‫سلام؟
‫کی اونجاست؟
‫هیلدی؟
‫اون کجاست؟
‫این همون کاریه که همیشه میکنه. ‫دردسر درست میکنه و غیبش میزنه.
‫خیلی خب، شما دوتا برید دوباره باشگاه رو چک کنید.
‫هیلدی؟
بله ؟
‫هی، هیلدی رو ندیدی؟
‫با دانی و اسپون بودش.
‫ببین، باید بهم قول بدی که درباره ی ‫اتفاقی که افتاد، داستانی نمی نویسه.
‫اگه خبرها درز کنه که اصلاً با یه نفر که ‫مواد داشته زیر یه سقف بودم...
‫مربی «ریگلی» منو از تیم میندازه بیرون.
‫صبر کن، از دستم عصبانی هستی؟
‫یه ساعتی میشه که ندیدمش.
‫یه ذره قبل، دیدم که چندتا بچه توی کتابخونه بودن ولی...
‫هی، ببین...من طبقه بالا رو چک کردم. ‫اونجا نیست.
‫ببین. نمیدونم والا. اون از این کارها نمیکنه.
‫اتفاقاً اون از این کارها میکنه.
‫احتمالاً بدون اینکه بهمون بگه رفته خونه.
‫آره.
‫خوشگل جون؟
‫به یاد «ریچی فایف» ‫او همیشه در قلب ماست
‫سم!
‫لعنتی!
‫کفش های قشنگی داری، تریپ.
‫باب، یه لطفی بهت میکنم و فکر میکنم ‫که از حرفت هیچ منظور دیگه ای نداشتی.
‫ممنون.
‫- چیه؟ ‫- تریپ، یه مشکلی برام پیش اومده.
‫برات مشکل پیش اومده؟ ‫خب، من که باید برم به ملاقاتم برسم
‫با یه یارو به اسم «ویلفورد» قرار دارم،
‫و باید عجله کنم و سریع برم اونجا ‫قبل از اینکه بفهمم چقدر اسمش احمقانه ست.
‫گُمش کردم.
‫ - چی؟ ‫- سم رو گم کردم.
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫کجایی؟
‫سلام، کارول. هیلدی اومده خونه؟
‫نه، چرا؟
‫جینی عجب فرشته ای بود.
‫همه چیز روبراهه؟
‫این اصلاً منطقی به نظر نمیاد.
‫مت، یه نفس عمیق بکش. پیداش میکنیم.
‫اوه، عجب. دوچرخه اش هنوز اون پُشته.
‫ببین، احتمالاً رفته باشه توی کلبه. خیلی خب؟
‫- من می تونم برم بیارمش. ‫- صبرکن، کدوم کلبه رو میگی؟
‫نه، تو قرار نیست نصف شب راه بیوفتی بری وسط جنگل
‫خب، درواقع ما همیشه میریم اونجا.
‫اکثر اوقات نصف شب میریم.
‫- چی؟ ‫- خیلی خب. ایزی ما میریم کلبه رو بررسی می کنیم.
‫مت، تو همون مسیری که هیلدی ‫از مدرسه اومده رو دوباره برگرد.
‫شاید توی راه خونه یه جایی وایساده باشه.
‫هیلدی!
‫هیلدی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫هیلدی!
‫کجایی؟
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫هیلدی؟ هیلدی، هی. هیلدی؟
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫هیلدی و اون خُل و چل ها بهش میگفتن مرکز فرماندهی.
‫هی، مامان.
‫بله.
‫اون کجاست؟
‫مطمئنم که بابات تا الان پیداش کرده.
‫اگه پیداش نکرده باشه چی؟
‫میدونی منظورم اینه که مثلاً...
‫اگه اتفاقی براش افتاده باشه چی؟
‫عزیزم، میدونی که اون چیزیش نمیشه.
‫ما پیداش میکنیم.
‫فکر می کنم تقصیر منه که گذاشت و رفت.
‫چی؟ نه، معلومه که نه!
‫چندتا از بچه های سن بالاتر داشتن گُل میکشیدن. ‫قسم میخورم من نمیکشیدم،
‫بعدش هیلدی اومد داخل و میخواست به همه بگه ‫و بعدش من به یه دختره مُشت زدم...
‫چون میخواست به اون آسیب برسونه، ‫بعدش به هیلدی گفتم ازش متنفرم...
‫و میخوام...میخوام که از زندگیم بری بیرون و...
‫ناپدید بشی.
‫عزیزم. بیا بغلم.
‫همه چیز درست میشه.
‫فقط باید خونسرد باشیم تا بتونیم پیداش کنیم.
‫تو به یه نفر مُشت زدی؟
‫لطفاً زودتر خونه نشینم کن. ‫(تنبیه خونه نشین کردن بچه)
‫نه.
‫میدونی، الان تازه بیشتر مطمئن شدم ‫که اون حالش خوبه.
‫میدونی، احتمالاً ناراحت شده و یه جایی قایم شده.
‫اوهوم.
‫تو به یه نفر مُشت زدی؟
‫- جسیکا. ‫- اوه، جسیکا.
‫چون اون داشت هیلدی رو تهدید میکرد.
‫خیلی بهت افتخار میکنم.
‫ولی به کسی نگو این حرف رو زدم.
‫همه چیز درست میشه. بهت قول میدم.
‫- پیداش...؟ ‫- پیداش...؟
‫اونو از کجا آوردی؟
‫- کنار جاده پیداش کردم. ‫- اوه خدای من.
‫ایزی، این...
‫مامان، میدونی که اون هیچوقت اونو رها نمیکنه.
‫- شاید از دستش افتاده. ‫- اوه، بیخیال!
‫نه، اون داشته میرفته خونه ی یکی از دوستاش ‫و توی راه اون از دستش افتاده.
‫الان زنگ میزنم «وینی».
‫خیلی خب، تو حالت خوبه؟
‫اون رفته!
‫خونسرد باش. فقط نفس بکش.
‫پیغام صوتی! من با ماشین میرم اونجا.
‫خیلی خب، تو باهام بیا. یالا بیا بریم.
‫بجای اینکه برش گردونی زندان، ‫بردیش یه تور سه ساعته؟
‫به همه چیز شک کرده بودم.
‫اوه، خب لطفاً به حماقتت شک نکن.
‫- تریپ، لطفاً... ‫- لطفاً چی؟
‫تو پای منو کشوندی وسطِ با تاخیرترین ‫و رو به عقب ترین عذاب وجدانِ تاریخ...
‫و ازم انتظار داری که باهاش مشکلی نداشته باشم؟
‫نمی دونم.
‫شاید!
‫چجوری این اتفاق افتاد؟
‫فکر میکنی این مرخصی ای که گرفته بود ‫کلاً نقشه اش بود که فرار کنه؟
‫نمی دونم. من...
‫فکر می کنم شاید این ایده زمانی ‫به سرش زده باشه که صدای بابام رو شنیده.
‫آره، اون یه سر اومد اونجا و ما یه جورایی ‫با هم بحثمون شد و ...
‫شاید یه چیزایی درباره ی این گفته باشه ‫که سم هیچوقت قرار نیست از زندان بیاد بیرون.
‫گندش بزنن.
‫آره.
‫ببین، من اینجام.
‫ولی دیگه میخوای چه غلطی بکنم؟
‫- بهم کمک کن پیداش کنم. ‫- صبر کن ببخشید...چی؟
‫اگه گزارشش رو بدم، اونا این فرار رو هم ‫به محکومیتش اضافه میکنن.
‫مدت زمان حبسش بیشتر میشه.
‫اوه، پس الان میخوای آدم خوبی باشی؟
‫ببین، فکر میکنم می تونیم تمام این جریان رو ‫قبل از اینکه سر و صدا کنه، جمع و جور کنیم.
‫و بابا هیچوقت چیزی از این ماجرا نفهمه؟
‫باشه قبول. به نفع خودمم هست که گزارشش رو ندم، ‫ولی به سم هم کمک میکنه.
‫یه تعقیب تمام عیار یه جنایتکار فراری، ‫معمولاً آخر و عاقبت خوشی نداره.
‫تریپ...
‫خواهش می کنم.
‫باشه.
‫خواهرش تنها خویشاوندش توی شهر بود. درسته؟
‫هیچ کدوم از دوستاش هستن که تو بشناسیش ‫و شاید سم بخواد با اونا ارتباط برقرار کنه؟
‫اسپون و دانی هر دوتاشون خونه هستن و خوابیدن.
‫هیچکدومشون خبری ازش نشنیدن.
‫الان زنگ میزنم به کلانتر.
‫شاید بهتر باشه با همدیگه بریم اونجا.
‫هی، برو برا خودت با کارول بگرد.
‫شماره ناشناس!
‫- هیلدی؟ ‫- نه، فرنک بریگز هستم.
‫میدونم این شاید عجیب به نظر برسه...
‫ولی امشب خبری از سم نداشتین؟
‫سم؟ نه، فکر کردم تو داشتی برش می گردوندی زندان.
‫آره، داشتم همین کار رو میکردم.
‫ولی اون فرار کرد.
‫اوه، خدای من.
‫- بریجت؟ ‫- هیلدی هم گُم شده.
‫- چی؟ ‫- این نمی تونه یه اتفاق باشه.
‫خیلی خب، الان میام اونجا. ‫فقط منتظر بمونید.
‫خب، روزنامه ی هیلی رو توی «واترساید» پیدا کردم...
‫تقریباً اینجا میشه.
‫و...نمی دونم، من...
‫یه جورایی تمام این منطقه رو داشتم ‫داد میزنم و صداش میکردم.
‫خیلی خب. ما شش نفریم. پس به صورت خودکار...
‫صبر کن. منظورت چیه «ما شش نفریم»؟
‫سم دست بند و پا بند داره. ‫اون نمی تونه تندتر از یه عابر پیاده بره.
‫پس با اون سرعت، شاید یه جایی در حدود... ‫این دایره باشه.
‫این منطقه ی خیلی بزرگ ـه.
‫آره، ما باید از کل قوا استفاده کنیم.
‫میدونی، هلیکوپتر و نورافکن و اینجور چیزها.
‫چیه؟
‫اوه، نمیخوای توی این ماجرا با بابات به مشکل بخوری. ‫داستان از این قراره!
‫اینجا موضوع دخترم در میونه، فرنک!
‫و اونا بخاطر همین خیلی انگیزه دارن که سم رو پیدا کنن ‫که همین موضوع کمکمون میکنه.
‫نه اینطور نیست. ‫سم در حال حاضر یه مجرم فراری ـه.
‫یه مُشت پلیس محلیِ سفید پوست، ‫دنبال یه مردم بومی بگردن که داره فرار میکنه؟
‫اون فقط به چراغ قوه برداشتن، بسنده نمی کنن.
‫ما نمی خوایم هیلدی وسط این ماجراها درگیر بشه.
‫بیخیال. این قضیه فقط بخاطر این نیست ‫که خودم رو نجات بدم، متی.
‫بهت قول میدم. ما داریم سعی می کنیم ‫که هیلدی در امان باشه.
‫حتی نمی دونیم الان کجاست.
‫فقط لطفاً بهترین راهی که می تونیم باهاش ‫دخترم رو به خونه برگردونیم، بگو.
‫ببین، سم میخواد در بره. پس...
‫اون یا میخواد سوار اتوبوس بشه یا قایق ‫و یا میخواد به مناطق بومی سرخپوست ها بره.
‫اگه بخواد بره طرف سرخ پوست ها، ما به فنا میریم.
‫حوزه ی قضایی مون اونجا بهمون اجازه ی فعالیت نمیده.
‫هنوزم فکر میکنم ‫به افراد بیشتری توی این قضیه نیاز داریم.
‫افراد بیشتر یعنی تفنگ های بیشتر! ‫من میفهمم اون چی میگه.
‫مت، تو اینقدر از این داستان ها رو خودت پوشش دادی ‫که بدونی آخرش چطور تموم میشن.
‫اگه هیلدی همراه سم باشه، اون در امان ـه. ‫اون رو میشناسی، مت. اون مرد خوبی ـه.
‫نمی دونم. آخه آدمای درمونده، یه سری کارها ‫رو از روی درموندگی انجام میدن.
‫تازه فراموش نکن، عزیزم...
‫- پدرش... ‫- مامان، الان وقت این حرف ها نیست.
‫زندان، آدما رو تغییر میده، کیم!
‫اون تغییر نکرده.
‫کل روز همراهش بودم و فکر کنم درست میگفتی.
‫فکر میکنم اون بیگناه باشه.
‫ایزی، ازت میخوام همراه جینی و بابابزرگ ‫توی خونه بمونی و قول بدی به تلفن جواب بدی.
‫دمای هوا داره افت میکنه و ‫یه موج آب و هوایی قراره بیاد اینطرف.
‫پس منو تریپ میریم به سمت ایستگاه اتوبوس،
‫توی مسیرمون دور دریاچه رو میگردیم.
‫کِشتی تا طلوع خورشید جایی نمیره.
‫کیم. تو و مامانت می تونید از اونور برید، ‫و ببینید می تونید پیداش کنید یا نه.
‫یه ساعت بهمون وقت بدید. خیلی خب؟ ‫پیداش می کنیم.
‫باشه. ولی یک دقیقه بیشتر از یک ساعت نشه.
‫بعدش حرف هیچکس واسم مهم نیست. ‫زنگ میزنم و گزارش میدم.
‫هر چند دقیقه زنگ میزنم و وضعیت هر گروه رو می پرسم.
‫اگه اونا رو دیدین، فوراً بهمون زنگ بزنین. ‫باشه؟ لطفاً!
‫میدونم الان فکرت کجاست.
‫ولی این قضیه فرق میکنه.
‫این یکی درست میشه.
‫اینقدر دنبال من نیا.
‫چرا فرار کردی؟
‫داری کجا میری؟
‫با تو جایی نمیرم.
‫من طرف تو هستم، سم.
‫می تونم کمکت کنم.
‫پرونده ی قتل خواهرت رو حل کردم.
‫بذار بهت کمک کنم.
‫بازرس ادکینز هستم.
‫کریس، مت هستم. گوش کن، واقعاً به کمکت نیاز دارم.
‫چی شده؟
‫بچه ام یه دو ساعتی میشه که گم و گور شده.
‫تقریباً مطمئنم که با همون یارویی ـه ‫که بخاطر قتل فایف، سال 88 افتاد زندان.
‫تو گفتی فکر میکنی اون یارو بیگناهه!
‫آره، همین فکر رو میکردم. همین فکر رو میکنم!
‫فقط اینکه موقع مرخصیش از زندان، فرار کرده.
‫با کلانتری محلی تماس گرفتی؟
‫قضیه پیچیده ست. دوتا پلیس که دوستمون هستن ‫داره به صورت غیررسمی بهمون کمک میکنن،
‫ولی این یه جستجوی رسمی نیست.
‫گوش کن، میدونم که اینو میدونی ولی معمولاً ‫فقط شش ساعت وقت داری تا اینکه...
‫آره، میدونم. ‫که یعنی فقط چهار ساعت باقی مونده.
‫بجنب مرد. می تونی کمکم کنی؟
‫الان شروع میکنم.
‫داشتی با کی حرف میزدی؟
‫چی؟
‫هیچکس.
‫بجنب، بیا بریم.
‫هیلدی!
‫هی، بخاطر اون قرارت متاسفم.
‫خفه شو.
‫ببین، می دونم عصبانی هستی.
‫فقط یه بخش کوچیکش رو داری می بینی.
‫ممکنه شغلم رو از دست بدم.
‫تمام عمرم رو صرف این کردم که بهترین تصمیم هایی ‫که می تونم رو برای آینده ام بگیرم.
‫لعنت بهم اگه بخوام الان شروع کنم ‫تصمیم های احمقانه بگیرم!
‫هیلدی!
‫فکر میکنی من سر این قضیه احساس نمی کنم ‫یه احمق تمام عیارم؟
‫کاملاً مطمئنم که پشیزی برام اهمیت نداره ‫که تو چی فکر می کنی.
‫فقط به نظر میاد داری از خودت محافظت میکنی...
‫و من هم این وسط گیر افتادم.
‫میدونم اینجوری به نظر میاد. ‫ولی من نمیخوام از خودم محافظت کنم.
‫میدونی، بهت زنگ زدم...
‫چون تو تنها کسی هستی که می تونم بهش اعتماد کنم.
‫من نمی تونم همچین حرفی رو در مورد تو بزنم.
‫ولی...
‫با این وجود اینجاییم!
‫و الان موضوع به هیلدی مربوط میشه.
‫سم، بدو!
‫بدو!
‫بهت گفتم برو خونه، هیلدی.
‫پلیس ها دارن میان.
‫خواهش می کنم.
‫- سم! ‫- هیلدی.
‫هیلدی!
‫ببین، فقط میخواستم صحبت کنم.
‫صحبت هامون جایی ثبت نمیشه...قول میدم.
‫حتی دفترچه ام هم همراهم نیست.
‫یه ذره پیش، یه جایی انداختمش.
‫من...رو...تنها بذار!
‫نه.
‫یه جایی رو میشناسم که توش می تونیم ‫اون زنجیرها رو باز کنیم.
‫هیلدی!
‫شوخیت گرفته؟
‫شوخی کردن تو کار من نیست.
‫بهم اعتماد کن.
‫تو باید همراه خانواده ات باشی.
‫میدونم که الان مامانت نگرانت شده.
‫چیزی که نمیدونه، بهش آسیبی نمی رسونه.
‫رازها...
‫مثل هیولاهایی می مونن که زیر تختت هستن. ‫اونا نمیذارن بخوابی!
‫من که در هر حال نمیخوابم.
‫اون دست بندها درد ندارن؟
‫خب پس بیا درشون بیاریم.
‫بذار من امتحان کنم.
‫چرا باید اینقدر تنگ درستشون کنن؟
‫اونا نمیخوان احساس کنی که یه انسان هستی.
‫بیا. شاید بتونم از یه زاویه ی بهتر درش بیارم.
‫این کار جواب نمیده.
‫هی!
‫اینجا چه خبره؟
‫چیزی نیست بابابزرگ. ما فقط...
‫سم. سلام، حالت چطوره رفیق؟
‫خوبم، آقای لیسکو.
‫سیل! به همه ی بچه ها میگم اسمم «سیل سایکلز» ـه. ‫آقای لیسکو دیگه چیه؟!
‫چی؟ اوه، ظاهراً برای اون کمک لازم داری.
‫آره، فکر کنم همینطور باشه.
‫من اینجا...
‫بذار ببینم چیا دارم.
‫آره، این که بدرد نمیخوره.
‫بذار ببینم، آهان. ایناهاش.
‫بشین، سم. از شر اینا خلاصت میکنم.
‫ریچی فایف، گُم شده.
‫میدونم اون یارو رو دیدی.
‫آه!
‫همونی که خالکوبی «گناهکار» روی بازوش داره.
‫فکر کنم اون یه ربطی به این ماجرا داشته باشه.
‫بفرما.
‫ممنونم. ممنونم.
‫سم گیلیس.
‫هی، انگار توی اون لباس خیلی سردته.
‫یه سری چیز اینجا داریم. ‫بذار ببینم چیا داریم.
‫نه، این...
‫خب دیگه چی داریم؟
‫اوه، این خوبه. این یکی خوبه.
‫غریبه بازی در نیار.
‫سم. دوباره بیا به مغازه سر بزن.
‫- حتماً، سیل. میام. ‫- خیلی خب.
‫بابابزرگ. هی، بابابزرگ.
‫بابابزرگ، میشه یه پیام مهم رو به ایزی برسونی؟
‫اوهوم.
‫میتونی بهش بگی من حالم خوبه؟
‫بابابزرگ اینجا چیکار میکنی؟ ‫اگه مامان بفهمه در رو باز کردیم...
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره. الان داشتم با سم و هیلدی ‫صحبت میکردم. همین!
‫بابابزرگ، هیلدی الان اینجا نیست.
‫معلومه که هست! ‫و ازم میخواد که بهت بگم حالش خوبه.
‫به کی زنگ زدی؟
‫- چی؟ ‫- اون موقع که داشتی با تلفن حرف میزدی.
‫به یکی از رابط هام توی اف بی آی زنگ زدم.
‫ما توافق کردیم که تفنگ های بیشتری رو ‫وارد این قضیه نکنیم.
‫در واقع تو این توافق رو کردی.
‫الان این حرفت یعنی چی؟
‫فقط دارم میگم این تصمیم، یک جانبه بود.
‫- بیا بیخیالش بشیم. ‫- نه، اینطور نبود. ما توافق کردیم.
‫- خدای من. مت داری چیکار میکنی؟ ‫- من نمی خوام الان وارد بحث بشم.
‫وقت این حرف ها رو نداریم. بهش زنگ زدم دیگه!
‫دیوونه شدی؟
‫الان تو طرف کی هستی؟
‫هیلدی!
‫مطمئنی؟ چون من اجازه نمیدم دخترمون گُم بشه ‫و برای پیدا کردنش...
‫- به تمام کسایی که بهم مدیون هستن زنگ نزنم. ‫- اون گُم نشده. اون با سم ـه.
‫اوه، حله. حله. خب حالا دارن چیکار میکنن؟ ‫برا خودشون قدم میزنن؟
‫میتونی مد نظر داشته باشی که شاید توی این قضیه...
‫من یه سری چیزها رو دارم روشن تر میبینم؟
‫منظورم اینه که با توجه به اتفاقی که ‫قبلاً برای تو افتاد، شاید احساس کنی...
‫نکن! این کار رو نکن. خیلی خب.
‫تو اصلاً فکرشم نمیکنی چه حسی دارم.
‫خیلی خب؟ ‫تو هیچوقت نمی تونی همچین حسی داشته باشی.
‫خب هیچوقت بهم اجازه نمیدی!
‫هیلدی!
‫آروم برو.
‫نه، برگرد خونه.
‫بازم سوال دارم.
‫میشه آروم تر بری؟
‫نمیخوام کسی صدام رو بشنوه.
‫سه تا سوال! خوب ازشون استفاده کن.
‫بعدش برگرد خونه، پیش خانواده ات.
‫رفتار مادرت باهام خوب بوده.
‫اون حقش نیست که نگران باشه.
‫نظری در مورد این داری که واقعاً ‫چه اتفاقی برای ریچی فایف افتاد؟
‫نه. سوال بعدی!
‫بابابزرگم در مورد چی صحبت میکرد؟
‫اون یارو که خالکوبی «گناهکار» داشت!
‫«گناهکار»
‫نمی دونم.
‫داری دروغ میگی؟
‫این سوال سومته؟
‫اوه، نه...اون رو خط میزنم. ‫آخرین سوال اینه که، داری کجا میری؟
‫سم.
‫سم!
‫هیلدی!
‫خب ببین ما دیگه تلاشمون رو کردیم. خیلی خب؟
‫مامان، من میدونم. اینجا همون جاییه که ‫اون میاد و قایم میشه.
‫اینجا، جاییه که احساس امنیت میکرد.
‫تو اون رو...سی سال قبل میشناختی!
‫بعدشم کی میتونه ادعا کنه که...
‫واقعاً کسی رو میشناسه؟
‫داری میگی که فکر میکنی اون ممکنه ‫به هیلدی آسیب برسونه؟
‫نگو که هنوز فکر میکنی اون ریچی رو کُشته.
‫عزیزم. من نمی دونم باید چه فکری بکنم.
‫پدر سم و پنی، مشکلات روانی داشت.
‫پدرشون دیوونه نبود.
‫شب قبل از اینکه هواپیماش سقوط کنه ‫توی خونه شون شام خوردم،
‫و بهم اعتماد کن، اون حالش خوب بود.
‫در عرض هشت ساعت، آدم یهویی نظرش عوض نمیشه ‫تا در مسیر خودکشی قدم بذاره!
‫تو بچه بودی. تو که نمی دونی چه...
‫- مامان. ‫- تو که نمیدونی چه...
‫مامان، بس کنه دیگه!
‫اوه، عزیزم. بیا بغلم.
‫بیا بغلم.
‫متاسفم.
‫عزیزم...
‫ریچی الان جاش از ما بهتره.
‫بیا.
‫کلانتر بریگز هستم.
‫از کانون اصلاحات «نورثفیلد» تماس می گیرم.
‫زندانی گیلیس، بعد از اتمام مرخصیش ‫در زمان موعد به زندان برنگشته.
‫یالا!
‫یه فراری داریم.
‫هیلدی!
‫با پلیس ها نمیشه در افتاد!
‫تو خودتم یه پلیسی.
‫آره، خب فکر میکنی چرا پلیس شدم؟
‫بزن کنار.
‫همین حالا!
‫جالبه که قرار بود سم گیلیس رو برسونی «نورثفیلد»...
‫ولی الان اینجایی و داری توی جنگل نورافکن میندازی.
‫یه آدم منطقی ممکنه با خودش فکر کنه ‫که تو شکار ت رو از دست دادی!
‫آره ولی اون یه حیوون نیست.
‫این یه اصطلاح ـه، بچه جون.
‫احتمالاً سم توی خونه ی گیلیس ها، صدات رو شنیده.
‫داشتی بلند بلند با افتخار داد میزدی که ‫تحت هر شرایطی توی زندان نگهش میداری.
‫پس اون فرار کرد؟
‫- اونوقت تو گزارشش نکردی؟ ‫- اون گزارش کرد.
‫ببین، من می خواستم این ماجرا رو محدود نگه دارم.
‫احتمالش هست که سم سر راهش هیلدی لیسکو ‫رو دیده باشه و الان اونا با هم دیگه باشن.
‫پس الان پای یه بچه این وسطه.
‫نباید مجبورت می کردم پلیس بشی.
‫همیشه میدونستم که واسه ی این کار ساخته نشدی.
‫من این عملیات رو در دست میگیرم.
‫تو از همین لحظه تعلیق میشی.
‫کلانتر! بابا!
‫برو خونه.
‫جانسون، تو بمون.
‫به نیروی انسانی نیاز دارم.
‫می تونم بهت کمک کنم از راه درستش...
‫از این قضیه فرار کنی.
‫با مقاله ام!
‫مصاحبه تموم شد، هیلدی!
‫فقط اگه بتونم متقاعدشون کنم...
‫نمی تونی!
‫تنها چیزی که اهمیت داره اینه که ‫چی رو بتونی اثبات کنی،
‫و من اون روز توی همه ی مکان های نادرست ‫و زمان های نادرست بودم.
‫بخاطر همین فرار کردی؟
‫شنیدم کلانتر بریگز با فرنک صحبت میکرد ‫درباره ی اینکه هیچوقت قرار نیست بیام بیرون.
‫دیدم یه فرصت دارم و ازش استفاده کردم.
‫اون یه جورایی احمقانه بود.
‫این که مردم فکر میکنن من ریچی رو کُشتم ‫هم خیلی احمقانه ست.
‫این شهر هیچوقت به من و مردمم اهمیت نمیدن.
‫ریچی دوست من بود.
‫فکر میکنی که اونو کُشت؟
‫خب، اگه دوستش بودی پس احتمالاً ‫خیلی خوب میشناختیش. مگه نه؟
‫کسی بود که بخواد همچین کاری کنه؟
‫بهش صدمه بزنه؟
‫نمی دونم. یه چیزایی دیدم.
‫مثل چی؟
‫جای کبودی روی بازوهاش. روی بدنش!
‫یه جور حادثه بود؟
‫مطمئن نیستم ولی فکر میکنم یه نفر از ‫خانواده ی ریچی داشت بهش صدمه میزد.
‫به کسی گفتی؟
‫کلانتر بریگز. سی سال قبل. ‫ولی اون به حرفم گوش نمیداد.
‫احتمالاً همین زندانی کردنِ من، اونو کلانتر کرد.
‫خب، حالا برنامه ات چیه؟
‫هی، فرنک. ‫فرنک پیداشون کردی؟
‫نه. تازه بابام الان خودش رو درگیر ماجرا کرد. ‫اون منو فرستاد خونه.
‫- چی؟ ‫- چی؟ این اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫اون خیلی از دست من راضی نبود ‫چون که زنگ نزدم و این موضوع رو گزارش ندادم.
‫ببین، الان تعقیب مجرم در سطح کل بخش ـه.
‫متاسفم، مت. ‫هیچوقت نمیخواستم اوضاع قاراشمیش بشه.
‫من بازم دنبالش میگردم.
‫خب، حداقل تو به هلیکوپتر و نورافکن هایی ‫که میخواستی میرسی.
‫هیلدی!
‫بابام گفت این پل رو قرن 20، زندانی های ساختن ‫که هیچوقت پولی بهشون پرداخت نشد.
‫شاید این بتونه داستان بعدیت باشه.
‫قبلاً زندگی خوبی داشتم.
‫ مامان، بابا، خواهر.
‫ همگی کنار هم شاد بودیم.
‫ وقتی بابام هنوز زنده بود...
‫ بعضی وقتا باهاش میرفتم سر کار.
‫ قبلنا بهترین بخش روزم، ‫ همون موقع بود.
‫ یه جورایی هنوزم همینطوره.
‫ حتی بعد از همه ی اتفاقاتی که افتاد
‫ فقط میخوام یه بار دیگه...
‫ طلوع خورشید رو ببینم.
‫سم!
‫آخ، آخ، آخ.
‫اوه، آخ! آخ!
‫تو برو!
‫فرار کن.
‫سم، بس کن. برو دیگه!
‫ایول!
‫دارمت!
‫ هیلدی!
‫کجایی؟
‫مت.
‫یالا.
‫این...این اتفاق نباید دوباره بیوفته.
‫مت. بلند شو...
‫و دخترمون رو پیدا کن.
‫درک نمی کنی که این شرایط ‫برای من چه حسی دارن.
‫بیخیال. تو نمی تونی این قضیه رو ‫به اتفاقی که 31سال پیش افتاد ربط بدی.
‫چون تو یه انتخاب کردی. انتخاب کردی که ‫به من دروغ بگی، پس الان وضعیتمون همینه!
‫از وقتی که رسیدیم اینجا، یه جور دیگه شدی.
‫خسته شدم از بس جلوی بچه هام ‫ظاهرسازی کردم و وانمود کردم همه چیز رواله.
‫در حالیکه بابایی، داره یه گوشه عقلش رو از دست میده.
‫خیلی سخته، مت!
‫من دیگه چیزی واسم نمونده.
‫اوه، گندش بزنن.
‫مت. الان یه هشدار کودک ربایی برای جستجو ‫در سطح ایالتی برای دختر کوچولوت قرار دادم.
‫خدا رو شکر.
‫بهترین کار برای شماها اینه که برید خونه ‫و پیش دخترهاتون باشید.
‫کنار تلفن منتظر باشین تا اگه خبری شد بهتون بگم.
‫نه.
‫نه، نه. من همینجا می مونم.
‫خب، اینجا...اینجا جای یه غیرنظامی نیست، پسرم.
‫افراد من به شدت آموزش دیدن!
‫اوه، آره. «به شدت آموزش دیده»
‫یه بچه ی نُه ساله خیلی بیشتر از شما ‫به حل کردن پرونده ی قتل ریچی نزدیک شده.
‫کریس.
‫پیداش کردیم. یه نفر دیدتش.
‫اون داره به سمت فرودگاه قدیمی میره. ‫ما توی راه اونجاییم.
‫از کُتم استفاده میکنم تا از سیم خاردار رد بشم.
‫بعدش وقتی رفتم اونور، یه راه هم...
‫توی حصار، برای تو پیدا میکنم.
‫اینا چقدر قدیمی هستن؟
‫بعضی هاشون برمیگردن به جنگ جهانی دوم!
‫اونا اصلش اینجا رو ساختن تا بمب افکن های جدید رو ‫برگردونن به شرق...
‫که اونجا خلبان ها و خدمه، آموزش دیده بودن.
‫از کجا بدونم این چیزا رو از خودت در نمیاری؟
‫بابام بهم یاد داد.
‫قبل از اینکه بمیره!
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫مردم میگن هواپیماش رو عمداً به زمین زده.
‫این واقعیت نداشت. اون هواپیما یه مشکلی داشت.
‫من میدونم! شرکت، لاپوشونی کرد.
‫اصلاً منصفانه نیست.
‫زندگی همیشه منصفانه نیست.
‫عدالت همیشه پیروز نمیشه.
‫اون پُشت یه سوراخ دیدم که ‫به اندازه ی کافی بزرگ بود...
‫چیه؟
‫تو آدم خوبی هستی، هیلدی.
‫خیلی از اینجور آدما به پُستم نمیخورن.
‫ممنونم...برای همه چی!
‫چی؟ هی! صبر کن!
‫سم.
‫بیخیال.
‫سم، برگرد اینجا.
‫صبر کن!
‫سم.
‫سلام؟
‫سم.
‫سم! سم! چشم هات رو باز کن.
‫سم! سم!
‫- سم، یالا! ‫- هیلدی! هیلدی!
‫سم، سم!
‫پخش بشید.
‫سم، فرار کن! همین الان از اون هواپیما بیا پایین.
‫اسلحه هاتون رو بیارید بالا ولی شلیک نکنید.
‫دست نگه دارید! دست نگه دارید!
‫چه غلطی داری میکنی؟ از سر راه برو کنار.
‫- من جُنب نمیخورم. ‫- اوه، حالا دیگه برای ما قهرمان شدی؟
‫پس تو چی هستی، بابا؟
‫برو کنار.
‫- همین الان! ‫- کاری که باید بکنی رو بکن.
‫سم، یالا!
‫سم، ببین. ازت می خوام بیای پایین.
‫بیا پایین، سم.
‫بخاطر جفتمون بیا پایین!
‫آروم.
‫نه! سم!
‫دست هات رو ببر بالا. یالا!
‫نه!
‫نه، اون رو به دستش نزن! ‫اذیتش میکنه.
‫بس کن!
‫چیزی نیست. عزیزم، بیخیال شو.
‫عزیزم، فقط بیخیال شو. فراموش کن. ‫فراموش کن. همین!
‫چیزی نیست.
‫دست نگه دارید، افراد.
‫مامان، اینقدر گریه نکن. من حالم خوبه.
‫میدونم. بخاطر همین دارم گریه می کنم.
‫واقعاً خیلی متاسفم.
‫بابا، مردی که خالکوبی «گناهکار» داره، کیه؟
‫خالکوبی «گناهکار»؟
‫بیخیال.
‫در ضمن، سم بهم گفت که روی بازوی ریچی، ‫جای کبودی دیده.
‫هیلدی!
‫اون فکر میکنه یه نفر از خانواده ی ریچی ‫داشته بهش آسیب میزده.
‫ببین، اگه والدین ریچی بهش آسیب میزدن ‫اون میومد به من میگفت.
‫من بهترین دوستش بودم، یادت میاد؟
‫خب که چی؟
‫من که به شماها همه چیز رو نمیگم.
‫اگه بابای ریچی...؟
‫نه همچین چیزی نبود، هیلدی.
‫خیلی خب؟ همچین چیزی نبود.
‫هیلدی!
‫چرا نذاشتی حرفش رو بزنه؟
‫چون کل این قضیه ی ریچی فایف...
‫باید تموم بشه.
‫باشه.
‫بچه ها.
‫ما از پسش برمیایم.