیسا؟ ‫- نه، می‌دونم که حرفم چطور به نظر میاد،
‫ولی من...
‫بچه‌هام نمی‌دونن.
‫هیچکس نمی‌دونه.
‫فکر کنم من باید برم.
‫- الان؟ ‫- حداقل نمی‎خوای گوش بدی به... ‫- عه. من...
‫من فقط...
‫هی، حدس بزن کی الان سر ناهار بهم گفت
‫که تا دو ماه دیگه بازنشسته میشه
‫و می‌خواد من جاش رو بگیرم؟
‫من دارم هول می‌کنم، ‫کاملا دارم وحشت می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، چی شده؟ ‫- من...
‫البته که می‌خوام به اینی ‫که توی بند اعدامی‌هاست کمک کنم.
‫تقریبا 30 ساله
‫بخاطری کاری که بابای من کرده ‫توی زندانه،
‫و منم رفته بودم زندگیم رو می‌کردم.
‫هی، تقصیر تو نیست عزیزم.
‫- باشه؟ ‫- پس چرا حس می‌کنم تقصیر منه؟
‫ملیسا، لطفا.
‫فقط یه نفس عمیق بکش.
‫باشه؟ ‫نفس بکش.
‫عزیزم، نفس بکش.
‫- باشه. ‫- باشه، دارم نفس می‌کشم، دارم نفس می‌کشم.
‫خیلی‌خب، کی داره بازنشسته میشه؟
‫- ویلیامه؟ ‫- اوه ولش کن، الان مهم نیست.
‫چرا هست. ‫همچنین...
‫ترجیح میدم درمورد هرچیزی جزء این حرف بزنم.
‫باشه، خب...
‫ویلیام توصیه می‌کنه
‫که من سِمَت مدیر منطقه رو برعهده بگیرم.
‫یعنی حقوق بیشتر، آزادی بیشتر،
‫حق نظر دادن بیشتر.
‫فکر کنم فرصتش رو دارم.
‫واقعا بهت افتخار می‌کنم. ‫دوستت دارم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟ ‫خداظ.
‫خیلی‌خب، خدافظ.
‫خیلی‌خب.
‫گرسنته یا تشنه‌ای؟
‫عه...
‫فقط یه لیوان شربت.
‫- یه نوشیدنی محلی. ‫- یه نوشیدنی محلی.
‫بابام قبلا میومد اینجا.
‫اوه، جدی؟ ‫کِی رو میگی؟
‫خیلی وقت پیش.
‫اون یه راننده کامیون بود.
‫اسمش چی بود؟
‫کیث. راستش...
‫عکسش رو دارم.
‫ممکنه بشناسیش؟
‫نه، نمی‌شناسمش.
‫ولی... ‫هی، بابا؟
‫- اوه، نه، نه، نه، نمی‌خواد. ‫- اوه، لطفا.
‫اون عاشق حرف زدن درمورد دوران قدیمه ‫که پادشاه بوده.
‫این مرد داره مزاحمت میشه؟
‫نه، نه، نمی‌خواستم مزاحم ناهارتون بشم.
‫- اوه کارل اونیل هستم. ‫- ملیسا.
‫آه، "ملیسا".
‫این بهترین آهنگیه که گرگ آلمن ‫توی عمرش نوشته بود.
‫اوه، زبونت رو گاز بگیر.
‫بهترین آهنگش "تیرک شلاقه".
‫- فقط برو پی کارت، برو، برو، برو. ‫- آه.
‫عکس کیه دستت؟
‫عه...
‫بابامه.
‫یه راننده کامیون بود. ‫وقتی توی جاده بود
‫- میومد اینجا. ‫- چهره‌اش آشنا می‌زنه.
‫طی سال‌های اخیر ‫خیلی از راننده کامیون‌ها
‫واسه غذای گرم و موسیقی خوب اومدن اینجا.
‫شغل بی اجر و پاداشیه. ‫آدم تنهاست.
‫امیدوارم که دیگه بازنشسته شده.
‫- یه همچین چیزیه، آره. ‫- هوم.
‫بگذریم، خیلی ممنون.
‫- می‌ذارم برگردین سر ناهارتون. ‫- از آشناییت خوشحال شدم، ملیسا.
‫منم همینطور.
‫تو هدر رو می‌شناختی؟
‫نه. تو می‌شناختی؟
‫آره، معلومه. ‫تو یه مدرسه درس می‌خوندیم.
‫اون چند سال ازم بزرگتر بود.
‫و بعد باهم اینجا کار می‌کردیم.
‫اون واقعا دختر خوبی بود.
‫خیلی بهت تسلیت می‌گم.
‫پس تو فقط...
‫داری واسه صفحه اجتماعیت ‫از دوست مُرده‌ام سوءاستفاده می‌کنی؟
‫- نه، اصلا اینطوری نیست. ‫- اگه این کارو می‌کنی،
‫حتما یه عکسی از اونم بگیر.
‫شبی که اون بالاخره تاوان پس بده ‫کل نوشیدنی‌ها مجانی می‌شن.
‫هی کودی، میشه بیای یه دور دیگه نوشیدنی بریزی؟
‫کی سهمش رو نداده؟
‫هوم.
‫آره، دیر یا زود
‫دکتر گرگ میاد سروقتم.
‫احتمالا یه قسمت کامل درمورد من می‌سازن.
‫ها؟
‫هرچی نباشه، من شماره 9 رو بهشون دادم.
‫و بذارین بهتون بگم،
‫تعدادشون بیشتر هم هست.
‫دکتر گرگ رو انجام می‌دیم، ‫بعد برنامه‌های بیشتر،
‫بعد روزنامه‌ها، مجله‌ها.
‫می‌دونین، شنیدم چند نفری
‫در سان کوئنتین هستن که دارن ‫یه پادکست درست می‌کنن.
‫- پادکست؟ ‫- آره، پادکست.
‫البته که فقط چون کار درست همینه
‫دارم این کارو می‌کنم.
‫همینطوره.
‫- می‌خوام جون یه مَرد رو نجات بدم. ‫- آره؟
‫واقعا میگم. ‫اگه بخاطر من نبود،
‫قبل از چهارم جولای اعدام می‌شد.
‫پس هیچکس نمی‌تونه بگه که ‫من اونقدر آدم بدی‌ام.
‫اوه بیخیال، پسر.
‫- این کیه؟ ‫- پسش بده.
‫نگاه کن، ایوا.
‫کویینی اچ‌پی پیگیر یه خلافکار خوشتیپ شده.
‫پسش بده.
‫بهش پسش بده، ویکتوریا.
‫منو چی صدا زدی؟ ‫کویینی؟
‫کوتاه شده‌ی ملکه پشمالو میشه.
‫فعلا.
‫هی، حالت خوبه؟
‫چرا ما دیگه باهم دوست نیستیم؟
‫دوست هستیم.
‫ببین، وقتی تو رختکن لباس عوض می‌کنی
‫کامل معلومه، از موم استفاده کن
‫یا هم ژیلتی چیزی، باشه؟
‫پدربزرگ من یه قاتل زنجیره‌ایه.
‫- حلقه‌ی ازدواج. ‫- اوه، ببخشید.
‫نه، نه. باید متوجه می‌شدم. ‫ممنون، تایلر.
‫- خواهش. می‌دونی... ‫- می‌فهمم...
‫بعضی اوقات سر اینکه 72 هزار دلار
‫بابت وام‌های دانشکده فیلمبرداری دارم ‫استرس می‌گیرم.
‫بعد روی یه جسد قلابی
‫متوجه یه ناسازگاری زناشویی می‌شم ‫و با خودم می‌گم،
‫"نه، کاملا ارزشش رو داشته".
‫داری طعنه می‌زنی؟
‫طعنه زدن مبنای منه.
‫اوه، خوب شد گفتی.
‫باشه. خیلی‌خب. ‫ممنون.
‫باشه، با گابریلا حرف می‌زدم. ‫فردا می‌تونیم
‫الایژا رو ببینیم.
‫- عالیه. ‫- واقعا؟
‫اصلا تعجب کردم که می‌خوای بیای.
‫میشه لطفا تتوش رو پررنگ‌تر کنی؟
‫اصلا "ل" واسه چی هست؟
‫اسم میانیش لورلای بوده. ‫- تایلر.
‫بیا یکی دیگه همینطوری بگیریم
‫و بعد واسه تصویر بعدی آماده بشیم.
‫آره، فیلم چیزهایی که هدر
‫اون شب توی جیبش داشته، درسته؟
‫آره. رژ لب،
‫پول و نصف یه سیگار ماری‌جوآنا.
‫کارت رو بکن، تایلر.
‫هی.
‫نمی‌فهمم چرا از دستم دلخوری.
‫شاید دوست دارم همونقدر که
‫به ناشناس موندنت اهمیت میدی
‫به سیاه‌پوست توی بند اعدامی‌ها هم اهمیت بدی.
‫این منصفانه نیست.
‫داستان درمورد چیزی بزرگ‌تر از توئه.
‫ردیف شد، تایلر؟
‫می‌خوای خوب باشه
‫یا کفایت کنه؟
‫لطفا بهم یادآوری کن چرا به دکتر گرگ فشار آوردم ‫که با پرواز بیارتش اینجا؟
‫گفتم "چه خبر"؟
‫اوه...
‫والا خبری نیست. ‫فقط دارم خرید می‌کنم...
‫همینطوری چیز میز می‌گیرم.
‫خوبه، خوبه. آره. ‫راستی، من جاش‌ام.
‫تو هیزلی، درسته؟
‫آره. باشه، آره.
‫می‌دونم که تو ایوا رو می‌شناسی، پس...
‫اون موقع دیدمت که داشتی ناهار می‌خوردی.
‫آره. آره. ‫نه، راستش منم ناهار می‌خورم.
‫آره.
‫خب، فعلا هیزل.
‫هی!
‫ردش کن بیاد.
‫بیا خون تقلبی رو در بیاریم.
‫اوه، خودم می‌تونم.
‫یه میلیون بار نقش یه دختر مُرده رو بازی کردم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. ‫هرچقدر می‌خوای بردار.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫تو خیلی خفنی.
‫خیلی ممنون. ‫مرسی.
‫تایلر، میشه تا ماشینش همراهیش کنی؟
‫آره.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫هی، آیوی.
‫بابت امروز خیلی معذرت می‌خوام.
‫- فقط... ‫- ببخشید.
‫شما واسه دکتر گرگ کار می‌کنین؟
‫من جویس‌ام، خواهر الایژا.
‫- گابریلا بهم گفت که اینجایین. ‫- وای، خدای من.
‫سلام. ‫می‌خواستم فردا بهت زنگ بزنم.
‫من آیوی‌ام. ‫این ملیساست.
‫من تقریبا 30 سال داشتم الکی داد می‌زدم.
‫زنی که بالاخره صدام رو بشنوه ‫لایق بغل شدنه.
‫اوه. اوه.
‫- بیا بغلم. ‫- اوه.
‫ممنونم. ممنون.
‫- خواهش. ‫- پس من چی؟
‫من تایلرم.
‫بیا بغلم، تایلر.
‫اوه.
‫ببخشید وضعم به هم ریخته‌ست. ‫هنوز شوکه‌ام
‫که این اتفاقات داره می‌افته.
‫این مرد داره اعتراف می‌کنه؟
‫خیلی از همه‌تون ممنونم
‫- که اومدین اینجا. ‫- حداقل کاریه که ازمون برمیاد.
‫من همیشه معتقد بودم که ‫اگه آدم‌های بیشتری
‫داستان ما رو می‌شنیدن، ‫می‌دونستن چه سختی‌ای کشیدیم،
‫اونوقت بالاخره یه تغییری ایجاد می‌شد.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم. ‫خیلی ببخشید،
‫- یه لحظه منو ببخشید. ‫- باشه.
‫سلام، چه خبر؟ ‫الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫چه خبر؟ ‫خب، خبر اینه که
‫تازه موقع دزدی از مغازه ‫مچ دخترت رو گرفتن.
‫واسه دهمین بار می‌گم، دزدی نمی‌کردم.
‫چی؟ چی دزدیده؟
‫بیا. چطوره...
‫بگو، فقط... ‫خودت بهش بگو چی دزدیدی.
‫موم بدن.
‫باشه.
‫دستگیرت کردن؟
‫نه. ‫بابا الکی داره شلوغش می‌کنه.
‫تو شانس آوردی که صاحب مغازه ‫شلوغش نکرد، هیزل.
‫همون داروخونه کوچیک خانوادگی
‫کنار مدرسه بود ‫و صاحبش هم آدم با درکی بود.
‫خیلی مسخره‌ست. ‫یه حادثه بود.
‫باشه، وقتی رسیدم خونه ‫راجع‌بهش حرف می‌زنیم.
‫فردا شب برمی‌گردم.
‫فردا شب؟ ‫این موضوع مهمیه، ملیسا.
‫خودم می‌دونم، بن.
‫من فقط...
‫تو فقط چی؟
‫چی ملیسا؟ ‫تو فقط چی؟
‫بن، باید بعداً بهت زنگ بزنم، باشه؟
‫ملیسا، چیه...؟
‫- آیوی. ‫- چیه؟
‫همه‌چی روبراهه؟
‫نگاه کن.
‫دوربین رو خاموش کنین.
‫نگاه کن،
‫از کارهای نمایشی و هوای تازه خوشم میاد،
‫گابریلا، ولی نمی‌فهمم که فکر کردی ‫این چی رو ثابت می‌کنه.
‫ثابت می‌کنه که جسپرسون اینجا بوده. ‫ثابت می‌کنه به قدری اینجا مدرک هست
‫که دوباره پرونده رو باز کنی.
‫مگه جسپرسون صاحب نماد صورت خندانه؟
‫چون شکلک موردعلاقه‌ نوه‌ی منم هست.
‫شاید بهتره اونو بکشونیم اینجا.
‫مگه قد نوه‌ی شما 1.80 هست؟
‫اون ارتفاع زیادی داره.
‫شما؟
‫من ملیسا هستم. ‫ملیسا رید.
‫دادستان بخش کریگ کالاوی.
‫از آشناییت خوشوقتم. ‫ببینین،
‫این برای برنامه‌تون عالیه، ‫می‌فهمم،
‫ولی توی دادگاه چیزی به حساب نمیاد.
‫می‌دونی، پیش هیئت منصفه که خوب جواب میده.
‫مخصوصا وقتی در کنار اعتراف جلوی دوربین
‫یه قاتل زنجیره‌ای محکوم شده بذاریش.
‫اوه چی، ویدئویی که برام فرستادی؟
‫ببین، من توی ویدئو فقط دارم ‫چرت و پرت‌ گفتن‌های یه مرد دیوونه رو می‌بینم.
‫و بعد یه ترامپولین بدون رسید
‫که تاریخ خرید رو تایید کنه،
‫و یه پیکِ گیتار
‫از کافه‌ای که هر سال ‫هزاران دونه ازشون درست می‌کنه.
‫من 6تا ازشون رو خونه ‫تو یه کشوی آت و آشغال‌هامون دارم.
‫یعنی منم قاتلم؟
‫یه شاهد تکمیلی هم هست.
‫دخترشه.
‫شاهد دختر جسپرسونـه.
‫اگه اون حاضر به شهادت دادن بشه چی؟
‫ببین، من تقریبا 30 ساله که دادستانم.
‫من جنایات و خانواده‌های زیادی رو دیدم.
‫این زن رو نمی‌شناسم، ‫ولی تجربه‌ام بهم میگه که
‫اگه یه پدر یا مادر هیولا بزرگت کنن،
‫بزرگ که بشی ‫مشکلات خودت رو پیدا می‌کنی.
‫با توجه به فضای اینترنت،
‫خیلی طول نمی‌کشه که بفهمن
‫مشکلات این زن چی هست،
‫هرچی که باشن، توی جایگاه ازشون استفاده می‌کنن
‫و شهادتش رو بی‌ارزش می‌کنن.
‫می‌تونی نوار رو بکنی.
‫یعنی چی؟
‫بس کنین. لطفا.
‫بهتره که بابات اعدام بشه.
‫حق تو هم هست، دختره احمق.
‫شنیده بودم که یه دزد کوچولو بودی، ها؟
‫کی اینو بهت گفته؟
‫به این زودی داری عین بابابزرگ ‫قانون رو زیر پا می‌ذاری؟
‫پس حقیقت داره؟
‫اگه داشته باشه چی؟
‫می‌دونی تعقیب کننده‌ی شب کی بود؟
‫کی؟
‫اون آدم مریضی مثل بابابزرگ تو بود.
‫عموم رافا یکی از کسایی بود
‫که به گرفتنش در شرق لس آنجلس کمک کرد.
‫منم در اصل بخاطر همین یه موردرینو شدم.
‫موردرینو دیگه چیه؟
‫کسی که شیفتۀ جنایت واقعیه.
‫فردا بعد از مدرسه باهامون بیا
‫تا نشونت بدیم.
‫خوبه.
‫همین الانش هم توی راهیم، جناب.
‫متوجه هستم. ‫می‌فهمم، ولی این...
‫پس اصلا راه نداره؟ ‫باشه. باشه.
‫اوه، نه. ‫نه، نه، نه، مشکلی نیست.
‫روز عالی‌ای داشته باشین. ‫نه، ممنونم.
‫لعنت بهش!
‫هی.
‫زندان الان ملاقاتی‌مون رو لغو کرد.
‫نمی‌تونیم الایژا رو ببینیم.
‫چی؟ ‫مگه می‌تونن این کارو کنن؟
‫کار کالاوی بوده.
‫باید بوده باشه. ‫اون زنگ زده، مگه نه؟
‫کم کم قلق کار داره میاد دستت.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آه.
‫خدایا، خیلی خسته‌ام.
‫هی. پروازت چطور بود؟
‫خیلی بد نبود.
‫هیزل چطوره؟
‫تنبیه خونه‌نشینی شده.
‫توی فرودگاه چندتا اشیاء زینتی براش گرفتم.
‫تو الان یه میلیون کادوی تولد براش گرفتی،
‫- ملیسا. ‫- می‌دونم.
‫براش جا کلیدی و این چیزا گرفتم. ‫یکی واسه مکس هم گرفتم.
‫بگذریم...
‫من یه سری
‫خبرهای خیلی بدتری هم دارم.
‫هوم، بی‌صبرانه منتظرم.
‫من...
‫توی فکرم که اعلام هویت کنم.
‫یعنی...
‫درمورد بابام.
‫توی برنامه.
‫امروز صبح دادستان رو دیدیم،
‫و اون خیلی آدم عوضی‌ای بود.
‫حتی قبول نکرد که ادعاهای بابام رو بررسی کنه.
‫نمی‌ذارن با الایژا مصاحبه کنیم.
‫انگار قصد دارن اجازه بدن
‫یه مرد بی‌گناه بمیره.
‫متاسفم باشه؟ ‫ولی به نظرم...
‫اونا بیشتر از تو ‫از قضیه خبر دارن.
‫یا یه مشت مرد سفیدپوست قدرتمند هستن
‫که نمی‌خوان اقرار کنن اشتباه کردن.
‫وکیل الایژا بهمون گفت که
‫اگه دادستان راه نیاد،
‫اونوقت برنامه ما
‫باید بیشتر سر و صدا کنه. ‫فقط اینطوری میشه
‫به این دادگاه‌های محافظه‌کار فشار آورد.
‫تو می‌خوای
‫به یه دادگاه‌ محافظه‌کار در تگزاس ‫فشار بیاری؟
‫اگه من این کارو نکنم، ‫بعدش چی؟
‫داستان بدون من منتشر میشه.
‫کمی توجه جلب می‌کنه
‫ولی نه به قدر کافی و بعدش...
‫بعدش الایژا می‌میره و تقصیر منه.
‫درک می‌کنم، باشه؟
‫درک می‌کنم که می‌خوای به این یارو کمک کنی.
‫ولی اگه مقامات فکر نمی‌کنن...
‫اوه، مقامات برن به درک.
‫اونا به آدم‌هایی مثل الایژا اهمیت نمیدن.
‫به آدم‌هایی مثل من اهمیت نمیدن.
‫اگه تو نسبتی با یه قاتل داشته باشی،
‫اونوقت تقریبا
‫مثل خود قاتل آدم بدی هستی. ‫امروز صبح
‫دادستان عملا همینو بهم گفت.
‫اون نباید مسئول زندگی کسی باشه.
‫کاری کرد که احساس کنم هیچی نیستم،
‫که انگار دوباره 15 سالمه،
‫که انگار من مسئولش بودم.
‫حدس بزن چیه. ‫من مسئول
‫کاری که بابام کرد نیستم.
‫خسته شدم از بس حس کردم که هستم.
‫دارم به هر دری می‌زنم
‫که این راز فاش نشه، اونوقت بخاطر کی؟
‫بخاطر من که نیست.
‫وای خدای من، هیزل.
‫تو چی شنیدی؟
‫از قبل می‌دونستم. ‫چند شب پیش
‫صدای بابا رو شنیدم که داشت ‫تلفنی باهات حرف می‌زد.
‫چی؟ چرا چیزی نگفتی؟
‫چرا به من نگفتی؟
‫تو اینجا نبودی، مامان.
‫خیلی‌خب ببین، حالا بخاطر این قضیه ‫دیگه فکر نکن که
‫- توی دردسر نیفتادی. ‫- وای، خدای من.
‫می‌دونم که توی دردسر افتادم،
‫ولی حالا هرچی.
‫شما سال‌ها بهم دروغ گفتین،
‫پس شما هم توی دردسر افتادین.
‫و نه، از قصد نمی‌خواستم
‫اون موم بدن رو بدزدم.
‫بخاطر جلب توجه نبود. ‫اتفاقی بود!
‫باشه.
‫هی.
‫معذرت می‌خوام که بهت دروغ گفتیم.
‫آره.
‫فقط...
‫راه دیگه‌ای نمی‌دیدم.
‫حالا هرچی.
‫مشکلی نیست.
‫ولی اگه می‌تونی بهتره
‫- به این یارو کمک کنی. ‫- اوه، بیخیال.
‫تو نمی‌دونی چی داری میگی، هیزل.
‫- بذار حرفش رو بزنه. ‫- نه، اون نمی‌دونه...
‫روحش هم خبر نداره که شما ‫چقدر سختی کشیدین.
‫و دلیلی داره که اینو مخفی نگه می‌داریم، ملیسا.
‫تا بتونیم از خانواده‌مون محافظت کنیم.
‫آره، ولی الان دیگه سال 1995 نیست.
‫مردم به جنایت واقعی علاقه دارن.
‫من به چند نفر توی مدرسه گفتم ‫و به نظرشون خیلی خفنه.
‫- چی؟ چی خیلی خفنه؟ ‫- به کی گفتی؟
‫قضیه‌ی بابابزرگ.
‫- اینطوری صداش نکن. ‫- اینطوری صداش نکن.
‫پس باید چی صداش کنم؟
‫هیچی.
‫حالا چون ممکنه که من داستانم رو بگم،
‫دلیل نمیشه که تو
‫قراره ارتباطی باهاش داشته باشی.
‫مگه دست خودم نیست؟
‫- وای، خدای من. ‫- نه. هیزل، نه.
‫- دیدی، همینو می‌‌خوای؟ ‫- نه، نه، دست خودت نیست.
‫فهمیدی؟ ‫اون خیلی خطرناکه.
‫یه قاتله.
‫کی قاتله؟
‫وای، عالی شد.
‫- اون نُه سالشه. ‫- می‌دونم، ساده براش توضیح میدم.
‫- سلام رفیق، دلم برات تنگ شده بود. ‫- سلام، مامان.
‫اوه! بیا بغلم.
‫بیا اینجا. ‫من...
‫باید چیزی بهت بگم که یه جورایی...
‫یه جورایی مهمه، خب؟
‫باشه.
‫یادته که بهت گفتم وقتی 15 سالم بود ‫بابام فوت شد؟
‫دروغ گفتم.
‫حقیقت اینه که اون موقع
‫رفت زندان...
‫و هنوزم توی زندانه.
‫چیکار کرده؟
‫به آدم‌ها صدمه زده.
‫آدم‌های بد؟
‫نه، عزیزم.
‫کِی از زندان آزاد میشه؟
‫هیچوقت. هیچوقت.
‫دیگه نمی‌تونه به کسی صدمه بزنه، رفیق.
‫میشه بستنی بخورم؟
‫آره.
‫برو، برو، برو.
‫من...
‫تا ندونم که هر دوتون پشت من هستین
‫این کارو نمی‌کنم.
‫- من پشتتم. ‫- تو یه بچه‌ای.
‫- خب، این روی اونم تاثیر می‌ذاره. ‫- منظور منم همینه.
‫اصلا حالیش نیست،
‫اصلا حالیش نیست که این قضیه ‫چطور می‌تونه روش تاثیر بذاره.
‫پس دروغ گفتن بهتر از گفتن حقیقته؟
‫چون این برعکس تمام چیزهاییه
‫که شما تا به حال بهم یاد دادین.
‫موافقم.
‫ما مدت خیلی زیادی دروغ گفتیم.
‫دیگه چیزی رو بهتر نمی‌کنه.
‫واسه تو شاید، ولی قضیه فقط تو نیستی.
‫این ربطی به من نداره.
‫بخاطر یه مرد بی‌گناهه که 58 روز ‫از زنده موندنش مونده،
‫و یه دادگاه هست که می‌تونه اینو تغییر بده،
‫و ما باید بهشون فشار بیاریم.
‫راهش همینه.
‫چون تو دیگه کارشناس شدی؟
‫همینه؟ وکیل شدی؟
‫می‌دونی، من پرت شدم توش،
‫صرفا سعی دارم غرق نشم، خب؟
‫- به نظر من که خیلی خفنه، مامان. ‫- مرسی، هیز.
‫من فکر می‌کنم که تو توی جاده بودی،
‫از خانواده‌ات دور بودی،
‫و بعد اومدی خونه و براشون گنج آوردی،
‫و حالا می‌خوای بری توی تلوزیون ‫و خودت رو سرشناس کنی.
‫خودت می‌خوای همچین شخصی باشی؟
‫یا تو رو یاد یکی دیگه که می‌شناسی می‌ندازه؟
‫چی؟
‫منظورت کیه؟
‫مامانت می‌تونه بهت بگه.
‫من میرم یه دور بدوئم.
‫هی، بیا بغلم.
‫بابات فقط سعی داره ازمون محافظت کنه.
‫ببخشید دزدی کردم.
‫قسم می‌خورم که اتفاقی بود.
‫می‌دونم.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫هنوزم تنبیه‌ام؟
‫اوه،
‫شک نکن.
‫برو بترکون، دختر.
‫آماده‌ای که انجامش بدی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب همگی، دوربین‌ها روشنن.
‫دکتر گرگ اومد روی صحنه.
‫آماده باشین که تا ده ثانیه دیگه ‫تصویر رو پخش کنیم.
‫کادر چند تصویری رو حل کنین.
‫خیلی‌خب بلین، آهنگ تِم برنامه رو پخش کن.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫بیاین یه کف مرتب برای
‫دکتر گرگ خودمون بزنیم.
‫به موزه‌ی قتل خوش اومدین.
‫اون بابه.
‫عاشق بازدید کننده‌هاست.
‫سلام، باب.
‫اسم رابرت پیکتون روش گذاشته شده،
‫معروف‌ترین قاتل زنجیره‌ای کانادا.
‫همه قربانی‌هاش رو به خورد خوک‌ها می‌داد.
‫هیزل، فکر می‌کردم...
‫بابابزرگ تو معروف‌ترین قاتل زنجیره‌ای کاناداست.
‫پدربزرگ تو کیه؟
‫قاتل صورت خندان؟
‫اون متولد کانادا بود،
‫- ولی... ‫- اینجا آدم می‌کشت. می‌دونم.
‫یه سری از کارهاش رو داریم.
‫جدی؟
‫معلومه خب.
‫بخاطر همین هم اومدیم.
‫خب، میشه بلیط بگیریم؟
‫هدر ریچموند
‫قتل من بود.
‫اون روز، من دیدمش که
‫داشت توی اون جاده تگزاس راه می‌رفت.
‫می‌دونین، من قبلا با نوارچسب
‫قربانی‌هام رو به کف کابین می‌چسبوندم
‫که تا وقتی دنبال جایی واسه انداختن جسدشون می‌گردم ‫نتونن از جاشون تکون بخورن،
‫و اون روز هیچ نوارچسبی نداشتم،
‫و یادمه که
‫ته کابین عین یه عروسک پارچه‌ای ‫داشت اینور و اونور پرت می‌شد.
‫بگذریم،
‫هدر رو کنار اون پل
‫نزدیک به رودخونۀ چکوری انداختم، ‫بارم رو برداشتم
‫و یه راست به واشینگتن رفتم
‫تا بچه‌هام رو ببینم.
‫عجب.
‫ملیسا؟
‫قبل از اینکه راجع‌به این اعتراف غافلگیر کننده‌
‫و تمام تاثیرهایی که
‫در تگزاس گذاشته، حرف بزنیم
‫شاید بهتره اول توضیح بدیم
‫که اصلا چرا قاتل صورت خندان
‫با برنامه تماس گرفت.
‫بیا فقط توضیح بدیم
‫که چرا تو اینجایی.
‫من...
‫چون اون پدر منه.
‫تو اصلا روحت خبر نداشت
‫که با چه هیولایی زندگی می‌کردی؟
‫نه. نه.
‫اون خیلی توی جاده بود،
‫و وقتی هم میومد خونه،
‫می‌دونی،
‫بابای اهل خوش‌گذرونی‌ای بود.
‫تصویر چیلیوک رو نشون بده.
‫دوربین یک، روی ملیسا بمون.
‫باشه، بگو درمورد این یکی حرف بزنه.
‫باباش بوده، درسته؟
‫بگو این عکس کجا گرفته شده؟
‫در چیلیوک...
‫استان بریتیش کلمبیا. ‫[کانادا]
‫قبلا هر تابستون اونجا کمپ می‌زدیم.
‫تو و خانواده‌ات اونجا چیکار می‌کردین؟
‫می‌رفتیم پیاده‌روی و ماهی‌گیری ‫و شنا می‌کردیم.
‫مارشمالو کباب می‌کردیم. ‫می‌دونی...
‫مثل بقیه خانواده‌ها.
‫درسته، صحیح.
‫اینا خاطرات شادی هستن.
‫من نیومدم اینجا که وجهه انسانیش ‫رو به تصویر بکشم.
‫اون پدرته، ملیسا.
‫ولی اومدم درمورد الایژا حرف بزنم.
‫و قطعا به اونجاش هم می‌رسیم،
‫ولی این داستان پیچیده‌ست.
‫مردم می‌خوان تجربه‌ی تو رو بشنون.
‫می‌خوان بدونن
‫بزرگ شدن
‫با یه قاتل زنجیره‌ای چطوریه.
‫درست میگم؟ ‫درست میگم؟
‫چیلیوک مکان شاد ما بود.
‫عه...
‫راستش اولین خاطره من از اونجاست.
‫یه تکه خاطره‌ایه، ولی...
‫مامانمه
‫که منو بغل کرده.
‫و بابا داره از اون طرف رودخونه ‫بهمون لبخند می‌زنه.
‫تو پدرت رو
‫دوست داشتی، درسته؟
‫آره.
‫و هنوزم داری؟
‫- نه. ‫- ملیسا.
‫نه.
‫می‌دونم که این ممکنه سخت باشه، ولی...
‫می‌تونیم درمورد جنایات پدرت صحبت کنیم؟
‫فقط مسائل اولیه.
‫اونا رو توی جاده سوار می‌کرده،
‫معمولا تو ایستگاه‌های کامیون.
‫اون می‌تونه چرب‌زبون و بامزه باشه. ‫اون...
‫به نظر آدمی میاد که می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫اونا دخترهای بی‌خانواده بودن؟ ‫دخترهای فراری؟
‫بعضی‌هاشون بله.
‫صحبت به تعرض ختم می‌شد.
‫و بعد خفه کردن.
‫بعدش هم جسدهاشون رو ‫توی مناطق دور افتاده می‌نداخت.
‫خیلی‌هاشون تا چند سال پیدا نمی‌شدن.
‫حتما. عجب.
‫میشه راجع‌به اینکه چطور پدرت گیر افتاد ‫صحبت کنیم؟
‫زنی به اسم لوئیز نلسون.
‫تصویر لوئیز رو توی پس‌زمینه بالا بیارین.
‫دوربین یک، روی ملیسا زوم کن.
‫بخاطر قتل اون ازش بازجویی کردن،
‫و اون درنهایت منجر به...
‫اعتراف
‫به قتل اون و هفت نفر دیگه شد.
‫چه چیزی لوئیز رو نسبت به بقیه مقتولین ‫متفاوت کرده بود؟
‫می‌شناختش.
‫باهم ارتباط عاطفی داشتن.
‫گفتن که می‌خوان باهم ازدواج کنن.
‫فکر می‌کردم
‫اون نامادری باحالی میشه.
‫حماقت محض بود که حرفش رو باور کردم.
‫به هیچ وجه، ملیسا. ‫به هیچ وجه.
‫تو یه بچه بودی.
‫و با زنه ارتباط گرفته بودی.
‫هرچی نباشه، هر دوتون یه قاتل رو دوست داشتین.
‫پیداش کردی.
‫منم نقاشی می‌کشم.
‫خب، این نفس‌گیره.
‫می‌دونم.
‫راستش اون یه نقاشی برام فرستاد.
‫واسه تولدم.
‫چقدر بابتش می‌خوای؟
‫اوه، نمی‌دونم که...
‫خب، صد دلار بهت میدم.
‫مطمئن نیستم که فروشی باشه.
‫خب، اگه نظرت عوض شد، ‫می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫همیشه یه اثر دیگه ازش می‌خواستم، ‫ولی...
‫کارهاش همیشه خیلی سریع ‫توی اینترنت فروش میرن.
‫خودش می‌فروشتشون؟
‫از زندان؟
‫اجازه داره که اینطوری پول در بیاره؟
‫راه‌هایی واسه دور زدن سیستم هست.
‫می‌تونی توضیح بدی که چرا دادستان کالاوی
‫با تو مشکل داره؟
‫اون تعصبش رو خیلی واضح نشون داد.
‫که چی بود؟
‫وقتی مسئله هیولاهایی مثل پدر من باشه...
‫بچه هم فرق زیادی با پدر و مادرش نداره.
‫گفت، "مطمئنم دخترش
‫مشکلاتی داره که بتونم افشاشون کنم،
‫ازشون استفاده کنم".
‫گفت که روی جایگاه شهادت
‫اونو نابود و شهادتش رو هم بی‌ارزش می‌کنه.
‫این...
‫لابد خیلی برات سخت بوده.
‫بهش عادت کردم.
‫همین هفته‌ی پیش، ‫یه نگهبان زندان جلوم رو گرفت
‫و ازم پرسید که منم...
‫آدم توخالیِ مریضی مثل بابامم یا نه.
‫خیلی متاسفم، ملیسا.
‫این بخشی از
‫چیزیه که باعث شد امروز ‫هویتم رو فاش کنم
‫و کار درست رو انجام بدم.
‫صبر کن.
‫بپرس نگران میشه که مبادا مثل پدرش باشه.
‫چیه؟ ‫سوال منصفانه‌ایه.
‫ملیسا...
‫باید اینو بپرسم.
‫نگران میشی که مثل اون باشی؟
‫من هرگز به کسی صدمه نمی‌زنم.
‫اوه، البته که نه.
‫البته که نه، ولی...
‫دارم می‌بینم که روی موضوع حساسی دست گذاشتم.
‫زندگی من کاملا نسبت به اون فرق داره.
‫من ازدواج سالمی دارم.
‫شوهری دارم که ازم حمایت می‌کنه.
‫هوای بچه‌هام رو دارم
‫طوری که...
‫والدینم هرگز نمی‌تونستن هوای منو داشته باشن.
‫تو داری چرخه این زخم روحی رو می‌شکنی.
‫من همیشه فقط می‌خواستم که ‫یه خانواده معمولی داشته باشم و...
‫هرگز نمی‌خوام که بچه‌هام نگران...
‫گرسنه موندن بشن ‫یا اینکه صاحبخونه پرتمون می‌کنه بیرون یا...
‫مجبور باشن برن ملاقات پدرشون توی زندان.
‫ملیسا، تو خیلی زحمت کشیدی
‫تا هرچی که خودت توی زندگی نداشتی رو ‫برای بچه‌هات فراهم کنی.
‫تا زندگی‌ای بسازی که به نظر بی‌نقص میاد...
‫از ظاهر.
‫ولی هرگز نگران میشی که
‫بخشی از اینکه پدرت رو مخفی نگه داشتی
‫بخاطر اینه که می‌ترسی
‫در عمق وجود،
‫تو هم مثل اون باشی؟
‫منتظر اشک‌هاش باشین، دوستان.
‫هی. بهش سخت نگیر.
‫خودت در رو باز کردی. ‫من فقط دارم ازش رد می‌شم.
‫کسی که تو دوستش داشتی
‫و بیشتر از هرکسی در دنیا ‫بهش اعتماد داشتی
‫یه هیولا از آب در اومد.
‫این بهت یاد داد
‫که تو سزاوار عشق نیستی.
‫چون پدرت به قدری دوستت نداشت
‫که زن‌ها رو نکشه.
‫این بهت یاد داد
‫که تو احمق بودی
‫چون تو بهتر از هرکسی می‌شناختیش
‫و با اینحال بازم نمی‌شناختیش.
‫و همه اون بچه‌هایی که اذیتت کردن؟
‫افرادی مثل دادستان و نگهبان‌های زندان،
‫همه اونا آدم‌هایی که گفتن ‫تو مثل پدرتی؟
‫صرفا دارن چیزی که خودت می‌دونستی ‫رو تایید می‌کنن.
‫ملیسا، تو خانواده زیبایی داری،
‫حرفه شغلیت، خونه‌ات.
‫همش به نظر خیلی بی‌نقص میاد،
‫ولی از من بشنو، ‫اگه خودت باور نداشته باشی
‫که لایقش هستی، هیچ ارزشی نداره.
‫اگه مثل اون باشم چی؟
‫این چیزیه که ازش می‌ترسی؟
‫آخه...
‫من...
‫من فقط می‌ترسم.
‫خیلی می‌ترسم که...
‫من از خون اونم.
‫و...
‫اون خیلی عادی به نظر می‌رسید ‫و بعد...
‫یه روی دیگه‌ای داشت که...
‫خیلی تاریک بود.
‫و نگرانی که تو هم اونو داشته باشی؟
‫بعضی اوقات آره.
‫بخاطر همین هم هرگز دوست ندارم ببینمش.
‫چون خودش رو به چیزی
‫در درون من متصل می‌کنه ‫و باعث میشه که کنترلم رو از دست بدم.
‫انگار...
‫انگار می‌تونه چیزی رو درونم ببینه که
‫خودم نمی‌دونستم وجود داره.
‫این یعنی پدرت داره گولت می‌زنه.
‫اون از ترس‌هات با خبره،
‫از شرمت با خبره.
‫و می‌دونه که هنوزم دوستش داری.
‫ولی ملیسا، منم می‌شناسمت.
‫تو همدلی، باهوشی، مهربونی،
‫از خودگذشته هستی.
‫به شدت به بقیه اهمیت میدی.
‫تو دختر پدرت هستی،
‫ولی مثل اون نیستی.
‫هرگز هم نخواهی بود.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫به نظرم باید به زبونش بیاری.
‫من هرگز مثل اون نمی‌شم.
‫شما هم یه جورایی قبول دارین، درسته؟
‫همه‌تون قبول دارین؟
‫چه حسی داری؟
‫آسوده خاطرم.
‫خوبه. خوبه.
‫[قاتل صورت خندان مدعی قربانی نهم شد]
‫هوم.
‫بی‌زحمت یه پاکت مارلبرو آبی بده.
‫چیز‌ دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫[دختر قاتل صورت خندان در تاک‌شوی ملی ‫سفره دلش را خالی کرد]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»