‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫من میرم رو تلاش‌های بزرگم تمرکز کنم.
‫خیلی دیر نیای.
‫باشه.
‫مراقب خودت باش.
‫- خداحافظ. مراقب باش.
‫به سلامت.
‫یادم رفت بهت بگم.
‫هر موقع وقتت آزاد شد، باید دوان جاشو رو
‫به شام دعوت کنی.
‫خبرچینی تو رو که نمی‌کنه، ‫فقط نگرانته.
‫ببین
‫تو این دو سال، مدام از من
‫درمورد نمرات و زندگیت می‌پرسید.
‫مستقیم از خودت نمی‌پرسید
‫تا یه وقت تحت فشار قرار نگیری.
‫هروقت تولدت می‌شد،
‫هروقت نمره خوبی می‌گرفتی،
‫یا همیشه موقع تعطیلات،
‫برات هدیه می‌فرستاد.
‫با اینکه آه در بساط نداشت،
‫بازم واسه تو هدیه می‌فرستاد.
‫یادت نره به شام دعوتش کنی.
‫[اگه یه وقت خواستی دیروقت بری بیرون، ‫یه نفر رو پیدا کن که همراهت بیاد.]
‫من اونو نادیده گرفتم.
‫شاید کار خوبی نکردم.
‫آخه اون که کار اشتباهی نکرده.
‫از همون اول، باهام خوش‌رفتاری می‌کرد.
‫حس می‌کنم باید یه جوری ازش تشکر کنم.
‫[بازی‌های رویایی]
‫سال گذشته، توسعه‌ی رویای جیانگهو
‫خشم کوهستان گوان، وارد بازار شد.
‫موضوع اصلی اون
‫وابستگی به وطن
‫و یک قهرمان ضعیف بود.
‫بعد از پخش به صورت آنلاین،
‫استقبال خوبی ازش شد.
‫بازیکن‌ها هم امتیاز خوبی بهش دادن.
‫بنابراین توسعه امسال
‫برامون خیلی مهمه.
‫تو جلسات گذشته هم ‫به این موضوع اشاره کردم.
‫امیدوارم شاهد نوآوری و پیشرفت
‫در تمام جوانب باشیم.
‫داوانگ، پروژه‌ت به کجا رسید؟
‫تموم شد.
‫بر خلاف نسخه‌ی پارسالِ ‫خشم کوهستان گوان
‫ما قراره به ریشه فانتزی و
‫گیم‌پلی هنرهای رزمی برگردیم.
‫قراره سبک‌های بازی
‫هنرهای رزمی نامتعارف رو منتشر کنیم.
‫که همین به عنوان یه مکانیزم برای
‫خلق داستان‌ها و محتوای جدیدتر عمل می‌کنه.
‫حالا طرح‌هایی که برای نقشه بازی
‫طراحی کردم رو نشون‌تون میدم.
‫[نقشه مسیر]
‫من بروزرسانی‌هایی رو برای نقشه‌ها،
‫کاراکترها، نمونه‌ها و گیم‌پلی طراحی کردم،
‫حول محور پیشرفت جستجوی
‫جناح‌های جدید.
‫من همچنین با چند تا از همکارامون کار کردم
‫تا راه حل جدیدی برای
‫سبک هنری بازی ارائه بدیم.
‫به نظر من که موضوع خوبیه.
‫توجهم رو جلب کرد.
‫باید از این زمان برای
‫نظرسنجی بازیکن‌ها استفاده کنیم.
‫حالا،
‫بیشتر از یک سال از
‫آخرین بروزرسانی فنی بازی می‌گذره.
‫کسی ایده‌ی جدیدی داره؟
‫صبر کنید.
‫نمی‌دونم سیستم پیشرفت آسمانی
‫که من پیشنهاد داده بودم رو ‫یادتون هست یا نه؟
‫این سیستم برای پیشرفت خودش
‫از یک الگوریتم هوش مصنوعی استفاده می‌کنه.
‫همین باعث میشه مدل‌های ‫رفتاری و بازخورد کاراکتر‌هامون رو
‫خیلی شبیه‌تر و منطقی‌تر کنه.
‫و به بازیکنان این احساس رو میده که
‫هر کاراکتر
‫در طول زمان، پیشرفت خودش رو داره.
‫به عبارت دیگه، دنیای هنرهای رزمیِ
‫متقاعدکننده‌ای رو بازسازی می‌کنه.
‫ولی این پیشنهاد که قبلا رد شده بود.
‫فکر نمی‌کنم
‫توانایی لازم برای تکمیل
‫این طرح رو داشته باشیم.
‫درسته.
‫برای همین، تیم ما یه نسخه نمایشی
‫براساس تحقیقات قبلی ارائه کرده
‫تا بتونیم بهتون نشون بدیم.
‫این یکی از ان‌پی‌سی‌های بازی، ‫[کاراکتری که توسط بازیکن‌ها کنترل نمیشه]
‫معروف به فانگ سیمینگ‌ـه،
‫که احتمالا باهاش آشنا هستید.
‫اون یکی از شخصیت‌های محبوب در بین بازکنان
‫رویای جیانگهوـه.
‫الان از این ان‌پی‌سی برای نشون دادن
‫اثر تحقیقات قبلی بر روی
‫سیستم خودمون استفاده می‌کنم.
‫من به عنوان یک بازیکن ‫با این ان‌پی‌سی، بازی می‌کنم.
‫لی شون، تو بازخوردش بهم کمک کن.
‫شروع شد.
‫انگار این ان‌پی‌سی ‫شطرنج ووچانگ رو خوب بلدـه.
‫مگه نه؟
‫شرط می‌بندم بهتر از لی شون بازی می‌کنه.
‫واکنشش خیلی سریع‌ـه.
‫خیلی فرزـه.
‫انگار
‫یه نفر نتونسته نوشیدنی رو ببرـه.
‫درعوض، یه نوشیدنی هم بدهکار شده.
‫لی شون باخت!
‫خیلی‌خب.
‫دفعه بعد برات نوشیدنی می‌گیرم. ‫بزن به حساب!
‫لی شون کم آورد.
‫باشه یه نوشیدنی طلبت.
‫- بیخیال، لی شون. ‫- بزن به حسابم. بعدا باهات حساب می‌کنم.
‫یادم می‌مونه.
‫این نوشیدنی رو مهمون من باش.
‫ازم قبول می‌کنی؟
‫بد نبود. داره مخ‌زنی می‌کنه.
‫ما بر اساس داستان بازی
‫و داستان هر کاراکتر
‫علایق کاراکترها رو تعیین می‌کنیم.
‫این ان‌پی‌سی‌ها ‫زمانی که با بازیکن‌ها تعامل دارن،
‫مشتاق میشن.
‫می‌تونن جوری واکنش نشون بدن که
‫ارتباط عمیق‌تری با بازیکن‌ها
‫تشکیل بدن.
‫ولی ممکنه یه بازیکن دیگه
‫انتخاب نکنه که باهاش شطرنج بازی کنه.
‫آیا راهی هست که این ان‌پی‌سی‌ها بتونن
‫هر موقعیتی رو مدیریت کنن؟
‫این بستگی به داده‌هاییه که
‫به هوش مصنوعی داده میشه.
‫الگوریتم ما
‫تجربیات و رفتارهای هر بازیکن رو
‫بعد از ورود به بازی ثبت می‌کنه.
‫بنابراین ان‌پی‌سی‌های این سیستم
‫با واکنش‌ها و باخوردهای متفاوتِ
‫بازیکن‌های مختلف روبرو میشن.
‫می‌تونیم همین الان امتحانش کنیم.
‫می‌تونیم با یکی از
‫فعال‌ترین بازیکن‌ها امتحانش کنیم.
‫فانگ سیمینگ
‫مشتاق دیدار.
‫چرا تنهایی نوشیدنی می‌خوری؟
‫من ماه رو به نوشیدنی دعوت کردم.
‫سایه‌م هم، همراه دوم منه.
‫می‌تونم خیلی راحت نوشیدنی رو ازش بگیرم.
‫لائوسان، نوشیدنی رو ازش بگیر.
‫باشه.
‫برام مهم نیست! بدش به من!
‫سرعت پاهات کنده.
‫اینجوری نمی‌تونی نوشیدنی رو بگیری، دوست من.
‫فانگ سیمینگ، آدم جالبیه.
‫از نظر تئوری،
‫وقتی حجم بالایی از داده‌ها ‫به هوش مصنوعی داده میشه،
‫هوش مصنوعی زمانی واکنش نشون میده که
‫حجم داده‌ها به حد معینی می‌رسه.
‫این همون بخشیه که
‫محققان هوش مصنوعی در سراسر جهان
‫بهش علاقمند هستن.
‫اگه بتونیم در این رابطه
‫ارتقای فنی داشته باشیم،
‫می‌تونه پیشرفت بزرگی
‫برای بازی‌مون باشه.
‫ولی این فقط یه نسخه نمایشی‌ـه.
‫اگه قرار باشه این سیستم رو ‫با موفقیت کامل کنیم،
‫باید روی تعداد زیادی ‫ان‌پی‌سی در بازی سرمایه‌گذاری کنیم.
‫با توحه به کارکنان و قابلیت‌های فنی‌مون،
‫می‌ترسم امکان‌پذیر نباشه.
‫اگه تو این کار عجله کنیم،
‫ممکنه پروژه رو به خطر بندازیم.
‫مشکل هم همینجاست.
‫من زمان می‌خوام
‫تا درموردش فکر کنم.
‫چیز دیگه‌ای هست که
‫بخواین تو این جلسه ارائه بدین؟
‫نه.
‫پس برای امروز کافیه.
‫باشه.
‫جاشو،
‫درسته که یه مشکلاتی وجود داره،
‫ولی یه راه حلی هم براش هست.
‫همیشه راه حل‌ها بیشتر از مشکلاته. نه؟
‫آره، لی شون. نگران نباش.
‫تو می‌تونی.
‫اشکالی نداره.
‫ما تازه شروع کردیم.
‫این طبیعیه.
‫من با بچه‌های تیم تماس می‌گیرم و
‫یه جلسه می‌ذارم.
‫باشه.
‫- موفق باشی. موفق باشی.
‫لیوانت.
‫جاشو،
‫کی وقت آزاد داری؟
‫اگه اشکالی نداره،
‫می‌خوام برای شام دعوتت کنم،
‫بابت تشکر از اینکه منو رسوندی به خوابگاه.
‫اگه امروز سرت شلوغه،
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونی زمانش رو خودت تعیین کنی.
‫اگه معلوم نیست که کی وقتت آزاد میشه،
‫آخر هفته آینده، چطوره؟
‫می‌خوام از این فرصت استفاده کنم
‫تا ازت تشکر کنم.
‫"کی وقت آزاد دارین؟
‫اگه اشکالی نداره،
‫می‌خوام به شام دعوت‌تون کنم،
"‫بابت تشکر از اینکه من رو به خوابگاه رسوندین."
‫آخر هفته دیگه خوبه؟
‫[سانگ ژی]
‫اگه ممکنه خودتون زمانش رو تعیین کنید.
‫چقدر رسمی.
‫[تماس صوتی از طرف جاشو]
‫[جاشو]
‫بله، جاشو؟
‫آخر هفته دیگه وقتم آزاده،
‫ولی زمانش رو دقیق نمی‌دونم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونیم طبق برنامه تو پیش بریم.
‫باشه.
‫راستی،
‫یادم باشه گوشیت رو هم ببرم برای تعمیر.
‫گوشی منو؟
‫چرا باید تعمیر شه؟
‫مگه خراب نشده؟
‫نه، خراب نشده.
‫گفتم شاید خراب شده.
‫آخه خیلی رسمی بهم پیام دادی.
‫این دیگه چه کاریه؟
‫تاحالا انقدر رسمی باهام حرف نزده بودی.
‫ولی الان همه‌ش رسمی باهام حرف می‌زنی.
‫آهان، الان فهمیدم.
‫این مدلی حرف می‌زنی
‫یعنی منم یه جایی تو قلبت دارم؟
‫جاشو.
‫بذار راستش رو بهتون بگم.
‫بابام بهم گفته
‫با افرادی که 5 سال یا بیشتر ازم بزرگ‌ترن،
‫باید محترمانه و رسمی حرف بزنم.
‫اگه درست یادم باشه، ‫شما هم پنج سال ازم بزرگتری.
‫صداتون جوون‌ـه،
‫ولی من که می‌دونم چندسالتونه.
‫شما دیگه جوون نیستین.
‫- پس... ‫- من دیگه قطع می‌کنم. خداحافظ.
‫صبر کن.
‫الو؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چی؟
‫نمی‌خواستم با جواب ندادن به پیام‌ها و
‫تماس‌هات، نادیده بگیرمت.
‫من تو محوطه دانشگاه زندگی می‌کنم.
‫برای همین گوشیم همراهم نبود.
‫می‌دونم.
‫برادرت بهم گفته بود.
‫می‌دونستی؟
‫پس چرا ازم پرسیدی؟
‫اصلا ولش کن.
‫برای امروز کافیه.
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫خداحافظ.
‫[فصل نهم - جریان پنهان]
‫[نمی‌تونم جلوی عاشق شدنم رو بگیرم]
‫صبر کنید منم بیام!
‫- باشه. ‫ صبر کنید اومدم.
‫- بجنب. ‫ وی‌وی کجاست؟
‫نمی‌دونم. صبح با عجله رفت بیرون.
‫شاید برای جلسه باشگاه رفته.
‫کی می‌دونه.
‫سانگ ژی.
‫جیانگ مینگ؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال سانگ ژی.
‫دنبال من؟
‫برای چی؟
‫بچه‌ها،
‫ببینید کی داره میاد.
‫نینگ وی!
‫چه خبر شده؟
‫ما دو تا
‫با هم قرار می‌ذاریم.
‫آره، معلومه.
‫نینگ وی،
‫اصلا وقت رو هدر ندادی، نه؟
‫لباس‌هاشونم با هم ست کردن؟
‫آره.
‫آهان، راستی
‫تو با سانگ‌سانگ کار داشتی؟
‫من دیشب بلیط سینما خریدم.
‫سانگ ژی،
‫دوست داری با هم بریم فیلم ببینیم؟
‫فقط اونو دعوت می‌کنی؟
‫اصلا درست نیست.
‫راست میگه.
‫خفه شو.
‫خب اگه شماها هم وقت دارین، ‫بیاین با هم بریم.
‫- آره، داریم. داریم.
‫- آره. باشه.
‫پس یکشنبه ساعت 8 شب،
‫تو سینمای جوی‌سیتی می‌بینم‌تون.
‫- باشه. صبر کن. همین یکشنبه؟
‫فکر نکنم بتونم بیام.
‫کار دارم.
‫چه کاری؟
‫نه، سانگ‌سانگ.
‫باهامون بیا.
‫- بیخیال. بیا بریم دیگه.
‫خیلی وقته فیلم ندیدیم.
‫اگه موقع شام خوردن با جاشو
‫معذب شدم،
‫می‌تونم به بهونه برای رفتن داشته باشم.
‫بیا دیگه.
‫ما میایم. یکشنبه ساعت 8 شب.
‫عالیه.
‫- حتما میایم. ‫- پس تو سینما می‌بینم‌تون.
‫- باشه. ‫ اونجا می‌بینیمت.
‫این همه‌ش به لطف توئه.
‫- بیاید بریم سر کلاس. ‫ ممنون.
‫ما الان کلاس داریم.
‫بیا بریم.
‫بدو ببینم.
‫- خداحافظ! چن شیانگ!
‫بیا بریم.
‫اومدم.
‫شما آقای دوان جاشو هستید؟
‫- بله. این بسته برای شماست.
‫- ممنون. ‫ خواهش می‌کنم.
‫[فرستنده: جیانگ یینگ، گیرنده: دوان جاشو]
‫بسته رو تحویل گرفتی؟
‫برات یه کم داروی تقویتی فرستادم،
‫با یه چراغ مخصوص کاهش استرس.
‫مراقب خودت باش.
‫بیا یه شب هم قرار بذاریم ‫با هم شام بخوریم.
‫[جیانگ یینگ، مبلغ واریزی 8هزار یوان]
‫[در انتظار تایید برای انتقال وجه]
‫آخرین قسط بدهی رو هم برات واریز کردم.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫باشه.
‫پوستت رو صاف می‌کنه.
‫[دوان جاشو]
‫[آخرین قسط بدهی رو هم برات واریز کردم.]
‫[دیگه بهم زنگ نزن.]
‫[جیانگ یینگ]
‫دیگه باهات تماس نگیرم؟ یعنی چی؟
‫[جیانگ یینگ]
‫جاشو، کی وقتت آزاد میشه؟
‫میشه همدیگه رو ببینیم؟
‫[جیانگ یینگ]
‫بیا بریم، جلسه الان شروع میشه.
‫الان میام.
‫امروز فقط نصف یه تخم‌مرغ رو خوردی؟
‫ناهارت رو هم نخوردی؟
‫وسط جلسه می‌خورم.
‫پس من برات میارم.
‫من تصمیم گرفتم ‫از ایده‌ی دوان جاشو استفاده کنم.
‫قراره سیستم پیشرفت آسمانی ‫ویژگی جدیدمون بشه.
‫با این حال، خط داستانی جدید،
‫نمونه‌ها، جناح‌ها و نقشه‌ها
‫باید کانون اصلی بازی باقی بمونن.
‫اگه این مسیر رو پیش بگیریم،
‫گروه برنامه‌ریزی و هنر
‫همکاری کامل رو با ما خواهند داشت.
‫اما با توجه به شرایط فعلی،
‫نمی‌تونم راه حلی برای این کار پیدا کنم،
‫تا همه بتونن یه کار ‫باکیفیت رو به موقع تحویل بدن.
‫اینکه آیا سیستم پیشرفت آسمانی
‫با اکثر گوشی‌های هوشمند ‫سازگار هست یا نه هم
‫یه مشکل دیگه‌ست.
‫نگرانی داوانگ کاملا به جاست.
‫دوان،
‫راه حلی برای این مشکل داری؟
‫خب، ایده من تا اینجای کار
‫اینه که با استفاده از ‫روش‌های فنی حجم کاری رو
‫از رو دوش بخش‌های دیگه برداریم.
‫برای مثال،
‫پرکردن فرم دستی و غیره،
‫که با تکنولوژی هم قابل انجام‌ـه.
‫حالا که تصمیم نهایی گرفته شد،
‫بیاید تمام تلاش‌مون رو کنیم.
‫ما در طول این مسیر ‫مشکلات دیگه رو هم حل می‌کنیم.
‫باشه؟
‫اگر یه زمانی احتیاج به هماهنگی داشتید،
‫بهمون اطلاع بدید.
‫داوانگ و شیائو دوان، مسئولیت این پروژه رو
‫به عهده می‌گیرن.
‫- بریم؟ ‫ بریم.
‫بریم.
‫برگردیم سر کار.
‫موفق باشی.
‫سلام، جاشو. من رسیدم.
‫تو کجایی؟
‫ببخشید سانگ ژی.
‫فکر نکنم امشب بتونم بیام.
‫اضافه‌کاری وایسادی؟
‫آره.
‫یه چیزی برای خودت سفارش بده.
‫گرسنه نمونی.
‫صدات یه جوری شده.
‫نکنه مریض شدی؟
‫نه، خوبم.
‫چی شده؟
‫یه کم معده درد دارم.
‫فکر کنم مسمومیت غذایی باشه.
‫چیزی نیست. ‫دارو می‌خورم خوب میشم.
‫ولی بهتر نیست بری بیمارستان؟
‫لازم نیست. چیز جدی نیست.
‫چرا نمی‌ری بیمارستان؟
‫با تحمل درد که حالت بهتر نمیشه.
‫شرکت‌تون کجاست؟
‫نمی‌خواد زحمت بکشی.
‫من خوبم.
‫گفتم شرکت‌تون کجاست؟
‫مجتمع گانگبی.
‫باشه، الان میام اونجا.
‫سلام، آقا.
‫مجتمع گانگبی لطفا.
‫[بازی‌های رویایی.]
‫سانگ ژی.
‫چرا اینجا نشستی؟
‫- اومدی. بهتر شدی؟
‫چیزی نیست. یه کم معده‌م درد می‌کنه.
‫همینجا بشین. الان تاکسی می‌گیرم.
‫می‌برمت بیمارستان.
‫سانگ ژی.
‫- منم باهات میام. ‫- نه، تو همینجا منتظر باش.
‫چیزیم نیست.
‫اینا رو بده به من.
‫تکیه بده به من.
‫- خوبم. بیا بریم.
‫الان داری به یه پیرمرد ‫کمک می‌کنی، بچه‌جون؟
‫مگه بدون کمک می‌تونی راه بیای؟
‫من
‫- آروم بیا. ‫- واقعا منظورم این نیست که بچه‌ای.
‫اشکالی نداره.
‫مراقب باش.
‫همینجا منتظر بمون.
‫باشه.
‫وایسا.
‫تاکسی
‫مراقب باش.
‫الان ماشین می‌گیرم.
‫مراقب باش.
‫- خوبم. ‫ مراقب سرت باش.
‫سلام.
‫- سلام. سلام.
‫نوشیدنی زیاد خورده؟
‫- نه. نه. ‫- نکنه تو ماشینم بالا بیاره؟
‫نه، آقا.
‫آقا، بالا نمیارم.
‫می‌تونم تحمل کنم.
‫نه، بذار همین اولش بهتون بگم.
‫اگه اینجا بالا بیاری،
‫باید 200 یوان بدین.
‫باشه؟
‫مطمئن باشید بالا نمیاره.
‫معده‌ش درد داره.
‫برید بیمارستان.
‫ما رو برسونید بیمارستان.
‫- باشه. ‫ آقا، لطفا عجله کنید.
‫باشه.
‫[بیمارستان سرپایی]
‫طبق این سونوگرافی،
‫آپاندیس حادـه.
‫خوب شد به موقع آوردینش.
‫اگه دیرتر می‌آوردینش، ‫ممکن بود آپاندیسش پاره بشه.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫یه درمان موقت داره.
‫- ما شما رو بستری می‌کنیم و التهاب رو کاهش می‌دیم. ‫- خب؟
‫روش دیگه
‫عمل جراحی‌ـه.
‫- پس... ‫ جراحی می‌کنم.
‫باشه.
‫خوب میشم.
‫سانگ ژی.
‫الان دیروقته. بهتره برگردی خوابگاه.
‫دیرتر بری، خطرناکه.
‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫آخه جراحی مهمی نیست.
‫- چیزی نیست. ‫ منتظر می‌مونم.
‫آخه ممکنه جراحیم
‫انقدر حرف نزن.
‫پس برو یه چیزی بخر، بخور.
‫اگه امشب برای شام دعوتش نمی‌کردم،
‫همینجوری درد رو تحمل می‌کرد و
‫هیچوقت بیمارستان نمی‌رفت.
‫کار کردن زیاد ممنوع.
‫نوشیدنی ممنوع.
‫[مامان]
‫سلام، مامان.
‫سلام، ژی‌ژی.
‫ساعت از ده گذشته. ‫پس چرا بهم زنگ نزدی؟
‫الان خوابگاهی،
‫یا با دوستات داری دور می‌چرخی؟
‫نه.
‫همکلاسی سانگ یان رو یادته؟
‫همون که وقتی دبیرستانی بودم،
‫بهم فیزیک یاد می‌داد.
‫دوان جاشو.
‫آره، یادمه. ‫شیائو دوان بود دیگه؟
‫ما قرار بود با هم شام بریم بیرون،
‫ولی یهویی مریض شد،
‫برای همین آوردمش بیمارستان.
‫مریض شده؟
‫چش شده؟
‫مریضیش جدیه؟
‫آپاندیس حادـه.
‫الان دارن جراحیش می‌کنن.
‫پسر بیچاره.
‫اون هیچ‌کسی رو هم نداره.
‫منظورت چیه که هیچ‌کسی رو نداره؟
‫مگه اون اهل ایها نیست؟
‫من تاحالا درمورد ‫گذشته‌ش چیزی بهت نگفتم.
‫آقای سانگ.
‫بعد از مراسم تشییع جنازه
‫6 هزار یوان برام موند.
‫شما اینو بگیرید.
‫بقیه‌ش رو هر وقت کار پیدا کردم
‫بهتون پس میدم.
‫شیائو دوان، این پول پیش خودت باشه.
‫برای برگردوندنش عجله نکن.
‫نه، شما باید این پول رو بگیرید.
‫برش دار.
‫پول رو بردار، لازمت میشه.
‫تا الان هم خیلی سختی کشیدی.
‫من خوبم.
‫چیزیم نیست.
‫آقا و خانم سانگ،
‫لطفا این پول رو بگیرید.
‫یه کم دیگه هم کار دارم که باید انجامشون بدم.
‫دیگه باید برم.
‫ازتون ممنونم.
‫شیائو دوان.
‫شام آماده‌ست.
‫شام بخور، بعد برو.
‫نه، ممنون، خانم سانگ.
‫ممنونم که
‫این مدت هوام رو داشتین.
‫بدون شما
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫لازم نیست این کار رو کنی، پسرم.
‫بلند شو.
‫من دیگه باید برم.
‫پسر بیچاره.
‫اون فقط 18 سالشه و ‫تازه وارد دانشگاه شده.
‫خدا می‌دونه چه سختی‌های ‫دیگه‌ای رو باید تحمل کنه.
‫سانگ یان، تو دانشگاه حواست بهش باشه.
‫چشم.
‫اون تو کمتر از 6 ماه،
‫بقیه پول رو بهمون پس داد.
‫ولی مامانش هم
‫از دنیا رفت.
‫ژی‌ژی.
‫تا دیروقت بیرون نمون.
‫موقع برگشتن مراقب خودت باش.
‫من دیگه قطع می‌کنم.
‫باید یک هفته اینجا بستری باشه.
‫فعلا هم نباید غذای جامد بخوره.
‫تو این یک هفته فقط باید مایعات بخوره.
‫اگه موردی پیش اومد، بهتون اطلاع میدیم.
‫ممنونم.
‫ممنون دکتر.
‫جاشو.
‫من از پرستارها پرسیدم.
‫گفتن تا وقتی تو بیمارستانی
‫اینا لازمت میشه.
‫ولی اگه چیز دیگه‌ای لازمت شد،
‫بهم بگو.
‫سریع برات میارم.
‫ممنون، سانگ ژی.
‫دیگه دیروقته.
‫باید برگردی خوابگاه.
‫خواستی بری، تاکسی بگیر.
‫شماره پلاکش رو هم برام بفرست.
‫وقتی هم رسیدی خوابگاه، بهم خبر بده.
‫باشه؟
‫جاشو.
‫من دیگه بچه نیستم.
‫انقدر نگرانم نباش.
‫خودم می‌دونم چیکار کنم.
‫باشه.
‫وسایل رو بذار اینجا.
‫بعدا مرتب‌شون می‌کنم.
‫زخمت درد می‌کنه؟
‫بهم داروی بی‌حسی زدن،
‫اصلا درد ندارم.
‫هیچی حس نمی‌کنم.
‫نگران نباش.
‫دیگه برو خوابگاه.
‫فردا میام ملاقاتت.
‫هروقت کلاس نداشتی، بیا.
‫من یه آدم بالغم.
‫خودتو به خاطر من تو زحمت ننداز.
‫خوب میشم. برو.
‫یعنی ازم ناراحته؟
‫حتما ذهنش رو درگیر می‌کنه.
‫الو؟
‫سلام، رفیق.
‫شنیدم آپاندیست رو درآوردن.
‫حالت چطوره؟
‫بد نیستم. می‌خوای تو هم امتحانش کنی؟
‫نه، دستت درد نکنه.
‫ولی شنیدم خواهرم به دادت رسید.
‫آره.
‫چرا واسه یه مشکل به این ‫کوچیکی اونو به زحمت انداختی؟
‫خودت نمی‌تونستی بری بیمارستان؟
‫زنگ زدی همینا رو بهم بگی؟
‫نه، داشتم با مامان و بابام شام می‌خوردم که
‫بهم گفتن مریض شدی،
‫منم زنگ زدم حالتو بپرسم.
‫اگه چیزیت نیست، دیگه قطع می‌کنم.
‫می‌خوام بازیم رو ادامه بدم.
‫نه، صبر کن.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫چیه؟ چیزی شده؟
‫فراموشش کن. چیز مهمی نیست.
‫رفیق، میشه هر دفعه ‫زنگ می‌زنم این کارو نکنی؟
‫مرد باش و حرفتو بزن دیگه!
‫چیز مهمی نیست. خداحافظ.
‫هی!
‫چرا برگشتی؟
‫جاشو.
‫من یه کم فکر کردم.
‫تصمیم گرفتم بمونم و ازت مراقبت کنم.
‫اگه منم مریض شم و ‫کسی کنارم نباشه،
‫تو هم همین کار رو برام می‌کنی.
‫مگه نه؟
‫شام خوردی؟
‫رفتم خریدم.
‫تا الان چیزی نخوردی. ‫اونوقت فقط نون خریدی؟
‫اینو ولش کن.
‫برات غذا سفارش میدم.
‫نمی‌خواد. گرسنه نیستم.
‫آخه از صبح هیچی نخوردی.
‫حتما گرسنه‌ت شده.
‫نه، اصلا هم گرسنه‌م نیست.
‫اگه گرسنه بشم، یه چیزی می‌خورم.
‫من که دیگه بچه نیستم.
‫لام نیست انقدر نگرانم باشی.
‫دوباره شبیه ماهی بادکنکی شده.
‫جاشو، داری به چی می‌خندی؟
‫هیچی.
‫کجا میری؟
‫میرم دست و صورتم رو بشورم.
‫برو.
‫امروز نمی‌تونه از تخت بلند بشه.
‫پس نمی‌تونه خودش رو تمیز کنه.
‫شاید باید کمکش کنم
‫جاشو.
‫دکتر گفت امروز نمی‌تونی دوش بگیری.
‫می‌خوای صورتت رو تمیز کنی؟
‫آره.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫لازم نیست. خودم می‌تونم.
‫اگه زخمت باز بشه، چی؟
‫اونوقت باید چند روز بیشتر اینجا بمونی.
‫باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫ترجمه از آرام متین
‫یه لباس خوشگل ‫واسه سینما رفتن ندارم!
‫سیما درست روبروی دانشگاهه.
‫واقعا لازمه که این همه آرایش کنی؟
‫بریم.
‫معلومه که لازمه!
‫دخترا وقتی میخوان با کسی که
‫دوستش دارن برن بیرون، ‫به خودشون میرسن.
‫تو این چیزا رو نمی‌فهمی.
‫باشه، اصلا من نفهم!
‫تو متخصص عشق و عاشقی ای
‫بریم.
‫صبر کنید منم بیام.
‫به اندازه کافی خوشگل شدی. بیا بریم.
‫فقط یه دقیقه دیگه!
‫بجنب.
‫می‌دونم. هولم نکن.
‫خداحافظ، سانگ‌سانگ.
‫خداحافظ.
‫بجنب دیگه.
‫اومدم بابا!
‫ما رفتیم، خداحافظ!
‫- بدو! بعدا می‌بینمت.
‫خداحافظ!
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫آرایش کردن هم یاد گرفتی.
‫واقعا با قبل خیلی فرق کردی.