‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگرفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫دستبند با اول اسم و فامیلم.
‫یعنی چی؟
‫دستبند گرفتن به عنوان هدیه ‫چه معنایی دارد؟
‫«دستبند به معنی عشق ارزنده است
‫هدیه‌ای است برای عشاق»
‫عشق؟
‫[قبل از خرید دستبند، ‫از علاقه‌مندی‌های مخاطب خود مطمئن شوید]
‫«از یه بزرگ‌تر بگیری،
‫به معنی اهمیت همیشگیه.»
‫باشه، فهمیدم.
‫بیا.
‫اومدین خونه.
‫چمدونتو جمع کردی؟
‫هنوز نه.
‫هنوز جمع نکردی؟
‫بعدا جمع می‌کنم.
‫منتظر بودی بیام خونه ‫تا خودم واست جمع کنم؟
‫نه.
‫ضمنا، مامان و بابا.
‫جاشو فردا صبح میاد دنبالم
‫تا با همدیگه بریم فرودگاه.
‫پروازمون یکیه،
‫با همدیگه برمی‌گردیم ایها.
‫چه تصادفی.
‫فردا صبح می‌تونید راحت بخوابید.
‫باشه، خوبه.
‫- پس... ‫- تازه فردا نمی‌تونیم ماشین رو بیرون ببریم.
‫آره، درسته.
‫خب، وقتی رسیدی
‫یادت باشه همیشه زنگ بزنی.
‫نه، وقتی رسیدی تماس تصویری بگیر.
‫می‌دونم.
‫تماس تصویری، باشه؟
‫شب بخیر.
‫شب بخیر. دختر خوب.
‫- شب بخیر. ‫- دلم واست تنگ میشه.
‫- برید استراحت کنید. ‫- باشه.
‫- خوابم میاد. ‫- باشه. بابات خیلی نوشیدنی خورده.
‫- خداحافظ. ‫- باشه، خداحافظ.
‫زود بخواب، باشه؟
‫خداحافظ.
‫[بلیت نانوو به ایها، ۹:۵۰ تا ۱۲:۴۵]
‫[با موفقیت کنسل شد]
‫[تایید]
‫[بلیت نانوو به ایها، ۸:۲۰ تا ۱۰:۱۰]
‫[تایید پرداخت]
‫[پرداخت ناموفق]
‫[پرواز نانوو به ایها، ‫هیچ نتیجه‌ای پیدا نشد]
‫[بلیت‌های پرواز]
‫[برنامه‌سازان بازی‌های رویایی]
‫دوستان، ببخشید مزاحم شدم.
‫فردا یه جلسه‌ی مهم
‫توی ایها دارم و باید شرکت کنم.
‫باید بلیت پرواز بگیرم.
‫میشه
‫لطفا روی لینک کلیک کنید ‫و کمک بدید بلیت بخرم؟
‫ممنون.
‫[با دوستان خود به اشتراک بگذارید ‫تا بعنوان کاربر ویژه سریع‌تر بلیت رزرو کنید]
‫[بلیت نانوو به ایها، ۸:۲۰ تا ۱۱:۱۵]
‫صبح بخیر.
‫جاشو، دیشب خوب نخوابیدی؟
‫دیروز چند تا کار داشتم باید انجام می‌دادم.
‫صبحونه‌ات.
‫ممنون.
‫هدیه‌ای که بهت دادم کجاست؟
‫دوستش نداری؟
‫بری.
‫جاشو، صبحونه نخوردی؟
‫نه.
‫پس اینو بخور.
‫ممنون.
‫آب‌میوه‌ی خالی کافیته؟
‫آره.
‫دهنتو باز کن.
‫بخور.
‫صبر کن.
‫ممنون.
‫بیا.
‫دوان جاشو؟
‫یوان لانگ هستم. ‫با هم دبیرستان می‌رفتیم.
‫- یوان لانگ! ‫- آره!
‫- خیلی وقت میشه ندیدمت. ‫- آره، خیلی وقته.
‫بشین.
‫الان چند سال شده؟
‫همین تازگی‌ها تجدید دیدار داشتیم.
‫چرا نیومدی؟
‫اون زمان درگیر کار بودم،
‫نتونستم بیام.
‫جیانگ یینگ گفت
‫که توی کارت حرفه‌ای هستی ‫و خیلی سرت شلوغه.
‫درآمد خیلی خوبی داری، آره؟
‫بدک نیست.
‫خانمته؟
‫نه، ببخشید.
‫شنیده بودم
‫که تو و جیانگ یینگ با همدیگه هستید.
‫من و جیانگ یینگ؟
‫کی بهت گفته؟
‫با هم نیستید؟
‫یادم نمیاد کی بهم گفته.
‫اشتباه کردم.
‫ببخشید.
‫بدون فکر کردن حرف زدم.
‫حرف الکی زدم.
‫من باید برم سوار بشم.
‫اول من میرم.
‫می‌بینمت. ‫واسه تجدید دیدار بعدی بیا، باشه؟
‫می‌بینمت.
‫خب...
‫جیانگ یینگ کیه؟
‫همون زنی که موقع شامِ...
‫شب سال نو دیدیمش.
‫چیز خاصی نیست.
‫خودت دیدی چطوری باهام رفتار کرد.
‫چطور ممکنه با اون باشم؟
‫تازه،
‫قبلا بهت قول ندادم؟
‫اگه با یکی وارد رابطه بشم،
‫اول به تو معرفیش می‌کنم.
‫اما یادم هست ‫که قبلا پای یه زن دیگه درمیون بوده.
‫دبیرستان که بودم
‫اومدم ایها.
‫با اون اومده بودی...
‫فرودگاه.
‫فکر کردی چیزی بین ماست؟
‫نه.
‫فقط...
‫می‌پرسم.
‫خب...
‫قولی که بهم داده بود رو فراموش نکرده.
‫بهم دروغ نگفت.
‫من اشتباه برداشت کرده بودم.
‫[فصل چهاردهم - ارتباط زیباترین پیش‌بینی]
‫خداحافظ.
‫کِی رسیدی؟
‫ده دقیقه از تو زودتر رسیدم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫تو رو دید؟
‫از کدوم هویتش استفاده کرد ‫تا تو رو ببینه؟
‫مطمئن نیستم.
‫مطمئن نیستی؟ مگه میشه؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫بهم گفت...
‫چند سال میشه با کسی قرار نذاشته.
‫خودش این‌ها رو بهت گفت؟
‫فکر کنم.
‫پس از چی مطمئن نیستی؟
‫وی‌وی،
‫یادت میاد بهت چی گفته بودم؟
‫طرز صحبت و شخصیت اون
‫یه جورایی...
‫ولی فکر می‌کنم
‫این اواخر یه‌کم عجیب شده.
‫عجیب شده؟
‫از قبل هم عجیب‌تر شده.
‫حس می‌کنه...
‫این حس رو بهم میده
‫که ممکنه نسبت به من حس داشته باشه...
‫شاید دارم زیاد فکر می‌کنم
‫یا خیلی حساسیت به خرج میدم.
‫فکر می‌کنی...
‫- اونم از تو خوشش میاد؟ ‫- نه.
‫خب، نه واقعا.
‫پس چی؟
‫شاید یه ذره.
‫خدای من، خیلی بزدلی.
‫چرا انقدر می‌ترسی به زبون بیاری؟
‫مگه چه ویژگی بدی داری؟
‫فقط فکر می‌کنم...
‫که رابطه‌ی ما غیر ممکنه.
‫همیشه این احساس رو داشتم
‫چون که از اون خوشم میاد.
‫پس حتی وقتی یه کار معمولی انجام میده،
‫نیتشو جور دیگه برداشت می‌کنم.
‫سانگ‌سانگ.
‫پیشرفت تازه نیست.
‫من با این حس آشنایی دارم.
‫با توجه به رابطه‌مون،
‫تغییر راحت نیست.
‫سانگ‌سانگ، بهم بگو.
‫دقیقا نگران چی هستی؟
‫اگه اون غریبه بود
‫یا یه نفر که از بچگی من رو نمی‌شناخت،
‫بدون شک می‌رفتم دنبالش
‫اگه انقدر ازش خوشم میومد.
‫حتی اگه به معنی طرد شدن
‫یا رد شدن باشه،
‫نمی‌ترسیدم.
‫ولی چون اون از بچگی منو می‌شناسه،
‫ممکنه واقعا نسبت به من حس خاصی داشته باشه؟
‫چطوری تو رو از بچگی می‌شناسه ‫و بزرگ شدنتو به چشم دیده؟
‫در بهترین حالت،
‫مثل یه برادر بزرگ بوده ‫که توی بچگی اونو دیدی.
‫بذار نظرمو بهت بگم.
‫گوش میدی، باشه؟
‫از دیدِ یه شاهد به این مسئله نگاه می‌کنم.
‫هر دوی شما
‫بالغ هستید، درسته؟
‫حتی اگه اون ‫چهار یا پنج سال از تو بزرگ‌تر باشه،
‫خب چه ایرادی داره؟
‫تو جامعه‌ی امروز،
‫حتی هشت سال فاصله‌ی سنی ‫مسئله‌ی عجیبی نیست،
‫چه برسه به پنج سال.
‫تازه،
‫از نظر هیچ‌کس عجیب نیست.
‫فقط خودت عجیب می‌بینی.
‫واسه چی انقدر مرددی؟
‫خب به نظر تو باید چیکار کنم؟
‫اول از همه،
‫این موضوع رو از ذهنت بیرون کن
‫که ازت بزرگ‌تره.
‫به طور طبیعی
‫باهاش حرف بزن.
‫فهمیدی؟
‫طبیعی صحبت کنم.
‫و دوما...
‫اگه اون قدمی برنداره، ‫منم کاری نمی‌کنم.
‫اون اگه یه قدم برداره، ‫اول من میرم جلو.
‫فهمیدی؟
‫با دقت بهش فکر کن.
‫باید چمدونمو باز کنم.
‫اگه اون قدمی برنداره، ‫منم کاری نمی‌کنم.
‫اون اگه یه قدم برداره،
‫اول من میرم جلو.
‫چطوری باهاش آشنا شدی؟
‫بیرون بودیم آشنا شدیم.
‫کجا؟
‫تو کافه.
‫وقتی نوشیدنی خورده بودی، ‫بهم گفتی
‫اونو یه جایی دیدی.
‫آره.
‫توی کارائوکی آشنا شدیم.
‫انگار همچین آدمی وجود نداره.
‫ممکنه خود من باشم؟
‫سلام شنلان.
‫به چینگ فی زنگ بزن.
‫[چینگ فی]
‫سلام، چه خبر؟
‫الان کار دارم. چی شده؟
‫خیلی باهوشی.
‫اون مردی که دختره گفت ازش خوشش میاد
‫به احتمال زیاد خودم باشم.
‫واقعا؟ درست گفتم!
‫می‌دونستم تویی.
‫همین که گفتی تو هوا زدم.
‫چون خیلی باهوشی، ‫ازت یه سوال دیگه دارم.
‫چطوری دل زنتو بردی؟
‫خب، به خاطر شخصیت جذابم.
‫چرا؟ می‌خوای دلشو بدست بیاری؟
‫راحت پیش برو. ‫از تو خوشش میاد، مگه نه؟
‫مستقیم اعتراف کن.
‫نه، باید دلشو بدست بیارم.
‫تازه، خانمم...
‫همیشه این احساس رو داشته
‫که بعیده من ازش خوشم بیاد.
‫پس باید باهاش روراست باشم
‫تا خوشحال‌تر بشه.
‫خانمت؟
‫هیچی نشده شد خانمت؟
‫خبر داره
‫که تو از اون خوشت میاد؟
‫هنوز نمی‌دونه.
‫پس باید تظاهر کنم که منم نمی‌دونم.
‫باید ظاهرشو حفظ کنم.
‫ازت کاملا انتظار میره.
‫کِی قصد داری بهش بگی؟
‫فقط بهم بگو...
‫چطور دل زنتو بردی.
‫الان کار دارم، رفیق.
‫انقدر اذیتم نکن. ‫بعدا حرف می‌زنیم، باشه؟
‫یادت نره.
‫باشه، خداحافظ.
‫[دوان جاشو]
‫اون زنی
‫که توی فرودگاه دیدی...
‫[جاشو]
‫داره حرکتشو می‌زنه.
‫منم باید حرکتمو بزنم؟
‫آره.
‫- الان؟ چیکار کنم؟ ‫- آره، الان.
‫اول جواب بده.
‫زود باش جواب بده.
‫- باید برم بیرون. ‫- نه، همین جا جواب بده. همین جا.
‫زود جواب بده.
‫زود باش، وگرنه قطع می‌کنه.
‫الو؟
‫چرا انقدر دیر جواب دادی؟
‫سرت شلوغه؟
‫نه.
‫جریان چیه؟
‫بعدا بهت میگم.
‫کِی آزادی؟
‫چرا؟ چی شده؟
‫هیچی.
‫فقط می‌خوام دعوتت کنم رستوران.
‫رستوران.
‫می‌خواد باهاش قرار بذاره.
‫ممکنه؟
‫حتما.
‫تازه من هنوز یه غذا بهت بدهکارم.
‫منظورت چیه؟
‫میگی
‫که این غذایی که می‌خوام دعوتت کنم رو...
‫با بدهی آخرت یکی می‌کنی و صافش می‌کنی؟
‫معامله خیلی خوبیه.
‫خب کِی وقتت آزاده؟
‫شنبه. نه، صبر کن.
‫جمعه چطوره؟
‫آخه شنبه باید با هم‌کلاسی‌هام برم
‫کتاب‌خونه درس بخونم.
‫باشه.
‫پس...
‫ساعت...
‫و اسم رستوران رو واست می‌فرستم.
‫باشه.
‫همین دیگه.
‫خداحافظ.
‫جریان چیه؟
‫به ما دو تا هم بگید.
‫خاطرخواه سانگ ژی
‫باهاش قرار گذاشت!
‫- واقعا؟ ‫- خاطرخواهش؟
‫منظورت همونیه که
‫مخفیانه ازش خوشت میومد،
‫توی استودیوی بازی‌سازی کار می‌کرد،
‫و خیلی خوشتیپه،
‫و روش بالا آوردی؟
‫خب، لازم نبودی بگی...
‫روش بالا آوردم.
‫باشه.
‫ازم خواست بریم بیرون غذا بخوریم.
‫- عالیه. ‫- داره جواب میده، سانگ‌سانگ!
‫خاطرخواه مخفیت داره واقعی میشه!
‫منظورت چیه؟
‫غریبه که نیستیم.
‫تو و جیانگ مینگ چی میشید؟
‫شما دو تا...
‫من و اون؟
‫ما فقط دوست معمولی هستیم.
‫خیلی واضح بهش گفتم.
‫سانگ‌سانگ خیلی جذابه.
‫یه دفعه گفت بیا بریم بیرون.
‫نکنه می‌خواد عشقش رو اعتراف کنه؟
‫اعتراف کنه؟
‫بعیده.
‫فکر کنم فقط می‌ریم غذا بخوریم.
‫چرا که نه؟
‫- مطمئنم... ‫- یه دقیقه صبر کن.
‫چون اون حرکتشو زده،
‫قطعا یه غذای ساده نیست.
‫باید کاملا آماده باشی.
‫- راست میگه. ‫- فهمیدی؟
‫موهاتو قشنگ کن و لباس شیک بپوش.
‫[چهارده مارس، چهارشنبه]
‫[قولی که بهم داده بود رو فراموش نکرده.]
‫[من اشتباه برداشت کرده بودم.]
‫با مهندس تضمین کیفیت ‫چند بار برنامه رو اجرا کردیم.
‫فرآیند کلی سیستم پیشرفت سلستیال
‫کاملا کار می‌کنه.
‫میزان پاسخ ان‌پی‌سی‌ها...
‫از قبل واقعی‌تره.
‫هر چند، توانایی تعمیم هوش مصنوعی
‫هنوز خیلی قدرتمند نیست.
‫داوانگ، فکری نداری؟
‫هر چند که هنوز آزمایش بتا رو انجام ندادیم،
‫با توجه به سطح تمامیت،
‫هنوز به سیستم پیشرفت سلستیال ایمان دارم.
‫چی؟
‫فقط دارم نظرم رو صادقانه میگم، خب؟
‫بعلاوه،
‫هنوز جای پیشرفت وجود داره.
‫باید داده زبانی بیشتری رو اضافه کنیم
‫و پایگاه داده زبانی‌مون رو گسترش بدیم،
‫تا بازیکن‌ها احساس کنن
‫که همه شخصیت‌های دنیای بازی ما ‫واقعا وجود دارن.
‫باشه.
‫پس بانک اطلاعاتی آموزشی‌مون رو...
‫بر اساس پروفایل بازیکن‌ها
‫و نقاط صحبت‌شون گسترش میدیم.
‫سخت کار می‌کنیم
‫تا هوش مصنوعی ‫واقع‌بینانه‌تر و متقاعد کننده‌تر باشه.
‫ماه آینده،
‫بازیکن‌ها رو برای آزمایش دمو دعوت می‌کنیم.
‫تا انتشار بازی چند ماه فاصله داریم.
‫به کارتون ادامه بدید.
‫ممنون، دوستان.. ‫من دیگه میرم.
‫ممنون، داوانگ. خداحافظ.
‫جاشو...
‫بدون شک خیلی با استعداده.
‫امروز خیلی خوشتیپ شده.
‫چی؟
‫امروز خفن شدی، جاشو.
‫جدی کار کن.
‫اومد.
‫آماده‌ای؟
‫الان میام پایین.
‫سانگ‌سانگ، اولین قرارته.
‫قرار نیست.
‫فقط میریم غذا بخوریم.
‫- درسته. ‫- فقط غذا می‌خورید.
‫خوشگل شدی.
‫اگه برم،
‫احساس تنهایی نمی‌کنید؟
‫اصلا. برو.
‫خوشگله.
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- مراقب خودت باش. ‫- قرار خوبی داشته باشی.
‫انگار دارم دخترمو شوهر میدم.
‫چی شده؟
‫امروز خوشگل شدی.
‫شب میریم رستورانی
‫که آخرین بار رفته بودیم.
‫می‌خوام به یکی معرفیت کنم.
‫کسی دیگه‌ای میاد؟
‫حالا می‌فهمی.
‫بریم.
‫قبلا بهت قول ندادم؟
‫اگه با یکی وارد رابطه بشم،
‫اول به تو معرفیش می‌کنم.
‫اگه وارد رابطه شده باشه،
‫نباید صندلی جلو بشینم.
‫جلو نمی‌نشینی؟
‫کمربندتو ببند.
‫امروز انگار حالش خوبه.
‫واقعا می‌خواد منو به عشقش معرفی کنه؟
‫بذارید معرفی کنم.
‫ایشون سیونـه،
‫تهیه‌کننده‌ی رویای جیانگهو و مافوق من.
‫ایشون سانگ ژیه.
‫- از آشنایی‌تون خوشوقتم. ‫- از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫بفرمایید بشینید.
‫بشین.
‫با اون اومده بودم فرودگاه
‫دنبال تو.
‫منو یادت هست؟
‫آره، یادم میاد.
‫همیشه می‌شنوم که شیائو دوان ‫از تو تعریف می‌کنه.
‫شنیدم دانشگاه ایها درس می‌خونی.
‫آره.
‫آخرین باری که دیدمت،
‫هنوز دبیرستان بودی.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫باید گرسنه‌ات باشه. بیا.
‫هر چی دوست داری سفارش بده.
‫راحت باش.
‫سیون، تو سفارش دادی؟
‫آره، من چند تا چیز سفارش دادم.
‫ببین چی دوست داری بخوری.
‫جاشو.
‫می‌خوای چی بخوری؟
‫چرا اول تو و سیون سفارش نمی‌دین؟
‫من میرم سرویس بهداشتی.
‫باشه.
‫فعلا این‌ها رو سفارش میدم.
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫آخرین بار،
‫وقتی توی فرودگاه دیدمت
‫فرصت نشد درست باهاش صحبت کنم.
‫معذرت می‌خوام که اون زمان
‫اومدی فرودگاه و به زحمت افتادی.
‫زحمت نبود.
‫نباید با جاشو میومدم.
‫اما درست فکر نکردم.
‫فقط می‌خواستم کمک بدم.
‫اون روز شیائو دوان یه‌کم تب داشت.
‫می‌خواستم بگم شوهرم اونو برسونه،
‫ولی خیلی دقیقه نودی ‫با یه مشتری واسش جلسه پیش اومد،
‫برای همین من جاشو رو رسوندم.
‫اون روز حالش خوب نبود،
‫برای همین منم از ماشین پیاده شدم ‫تا تو رو پیدا کنم.
‫بعدا، حتی گفت
‫می‌ترسیده یه وقت معذب بشی
‫که یه غریبه باهاش اومده،
‫برای همین ازم خواست اول من برم.
‫واسه همین رفتم
‫بدون اینکه بهت چیزی بگم.
‫نه، عیبی نداره.
‫اولش، فکر می‌کردم
‫بچه‌ی فامیل‌شون بودی
‫چون اون روز خیلی عصبانی بود.
‫وقتی توی دستشویی گریه می‌کردی،
‫هنوز داشت در موردش حرف می‌زد.
‫سرویس اون طرفه.
‫برو.
‫بعدا میریم یه ناهار خوشمزه می‌خوریم.
‫چیزی نیست.
‫یادم افتاد به...
‫اولین باری که دیدمش.
‫داشت با برادرش کشتی می‌گرفت
‫و تقی به توقی می‌خورد اشکش درمیومد.
‫بزرگ‌ترین نگرانیش توی گذشته
‫احتمالا این بوده ‫که توی مدرسه به دردسر بیفته.
‫ولی الان،
‫وقتی دیدم جلوی گریه‌شو گرفته،
‫قلبم هزار تیکه شد.
‫رفتار دختر بچه‌‌ها این‌جوریه.
‫بالاخره بزرگ میشن.
‫نگران نباش.
‫خب...
‫در این مورد صحبت کردن.
‫راستش فکر می‌کردم...
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫شیائو دوان
‫مرد خوبیه.
‫جوون و آینده‌داره.
‫خوش‌قیافه هم هست.
‫مهم‌ترین نکته اینجاست
‫از وقتی اونو می‌شناسم،
‫مجرده
‫و توی هیچ رابطه داغونی نبوده.
‫راستش،
‫خیلی کنجکاوم بدونم
‫آخر سر با چه زنی وارد رابطه میشه.
‫بیا، یه‌کم آب بخور.
‫ممنون.
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫امروز قرار بود گروهی غذا بخوریم.
‫این رستوران نمره‌های خوبی گرفته بود،
‫تصمیم گرفتم بقیه رو بیارم.
‫جاشو، اون کیه؟
‫- اون کیه؟ ‫- اون کیه؟
‫معرفیش کن.
‫یه دوسته.
‫یه دوست؟
‫- چه نوع دوستی؟ ‫ - بگو ببینم.
‫گفت دوست،
‫نگفت خواهر.
‫قدیم‌ها، همیشه بهم می‌گفت خواهر
‫یا بچه‌ی فامیل و آشنا.
‫شیائو دوان، معرفی کن.
‫زود باش.
‫دوستم سانگ ژی.
‫دانشگاه همین جا درس می‌خونه.
‫لی شون،
‫مشاور میان افزار شرکت
‫و همسر سیون.
‫لی شون هستم.
‫سلام، لی شون.
‫سلام، من جا یانگ هستم،
‫برنامه‌نویس جونیورِ جاشوام.
‫- سلام. ‫- سلام، منو شابای صدا کن.
‫سلام، من ژنگ سن هستم.
‫منم برنامه‌نویس جونیورِ جاشوام.
‫سلام، من شابو هستم.
‫- سلام. ‫- سلام، من شیاومی هستم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫فکر کردم اومدید غذا بخورید. ‫برید دیگه.
‫صبر کن. ‫چرا با همدیگه غذا نخوریم؟
‫دورهمی شرکته.
‫چون دوست جاشو هستی، تو هم بیا.
‫ببخشید.
‫- می‌تونیم میزها رو یکی کنیم؟ ‫- بیاید کمک.
‫میزها رو بذارید کنار همدیگه.
‫من کمک میدم.
‫منو لطفا.
‫نظرت چیه بریم یه جایی غذا بخوریم؟
‫میشه؟
‫لی شون، سیون، ‫ما یه جای دیگه برنامه داریم.
‫نوش جان. ‫ما دیگه میریم.
‫نمی‌مونید غذا بخوریم؟
‫شما بخورید.
‫خداحافظ، سیون. ‫خداحافظ، لی شون.
‫- دارید میرید؟ ‫- چرا نمی‌مونید؟
‫- جاشو، چرا میری؟ ‫- چرا رفت؟
‫دوست داری چی بخوری؟
‫یه جا رزرو می‌کنم.
‫هنوز گرسنه‌ام نیست.
‫جاشو.
‫دیگه نیایم این رستوران.
‫انگار دست تقدیر نمی‌خواد ‫ما اینجا غذا بخوریم.
‫فقط می‌خواستن دورهم باشیم.
‫قصد آزار و اذیت نداشتن.
‫می‌دونم.
‫خودِ رستوران رو گفتم.
‫باشه.
‫یه جای دیگه رو پیدا می‌کنیم غذا بخوریم.
‫جاشو.
‫تو به سیون گفتی بهم توضیح بده؟
‫بهت گفت؟
‫آره، بهم گفت.
‫جاشو.
‫مگه همون موقع
‫توی فرودگاه بهم نگفتی؟
‫من حرفتو باور کردم.
‫واقعا؟
‫می‌دونم.
‫دخترهای همسن تو
‫همیشه دوست دارن ‫حس ششم عجیبشون رو باور کنن.
‫و دلم نمی‌خواد سوء تفاهم بوجود بیاد.
‫وگرنه...
‫بعدا مشکل پیش میاد.
‫خب بعدا کجا بریم؟
‫خب،
‫اگه دلت غذا نمی‌خواد،
‫نظرت چیه بریم سینما؟
‫جدیدا یه انیمه رو اکران کردن.
‫اتفاقا یه سینما این اطراف هست.
‫باید جلوتر باشه.
‫هنوز یه ربع وقت داریم.
‫نمی‌خواد عجله کنیم.
‫جاشو، می‌تونم نوشیدنی بگیرم؟
‫حتما. چی می‌خوای؟
‫- یه چایی اولونگ هلو سفید. ‫- خوش آمدید.
‫با ۳۰ درصد شکر.
‫یه چایی اولونگ هلو سفید ‫با ۳۰ درصد شکر.
‫بزرگ و داغ باشه.
‫[یو شین]
‫- چطور پیش میره؟ ‫- چیز دیگه‌ای میل ندارید؟
‫نه، ممنون.
‫فقط یه لیوان؟
‫بله. چقدر میشه؟
‫اینجا کد رو اسکن کنید.
‫یه چایی اولونگ هلو سفید داغ ‫با ۳۰ درصد شکر.
‫حساب کردم.
‫ممکنه...
‫دیر برگردم.
‫- دیر میاد. ‫- دیر؟ دقیقا ساعت چند؟
‫وضعیت چطوره؟
‫وایسا ازش بپرسم.
‫خب...
‫یعنی موفقیت آمیز بوده؟
‫- کلا برنگرد. ‫- جدی؟
‫یه خبری هست!
‫من درست گفتم؟ اعتراف کرد؟
‫نه.
‫داریم میریم سینما.
‫میرید انیمه ببینید؟
‫- مگه قرار نبود با هم ببینیم؟ ‫- به کی پیام میدی؟
‫هم اتاقی‌هام.
‫سلام، چایی اولونگ هلو سفیدتون آماده‌ست.
‫همین جا می‌خورید یا بیرون‌بره؟
‫- همین جا. ‫- همین جا می‌خوریم.
‫بیا.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- روز بخیر. ‫- میشه بندازید سطل زباله؟
‫حتما.
‫تو نوشیدنی نمی‌خوری؟
‫رفتیم سینما
‫یه بطری آب می‌خرم.
‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫غیر از این ازت انتظار نمی‌رفت.
‫یعنی چی؟
‫هیچی. ‫خیلی سالم غذا می‌خوری.
‫سالم؟
‫چی شده؟
‫چرا شیر چایی دادن؟
‫شیر چایی؟
‫واقعا شیر چاییه.
‫سفارش رو اشتباه دادن.
‫نگو که به شیر چایی حساسیت داری.
‫به شیر حساسیت دارم.
‫ولی ایرادی نداره. ‫یه قلپ بیشتر نخوردم.
‫حالت بد نشده؟
‫نه.
‫همین جا صبر کن.
‫میرم واست یکی دیگه بگیرم.
‫واقعا حالت خوبه؟
‫واست چایی خریدم.
‫باشه. ممنون.
‫صورتت چی شده؟
‫کهیر زدی.
‫با دست به صورتت نزن.
‫می‌برمت بیمارستان.
‫نه، دارو می‌خرم خوب میشم.
‫به حرفم گوش بده.
‫- بریم. ‫- صبر کن.
‫فیلم چی میشه؟
‫بعدا نگاه می‌کنیم.
‫چرا باید امروز این‌جوری می‌شد؟
‫- ممنون. ‫- حتی نتونستیم بریم فیلم نگاه کنیم.
‫چقدر کلافه کننده.
‫بیا. دارو بخور.
‫باید بهتر بشی.
‫دکتر گفت دو تا بخور.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫سیون.
‫چه تصادفی.
‫چطور؟
‫داشتم میومدم شرکت یه کیک دیدم،
‫واسه تو خریدم.
‫چی می‌خوای؟
‫سیون.
‫جمعه بیکاری؟
‫می‌خوام غذا مهمونت کنم
‫و ازت درخواست یه لطف دارم.
‫چه لطفی؟
‫خب، اون دختره رو یادت میاد
‫که قبلا رفته بودیم فرودگاه
‫و رفتیم دنبالش؟
‫بچه آشناتون.
‫ممکنه بد برداشت کرده باشه
‫که من و تو چیزی بین‌مونه.
‫می‌خوام بهم کمک کنی بهش توضیح بدم.
‫باشه، موردی نداره.
‫یه فرصت پیدا می‌کنم
‫تا سر غذا باهاش صحبت کنم.
‫ضمنا،
‫میشه اینم بهش بگی
‫که من چند ساله مجردم؟
‫باید اینو هم بگم؟
‫باشه.
‫چیز دیگه‌ای نیست؟
‫فقط همین.
‫بعد غذا می‌تونم برم؟
‫باشه.
‫نمی‌خوام آویزون باشم.
‫- دیگه میرم سر کار. ‫- باشه.
‫ممنون، سیون.
‫یه چیز دیگه.
‫دیگه می‌خوای بهش چی بگم؟
‫وقتی می‌خوای بهش بگی ‫چند ساله قرار نذاشتم،
‫میشه یه جوری بگی طبیعی به نظر برسه؟
‫- آخه... ‫- باشه.
‫نمی‌خواد به من یاد بدی.
‫دوان جاشو.
‫چرا مثل نوجوون‌های بی تجربه رفتار می‌کنی؟