‫[برگرفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫این خوبه؟
‫آره.
‫ممنون.
‫جاشو، تو هم سوپ می‌خوای؟
‫من نوشیدنی نخوردم.
‫پس لازم نیست.
‫دیروقته. بهتره بری بخوابی.
‫منم یه دوش بگیرم، می‌خوابم.
‫پس جاشو...
‫حوله و
‫یه سری لوازم هم لازمت میشه.
‫با اینکه وضعیت پدرت پایدارـه،
‫ولی باید سعی کنیم ‫از عفونت مجدد ریه‌ش جلوگیری کنیم.
‫وگرنه ممکنه دوباره به آی‌سی‌یو فرستاده بشه.
‫جیانگ یینگ: میشه یه عکس از خودت ‫با لباس فارغ‌التحصیلی برام بفرستی؟
‫ببخشید، درخواستم غیرمنطقی بود.
‫چرا جواب نمیدی؟ سرت شلوغه؟
‫هنوز نخوابیدی؟
‫جاشو، چرا خودت هنوز بیداری؟
‫من...
‫به تخت جدید عادت ندارم.
‫خوابم نمی‌بره.
‫می‌خوای برم برادرم رو بیدار کنم؟
‫می‌تونی روی کاناپه اتاقش بخوابی.
‫اون موقع که برای درس دادن می‌اومدی اینجا
‫روی اون کاناپه استراحت می‌کردی، مگه نه؟
‫نمی‌خواد.
‫چند دقیقه دیگه میرم می‌خوابم.
‫دیگه دیروقته.
‫بهتره بری بخوابی.
‫از چیزی ناراحتی؟
‫نه. اصلا.
‫چرا باید ناراحت باشم؟
‫اگه ناراحتی،
‫می‌تونی با من حرف بزنی.
‫ممکنه بعدش حالت بهتر بشه.
‫قول میدم به هیچکس نگم.
‫حتی به برادرم.
‫اشکالی نداره اگه
‫دلت نخواد درموردش حرف بزنی.
‫می‌تونم چند دقیقه همینجا کنارت باشم.
‫بذار یه رازی رو بهت بگم.
‫من کلی
‫بدهی بالا آوردم.
‫بدهیت خیلی زیاده؟
‫مسئله پولش نیست.
‫خب، فکر کنم اره، مسئله پول‌ـه.
‫چقدر بدهکاری؟
‫مبلغش زیاده؟
‫چجوری توضیح بدم؟
‫جاشو.
‫اصلا نگران نباش.
‫وقتی بزرگ شدم،
‫کار می‌کنم و
‫کمکت می‌کنم بدهیت رو پرداخت کنی.
‫بخدا شوخی نمی‌کنم.
‫جدی میگم.
‫سانگ ژی.
‫راستش رو بخوای،
‫اونا بدهی من نیست.
‫لازم نیست برای پرداخت‌شون کمکم کنی.
‫تازه، سانگ ژی،
‫هروقت شروع به کار کردن کردی،
‫با پولات لباس‌های خوشگل برای خودت بخر.
‫چرا جاشوا انقدر وانمود می‌کنه که سرسخته؟
‫تا حالا اینجوری ندیده بودمش.
‫کلی پول دربیار و
‫کمکش کن بدهیش رو بده.
‫قولی که بهم داده بودی رو
‫یادت نره.
‫منظورش هدیه‌ست؟
‫[فصل هفتم - قول]
‫[مهم‌ترین چیزهای کوچک]
‫الان دیگه همه‌تون کلاس دوازدهم هستید.
‫به جز کنکور،
‫باید برای ارزیابی آموزشی هم آماده بشید.
‫این کتابچه راهنما
‫شامل حداقل نمرات پذیرش
‫برای مدارس برتر کشور
‫و نسبت پذیرش هرسال، در خصوص
‫دانش‌آموزان مدرسه‌ی ماست.
‫می‌تونید رتبه‌تون رو
‫با این کتابچه راهنما مقایسه کنید.
‫و دانشکده‌هایی که می‌تونید انتخاب کنید رو
‫ تخمین بزنید.
‫باید برای آینده‌تون سخت تلاش کنید.
‫به سمت هدف‌تون حرکت کنید،
‫و وارد دانشگاهی بشید که آرزوش رو دارید.
‫- این لحظه، لحظه‌ی حساسیه. ‫- برای ورود به دانشگاه ایها،
‫فکر کنم باید بیشتر تلاش کنم.
‫[اولین نتیجه ارزیابی آزمایشی، ‫پایه 3، کلاس 1]
‫[ده نفر برتر]
‫جاشو، من بالاخره رویام رو پیدا کردم.
‫رویای من ورود به دانشگاه ایهاست.
‫[دانشگاه ایها]
‫[ده نفر برتر]
‫[ارسال، در حال پردازش]
‫[جاشو]
‫[نقشه‌ی رویای من]
‫[شهر نانوو]
‫[شهر ایها]
‫[نقشه‌ی رویای من]
‫رتبه دوازده؟
‫همینطور ادامه بده.
‫هدیه‌ت تو راهه.
‫[ایستگاه شارژ انرژی]
‫[ایها، نانوو، نقشه‌ی رویای من]
‫ده نفر برتر؟
‫تو واقعا موفق شدی.
‫هدیه‌ت رو سفارش دادم.
‫[شهر ایها]
‫باید بیشتر تلاش کنم و
‫به رویام
‫نزدیک‌تر شم.
‫ای بابا، دوباره رد شدی؟
‫باشه، دیگه هیچی نمیگم.
‫بیشتر از این قلبتو نمی‌شکنم.
‫چی گفتی؟
‫دوان جاشو با یه دختر قرار می‌ذاره؟
‫جان من؟
‫چه خوب. بالاخره از غار تنهاییش اومد بیرون.
‫عکس دختره رو داری؟
‫بفرست ببینم چه شکلیه.
‫می‌تونیم برای جاشو یه جشن بگیریم.
‫دیگه قطع می‌کنم. می‌خوام شام بخورم.
‫خداحافظ.
‫سانگ یان.
‫نودل می‌خوری؟ یه کاسه برات بریزم؟
‫جاشو با کسی قرار می‌ذاره؟
‫فکر کنم آره.
‫الان از چینگ فی شنیدم.
‫هی، برات یه کاسه نودل کشیدم.
‫[جاشو، شنیدم با کسی قرار می‌ذاری]
‫شاید دروغ باشه.
‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه.
‫شاید چینگ فی به سانگ یان دروغ گفته.
‫هر وقت با یکی آشنا شدی،
‫میشه اول عکسش رو به من نشون بدی؟
‫حتما.
‫هروقت آشنا شدم، اول به تو میگم.
‫اینو یادم می‌مونه.
‫[جاشو]
‫تو بهم قول دادی.
‫[جاشو]
‫یعنی باید خودم ازش بپرسم؟
‫الو؟
‫الو، سانگ ژی؟
‫چرا هنوز نرفتی مدرسه؟
‫یه نگاه به ساعت بنداز.
‫من اومدم ایها.
‫کجا؟
‫ایها؟
‫اونجا رفتی چیکار؟
‫اومدم پسری که مجازی ‫باهاش آشنا شدم رو ببینم.
‫تو...
‫تو الان کجای ایهایی؟
‫تو فرودگاه.
‫همونجا بمون.
‫به دوان جاشو میگم بیاد دنبالت.
‫سانگ ژی گوش کن.
‫اگه بری پیش اون پسره‌ی مجازی،
‫وقتی برگردی ‫خودم به حسابت می‌رسم.
‫الو، بابا؟
‫پیداش کردی؟
‫آره.
‫کجاست؟
‫الو؟
‫ژی‌ژی.
‫ژی‌ژی، مگه تو قول ندادی
‫از اون پسره‌ی عوضی
‫دور بمونی؟
‫بس کن. درست باهاش حرف بزن.
‫ژی‌ژی.
‫از فرودگاه بیرون نرو.
‫اول برو یه جای امن، باشه؟
‫بهتره بری یه جایی که
‫اطرافت کارکنان فرودگاه و پلیس باشه.
‫اگه کسی می خواست بهت نزدیک بشه،
‫برو پیش پلیس.
‫فهمیدی؟
‫راستی، سانگ یان ‫به دوان جاشو گفته بیاد دنبالت.
‫دختر خوبی باش، باشه؟
‫مامان، جاشو پشت خطه.
‫باشه، مراقب خودت باش.
‫الو؟
‫کجایی؟
‫خروجی 18.
‫باشه.
‫سانگ ژی!
‫جاشو.
‫پیداش کردی؟
‫مگه بهم قول ندادی که
‫سخت درس بخونی و
‫باعث نگرانی بقیه نشی؟
‫اونوقت دوست مجازی؟
‫چیزایی که قبلا بهت گفتم رو یادت رفت؟
‫تو دیگه بزرگ شدی.
‫چطور جرات کردی تنهایی سفر کنی؟
‫اون کیه؟
‫همون دختریه که باهاش قرار می‌ذاری؟
‫تو بهم قول دادی که اول به من بگی.
‫چرا سر قولت نموندی؟
‫یه چیزی بگو.
‫جاشو.
‫با عصبانیت باهاش حرف نزن.
‫اون بهت گفت بیای؟
‫اونو دیدیش؟
‫اون ازم خوشش نیومد.
‫بهم گفت خیلی بچه‌م.
‫از اینجا رفت؟
‫سانگ ژی.
‫اون کار درستی کرد.
‫تو هنوز خیلی بچه‌ای.
‫اصلا کار درستی نیست، خب؟
‫ولی یه روزی بزرگ میشم.
‫پس بیا تا وقتی بزرگ بشی صبر کنیم.
‫ولی تا وقتی من بزرگ بشم،
‫اون عاشق یکی دیگه میشه.
‫اشکالی نداره.
‫سانگ ژی، وقتی بزرگ بشی،
‫با یه آدم بهتر آشنا میشی.
‫فکر کنم این دختره
‫همون "آدم بهتر" توئه.
‫ببخشید.
‫ببخشید که به زحمت انداختمت.
‫دیگه همچین کاری نمی‌کنم.
‫اصلا برام زحمتی نبود.
‫اشک‌هاتو پاک کن.
‫ما خیلی نگرانت بودیم.
‫ترسیدیم که نکنه ‫یه وقت اتفاقی برات افتاده باشه.
‫ولی خداروشکر که
‫دیگه متوجه اشتباهت شدی.
‫بیا بریم یه آبی به دست و صورتت بزن.
‫بعد با هم میریم ناهار می‌خوریم.
‫من نمی‌خوام بیام.
‫می‌خوام برم خونه.
‫باشه، ولی قبلش باید غذا بخوری.
‫کارت شناساییت رو بده به من.
‫برات یه بلیط می‌گیرم.
‫جاشو، می‌خوای تا خونه باهاش برم؟
‫احتیاجی نیست، خانم.
‫خودم می‌تونم برم.
‫می‌تونم از خودم محافظت کنم.
‫بیا، پاشو بریم.
‫دستشویی اون طرفه.
‫برو دست و صورتت رو بشور.
‫بعد از اینکه بلیط گرفتم،
‫میریم با هم ناهار می‌خوریم.
‫حالا برو.
‫با هم یه ناهار خوشمزه می‌خوریم.
‫فسقلی دیگه بزرگ شده.
‫خیلی عوض شده.
‫دخترها تو این سن همینجوری هستن دیگه.
‫بالاخره یه روزی بزرگ میشه.
‫خیلی نگرانش نباش.
‫چرا درش آوردی؟ ‫بپوشش.
‫نمی‌خوام.
‫اون خانومه کوش؟
‫کار براش پیش اومد، مجبور شد بره.
‫خیلی باهات تند حرف زدم؟
‫واقعا راست میگن که بچه‌ها فراموشکارن.
‫بعد از چند ماه دوری
‫باهام مثل غریبه‌ها رفتار می‌کنی.
‫بدجوری قلبم شکست.
‫هزینه بلیط هواپیما چقدر شد؟
‫خیلی نشد.
‫پروازت ساعت 1:10 دقیقه‌ست.
‫هنوز وقت داریم.
‫بریم با هم یه چیزی بخوریم.
‫بیا بریم.
‫یه چیزی بخور.
‫مریض شدی؟
‫نه، یه سرماخوردگی ساده‌ست.
‫من خوبم.
‫مطمئنی هیچی نمی‌خوری؟
‫این هدیه برای توئه.
‫برای منه؟
‫میشه بازش کنم؟
‫پس هنوز منو یادته.
‫از هدیه‌ت خوشم اومد.
‫ممنون.
‫باید جواب بدم.
‫آره، اومدم دنبالش.
‫خب دیگه.
‫وقتی رفتی خونه، ‫باید به حرف پدر و مادرت گوش بدی.
‫نباید بذاری این موضوع ‫رو درست تاثیر بذاره.
‫باشه؟
‫دیگه لازم نیست این چیزا رو بهم بگی.
‫چی رو؟
‫حالا که با یه دختر دیگه آشنا شدی،
‫لازم نیست این حرفا رو به من بگی.
‫این همون خرس پشمالوییه که ‫بهت هدیه داده بودم؟
‫برای توئه.
‫آرزو می‌کنم
‫هر روز شاد باشی.
‫تو هم باید شاد باشی.
‫من دیگه میرم.
‫خداحافظ.
‫برو دیگه.
‫شیطون کوچولو.
‫فراموشش کن. این دفعه رو می‌بخشمت.
‫بیا بریم خونه.
‫مامان امروز از ‫معلم خصوصیت مرخصیت رو گرفت.
‫ولی اگه یه وقت دعوات کردن،
‫نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫برگشتی؟
‫چی شده؟ سردته؟
‫برو لباس گرم بپوش.
‫دستات رو بشور، بیا شام بخور.
‫اول برو لباساتو عوض کن.
‫بیخیال.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫می‌دونم قلبت شکسته.
‫ولی باید بهت یادآوری کنم که
‫اوضاع چقدر خرابه.
‫می‌دونی مامان و بابا چقدر نگرانت بودن؟
‫باشه، شیطون کوچولو.
‫توی این سن، باید فقط درس بخونی.
‫نه اینکه درگیر عشق و عاشقی مسخره بشی.
‫درضمن،
‫واسه خریدن بلیط ‫یواشکی کارت شناساییت رو برداشتی.
‫اگه یه آدم بد به تورت می‌خورد چی؟
‫انقدر ادای مُرده‌ها رو درنیار. ‫یه چیزی بگو.
‫اصلا دوست مجازی در کار نبود.
‫فقط می‌خواستم ازش بپرسم
‫هنوزم قول‌مون رو
‫یادشه یا نه.