‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»
‫باورم نمی شه واقعاً خودتی.
‫تامی، برو اتاقت رو بهش نشون بده.
‫ایرادی نداره.
‫چند وقته دارید اینجا زندگی می کنید؟
‫فقط خودت و بابات بودین؟
‫مامانم وقتی بچه بودم مُرد.
‫عه!
‫متأسفم.
‫ببین، نگران نباش، باباهمون دوست های قدیمی ان.
‫می خوای چند تا از اسباب بازی هات رو بهم نشون بدی؟
‫اینا مال بابابزرگم بودن.
‫می خوای نشونم بدی چطوری پرواز می کنن؟
‫واقعاً نمی دونم باید چی بگم.
‫باورم نمی شه که واقعاً خودتی.
‫چرا اومدی دنبالم؟
‫اصلاً خبر نداشتیم که اینجایی.
‫از کجا باید می دونستیم؟
‫ببخشید. فقط...
‫یه کم...
‫یه کم گیج شدم.
‫ما با آرتور کانوِی کار داریم.
‫دخترم مثل خودم خبرنگاره.
‫می خوایم چند تا سؤال ازش بپرسیم.
‫در مورد چی؟
‫خب، در مورد اون دوره ای که ‫توی استراتا کار می کرده.
‫خب، می دونیم که اون افشاسازی کرده.
‫آخه کجا بودی؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫شرمنده. همه چی خیلی... ‫از کجا آرتور کانوِی رو می شناسی؟
‫از کجا می شناسیش؟
‫کسی که منو آورد اینجا، اون بود.
‫صبر کن ببینم، یعنی دزدیدت؟
‫نمی فهمم. چرا باید بدزدتت؟
‫اون منو نزدید، مت. ‫نجاتم داد!
‫آرتور نجاتت داد؟ ‫از چی؟
‫دلیل اینکه مجبور شد افشاسازی بکنه منم.
‫وقتی مامانم مریض شد،
‫منو می برد فرودگاه ‫تا از زمین بلند شدنِ هواپیماها رو نگاه کنیم.
‫اونجا بود که که با آرتور آشنا شدم.
‫اونموقع نمی دونستم ‫ولی آرتور پدر ژنتیکی من بود.
‫کس دیگه ای می دونست؟
‫فکر نکنم.
‫مامانم بهم هشدار داد که به کسی ‫حرفی از رفتن به فرودگاه نزنم.
‫فکر کنم نمی خواست کسی بفهمه.
‫توی خونه، اوضاع همینجوریش سخت بود.
‫یه فکری دارم.
‫اگه بهت کادو ندم چی؟ ‫نظرت چیه؟
‫آره، خب...
‫درک می کنم.
‫مامانم می دونست که خیلی توی این دنیا موندگار نیست ‫که بخواد ازم مراقبت کنه...
‫و توی استراتا برای خودم می گشتم ‫و اونجا شاد بودم.
‫یه روز، یه چیزی شنیدم که نباید می شنیدم.
‫آرتور گذاشت یه هواپیمای در حال ساخت رو ببینم.
‫چند تا مدیر داشتن در مورد ‫یه مادۀ شیمیایی به اسم کادمیم صحبت می کردن،
‫و می گفتن چقدر سمی ـه.
‫نمی خواستن کسی بفهمه که ‫شرکت داشته ازش استفاده می کرده.
‫قصد داشتن یه جایی بیرون از شهر بندازنش.
‫من به هنک و آرتور خبر دادم،
‫و... اونا فکر می کردن اگه پا پیش بذارن، ‫می تونن استراتا رو مجبور کنن که حقیقت رو بگه.
‫ولی بجاش...
‫اونا اومدن سراغمون.
‫اون باید یه راهی برای بیرون آوردنم پیدا می کرد،
‫تا استراتا هیچوقت پیدام نکنه،
‫ولی به آدم نادرستی اعتماد کرد.
‫تقصیر اون نبود که هیچ چیز درست پیش نرفت.
‫ریچی!
‫وقتی توی محل ملاقات سر و کله ـمون پیدا نشد،
‫بابا اومد دنبالم گشت و...
‫از اونموقع تا حالا کانادا بودیم.
‫می دونستم!
‫دلیل اینکه باید می رفتی، استراتا بوده.
‫تو می دونستی دارن از اون مادۀ شیمیایی ای که ‫آدما رو مریض می کرد استفاده می کردن.
‫لطفاً برگرد.
‫تو شاید عینی ای هستی که لازم داریم.
‫بابا، بالاخره می تونیم نابودشون کنیم.
‫کیو نابود کنید؟ ‫داره چی می گه؟
‫استراتا! اونا دارن همه چیز رو انکار می کنن ‫و دلیل مرگ بابابزرگِ من اونا هستن.
‫بابات؟
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫به خاطر کادمیم بود.
‫اونا می گن اونموقع ها نمی دونستن ‫که مادۀ خطرناکی ـه، ولی...
‫دارن دروغ می گن. می دونستن!
‫آرتور هم مدرک داشت، ‫یه مدرک غیرقابل انکار!
‫فیلم یکی از مدیرها رو گرفته بود ‫که توش اعتراف می کرد.
‫می خواست وقتی محل دفن پسماندهای ‫استراتا رو پیدا کرد، نوار رو ببره پیش پلیس.
‫ولی بعدش...
‫هواپیمای هنک رو دستکاری کردن.
‫اونا کُشتنش.
‫آره، آرتور اونشب از شهر رفت و...
‫یه نقشه کشید که منو از اونجا بیاره بیرون.
‫الان نوار کجاست؟
‫نمی دونم.
‫بابا هیچوقت بهم نمی گفت نوار کجاست. اون...
‫نمی خواست برم توی شهر، پیگیریش کنم.
‫این کار توی اری هاربور برام خیلی خطرناک بود.
‫ولم کن!
‫نگران نباش. ‫می خوایم ببریمت یه جای امن.
‫من یه مرد رو کُشتم، مت.
‫هیچوقت نمی تونم به عقب برگردم.
‫صبر کن، ریچی...
‫خیلی خب، ببین، دیگه با اون اسم صدام نکن.
‫من دیگه اون شخص نیستم.
‫پسرم اصلاً نمی دونه اون شخص کیه.
‫نمی خوام به خاطر این قضیه از دستش بدم.
‫ببخشید. باید برید. ‫نمی تونم کمکتون کنم.
‫باید برید.
‫ولی می تونیم این مشکل رو حل کنیم.
‫با همدیگه!
‫مگه نه، بابا؟
‫نه. بهتره بریم.
‫آره. باید بریم. دیگه بریم. ‫بیا عزیزم.
‫توی اری هاربور، همیشه آدمایی بودن ‫که بهت اهمیت می دادن.
‫ما هیچوقت بیخیالت نشدیم.
‫آره، یه چند نفر پا پیش گذاشتن.
‫گفتی چه سال هایی بابات توی استراتا کار می کرده؟
‫کارسینومای سلول کوچک، کارخونۀ چهارم.
‫خیلی خب. آره. ممنون. باهات تماس می گیرم.
‫کلی آدم توی این شهر هست که ‫اعضای خانواده ـشون علائم بیماری دارن.
‫مشکلات ریوی و کلیوی. از دست دادنِ حافظه.
‫این یعنی می تونیم پروندۀ شکایت تشکیل بدیم، مگه نه؟
‫علائم مشترک، یعنی یه ارتباطی با هم دارن.
‫آره، ولی در صورتیکه مردم انقدر نمی ترسیدن ‫که پا پیش بذارن.
‫ببین، ما الان بیشتر از هر چیزی ‫به شاکی نیاز داریم. خیلی بیشتر از این تعداد.
‫شکایت دسته جمعی فقط وقتی جواب میده ‫که صدها نفر یه شرکت رو به تخلف متهم می کنند.
‫یعنی باید صد نفر آدم آسیب ببینن ‫تا حرفشون رو باور کنن؟
‫خیلی چرته!
‫می دونم.
‫اگه به مردم نشون بدیم که تنها نیستند چی؟
‫مثلاً دور هم جمعشون کنیم و یه جلسه بذاریم. ‫یه جلسۀ حضوری!
‫سالن شهرداری!
‫فکر خیلی خوبیه.
‫آخه می دونی، ‫من توی مدرسه خیلی با کسی حرف نمی زدم،
‫ولی توی اعتصاب، یهویی همه داشتن گوش می کردن.
‫سلام. چطور پیش رفت؟
‫چی شده؟
‫پیداش کردیم.
‫آرتور اونجا بود؟
‫- چی گفت؟ ‫- نه، بریج.
‫ریچی رو پیدا کردیم.
‫چی؟
‫اون زنده ـست.
‫صبر کنید ببینم، پس ریچی کل این مدت ‫می دونسته که سم توی زندانه،
‫و به کسی نگفته که فرد اشتباهی رو دستگیر کردن؟
‫ببین، ما که اینو نمی دونیم.
‫آخه اون توی یه کشور دیگه بوده ‫و خبر این قضیه فقط توی همین منطقه پخش شده بود.
‫آره.
‫قبل از اومدنِ اینترنت، اوضاع فرق می کرد. ‫اخبار خیلی سخت تر پخش می شدن.
‫احتمالاً اصلاً نمی خواسته خبردار بشه.
‫ولی الان می تونه بیاد اینجا و ‫به این آدما کمک کنه.
‫اونوقت نمیاد کمک کنه؟
‫می دونی، به همین سادگی ها نیست، هیلدی.
‫اون می ترسیده که بکُشنش، خب؟ ‫اتفاقی یه مرد رو کُشته.
‫اونم وقتیکه خیلی از تو بزرگتر نبوده. ‫فکرش رو بکن!
‫مامان، از نظر قانون تکلیف چی می شه؟
‫از نظر قانون، اگه برگرده احتمال داره حبس بخوره.
‫- ولی داشته از خودش دفاع می کرده. ‫- می دونم عزیزم.
‫و احتمالاً بابتش زندان نمیفته.
‫ولی راستش، الان که می دونیم زنده ـست،
‫فکر کنم موظف باشیم به پلیس خبر بدیم.
‫وگرنه لاپوشونی کردیم.
‫ولی سم حق داره که حقیقت رو بدونه ‫و ریچی باید خودش بهش بگه.
‫خیلی خب، باید برم ترتیب این قضیه رو بدم.
‫خیلی خب. تو کار درستی کردی.
‫و طبیعتاً «جهات تخفیف مجازات» هم هست،
‫ولی دولت باید بدونه که ریچی زنده ـست.
‫چیکارش می کنن؟
‫استرداد مجرم می شه به «اری هاربور».
‫- احتمالاً باید توی دادگاه از خودش دفاع کنه. ‫- ای خدا!
‫با توجه به شرایط، ‫بازپرس بخش شاید پیگرد قانونی نکنه.
‫ببینید، بچه ها. ‫یه سری دستورالعمل ها هست که باید انجامشون بدم.
‫که اینطور.
‫واقعاً خودت دیدیش؟
‫واقعاً خودش بود؟
‫آره. آره، دیدمش.
‫اون...
‫به نظر ترسیده بود، فرانک.
‫- یه پسر داشت؟ ‫- آره.
‫آره، داشت. آره. ‫یه پسر کوچولو به اسم تامی.
‫ریچی ـمون اونجا بود، رفیق. ‫دقیقاً کنار پسرش بود.
‫خوشحال شدم دیدمش. ‫خوشحال شدم که چند لحظه دیدمش.
‫بذارید من برم.
‫می تونم ریچی رو قانع کنم.
‫می تونم قبلش همه چیز رو براش توضیح بدم. ‫می تونم هواش رو داشته باشم.
‫میشه تا فردا صبر کنی و بعدش گزارشش رو رد کنی؟
‫حتی اگه ازم بخوای هم نمی تونم.
‫پس ازت نمی خوام.
‫اتفاقی شنیدم که مدیرهای شرکت داشتن می گفتن ‫که کار کادمیم بوده.
‫- می گفتن آزمایشش کردن و سمی بوده. ‫- سلام. چه خبرا؟
‫ریچی گفت یه نوار افشاسازی بوده.
‫آرتور یه نوار اعتراف داشته که ‫می تونسته باهاش استراتا رو زمین بزنه،
‫ولی اونو توی اری هاربور جا گذاشته.
‫داشتم هواپیماهای جدید رو ‫به بچۀ دوستم نشون می دادم.
‫اون بچه، ریچی بوده. ‫ریچی بوده که اتفاقی صدای مدیرها رو شنیده.
‫حتماً همون موقع بوده که استراتا هدف قرارش داده.
‫ولی نوار اعتراف هر جایی ممکنه باشه.
‫چطور می خواید پیداش کنید؟
‫خب، بیاید فکر کنیم. ‫چیا می دونیم؟
‫می دونیم تا روزی که هواپیمای هنک سقوط کرد ‫آرتور اون نوار رو در اختیار داشته،
‫چون برنامه ـش این بوده که ببرتش پیش پلیس.
‫ریچی هم گفت آرتور اون شب ‫چون خیلی ترسیده بوده از شهر رفته.
‫بابا، نگاه کن.
‫هنک گیلیس 24 اکتبر 1987 سقوط کرد.
‫فقط باید بفهمیم آرتور اون روز چیکار کرده.
‫آره حتماً! فقط همین؟
‫بابا، از روزی که هنک گیلیس سقوط کرد ‫چیزی یادت نمیاد؟
‫بچه ها، بچه ها، وایستید. ‫وایستید می خوام عکس بگیرم.
‫خیلی خب.
‫نزدیک هم وایستید. از دست شماها!
‫آره، درسته.
‫اون روز قرار بود بریم ماهیگیری. ‫آره.
‫آره، بذار ببینم.
‫آره، ببینید. ایناهاش. ‫ببینید. تاریخش رو ببینید.
‫می دونید چیه؟ ‫یادمه آرتور هم اونجا بود.
‫کسی که خبر سقوط هواپیمای ‫هنک گیلیس رو داد آرتور بود.
‫اون بود!
‫به نظرت اون نوار ممکنه توی قایق بابابزرگ باشه؟
‫به نظرم سرنخ بدی نیست.
‫هر چی آدم می تونید جمع کنید ‫تا بیان سالن شهرداری.
‫می تونیم متقاعدشون کنیم.
‫با تمام قوا! مگه نه؟
‫خیلی خب، بریم تو کارش. ‫زود باشید.
‫- خانما مقدمن! ‫- ممنون.
‫داریم برای همۀ کسانی که احتمالاً ‫از استراتا آسیب دیدن،
‫ توی سالن شهرداری جلسه می ذاریم.
‫اون یکی آگهی رو بدید به هر کسی که ‫فکر می کنید احتمالاً بخواد بیاد اونجا. باشه؟
‫ازتون خیلی ممنونم. شب خوبی داشته باشید.
‫آره، تازه همه ـش رایگانه.
‫می خوایم کاری کنیم تا خرج دوای مردم رو بدن.
‫فقط بیا ببین چی میگن.
‫به برادرت جیمی هم بگو پاشه بیاد.
‫و اگه کاری با خانواده ـتون، ‫خودتون یا خانواده ـتون...
‫یا آشناهاتون کردن، لطفاً بگید.
‫یه آگهی دیگه بهتون میدم ‫و اگه خواستید این خبر رو پخش کنید. سلام!
‫جایی هست که نگشته باشیم؟
‫نمی دونم. حس می کنم کل این قایق رو زیر و رو کردیم
‫وای نه!
‫چیه؟
‫یهویی نگو «وای نه» و بعدش ساکت شو.
‫استراتا از دادخواهیِ مامانت خبر داره.
‫بابام گفت اینو توی کل شرکت پخش کردن.
‫چی میگی؟ بده ببینم.
‫وایستا!
‫«این چنین ادعاهای دروغین و افتراآمیز...
‫اقدامات در جریانِ ما در اری هاربور را ‫به خطر می اندازد.»
‫پس میگن داریم دروغ میگیم.
‫نه، حرفشون اینه که ما داریم ‫مشاغل مردم رو به خطر میندازیم.
‫باید برم ببینم بابام در چه وضعیه.
‫وقتی نگران میشه یادش میره غذا بخوره ‫و «کم قند خونی» داره.
‫منم باید برم.
‫می خوام اینا رو بزنم توی مدرسه.
‫به روش خودشون جوابشون رو میدم.
‫- خب، از کمکتون ممنونم، بچه ها. ‫- خواهش می کنم.
‫سعی کنید دستگیر نشید.
‫- اون یکی رو به لیست اضافه کن. ‫- این تیک خورده.
‫- فکر کنم آگهی هامون دارن تموم می شن. ‫- عالیه! منظورم اینه که بازم بهت می دیم.
‫فکر کنم سالن پر از جمعیت بشه.
‫مردم بالاخره دارن گوش میدن.
‫نمیشه گفت همه!
‫- من اینا رو می برم. ‫- باشه.
‫عالیه.
‫- اینو بده. میرم بازم از روش کپی بگیرم. ‫- ممنونم عزیزم.
‫[خائن]
‫می دونی، 30 سال پیش بوده، عزیزم.
‫بعید می دونم اون نوار ‫حتی نصف این مدت هم سالم مونده باشه.
‫راستش به نظرم بهتره که ‫خیلی به دل خودمون صابون نزنیم.
‫آرتور چون می دونست اون نوار تنها چیزیه که ‫می تونه از ریچی محافظت کنه، قایمش کرد.
‫حتماً یه جای امن قایمش کرده.
‫آره، درسته. ‫ولی آخه نظری ندارم که کجاست.
‫یعنی بجز این سکه های قدیمی...
‫که بابابزرگ توی جعبۀ ماهیگیریش قایم کرده بود،
‫چیز دیگه ای اینجا نیست.
‫بابا، شاید نوار توی قایق بوده ‫ولی یه جای دیگه قایمش کرده باشه!
‫یه جای امن تر.
‫یادته بابابزرگ شروع به قایم کردنِ یه سری چیزا ‫دور و بر خونه کرد؟
‫آره، مثلاً گاوصندوقِ اتاق زیرشیروانی.
‫آره. اونا همۀ چیزایی بودن که ‫می خواست ازشون محافظت کنه.
‫این نباید اینجا باشه.
‫بابا، بیخیال. داری چیکار می کنی؟
‫بذار من بکنم. بس کن. بیخیال، بس کن!
‫سلام.
‫خوابت نمی بره؟
‫فکر کنم بدونم نوار کجاست.
‫فقط دفترچه یادداشتشه.
‫وایستا ببینم، این چیه؟
‫نوار اینجا نیست. ‫دوباره اشتباه می کردم.
‫وایستا! باورم نمی شه. ببین!
‫اینو ببین.
‫اون می دونسته یه جای کار می لنگه.
‫آره. کل این مدت می دونسته که ‫یه جای کار می لنگه.
‫ببین. بو بُرده بوده.
‫حتماً دیده که همۀ دوستای قدیمیش...
‫که همکارش بودن، فوت کردن و...
‫سعی داشته اینا رو به هم ربط بده. ‫نگاه کن.
‫حتماً قبل از اینکه حلش کنه ‫وقتش تموم شده.
‫مریضیش بدتر شده بود.
‫می دونی، من... من... ‫می تونستم توی این ماجرا کمکش کنم.
‫آره. می تونستم. می تونستم. ‫اگه اینجا بودم، کمکش می کردم.
‫قشنگ می تونستم توی همۀ این چیزا کمکش کنم.
‫فقط هیچوقت نفهمیدم.
‫نوار دستِ اون نبوده.
‫آره.
‫ریچی؟
‫خب، ایزی نگفت کی ماشینه رو اونجوری کرده؟
‫نه.
‫باورم نمی شه یکی از اهالی شهر ‫با اسپری روی ماشینمون چیز نوشته.
‫شایدم کار استراتا بوده.
‫مت، اینجا شهر کوچیکیه.
‫همه می دونن کی هستیم و کجا زندگی می کنیم.
‫آره، خب، فکر می کنم بهتر باشه به پلیس بگیم. ‫باید بگیم.
‫شاید جلسۀ سالن شهرداری ‫فکر خیلی خوبی نباشه.
‫نه مامان. هنوز وقت داریم درستش کنیم.
‫هنوز می تونیم نوار رو پیدا کنیم.
‫خیلی خب. چیزی نیست. ‫من میرم ببینم کیه.
‫خب، خبری نیست. مشکلی نیست.
‫سلام بچه ها. چی شده؟
‫قضیه چیه؟
‫ریچی رفته.
‫تا جایی که تونستم گزارشش رو رد نکردم ‫ولی فرقی نداشت.
‫انگار دقیقاً بعد از اینکه شما رفتید ‫اونم از اونجا رفته.
‫چی؟
‫خیلی خب، بچه جون. ‫فقط چند ساعت تا اونجا راهه.
‫بابا، چرا اونا فکر می کنن اسمت ریچی فایفه؟
‫- بعدش سم گیلیس کیه؟ ‫- چی؟
‫[آدم ربایی در اری هاربور]
‫[سم گیلیس متهم شد]
‫وای خدا.
‫[مرد اری هاربوری متهم به ‫پنج فقره آدم ربایی و قتل شد]
‫[دختر کلانتر بریگز، راز پدرش را فاش کرد]
‫هیلدی، بیا بریم. ‫جلسۀ سالن شهرداری تا 20 دقیقۀ دیگه شروع میشه.
‫- بیا اینو بگیر. ‫- خیلی خب، مشکلی ندارید؟
‫بابا، بابا، دفترچه یادداشتم رو پیدا نمی کنم.
‫می خواستم موقع سخنرانی بگیرمش دستم ‫وگرنه دست هام می لرزن.
‫خیلی خب، باشه. نگران نباش.
‫ما... خیلی خب، بذار ببینم.
‫ببین، اصلاً می دونی چیه؟ ‫بیا اینو بگیر.
‫آره، می تونی کاری که اون شروع کرد رو تموم کنی.
‫بیا بریم.
‫خیلی خب، بریم که داشته باشیم.
‫کسی نیومده.
‫اون اینجا چیکار می کنه؟
‫ببین.
‫اگه دلت نمی خواد این کار رو بکنی، مجبور نیستی.
‫نه، می خوام اونم سخنرانیم رو بشنوه.
‫حتی اگه هیچ تأثیری نداشته باشه!
‫حقیقت اهمیت داره، چون برای من اهمیت داره.
‫خیلی خب، برو ببینم چه می کنی.
‫خیلی خب، یالا! تو می تونی!
‫هر وقت جامعه نگرانی هایی داشته باشه ‫ما خوشحال میشیم گوش کنیم.
‫به نظر نمیاد مدرک خاصی داشته باشی، پس...
‫برو شروع کن متنت رو بخون، ‫تا بعدش همگی بریم خونه هامون.
‫هممم...
‫سلام.
‫من هیلدی لیسکو هستم.
‫و...
‫همونطور که بعضی هاتون احتمالاً می دونید...
‫بابابزرگم رو قبل از ‫تولد هفتاد سالگیش از دست دادیم.
‫خیلی زود بود.
‫و...
‫هممم...
‫قبل از اینکه دوچرخه فروشی رو بخره،
‫توی صنایع استراتا تکنولوژی، ‫هواپیماها رو رنگ می کرد.
‫چند نفر از شماها اونجا کار می کردین ‫یا یکی که اونجا کار می کرده رو می شناسین؟
‫داستان های خیلی زیادی...
‫مثلِ داستان بابابزرگ، توی این شهر هست.
‫اینا همه ـشون عکس های کارمندان استراتا هستن...
‫که مریض شدن و خیلی جوون بودن که مُردن.
‫اینا فقط اسم و شماره نیستن، آدمن!
‫آدمایی که عزیز بودن.
‫اون مادر یه کسی بود.
‫و اون پسر یه کسی بود.
‫همه آرزو می کنن که بیشتر عمر می کردن...
‫ولی به این آدما باید این فرصت داده می شد.
‫همه ـمون خبر داریم که مادرت داره یه دادخواهیِ ‫ بی پایه و اساس، علیه شرکتمون مطرح می کنه.
‫می خواد از بدبختی های دیگران سود ببره.
‫- جدی؟ اون داره مجانی انجامش میده. ‫- آره، این خانواده...
‫به حقیقت و کمک به دیگران اهمیت میدن.
‫فکر کنم به اندازۀ کافی شنیدیم.
‫بابات این شهر رو مسموم کرد.
‫مراقب باش، خانم جوان! ‫وکیلم الان همراهمه.
‫می دونی چیه؟ با دخترم اینجوری حرف نزن.
‫هر چی که داری بابام رو بهش متهم می کنی ‫هیچ ربطی بهش نداشتم.
‫با اینکه سخنرانیت خیلی قشنگ بود ‫ولی هیچی رو ثابت نمی کنه.
‫وقتی مدرکی نداشته باشی، ‫نمی تونی پرونده تشکیل بدی.
‫فکر کنم بتونی پرونده باز کنی.
‫چون الان یه شاهد عینی داری.
‫تو کی هستی؟
‫من ریچی فایف هستم
‫- سلام رفیق. ‫- سلام.
‫[پیام به ایثن: کمک! ‫به همه بگو همین الان تماشا کنن]
‫سلام.
‫وقتی مقاله هات رو خوندم ‫می دونستم باید برگردم.
‫احساس می کنم کل زندگیم داشتم فرار می کردم،
‫حتی وقتی که صاف وایستاده بودم.
‫نمی خواستم پسرم توی وضعیت فرار...
‫منو ببینه.
‫شرکتت باید تقاص کاری که کرده رو پس بده.
‫کاری که با بابام، با ریچی، با من...
‫و با این شهر کرده.
‫نتونستیم نوار رو پیدا کنیم.
‫به خاطر اینکه دست من بود.
‫هول کردم و می خواستم از شرتون خلاص بشم.
‫شرمنده.
‫از این کارم شرمسارم.
‫خب، مهم اینه که الان اومدی.
‫آقای ویلیامز دوست داشتن ‫که با این اتهامات اذیتشون کردین.
‫باید به کارمندهاش بگه،
‫وگرنه مجبور می شیم اینو علنی کنیم.
‫اون استشهادیه بود.
‫خودمون اینو داریم.
‫متأسفم ولی...
‫چیزی رو عوض نکرد.
‫فقط صبر کن.
‫سلام آرتور.
‫سلام آقای ویلیامز.
‫اون بابای گرانته.
‫حالا یه سری مشکلاتِ سلامت و امنیتی هست.
‫این آدما باید شکرگزار باشن که ‫اصلاً شغلی بهشون رسیده.
‫اون پسره فایف، ‫حقش نیست که درگیر این مسائل بشه.
‫اتفاقی صحبت های کدوم مدیر رو شنیده؟
‫اسمش رو می خوام.
‫مدیر نبود.
‫گرانت بود. پسرتون!
‫پس می دونستی.
‫اون بچه هیچوقت قبل از باز کردنِ دهنش فکر نمی کنه. ‫لعنتی!
‫من آرتور کانوِی هستم. ‫تاریخ 20 سپتامبر سال 1987 ـه.
‫این هیچ چیزی رو عوض نمی کنه.
‫تا 20 سال آینده ‫زیر یه خروار کاغذبازی خاکتون می کنم.
‫اون نوار روشنایی روز رو نمی بینه.
‫دیگه دیر شده.
‫گرانت ویلیامز، شما بازداشتید.
‫حق دارید سکوت اختیار کنید.
‫هر حرفی بزنید در دادگاه...
‫آهای، هیلدی، هیلدی. ‫بهت چی گفته بودم؟
‫موفق شدی! موفق شدی! بیا بغلم.
‫هیچ جوره نمی تونم جبران این همه زمانی که ‫از دست دادی رو بکنم.
‫اون تقصیر کلانتر بریگزه، نه تو.
‫باید حرفم رو باور کنی، سم.
‫اگه می دونستم...
‫تو فقط یه بچه بودی، ریچی.
‫تو هم همینطور.
‫به همۀ مشترکینِ وفادارِ «داستان های ساعت جادویی»:
‫ما برگشتیم.
‫یه مورد 245 داریم. ‫(کد پلیسی)
‫میشه: «ضرب و شتم با سلاح مرگبار.»
‫ایزی و مامانم به اندازۀ کافی ‫افراد جمع کردن تا دادخواهی کنن،
‫و فکر می کنه استراتا تا پایان سال ‫باید یه جور کنار بیاد.
‫میلیون ها دلار به تمام خانواده هایی که ‫بهشون آسیب رسوندن میرسه.
‫برای این قضیه، از آدمای زیادی میشه تشکر کرد،
‫از جمله، ریچی فایف،
‫که داستان اولش از اونجا شروع شد.
‫[دزدان دریاییِ نینجا]
‫واقعاً الان اینجایی!
‫خیلی بهت فکر کردیم.
‫آره، قشنگ معلومه.
‫حالا خوبی؟
‫آره. در واقع خیلی خوبم.
‫زندگی خوبی داشتم.
‫از اولش می دونستم اون بیرونی.
‫یه کوکی می خورید؟
‫آخ آره.
‫عالیه!
‫دیگه داستانی در مورد ریچی منتشر نمی کنم،
‫ولی می خوام رسماً اینو بگم...
‫که بدونِ اون، این خبرنگارِ امروزی نمی شدم.
‫و می دونم بابام هم همین حس رو داره.
‫اونجا چی داری؟ سیبه؟
‫- خودشه؟ ‫- یه چند تا سیب اینجا دارم.
‫- تنها چیزی که خریدی سیب بوده؟ ‫- آره، یه چیز سالم!
‫آهان، حالا شد یه چیز!
‫ما تقریباً توقف ناپذیریم.
‫سلام. اسم من کیم ـه.
‫خوشوقتم.
‫می دونی، هم سن و سال تو که بودم ‫بابات دوستِ صمیمیم بود.
‫راست میگه.
‫سلام به تو!
‫- سلام رفیق. ‫- چه خبرا؟
‫- اوضاع چطوره؟ خوبی؟ ‫- آره.
‫تا اونجا باهات مسابقه میدم.
‫چیزی که نمی تونم فراموشش کنم...
‫- اینه که چقدر پیر شدیم. ‫- وای خدا!
‫فقط باورم نمی شه که همه ـمون اینجاییم.
‫همه ـش به خاطر دختری که هیچوقت بیخیال نشد.
‫بیخیالِ بچه ای که اصلاً نمی شناختش.
‫پس از همه ـتون ممنونم.
‫من و دوست هام ‫توی یه دنیای امن تر و تمیزتر بزرگ می شیم.
‫چون همۀ شما اونقدر شجاع بودین ‫که ایستادگی کردین.
‫و امیدوارم خبرهای انحصاری خوبی برام داشته باشین،
‫چون هیچوقت و ابداً، ‫دست از جستجوی حقیقت برنمی دارم.
‫[مجلۀ واشینگتن] ‫[برای کارآموزی درخوست بدهید]
‫بچه ها!
‫همۀ واحدها اعزام بشن. ‫کد 187، احتمال قتل هست.
‫آهای، شما بچه ها نمی تونید بیاید اینجا.
‫این یه صحنۀ جرم ـه.
‫یالا، بیاید بریم. ‫دانی، اسپون، سوار دوچرخه هاتون بشید.
‫- هیلدی، بریم. همه برید بیرون. ‫- آهای!
‫نمی تونید بیاید اینجا، بچه ها. ‫بیخیال، فرانک.
‫اون دفترچه یادداشتِ منه؟
‫[هیلدی چه می دانست؟]
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: «TheFlashPoint»