‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگرفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫خیلی‌خب، چارچوب کاری‌مون مشخص شد.
‫بعدش، فورا...
‫مسئله ارتقای تصاویر رو درمیون می‌ذاریم.
‫باشه.
‫منم برنامه کاری رو بروز می‌کنم
‫و به بقیه همکارها خبر میدم.
‫از تلاش و زحمتت ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫راستی، با بخش امنیتی ساختمون حرف زدم
‫و در مورد افزایش امنیت اینجا بهشون گفتم.
‫اگه جیانگ یینگ دوباره بیاد،
‫از قبل بهت خبر میدن.
‫ببخشید که تو دردسر می‌ندازمت.
‫دردسر نیست.
‫درک نمی‌کنم.
‫چندین سال گذشته.
‫چرا بی خیال تو و خودش نمیشه
‫تا همه بتونن در آرامش زندگی کنن؟
‫اما شانس آوردیم
‫که تو رو با بچه فامیلتون ندید.
‫وگرنه، خدا می‌دونه چیکار می‌کرد.
‫بهش فکر نکن.
‫روی زندگی و کارت تمرکز کن.
‫می‌دونم.
‫میرم سر کار.
‫برو.
‫دیشب تا ساعت چند ‫بیدار بودی و درس خوندی؟
‫[نیا]
‫تقریبا ۲ صبح بود.
‫چقدر دیر.
‫بررسی بازبینی فنی تو چطور بود؟
‫کافیه. دیگه به دفترم...
‫یا خونه‌ام نیام.
‫اگه اومدی، ‫قبلش بهم خبر بده، باشه؟
‫میشه یادداشت‌هاتو بهم قرض بدی؟
‫باید این موضوع رو سریع بخونم و یاد بگیرم.
‫باشه.
‫[لالالا]
‫چرا این سوال انقدر سخته؟
‫اگه نمی‌تونی حلش کنی، ‫بده من نگاه کنم.
‫نه، خودم باید حلش کنم.
‫اول باید یه چیزی بخورم تا انرژی بگیرم.
‫واقعا قصد نداره بهم زنگ بزنه و توضیح بده؟
‫سانگ‌سانگ،
‫می‌خوری؟
‫از دیروز بهتره.
‫واقعا؟
‫و اینجا،
‫اگه دوباره بر اساس مسیر زیر تست بگیری
‫خیلی بهتره.
‫دوباره؟
‫می‌خوای از زیر کار دربری؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اما شانس آوردیم
‫که تو رو با بچه‌ی آشناتون ندید.
‫وگرنه، خدا می‌دونه چیکار می‌کرد.
‫امتحان‌هات از کِی شروع میشه؟
‫واسه تعطلات دانشگاه ‫بلیت پرواز گرفتی که بری خونه؟
‫[برادر ۲]
‫[سانگ ژی]
‫هفته‌ی دیگه شروع میشه.
‫واسه نوزدهم بلیت خریدم.
‫باشه.
‫«باشه.»
‫[تاریخ بلیت نوزدهم]
‫[برادر ۲]
‫بعد امتحان‌هات کِی وقتت آزاد میشه؟
‫بریم بیرون غذا بخوریم.
‫[سانگ ژی]
‫شاید وقت نکنم.
‫ممکنه با دوست‌هاش بره بیرون.
‫بی خیال.
‫[برادر ۲]
‫باشه.
‫[برادر ۲]
‫اصلا نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫چی شده؟
‫اگه این دفعه قبول نشم،
‫تقصیر اونه!
‫[چن بدبخت]
‫با چن شیانگ دعوا کردی؟
‫مگه می‌تونه؟
‫اون فقط بلده بره رو مخ من.
‫اگه از من بپرسی، اون خیلی بدبخته!
‫چن بدبخت!
‫نگاه نکنید.
‫[ده ژانویه، چهارشنبه]
‫دستم بودا.
‫باید فورا از این حالت دربیام!
‫نینگ وی، چی ذهنتو درگیر کرده؟
‫به قدر کافی تلخی زندگی رو تجربه کردم.
‫فقط نوشیدنی
‫می‌تونه آرومم کنه.
‫وقتی امتحان‌هامون تموم شد،
‫بریم بیرون و خوش بگذرونیم.
‫چرا امروز نریم؟
‫ولی فکر می‌کردم
‫مامانت یه‌کم دیگه بهت زنگ می‌زنه.
‫فردا امتحان داریم.
‫درسته.
‫پس می‌تونیم بعد امتحان بریم؟
‫- باشه، خوبه. ‫- موافقم.
‫خیلی‌خب، همه موافقن.
‫الان به جیانگ مینگ پیام میدم
‫و رسما به چن بدبخت میگم نیاد!
‫آره، خیلی جالبه.
‫عزیزم، جواب بده. ‫عزیزم، جواب بده.
‫عزیزم...
‫چی می‌خوای؟
‫چیه؟
‫نه.
‫خیلی رو مخی.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫الان میام پایین.
‫خداحافظ.
‫خانم‌ها، من...
‫فقط برو و حرف نزن.
‫تحملتو ندارم.
‫ویوی.
‫مراقب باش.
‫- باشه. ‫- در رو ببند.
‫- می‌دونم. ‫- چن شیانگ رو گفتم.
‫چی؟
‫میرم حموم.
‫باشه.
‫سانگ‌سانگ.
‫تازگی‌ها چیزی ذهنتو مشغول کرده؟
‫شاید چیزی نگی،
‫ولی می‌تونم حس کنم
‫که این اواخر ناراحتی.
‫فکر می‌کنم...
‫از روزی شروع شد که...
‫چشمی دیجیتال رو تحویل دادی.
‫ممکنه...
‫اون فامیلی که چشمی دیجیتال بهش دادی
‫همونی باشه که بهش علاقه داری؟
‫خب،
‫اون روز یه اتفاقی افتاد.
‫اما چیز جدی نیست.
‫شاید زیادی بهش فکر می‌کنم.
‫شما دو تا هنوز در تماس هستید؟
‫آره.
‫ولی...
‫به نظر من تو خیلی با اون مهربونی.
‫اما اگه با تو خوب رفتار نمی‌کنه،
‫باید فراموشش کن.
‫اونم با من خوب رفتار می‌کنه.
‫فقط...
‫وانگ‌وانگ، من خوبم.
‫نگران من نباش.
‫جدی میگم.
‫[فصل دوازدهم - شهامت اگر می‌توانستم]
‫- پنج. ‫- دقیق‌تر باش.
‫- شش. ‫- نشون بده.
‫شش.
‫تو کدوم رو می‌خوری؟
‫اصلا نمی‌فهمم.
‫نظم منو بهم می‌زنی.
‫امتحان‌هات چطور بود؟
‫بدک نبود.
‫فردا میری خونه؟
‫من فردا بیکارم. ‫می‌تونم برسونمت فرودگاه.
‫تمرین نداری؟
‫مجبور نیستی.
‫به تمرینت برس. ‫من خودم میرم.
‫باشه.
‫نوشیدنی تو خوشمزه‌ست؟
‫امتحان کن.
‫این یکی قوی‌تره.
‫اگه بخورم،
‫زود از حال میرم.
‫- درسته. ‫- خیلی ضعیفی.
‫یه‌کم بخور.
‫زیاد نخور. تو اهل نوشیدنی نیست.
‫سرگیجه نداری؟
‫بدک نیست.
‫خوشم اومد.
‫خیلی‌خب، کجا بودیم؟
‫- نوبت منه. ‫- نوبت توئه.
‫- پنج. ‫- پنج.
‫- شش. ‫- منظورم پنج بود.
‫- پنج. ‫- شش.
‫بهتر نیست...
‫به فضای صفحه انسداد محیط اضافه کنی؟
‫می‌تونه عمق بیشتری به محیط اضافه کنه.
‫راست میگی. امتحان می‌کنم.
‫زود باش.
‫باشه. ممنون، جاشو.
‫[دوان جاشو]
‫فردا میری خونه.
‫چمدونتو جمع کردی؟
‫ممنون.
‫خوب بود.
‫کجا میره؟
‫نگو که می‌خواد آواز بخونه.
‫می‌رسونمت فرودگاه.
‫از همگی عذر می‌خوام،
‫برای اینکه وقتتون رو می‌گیرم.
‫می‌خوام این آهنگ رو تقدیم کنم...
‫به دوستانم.
‫- باشه! ‫- خوبه!
‫♪ صورتت رو چطور توصیف می‌کنی؟ ♪
‫♪ بانمک و با کمی خجالت ♪
‫♪ خیلی دلم می‌خواد ♪
‫♪ اندکی کنار تو باشم ♪
‫♪ می‌تونم این‌طوری صدات کنم؟ ♪
‫♪ مثل احمق‌ها بیرون خونه‌ات ایستادم ♪
‫♪ بهت زنگ می‌زنم ♪
‫♪ به تارت تخم‌مرغی سرد نگاه می‌کنم ♪
‫انتظار نداشتم جیانگ مینگ
‫صداش قشنگ باشه.
‫تازه،
‫نگاه کن...
‫جیانگ مینگ خوشتیپه، نه؟
‫- آره؟ ‫- چرت نگو.
‫♪ چرا با همدیگه نیستیم؟ ♪
‫البته به خوشتیپی تو نیست.
‫♪ از روزی که دیدمت ♪
‫♪ بهت علاقه‌مند شدم ♪
‫♪ دیدمت... ♪
‫من میرم دستشویی.
‫باهات بیام؟
‫♪ همه‌اش در مورد توئه ♪
‫خیلی خورده.
‫♪ جزر و مد اقیانوس رو نگاه می‌کنم ♪
‫♪ منو یاد تو می‌ندازه ♪
‫♪ مراقب باش ♪
‫♪ یه گوشه از ذهنم رو واسه خودت کردی ♪
‫♪ یه ملودی تکراری ♪
‫الو؟
‫چرا پیامم رو جواب ندادی؟
‫الو؟
‫کجایی؟
‫اومدم کافه.
‫با کی رفتی؟
‫با دوست‌هام.
‫نوشیدنی خوردی؟
‫یه کوچولو.
‫اسم اون کافه چیه؟
‫کافه موسیقی چین‌هونگ ۲۰۰۲
‫باشه. بیرون منتظر وایسا.
‫میام دنبالت.
‫چرا میای؟
‫میام تا یه آدمی که حالش خوب نیست رو ببرم.
‫الو؟
‫♪ اگه می‌تونستم ♪
‫♪ جزیره‌ات رو با ستاره‌ها می‌پوشوندم ♪
‫اجازه نمیدی بیام ببینمت.
‫ولی خودت میای منو ببینی.
‫خیلی عجیبی.
‫
‫ممنون.
‫من دیگه میرم.
‫میری؟
‫- با این حالت اجازه بدیم بری؟ ‫- زیاد خوردی؟
‫من خوبم.
‫برادرم میاد دنبالم.
‫خداحافظ.
‫- تنها میره؟ ‫- من باهاش میرم.
‫- آره، برو. ‫- زود برو.
‫مشکلی واسش پیش نمیاد، نه؟
‫خوب میشه.
‫مراقب باش.
‫چیزی نیست.
‫- من حالم خوبه. ‫- مراقب باش.
‫مواظب باش.
‫نیازی نیست دنبالم بیای.
‫می‌تونی پیش بقیه بمونی.
‫زیاد چیزی نخوردم.
‫منتظرم داداشم بیاد دنبالم.
‫سردت نیست؟ ‫به قدر کافی لباس گرم نپوشیدی.
‫سردم نیست!
‫واقعا سردم نیست.
‫سانگ ژی.
‫راستش، می‌خواستم اون آهنگ رو...
‫به تو تقدیم کنم.
‫من...
‫- چی شده؟ ‫- حالم خوبه.
‫بذار یه‌کم کف زمین بشینم.
‫وایسا کمکت کنم رو صندلی بشین.
‫نه، نمی‌خواد.
‫- حالت خوب نیست. ‫- من خوبم.
‫- من خوبم. بهم دست نزن. ‫- بیا بریم اونور.
‫چیکار می‌کنی؟
‫جاشو.
‫اول پاشو.
‫زیاد نوشیدنی نخوردم.
‫حالم خوبه.
‫تو برادر سانگ ژی هستی؟
‫من هم‌دانشگاهی سانگ ژی‌ام.
‫جیانگ مینگ هستم.
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫من اومدم پیشش.
‫دستت درد نکنه.
‫باشه.
‫پس من میرم داخل.
‫کجا میریم؟
‫کی بهت اجازه داد ‫بری کافه و نوشیدنی بخوری؟
‫من بزرگ شدم.
‫من آدم بالغی‌ام. ‫چرا حق نداشته باشم برم کافه؟
‫با این‌وجود، ‫نباید انقدر زیاد نوشیدنی بخوری.
‫وقتی یه آدم عاقل و بالغم ‫چرا نمی‌تونم اینجا باشم؟
‫عصبانی‌ای؟
‫خودت گفتی.
‫بهم گفتی وقتی بزرگ شدم،
‫می‌تونم هر کاری دلم می‌خواد بکنم.
‫الان، بزرگ شدم.
‫یه آدم بالغم.
‫اما چیزهای خیلی زیادی هست
‫که هنوز نمی‌تونم انجامشون بدم.
‫یا شاید از انجام دادنشون می‌ترسم.
‫کجا میری؟
‫خونه.
‫چی شده؟
‫حالم بده.
‫می‌خوام بالا بیارم.
‫بالا بیار.
‫حالت بهتر میشه.
‫نمی‌تونم.
‫بریم اونجا یه‌کم بشینیم.
‫نه.
‫همین‌جا بمونیم.
‫تو سرما نشستی.
‫سرما بخوری خیلی بدتره.
‫فقط می‌خوام چند دقیقه اینجا بشینم.
‫حالم خوب نیست.
‫کولت می‌کنم، باشه؟
‫- من... ‫- بچه خوبی باش.
‫نمی‌خوام حرکت کنم!
‫بچه خوبی باش.
‫پاشو.
‫ببخشید.
‫من...
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫ببخشید.
‫چیزی نیست.
‫حال‌بهم‌زنه.
‫- چی شده؟ ‫- با من بدرفتاری نکن.
‫می‌خوای بالا بیاری؟
‫اگه می‌خوای بالا بیار.
‫با من بد رفتار نکن.
‫باشه.
‫اصلا من کی با تو بد رفتاری کردم؟
‫می‌تونی یه کوچولو دیگه تحمل کنی؟
‫اینجا باد میاد.
‫اگه سرما بخوری خوب نیست.
‫بریم.
‫کولت می‌کنم.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونی منو کول کنی.
‫چرا نمی‌تونم؟
‫دکتر گفت.
‫عمل کردی.
‫اینجاتو.
‫نمی‌تونی تا سه ماه...
‫چیز سنگین بلند کنی.
‫- اینجاتو عمل کردی. ‫- سه ماه تموم شد و رفت.
‫راست میگی؟
‫پس...
‫می‌تونی منو کول کنی؟
‫حتما.
‫پاشو تا کولت کنم.
‫بیا.
‫بپر.
‫حتما دیوونه شدم!
‫نمی‌تونی منو بغل کنی.
‫چرا نمی‌تونم؟
‫از ۴۵ کیلو بیشترم.
‫اما هنوز صافم.
‫منظورت چیه؟
‫از ۴۵ کیلو بیشترم.
‫صبر کن.
‫اما بازم صاف و لاغرم.
‫یعنی چی صافی؟
‫داری می‌خندی.
‫اصلا تو داری؟
‫صبر کن.
‫ندارم.
‫منم ندارم.
‫اول پاشو.
‫من هیچی ندارم.
‫ولی امیدوارم
‫تو واسش خیلی ناراحت نشی.
‫این چیزها...
‫از اختیار ما خارجه.
‫باشه.
‫ناراحتی نمی‌کنم.
‫اگه من ناراحت نیستم،
‫تو هم نباید ناراحت باشی.
‫دیگه گریه نکن.
‫گریه نکن.
‫حالا،
‫می‌تونم تا خونه کولت کنم؟
‫بچه خوبی باش.
‫گریه نکن.
‫بپر.
‫تکون نخور.
‫گریه نکن، باشه؟
‫اونوقت...
‫اگه بخوای باز بالا بیارم چی؟
‫قبل اینکه بالا بیاری،
‫بهم بگو.
‫سعی می‌کنم زیاد تکون نخورم
‫تا راحت‌تر باشی.
‫پس این کار می‌کنم.
‫- باشه. ‫- پس بالا نمیارم.
‫جاشو.
‫من یه رازی دارم.
‫یه رازی که...
‫تو قلبم قایم کردم.
‫می‌خوای بهم بگی؟
‫خب،
‫یه نفری...
‫توی زندگیم هست...
‫که خیلی ازش خوشم میاد.
‫اما...
‫اون از من خوشش نمیاد.
‫اون کیه؟
‫نمی‌تونم بهت بگم.
‫حتی به من؟
‫آره.
‫ژی‌ژی ناراحته.
‫ژی‌ژی خیلی ناراحته.
‫به خاطر...
‫اون آدمی که ازش خوشت میاد؟
‫مطمئنی نمی‌تونی بهم بگی اون کیه؟
‫پس بهم بگو...
‫چه‌جور آدمیه.
‫باهات خوب رفتار می‌کنه؟
‫در این حد رو می‌تونی بهم بگی، درسته؟
‫اون...
‫چی؟
‫نمی‌دونم چطور بیان کنم.
‫منظورت چیه؟
‫خیلی مهربونه.
‫با منم خیلی مهربونه.
‫ولی با همه مهربونه.
‫با همه آدم‌ها مهربونه.
‫خیلی اجتماعیه.
‫پس قلبتو شکسته.
‫اگه این‌طور آدمیه،
‫دیگه کاریش نداشته باش.
‫می‌تونی؟
‫سانگ ژی.
‫پس از این‌جور آدمی خوشت میاد.
‫چرا من مثل اون نشم؟
‫و فقط و فقط با تو مهربون میشم.
‫این‌جوری، سانگ ژی ما...
‫دیگه احتمالا ناراحت نباشه.
‫اینکه اجازه بدی ‫یه نفر دیگه مراقبت باشه
‫خیلی منو بهم می‌ریزه.
‫اگه چیزی نگی،
‫یعنی آره.
‫وضعیتم بهتر شده.
‫بدهی‌هامو تسویه کردم.
‫شخصیت خیلی خوبی دارم.
‫تنها مشکل اینه که
‫یه‌کم از تو بزرگ‌ترم.
‫وقتی ۲۱ ساله‌ام بود،
‫اون‌موقع فکر می‌کردی ‫خیلی سنم بالاست و پیرم.
‫الان رندش کنم،
‫تقریبا ۲۰ ساله‌ات شده.
‫سانگ ژی بزرگ شده.
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫بالا آوردم.
‫روی جاشو بالا آوردم.
‫اون...
‫اون گفت...
‫فراموشش کن.
‫به یه آدم ناخوش...
‫می‌تونست چی بگه؟
‫[برادر ۲]
‫بیداری؟
‫به هم اتاقیت گفتم ساعت ۹ بیدارت کنه.
‫الان همه بلیت‌ها فروش رفته.
‫نمی‌تونی پروازتو عوض کنی.
‫باید بیدار بشی
‫وگرنه نمی‌تونی بری خونه.
‫بیدار شدی زیاد آب بخور.
‫ساعت ده میام دنبالت
‫و می‌برمت فرودگاه.
‫- بیدار شدی. ‫- بالاخره بیدار شدی، سانگ‌سانگ.
‫آره.
‫حالت چطوره؟
‫- آروم باش. ‫- مراقب سرت باشه.
‫پسری که دیشب آوردت
‫دوست داداشت، خاطرخواهت،
‫همونیـه که قبلا گفتی؟
‫خودشه؟
‫گفتی خوشتیپه،
‫اما نگفتی انقدر خوشتیپه!
‫گفته بودم.
‫از کجا می‌دونستم
‫انقدر خوش قیافه‌ست؟
‫در مقایسه با چن شیانگ،
‫چن شیانگ خیلی ضعیفه.
‫اصلا شباهت ندارن. ‫تو بگو یه ذره.
‫راستی،
‫دیروز وقتی منو آورد،
‫به نظر...
‫ناراحت میومد؟
‫نه.
‫غمگین بود؟
‫- نه. ‫- نه.
‫به نظر من خیلی خوب و عادی بود.
‫غمگین؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫کاری کردی؟
‫- هیچی. ‫- کاری کردی؟
‫هیچی.
‫کاری نکردم؟ باورم نمیشه.
‫کاری نکردم.
‫به هر حال، شما باید حواستون به من باشه.
‫دیگه نباید نوشیدنی بخورم.
‫اگه لب بزنم، سگ میشم.
‫- راست میگی. ‫- چیکار کردی؟
‫گفتی دوستش داری؟
‫نخیر، اصلا. ‫عمرا چنین کاری کنم.
‫- چرا انقدر آتیشی شدی؟ ‫- حتما گفتی.
‫حتما ابراز علاقه کردی!
‫- درست میگم؟ ‫- اعتراف کردی؟
‫اگه اعتراف کرده بودم،
‫امروز احتمالا بیدار نمی‌شدم.
‫- پس چیکار کردی؟ ‫- باهاش چیکار کردی؟
‫- تعریف کن. زود باش. ‫- هیچی!
‫- من... ‫- امکان نداره بالا آورده باشه.
‫- غیر ممکنه. ‫- بالا نیوردی، نه؟
‫واقعا بالا آوردی؟
‫واقعا...
‫روی اون بالا آوردی؟
‫خب...
‫باید وسایلمو جمع کنم.
‫برم چمدون جمع کنم.
‫پس بالا آورده.
‫رو پسره بالا آورده.
‫سانگ‌سانگ، روی خاطرخواهت بالا آوردی؟
‫صبح بخیر، جاشو.
‫صبح بخیر.
‫من چمدونتو می‌برم.
‫جیانگ مینگ.
‫- صبح بخیر. ‫- حالت خوبه؟
‫دیشب خیلی نوشیدنی خوردی.
‫من خوبم.
‫کاری داری؟
‫دیشب تو حال خودت نیست.
‫نمی‌دونم
‫هنوز یادته چی گفتم یا نه.
‫ببخشید.
‫یادم نمیاد.
‫من...
‫سلام.
‫راحت باشید، صحبت کنید.
‫ببخشید سانگ ژی.
‫نمی‌دونستم داداشت اینجاست.
‫چیزی نیست.
‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫راستش، می‌خواستم شب سال جدید بهت بگم،
‫اما اون شب نیومدی.
‫دیشب،
‫توی کافه آهنگ خوندم.
‫- آهنگ؟ ‫- واسه تو بود...
‫آره.
‫توی کافه گیتار زدم و آواز خوندم.
‫حتی گیتار زدی و خوندی.
‫تمرین کرده بودم ‫واسه تو اجرا کنم.
‫واسه من؟
‫خیلی وقت بود اون آهنگ رو...
‫آماده کردم.
‫ممنون.
‫سانگ ژی.
‫من ازت خوشم میاد.
‫می‌خوام اینو بدونی.
‫خوبه...
‫آدم‌ها ازت خوششون بیاد.
‫قبل اینکه مودبانه ردش کنی
‫می‌تونی ازش تشکر کنی که از تو خوشش میاد.
‫ممنون که از من خوشت میاد.
‫درک می‌کنم.
‫هر چند...
‫من از یه نفر دیگه خوشم میاد.
‫پس...
‫عذر می‌خوام.
‫عیبی نداره.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫بعد این پیشنهاد...
‫هنوز هم دوستیم، درسته؟
‫البته.
‫این صبحونه رو تو جاده بخور.
‫باشه.
‫ممنون.
‫برو سوار شو. ‫داداشت منتظره.
‫پس من میرم.
‫خداحافظ.
‫خوشمزه‌ست؟
‫پس بازم بخور.
‫بعدا ازت یه سوال دارم.
‫دیروز رفتیم کافه چون...
‫چون ما...
‫برنامه‌ ریخته بودیم بعد امتحان‌ها...
‫بریم خوش بگذرونیم.
‫اون کافه هم نزدیک بود
‫به دانشگاه،
‫پس اکثرا دانشجوها بودن.
‫اصلا خطرناک نبود.
‫تازه، می‌دونی که..
‫من معمولا زیاد نوشیدنی نمی‌خورم.
‫- خب... ‫- با کی رفتی؟
‫هم اتاقی‌هام.
‫من فقط اون‌ها رو می‌شناسم.
‫هم اتاقی‌هات؟
‫پس اون پسره که دیروز ‫باهات اومده بود بیرون کافه چی؟
‫همونی که قدش ۱۹۵ئه
‫و الان بهت همبرگر داد.
‫اونم هم اتاقیته؟
‫نه، دوست هم اتاقیمه.
‫همونه؟
‫منظورت چیه؟
‫همونی که ازش خوشت میاد.
‫اونه؟
‫آره؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫این چیه؟
‫بهم صبحونه داد.
‫بیف برگره؟
‫نمی‌تونی بخوری. من می‌خورم.
‫ببخشید، جاشو.
‫دیروز روت بالا آوردم، آره؟
‫خواب ندیدم، درسته؟
‫انقدر گرسنه‌ات بود؟
‫نه.
‫نظرت چیه اون لباس‌های کثیفو بهم بدی؟
‫می‌شورمشون و بهت میدم.
‫دیشب خیلی نوشیدنی خورده بودی.
‫عیبی نداره.
‫می‌دونستم امروز نشئه‌ای،
‫واست میوه گرفتم.
‫رفتیم فرودگاه واست نوشیدنی داغ می‌خرم.
‫ممنون.
‫بریم دیگه.