‫موش زبونتو خورده؟
‫نه. تو موش رو کشتی. ‫سرشو قطع کردی.
‫باید این رو نگاه کنید.
‫مامان؟ مامان.
‫مامان، چیزی نیست.
‫چند تا سوال می‌پرسم
‫تا بتونم اجازه حقوق معلولیتشون ‫رو تمدید کنم.
‫ازش خوش نمیاد. چاقه.
‫می‌تونم یه‌کم لاغر بشم.
‫خوبی؟
‫- در واقع، قبل از امضا... ‫- گربه رو کشتم. خیلی خون اومد.
‫چیزی نیست.
‫در مورد چند تا از این تاریخ‌ها سوال دارم.
‫- اولین تشخیص...
‫دکتر والترز، یازده می پارسال تایید کردن. ‫نامه‌اش توی پرونده پزشکی هست.
‫و شش آوریل، آخرین روزی بودن ‫که رفتن سر کار؟
‫اما ایشون از همون هفته ‫حقوق بیکاری دریافت کردن.
‫اون قضیه رو حل کردیم. می‌دونم حلش کردیم. ‫اون پول رو برگردوندیم.
‫این چک لغو شده‌ست. واقعیش نیست‌ها، ‫نسخهٔ کپیه.
‫- و شما با خانواده زندگی می‌کنید؟ ‫- نه. برادر کوچیکمه.
‫من ۱۸ سالمه. کمک می‌کنم.
‫همه‌چیز حاضر و آماده‌ست. ‫فقط کافیه امضا کنید.
‫هی. دارم با تو حرف میزنم.
‫اول گربه. حالا نوبت توئه، لوسی.
‫خفه‌شو. خفه‌شو، خفه‌شو.
‫چیزی نیست. فقط... ‫اون یه‌کم آب می‌خواد، همین.
‫میرم آب بیارم.
‫طاقت بیار، باشه؟ فقط... ‫وقتی برگشت، برگه رو امضا کن،
‫و کارموم تموم میشه. ‫به این پول نیاز داریم، خب؟ لطفا.
‫- خیلی‌خب. ‫- صداها...
‫اون صداها واقعی نیستن.
‫چی شده؟
‫مامان؟ مامان.
‫مامان؟ مامان. مامان.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫زن ۳۸ ساله سفید پوست.
‫وضعیت، ایست قلبی تنفسی در محل.
‫اینتیوبه شده، اکسیژنش خیلی کمه.
‫دکتر گرگوری هاوس،
‫لطفا به دکتر کادی ‫با خط فرعی ۳۷۳۱ تماس بگیرید.
‫این بیمارستان خوبه؟
‫بستگی داری منظورت از «خوب» چی باشه. ‫من صندلی‌هاشو دوست دارم.
‫- حالش چطوره؟ ‫- وضعیتش ثابته. خیلی‌خب.
‫مادرت دچار یه آمبولی ریه کوچیک شده،
‫لختهٔ خون توی ریه‌هاش گیر کرده بود، ‫و اکسیژن خونش رو مسدود کرده بود.
‫- ولی درد از پاش شروع شد. ‫- دقیقا درد از همین‌جا شروع شد، ماهیچه ساق پا.
‫بهش میگن ترومبوز سیاهرگی عمقی. ‫اساسا یه لختهٔ بزرگ‌تره.
‫ساق پاش هیچ‌وقت درد نگرفته. ‫وگرنه متوجه می‌شدم.
‫یک قطعه از رگش بالا رفته،
‫و جریان خون ریه‌هاش رو مسدود کرده.
‫- جریان خون نباشه، اکسیژن هم قطع میشه. ‫- باشه.
‫پدرتون اینجاست؟ چند تا مسئله هست ‫باید با ایشون صحبت کنم.
‫بابا یه‌کم دیر کرده.
‫اون فوت شده. به خودم بگید. ‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫باشه.
‫ناخالصی خون مادرتون ۰/۱۲ بود، ‫اونم ۱۰:۳۰ صبح.
‫من بهش دادم. ۵۹ میلی‌لیتر نوشیدنی. ‫باعث میشه آروم بشه.
‫اما از دوشنبه اولین باره. ‫که میشه سه روز پیش.
‫خیلی مراقب بودم.
‫- اون یه صداهایی می‌شنوه. ‫- اسکیزوفرنی داره.
‫ ترومبوز سیاهرگی عمقی رو توجیه می‌کنه. ‫نوشیدنی باعث شده بیهوش بشه.
‫برای مدت زیادی بی‌حرکت شده.
‫امکان نداره. ‫اون اهل نوشیدنی نیست.
‫فقط وقتی لب به نوشیدنی میزنه ‫که تو بهش میدی؟
‫بهش ضد انعقاد دادیم. ‫احتمالا فردا می‌تونی ببریش خونه.
‫از نوشیدنی نیست. ‫باید یه چیز دیگه باشه.
‫البته که از نوشیدنیه.
‫سلام.
‫این آقا دکتر حرفه‌ایه.
‫مطمئنم گلف هم بازی می‌کنه.
‫اون بدون دلیل و مدرک نمیاد بگه ‫مامانت اهل نوشیدنیه.
‫مطمئنم واریس‌ها رو بررسی کرده، ‫مری‌ش رو معاینه کرده،
‫انواع و اقسام آزمایش خون انجام داده.
‫این‌جور دکترا، فرض نمی‌کنن. ‫کار درست رو انجام میدن.
‫خوشحال می‌شم پرونده رو به شما بدم، ‫دکتر هاوس. انگار خیلی علاقه‌مند هستید.
‫کدوم پرونده؟ تموم شد و رفت. ‫فرستادیش خونه.
‫- چند سالشه؟ ‫- شما دکترید؟
‫گوشی پزشکی خودمو دارم.
‫پرسیدم چند سالشه؟ ‫پاک یادم رفت.
‫یه زن ۳۸ ساله بدون هیچ علائم یا سابقه‌ای
‫ترومبوز سیاهرگی عمقی داره. ‫چطوری گرفته؟
‫قرص ضد بارداری، سیگار، ‫دیابت، چاقی.
‫سوال اصلی چیه؟
‫ترومبوز سیاهرگی عمقی چون و چرا نداره.
‫بهش هپارین بزنید ‫تا از لخته‌های بعدی جلوگیری کنه.
‫باشه. انگار همه‌تون خوابتون میاد. ‫سرنخ لازم داریم.
‫اون ۳۸ سالشه.
‫بیست سال جوون‌تر ‫از این‌که ترومبوز سیاهرگ عمقی بگیره.
‫یه بار یه دختر دوازده ساله رو درمان کردم،
‫فوتبال بازی می‌کرد. ‫پاش ضربه خورده بود.
‫آسیب خاصی ندیده. ‫عامل خطرسازی وجود نداره.
‫- سابقه ش رو در آوردی؟ ‫- چند تا یادداشت دارم.
‫مالِ من نیستن، ‫ولی قابل اعتماد هستن، فکر کنم،
‫برای اهداف این جلسه.
‫برای بی‌تحرکیـش، خب، ‫الان که خیلی فعاله.
‫- پارانویا حسابی سر و پا نگه‌اش داشته. ‫- پارانویا؟
‫آره. اسکیزوفرنی داره.
‫و بچه ش اینو نوشته، پس ممکنه ‫یه ‌کم سوگیری داشته باشه.
‫این‌که از مامان خل‌وچلت مراقبت کنی.
‫فکر می‌کنی ارتباطی وجود داره؟
‫اسکیزوفرنی توی تشخیص ‫ترومبوز سیاهرگی عمقی بیاریم؟
‫- خب... ‫- جواب منفیه.
‫گذرگاه‌های غیر عادی انتقال دهندهٔ دوپامین ‫توی مغز باعث لخته شدن خون نمیشن.
‫اسکیزوفرنی باعث ترومبوز سیاهرگی عمقی نمیشه.
‫از طرفی دیگه، هیچ اطلاعاتی ‫دربارهٔ اسکیزوفرنی نداریم،
‫- پس شاید مرتبط باشه. ‫- اسکیزوفرنی یه معما رو جواب میده،
‫این‌که چرا یه زن با باد کردگی تو پاش ‫انقدر نظر تو رو جلب کرده.
‫مثل این می‌مونه که پیکاسو ‫بخواد یه حصار رو سفید کنه.
‫گل گفتی. ولی من بیشتر ‫مثل لیروی نیمن می‌مونم.
‫و مسئله فقط ترومبوز سیاهرگی عمقیـه. ‫اون ۳۸ سالشه. نباید...
‫این یکی رو حل کن، ‫و بعدش پا میشی میری استکهلم.
‫اصلا نمی‌دونیم چطوری این بیماری رو درمان کنیم. ‫بی‌خیال. بخور دادن؟
‫یه‌کم بلندتر بگو. ‫فکر نکنم همه صداتون رو شنیدن.
‫دو هزار سال، جالینوس، پزشک یونان باستان، ‫با همین روش اسکیزوفرنی رو درمان کرد.
‫- مارکوس ولبیِ یونان باستان بوده. ‫- اوه. مشخصه علاقه‌مند نیستی.
‫به این موضوع علاقه دارم ‫که چطور صداهای سرش باعث شده
‫- جنین توی رحم جابه‌جا بشه. ‫- مگه جای بهتری هم هست؟
‫حالا چی داریم؟ لوبوتومی داریم، ‫اتاق تنبیه، شوک الکتریکی داریم.
‫- خدای من، جالینوس خیلی خشن بوده. ‫- کجا میری؟
‫بیمار رو ببینم.
‫ارتباط انسانی بسیار مهم. ‫گفتم یه امتحانی بکنم.
‫با بیمارهایی که دروغ میگن حرف نمیزنی،
‫ولی بهت یه بیماری رو میدن ‫که هیچ درکی از حقیقت نداره...
‫اگه به‌خاطر سقراط نبود، ‫اون آدم اسکیزوفرنیِ دیوونه و درمان نشده،
‫روش سقراط رو نداشتیم، ‫بهترین روش برای یاد دادن همه‌چیز،
‫البته به جز شعبده‌بازی با اره برقی.
‫اگه آیزاک نیوتن نبود، ‫روی سقف شناور بودیم.
‫بدون شک از اره برقی جا خالی می‌داد.
‫و گیتارزن اون گروه انگلیسی. ‫کارش عالی بود.
‫فکر می‌کنم چون اسکیزوفرنی داره ‫من به این مورد علاقه دارم.
‫آره، مطمئنم.
‫جالیسون هم در مورد ‫روش درمان بخور دادن مطمئن بود.
‫پینک فلوید.
‫- مامان، ایشون دکتر... ‫- گرگوری هاوس هستم. از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫ایرادی نداره چند دقیقه ‫تنهایی صحبت کنیم؟
‫خب، کارم داشتید...
‫یادداشت‌هاتو دارم، آقای دکتر.
‫پایین کافه‌تریاست.
‫واسه خودت هر چی می‌خوای بگیر، ‫البته تا جایی که...
‫پول واسه خرید یه ساندویچ روبن، ‫خشک، بدون سیب‌زمینی و خیارشور باقی بمونه،
‫با مالیات باید ۵.۸۰ دلار بشه.
‫وقتی کارمون تموم شد پیجت می‌کنم.
‫بدون... خیارشور.
‫بچه خوبیه.
‫واقعا چقدر نوشیدنی می‌خوری؟
‫واقعا داره با بیمار حرف میزنه؟
‫دیگه نمی‌دونم کی‌ام.
‫لختهٔ خونه. ‫کجای این موضوع انقدر جذابه؟
‫از دیوونه‌ها خوشش میاد. ‫از طرز تفکرشون خوشش میاد.
‫فکرهای ناجور دارن. ‫توصیف دیوونگیه.
‫- چرا باید... ‫- حوصله سر بر نیستن. از این خوشش میاد.
‫- و داروها؟ ‫- بیسبال. بیسبال دوست دارم.
‫- خیلی خوبه. ‫- خیلی غم انگیزه.
‫من و پسرم، رفتیم مسابقه ببینیم.
‫تیم متز رو نمیدونم. دارو. ‫قرص و دوا.
‫هر چی میگه رو می‌خوری.
‫هیچ‌کس حرفمو باور نمی‌کنه.
‫من باور می‌کنم.
‫فکر می‌کردم عقلانیت رو دوست داره.
‫- اون پازل دوست داره. ‫- بیمارها پازل‌ن؟
‫- اینطوری فکر نمی‌کنی؟ ‫- به‌نظر من اون‌ها آدم هستن.
‫آره. خب، اون از آدم‌ها بدش میاد ‫و ازشون حیرت زده میشه.
‫بگو که نمی‌تونی این حس رو درک کنی.
‫- به لوک گفتی هیچ‌وقت پات درد نداشته. ‫- سفته.
‫درد نداشتن.
‫نداشتن؟
‫بهش دروغ نگو، چلاق.
‫لوسی سرزنده هیچ‌وقت به لوکاس دروغ نمیگه. ‫ببین باهاش چیکار کردم.
‫متخصص پرتو درمانی به بخش اُنکولوژی.
‫از ارتباط انسانی چیزی یاد گرفتی؟
‫آره. تیم متز افتضاحه.
‫تازه، توی دو ماه گذشته، ‫موهای پاشو نزده.
‫به‌خاطر لرزش، پاشو می‌بریده.
‫لرزش‌ها جدید نیستن. ‫باید همیشه خودشو می‌بریده.
‫دقیقا. یه چیزی توی دو ماه گذشته تغییر کرده.
‫فکر کنم مقدار خونی باشه ‫که موقع بریدن خودش خارج شده.
‫آزمایش خون رو شروع می‌کنیم.
‫خون بگیرید و برای لخته شدن، ‫تست‌های انعقادی،
‫ فاکتور ۵، پروتئین سی ‫و پروتئین اس بفرستید آزمایشگاه.
‫- هر چی که هست. ‫- موفق باشید.
‫بدون خیارشور، و الان سرد شده.
‫- ساندویچ روبن رو اینطوری دوست داره. ‫- دوستان، ایشون لوک هستن.
‫آلیسون کمرون هستم. ‫خوشحالم بالاخره می‌بینمت.
‫بس کن دیگه. کار داریم.
‫لوک، نیم ساعت دیگه با مامانت تنهامون بذار. ‫باید چند تا آزمایش انجام بدیم.
‫بچه خوبیه.
‫قرص‌های دیوونگیشو قطع کنید.
‫اینطوری بیشتر می‌فهمیم ‫توی بدنش چه خبره.
‫و کی می‌دونه، ممکنه ‫اطلاعات بیشتری ازش بگیریم.
‫نگران نباش. خیارشور نداره.
‫تولدت مبارک.
‫باشه. تولد کیه؟
‫داشتم نامه‌هات رو می‌گشتم، ‫و روی پاکت نوشته بود. تولدت مبارک.
‫- نه. خون نه. نمی‌خوام. ‫- برای آزمایشه. دکتر هاوس بهمون گفت...
‫می‌خواید خونمو بدزدید. بفروشید. ‫نه. خون نمیدم.
‫نه. خون نمیدم.
‫- فورا پنج میلی‌گرم هالوپریدول تزریق کنید. ‫- نه. نه. نه.
‫نه. نه.
‫نه. نه. نه.
‫نه. نه.
‫خب، یه خبر خوب دارم.
‫آزمایشگاه گفت گلودرد استرپتوکوکی نیست، ‫پس کار ما تموم شد.
‫- یه لحظه صبر کنید. ‫- نه، گلو درد نیست.
‫بچه‌های آزمایشگاه مطمئنن،
‫اهل نوشیدنی‌ان، ولی حرفه‌ای هستن.
‫تازه، بچه‌ات هیچ نشونه‌ای ‫از گلودرد استرپتوکوکی نداره.
‫نتیجه آزمایش سریع‌تر از بحث کردن ‫با تو اومد. حرفم اینه که، برید.
‫می‌خواستم نظرتون رو بپرسم، دکتر.
‫هفته آینده می‌خواد جشن تولد بگیره،
‫و ناراحته که کیک بدون شکر می‌گیرم.
‫- بقیه بچه‌ها بدشون میاد. ‫- برای همین اومدی.
‫قند و شکر دلیل اصلی چاقی آمریکاست.
‫می‌خوای دکتر اون رو از خطرات شکر بترسونه.
‫باید وزنش رو تحت کنترل در بیاره.
‫خب، می‌دونی...
‫دلم واسه بقیه بچه‌ها می‌سوزه، وندی،
‫که مثل تو مامانی ندارن ‫که بدونه شکر باعثِ...
‫بیماری قلبی، آپاندیس، پای ورزشکار میشه.
‫- منصفانه نیست. ‫- چرا، منصفانه‌ست. درک می‌کنم.
‫می‌خوای لاغر بشه ‫تا مثل تو لباس‌های قشنگ بپوشه.
‫النگوهاتو دوست دارم.
‫لباس یه شکل بپوشید چطوره؟ ‫می‌تونید دو قلو بشید.
‫امکان نداره دختر تو باشه. غیر ممکنه. ‫آخه خیلی جوون میزنی.
‫تولدت مبارک. ‫واسه بچه کیک بستنی بگیره بره.
‫بهش دارو خوروندی.
‫راستش، همچین کاری نکردم. ‫همهٔ داروهاشو قطع کردم.
‫- کارمند، فورمن، بهش هالوپریدول داد. ‫- واسه آزمایش، خون می‌خواستیم.
‫فکر می‌کنم تنها راه گرفتن خون بوده.
‫اونو بیهوش کرده.
‫ببین، من عصا دارم، ‫و خوب بلدم چطوری ازش استفاده کنم.
‫من استخدامت کردم. ‫واسه من کار می‌کنی.
‫باشه. اجازه هست برم، رئیس؟
‫هالوپریدول اونو عوض می‌کنه. ‫میگه باعث بی‌حسی روحش میشه.
‫بهش ندید.
‫«اگه به‌قدر کافی ژنده پوش باشد،
‫اسمش رو می‌دونه و خوشحال میشه ‫اون رو به یاد بیاره.»
‫خوبی؟
‫روزهای قدیم.
‫«در زمان قدیم،
‫تحسین یک مرد جوان ‫و تحقیر یه مرد کهنسال را داشت،
‫در میان فقیران، پیر و جوان ‫او را تحسین می‌کردند.»
‫کمک. یه نفر کمک کنه.
‫خب، وقتی گفتم داروی روانیشو قطع کنید،
‫کنجکاوم بدونم، کدوم قسمتش ‫رو حالیت نشد؟
‫هالوپریدول هیچ ربطی به خونریزی نداره. ‫خودت می‌دونی.
‫من صرفا ‫به عنوان ممانعت شیمیایی ازش استفاده کردم.
‫عالیه. خب، خوب شد فهمیدم. ‫وقتی انگیزه‌ات دلی نیست
‫اون عوارض جانبی مزاحم رو تجربه نمی‌کنه.
‫این عوارض جانبی به ندرت پیش میاد.
‫منظورت بیهوش شدنه؟ ‫افزایش گیج شدگی؟
‫افسردگی؟ امکان نداره. ‫تشخیص‌مون رو خراب نمی‌کنه،
‫چون از دارو استفاده کردی تا جلوش بگیری. ‫یه نفس راحت کشیدم.
‫توی صورتم تف کرد.
‫حتما حسابی ترسیدی.
‫باید چیکار می‌کردم، ‫دست و پاشو می‌بستم؟
‫هر کاری جز این‌که بهش دارو می‌دادی. ‫حرفم همینه.
‫نتایج لختگی خون. خیلی سریع اومده. ‫به کل آزمایشگاه قول دادی باهاشون قرار می‌ذاری؟
‫نه، اینو واسه مواقع ضروری نگه داشتم. ‫بهشون گفتم دو واحد خونریزی داشته
‫و اگه دوباره خونریزی کنه، می‌میره.
‫اگه توی خونه خونریزی می‌کرد، می‌مرد.
‫دکتر اورژانس، ‫می‌خواست مرخصش کنه.
‫مشخص شد بهترین قضاوتت ‫به قدری کافی خوب نیست.
‫یه فکری دارم. ‫دفعه بعد، از قضاوت من استفاده کن.
‫فکر کنم دارن بحث می‌کنن ‫چه فیلمی انتخاب کنن ببینن.
‫- چرا بیمار خونریزی کرد؟ ‫- نتایج لختگی خون عادیه.
‫خب، اگه نمی‌خواید پایان داستان ‫واستون خراب بشه گوش‌هاتونو بگیرید.
‫همه‌چی عادی بود، به جز تست انعقادی طولانی مدت. ‫اگه گفتید یعنی چی؟
‫معمولا یعنی هر کی خون گرفته ‫کارشو درست انجام نداده.
‫درسته، چون تو خون گرفتی.
‫ولی تو کارتو دقیق انجام دادی چون می‌دونستی ‫لوله صرفا برای آزمایش تست انعقادی بود.
‫- درسته. ‫- و منم باهات موافقم.
‫به این نتایج اعتماد دارم، به دو دلیل.
‫دلیل اول، چون دکتر خوبی هستی،
‫و دلیل دوم، چون تزریق ‫پنج میلی‌گرم هالوپریدول
‫باعث میشه بیمار به شدت همکاری کنه.
‫تست انعقادی طولانی مدت منو به فکر انداخت ‫که اون کمبود ویتامین کا داره.
‫ویتامین کا دلیل خونریزی رو توجیه می‌کنه، ‫اما لختگی رو نه.
‫بدون ویتامین کا، پروتئین سی کار نمی‌کنه.
‫بدون پروتئین سی، خون لخته میشه.
‫لختگی و انعقاد همزمان رخ میده.
‫اگه یه داروی دیگه ‫با هپارین تداخل داشته چی،
‫- یه آنتی‌بیوتیک مثل آمپی‌سیلین؟ ‫- خوب گفتی، اما آمپی‌سیلین مصرف نمی‌کنه.
‫دو ماه پیش، گلایه کرده که گلو درد داره،
‫- و بهش آمپی‌سیلین داده. ‫- که قبول نکرده بخوره.
‫پسرش گفت نخورده. یعنی چی، ‫همه دروغ میگن
‫جز آدم‌های اسکیزوفرنی و بچه‌هاشون؟
‫از سوء تغذیه احتمالش بیشتره. ‫اِسکِروی یا طاعون نمی‌تونه باشه؟
‫خدای من، کاش فکرهای منم ‫به اندازهٔ فکرهای تو خفن و باحال بود.
‫راستی، فکر تو چیه؟ ‫فکر خاصی داری؟
‫نوشیدنی. ساده‌ست. منجر به بی حرکتی میشه، ‫که ترومبوز سیاهرگی عمقی رو توجیه می‌کنه.
‫باعث سیروز کبدی هم میشه،
‫که دلیل خونریزی ‫و تست انعقادی طولانی مدت رو توجیه می‌کنه.
‫- از کبد سونو بگیریم. ‫- سه تا نظریه دارم.
‫خونه‌اش رو بگردید و ببینید ‫آمپی‌سیلین یا رژیم خاصی پیدا می‌کنید.
‫بعد کبدشو سونو بگیرید.
‫قبل این‌که از خونریزی بمیره ‫ببینیم کی درست میگه.
‫خب هاوس میگه ‫اون بچه حساسه،
‫فکر می‌کنه از مامانش خوب مراقبت می‌کنه.
‫اما اگه چیزی پیدا نکنیم،
‫اصلا چرا اجازه بدیم بفهمه همچین کاری کردیم؟ ‫فایده‌اش چیه؟
‫چرا فورمنِ قدیمی کلید خونه ‫رو از کیف بچه بلند نکنه؟
‫انگار لوک توی اتاق نشیمن می‌خوابیده.
‫چیزی اینجا نیست.
‫- لباس‌هاشو مرتب و دسته بندی کرده؟ ‫- سازماندهی و لیست کافی.
‫فکر می‌کنی بتونی ‫یه چیز غیر قابل کنترل رو کنترل کنی.
‫داروهاشو بدی، لباس‌هاشو انتخاب کنی، ‫شاید حتی بتونی خودشو درست کنی.
‫اینو توی شیفت‌های بخش روانی شنیدی؟
‫تری‌فلوپرازین، کلرپرومازین، کلوزاپین.
‫همه‌چی رو امتحان کردن.
‫آمپی‌سیلین، بهش دست نزدن. ‫اینم از نظریه کمرون.
‫خدای من، امیدوارم کمبود ویتامین کا نباشه.
‫لعنتی.
‫صبحونه، ناهار، شام. ‫حق با هاوس بود.
‫- تنها چیزیه که می‌خوره. ‫- آره.
‫مشکل اینه‌که، در واقع نمیشه ‫با این چیزا زندگی کرد.
‫بررسی کردم. ‫جعبه‌شو خوندم.
‫همه ارزش‌های غذایی رو داره.
‫یه عالمه پروتئین و کالری داره.
‫ویتامین ای و سی داره، اما کا نداره. ‫واسه همین مامانت مریض شده.
‫- خب باید چیکار کرد؟ ‫- تا جا داره ویتامین کا بهش بدیم.
‫همین؟
‫اگه جواب بده، می‌تونی دو روز دیگه ‫ببریش خونه.
‫خدای من، بابت یه چیزی ناراحتی.
‫الان می‌خوای سفره دلتو باز کنی، نه؟
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫شروع شد.
‫خیلی‌خب، یه بار بیشتر نمیگم.
‫توی مراقبت از مامانت سنگ‌تموم گذاشتی.
‫اگه فقط همینو می‌خورده، ‫چه کار دیگه‌ای می‌کردی؟
‫خدای من، بچه بودن یه شغل تمام وقته.
‫خفه‌شو. من ۱۸ سالمه. ‫باید بتونم از مامانم مراقبت کنم.
‫- تقریبا اونو کشتم. ‫- مثال خوبی بود.
‫فقط زمان برد
‫تا این افکار مسخره و خودخواهانه ‫نوجوانانه‎ات رو بگی.
‫به برنامه زمانیت حسودیم نمیشه.
‫خیارشور نداره.
‫- مامان منم خیارشور دوست نداره. ‫- زن باهوشیه.
‫قبل از این‌که مریض بشه، ‫از رئیس بازیش خوشم نمیومد.
‫همیشه بهم می‌گفت چیکار کنم، ‫روش درست رو بهم نشون می‌داد.
‫الان دلم تنگ شده.
‫باید معاینه بشی.
‫هنوز باورم نمیشه کمبود ویتامین کا باشه.
‫حق با هاوس بود. معمولا راضی می‌شدی. ‫اینطوری کمتر کار می‌کنیم.
‫اون بچه یه رژیم ثابت نوشیدنی ‫واسه مامانش داره،
‫- و مشکل اینه‌که زیادی برگر خورده؟ ‫- اون بچه توی وضعیت سختیه.
‫آدم هر کاری می‌کنه تا زنده بمونه.
‫نوشیدنی دادن به آدم معتاد نوشیدنی ‫روش زنده موندن نیست.
‫- از جایی که من میام، اگه جواب بده... ‫- درسته. من بچه پولدارم.
‫امکان نداره درک کنم ‫این بچه چی می‌کشه.
‫چون نوشیدنی‌های گرون‌تر می‌خورم
‫دلیل نمیشه مشکل نداشته باشم.
‫همچین تجربه‌ای داشتی؟
‫امکان نداره به‌خاطر ویتامین کا باشه.
‫نشکسته. ‫اینو می‌بینی؟
‫بهش میگن صفحه استخوان شاخ، ‫یا صفحه استخوان رشد.
‫- چه مشکلی داره؟ ‫- این استخوون فوق العاده‌ست.
‫اگه خوندشو بلد باشی، ‫سن آدم مشخص میشه.
‫- سن دقیق. ‫- عالیه.
‫حتی پونزده سالت هم نشده. ‫البته تقریبا.
‫دو هفته مونده. ‫شاید یه ماه.
‫هفتهٔ گذشته. ‫هفته گذشته پونزده سالم شد.
‫تولد هر دومون مبارک.
‫اگه می‌خوای دروغ بگی، بالا بگو. ‫بگو ۲۱ سالته.
‫اینطوری نیازی نداره مامان دیوونه‌ات ‫کمک کنه تا نوشیدنی بخری.
‫عالیه. از توصیه‌ات ممنونم.
‫حالا، وقتی مامانمو بردم خونه،
‫چیز دیگه‌ای هست که باید ‫در مورد مراقبت ازش بدونم؟
‫فکر می‌کنم بزرگ‌ترین نگرانیت نوشیدنی نیست.
‫تو پونزده سالته، ‫اساسا مامان نداری.
‫اگه بهزیستی اجازه بده ‫این بچه‌ها قسر در برن،
‫به اون یتیم‌خونه‌های قشنگ نیازی ندارن،
‫- و ناراحتشون می‌کنه. ‫- مامانمو هم یه جا می‌ذارن.
‫- زندگیم داره جواب میده. ‫- من بودم اینطوری نمی‌گفتم.
‫اکثر بچه‌های پونزده ساله ‫کاری که باید رو انجام میدن.
‫- چسب بو می‌کنن، خرچنگ می‌گیرن. ‫- اگه لوم بدی، ازت شکایت می‌کنم.
‫این اطلاعات محرمانه‌ست.
‫آروم باش. اصلا ایکس‌ری تو نیست.
‫- خیلی آرومه. ‫- هاوس دستور جدید داده.
‫یه‌کم خراشیدگی داره. ‫زیادی نیست. اون‌قدری نیست تا...
‫سیروز کبدیه. ‫اما چیزی نمی‌نوشه.
‫تبریک میگم. بردی.
‫راستش...
‫- هیچ‌کس نبرد. ‫- تومور. کیسته؟
‫اندازه‌اش بزرگه.
‫سرطانه.
‫ویتامین کا باعث ترومبوز سیاهرگی عمقی شده ‫و وضع کبد رو وخیم کرده
‫ولی تومور دلیلی اصلی خونریزیه.
‫مشکل اصلی توموره.
‫خانم پالمیرو، دکتر ویلسون هستم.
‫متاسفانه خبر بدی ‫از نتیجه سونوگرافیتون دارم.
‫شما سرطان دارید.
‫بزرگه. ۵.۸ سانتی‌متر.
‫کاری نکنیم، در عرض شصت روز ‫از نارسایی کبد می‌میره.
‫- باید پیوند بگیره. ‫- حتما.
‫اون ۳۸ سالشه. مادره.
‫در حقیقت، اون یه مادر اسکیزوفرنیه ‫که آه در بساط نداره و با کمک دولتی زندگی می‌کنه،
‫که هر بار که تقی به توقی می‌خوره ‫سریع نوشیدنی سر می‌کشه.
‫میکی منتل یه کافه به اسمش زدن. ‫اون پیوند شده.
‫خب، لوسی نمی‌تونه ضربه چرخشی بزنه. ‫نقشه دوم، عمل برداشتن تومور رو انجام میدم.
‫جو برگین عمل گامانایف انجام میده.
‫موقع قطع کردن لیزر می‌سوزونه، ‫بیشتر کبد سالم می‌مونه.
‫تومور خیلی بزرگه. ‫اصلا بهش فکر نمی‎کنه.
‫اهل ریسک نیست، برگین.
‫حتی موقع انقضای شیر هم شده باشه ‫بهش لب نمیزنه.
‫اون آدم محتاطی نیست. اما ۵.۸ سانتی‌متری ‫از دستورات جراحی بیشتره.
‫۴.۶سانتی‌متر باشه عمل می‌کنه؟
‫چرا نگیم صفره؟ ‫اینطوری اصلا بهش نیازی نداریم.
‫تومور رشد می‌کنه، کوچیک نمیشه.
‫این یکی میشه.
‫الکل ۹۵ درصد.
‫الکل، آب سلول تومور رو می‌گیره.
‫به معنای واقعی خشکش می‌کنه.
‫- موقتا تومور رو کوچیک می‌کنه. ‫- چقدر موقت؟
‫دکتر شوپایس، به بخش روانی.
‫- صبح بخیر، دکتر هاوس. ‫- صبح بخیر، دکتر کادی.
‫لباستو دوست دارم.
‫میگه «من حرفه‌ای هستم، ‫ولی هنوز یه زنم.»
‫راستش، قسمت دومش رو داد میزنه.
‫آره، عصای گنده تو هم واقعا نامحسوسه.
‫باید بریم. اون آبریزش بینی‌ها ‫به خودی خود خوب نمیشن.
‫درمونگاه باشه برای بعد.
‫چقدر؟ شاید بتونیم بریم فیلم ببینیم.
‫تا الان باید فهمیده باشی ‫که دکترهای من چیزی رو ازم قایم نمی‌کنن.
‫باورم نمیشه. ‫کی اومده پیش مامانی چقلی کرده؟
‫مهم نیست. نکته اینه که، ‫دقیقا می‌دونم چیکار کردی.
‫اصلا نمی‌دونی در مورد چی حرف میزنی.
‫یه نفر از یه کار بدت خبر داره.
‫اون که خیلی بزرگه.
‫ولی فکر می‌کنی یه نفر ممکنه به من گفته باشه. ‫گزینه‌ها رو محدود می‌کنه.
‫یه نفر که منو به چشم مادری می‌بینه.
‫جوونه، شاید؟ چطور پیش میرم؟ ‫به‌نظرت دارم نزدیک میشم؟
‫فرض می‌کنم به بیمارستان مربوط باشه. ‫چند تا بیمار...
‫کمرونه. ‫تولد منو فهمیده.
‫فکر کردم بهت گفته ‫و مجبور اینجا بایستم و لبخند بزنم
‫و تو هم بهم یه سوییشرت ‫یا سبد میوه میدی.
‫کاری کنی که از ته دل حس کنم ‫به اینجا تعلق دارم.
‫راستش، می‌خواستم یادت بندازم ‫بهم شش ساعت کار توی درمونگاه بدهکاری.
‫سلام، دکتر کادی هستم.
‫چارت تمام بیمارهای فعلی ‫دکتر هاوس رو می‌خواستم.
‫[ تولدت مبارک ]
‫- همه‌چیو امتحان کردم. ‫- اوهوم.
‫«کشیدنِ زبون، بسته یخ توی گلو، ‫کتک زدن خودم،
‫نیشگون گرفتن کشالهٔ ران.»
‫خب، مشخصه ‫همه پایه‌های معمول پزشکی رو انجام دادی.
‫ولی بگو ببینم چطوری خودتو زدی؟
‫- با کفِ دست زدی یا مشت؟ ‫- کفِ دست.
‫خب، توی دانشکده پزشکی هاروارد ‫همینو یاد میدن. چقدر محکم زدی؟
‫ببخشید. حواسم پرت شد. ‫میشه دوباره بزنی؟
‫این... خیلی خوبه. ‫سکسکه داره.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫باید برم دستشویی.
‫قدرتتو بیشتر کن و باز بزن. ‫برمی‌گردم.
‫دختر توی دستشویی پسرونه. ‫خیلی عجیبه.
‫حتما حرف خیلی مهمی داری.
‫دیروز تومور بیمارت ۵.۸ سانتی‌متر بود.
‫امروز ۴.۶ شده. ‫چطور ممکنه؟
‫خب، بخوام بگم، میگم «دکتر هاوس ‫حتما خیلی کارش درسته.
‫چرا سر درمان سکسکه حرومش می‌کنم؟» ‫قبل و بعد دستشویی دستمو می‌شورم.
‫درخواست بیست سی‌سی الکل هم داده بودی.
‫واسه کدوم بیمار بود؟ ‫یا می‌خوای مهمونی بگیری؟
‫یه لطفی کن.
‫می‌خواستم بگم برو، ‫ولی اینم جواب میده.
‫تومور رو کوچیک کردی.
‫تنها راه بودی که جراح عمل کنه.
‫کلاهبرداری... ‫کلاهبرداری تنها راه ممکن بود؟
‫دلیل داره که این قوانین رو داریم.
‫می‌دونم. تا جون آدم‌ها رو نجات بدیم. ‫علل الخصوص، جون دکترها رو.
‫و نه تنها جونشون رو، بلکه سبک زندگی‌شون.
‫نمی‌خوان آدمی که خیلی مریضه رو درمان کنن.
‫ممکنه بمیرن و آمارمون رو خراب کنن.
‫برگین حق داره بدونه ‫روی چه چیزی عمل می‌کنه.
‫درسته. تمام تمرکزم روی حقوقش ‫برای زندگی و فراموش کردنه.
‫هر کاری فکر می‌کنه درسته رو انجام بده.
‫- واقعا نمی‌دونستی؟ ‫- نه، نمی‌دونستم.
‫و راستش، عصبانی‌ام.
‫حدس میزنم جواب درست باشه. ‫البته وقتی که بگی دربارهٔ چی حرف میزنی.
‫- تولدت. ‫- اوه.
‫عصبانیت حدس بدی بود.
‫خب، در حالت عادی، کلاه جشن سرم می‌کنم،
‫و این واقعه رو جشن می‌گیرم ‫که زمین یه بار دیگه دور خورشید چرخیده.
‫واقعا فکر نمی‌کردم امسال رو زنده بمونم،
‫ولی لعنت بهش اگه این سیاره کوچولو ‫از اول نمی‌چرخید.
‫تولدته. ‫بهونه‌ای برای خوشحال بودن.
‫فکر می‌کنی ضایع‌ست؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫واسم اسبچه بخری؟
‫منتظر جراحی‌ام.
‫خب، برو دستتو بشور.
‫خیلی‎خب، تموم شد. ‫بخیه‌اش کنید.
‫تومور خودش پا نشده بره کافه
‫و دو تا لیوان اتانول سفارش بده. ‫یکی کوچیکش کرده.
‫متاسفم. ‫خیلی خیلی اشتباه بود.
‫هاوس شانس آورد ‫که بی‌خیال عمل نشدم.
‫یه بار دیگه این کار کنه، ‫همین بلا رو سرش میارم.
‫بهش میگم.
‫انگار جراح تومور رو برداشته،
‫ولی باید شیمی درمانی کنه.
‫چه نوعی؟
‫لوک، ننویس.
‫اگه یه لحظه دست نگه داری، ‫دنیا متلاشی نمیشه.
‫هر از چند گاهی به خودت استراحت بده.
‫حقیقت اینه‎که، مامانت هر از گاهی ‫نوشیدنی می‎خوره.
‫- نه. نه. نمی‌خوره. نباید بخوره. ‫- باشه.
‫یه چیزایی هست که نمی‌تونی درستش کنی.
‫همچین مسئله‌ای رو، اینطوری ‫بهش رسیدگی می‌کنی؟ تسلیم میشی؟
‫نه.
‫مثل تو عمل می‌کنم.
‫تزریقیـه.
‫توی شکمش یه لوله کار می‌ذارن.
‫باید دنبال عفونت احتمالی باشی.
‫لوکاس پالمیرو؟
‫ترینا وایت از خدمات کودکانِ ‫ایالت نیوجرسی هستم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟ ‫اینجا اتاق خصوصیه.
‫ایشون تنها پونزده سالشونه، ‫بچه به حساب میان.
‫توی وضعیت زندگی سختی قرار داره. ‫اومدیم تا کمک کنیم.
‫- به کمکت نیاز ندارم. ‫- پونزده سال؟
‫لوکاس، باید همین الان همراه ما بیای.
‫- کجا می‌بریدش؟ ‫- تا تصمیم گیری،
‫توی خونه‌های خدمات کودکان می‌مونه.
‫نمی‌خوام اونجا بیام. ‫من پیش مامانم زندگی می‌کنم.
‫تا چند روز آینده نه.
‫بیا بریم. ‫بهتره سختش نکنیم.
‫مامان؟
‫ماما؟
‫دوستت دارم.
‫وقتی متز باخت، یادت میاد؟
‫آره.
‫یادم میاد.
‫دوستت دارم.
‫کادی چیزی نگفت که به برگین ‫فشار آورده جراحی رو تکمیل کنه؟
‫هیچی نگفت. یه‌جور بازی ذهنی می‌کنه. ‫منتظره تا حلش کنم.
‫خب، یا اینه ‫یا لطف کرده.
‫- باشه، تو راست میگی. ‫- گفتی زنگ نمیزنی.
‫خیلی بیشعوری.
‫آره، زیاد می‌شنوم.
‫فکر نمی‌کنم مامانه دیوونه باشه.
‫«در زمان قدیم، تحسین یک مرد جوان ‫و تحقیر یه مرد کهنسال را داشت،
‫در میان فقیران، پیر و جوان ‫او را تحسین می‌کردند.»
‫تو به خدمات اجتماعی زنگ زدی. ‫کار تو بود.
‫نه. نه. نه.
‫ایرادی نداره، مشکلی نیست. ‫درک می‌کنم.
‫واسش راحت‌تره با سیستم سر و کله بزنه.
‫درسته، کنار مامان واقعیش نیست، ‫ولی مامان واقعیش مریضه.
‫یکی باید از اون مراقبت کنه.
‫من اینجا زندگی نمی‌کنم.
‫آینده‌اش چطوری می‌شد اگه تو رو می‌برد ‫شیمی‌درمانی و سوار اتوبوس می‌کرد؟
‫و حتی اگه سرطانت کامل خوب بشه،
‫هنوز یه مامانی داره ‫که یه صداهایی می‌شنوه.
‫حرف نزن. ‫حرف نزن.
‫«ببین باهاش چیکار کردم، چلاق.»
‫خودت گفتی.
‫سوابق تلفن رو نگاه کردم.
‫از این اتاق فقط یه تماس گرفته شده.
‫زرنگی کردی، چون بابت هر تماس ‫دو دلار ازت می‌گیرن.
‫به خدمات اجتماعی ایالت نیوجرسی بود.
‫تو مامانش هستی. ‫دیگه نمی‌تونستی بیشتر از این زجرش بدی.
‫آفرین.
‫بیمارهای اسکیزوفرنی ‫می‌تونن تصمیم‌های منطقی بگیرن.
‫توی مسائل کوچیک، آره.
‫وقتی می‌خوان بخوابن، ‫یا چی بنوشن.
‫«لیموناد نمی‌خورم، ‫ولی نوشیدنی سمی دارم می‌خورم.»
‫رفیقت، سقراط.
‫ولی لو دادن پسرت ‫چون به صلاحشه،
‫خیلی عقلانی و منطقیه.
‫فداکاری علامت اسکیزوفرنی نیست.
‫- تشخیص رو زیر سوال می‌بره. ‫- پس اسکیزوفرنی نیست؟
‫ببین، اولین بار که علائم نشون داد ‫۳۶سالش بود.
‫یه‌کم دیره، ولی با وجود عوامل ‫احتمالش هست.
‫متخصص داخلی اون رو به روانشناس ارجاع داده. ‫روانشناس اونو به روانشناس بعدی ارجاع داده.
‫بهشون میگه اون دیوونه نیست. ‫داروها جواب نمیده.
‫اگه دیوونه نیست واسه چی جواب بدن؟
‫وقتی داروهای روانیشو قطع کردم ‫حالش بهتر شد.
‫فکر می‌کنی من دیوونه‌ام.
‫خب، آره، ولی اون که مشکل نیست. ‫مگه الان از دفترت نیومدیم؟
‫دوست دارم پیاده‌ روی کنم.
‫دکتر جفری والترز؟ سلام.
‫گرگ هاوس هستم. دکتر هستم...
‫بد موقع زنگ زدم؟ آره. ببخشید. ‫ساعتم حتما از کار افتاده.
‫گوش کن، یه بیمار رو ۱۸ ماه پیش درمان کردی،
‫یه زن به اسم لوسیل پالمیرو.
‫می‌خواستم بدونم یادت هست ‫آزمایشی انجام داده باشی...
‫در کل.
‫خیلی نادونم، دکتر.
‫دیر وقت تماس گرفتم؟
‫بله، از لندن تماس می‌گیرم، متوجه هستید؟ ‫حتما ساعت رو قاطی کردم...
‫سردرد دارم. تنها علائمیه که دارم. ‫میرم پیش سه تا دکتر.
‫متخصص مغز و اعصاب ‫بهم میگه آنوریسم دارم.
‫متخصص سیستم ایمنی ‫میگه تب یونجه دارم.
‫متخصص مراقبت‌های ویژه به خودش زحمت نمیده.
‫منو پیش روانشناس می‌فرسته، ‫بهم میگه دارم خودمو مجازات می‌کنم
‫چون فکرای بدی توی سرم دارم.
‫شاید به قدر کافی نمی‌خوابی؟
‫متخصص‌تون رو انتخاب کنید، ‫بیماری‌تون رو انتخاب کردید.
‫اگه اسکیزوفرنی نیست، ‫کدوم یکی علائم روانی داره؟
‫- پورفیری. ‫- جنون شاه جرج.
‫اونی که مس داره چی؟ ‫اسمش چی بود؟ ژنتیکیه.
‫- بدن مس خیلی زیادی رو جمع می‌کنه. ‫- اوه...
‫- بیماری ویلسون؟ ‫- آره.
‫خیلی کم‌یابه. خوبه. خوشم اومد.
‫- اگه هر کدوم‌مون اینو می‌گفتیم، اخراجمون می‌کردی. ‫- خب، بامزه‌ست.
‫فکر می‌کردم تشویقت کردم سوال بپرسی.
‫سوال نمی‌کنی. امیدواری. ‫دلت می‌خواد بیماری ویلسون باشه.
‫بوم. چند تا دارو بهش بدی و خوب بشه.
‫هفدهم جولای. ‫پیش دکتر کارن نوبت داشت.
‫ادامه نداد. ‫هیچ‌وقت یه نوبت دیگه
‫- با روانشناس بعدی نگرفت. ‫- کارن روانشناس نیست.
‫ته و توش رو در آوردم. ‫چشم‌پزشکه.
‫اصلا چرا باید بخواد چشم‌هاشو معاینه کنه؟
‫- فکر کنم بیماری ویلسون باعث آب مروارید میشه. ‫- آره، درسته.
‫باعث سیروز کبدی ناچیز هم میشه، ‫که دکتر چیس به نوشیدنی ربط داده بود.
‫هنوز اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫لوسی.
‫- فکر نمی‌کنم دیوونه باشی. ‫- خودمم همین فکر رو می‌کنم.
‫- ولی دیوونه‌ام. ‫- زود باش. دستتو بده.
‫زود باش.
‫همین‌جا.
‫دستتو بذار بالا ‫و چونه‌ات رو بذار اینجا.
‫ممنون.
‫قراره یه نور روشن ببینی، باشه؟
‫ممکنه بدنت مس زیادی جمع کنه.
‫اگه اینطور باشه، باید کمک کنه ‫چیزی به اسم حلقه کایز فلاشر ببینیم.
‫رنگ مسی دور قرنیه‌ات هست.
‫فکر کنم باید روند درمانش ‫برای بیماری ویلسون رو شروع کنیم.
‫من بودم همین کار رو می‌کردم.
‫«برای جنگ طولانی ‫دیگر درباره کتاب صحبت نمی‌کنم،
‫بلکه از کنار خارهای خشک قدم میزنم ‫تا زمانی که
‫یک گدا را پیدا کنم ‫که از باد پناه گرفته است،
‫و صحبت می‎‌کنم تا اسمش یادش بیاید.
‫اگه به قدر کافی ژنده باشد، ‫اسمش را یادش میاید
‫و از به یاد آوردنش خوشحال می‌شود.
‫در زمان قدیم، تحسین یک مرد جوان ‫و تحقیر یه مرد کهنسال را داشت،
‫در میان فقیران، پیر و جوان ‫او را تحسین می‌کردند.»
‫سلام، خانم پالمیرو. ‫حاضرید برید خونه؟
‫تقریبا.
‫مامان؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫واقعا باید موهاتو کوتاه کنی.
‫دکتر هاوس.
‫لوک، دکتر هاوس رو منتظر گذاشتیم.
‫ایرادی نداره. واسه آهنگ ‫سوار آسانسور شدیم.
‫لوک، زود باش.
‫- مرخص شدم. ‫- شایعه رو شنیدم.
‫خدا رو شکر سرطان داشتم، ها؟
‫خیلی وحشتناکه همه فکر کنن دیوونه‌ای.
‫واقعا؟
‫زنگ زدم تشکر کنم. ‫پیغامم رو گرفتی؟
‫آره.
‫خواهش می‌کنم.
‫هیچ‌وقت ازت تشکر نمی‌کنم، ‫منو لو دادی.
‫گفتم وضع‌مون خوبه، ‫به تو ربطی نداشت.
‫ببین، واسم مهم نیست ‫وضع زندگیت چطور بوده.
‫فقط می‌خواستم از زندگیم گم بشی بیرون.
‫واسه همین به دکتر کادی گفتم ‫به خدمات اجتماعی زنگ بزنه.
‫خوبی؟
‫حق با تو بود. ترومبوز سیاهرگی عمقی نبود. ‫اسکیزوفرنی بود.
‫می‌دونم. دیگه یه‌کم هم جذاب نیست.
‫راستی، تولدت همین روزا نیست؟
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »