‫یه چیزایی برای گفتن دارم.
‫اطلاعاتی درباره ی مرگ خواهرم، پنی، دارم.
‫اما باید رو در رو صحبت کنیم.
‫در این باره مطمئنی؟
‫اومدم سم گیلیس رو ببینم.
‫میدونی من بردمش زندان رایکرز.
‫اون حتی میدونه ‫اجازه نداره با خودش قلم کاغذ ببره.
‫و بهش یاد دادم جملات رو به شعر تبدیل کنه ‫تا یادش بمونه.
‫میخوام بگم اون آماده ست.
‫و ما میتونیم درباره ی حبس دسته جمعی و ‫مشکلات صنعت زندان صحبت کنیم.
‫میدونی...مثل یه جور پدری کردنِ مسئولانه می مونه.
‫گمون نکنم "پدری کردنِ مسئولانه" ‫و "زندان" با هم سنخیتی داشته باشن.
‫ولی...
‫اگه تو میگی، من حرفی ندارم.
‫هی، بابا، امضا کن.
‫کیف رو بذارین توی دستگاه، ‫کمربند لطفا.
‫-ممنون ‫-ممنون از شما.
‫جلو بیاین.
‫آقا، جیب هاتون رو خالی کنین.
‫یالا، جلو بیاین.
‫دادگاه، مت لیسکو رو احضار میکنه.
‫کار درست رو انجام بده، متی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫نمیدونم. ‫شاید خیلی هم فکر خوبی نبود.
‫نمیخوام حواس هیلدی رو پرت کنم. ‫فکر کنم بهتر باشه توی ماشین منتظر باشم.
‫صبر کن. نه. مت. داری چیکار میکنی؟
‫بابا کجا رفت؟
‫-بریجت جنسن. ‫-بله.
‫عذر میخوام ولی شما و دخترتون ‫امروز نمیتونین زندانی گیلیس رو ملاقات کنین.
‫اوه، باشه. ممنون بابت وقتی که گذاشتین.
‫- صبر کن. چرا نمیشه؟ ‫- اون توی انفرادیه.
‫اما اون اسم منو توی لیست ملاقات کننده های ‫امروز نوشته بود. اون منتظر منه.
‫عزیزم، زندانی ها برنامه شون رو ‫تعیین نمیکنن، ما میکنیم.
‫- روز خوبی داشته باشین. ‫- شما هم همینطور.
‫صبر کن. مگه چیکار کرده؟ ‫حتماً یه اشتباهی پیش اومده.
‫هی، تو حق نداری با مامور زندان ‫اینطوری حرف بزنی.
‫سم چرا توی انفرادیه؟
‫-بریم. بعدا میفهمیم. ‫-مامان، من یه روزنامه نگارم.
‫بیا بریم تو ماشین و یه فکری به حالش بکنیم.
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫کمربندا بسته.
‫میخوای بگی چرا اونجوری زدی بیرون؟
‫خیلی خب، رفیق. ‫الان اصلاً حوصله ی این بازی ها رو ندارم.
‫داری طوری رفتار میکنی ‫انگار برگشتی به بروکلین پیش میریام.
‫این مسئله ربطی به اون نداره.
‫میریام کیه؟
‫هیچی عزیزم. کسی نیست.
‫مت.
‫لعنت بهش.
‫-فرنک. ‫-ستوان بریگز!
‫پلاک ماشین شما متعلق به ایالت دیگه ای هست.
‫باید خیلی سریع شماره ی پلاکتون رو ‫اینجا توی واشنگتن ثبت کنید، وگرنه جریمه میشین.
‫موقتی اینجا اومدیم، ستوان.
‫خب، اگر بیشتر از سه ماه قراره بمونین،
‫بازم باید شماره پلاک رو ثبت کنین.
‫شما دوتا همدیگه رو میشناسین؟
‫هی، نگران نباش، فرنک. ‫نیومدم اینجا دردسر درست کنم.
‫جدی؟
‫چون توی دو دهه ی اخیر، ‫این اطراف خیلی ساکت و آروم بوده.
‫الانم بچه ت در مورد قتل هایی مینویسه ‫که اصلاً قتل نبودن!
‫و مردم دارن یه سری حرفا میزنن.
‫بگو ببینم ستوان، اداره ی پلیس هولمز داره ‫روی جنازه ی پنی گیلیس کالبد شکافی انجام میده؟
‫پنی لیز خورد و گردنش شکست. ‫کالبد شکافی ای انجام نمیشه.
‫بیخودی مالیاتی که مردم میدن رو هدر نمیدیم.
‫پلیسا وقتی باید شغل لعنتیشون رو انجام بدن، ‫نمیرن دنبال یه روح بگردن.
‫این یه هشدار بود. خیلی خب؟
‫اگه دوباره پلاکت رو ببینم، گزارشت رو رد میکنم.
‫چه خبر بود؟
‫اون همون یارویی بود که ما رو میپایید،
‫همونی که هرشب جلوی خونه مون پرسه میزنه.
‫نگران نباش. همه چی روبراهه.
‫امروز مامان بابا رو دیدی؟
‫ناسلامتی منم اینجا زندگی میکنم.
‫نه، منظورم اینه متوجه شدی وقتی از خونه رفتیم ‫باهم بودیم، اما جدا جدا برگشتیم؟
‫بابا ناراحته.
‫به خاطر این شهره.
‫اینجا خیلی عجیبه. ‫یعنی در حد یه جورِ فیلم وحشتناک.
‫آره والا.
‫اما مثل اون فیلم ترسناکه نیست که توش ‫یه شبح نفرین شده یا دلقک ترسناک باشه.
‫مثل اونایی میمونه که برای هراتفاق عجیب غریبی ‫که افتاده توضیحی وجود داره.
‫آره، مثل یه قاتل سریالی.
‫حداقلش قاتل های سریالی رو میشه گرفت.
‫فکر میکنی مامان بابا از هم طلاق میگیرن؟
‫ایزی؟
‫یکم برو اونور.
‫ایزی؟
‫قسم میخورم اگه من و تو ‫واقعاً میرفتیم تو جنگل زندگی کنیم،
‫گمون نمیکنم خانواده م اصلاً متوجه بشه.
‫میخوای بری؟
‫شاید.
‫تو چی؟
‫شاید.
‫پس یعنی با این جِی پِی ‫میتونی با زندانیا تماس بگیری؟
‫آره. مثل برنامه ی فِیس تایمه، ‫اما مخصوص زندانیا.
‫هیس!
‫- صحبت ممنوع. ‫- میشه اینو بذارین تو بخش مجلات دوره ای؟
‫اوه. میشه اینو بذارین تو بخش مجلات دوره ای؟
‫برای تو...ماجرای پنی و ریچی فایف ‫فقط یه داستان خبریه.
‫اما برای ما نه!
‫من وقتی اون پسر ناپدید شد اونجا بودم.
‫قلبمون رو شکست.
‫پس دفعه ی بعد که داشتی درموردش مینوشتی، ‫این موضوع یادت باشه.
‫بله خانم.
‫سم گیلیس، اسم من هیلدی لیسکوئه، ‫ویراستار مقاله ی داستان های ساعت جادویی.
‫این اسپونه، اینم دانیه، خبرنگارهای من هستن.
‫فکر نمیکنم باید اینجا باشم... ‫ممکنه به خاطر اینکار کلی به دردسر بیوفتم.
‫واقعاً بابت خواهرت متاسفم.
‫اما من فکر نمیکنم مرگ اون یه تصادف بوده باشه.
‫-منم همچین فکری نمیکنم. ‫- ولی بقیه این فکر رو میکنن.
‫پس، اگه میخوای بفهمی کی اونو کشته...
‫تقریباً ما تنها کسایی هستیم که داری.
‫سلام. مدیر کالینز هستم.
‫عزیزم، فکر کنم بهتر باشه بیای اینجا.
‫باشه مامان. الان میام.
‫ببین، میدونم فکر میکنی ما خیلی جوونیم.
‫اما برای همینه که میتونیم کمک کنیم. ‫کسی حواسش به ما نیست.
‫کسی رو میشناسی که ممکن بود ‫قصد کشتن خواهرت رو داشته باشه؟
‫شما میتونین به ما اعتماد کنین اقا.
‫فکر کنم بشناسم.
‫اما از پشت تلفن نمیتونم بهتون بگم.
‫اینجا تمام تماس های منو زیرنظر دارن.
‫ببخشید.
‫اونو خاموش کن.
‫کیمی؟
‫همگی بیرون.
‫اول گزارش میدی ‫که یه حادثه درواقع یه قتل بوده،
‫بعدش یه متهم سابقه دار رو میاری تو مدرسه.
‫متهم هست، اما احتمالاً بیگناهه.
‫خب، ولی این چیزی نیست ‫که والدین بچه ها فکر میکنن.
‫اونا از خودشون میپرسن که چرا بچه هاشون ‫امروز تو مدرسه یه قاتل رو دیدن.
‫اگه جای من بودی چیکار میکردی؟
‫سعی میکردم بفهمم واقعا چی سر دوستم ‫ریچی فایف اومده.
‫اون دوست تو بود.
‫هیلدی، هیچکی توی این شهر ‫فکر نمیکنه که سم گیلیس بیگناه باشه.
‫تو هم همینطور؟
‫اوهوم.
‫امکانش هست که من...
‫نه. هرچی باشه، جوابش نه ست.
‫دریافت شد.
‫ایزی. وایسا.
‫وارد فضای خصوصیم شدی.
‫متاسفم. و واقعا متاسفم از اینکه ‫توی جنگل قالت گذاشتم.
‫- آره. بایدم باشی. ‫- میتونم توضیح بدم.
‫اوه، بهتره قانع کننده باشه.
‫وقتی شیش سالم بود، یه سگ گازم گرفت. ‫اینم جاش. میبینی؟
‫اون جای کوچولو؟
‫خب، الان کوچیکه. ‫اما اونموقع صورتم کوچیکتر بود، پس جاش بزرگتر بود.
‫آره. میدونی، فکر نکنم از نظر ریاضی ‫اینطور باشه، اما خب.
‫چه جور سگی بود؟
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫پودل.
‫عروسکی بود یا معمولی؟
‫چی؟
‫منظورم اینه از این عروسکیا بود ‫که سوییشرت تنشون میکنن،
‫یا پودل معمولی بود؟
‫میدونی، برگشتم پیدات کنم، اما رفته بودی.
‫خیلی خب. باشه. میبخشمت.
‫اما هنوز دلم میخواد بدونم چه نوع پودلی بود؟
‫هی، هی ، هی، دارمش. بفرما.
‫هنوز علیل نشدم که، فرنکی.
‫من مت هستم، بابا.
‫مت الان تو نیویورک زندگی میکنه.
‫الان حدود...
‫ممم...یازده ماهه زنگ نزده.
‫نه.
‫یازده ماه و سه روز.
‫آره، خب، الان اینجام. باشه؟
‫اینطور شد که سر از اینجا درآوردم.
‫بابا...بابا، گوش کن. باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫بابا... فرنکی چندوقت یه بار میاد بهت سر بزنه؟
‫میدونی، میخواستم یه سر بهش بزنم. ‫میخواستم باهاش حرف بزنم.
‫خیلی میاد اینجا؟
‫بابا؟
‫شما دوتا درمورد چی حرف میزنین؟
‫اینکه من چقدر پسر آشغالی ام؟
‫چی اون روز اونقدر ناراحتت کرد؟
‫یادت میاد؟
‫ممنون، بابا.
‫تا چندوقت دیگه کلی از اینا جمع میشه. مگه نه؟
‫میشه یه نوشیدنی لطف کنین؟
‫یه لحظه منو ببخشین.
‫از این آهنگ متنفرم.
‫آره، نه بابا!
‫ببین، مرد، ما الان چندوقت میشه ‫همدیگه رو میشناسیم؟ از پنج سالگی؟
‫آره. یکی دو دهه ای رو اون وسطا از دست دادیم.
‫آره خب، تقصیر کی بود؟
‫رفیقم تو زندان بهم خبر داد که سعی داری ‫تا با سم ارتباط برقرار کنی.
‫پس اینجوری بود که میدونستی ‫کجا ماشینم رو وایسونی.
‫آره، پلاکت رو عوض کردی؟
‫داری تصمیم میگیری برگردی به بروکلین؟
‫چرا قایمکی خانواده ی منو زیر نظر داری، فرنک؟
‫- من فقط دارم شغلم رو انجام میدم. ‫- درسته، حتماً.
‫کارت اینه نصف شبی بشینی جلوی در خونه ی من؟
‫درامان نگه داشتن اری هاربور، ‫از هر فرد مشکوکی کار اصلی منه.
‫عه، خب من از چه نظر مشکوکم؟
‫نمیدونم.
‫اما واقعا عجیبه که هنوز یه روز نشده اومدی ‫و دوست قدیمیت، پنی میمیره.
‫خیال میکردم اون یه حادثه بود.
‫ببخشید؟ میشه یدونه دیگه بدین؟
‫چیه؟ میخوای دوباره یه فرد بیگناه رو ‫متهم به قتل کنی، فرنک؟
‫تو تنها آدم زنده ای هستی ‫که فکر میکنه سم گیلیس بیگناهه.
‫- آره، خب، این درست نیست. ‫- جدی؟
‫هفت سال تلاش کردی این حرف رو ثابت کنی.
‫-زندگی خودت و بابات رو خراب کردی. ‫-آره. باشه.
‫بیخیال شو.
‫بیخیال شو متی.
‫خب بیخیال نشم چی میشه؟
‫کوتاه بیا.
‫میدونی، من به محله هایی فرستاده شدم ‫که از میدون جنگ بدتر بودن.
‫خیال میکنی ازت میترسم، فرنک؟ ها؟
‫از خانواده ام فاصله بگیر.
‫شیر فهم شد؟
‫ببخشید، یدونه دیگه؟
‫بابا کجاست؟
‫- نمیدونم. ‫- تو دردسر افتاده؟
‫شاید. بذار بعداً جواب این سوالت رو بدم.
‫سلام.
‫هیلدی کجاست؟
‫مشغول کاره.
‫هی، ببخشید دیر کردم.
‫کجا بودی؟ دلواپس شده بودیم.
‫چرا؟ پیاده اومدم خونه.
‫میخوای اونو بخوری؟
‫میخواستم.
‫اوه، خدا.
‫- چرا اینقدر عرق کردی بابا؟ ‫- ها؟
‫چی؟
‫اون حالش خوش نیست، خنگول.
‫هی، ایزی. بیا اینجا، بیا اینجا.
‫- مت. ‫- مامانت میخواد باهات حرف بزنه.
‫خیلی خوبه، مت.
‫اوه، عجب! عجب!
‫جینی، بس کن. خواهش میکنم بس کن، باشه؟
‫- جینی، نه. بس کن. ‫- بس کن.
‫-اون چیه؟ بس کن. ‫-مت، میشه...
‫آره، من جمشون میکنم. ‫این کثیف کاری رو تمیز میکنم.
‫ممنون.
‫مت، اگه نمیخوای ظرفا رو بشوری...
‫مت. خدایا، الان دیگه دوتا بچه ی کوچیک دارم.
‫کافیه! میرم دسر بیارم. ‫نمیتونم تحمل کنم.
‫ما که دسر داریم.
‫بابا.
‫شما دوتا چتون شده؟
‫دوباره حس یه زن حسود بهم دست داده،
‫با این تفاوت که اینبار اون زن دوم ‫یه مورد سی و یک ساله ست.
‫پس یعنی...داره بهت خیانت میکنه؟
‫نه، نه دقیقاً.
‫اون داشت داستان اون دختری که ‫توی همپتونز گم شده بود رو پوشش میداد.
‫اون دختره یهو ناپدید شد.
‫آره، اخبار سراسری مدام این خبر رو پخش میکرد.
‫مت غرق در حل کردن این پرونده شد، ‫مثل فیلم «ذهن زیبا»!
‫اون به شدت به میریام، مادر اون دختره نزدیک شد.
‫اوه سلام. شما دارین درمورد چی حرف میزنین؟
‫ایشون «وینی ویتر اسپون» هستن.
‫صبر کن، ویتر اسپون؟ پسر تو...
‫اسپونه، درسته. اون با دختر تو ‫روی روزنامه کار میکنه.
‫آره.
‫خب، بین همسرت و اون زنه اتفاقی افتاد؟
‫گفت "نه"، پس...
‫و تو حرفش رو باور کردی؟
‫آره.
‫میدونی، اون گفت که فقط داشت سعی میکرد ‫پرونده ی دخترش رو حل کنه، پس...
‫خب، حداقل الان علتش رو میدونی.
‫اون ارتباطی که اونا با هم داشتن رو ‫من هیچوقت نتونستم داشته باشم.
‫میدونی، اون...
‫اونا جفتشون یکی از نزدیکانشون رو از دست داده بودن ‫و هیچوقت نفهمیدن که واقعاً چه اتفاقی افتاده.
‫به همین خاطر منطقی بود ‫که چرا میتونست با اون حرف بزنه ولی با من نه.
‫من جینی رو خوابوندم.
‫هیلدی و ایزی دارن...مشقاشون رو مینویسن،
‫و منم تمیزکاریم تموم شد.
‫توی این 15 سال تاحالا ندیده بودم ‫بیشتر از چندتا ماءالشعیر بخوری.
‫چی باعث شد یه گالن ماء الشعیر بخوری، ‫که حالت اینجوری بشه؟
‫من...یه رفیق قدیمی رو دیدم.
‫درموردش تحقیق کردم.
‫ستوان فرنک بریگز.
‫شبی که ریچی دزدیده شد اونجا بود.
‫به شرکت قبلیم زنگ زدم.
‫صبر کن.
‫ازشون خواستم یادداشت های دادگاه رو ‫از سایت لکسیس نکسیس دربیارن.
‫«دادستان حالا شاهد خود، ‫فرنک بریگز را به جایگاه فرا میخواند.»
‫«ضابط دادگاه: لطفاً دست راست خود را بلند کنید. ‫آیا سوگند میخورید...
‫که شهادتی که میخواهید بدهید، ‫حقیقت داشته باشد، حقیقت محض...»
‫چیزی جز حقیقت نگویی تا خداوند یاری ات کند؟
‫سوگند میخورم.
‫«دادستان: آقای بریگز، ‫لطفا به زبان خود به دادگاه بگویید...»
‫دقیقاً چه چیزی از آن شب به خاطر دارید؟
‫توی ون صدای سم گیلیس رو شنیدم.
‫و یه بخش از پلاک ماشین رو دیدم.
‫حروفی که دیدم ال، جی، ای بودن.
‫تورو خدا بس کن... خواهش میکنم.
‫نمیتونی کسی رو مجبور کنی حقیقت رو بگه.
‫اما اگه سم واقعا توی اون ون بوده چی؟
‫اگه حق با فرنک باشه و ‫من همه چیز رو خراب کرده باشم چی؟
‫نمی دونم والا.
‫تو کار درست رو انجام دادی.
‫تو حقیقت رو گفتی، حقیقت خودت رو. ‫این همیشه کار درستیه.
‫آره، اما این کارم باعث نشد یه آدم بیگناه،
‫برای باقی عمرش نره زندان.
‫تقصیر تو نبود.
‫تو فقط یه بچه بودی.
‫باورم نمیشه یه نفر یه تلسکوپ رو اینجا ول کرده.
‫اوه خدای من. خیلی شگفت انگیزه.
‫من...باید یه چیزی بهت بگم.
‫یه پودل عروسکی بود. ‫(یه نوع سگ)
‫سگی که تو بچه گیم گازم گرفت، ‫اون یه پودل عروسکی پشمالوی سفید کوچولو بود.
‫راستش میدونی چیه؟ باید باهات رو راست باشم.
‫اون یه پودل عروسکی نبود، یه پودل کله فنجونی بود.
‫اسمش هم «بچه» بود.
‫اوه، نه. خدای من.
‫بالاخره دفتر دار شدیم، ‫یه جایی که بتونیم تمام خرت و پرتامون رو بذاریم.
‫صبر کن ببینم اینهمه وسیله رو از کجا آوردی؟
‫گاراژمون.
‫بابام بیشتر اینا رو از اینترنت میخره.
‫مطمئنم تمام پولی که ‫برای دانشگاه رفتنم جمع کرده بود خرج اینا کرده.
‫و درسته، «بچه» بعضی وقتا اون سوییشرت رو می پوشید،
‫اما فقط وقتایی که هوا سرد بود.
‫و در ضمن، خیلی هم خشن بود.
‫خب، خب، خب،
‫ببین اینجا چی داریم.
‫اوه، خدا. چرا دست از سرم بر نمیداری؟ ‫از اینجا برو بیرون.
‫جریان از این قراره.
‫من و دوستام سه روز در هفته ‫از این کلبه استفاده میکنیم.
‫عوضش، منم به مامان و بابا ‫چیزی نمیگم.
‫چی؟ نه. من باهاش...ببین، اون...
‫- من هیچوقت همچین چیزی نگفتم. ‫- خب.
‫فقط...
‫خیلی خب، باشه، حالا هرچی.
‫خوبه.
‫ما باید از اینجا بریم، مگه اینکه دلت بخواد ‫اینجا رو با این خرخون ها شریک شی.
‫ممنون.
‫اوه، اون چیه؟
‫اوه، خدای من.
‫-آره. ‫-یا خدا، من...
‫حس میکنم انگار میخوام بمیرم.
‫آره، خب، قبل از اینکه بمیری، ‫شاید بهتر باشه بری پایین و با دخترت حرف بزنی.
‫اون نگرانته.
‫آره، منم دوستت دارم.
‫خیلی خب.
‫داری چیکار میکنی؟ ‫داری سعی میکنی یه چیزی بنویسی؟
‫کامپیوتر کجاست؟
‫آه، میخواستم یه بازی ای بکنم، ‫مثلا جدول کلمات.
‫آره، باشه. نمیخواد مدادت رو بتراشی. خب؟
‫نمی تراشیدم.
‫نه، این فقط یه تیکه کلام بود مال وقتی که ‫توی روزنامه کار میکردم. آره، معنیش میشه...
‫اینقدر با مداد و دفترت بیخودی ور نرو،
‫و شروع کن به نوشتنِ یه چیزی.
‫آره، میدونم، بهم گفته بودی.
‫نمیدونم دیگه برای چی سعی میکنم بهت چیز یاد بدم.
‫دلت براش تنگ میشه؟
‫چی، بروکلین؟
‫نه.
‫نوشتن رو، روزنامه نگار بودن رو.
‫نه.
‫نه، میخوای برات صبحونه درست کنم؟
‫آره، حتماً.
‫سریع برگرد.
‫هی هیلدی. اینو ببین.
‫ببین بابابزرگ چیکار میتونه بکنه.
‫«مثل پروانه معلق باش...
‫و مثل یه زنبور نیش بزن.»
‫میدونم بابابزرگ، محمدعلی رو میگی. ‫(محمد علی کِلِی بوکسور مشهور)
‫اوه.
‫محمد علی نه،
‫تو رو میگم بچه جون.
‫تو سرسخت ترین بچه ای هستی که میشناسم.
‫برای صبحونه حاضرم!
‫صبر کن ببینم...بچه ها!
‫موقعی که داشتیم تلفنی با سم حرف میزدیم،
‫گفت که نمیتونه بهمون بگه کی پنی رو کُشته،
‫چون اونا تماس هاش رو زیر نظر داشتن.
‫ما قراره چیزی بگیم؟
‫چون من فکر میکنم فکر میکنی ‫ما چیزی میدونیم که درواقع نمیدونیم.
‫بهش فکر کن. "اونا" کیان؟
‫آره، من هنوزم متوجه حرفات نمیشم.
‫- کی تلفن های داخل زندان رو کنترل میکنه؟ ‫- کسایی که اونجا کار میکنن.
‫- دقیقاً ‫- آره.
‫پس، اگه سم به یه نفر توی زندان مشکوک بود،
‫و به خاطر همین میترسید با ما حرف بزنه چی؟
‫اگه اون همون افسر چِندشی باشه ‫که سم رو انداخت تو انفرادی چی؟
‫باید درموردش اطلاعات کسب کنیم.
‫چطور قراره بفهمیم اون کیه؟
‫صبر کنین.
‫من دیدمش... ‫(نوشته ی روی عکس: بیگناه)
‫موقعی که رفتم سم رو ببینم.
‫سلام، تریپ هستم، پیغام بذارین.
‫سلام تریپ. برات یه خبر دارم.
‫پلیس باید یه نگاه به سوابق فردی ‫به نام «اد کویینلین» بندازه.
‫اون توی زندانی که سم هست کار میکنه.
‫اما چرا یه نفر که توی زندان کار میکنه ‫باید بخواد پنی رو بکشه؟
‫نمیدونم... البته فعلاً.
‫داری چیکار میکنی؟
‫میخوام از اد کوییلین بازجویی کنم. ‫تو هم داری میری همونجا، درسته؟
‫تو نُه سالته.
‫نُه سال و دو ماه!
‫بابام منو به صحنه های جرم زیادی برده.
‫خب، این یکی یه جسد نیست، یه قاتل زنده ست.
‫جالبه.
‫پس این الان یه بازجویی قتل رسمیه؟
‫هیلدی، دفترت رو بذار کنار.
‫مردم حق دارن بدونن،
‫که قتل پنی گیلیس الان درحال بررسی ـه.
‫نه، نیست...خب؟
‫به طور رسمی نیست.
‫پس مردم حق دارن اینو بدونن.
‫چطوری خاموشت کنم؟ ها؟
‫دکمه ای چراغی چیزی داری یا...
‫منم با خودت ببر...
‫تا یه داستان واقعی داشته باشم.
‫خواهش میکنم، خانم.
‫صبر کن. پشت سرم میمونی، خب؟
‫خوش شانسی که پسر نیستی و این حرف رو بهم میزنی.
‫خب، میتونستم مجبورت کنم تو ماشین بمونی.
‫منم میتونم یه مقاله بنویسم و بگم تو منو دزدیدی،
‫که از نظر فنی میتونه حقیقت داشته باشه.
‫داری چیکار میکنی، تریپ؟
‫خدمت کن و محافظت کن! ‫این سوگند لعنتی ایه که خوردی.
‫نمیتونم، ببین، نمیتونم.
‫حالا اگر میخوای برام ‫دردسر درست کنی، درست کن.
‫اما نمیتونم یه بچه رو با خودم ببرم ‫تا با یه قاتل مصاحبه کنه. حالا برو اونجا قایم شو.
‫آقای اد کویینلین؟ پلیسِ هولمز.
‫اومدم چندتا سوال ازتون بپرسم.
‫سلام؟ کسی خونه نیست؟
‫هیلدی، نه، نه، نه.
‫هیلدی.
‫هیل...هیلدی.
‫این تو چیکار میکنی؟
‫من خیلی توی جهت یابی خوب نیستم.
‫شوخیت گرفته؟ از اینجا برو بیرون.
‫من نمیتونم بدون مجوز تفتیش ‫به چیزی دست بزنم.
‫و برای اون یه دلیل مناسب میخوام.
‫برای بیشتر مردم اری هاربور،
‫پنی گیلیس فقط خواهر لولو خورخوره ی شهر بود.
‫اما پنی بیشتر از یه خواهر بود.
‫اون آدم مهربونی بود.
‫اون تنها کسی بود که ‫وقتی بهش گفتم یه گزارشگرم بهم نخندید.
‫پنی یه بیگانه بود، فقط به این خاطر ‫که هرکاری میکرد تا به برادرش کمک کنه.
‫رئیس میخواد ببینتت.
‫اون به پنی گفت اگه مواد و پول نیاره،
‫کاری میکنه سم توی زندان دووم نیاره.
‫ای کاش تمام معماها حل میشدن.
‫اما درمورد ریچی فایف، ‫داستانش خیلی تا پایان فاصله داره.
‫اگه چیزی باشه که از پنی یاد گرفته باشم...
‫اینه که هیچوقت نباید از آدمایی ‫که دوستشون داریم دست بکشیم.
‫باید براشون فداکاری کنیم.
‫باید باورشون داشته باشیم، ‫ حتی اگه بقیه ندارن.
‫و ما نباید هیچوقت دست از تلاش برای ‫پیداکردن راهی برای آزادیشون برداریم.
‫در آخر، ما باید...
‫دوستشون داشته باشیم.
‫این خرت و پرتا چیَن؟
‫میدونی، اینا مال پدرمه.
‫اون...قایمشون کرده بود.
‫و من هیچوقت نمیدونستم.
‫25 سال تقریباً هیچ حرفی باهاش نزدم. ‫فکر میکردم ازم قطع امید کرده.
‫اون بهم باور داشت.
‫من نوار رو نگاه کردم.
‫اون ون هیچ پلاکی نداشت.
‫فرنک...گفته بود که شماره پلاک رو دیده.
‫اون به پلیسا سه حرف آخر رو داد، اما...
‫پلاکی در کار نبود.
‫فرنک دروغ گفت.
‫خب، تو قبلاً چیزی مثل این ننوشته بودی.
‫این واقعاً خوبه.
‫حقش بیشتر از اینه که یه جنازه باشه ‫که توی صفحات پشتی دفن شده باشه.
‫آره، خب، الان دیگه اینجوری نمیشه.
‫هی، کار خیلی خوبی کردی. بهت افتخار میکنم.
‫جدی میگم، واقعاً بهت افتخار میکنم.
‫هی، شاید بهتر باشه توی اون مقاله ‫صفحات بیشتری به نظرات شخصی اختصاص بدیم.
‫- با هیئت مدیره در میون میذارم. ‫- خیلی خب.
‫بابا، فک کنم یه چیزی هست که باید بدونی.
‫آره، مشکلی نیست. میدونم مدرسه رو پیچوندی ‫تا با یه فرد مظنون به قتل مصاحبه کنی.
‫نه. نه.
‫خب، آره، اما نه..
‫من فکر میکنم پنی سعی کرد یه کپی از نوار بگیره ‫چون تو برگشتی.
‫یه سال نوار پیشش بود.
‫و به کسی نشونش نداد، ‫چون میدونست کسی حرفش رو باور نمیکنه.
‫اما بعد...تو برگشتی.
‫به کی پیام میدی؟
‫«فرار کن»
‫این چیزیه که اون آدم ربا، ‫موقعی که ریچی رو دزدید بهم گفت.
‫اما دیگه فرار نمیکنم.
‫هی!
‫تعجب کردم پیدات شد.
‫تو یه دروغگویی فرنک.
‫یه نوار فیلم دارم که حرفم رو ثابت میکنه.
‫و اون ون، اصلا پلاک نداشت.
‫و تو میدونستی که شهادتت دروغه، مگه نه؟
‫من بچه بودم، مت.
‫چیزی رو گفتم که خیال کردم دیدم.
‫من فقط یه بچه بودم.
‫آره، ریچی هم بچه بود. ‫و قاتلش هنوز اون بیرونه.
‫این کپیش بود، عوضی.
‫فکر کردم شاید بخوای ببینیش.
‫تو یه دروغگویی فرنک.
‫خیلی زود بقیه هم میفهمن.