‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[برگفته از رمان عشق پنهان، اثر ژو یی]
‫خاموشی خوابگاهم داره می‌رسه.
‫خوبه!
‫- من دیگه میرم. ‫- بزن آهنگ بعدی.
‫- خداحافظ. ‫- بزن آهنگ بعدی.
‫- یه آهنگ انتخاب کن. ‫- میکروفن رو بده من.
‫میگ‌مینگ، میکروفن رو بده من.
‫جیانگ یینگ؟
‫از کجا می‌دونستی که اینجام؟
‫صبر کن.
‫خبر داری که پدرش توی کما هست؟
‫نمی‌خوام دختر جوانی مثل تو
‫به بیراهه کشیده بشه.
‫قبض‌های بیمارستان پدرش
‫سالی نزدیک صد هزار یوآن میشه.
‫اون وقت و پول اضافی نداره
‫که برات هدر بده.
‫من دارم.
‫من وقت دارم که براش هدر بدم.
‫پس اینم می‌دونی
‫که پدرش موقع رانندگی یکی رو کشته.
‫اون یه قاتله.
‫خب، این چه ربطی به دوان جاشو داره؟
‫باشه.
‫تو شاید برات مهم نباشه.
‫ولی پدر و مادرت هرگز با این رابطه
‫موافقت نمی‌کنن.
‫بیخود خودتو نگران من نکن.
‫جدا فکر می‌کنی که ازت خوشش میاد؟
‫دوان جاشو به دلایل خانوادگی
‫بدون عشق و محبت بزرگ شده.
‫اگه کسی باهاش خوب برخورد کنه،
‫فکر می‌کنه از روی عشقه.
‫تو باهاش رفتار خوبی داری؟
‫اگه فکر می‌کنی که دوستت داره،
‫پس بگو از چیه تو خوشش میاد؟
‫عمیقا عاشقش شدی.
‫ولی چی میشه اگه بخوای باهاش قطع رابطه کنی؟
‫حدس بزن چی میگه.
‫فکر می‌‎کنی خیلی حساس و منطقیه؟
‫در واقعیت، هیچ اهمیتی براش نداره.
‫اون کوچکترین اهمیتی
‫به جدایی‌تون نمیده.
‫اون می‌تونه
‫هزاران دختر دیگه مثل تو پیدا کنه.
‫کاملا درست گفتم، مگه نه؟
‫- ولم کن. ‫- بنظرت چرا بهش گیر دادم؟
‫- چرا اینطوری رفتار می‌کنم؟ ‫- ولم کن.
‫پدر اون پدرم رو کشته.
‫اگه خانواده‌ت همچین چیزی رو تجربه می‌کردن،
‫مثل من رفتار نمی‌کردن؟
‫درک می‌کنم.
‫ولی پدرش بود که
‫مرتکب اشتباه شد.
‫پدرش جرمی رو مرتکب شده.
‫خودش از نظر قانونی مسئوله.
‫- اون... ‫- مجازاتش رو می‌بینه؟
‫می‌دونی که پدرش بعد تصادف از محل حادثه فرار کرده؟
‫از زندان رفتن می‌ترسیده.
‫از سرزنش شدن می‌ترسیده.
‫دست به خودکشی زد. ‫ولی در آخرسر...
‫پدرش نمرد.
‫بجاش پدر من کشته شد.
‫من بودم که این وسط مجازات شدم!
‫پس فکر می‌کنی دوان جاشو
‫هیچ دخلی در اون تصادف نداره؟
‫جیانگ یینگ.
‫دوان جاشو...
‫برای جبران اشتباه پدرش تلاشش رو نکرد؟
‫می‌دونم تو بی‌گناهی،
‫ولی...
‫مگه اونم بی‌گناه نیست؟
‫دوان جاشو دقیقا چه کار اشتباهی مرتکب شده؟
‫می‌دونی،
‫این بهونه نمیشه که بخوای بهش آسیب بزنی.
‫پدر اون پدرم رو کشته.
‫پس فکر می‌کنی دوان جاشو
‫هیچ دخلی در اون تصادف نداره؟
‫اگه خانواده‌ت همچین چیزی رو تجربه می‌کردن،
‫مثل من رفتار نمی‌کردن؟
‫بذار یه رازی رو بهت بگم.
‫من...
‫کلی قرض و بدهی دارم.
‫راستش...
‫قرض‌های من نیستن.
‫نیازی نیست برای پرداخت‌شون تو کمکم کنی.
‫پس قبلا هم...
‫اینطوری باعث شده بود دوان جاشو...
‫در حس گناه زندگی کنه؟
‫چیه توی فکری؟
‫چیزی شده؟
‫خب؟
‫دورهمی خوش گذشت؟
‫برات دسر خریدم.
‫نونه.
‫می‌خوای یکم بخوری؟
‫قشنگه.
‫اتفاقی افتاده؟
‫چرا تنهایی کنار رودخونه نشستی؟
‫باد داره میاد.
‫تو هم لباس مناسب نپوشیدی.
‫امتحانش کن.
‫خوشمزه‌س؟
‫گوشش که خوشمزه‌س.
‫حالا دماغش رو بخور.
‫بیا.
‫معنی این کار چیه؟
‫من فقط یه نون برات خریدم
‫و تو کارت بانکیت رو بهم میدی؟
‫پنج هزار یوآن موجودی داره.
‫اگه با موفقیت کارآموزیم رو تموم کنم،
‫سه هزار یوآن دیگه جمع می‌کنم.
‫اینطوری...
‫جمعا هشت هزار یوآن میشه.
‫چرا یهویی اینو به من میدی؟
‫فقط می‌خوام بگم که
‫می‌تونم باهات خوب باشم.
‫بقیه‌ی عمرت باهات خوب و مهربون باشم.
‫جدی میگم.
‫پس سانگ ژی کوچولوی ما
‫می‌خواد مراقب من باشه.
‫اینو بگیر.
‫چیه؟
‫رمز کارت بانکیم، تاریخ تولد توئه.
‫می‌تونی با پولش...
‫واسه خودت لباس‌های قشنگ بخری.
‫حالا دیگه این کارت...
‫مال من شده.
‫تو کلی پول داری.
‫خب...
‫رئیس.
‫چی دستور می‌فرمایید؟
‫تمام خواسته‌هاتون رو برآورده می‌کنم.
‫چیه؟
‫خودم می‌دونم لوس و بی‌مزه هستم.
‫بالاخره اعتراف کردی؟
‫پسش بگیر.
‫پس دادنش فایده‌ای نداره.
‫من کارت بانکی تو رو پس نمیدم.
‫منم نخواستم پسش بدی.
‫واقعا غیرمنتظره بود.
‫توی این سن و سال،
‫هنوزم کسی رو دارم که بهش تکیه کنم.
‫با اینحال،
‫نباید الکی خرجش کنی.
‫الان دیگه مال منه.
‫ولخرجی نکن. ‫باید پس‌انداز کنی.
‫برای چی؟ جهزیه‌ی تو؟
‫برای خرید خونه.
‫جدا یه بررسی کردم.
‫تقریبا برای یه واحد 100 متری
‫که در مرکز شهر ایها باشه،
‫کمترین قیمت حدود 500 هزار یوآن بود.
‫ولی نگران نباش.
‫سریع جمع میشه.
‫تا پنجاه سال دیگه پول‌مون جور میشه.
‫باشه.
‫صبر می‌کنم
‫تا برات یه خونه‌ی بزرگ بخرم
‫تا بتونیم با بچه‌هامون قایم‌موشک بازی کنیم.
‫اذیت نکن.
‫رئیس.
‫اینو نگه دار.
‫گفتم که بهش نیاز ندارم.
‫منم قبلا بهت گفتم.
‫الان تو تکیه‌گاه منی.
‫با بودن تو،
‫دیگه نیازی نیست واسه خودم پس‌انداز کنم.
‫من یکم ولخرجم.
‫می‌تونی هرچی درمیارم رو فورا خرج کنی؟
‫پس پیش من بمونه.
‫با اینحال،
‫اگه پول نیاز داشتی
‫بهم بگو.
‫بهت پسش میدم، باشه؟
‫باشه.
‫سانگ ژی.
‫اگه سر چیزی ناراحت هستی،
‫می‌تونی درباره‌ش باهام حرف بزنی.
‫ناراحت نیستم.
‫[فصل بیستم - آغوش امن]
‫[یک مسیر، دو نفر]
‫سانگ ژی، هنوز داری کار می‌کنی؟
‫وقت ناهاره. ‫بعد ناهار ادامه بده.
‫طوری نیست. ‫زود تموم میشه.
‫بعد این میرم.
‫شما می‌تونین برین.
‫باشه.
‫بریم غذا بخوریم.
‫آنالیز رسانه...
‫سانگ ژی، سفارشت اومد.
‫برات آوردمش.
‫من غذا سفارش ندادم.
‫مگه این شماره‌ی تو نیست؟
‫[یکی اینو برات فرستاده تا بهت بگه که ‫دلش برات تنگ شده]
‫[لطفا بعد از دریافت، در بخش امتیازات پنج ستاره بده]
‫درسته، مرسی.
‫ممنونم.
‫اگه بازم تا دیروقت کار می‌کردی،
‫بهم اطلاع بده.
‫خودم دنبالت میام.
‫دانشگاه توی تابستون سوت و کوره.
‫تنهایی خطرناکه، باشه؟
‫از صبح تا شب کار کردن به اندازه کافی خسته‌ت می‌کنه.
‫حتی شب‌ها اضافه‌کاری می‌کنی.
‫اگه تو دنبالم بیای،
‫برات خسته‌کننده نمیشه
‫که این مسیر رو بیای و برگردی؟
‫چرا.
‫پس چیکار کنیم؟
‫چطوره بیای پیش من زندگی کنی؟
‫هر شب ازم خبر می‌گیرن.
‫سلام مامان.
‫سلام ژی‌ژی.
‫کجایی؟
‫هنوز سر کاری؟
‫دارم به خوابگاه می‌رسم.
‫توی راهم.
‫الان تنهایی میری خوابگاه؟
‫خیلی دیروقته. ‫خطرناک نیست که تنها میرِی؟
‫خیلی نگرانم که تنها هستی.
‫خطرناک نیست.
‫فقط من نیستم که به کارآموزی میره.
‫کلی از دانشجوهای اینجا به کارآموزی میرن.
‫نیازی نیست نگران من باشی.
‫بعد رسیدن به خوابگاه، یه تماس تصویری باهام بگیر.
‫توی مسیر مراقب باش. ‫خداحافظ.
‫دیدی؟
‫مشکلی نیست.
‫یکم به خودم زحمت بیشتری میدم
‫و هر روز بعد کار میام دنبالت.
‫واقعا؟
‫صبر کن و ببین.
‫چرا بعد بلاک کردن داره بهم زنگ می‌زنه؟
‫چی می‌خوای؟
‫برگشتی به خوابگاه؟
‫دارم می‌رسم.
‫چطور مگه؟
‫الان یه دختر و پسری
‫توی محوطه دانشگاه دارن راه میرن.
‫توئی، مگه نه؟
‫اومدی به ایها؟
‫نکنه چشام اشتباه می‌بینه؟
‫چرا دوست ارشد تو
‫اینقدر شبیه دوان جاشو هست؟
‫چرا بهم نگفتی که میای؟
‫می‌تونستم بیام دنبالت.
‫خب...
‫چهره عمومی داره.
‫فقط خیلی بهم شبیه هستن.
‫کاملا عادیه.
‫سانگ ژی.
‫واقعا فکر کردی احمقم؟
‫الان برات یه بهونه برای قدم زدن
‫دوتایی شما جور می‌کنم.
‫دوان جاشو کور شده، کر یا چلاق شده؟
‫یکیشو انتخاب کن.
‫فکر کنم یکم حالش خرابه.
‫این یکی خوبه؟
‫پس برای کمک بهش،
‫گفتی باهاش قدم بزنی.
‫اینطوری باورت میشه؟
‫بیا اینجا.
‫فکر نکنم...
‫چهره‌ی عمومی داشته باشم.
‫من دنبالش افتادم.
‫طوری نیست.
‫سانگ یان، چت شده؟
‫ازت مخفی نکردم.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫بهت پیام دادم ولی تو بلاکم کرده بودی.
‫بیا خودت ببین.
‫دانشجوی ارشد؟
‫- گفتی دانشجوی ارشده. ‫- خب...
‫متاسفم.
‫اونو بهت دروغ گفتم.
‫ولی فقط هدفم این بود
‫خودمو از نظر ذهنی آماده کنم.
‫ذهنم رو برای فاصله سنی‌مون آماده کنم
‫گرچه دوان جاشو اونقدرام ازم بزرگ‌تر نیست.
‫چقدر تا خوابگاهت مونده؟
‫همین جلوئه.
‫طوری نمیشه.
‫بعدا با برادرت حرف می‌زنم.
‫می‌خوای کجا بمونی؟
‫بذار یه جایی برات پیدا کنم.
‫تو به این چیزا کاری نداشته باش.
‫اینطوری نکن دیگه. ‫دست بردار.
‫اگه از دوستام خوشت بیاد،
‫بهت معرفی‌شون می‌کنم.
‫- من مثل تو عصبانی نمیشم. ‫- نمی‌خواد کسی معرفی کنی.
‫همه بالاخره روزی ازدواج می‌کنن.
‫چرا تو نمی‌خوای؟
‫آشنا شدن با کسی یه چیز طبیعیه.
‫نمی‌خوای با کسی آشنا بشی؟
‫همین ساختمونه؟
‫این داخله.
‫برو تو.
‫برو دیگه.
‫باید با مادرت تماس تصویری بگیری.
‫تو که دیگه دوان جاشو رو می‌شناسی.
‫می‌دونی شخصیتش چجوریه.
‫من از شخصیت اون چی می‌دونم؟
‫لطفا تو به منم بگو.
‫اینطوری نباش.
‫برو تو.
‫لطفا برو، باشه؟
‫برو.
‫طوری نمیشه.
‫اول تو برو خوابگاه.
‫میشه منم...
‫برو.
‫میگم شماها گرسنه نیستین؟
‫خداحافظ. شب‌بخیر.
‫از بین این همه دختر، رفتی سراغ خواهر من؟
‫رابطه‌ی گذری نیست.
‫کاملا جدیه.
‫ادامه بده.
‫زودباش. توقف نکن.
‫چند وقته؟
‫دو و نیم ماه.
‫اصلا وجدان داری؟
‫اگه بخوای با دختری در اون سن
‫یا حتی جوان‌تر از اون قرار بذاری،
‫من اعتراضی نمی‌کنم.
‫ولی حرف از خواهر منه.
‫توی راهنمایی تو رو دید و مثل داداشش دوستت داشت.
‫چطور تونستی چشمت بهش بیفته؟
‫بار آخر،
‫گفتم که می‌خوام بیام نانوو.
‫برای همین بود.
‫از راه درست وارد نشدم.
‫متاسفم، رفیق.
‫کی رفیقته؟
‫می‌دونم که ناراحتی.
‫اینو چی میگی؟
‫هر جور بخوای می‌تونی منو کتک بزنی.
‫احمق.
‫باشه، برادر؟
‫منو اینطوری صدا نزن.
‫خدای من.
‫فراموشش کن.
‫اول برو خونه و یه آبی به سر و صورتت بزن.
‫ممنونم، برادر.
‫[سانگ ژی]
‫نمی‌خوای جواب بدی، رفیق؟
‫[سانگ ژی]
‫اوضاع بین شما دوتا ردیفه؟
‫[دوان جاشو]
‫همه‌چی مرتبه.
‫نگران نباش.
‫[سانگ ژی]
‫وقتی تونستی باهام تماس بگیر.
‫رفیق.
‫خیلی جدی در موردش فکر کردم.
‫تا آخر عمرم
‫با ژی‌ژی خودم با مهربونی رفتار می‌کنم.
‫نیازی نیست نگرانش باشی.
‫«ژی‌ژی خودم»؟
‫ژی‌ژی تو؟
‫باشه.
‫اون هنوزم خواهر توئه.
‫بذار یه چیزی بپرسم.
‫مطمئنی که کاملا درباره رابطه‌تون جدی هستی؟
‫اگه نباشم که یه عوضی به‌تمام معنا میشم.
‫پس بذار اینو بپرسم.
‫رابطه‌تون تا کجا پیش رفته؟
‫نگو که قصد نداشتی به این زودی...
‫رفیق.
‫نکنه فکر کردی مثل خودتم؟
‫می‌خوای حقیقت رو بشنوی؟
‫به چشم من، تو از منم بدتری.
‫بعدشم، تو 26 سالته.
‫رفتی دنبال یه دختر دانشگاهی سال اول.
‫وقاحت و بی‌شرمی
‫حد و مرزی نداره؟
‫رفیق، میگم قصدم کاملا جدیه.
‫کاملا جدی می‌خوام بیام جلو.
‫بعدشم،
‫فقط پنج سال فاصله سنی داریم.
‫اگه هنوزم راضی نشدی،
‫چرا بازم با مشت منو نمی‌زنی؟
‫جدی میگم. ‫بزن.
‫من...
‫صبر کن. ‫الان توی تاکسی هستیم.
‫واقعا بهم میگی بزنمت؟
‫آدم نمی‌دونه چی بگه.
‫وقتی پیاده شدیم، درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫می‌تونی کفش‌های منو بپوشی.
‫عوض کن دیگه.
‫بعدا تی بکش.
‫سینه مرغ.
‫توت‌فرنگی.
‫چیه؟
‫اینو دوست دارم.
‫اُمیدوارم توی یخچالم
‫به چیزی دست نزنی.
‫گدا گشنه.
‫اونا رو برای سانگ ژی خریدم.
‫که اینطور.
‫پس همین آیس‌تی رو برمی‌دارم.
‫انگار توش طلا قایم کرده.
‫تو بشین. ‫من برم یه دوش بگیرم.
‫کی اون عکس رو گرفتین؟
‫[دوان جاشو]
‫خوابیدی؟
‫[تماس تصویری]
‫[درحال تماس گرفتن]
‫[تماس تصویری رد شد]
‫[پس چرا...]
‫الان تنم لباس نیست.
‫[تماس صوتی]
‫الو؟
‫سلام.
‫الان چیزی نپوشیده باشی سرما می‌خوریا.
‫فورا برو یه چیزی بپوش.
‫یکم دیگه میرم بخوابم.
‫الان حال ندارم.
‫بین تو و سانگ یان
‫اتفاقی افتاد؟
‫نه.
‫فقط دعوام کرد.
‫خوبه.
‫صبر کن، این خوب نیست.
‫بذار فعلا دعوات کنه.
‫منم سر فرصت دعواش می‌کنم.
‫باشه، بی‌صبرانه منتظرم.
‫راستی، بهت گفت که
‫چرا به اینجا اومده؟
‫برادرت...
‫فقط نگران توئه.
‫فکر کنم اومده تا ببینه
‫وضع زندگیت روبراهه یا نه.
‫خیلی رو مخ میره.
‫مگه من بچه‌م؟
‫بهت گفت تا کِی می‌مونه؟
‫احتمالا چند روزی بمونه.
‫خیلی‌خب، نگران نباش.
‫خودم بهش توضیح دادم.
‫تو مگه فردا سر کار نمیری؟
‫زود برو بخواب.
‫تو هم باید بخوابی.
‫شب‌بخیر.
‫دیگه می‌تونی قطع کنی.
‫شیائویو.
‫من طرح‌های اصلاح شده رو
‫با ایمیل برات فرستادم.
‫درسته. لطفا یه نگاهی بهشون بنداز.
‫خداحافظ.
‫سرما خوردم. ‫نمی‌خوام به تو سرایت کنه.
‫بیا بریم.
‫چرا یهویی سرما خوردی...
‫دیشب با کله خوردم به یک چیزی.
‫خوردی به چی؟
‫خوردم به...
‫گوشه‌ی کمدم.
‫- بیا بریم. ‫- جای دیگه‌اتم زخمی شده؟
‫نه. فقط همینجا.
‫اون چی؟
‫کی؟
‫سانگ یان.
‫آروم باش.
‫همینا.
‫- باشه، آقا. لطفا کمی صبر کنین. ‫- سانگ ژی.
‫- بیا بیرون. ‫- چیه؟
‫- بیا ببینم. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- بیا بیرون. ‫- چیکار می‌کنی؟ ناسلامتی توی رستورانیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا زدیش؟
‫چرا نمی‌تونم بزنمش؟
‫اگه اونجا بودم، با پلیس تماس می‌گرفتم.
‫به پلیس می‌گفتم بازداشتت کنه.
‫بزن دیگه. ‫بگو پلیس بیاد و بازداشتم کنه.
‫دیگه باهم رابطه‌ای نداریم.
‫تو دیگه برام تمومی.
‫از الان به بعد،،
‫تو دیگه برادرم نیستی!
‫صبر کن.
‫سانگ ژی.
‫حالش خوبه؟
‫خوبه.
‫رفت دستشویی.
‫تو اینقدر لوسش کردی؟
‫اعصابش بدتر شده.
‫گوش کن. تو جلوی منو نگیر.
‫امروز باید یه درس درست و حسابی بهش بدم.
‫باید جلوتو بگیرم.
‫چرا با یه دختر جوان کلنجار میری؟
‫ولش کن.
‫رفیق، کِی وقتت آزاده؟
‫چطور؟
‫تا بتونی بازم کتکم بزنی.
‫راستش رو بگم،
‫اینکه سانگ ژی
‫الان ازم دفاع کرد
‫خیلی تحت‌تاثیرم قرار داد.
‫بشین.
‫می‌دونی چند سالته؟
‫الان دیگه کی حرف از قطع رابطه می‌زنه؟
‫پس فورا و جدا باهات قطع ارتباط می‌کنم.
‫باشه. اگه تونستی قطع ارتباط کن.
‫عذر می‌خوام.
‫ببخشید که دخالت کردم.
‫من گرسنمه. ‫میشه اول سفارش بدیم؟
‫سفارش دادم.
‫هنوز جوهر تاریخ قرارتون خشک نشده
‫ولی بجای اینکه طرف منو بگیری،
‫طرف یه غریبه رو می‌گیری.
‫سانگ یان.
‫سانگ ژی.
‫بلدی مثل آدم منطقی ارتباط برقرار کنی؟
‫خدا بهت زبان داده.
‫نمی‌تونی با دهنت حرف بزنی؟
‫حتما باید به صورت فیزیکی باشه؟
‫منطقی؟
‫هرگز مشکلات رو با چنین روش‌های بدردنخوری حل نمی‌کنم.
‫من مثل تو نیستم،
‫هیچوقت منظورم رو نمی‌فهمی.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫از کِی تا حالا من نفهم شدم؟
‫من...
‫نمی‌تونم تصورش رو هم بکنم
‫که چطور کسی می‌تونه تو رو تحمل کنه.
‫واقعا که آزاردهنده‌ای.
‫خانم،
‫من داشتم با رفیقم دعوا می‌کردم.
‫این چه ربطی به تو داره؟
‫چطور به من ربط نداره؟
‫بنظرت اشتباه نبود که روش دست بلند کردی؟
‫سانگ ژی، آروم باش.
‫خشونت مشکلی نداره؟
‫بیا یکم آب بخور.
‫سانگ ژی، بگیر.
‫سانگ ژی، آروم باش.
‫چرا داری با برادرت بحث می‌کنی؟
‫تو که اونو می‌شناسی؟
‫نمی‌خوام باهاش بحث کنم.
‫ببین چی میگه.
‫فکر نمی‌کنه کارش اشتباه بوده.
‫لبش رو ببین.
‫کار من بود.
‫منم اونو زدم.
‫ولی اون دعوا رو شروع کرد، درسته؟
‫پس تو از خودت دفاع کردی.
‫راستش اینطور نیست.
‫دیشب اون مثل درخت سرجاش وایستاد
‫تا من کتکش بزنم.
‫پس دیگه بی‌حساب شدیم.
‫صبر کن ببینم، چرا زدیش؟
‫هر دوتون اینقدر بچه شدید؟
‫حرف زدن بلد نیستین؟
‫باید دعوا کنین؟
‫چرا دعوا کردین؟
‫نمی‌تونستی با منطق پیش بری؟
‫- شما دوتا... ‫- شیطون کوچولو عذاب وجدان گرفت.
‫بهش بگو.
‫بهش منطقی بودن رو یاد بده.
‫من غذامو شروع می‌کنم.
‫بیا غذامونو بخوریم.
‫باید گرسنه باشی.
‫حالا شما دوتا مَرد نابالغ
‫به زخم‌هاتون رسیدگی کردین؟
‫- آره. ‫- آره.
‫فکر کنم اینجات کبود شده.
‫درد می‌کنه؟
‫نه.
‫الان خیلی بهتر شده.
‫نه، حتما درد داره.
‫اونو ببین. ‫کبودی اون بدتره.
‫نگاش کن.
‫یکی داره واسه دوان جاشو خودش رو لوس می‌کنه.
‫واقعا که...
‫خواهرهای کوچک بدرد نخورن.
‫منم باید یکی برای خودم پیدا کنم.
‫حداقل اون برام
‫دلش می‌سوزه و مراقبم هست.
‫آب می‌خوری؟
‫نه.
‫حالا که به ایها اومدی،
‫جایی هست که بخوای ببینی؟
‫چند روز آینده کار دارم. ‫سرم شلوغه.
‫آخر هفته بیکارم.
‫من برای دیدن رفیقم اومدم.
‫نیازی به تو ندارم.
‫می‌خوام با رفیقم همدم بشم.
‫منم از خدامه.
‫ولی باید سانگ ژی رو هم بیارم.
‫هر جور راحتی.
‫پس اونم با خودم میارم.
‫از این میگوها بخور.
‫منم میگو می‌خوام.
‫- مگه دزدی؟ ‫- خودت چی؟
‫همش برو رو مخ آدم.
‫از اینم بخور.
‫بسه بابا!
‫اینقدر لوس بازی درنیارین.
‫دارین به کی پُزش رو میدین؟
‫تو رو که لوس نمی‌کنم.
‫خوشمزه نیست؟
‫- خوش‌طعم نیست؟ ‫- عالیه.
‫بسه بابا! کافیه!
‫می‌خوای دوش بگیری؟
‫بعدا می‌گیرم.
‫کفش دیگه‌ای نبود خب.
‫دیوانه.
‫اصلا می‌دونی صورتم رو درب و داغون کردی؟
‫آره.
‫از قصد به صورتم ضربه زدی؟
‫الان قیافه‌ی بی‌ریختت درست شد.
‫ببین.
‫باید حواست بود به کجام مشت می‌زنی.
‫فردا چطور این زخم و کبودی رو براش توضیح بدم؟
‫الان دیگه پماد زدن فایده نداره.
‫بازم فردا می‌بینه.
‫چقدرم حساسه.
‫ولی خدایش راست میگی.
‫اگه فردا شیطون کوچولو تو رو اینطوری ببینه،
‫میگه که بهت قلدری کردم.
‫ببین.
‫منو می‌شناسی.
‫آدم منصفی هستم.
‫زودباش. با مشت بزن.
‫تا حالا با مشت کسی رو نزدم.
‫بلد نیستم.
‫مشت بزن دیگه.
‫درنگ نکن.
‫آخه بلد نیستم.
‫پاشو.
‫سریع بزن.
‫حالت خوبه؟
‫گفتم که دعوا بلد نیستم.
‫بیا، بذار یکم پماد روش بزنم.
‫من که مثل تو نازنک‌نارنجی نیستم.
‫یکم روش پماد بمال.
‫نه، مرسی.
‫می‌خوای من پماد بزنم؟
‫زودباش.
‫ناز و اداشو ببین.
‫بزن.
‫ناسلامتی مَردی. ‫اینقدر نازنک‌نارنجی نباش.
‫باشه.
‫بیا جلو.
‫خودت بزن.
‫اینم حوله، چند دست لباس و مسواک.
‫من فردا باید برم سر کار.
‫میرم بخوابم.
‫اگه چیزی لازم داشتی، بهم بگو.
‫صبر کن. ‫من کجا بخوابم؟
‫می‌خوای مهمونت روی کاناپه بخوابه؟
‫دوان جاشو!
‫هی!
‫چیه؟
‫تو باید روی کاناپه بخوابی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»