‫- امبر. ‫- نه.
‫- چرا؟ ‫- امبر اسم این دخترای مزخرفه
‫یه دختر مزخرف رو بگو ‫که اسم و فامیلش «امبر هارتیگ» باشه.
‫نمی‌خواد بگی. خیلی خب.
‫اسم‌هایی که مال دخترای مزخرف نیست.
‫دزیره؟ بامبی؟ کندی؟ کین؟
‫مکس. مکسین!
‫مکس هارتیگ. ‫اسم قشنگیه، مگه نه؟
‫برای یه بوکسور حرفه‌ای اسم قشنگیه، آره.
‫باورت میشه ما این موجود کوچولو رو داریم؟
‫نه واقعاً. باورنکردنیه.
‫فوق‌العاده‌ترین کاریه که تا حالا کردیم.
‫من پارسال نزدیک بود ‫توی مسابقۀ ماراتون شرکت کنم.
‫اگه شانس بیاری، ‫شوخ‌طبعیِ بابات رو به ارث نمی‌بری.
‫سلام. ‫به خرسه سلام کن.
‫اون که اصلاً چیزی نخورده. ‫چرا داره می‌ریزه بیرون؟
‫- خب، عزیزم، نمیشه دوباره مزاحم‌شون بشیم. ‫- برو...
‫باشه، باشه.
‫ببخشید. بچۀ اول‌مونه.
‫جفت‌مون یه کم دستپاچه‌ایم انگار.
‫خب، دفعۀ بعدی باید متخصص اطفال رو خبر کنی. ‫من فقط به دنیا میارم‌شون.
‫از دهنش میده بیرون؟
‫- آره. توی این یه ساعت، دومین باره. ‫- عه.
‫اگه تو هم ۹ ماه زیر آب زندگی می‌کردی،
‫کلی آب از دهنت می‌دادی بیرون.
‫مشکلی هست؟
‫یه کم شُل‌ـه.
‫- خب، فکر نمی‌کردیم... ‫- گرمه.
‫اون...
‫بچه داره تشنج می‌کنه! ‫کات نوزاد رو بیارید.
‫چی شده؟ چی شده؟
‫اینجا کمک لازم دارم!
‫وای خدا. حالش خوبه؟
‫- رگ‌گیری می‌کنی؟ ‫- نه، اتیوان می‌زنم.
‫چی شده؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «
‫جواب ام‌آرآی اومد.
‫خب؟
‫همون چیزیه که انتظارش رو داشتیم.
‫تصادف آسیب جدی‌ای بهت وارد کرده.
‫فراموشی گرفتی.
‫متأسفم.
‫آخه باورم نمیشه.
‫از سالن استراحت‌مون لذت می‌بری، هاوس؟
‫فقط اومدم برای قهوه‌ام شیر بردارم ‫که دیدم تموم کردین.
‫کف‌دار یا گازدار؟
‫- گازدار. ‫- کف‌دار.
‫خب، خانوادۀ هارتیگ چی شد؟
‫بچه‌شون تب گرفت.
‫صبر کن، بذار حدس بزنم، ‫بچه‌هه تشنج کرد؟
‫آره. طبیعتاً پدر و مادرش قات زده بودن...
‫و تا یه ساعت ‫باید باهاشون سر و کله می‌زدم.
‫مگه تقصیر تو بوده؟
‫وقتی به دنیا آوردمش هیچ مشکلی نداشت.
‫اگه می‌خواید کسی رو مقصر بدونید، ‫متخصص اطفال رو مقصر بدونید.
‫خب، الان حال بچه‌هه چطوره؟
‫انسداد روده داره. تحت مراقبت‌های ویژه‌ست. ‫چیزیش نمیشه.
‫همۀ افتخارش می‌رسه به متخصص اطفال.
‫محفظۀ‌ یک، دختر بچه با فامیلیِ هارتیگ، ‫نوزادِ رسیده، ۴۲ ساعته به دنیا اومده.
‫شش ساعت پیش تشنج کرده، ‫آوردنش توی بخش مراقبت‌های ویژه،
‫تشخیص دادن ‫که انسداد رودۀ کوچیک داشته.
‫هنوز در عجبم که با یه بیمار ‫توی یه اتاق هستی.
‫آدما تا وقتی دندون در نیارن ‫اذیتم نمی‌کنن.
‫محفظۀ دو، پسر بچه‌ای با فامیلیِ هاوسن، ‫یه نوزادِ رسیدۀ دیگه، ۴۸ ساعتشه.
‫سه ساعت قبل از نوزاد هارتیگ ‫آوردنش توی بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان.
‫۳۸ درجه تبِ‌ ناشناخته، ‫که داره میره بالاتر.
‫وای، فوق‌العاده‌ست. از صبح تا حالا ‫توی سالن استراحت زنان و زایمان بودی...
‫اون‌وقت خبر دوتا نوزاد مریض رو شنیدی.
‫- ترسناکه. ‫- دست نزن!
‫خیلی خب.
‫یه بیماری مسری ‫داره توی بیمارستان پخش میشه.
‫این بچه‌ها بیماری‌هاشون ‫کاملاً با هم فرق داره.
‫در فاصلۀ چهار ساعت از همدیگه ‫مریض شدن.
‫توی یه اتاق زایمان،
‫که اتاق زنان هم بغلشه ‫پس احتمال سرایت هست.
‫علائم یکسانی دارن.
‫دختر بچه هارتیگ انسداد روده داره.
‫هر چقدر هم که تخت‌هاشون نزدیک باشه،
‫مطمئنم بچه‌ها نمی‌تونن ‫انسداد مشترک داشته باشن.
‫انسداد روده توی چارت بیمار چیو نشون میده؟
‫خب، در حالت عادی جوابم اینه که ‫نشون میده رودۀ بیمار مسدود شده...
‫ولی تقریباً مطمئنم ‫می‌خوای حقایق دیگه‌ای رو...
‫یعنی اینکه یه دکتر ناشناس ‫که معلوم نیست چقدر مهارت داره...
‫فکر می‌کنه رودۀ بیمار مسدود شده.
‫خیلی خب، چون از سالن استراحت‌شون ‫انداختنت بیرون، ناراحتی.
‫ایکس-ری رو ببین. ‫یه الگوی گازیِ معمولی‌ـه.
‫اگه بخوای می‌تونم ‫کلید سالن استراحت اُنکولوژی رو بهت بدم.
‫- توی رودۀ بزرگ هوا هست. ‫- داریم دستگاه «تیوو» می‌گیریم.
‫وقتی توش هواست، ‫یعنی انسداد روده نداره.
‫حتی اگه هوا باشه، ‫ممکنه قبل از انسداد اومده باشه داخل.
‫نه. یه چیزی جفت این نوزادها رو مبتلا کرده.
‫اون‌وقت چرا فقط تو اینو فهمیدی؟
‫چون من تنها کسی‌ام ‫که جفت بچه‌ها رو دیده.
‫باید قرنطینه بشن. ‫باید بخشِ زنان بسته بشه.
‫یعنی درک تو از عکس‌های ایکس-ری ‫بهتر از رادیولوژیست‌هاست؟
‫رادیولوژیست‌ها همیشه ایکس‌-ریِ نوزادها رو ‫سرسری می‌گیرن،
‫مخصوصاً اگه ازشون خواسته بشه ‫یه پاتولوژی رو خط بزنن.
‫اون‌جور که خودش خواسته تفسیرش کرده.
‫تو هم دقیقاً داری همین کار رو می‌کنی.
‫داری دسته‌بندی درست می‌کنی...
‫چون فکر می‌کنی جالبه که ‫دسته‌بندی درست کنی.
‫دوتا بچۀ معمولیِ مریض، ‫برات خسته‌کننده‌ان!
‫ببین، برای همین پولم رو ‫برای روانشناس‌ها حروم نمی‌کنم،
‫چون این نکات خیلی عالی رو ‫مجانی بهم میگی.
‫روانشناس! اگه قبول کنی بری پیش یه روانشناس ‫من خودم پولشو میدم.
‫اصلاً بیمارستان گلریزون می‌کنه برات!
‫یه همه‌گیری داریم.
‫دوتا بچۀ مریض خیلی ناراحت کننده‌ست،
‫ولی ثابت نمی‌کنه همه‌گیری شده.
‫چند تا بچه ثابت می‌کنه؟
‫پاشو. می‌ریم شکار.
‫برای چی؟
‫بیماری!
‫داره گریه می‌کنه. حالش خوبه.
‫بچۀ خوشگلی‌ـه.
‫۱۲ تا اتاق، درسته؟ همین؟
‫آره.
‫مطمئناً کل طبقه رو چک کردیم.
‫خبر خوب. خبری از همه‌گیری نیست.
‫غم‌انگیزه، نه؟
‫تخت‌های اضافه شدۀ طبقۀ سوم.
‫این بیماری واگیرِ خیالی ‫تا طبقۀ بعدی پخش شده؟
‫اتفاقاً می‌خواستیم زنگ بزنیم.
‫یهویی داغ کرد؟
‫آره.
‫آره، من برات انجامش میدم.
‫داریم می‌رسیم، عزیزم.
‫نگران نباش. داریم می‌رسیم.
‫- ببخشید! سلام. ‫- سلام.
‫پرستارها فرستادنتون اینجا؟
‫بله، انقباض‌های همسرم...
‫خیلی خب، پرستارها خرابکاری کردن.
‫خیلی خیلی شرمنده‌ام.
‫پرستار الپرت یه آمبولانس خبر می‌کنه...
‫تا ببرتتون بیمارستان عمومی پرینستون.
‫بخش زنان موقتاً بسته شده.
‫باید بریم؟
‫بله. خیلی شرمنده‌ام.
‫چرا اینجوری می‌کنید؟
‫خیلی خیلی زود می‌رسید اونجا.
‫حالا راضی شدی؟
‫نه، ولی برام جالب شد.
‫سه تا نوزاد مریض و چهارمی هم که ‫علائم اولیه رو نشون داده.
‫- حالش چطوره؟ ‫- تب‌های رو به بالا داره.
‫فشار خونِش داره میاد پایین. ‫به زور تونستن سیستولیکش رو بیارن بالا.
‫اینجوری پیش بره، ممکنه تا یه روز دیگه بمیره.
‫این بیماری از کجا اومده؟
‫دو تا اتاق زایمان، ‫چهارتا اتاق زنانِ مختلف.
‫هیچ پرسنل مشترک و تجهیزات مشترکی نداشتن.
‫خب، بالاخره باید یه اشتراکی داشته باشن.
‫آره. فرق یه بیماری همه‌گیر ‫با یه اتفاق همینه.
‫یه تیم درست می‌کنم.
‫شروع می‌کنیم نمونه‌برداری.
‫چیو می‌خواد نمونه‌برداری کنه؟ ‫همۀ دستگاه‌های تنفس مصنوعی،
‫سینک‌ها و دریچه‌ها و درن‌های کل بیمارستان؟
‫- چند ماه طول می‌کشه. ‫- مثل پیدا کردنِ سوزن توی انبار کاهه.
‫بدتر از این حرفاست.
‫ما حتی نمی‌دونیم ‫ باید دنبال چه سوزنی بگردیم.
‫پس چرا گذاشتی این کار رو بکنه؟
‫چون بیمارستان مثل بچه‌اش می‌مونه ‫و بچه‌اش مریضه.
‫اگه زودتر این مشکل رو حل نکنه، ‫کله‌اش منفجر میشه...
‫و نمی‌خوام مغزش بپاشه روم.
‫پس بیاید ببینیم چی توی انبار کاهه.
‫- تشخیص‌های متفاوت بدید، دوستان. ‫- انگل!
‫زیاد از حد داره سریع پخش میشه.
‫- بعدی؟ ‫- ویروس؟
‫بچه‌ها خیلی حالشون بَده ‫و خون‌شون ازدیاد لنفوسیت نشون نمیده.
‫و واکنشی هم به اسیکلوویر یا ریباویرین ‫نشون نمیدن.
‫اگه ویروس دیگه‌ای هم باشه، ‫در هر صورت به موقع متوجهش نمی‌شیم.
‫پس می‌رسیم به عفونت باکتریایی.
‫به آنتی‌بیوتیک‌های گوناگون واکنش نشون نمیده،
‫پس با یه چیز مقاوم طرفیم.
‫مظنونینِ همیشگی!
‫مِرسا. توی بیمارستان‌ها ‫همیشه مِرسا پخش میشه.
‫شاید واسه غذای آلوده یا منبع آب آلوده باشه.
‫سودوموناس.
‫وی.آر.ای ‫(انتروکوک مقاوم به وانکومایسین)
‫اچ. آنفلوانزا ‫(هموفیلوس آنفلوانزا)
‫خیلی خب. اینا اصلی‌هاش بودن.
‫کِشت‌شون ۴۸ ساعت طول می‌کشه.
‫همون بهتر که بعد از مرگ باشه.
‫با وانکومایسین برای مِرسا...
‫و آزترئونام برای بقیه‌شون، شروع می‌کنیم.
‫بیاید ام‌آرآی بگیریم و ببینیم آبسه یا...
‫یه جور عفونت مخفی دارن یا نه. ‫من میرم توی درمانگاه.
‫اگه چیز مهم یا غیر مهم پیدا کردین ‫بهم بگید.
‫از همۀ نوزادها ام‌آرآی گرفتیم،
‫ولی متأسفانه چیزی پیدا نکردیم.
‫پس با قوی‌ترین آنتی‌بیوتیک‌هایی که داریم ‫شروع می‌کنیم،
‫و امیدواریم با همین، مشکل حل بشه.
‫ولی اون خیلی کوچولوئه.
‫چقدر مریضه؟
‫تبش روی ۴۰ درجه‌ست ‫و فشار خونش ۸۰ روی ۴۰ ـه.
‫اینی که گفتی چقدر بَده؟
‫پایینه.
‫قلب باید خون رو به جریان بندازه.
‫اگه ضعیف باشه، ‫اکسیژن به کبد...
‫و کلیه‌ها و مغز نمی‌رسه.
‫باید یه چیزی رو ازتون بپرسم.
‫- جودی... ‫- نه،‌نه، کیم. بذار بپرسم.
‫ماه پیش سرماخورده بودم ‫و به دکترها هم اطلاع داده بودم.
‫عزیزم، این قضیه ربطی به مریضیِ‌ تو نداره.
‫کیم راست میگه.
‫پسرت سالم به دنیا اومده بود.
‫بعد از تولدش مبتلا شده.
‫دلیلی نداره که فکر کنی از تو گرفته.
‫ولی تو نمی‌دونی. آخه...
‫تو که نمی‌دونی چه‌جوری مریض شده.
‫سؤال خیلی عادی‌ایه: ‫«بچه‌ام چقدر مریضه؟»
‫- نتونستی جوابش رو بدی. ‫- جواب دادم.
‫فقط چند تا عدد و رقم گفتی، ‫فشار خون و اشباع اکسیژن.
‫لزومی نداره اینا رو بدونن.
‫چیزی که لازمه بدونن آینده‌ست. ‫تو از آینده خبر داری؟
‫نه، فقط هشت سال تحصیلات پزشکی دارم.
‫ببین، متوجهم که گفتنِ خبرهای بد ‫ به خانواده‌ها کار سختیه.
‫شنیدنش سخت‌تره!
‫پس اگه اینجوریه، اون بدبختی که داره می‌میره ‫کارش از همه سخت‌تره؟
‫نه، اینکه آدم بمیره راحت‌تر از اینه که ‫ببینه یکی داره می‌میره.
‫خب، داریم دریچه‌ها رو چک می‌کنیم.
‫ممکنه از راه هوا منتقل شده باشه.
‫یه نفر از سینک‌ها و زیرشون هم ‫نمونه‌برداری کنه.
‫من می‌کنم.
‫چند تا دانشجوی پزشکی رو آوردی ‫تا از سطوح مختلف نمونه‌برداری کنن؟
‫مگه کار مهم‌تری دارن؟
‫بچه که نمی‌خوان به دنیا بیارن.
‫هنوز چیزی پیدا نکردین؟
‫نه.
‫حدود نصف محفظه‌های ژل ضد باکتری ‫یا خالی‌ان یا شکستن.
‫خیلی بَده ولی هیچ ارتباطی ‫با تشخیصِ این بیماری نداره.
‫خب، اگه کارکنان نتونن دست‌هاشون رو بشورن،
‫چیز عجیبی نیست که آلودگی سرایت کرده.
‫آهای، سنجاق کراوات بزن!
‫- جانم؟ ‫- توی این بیمارستان یه همه‌گیری داریم،
‫اون‌وقت کراوات تو ‫ظرف مخصوص کشت میکروب‌ها شده.
‫یا سنجاق کراوات بزن ‫یا کلاً اون لامصب رو درش بیار.
‫حس می‌کنم مفاصلم خیلی شُل هستن...
‫و اخیراً خیلی حالت تهوع داشتم.
‫شاید بیش از حد دارم تمرین می‌کنم.
‫هر روز حدود ۱۵ کیلومتر دارم می‌دوئم،
‫ولی انگار نمی‌تونم وزنم رو کم کنم.
‫دست‌هات رو بیار بالا.
‫انگل گرفتی.
‫مثل کرم‌نواری و از اینجور چیزا؟
‫به پشت دراز بکِش و ژاکتت رو بکِش بالا.
‫می‌تونی دست‌هات رو بذاری پایین.
‫می‌تونی کاریش کنی؟
‫فقط برای یکی دو ماه.
‫بعد از اون،‌ در آوردنش غیرقانونی میشه، ‫البته بجز دو سه تا ایالت.
‫غیرقانونی؟
‫ولی نگران نباش.
‫خیلی از زن‌ها یاد می‌گیرن این انگل رو ‫با آغوش باز بپذیرن.
‫روش اسم می‌ذارن، ‫لباس‌های کوچیک تنش می‌کنن،
‫می‌برنشون با انگل‌ها دیگه بازی کنن.
‫بازی کنن؟
‫چشم‌هاش به خودت رفته.
‫ولی این غیرممکنه.
‫خب، به گمونم این مدت، قاعدگی‌ات عقب افتاده.
‫شاید از اونجا یه بوهایی بُرده باشی.
‫ولی از این ایمپلنت‌های ضد بارداری دارم.
‫آره، می‌دونم. ‫زخمِ روی بازوت رو دیدم.
‫و دکترم گفت اگه کار کنه، ‫شاید اصلاً خونریزی قاعدگی...
‫- نداشته باشم. ‫- اوهوم.
‫شاید برات جالب باشه،
‫ولی اگه کار نکنه هم خونریزی قاعدگی نداری.
‫برای همین باید مرتباً ‫تست‌های حاملگی می‌دادی.
‫یه پرستار می‌فرستم اینجا تا برای ‫مراقبت‌های دوران بارداری‌ات برنامه بده.
‫تا حدود پنج ماه دیگه به دنیا میاد، ‫پس شروع کن برای جشن سیسمونی برنامه‌ریزی کن.
‫دکتر؟
‫خواهش می‌کنم، من و شوهرم می‌خواستیم ‫به زودی بچه‌دار بشیم،
‫ولی وای خدا...
‫چهار ماه پیش، ‫با هم یه دعوای شدید داشتیم.
‫از خونه‌مون رفت.
‫یه کار احمقانه کردم.
‫- الان پشیمونی؟ ‫- آره خیلی.
‫خب، برای یه جلسۀ مشاورۀ خانواده هم ‫برات وقت می‌گیرم.
‫شوهرم نباید بفهمه.
‫مشکلی نداری شوهرت ‫بعد از به دنیا اومدنِ بچه بفهمه؟
‫نه.
‫پس بچه رو به دنیا بیار. ‫اصلاً چیزی نمی‌فهمه.
‫موفق‌ترین ازدواج‌ها بر مبنای دروغ هستن.
‫شروع خیلی خوبی داشتی.
‫خب، چقدر سرحالید! ‫چی شده؟
‫نوزادهای هارتیگ و چن لوپینو...
‫کلیه‌هاشون داره از کار می‌افته.
‫و آزمایش ادرار، هیچ کستی نشون نمیده. ‫(کست: عناصر کلیوی موجود در ادرار)
‫پس یعنی آنتی‌بیوتیک‌ها ‫دارن کلیه‌ها رو از کار میندازن.
‫متخصص کلیه‌مون تو هستی. ‫کار کدوم آنتی‌بیوتیکه؟
‫بگو تا دیگه تزریق نکنیم.
‫نگو هم وانکومایسین، هم آزترئونام.
‫می‌تونه کار جفتشون باشه.
‫هیچ‌جوره نمیشه فهمید کار کدومشونه. ‫تستی نداره.
‫نمیشه که بهشون آنتی‌بیوتیک ندیم.
‫از عفونت می‌میرن.
‫ولی اگه جفت آنتی‌بیوتیک‌ها رو بهشون بدیم،
‫از نارسائی کلیه می‌میرن.
‫پس حدسی عمل می‌کنیم.
‫کدوم دارو داره نارسائی کلیه به وجود میاره؟
‫همون حرفیه که زدم، ‫توی بیمارستان‌ها همیشه مِرسا شایع میشه.
‫بهشون آزترئونام ندید.
‫هنوز فکر می‌کنم سودوموناس ـه.
‫به قطع کردنِ وانکومایسین رأی میدم.
‫حدس زدن فایده‌ای نداره.
‫به یکی از بچه‌ها وانکومایسین ندین، ‫به اون یکی آزترئونام ندین.
‫بیماری‌شون یکیه. ‫می‌خوای داروی متفاوت بهشون بدی؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫آزمون و خطای پزشکی، ‫تا علت عفونت رو پیدا کنیم.
‫کار درستی نیست.
‫حداقل چهارتا بچۀ بیمار داریم.
‫خدا می‌دونه چند تا بچۀ دیگه هستن ‫که هنوز علائم نشون ندادن.
‫ما در قبال این دوتا بچه مسئولیت داریم.
‫اگه این دوتا، واکنش متفاوتی نشون بدن،
‫می‌فهمیم بقیه رو چه‌جوری نجات بدیم.
‫یعنی داری یکی از این بچه‌ها رو شانسی...
‫محکوم به مرگ می‌کنی؟
‫آره به گمونم.
‫می‌خوای سکه بندازی؟
‫می‌خوای ازت شکایت کنن ‫و جوازت رو باطل کنن، هاوس؟
‫خب، در حالت عادی، خوشحال هم می‌شدم،
‫ولی وظیفۀ من حفظ آبروی این بیمارستانه،
‫پس اکیداً پیشنهاد می‌کنم ‫یه منطق پزشکی پیدا کنی...
‫که چرا فلان بچه باید فلان دارو بهش داده بشه ‫و بالعکس!
‫وایستا، وایستا، وایستا!
‫صبر کن، زبل‌خان.
‫همه‌مون که دانشکدۀ حقوق نرفتیم.
‫پیشنهادت اینه که باید...
‫برای تصمیمات پزشکی، ‫از دلایل پزشکی استفاده کنم؟
‫هوم. کار سختی میشه.
‫هر توجیه پزشکی‌ای! ‫لازم نیست توجیه خوبی باشه.
‫خب، هارتیگ شبیه فامیلی‌های یهودی‌هاست، ‫آزترئونام هم همینطور،
‫پس وانکومایسینِ هارتیگ رو قطع می‌کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫نمیشه که روی نوزادها آزمایش کنی.
‫دکترها دائماً در حال آزمایش کردن هستن.
‫روی بزرگسال‌ها، اونم با رضایت‌شون.
‫حله. رضایت پدر و مادرشون رو می‌گیرم.
‫رضایت آگاهانه‌شون رو بگیر.
‫باید بدونن به اون یکی بچه ‫یه داروی دیگه داده میشه.
‫شرمنده. اینجوری نمیشه.
‫غیراخلاقیه که یه بیمار...
‫از روش درمانیِ یه بیمار دیگه مطلع بشه.
‫- حق دارن بدونن. ‫- اگه بفهمن، رضایت نمیدن.
‫اینجوری همه چی بی‌فایده میشه.
‫حقشونه بدونن.
‫دوتا نوزاد دیگه تازگی علائم نشون دادن.
‫منطق قضایی‌ات چی بهت میگه؟
‫اولویت کدوم بالاتره؟ شش تا نوزاد در حال مرگ ‫یا یه رضایتنامۀ گُم شده؟
‫نباید این کار رو بکنی.
‫هر کار صلاح می‌دونی بکن.
‫کلیه‌های دخترتون داره از کار می‌افته.
‫کلیه‌های پسرتون نارسائی داره.
‫واسه همین می‌خوایم ‫دیگه بهش آزترئونام ندیم.
‫دیگه بهش وانکومایسین نمی‌دیم.
‫ولی اولِ اولش چی شده که مریض شده؟
‫به نظرتون عامل این بیماری چیه؟
‫ظاهراً یه میکروب به اسم سودوموناس ـه.
‫فکر می‌کنیم «مِرسا» باشه. ‫«استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین».
‫یه نوع خیلی مقاوم از یه باکتریِ خیلی شایعه.
‫امیدواریم آزترئونام از بین ببرتش.
‫وانکومایسین بهترین علاج برای مِرساست،
‫پس بازم بهش می‌دیم.
‫با اون حالش خوب میشه؟
‫بچه‌تون خیلی مریضه.
‫باید اینو بدونید.
‫این یه تیری توی تاریکی‌ـه.
‫شاید حالش رو خوب کنه. شایدم نکنه.
‫یعنی با اون حالش خوب میشه؟
‫تا ۲۴ ساعت دیگه ‫می‌فهمیم که جواب میده یا نه.
‫- چی بهشون گفتی؟ ‫- راستش رو گفتم.
‫انگار خیالشون راحت شده.
‫بهشون گفتی پسرشون چقدر مریضه؟
‫توضیح دادم چه خبره.
‫آلیسون، نوزادشون داره می‌میره.
‫چون والدین بچه موقعی که از پیششون رفتی ‫گریه‌شون نگرفته بود، یعنی راستش رو نگفتی.
‫نظر من این نیست.
‫می‌خوای غافلگیر بشن؟
‫می‌خوای بیان بگن:
‫«وای خدا، بچه‌ام مُرد» ‫«چرا بهم هشدار نداده بودین»؟
‫حالا نگران این شدی که سرمون داد بزنن؟
‫نه، می‌خوام برای مرگ احتمالی بچه‌شون ‫آماده‌شون کرده باشیم.
‫اگه فردا پسرشون بمیره،
‫فکر می‌کنی پشیزی براشون اهمیت داره ‫که امروز چی بهشون گفتم؟
‫فرقی نمی‌کنه. ‫اهمیتی نمیدن.
‫دیگه هیچ‌وقت اوضاع براشون مثل سابق نمیشه.
‫فقط به اون زن‌های بیچاره ‫چند ساعت امید بده.
‫- دکتر هاوس! ‫- وای نه.
‫دکتر هاوس، این شوهرم چارلی ـه.
‫کی بهت گفت دفترم کجاست؟
‫جیل، بیخیال. ‫تابلوئه که نمی‌خواد مزاحمش بشیم.
‫از کجا فهمیدی؟
‫ببین، دکتر، برای اون «مونو» ‫که گفتین شاید گرفته باشم، اومدم. ‫(مونونوکلئوز)
‫- مونو؟ ‫- بله.
‫چارلی نباید آزمایش بده؟
‫می‌دونید، آزمایش؟ آزمایش خون؟
‫صحیح! آره. ببخشید.
‫بعضی وقتا مریض‌ها رو یادم میره.
‫فکر می‌کردم اون احمقی هستی...
‫که بلد نیست ‫اقدامات پیشگیرانه از بارداری انجام بده.
‫بعیده مونو داشته باشم.
‫حتی حالت تهوع و اینا هم ندارم.
‫اتفاقاً خیلی وقتا علامت اولیه‌اش همینه.
‫فردا صبح زنگ بزن دفترم ‫تا بهت یه وقت آزمایش خون بدم.
‫ممنون.
‫حتی خسته هم نیستم.
‫عه.
‫هنوز چیزی پیدا نکردی؟
‫نه، فقط یه سری شیرخشک پیدا کردم ‫که زیر سینکی انبار شده که شیرش چکه می‌کرد.
‫آلودگیِ شیر آب.
‫فکر می‌کنی عفونت سودوموناس باشه؟
‫فکر می‌کردم ولی دو ساعت از وقتم رو ‫با پیگیری کردنش هدر دادم،
‫ولی اون شیرخشک نزدیک نوزادها هم نرفته بوده.
‫هر احمقی اونجا انبارشون کرده...
‫خیلی خب، یه فکری براش می‌کنیم.
‫- فقط آروم باش. ‫- آرومم!
‫وقتی لازم‌تون شد بهم خبر بدید.
‫- عه، بیخیـ... ‫- بهت هشدار داده بودم.
‫با آرامش انجامش دادم.
‫سلام.
‫حالش بهتره؟
‫تبش توی یه ساعت اخیر اومده پایین‌تر.
‫رابطه‌مون به هم می‌خوره، مگه نه؟
‫جانم؟
‫خودم و ایتن رو میگم.
‫همسایۀ خونه بغلی‌مون...
‫پسرش توی تصادف رانندگی مُرد
‫و اون و شوهرش حدود چهار ماه ‫بعد از تشییع جنازه از هم جدا شدن.
‫همیشه همینطور میشه، مگه نه؟
‫من نمی‌دونم بیمارها بعد از...
‫بیرون رفتن از بیمارستان ‫ چه اتفاقی براشون می‌افته ولی...
‫سعی نکن جلو جلو نتیجه‌گیری کنی.
‫دکتر چِیس، مانیتور یه سری ناهنجاری ‫نشون میده.
‫- از کِی؟ ‫- نمی‌دونم. تازه شروع شد.
‫نبض؟ تزریق مایع انجام بشه.
‫- کاتتر شریانی زدیم؟ ‫- هنوز نه.
‫فشار خونِش رو بگیرید.
‫- نباید بیاید داخل. ‫- بچه‌ام داره می‌میره؟
‫- خانم هارتیگ... ‫- داره می‌میره؟
‫- خانم، باید برید بیرون. ‫- بچۀ شما نیست.
‫اکسیژن.
‫فشار خون ۶۰ روی ۲۰.
‫ضربان قلبش روی ۱۸۰ ـه.
‫«نوراپی‌نفرین» بزنید.
‫هنوز داره میاد پایین. ‫۵۰ روی ۱۰.
‫حتی با سه تا داروی افزایش فشار هم ‫نمی‌تونم فشار خون رو ثابت نگه دارم.
‫نبضش داره متوقف میشه.
‫فیبریلاسیون بطنی.
‫پرده‌ها رو بکِش.
‫- شارژ کن. ‫- آماده‌ست.
‫حاضر.
‫هنوز فیبریلاسیون بطنی ـه.
‫- شارژ کن. ‫- آماده‌ست.
‫هنوز فیبریلاسیون بطنی ـه.
‫- شارژ کن. ‫- آماده‌ست.
‫- شارژ کن. ‫- چِیس!
‫ساعت مرگ: ۶:۵۷ عصر.
‫آزترئونام کار نمی‌کنه.
‫به همۀ نوزادهای دیگه وانکومایسین بزنید.
‫من می‌زنم.
‫کمرون، به والدینش بگو.
‫بهشون بگو بچه‌شون احتمالاً ‫جون پنج نفر رو نجات داده باشه.
‫- ولی چِیس باید... ‫- چِیس کار داره.
‫تو ناظری.
‫حواست باشه کارش رو بکنه.
‫متأسفم.
‫ازت خواستم حواست باشه کارش رو بکنه، ‫نه اینکه به‌جاش انجامش بدی.
‫خشکش زد.
‫دلش برای والدین بچه سوخته، ‫برای همین خفه‌خون گرفته.
‫تو هم دلت برای اون سوخته، ‫واسه همین دهنت رو باز کردی.
‫اون مشکل داره.
‫باید مشکلش رو درست کنه.
‫اگه کمکش نمی‌کردی، ‫خودش بهشون می‌گفت.
‫عالیه! اون‌جوری دو هفته خوابش نمی‌برد.
‫شاید بهتر باشه به یه تخصص دیگه فکر کنه.
‫کار توی آزمایشگاه؟ تحقیقات؟
‫- بله؟ چی شده؟ ‫- اون نوازده هارتیگ...
‫اونم داره مریض‌تر میشه.
‫وانکومایسین هم جواب نمیده.
‫وانکومایسین از بین نمی‌برتش.
‫آزترئونام از بین نمی‌برتش.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫یه اَبَرمیکروب‌ـه.
‫ممکنه «وی‌آر‌اس‌اِی» باشه.
‫تا حالا فقط دو مورد از اونا ‫توی آمریکا گزارش شده.
‫یکی از بچه‌ها، هاوسن، روی پوستش جوش داشت.
‫ممکنه سندرم ضایعات پوستی باشه ‫که می‌تونه علامت وی‌آر‌اس‌اِی باشه.
‫پس این بچه‌ها می‌میرن.
‫این تقصیر ماست.
‫دکترها الکی آنتی‌بیوتیک می‌زنن.
‫«سرما خوردی؟ پنی‌سیلین بزن.»
‫«عطسه می‌کنی؟ عیبی نداره...
‫آزیترومایسین بزن.»
‫«دیگه جواب نمیده؟ خب، اینم از لووفلوکساسین.»
‫صابون‌های ضد باکتری توی همۀ دستشویی‌ها هست.
‫همین روزاست که وانکومایسین ‫به آب شهری اضافه کنن.
‫ما این اَبَرمیکروب‌ها رو پرورش دادیم.
‫بچه‌های خودمونن ‫ولی الان بزرگ شدن...
‫و روی بدنشون پیرسینگ زدن و ‫خیلی هم عصبانی‌ان.
‫از طرف دیگه،
‫شاید آنتی‌بیوتیک‌ها ‫ربطی به این ماجرا نداشتن.
‫توجه کردین آخرش چقدر فشار خونِش پایین بود؟
‫حتی با سه تا داروی افزایش فشار!
‫مشکل قلبی؟
‫برید خونه.
‫امشب کاری از دست‌تون برنمیاد.
‫نوزاد پسر، چن لوپینو...
‫ساعت مرگ، ۶:۵۷ عصر، پنج‌شنبه، ‫دوم دسامبر ۲۰۰۴.
‫این یه سطح مقطع ‫از ماهیچۀ‌ قلبِ چن-لوپینوـه.
‫افزایش بافت لیفی، نفوذهای لنفوسیتی.
‫توی آزمایش‌های خون ‫اثری از ازدیاد لنفوسیت نبود.
‫آره، خب، همه‌مون دلایل خوبی داشتیم ‫که فکر کنیم باکتریایی ـه.
‫کسی سرزنش‌تون نمی‌کنه.
‫متأسفانه همۀ اون ‫دلایل هوشمندانه اشتباه بودن.
‫یه ویروس قلب‌شون رو عفونی کرده.
‫به فنا رفتیم.
‫ویروس رو نمی‌تونیم کاری بکنیم. ‫هزار نوع ویروس هست.
‫می‌تونیم ژل‌ استفاده کنیم، ‫یعنی آزمایش‌های آنتی‌بادی.
‫هزارتا؟
‫بچه‌ها اون‌قدر خون ندارن.
‫چِیس، تو متخصص مراقبت‌های ویژه‌ای.
‫قبل از اینکه ریسک خالی شدنِ خونِشون باشه ‫چند تا می‌تونیم بگیریم؟
‫منظورت شیشه‌ست؟ نه تستر کوچیک؟
‫به نظرم بیشتر از پنج یا شش نشه.
‫خیلی خب، پس باید هزارتا ویروس رو ‫محدود به شش تا بکنیم.
‫کالبدشکافی نشون‌مون داده ‫که عملکرد ویروس چطوریه،
‫حالا بگید. چه اطلاعاتی داریم؟
‫واکنشی به اسیکلوویر یا ریباویرین ‫نشون نمیده.
‫ویروس‌های هرپس خط می‌خورن.
‫بعلاوۀ آدنوویروس.
‫دیگه چی؟ دیگه چی؟ بازم بگید.
‫خب، ظاهراً فقط بچه‌ها رو مبتلا می‌کنه.
‫مادرهاشون مریض نیستن، پس...
‫توکسوپلاسموز و سرخجه هم نیست.
‫کل سندرم تورچ خط می‌خوره.
‫- آسیب ریوی پیدا نکردی؟ ‫- نه.
‫هیچ‌کدوم از ویروس‌های پارامیکسوویریده نیست.
‫خراش قلبی، بچه‌ها.
‫سی‌ام‌وی. ‫(سیتومگالوویروس)
‫فکر کنم انتروویروس‌ها هم شاملش بشن.
‫یازده.
‫آنفلوآنزا نوع اِی.
‫آنفلوآنزا آ.
‫خب؟ دیگه چی؟
‫آر‌اس‌وی هم جزو «بله‌ها» می‌نویسم.
‫میشه هشت تا.
‫هشت تا شیشه خیلی زحمت داره.
‫زحمت داره؟ ‫خب، ما عاشق زحمتیم.
‫کیت‌های آنتی‌بادی رو بیارید ‫و از بچه‌های مریض آزمایش بگیرید.
‫خیلی خب، من میرم ببینم پادویروسی...
‫برای این هشت‌تا هست یا نه.
‫یه لحظه صبر کن، اون...
‫بچه‌های طبقه‌ای که مریض نشده بودن،
‫کسی‌شون هست که هنوز توی بیمارستان باشه؟
‫بردنشون طبقۀ پنجم.
‫ولی احتمالاً تا الان ‫همه‌شون مرخص شده باشن.
‫نه، اون پسره لیمپرت یرقان داشت.
‫امروز مرخص میشه.
‫- می‌خوام خونِ اونم آزمایش بشه. ‫- چرا؟
‫چون به همۀ اطلاعات در دسترس نیاز داریم.
‫اون بچۀ سالم، ‫می‌تونه گروه مقایسه‌ای‌مون باشه.
‫به پدر و مادرش میگم...
‫چون آبله داره، ‫نمی‌تونه مرخص بشه.
‫استفان مورگان ‫به مدیریت بیمارستان مراجعه فرمایند.
‫دکتر پاول به اتاق ریکاوری.
‫تموم شد. تموم شد.
‫به چی رسیدیم؟
‫خب، آزمایش همۀ نوزادهای مریض ‫به «اکوویروس ۱۱» مثبت بود.
‫- عالیه. ‫- و به سی‌ام‌وی.
‫و به پارواویروس بی۱۹.
‫سه تا ویروس؟
‫ولی عجیب‌تر اینه که بچۀ سالمی ‫که ازش آزمایش گرفتیم،
‫اونم آنتی‌بادی‌های اکوویروس ۱۱ ‫و سی‌ام‌وی رو داره.
‫اونا نوزادن!
‫خون مادرهاشون رو دارن. ‫آنتی‌بادیِ مادرهاشون رو دارن.
‫یعنی هیچی دستگیرمون نشد؟
‫نه، یه چیزایی فهمیدیم.
‫بچه‌های سالم، زنده موندن ‫چون آنتی‌بادیِ مادرهاشون نجاتشون داد.
‫اگه مادره قبلاً سی‌ام‌وی گرفته باشه، ‫آنتی‌بادیِ سی‌ام‌وی داره.
‫اینجوری بچه‌اش ازش مصون میشه.
‫پس، از مادرهای بچه‌های مریض آزمایشِ ‫اکوویروس و سی‌ام‌وی و پارواویروس می‌گیریم.
‫و آنتی‌بادیِ هر کدوم رو که نداشته باشن،
‫معلوم میشه همون داره بچه‌شون رو می‌کُشه.
‫از مادرها آزمایش می‌گیرم.
‫تراپیستِ تنفسی به اتاق ۲پی ۲۱۴.
‫تراپیست تنفسی به اتاق ۲۱۴ اطفال.
‫دفتر دکتر کنت گوشی رو برداره.
‫دفتر دکت کنت گوشی رو برداره.
‫اکوویروس ۱۱، یه انتروویروس‌ـه.
‫توی مجرای روده ساکن میشه.
‫انتروویروس‌ها در بزرگسال‌ها ‫علائمی مثل سرماخوردگی نشون میدن،
‫شایدم جوش بزنن، ‫ولی برای نوزادها می‌تونه مرگبار باشه.
‫داره به قلبش آسیب می‌زنه.
‫خب،‌ کاری از دستتون برمیاد؟
‫درمانِ ویروس‌ها ‫از درمانِ عفونت‌های باکتریایی سخت‌تره.
‫هنوز که هنوزه، ‫علاج سرماخوردگی رو پیدا نکردیم.
‫یعنی، منظورتون اینه که هیچ واکسن یا...
‫یه شرکت توی پنسیلوانیا هست ‫که یه پادویروس درست می‌کنه.
‫توی محوطۀ آزمایشگاه، ‫نتایج مثبتی نشون داده...
‫و ما تونستیم ازش تهیه کنیم.
‫فرض کن نتونی به بچۀ خودت دست بزنی.
‫میشه یه کمکی ازتون بگیرم؟
‫حتماً.
‫دخترتون، اون...
‫مکسین.
‫اسمش اینه. مکسین.
‫یکی رو می‌خوایم ‫که مکسین رو بگیره بالای تختش...
‫تا پرستار ملافه‌های زیرش رو عوض کنه.
‫حتماً. باشه.
‫نِگاش کن! سلام. تکون نخور.
‫همینجوری.
‫سلام. آروم باش.
‫اینم از این.
‫آهای فورمن، یه دقیقه وقت داری؟
‫خب، مقاومت‌های ریویِ دوتا بچه استیبل شد ‫ولی فشار خون هنوز...
‫پس خبر جدیدی نشده. ‫حال کمرون چطوره؟
‫دکتر کمرون؟
‫آره. اول با اون شروع می‌کنیم، بعدش...
‫می‌ریم سراغ همۀ کمرون‌های دیگه‌ای ‫که می‌شناسیم.
‫ببخشید ولی عادت ندارم ازم...
‫حال کس دیگه‌ای رو بپرسی.
‫اینکه سؤالم غافلگیرت کنه برام قابل درکه.
‫ولی اینکه از سؤالم گیج بشی رو درک نمی‌کنم.
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫چرا می‌خوای بدونی که چرا می‌خوام بدونم؟
‫فقط کنجکاوم.
‫منم همینطور.
‫تو کنجکاو نمیشی.
‫من کنجکاوترین مردِ دنیا هستم.
‫نه در مورد مسائل ناچیز.
‫خب پس، حتماً مسئله‌ی ناچیزی نیست.
‫کمرون با این قضیه خوب کنار میاد؟
‫آره.
‫عالیه. خوشحالم حرف زدیم.
‫این بچه مثل باباش صحیح و سالمه.
‫آخیش!
‫وای! خدا رو شکر.
‫وای، قراره مامان بشم.
‫خیلی ممنونم.
‫باید یه هدیه‌ای چیزی بهتون بدم.
‫بعضی وقتا بهترین هدیه، ‫اینه که دیگه هیچ‌وقت نبینمت.
‫خیلی خب. باشه.
‫ولی دکتر هاوس، ‫این مدت شما فوق‌العاده بودین.
‫یعنی، کاملاً و تماماً بهتون اعتماد دارم.
‫- به نظرتون میشه که شما... ‫- نه.
‫- مراقبت‌های پیش از زایمان... ‫- نه.
‫یا وضع حمل بچه رو انجام بدید؟
‫- جوابم منفیه. ‫- خیلی خب.
‫[اتاق معاینۀ یک]
‫خب...
‫چِیس، یه نگاه به این بنداز.
‫وای خدا.
‫خبر خوبیه.
‫نه، عالیه.
‫ممنون.
‫سلام. حالش عالیه.
‫سلام.
‫همه‌شون رفتن؟
‫خانوادۀ هارتیگ ‫همین الان داره کارهای ترخیص رو می‌کنه.
‫خسته می‌زنی.
‫ممنون.
‫چیز عجیبی نیست. ‫دو سه روز اخیر خیلی بهت سخت گذشته.
‫به تو سخت نگذشته؟
‫نه مثل تو.
‫هر کسی که انقدر برخورد ناجوری داره،
‫یا تجربه‌ای با مرگ نداره ‫یا زیادی خاطرۀ مرگ داره،
‫و تقریباً مطمئنم گزینۀ اول نیست.
‫چِیس اون ایده‌ای ‫که به سرت رو زد رو بهم گفت.
‫که پدر و مادر، بچه رو بگیرن دستشون. ‫از کجا یاد گرفتی؟
‫کسی رو از دست دادی؟
‫بچه‌ات رو از دست دادی؟
‫بعضی وقتا خیلی عوضی میشی.
‫کار نیمه تموم داری؟
‫- توی انبار کاهم. ‫- آها!
‫چون الان می‌دونی دنبال کدوم سوزنی.
‫صحیح.
‫اگه بهت بگم بیخیال شو، ‫بازم تأثیری نداره، نه؟
‫انتی ویروس‌ ها به وسیلۀ انسان‌ها پخش میشن.
‫معمولاً یا مدفوعی یا دهانی.
‫می‌تونه هم ترشحات تنفسی باشه.
‫کادی از کل کارکنان نمونۀ مدفوع گرفته.
‫- فقط صبر کن تا جوابش بیاد. ‫- فایده نداره.
‫چرا؟
‫عامل بیماری، هر کی که هست،
‫اون‌قدر وضعش وخیمه ‫که حتماً علائمی از خودش نشون میده.
‫- اینجوری کادی متوجهش می‌شد. ‫- هوم.
‫بچه‌ها هم که پرسنل مشترکی نداشتن.
‫اینش عجیبه.
‫آره، آره، اینش عجیبه.
‫تیم انتقال به اتاق عمل شماره ۲.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫جونم رو نجات دادی.
‫فقط چند تا آزمایش گرفتم.
‫چیزی که جونت رو نجات داد، ‫اراده و عزمت بود.
‫دیگه می‌دونم کی هستم.
‫آره، می‌دونی.
‫منم می‌دونم کی هستم.
‫نائومی، دوستت دارم.
‫آهای، شوخی ندارم، پسر. ‫نباید بیای اینجا.
‫قراره یه زایمان انجام بدم.
‫تو؟
‫یه بیمار هست که مراقبت‌های دوران زایمانش ‫به عهدۀ منه.
‫همین چند دقیقه پیش گرفتمش.
‫البته یکی از شماها باید بهش نظارت کنید.
‫- کِی بچه‌اش به دنیا میاد؟ ‫- اواخر ماه مارس.
‫اینکه میشه پنج ماه دیگه.
‫خدا رو شکر که این صندلی‌ها انقدر راحتن!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از محمد سید «