‫جسیکا، زود باش. باید بریم.
‫- عجله کن وگرنه از دستش میدی، خواهر. ‫- حالم خوب نیست.
‫- بدنت که داغ نیست. ‫- شکمم درد می‌کنه.
‫- عزیزم، اگه تب نداری... ‫- نمی‌خوام برم مدرسه.
‫می‌تونم توی خونه کارامو انجام بدم.
‫جسیکا، چه مرگتـه؟
‫همه ازم متنفرن.
‫نه، ازت متنفر نیستن.
‫اونا حتی نمی‌شناسنت، چون ‫اون‌قدر احمق هستن که تلاشی نمی‌کنن.
‫- از خودم بدم میاد. ‫- جسیکا، این حرف رو نزن.
‫عزیزم. منو نگاه کن. ‫منو نگاه کن.
‫تو یه دخترک فوق‌العاده‌ی زیبا هستی.
‫- نذار یه چندتا عوضی... ‫- چندتا؟
‫بگو کل کلاسم.
‫اون داستان رو یادته که طرف مدام میگه...
‫از کتاب «تخم‌مرغ‌های ‫سبز و ژامبون» بدش میاد؟
‫و بعدش در نهایت، می‌فهمه ‫که واقعاً دوستش داره؟
‫یه روز، اونا هم می‌فهمن تو واقعاً ‫چه بچه‌ی فوق‌العاده‌ای هستی.
‫فقط باید مثل اون شخصیت ‫«سم‌آی‌ام» باشی و تسلیم نشی.
‫باشه.
‫همینـه. ادامه بده.
‫خوبه. آفرین. داری عالی ‫پیش میری، جسیکا. باریکلا.
‫‏آهای. آهای سث. می‌خوای تا آخر ‫‏کلاس رو روی نیمکت بشینی؟
‫نه.
‫ادامه بده، جسیکا ‫چهل ثانیه دیگه مونده.
‫- بازوم درد می‌کنه. ‫- زود باش. تلاشت رو بکن.
‫- از پسش برمیای. از پسش برمیای. ‫- سینه‌ام درد می‌کنه.
‫‏- به‌نظرت زمین زیر پات چه حسی داره؟ ‫- آهای سث. دو دور بدو. برو یالا.
‫جسیکا، فقط یه درد کوچیک عضلانی‌ـه. ‫.خب؟ همینطور نفس بکش. باریکلا.
‫- نمی‌تونم. ‫- فقط 10 ثانیه‌ی دیگه. از پسش برمیای.
‫جسیکا؟ جسیکا؟ جسیکا؟
‫‏وای خدا. برید دفتر. ‫خانم پارسونز رو خبر کنید. همین الان!
‫من توی زمین بازی مدرسه‌ی فینلی هستم.
‫به یکی از دانش‌آموزام حمله قلبی دست داده.
‫آره، ده سالشـه. ‫‏خیال کردی خودم اینو نمی‌دونم؟
‫فقط اون آمبولانس لعنتی رو بفرستید. ‫یالا. بلند شو. زود باش دختر.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫تا حالا یه عضو عفونت ‌کرده دیدی؟
‫نه، ولی یه‌ سری آدم می‌شناسم که ‫دوست دارم این اتفاق براشون بیفته.
‫باید صحبت کنیم.
‫خب، اگر دنبال درد کشیدنی، ‫به‌نظرم پیشنهاد خوبی دارم.
‫- پیرسینگ رو بهت پیشنهاد می‌کنم. ‫- حرفی باهات ندارم.
‫والا داشتیم حرف می‌زدیم.
‫نه، تو داری از صحبت‌کردن طفره میری...
‫چون می‌دونی راجع‌به چی می‌خوام صحبت کنم.
چی؟
‫‏باید یکی از آدمات رو کنار بذاری.
‫‏البته. به محض اینکه گزارش ‫عملکردشون رو بررسی کردم.
‫‏البته که بعدش باید خودِ ‫گزارش‌ها رو بررسی کنم.
‫‏نمیشه بدون بررسی دقیق ‫همچین تصمیمی رو گرفت.
‫‏نباید بیشتر از یه ماه ‫طول بکشه، شایدم دو ماه.
‫‏فوقِ فوقش چهار ماه ‫مگه اینکه قضیه پیچیده بشه.
‫هیچ راه فراری نیست.
‫تا جایی که می‌تونی سریع انجامش بده ‫درست مثل کندن چسب زخم.
‫‏فقط به جای یه تیکه چسبِ ‫دو قِرونی، طرف یه انسانـه.
‫- آره مثلاً واست مهمـه. ‫- آره مثلاً واسه تو هم مهم نیست.
‫یه بیمار از طرف دکتر لینکویتز داریم.
‫- نمی‌شناسمش. ‫- اون تو رو می‌شناسه.
‫‏- مشکل چیه؟ ‫- حمله قلبی.
‫- دیگه اصلاً نمی‌شناسمش. ‫- بیماره ده سالشـه.
‫‏بچه‌های ده ساله که حمله‌ی قلبی بهشون ‫‏دست نمیده. حتماً یه اشتباهی شده.
‫‏درسته. ساده‌ترین توضیح اینه که ‫اون 40 سالشه و داره سنش رو دروغ میگه.
‫شاید یه بازیگره که سعی داره روی اوج بمونه.
‫- منظورم اینه که شاید آزمایشات غلط بودن. ‫- اورژانس هم همین فکر رو کرد.
‫سه بار تست کراتینش مثبت بوده.
‫‏نوار قلب نوسان ضربان ‫رو نشون میده. حمله قلبی‌ـه.
‫اون به شدت چاقـه.
‫این چاقی احتمال خطر رو افزایش میده.
‫‏چند دهه طول می‌کشه که با ‫پرخوری به حمله قلبی برسی.
‫کُشتنِ خودت چند دهه وقت نمی‌خواد. ‫اگه من این‌قدر چاق بودم، وسوسه می‌شدم...
‫- با یه قوطی قرص کار خودمو بسازم. ‫- اوردوز دارویی هم نیست.
‫بیشتر از یه سالـه که خستگی، ‫درد عضلانی و مشکل در تمرکز...
‫‏آزارش میده.
‫به خاطر وزنشـه، به خاطر افسردگیشـه.
‫پنج تا متخصص اطفال و...
‫دو تا متخصص تغذیه و ‫یه روان‌شناس همین رو گفتن.
‫ظاهراً حمله قلبی نشون میده که ‫اونا یه چیزی رو جا انداختن.
‫- باید یه مورد ژنتیکی باشه. ‫- سندرم متابولیک ایکس چطور؟
‫- مقاومت در برابر انسولین؟ ‫- سندرم ایکس باعث سکته میشه.
‫ولی حمله قلبی رو مطمئن نیستم.
‫امکانش هست، اگه فشار خونش ‫به قدر کافی بالا باشه.
‫که با توجه به وزنش مُحتملـه.
‫با علایمش جور در میاد. حال کردم.
‫یه تست انسولین ازش بگیرید.
‫راستی یه چیز دیگه.
‫بهم گفتن که تا آخر هفته ‫یکی‌تون رو کنار بذارم.
‫مدیریت جدید. سیاست کاهش هزینه‌ها. ‫می‌دونید دیگه چطوریه.
‫خیلی‌خب. ادامه بدید.
‫یه جور بازیـه. ‫دوربین مخفی به سبک هاوس.
‫کار هاوس نیست. کار وگلره. ‫نباید اجازه بدیم رومون اثر بذاره.
‫- باید پشت همدیگه باشیم. ‫- چرا؟
‫پیشنهاد میدی که همدیگه رو سلاخی کنیم؟
‫حرف من اینه که این بازی ‫«مجموع-صفر»ـه. باختِ تو، بُرد منـه.
‫- این باعث همکاری تیمی نمیشه. ‫- که ظاهراً هاوس هم همین رو می‌خواد.
‫ببین، من با کمرون موافقم.
‫شاید راهبرد خوبی نباشه، ولی نمی‌خوام ‫اون حس رضایت رو به هاوس بدم.
‫بجنب. یه بچه مریضـه، یادته؟
‫- اون دیابتی‌ـه؟ ‫- نه، ولی مشابهت داره.
‫بیماران سندرم ایکس به انسولین ‫واکنش عادی نشون نمیدن،
‫که باعث میشه بدنشون ‫بیش از حد تولید کنه،
‫و این منجر به ناهنجاری‌های متابولیک میشه.
‫واسه اطمینان یه آزمایش انجام می‌دیم، ‫ولی صد درصد خطراتی هست.
‫این بیماری قابل درمان هست؟
‫با رژیم مناسب و ورزش قابل کنترلـه.
‫وایسا.
‫جسیکا همین الانشم خوب غذا می‌خوره ‫و هر روز ورزش می‌کنه.
‫می‌دونم قبل این سراغ ‫چندین متخصص تغذیه رفتید...
‫و هر کاری رو که توصیه کردن انجام دادیم.
‫متوجهم...
‫چرا هیچ کدوم از شما دکترها ‫به جز وزنش چیزی رو نمی‌بینید؟
‫اگه رژیم و ورزش درمانش باشه، ‫پس اون تشخیص‌ غلطـه.
‫ممکنـه.
‫ولی تنها راه دونستنش اینه که ‫بذارید این آزمایش رو انجام بدیم.
‫خیلی داغونـه، ‫مخصوصاً شب‌ها.
‫انگار قلبم آتیش گرفته. ‫مثلاً...نمی‌دونم. انگار...
‫- می‌سوزه؟ ‫- دقیقاً.
‫خیلی شبیه سوزش معده‌ست.
‫- خب، میشه یه چیزی بهم بدید؟ ‫- مثل یه فرهنگ لغت؟!
‫چی؟
‫حدس می‌زنم توی هیچ کدوم از جلسات قبل ‫از زایمان‌تون به این موضوع اشاره نکردید.
‫قبل از زایمان؟
‫من باردار نیستم.
‫شرمنده، ولی تا وقتی گوشی طبی نداشته باشی ‫نمی‌تونی همچین حرفی بزنی. قوانین این شغلـه.
‫اگه باردار باشم خودم می‌دونم، خب؟ ‫شش تا بچه دارم.
‫واسه همین شوهرم وازکتومی کرده ‫و احتیاط هم می‌کنیم.
‫وازکتومی ممکنه برعکس بشه. ‫بی‌احتیاطی هم گاهی پیش میاد.
‫خیلی ‌خب. یه زن باید همین شکلی باشه.
‫خب؟ ما فقط پوست و استخون نیستیم. ‫گوشت و عضله داریم.
‫داخل بدنت یه آدم دیگه هست!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. شرمنده.
‫گمونم لابد رسانه‌ها مغزم رو شستشو دادن،
‫- و تمام اون سال‌هایی که درس پزشکی خوندم! ‫- گل گفتی.
‫میرم ببینم آنتی‌اسید پیدا می‌کنم ‫پرستار هم میاد یه‌کم خون می‌گیره.
‫- خون؟ چرا؟ ‫- سوزش معده.
‫باید مطمئن بشیم که گسترش پیدا نمی‌کنه.
‫دلم نمی‌خواد.
‫این آزمایش شامل ‫اندازه‌گیری‌های خیلی دقیقی‌ـه.
‫اگه ندونیم دقیقاً وزنت چقدره،
‫جواب‌های صحیح رو نمی‌گیریم.
‫بذار یه رازی رو بهت بگم.
‫وقتی هم‌سن تو بودم، منم وزنم زیاد بود.
‫بالای 50 کیلو بودی؟
‫خیلی بیشتر. بچه‌های محله ‫«ریران» صدام می‌زدن.
‫- ریران؟ ‫- یه آدم چاق بود توی تلویزیون.
‫وانمود می‌کردم خوشم میاد، ‫ولی خوشم نمی‌اومد.
‫- چطوریه که الان دیگه وزنت بالا نیست؟ ‫- نُهم که می‌خوندم، 12 سانتی‌متر قدم رشد کرد.
‫- یه‌جورایی همه چی برابر شد. ‫- به‌نظرت این اتفاق برای منم میفته؟
‫خب، آره. مادرت قدش بلنده و تو هم ‫نسبت به این سن قدت کمی کوتاهـه.
‫احتمالاً یهویی قد بکشی.
‫چاقی چیزی نیست که رشد کنی و برطرف بشه.
‫- گمونم تابحال نوزاد ندیدی. ‫- اون نوزاد نیست. ده سالشـه.
‫و تو حس می‌کنی تخریب روحیه‌اش ‫خیلی براش نفع داره؟
‫آره، اگه باعث بشه یه تکونی به خودش بده.
‫مطمئنم به قدر کافی زیر فشار هست.
‫نه از سمت مامانی جونش.
‫بالا تا پایینِ جامعه بهمون میگن ‫که باید واسه موفقیت لاغر باشیم.
‫نه. جامعه بهت میگه:
‫واسه جذاب بودن باید لاغر باشی. ‫و حدس بزن چی شده؟
‫جذاب معنیش همینـه، ‫که جامعه از نگاه کردن بهت لذت ببره.
‫گمونم بهتره به بچه‌هامون بگیم مادامی ‫که سلامت باشن، مشکلی نیست.
‫تو واسه سلامتی بیشتر وزنت 45 کیلوئـه؟
‫بیخیالش شو. اعصابش خرابه چون می‌دونه...
‫اونی که قراره دکمه‌اش زده بشه خودشـه.
‫خب، نظری ندارید؟
‫درباره چی؟ طرح شارون ؟
‫کی رو کنار می‌ذاری؟
‫توی این فکرم وگلر رو متقاعد کنم...
‫که نگه داشتن هر سه نفر ‫از نظر مالی سود بیشتری داره.
‫باید بتونی همچین حرکتی بزنی.
‫اکثر میلیاردرها زیاد ‫حساب و کتابشون قوی نیست.
‫از نظر مالی بهتر میشه ‫وقتی حال کمرون رو گرفتم،
‫با فورمن صادق باشم و ‫چیس هم، حالش رو بگیرم.
‫تو در زمینه‌های زیادی استعداد بی‌نظیری داری،
‫ولی سیاست دفتری جزوشون نیست.
‫با وگلر سرشاخ نشو.
‫- جدا یا باهم؟ ‫- باهم.
‫افزایش گلوکوز به 6.9 میلی‌گرم در دقیقه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- تشنه‌ام.
‫یه‌کم دیگه تموم میشه.
‫درست مثل دکتر چیس.
‫حاضری شرط ببندیم؟
‫- گفتم تشنه‌ام. ‫- فقط پنج دقیقه دیگه، عزیزم.
‫من عزیزت نیستم. ‫اینطوری صدام نکن.
‫- این رفتارت خوب نیست. ‫- رفتار اونا خوب نیست.
‫تو هم همینطور. ‫دیگه نمی‌خوام انجامش بدم.
‫جسیکا. جسیکا، ‫باید آروم باشی.
‫نه. نه. ولم کنید.
‫قند خونش رو بررسی کنید. ‫حتماً داره افت قند پیدا می‌کنه.
‫تابحال ندیده بودم اینطوری بشه. ‫یه مشکلی هست.
‫ولم کنید. درش بیارید!
‫ولم کن، حروم زاده. ‫بی‌همه‌چیز! نه!
‫کمکش کنید.
‫بهش آرامبخش داده شده. ‫خانم سیمز، نگران نباشید.
‫افت قند هیپوگلیسمی می‌تونه ‫باعث روان‌پریشی موقت بشه،
‫و این یه عارضه جانبی رایج ‫در طول آزمایش انسولینـه.
‫از اولم نمی‌خواستم انجام بشه.
‫درک می‌کنیم که شما ناراحتید...
‫قرار بود شما وضعیتش رو زیر نظر بگیرید،
‫ولی به جاش بحث کردید و باهم شرط بستید.
‫عذر می‌خوام اگه تمام توجه‌مون ‫رو به دخترتون اختصاص ندادیم،
‫- ولی بهتون اطمینان میدم که ما... ‫- بیخیال.
‫این ریاکاری‌ چندش‌آورت رو ‫واسه نامزدت نگه دار.
‫اشتباه می‌کنید. اتفاقاً اون ‫به‌ طرز چندش‌آوری بی‌ریاست.
‫- و اونا گند نزدن. ‫- شما کی باشی؟
‫من از آزمایشگاه‌ام. آزمایش خون نشون میده ‫که دخترتون افت قند نداشته،
‫که این یعنی روان‌پریشی و عصبانیتش ‫به خاطر کاری که این دکترها کردن نبوده.
‫- خب پس چی باعثش بوده؟ ‫- روحمم خبر نداره.
‫ولی خوشحال می‌شید بشنوید که ‫با رژیم و ورزش درمان نمیشه.
‫دیگه چه چیزی باعث خشم کنترل‌ناپذیر ‫در یه بچه‌ی ده ساله میشه؟
‫هیچی نیست که بتونه باعث حمله قلبی هم بشه.
‫گمونم نیازی نیست اشاره کنم که...
‫الان موقع خیلی مناسبیـه که...
‫یکی‌تون با یه ایده‌ی جذاب خودش رو متمایز کنه.
‫انعقاد شدید ممکنه باعث ایجاد لخته خون بشه.
‫لخته خون هم می‌تونه حمله قلبی ایجاد کنه.
‫بیشتر احتمال داره ‫باعث سکته بشه، نه جنون.
‫نه، اشتباه می‌کنی. اگه یه توده لخته خون ‫به ناحیه بادامه مغز برسه،
‫ممکنه باعث خشم کنترل‌ناپذیر بشه.
‫درسته، چون هر چیزی امکان داره،
‫ولی هیچی باعث ایجاد چندین لخته خون ‫توی بدن یه بچه با این سن نمیشه.
‫- اون چاقـه. ‫- چاق بودن باعث لخته خون نمیشه.
‫بیماران به‌شدت چاق ممکنه ‫دچار آمبولی چربی بشن.
‫درسته، بعد از اینکه عمل لیپوساکشن داشتن، ‫که اون قطعاً هرگز نداشته.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون ما سوابق پزشکیش رو داریم،
‫و چون هیچ جراح پلاستیک عاقلی...
‫یه بچه ده ساله رو عمل لیپوساکشن نمی‌کنه.
‫تابحال جراح پلاستیکی رو دیدی ‫که عقلش سر جاش باشه!؟
‫- اون عمل لیپوساکشن نداشته. ‫- ممنون.
‫ولی درمورد سایر درمان‌های ‫مسخره‌ی چاقی چطور؟
‫مثل چی؟
‫قرص‌های لاغری می‌تونن باعث ‫حمله قلبی و لخته خون بشن.
‫آزمایش سمّ‌شناسیش منفی بود.
‫آزمایش، داروهای ‫کاهش وزنِ بدون نسخه رو نشون نمیده.
‫از مادرش بعیده بهش قرص لاغری بده.
‫آره، به‌نظرش دخترش همینطوری ‫که هست بی‌نقص و عالیـه.
‫دروغ میگه.
‫شما دو تا، بهش هپارین و وارفارین ‫بدید تا جلوی لختگی بیشتر رو بگیره.
‫و تو اون قرص‌ها رو پیدا کن.
‫قرص لاغری نیست.
‫شاید بد نباشه دامنه جستجو ‫رو کمی گسترده‌تر کنی.
‫و از مادرش چیزی نپرس. اگه هنوز ‫بهش اشاره‌ای نکرده، یعنی..
‫اگه قراره یکی رو اخراج کنی، ‫بفرما انجامش بده.
‫ولی مثل موش آزمایشگاهی باهامون رفتار نکن،
‫که ببینی چقدر طول می‌کشه ‫تو روی همدیگه وایستیم.
‫- خب چیکار باید بکنم؟ ‫- اصلاً برام مهم نیست چیکار می‌کنی.
‫آره، متوجه بی‌تفاوتی کاملت شدم.
‫حتی دیگه نظر پزشکی هم نمیدی.
‫تو بودی کی رو اخراج می‌کردی؟
‫- تصمیمش با من نیست. ‫- نظرت رو می‌خوام.
‫باشه، تویی.
‫در هر صورت، خودت داری انتخابش می‌کنی.
‫چیس.
‫چون یه ماه پیش یه آنژیو رو خراب کرد؟
‫- هرکسی ممکنه اشتباه کنه. ‫- صحیح. پس سر پولـه.
‫ازش بدت میاد، ولی قراره بهم بگی ‫که اون به این شغل نیازی نداره.
‫اون قدر این شغل رو نمی‌دونه.
‫آماده بود که سرش ‫با کمرون سه راند مبارزه کنه.
‫شغل رو می‌خواد. ولی قدرش رو نمی‌دونه.
‫هیچ اشکالی نداره که بخوای ‫وقت بگذرونی و بشینی،
‫ولی اینجا جاش نیست.
‫- غافلگیر شدم. ‫- فکر کردی کمرون رو انتخاب می‌کنم؟
‫فکر نمی‌کردم اصلاً کسی رو انتخاب کنی.
‫گمونم اونقدری که می‌خواد ما ‫فکر کنیم دور از جنجالـه، نیست.
‫رسماً مجبورش کردی لب وا کنه.
‫اون می‌ترسه شغلش رو از دست بده، ‫درست مثل بقیه.
‫داشتم فکر می‌کردم. تو کاملاً نشون دادی ‫که اینجا فلک‌زده‌ای.
‫- فلک‌زده نیستم. ‫- راضی هم نیستی.
‫- و تو هستی؟ ‫- از شغلم، آره.
‫من دقیقاً جایی‌ام که می‌خوام باشم، ‫دقیقاً هم کاری رو می‌کنم که می‌خوام.
‫یه‌جورایی حس می‌کنم طعنه‌آمیز گفتی.
‫چرا خودت رو انتخاب نمی‌کنی؟ استعفا بده.
‫اشتباه می‌کردم.
‫- درمورد وگلر یا فورمن؟ ‫- آزمایش بارداری خانم هرناندز.
‫خانم هرناندز کیه؟
‫یا یه زنی که بچه‌ی فضایی توی ‫شکمش داره یا جدیدترین بیمارت.
‫پس هرگز قرصی همراهش ندیدید. ‫حرف از چیزی نزده؟
‫نه، البته که نه.
‫مشکلی نیست با چندتا از دوستاش حرف بزنم؟
‫- دوستاش؟ ‫- قرار نیست بازجویی‌شون کنم.
‫فقط می‌خوام بپرسم جسیکا حرفی زده یا نه.
‫خیلی مهمـه. اون به شدت بیماره.
‫متوجهم. فقط...
‫راستش جسیکا دوستی نداره.
‫- حتی یکی؟ ‫- سعی کردم کمکش کنم،
‫بچه‌ها رو مجبور کردم بیشتر باهاش ‫در ارتباط باشن، ولی گاهی بچه‌ها...
‫- بچه‌ها؟ ‫- می‌خواستم بگم تفاله‌ها.
‫برای تمام دانش‌آموزان پایه پنجم ‫یه رفیق پایه هشتمی تعیین شده.
‫شاید بتونی با رفیقِ تعیین شده‌اش حرف بزنی.
‫وضعیت هاوس چطوره؟
‫واسه تکمیل بررسی ‫عملکرد افراد زیر دستش...
‫زمان خواست.
‫- بهش گفتی نه و چقدر بهش زمان دادی؟ ‫- یه هفته. انجامش میده.
‫یارو هیچوقت تابحال حرف گوش نکرده. ‫دلیلی نمی‌بینم که الان این کار رو بکنه.
‫سلام. ادوارد وگلر هستم.
‫دکتر هاوس ادعا می‌کنه که من ‫وادارش کردم یکی‌تون رو کنار بذاره؟
‫گمونم هدفش اینه که خصومت ‫رو به طرف من برانگیخته کنه.
‫- و هدف شما چیه؟ ‫- آره من وادارش کردم.
‫هر کاری که بتونم انجام میدم تا انتقال رو برای ‫هر کسی که اون انتخاب کنه آسون کنم.
‫اگه واسه تصمیمت عذاب وجدان داری، ‫یه راه حل آسون هست.
‫عذاب وجدان ندارم.
‫پس چرا اومدی سراغم و اینا رو بهم میگی؟
‫عذاب وجدان نمی‌گیرم معنیش ‫این نیست که ناراحت نمیشم.
‫من ثروتمندم، ولی هنوز انسانم.
‫فقط می‌خواستم بدونید که...
‫اگه کاری از دستم براتون برمیاد، ‫در دفترم همیشه بازه.
‫ممنونم.
‫دنبال اطلاعاتی؟
‫فکر می‌کردم کاملاً ‫زیر و بَم هاوس رو فهمیدی.
‫همینطوره. ولی تیمش رو نمی‌شناسم.
‫سونوگرافی و بافت‌برداری نگرانی ما رو تأیید کرد.
‫تومور به شدت بزرگـه، ‫حداقل 14 کیلوگرمـه.
‫وای خدا!
‫راستش واسه این درمانگاه ‫یه رکورد محسوب میشه.
‫ولی کاملاً خوش‌خیمـه. ‫هیچ اثری از سرطان نیست.
‫با دکتر برگین حرف زدم،
‫و فردا صبح اول وقت در دسترسـه.
‫برای چی؟
‫برای جراحی.
‫ولی اگه سرطان نیست، ‫منو نمی‌کُشه، درسته؟
‫- نه. ‫- اگه جراحی کنم جای زخم بزرگی می‌مونه.
‫- دیگه نمی‌تونم لباس شنا بپوشم.
‫- مشکلی باهاش داری؟ ‫- نه.
‫ولی اصلا شنا کردنت خوبه؟
‫می‌دونستم. همه‌ ی این ماجراها واسه اینـه.
‫شما سعی دارید مجبورم کنید ‫که جراحی کنم.
‫آره، دقیقاً به دلیلـ اینکه ‫یه غدّه‌ی 14 کیلویی توی تخمدانت هست
‫قرارنیست منو بکُشه.
‫جراحی فقط شکل و شمایلم رو تغییر میده.
‫این تعریف جراحی زیباییـه.
‫گذشته از این، سوزش معده و ‫ناراحتی‌تون رو برطرف می‌کنه.
‫آره، درسته. چرا ضد اسید تجویز کنید ‫وقتی میشه جراحی کرد...
‫و تحقیرش کرد؟
‫شوهرِ من عاشقمـه.
‫بد جور خاطرخواهمـه. خیال کردید ‫اگه مثل یه ماهی...
‫شکمم جر بخوره، دیگه همه چیز خوب پیش میره؟
‫غیرمنتظره بود.
‫آره، همینطوره.
‫تنها کاری که اون حین زنگ تفریح ‫انجام میده دویدن دور زمین بازیـه.
‫میگه ورزش می‌کنه، ولی ‫همه می‌دونن دلیلش اینه که...
‫هیچکس نمی‌خواد باهاش بازی کنه.
‫یعنی، من فقط به این دلیل رفیقش هستم ‫چون خانم آیرز برام تعیینش کرده.
‫معنیش این نیست که من دوستشم.
‫حواسم هست که تمام دکترهاش ‫این قضیه رو دقیق متوجه بشن.
‫ممنون.
‫خب، تابحال چیزی از قرص لاغری بهت گفته؟
‫- به شما هم اینو گفته؟ ‫- منظورت چیه؟
‫یه روز به خاطر مصرف قرص ‫حالش رو گرفتم. کلاً دروغ گفت،
‫گفت قرص‌های لاغری رو مامانش ‫بهش داده. بیخیال. واقع‌بین باش.
‫محاله همچین دختری قرص لاغری بخوره.
‫من بهش قرص لاغری ندادم. ‫عمراً همچین کاری نمی‌کنم.
‫درسته. پس کار مامان خیالیش بوده.
‫اون هیچ قرصی ننداخته. ‫دختره دروغ گفته.
‫چرا باید دروغ بگه؟
‫چون اونم یه عوضی بدجنس مثل بقیه‌شونـه.
‫- مامان. ‫- ببخشید، عزیزم.
‫«کلمی» دروغ نگفته.
‫من قرص انداختم.
‫بهش گفتم تو اونارو بهم دادی ‫چون نمی‌خواستم به دردسر بیفتم.
‫- از کجا گرفتی‌شون؟ ‫- از فروشگاه خریدمشون.
‫- چرا؟ چرا همچین کاری کردی؟ ‫- چون دیگه نمی‌خواستم زشت باشم.
‫- عزیزم. تو زشت نیستی. ‫- چرا، هستم.
‫می‌دونم تو نظرت این نیست، ‫ولی هستم. من نفرت‌انگیزم.
‫جسیکا، لطفاً اینو نگو.
‫فقط می‌خواستم بین بقیه جا بگیرم. ‫دوست و رفیق داشته باشم.
‫یا حداقل یکی از هم‌سن‌هام ‫باهام خوب رفتار کنه.
‫گوش کن...
‫اون قرص‌ها باعث ایجاد لخته خون، ‫حمله قلبی و بی‌خوابی شدن.
‫همه چی رو توضیح میده. امشب ‫رو نگهش می‌داریم تا مطمئن بشیم،
‫ولی حالش خوب میشه.
‫ممنونم.
‫باورم نمیشه اینقدر درمونده بوده.
‫آره، مطمئنم اگه همه کسایی که ‫می‌شناسم ازم متنفر بودن...
‫و طاقت نگاه کردنم رو هم نداشتن، این همه ‫به خودم زحمت نمی‌دادم که از فروشگاه دزدی کنم.
‫منظورم دزدی از فروشگاه نیست.
‫مطمئنم حتی نمی‌دونسته که قرص‌ها خطر دارن.
‫احتمالاً اونا رو توی تبلیغات ‫تلویزیون یا اینترنت دیده بوده.
‫صحیح. پس گمونم الان تقصیر ‫رسانه‌ها و شرکت‌های دارویی‌ـه،
‫نه این حقیقت که همش داره غذا می‌لُمبونـه.
‫هیچکس مجبورش نکرده چاق بشه.
‫هیچکس هم بیماران سرطانی ‫رو مجبور نکرده سرطان بگیرن.
‫- بیخیال. چاقی که بیماری نیست. ‫- تحقیقات اخیر رو دیدی؟
‫آره، دیدم.
‫چیزی که اخیراً ندیدم، بچه‌هاییـه که ‫سیب بخورن یا دوچرخه سواری کنن.
‫شما آمریکایی‌ها دیگه حتی نمی‌تونید...
‫توی بسکتبال با بقیه دنیا رقابت کنید،
‫مگه این‌که، بازی ویدیویی باشه...
‫که با دسته و یه تلویزیون بزرگ بازی می‌کنید.
‫صحیح.
‫- وایسا، وایسا، وایسا. ‫- می‌ذاری همچین حرفی بزنه؟
‫اون به تیم‌های بسکتبال‌مون توهین کرد.
‫خدای من!
‫- خیلی درد داره. خواهش می‌کنم. ‫- چی شده؟
‫- داره خون‌ریزی می‌کنه. ‫- از کجا؟
‫فقط جلوش رو بگیرید. خواهش می‌کنم!
‫قرص لاغری باعث بافت‌مُردگی پوستی نمیشه.
‫ممکنه یه عارضه مربوط به قرص‌ها باشه.
‫- یا نباشه. ‫- یا هر دو.
‫قرص‌های لاغری باعث شدن بیاد پیش ما. ‫ما هم باعث زخمش شدیم.
‫به‌نظرت اینجا یه چیزی باعث شده ‫عفونت استافیلوکوک بگیره؟
‫نگفتم بیمارستان عامل زخم‌ها بوده.
‫میگم کار ما بوده، با درمانش. ‫نکروز پوستی ناشی از وارفارین.
‫خیلی بعیده. قبل از وارفارین ‫بهش هپارین دادیم.
‫- کی بهش هپارین داد؟ ‫- من وارفارین دادم. اون هپارین.
‫مطمئنید هر دو بهش وارفارین ندادید؟
‫آره. من گند نزدم.
‫با چشمت دیدی که آماده بشه ‫و هپارین بهش تجویز بشه؟
‫- همین و بس. ‫- تو همونجا وایستاده بودی!
‫- داشتم دُز داروی خودم رو آماده می‌کردم. ‫- آره، درسته.
‫- باید یه دلیل دیگه داشته باشه. ‫- به ذهن من که نمیاد.
‫بیاید این اشتباه رو حل کنیم. بهش ‫هپارین شکسته‌نشده وریدی تزریق کنید...
‫و هپارین با وزن مولکولی پایین ‫رو زیر پوستی تزریق کنید.
‫خراب کردن من شغلت رو نجات نمیده.
‫خیال کردی هرگز اشتباه نمی‌کنی؟
‫خیال کردی اینقدر ضعیفم ‫که همینطوری قبول کنم؟
‫چون خیلی بهش توجه میکنی ‫ازت محافظت نمی‌کنه.
‫وگلر می‌خواد بدونه چه کاری ‫از دستش برام برمیاد.
‫اینقدر نگران خودتون نباشید و ‫برید نگران بیمار باشید.
‫خوابیده؟
‫در نتیجه داروهای آرام بخش، بله.
‫نمی‌تونیم بذاریم به‌هوش بیاد. ‫درد خیلی زیادی می‌کشه.
‫نکروز پوستی ناشی از وارفارین.
‫اصلاً نمی‌دونم معنیش چیه.
‫ولی اینجا نوشته که وارفارین رو ما بهش دادیم.
‫و می‌دونم «ناشی» یعنی چی.
‫کار ما بوده؟
‫توی این مرحله، چندان مشخص نیست.
‫احتمالاً بهتر باشه با دکتر هاوس حرف بزنید.
‫آهان. شما دو تا زمان می‌خواید ‫تا حرفاتون رو یکی کنید.
‫اون بهم نمیگه چیکار کنم.
‫پس کورکورانه دستوراتش رو ‫دنبال نمی‌کنی. آدم خودت هستی.
‫و با این‌حال اینجایی و داری واسه کسی ‫کار می‌کنی که نمی‌تونی تحملش کنی.
‫- من بهش احترام می‌ذارم. ‫- دقیقاً به چیش احترام می‌ذاری؟
‫نگرشش به بشریت؟ به نظر اون ‫همه‌مون احمق و دروغگو هستیم.
‫نگرشش به تو چی؟
‫مثل یه گربه با کلاف نخ داره بازیت میده.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام بدونم که آیا تو می‌خوای ‫شغلت رو حفظ کنی یا نه.
‫اگه انتخابش مرخص کردنِ من باشه، ‫می‌تونم باهاش کنار بیام.
‫- این نشد جواب. ‫- پیشنهاد میدی ازم محافظت کنی؟
‫- اینم نشد جواب. ‫- من شغلم رو می‌خوام.
‫دکتر چیس.
‫رئیس.
‫قضیه چی بود؟
‫می‌خواست بدونه وارفارین چیه. نمی‌دونم.
‫به‌به.
‫دفعه بعدی که بخوام اشتباهت رو اصلاح کنم، ‫حتماً تمام جوانب رو درنظر می‌گیرم.
‫هرچقدر خواستی اصلاح کن.
‫البته، مفیدتر میشه اگه ‫واقعاً اشتباهی در کار باشه.
‫درسته. همین این قسمتش رو فراموش می‌کنم.
‫من بهش هپارین دادم،
‫که یعنی بافت‌مُردگی ناشی از ‫واکنش به وارفارین نیست،
‫احتمالاً به همین دلیلـه که ‫درمانت روش جواب نمیده.
‫هنوز.
‫اگه تو گند نزدی، پس مشکل چیه؟
‫- جوابی نداری. ‫- هنوز.
‫وقتی به جوابی رسیدی، خبرم کن.
‫توی درمانگاه‌ام، گرم می‌کنم.
‫من تنها کسی‌ام که وقتی ‫گند زدی پشتت ایستادم.
‫چرا؟ چرا باید از کسی که ‫گند زده حمایت کنی؟
‫چون من به طرز باورنکردنی ‫بی‌اعتماد به‌نفس نیستم،
‫و چون واقعاً می‌تونم به یه ‫انسان دیگه اعتماد کنم،
‫و یه عوضی عصبانی مردم‌گریز نیستم.
‫شرمنده، گفتی عصبانی نیستی.
‫تو بودی کی رو اخراج می‌کردی؟
‫- هیچکس. ‫- شدنی نیست.
‫از حقوق‌ همگی‌مون کسر بشه ‫و چند ساعت اضافه کار کنیم،
‫می‌تونیم همگی با همون مقدار پول بمونیم.
‫گویا سعی داری راه حلی ارائه بدی ارائه ‫که کسی آسیب نبینه.
‫مشکل اینه که، فقط چون تو می‌خوای، ‫دنیا اون شکلی جلو نمیره.
‫فکر می‌کردم تعلل کنی و از ‫سر و کله زدن با مسأله خودداری کنی.
‫مشکل اینه، فقط چون تو می‌خوای، ‫دنیا نمیره رد کارش.
‫ببخشید. دکتر هاوس؟
‫همسرم دیروز شما رو دیده بود. ‫لوسیل هرناندز؟
‫- امروز دکتر هاوس نمیاد. ‫- همسرم گفت با عصا راه می‌رفت.
‫تازه مشکل مصرف مواد هم داره، ‫گاهی تا هفته‌ها پیداش نمیشه.
‫دستگاه‌های ام‌آر‌آی کرایه‌ای هستن، ولی...
‫- تصمیم گرفتی؟ ‫- اون قرار نیست کسی رو اخراج کنه.
‫حقوق هر چهارتامون رو کم می‌کنم.
‫پرداخت 70 درصد مبلغ قبلی به همگی...
‫بهت اجازه میده که با همون حقوق ‫سه نفر، همگی‌مون رو نگه داری.
‫گمونم شما کله‌گنده‌ها بهش می‌گید برد-برد.
‫- خیلی‌خب، اگه تو... ‫- نه.
‫اگه بتونه کنار بیاد تا با همون مقدار پول ‫همه‌شون رو نگه داریم،
‫دیگه چه فرقی می‌کنه؟
‫مسأله پول نیست.
‫این یه مذاکره نیست. ‫از اولم نبوده.
‫باید بدونم که هر کاری ازت می‌خوام،
‫هرچقدرم که حس کنی ناخوشاینده، انجامش میدی.
‫درست به همون اندازه اهمیت داره ‫که خودت هم این رو بدونی.
‫زنم چه مرگشـه؟
‫حتی اگه من دکتر هاوس بودم، ‫رازداری بین دکتر و بیمار...
‫از این مکالمه‌های آزاردهنده راحتم می‌کنه.
‫درمورد تومور بهم گفت.
‫جدی؟ اینم بهت گفت که ‫چرا نمی‌ذاره برش داریم؟
‫من اهمیتی به یه جای زخم نمیدم. ‫و همیشه بازم می‌تونه وزنش رو بالا ببره.
‫می‌خوای دوباره وزنش بالا بره؟
‫آره. یعنی، فقط اگه ‫خودش همین رو بخواد.
‫چرا؟
‫همیشه فکر می‌کردم وقتی ‫بارداره در جذاب‌ترین حالتـه.
‫این‌که می‌دونم مادره فقط باعث میشه بخوام...
‫- اینو به خودش بگو و دست از سر من بردار. ‫- گفتم. باید باهاش حرف بزنی.
‫نمی‌تونستم تحمل کنم اتفاقی براش بیفته.
‫غدّه خوش‌خیمـه. هیچ اتفاقی نمیفته، ‫شاید یه‌کم سوزش معده داشته باشه.
‫اگه بزرگتر بشه چی؟ یا تغییر کنه؟
‫می‌دونید کجا پیدامون کنید. ‫این ساختمون که جایی نمیره.
‫بهش بگید سرطانـه. معلومه با دروغ گفتن ‫مشکلی ندارید.
‫- عجب روشی واسه جلب نظرم به‌کار بردی. ‫- ما شش تا بچه داریم.
‫نمی‌تونه خطر کنه.
‫شما بچه دارید. چه شاعرانه. ‫این همه چی رو عوض می‌کنه.
‫پس اگه مامانی سوزش معده بگیره، ‫ممکنه یکی‌شون توی آتیش بسوزه.
‫خواهش می‌کنم. نمی‌دونم باید چیکار کنیم.
‫خوشگلن.
‫- بهش بگو برگرده اینجا. ‫- چی؟
‫تعهدت منو تحت تأثیر قرار داد. ‫به زنت بگو برگرده.
‫بافت‌مردگی داره بدتر میشه.
‫شاید چون داریم واسه بیماری ‫اشتباهی درمانش می‌کنیم.
‫بیماری درستش رو پیدا کردی؟
‫نه.
‫پس درمان رو ادامه می‌دیم،
‫امیدوار باشیم که فقط ‫بیش از حد معمول طول کشیده.
‫در این مقطع، مهم نیست ‫چی باعث بافت‌مردگی شده.
‫یا چه کسی.
‫اگه جلوی انتشارش رو نگیریم، ‫شب نشده دختره رو می‌کُشه.
‫- دیگه چه کاری از دستمون برمیاد؟ ‫- از شرش خلاص بشید.
‫بافت در حال مرگ رو قبل از نفوذ ‫به دیواره شکم بردارید.
‫انجامش بدید.
‫هنوز این شانس هست که درمان ‫با هپارین شروع کنه به اثر کردن.
‫تا جایی که می‌تونیم صبر می‌کنیم،
‫ولی اگه تا چند ساعت آینده ‫تغییری حاصل نشه،
‫مجبوریم مستقیماً علائم رو مداوا کنیم.
‫- پس می‌تونید زخم‌ها رو خوب کنید؟ ‫- از طریق جراحی.
‫در اصل، قطع عضوه.
‫قطع عضو؟ ولی زخم‌ها...
‫بافت‌مردگی ناشی از وارفارین به بافت‌های ‫چرب حمله می‌کنه، مخصوصاً به سینه‌ها.
‫وایستید. منظورتون اینه که ‫سینه‌ های دخترم رو بردارید؟
‫اون ده سالشـه.
‫جراحی «ماستکتومی رادیکال» ‫شاید تنها شانس نجاتش باشه.
‫متأسفم، ولی مجبورم ازتون بخوام ‫این رو امضا کنید.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫چیه، نه گل رز آوردی نه شکلات؟
‫- اگه واسه عذرخواهی اومدی... ‫- واسه عذرخواهی نیومدم اینجا.
‫آخ آخ.
‫این یعنی واسه یه چیز پیچیده‌تر اومدی.
‫می‌خوای منو اخراج کنی؟
‫آره. فقط منتظر یه بهانه‌ام. خدا رو شکر ‫که وگلر سر و کله‌اش پیدا شد.
‫این تنها دلیلیـه که به ذهنم میاد...
‫که چرا اینقدر اصرار داری ‫اشتباه از من بوده.
‫واقعاً؟ چون یه توضیح دیگه هم هست.
‫شاید به اندازه تحلیل‌های ‫فرویدیت جالب نباشه،
‫ولی شاید واقعاً یه اشتباهی کردی.
‫این کار رو می‌کنی چون نمی‌دونی چطور ‫با احساست نسبت به من کنار بیایی.
‫فکر کنم فقط تو بودی که ‫احساساتت رو ابراز کردی.
‫اگه از دید یه دانشجوی سال اول ‫روانپزشکی به این موضوع نگاه کنیم،
‫شاید تو می‌خوای اخراجت کنم. ‫شاید واسه همینه که عجیب رفتار می‌کنی.
‫تویی که فرق کردی.
‫تویی که همیشه ساز مخالف می‌زنی، ‫قوانین و ما رو به چالش می‌کشی.
‫ولی این دفعه نه. یه جوری پریدی ‫وسطش انگار قایق نجاتـه.
‫دنبال راه حل دیگه‌ای نگشتی.
‫ما رو دنبال جواب دیگه‌ای نفرستادی.
‫جواب رو دارم.
‫پس چرا تلویزیون تماشا نمی‌کنی؟ ‫یا اون آتاری کوفتی‌تو بازی نمی‌کنی؟
‫یا هر کاری که تنهایی انجام دادنی ‫حسابی ازش لذت می‌بری؟
‫شاید بهتر باشه من استعفا بدم. ‫واسه همه آسونش کنم.
‫شاید باید همین کار رو بکنی.
‫بچه‌های خوشگلی داری.
‫چشمای سبز این دختر و چشمای آبی ‫این پسرک رو خیلی دوست دارم.
‫البته، از اونجا که هم تو و ‫هم شوهرت چشمای قهوه ‌ای دارید...
‫این رو از کجا آوردی؟
‫از پدر بچه‌هات گرفتم،
‫پس فکر می‌کنم شاید ‫دلیل عدم تمایلت به جراحی...
‫اینه که اگر چه در هر حالتی ‫از نظر شوهرت خوبی
‫بقیه آدمایی که دور و برت هستن ‫شاید اینقدر روشن‌فکر نباشن.
‫که منو به نظریه اصلیم ‫برمی‌گردونه، مردها بد ذاتن.
‫لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫اونا تقریباً به همه علاقه دارن،
‫چاق، لاغر ‫کاملاً غریبه، آشنا.
‫تو مریضی.
‫مطمئنم کلی آدم هستن که...
‫به ‌نظرشون زخم جراحی برای هر زنی طبیعیه
‫پس جراحی رو انجام بده. لطفاً؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫چرا با کمرون حرف می‌زنی؟
‫اگه هاوس تو رو واسه اخراج انتخاب کنه، ‫داخل اون جمع یه به منبع جدید نیاز پیدا می‌کنم.
‫اگه من رو انتخاب کنه؟
‫البته. فورمن باهوش‌تره. ‫هاوس به کمرون علاقه‌ی خاصی داره.
‫برات جاسوسی کردم تا ازم محافظت کنی.
‫و مادامی که بهت نیاز داشته باشم ‫ازت محافظت می‌کنم.
‫و تو هم مادامی که نیازم داشته باشی ‫بهم اطلاعات میدی.
‫با کمرون صحبت کردم ‫چون جایگزین‌هایی دارم،
‫بهت نیازی ندارم.
‫اون خبرچینی هاوس رو نمی‌کنه.
‫فورمن چیزی از حرف زدن با من نگفته؟
‫جالبه، نه؟
‫تقریباً سه ساعت شده. ‫هنوز شرایطش هیچ تغییری نکرده.
‫به‌نظرم بهتره جراحیش کنیم.
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫فرض کنم کمرون خرابکاری نکرده.
‫اگه از وارفارین نبوده باشه چی؟
‫باید باشه. زخم‌ها درست ‫بعد از تجویزش پدیدار شدن.
‫درسته، درسته. ‫ولی بیا فرض کنیم نبوده.
‫یالا. چی به ذهنتون میاد؟
‫- میشه یه لحظه فکر کنم؟ ‫- نه وقت واسه فکر کردن نیست.
‫فقط اولین چیزی رو که ‫به ذهنتون می‌رسه بگید.
‫- اون چاقـه. ‫- بس کن دیگه.
‫- باشه فهمیدیم. تو از آدمای چاق بدت میاد. ‫- منظورم این نبود.
‫همین الانشم چاقی رو یه عامل در نظر گرفتیم.
‫- همینطور کلِ بقیه دکترها. ‫- منظورم اینه که، اگه عاملش نباشه چی؟
‫اگه علامتش باشه چی؟
‫خب، چی باعث چاقی و نکروز پوستی میشه؟
‫برام مهم نیست با عقل جور در بیاد یا نه. ‫فقط یه چیزی بهم بدید.
‫- زخم‌های ناشی از واسکولیت ‫- نه، این فقط زخمـه، نه چاقی.
‫- پیودرما گانگرنوزوم. ‫- اون وقت زخماش بیشتر بود.
‫خیلی‌خب بیاید از یه زاویه دیگه بهش ‫نگاه کنیم. چاقی جزو علایم کدوم بیماریـه؟
‫- کم‌کاری تیروئید؟ ‫- احتمال مشکل ژنتیکی بیشتره.
‫مامانش هم سنگین‌وزنـه.
‫مادرش فقط وزن بالایی نداره، قدشم بلنده.
‫- از پدرش سابقه‌ای داریم؟ ‫- آره.
‫یه متر و 85 سانت.
‫این بچه قدش کوتاهـه.
‫علائم‌مون ایناست: توقف رشد، ‫فشار خون بالا، لختگی خون، چاقی.
‫- سندرم کوشینگـه. ‫- نه. بافت‌مُردگی با...
‫در موارد نادر، سندرم کوشینگ ‫باعث هایپرکلسمی میشه،
‫که ممکنه منجر به نکروز پوستی ‫مشابه وارفارین بشه.
‫- بی‌نقصـه. همه چی رو توضیح میده. ‫- فقط این‌که کوشینگ نیست.
‫کلی آزمایش خون ازش گرفتیم و هیچ کدوم ‫عدم تعادل در سطح کورتیزول رو نشون ندادن.
‫هایپرکلسمی می‌تونه گردشی باشه. ‫توی مرحله مناسب بهش برنخوردیم.
‫- باید یه آزمایش دفع کورتیزول دیگه ازش بگیریم. ‫- وقت نیست.
‫واسه تصمیم‌گیری کمتر از یه ساعت وقت داریم.
‫اگه درمانِ کوشینگ رو پیاده کنیم و ‫اشتباه کرده باشیم، کارش تمومـه.
‫اگه فرض هم کنیم کوشینگ نیست، همچنان ‫سینه ‌هاش رو از دست میده و ممکنه بیمار بمونه.
‫یه ام‌آر‌آی بگیرید.
‫می‌خوای با ام‌آر‌آی دنبال هایپرکلسمی بگردیم؟
‫نه. می‌خوام با ام‌آر‌آی دنبال ‫عامل احتمالی هایپرکلسمی بگردید.
‫توی غده‌های فوق کلیویش هیچی نیست.
‫- شنیدم کمرون رفته خونه. مریض شده؟ ‫- برگرد روی عکس‌های غده هیپوفیز.
‫به‌نظر حالش خوب می‌اومد.
‫واسه رفتنش دلیل دیگه‌ای داشته؟
‫امیدوارم. وایستا، نگه دار. ‫اونجا. اون چیه؟
‫یه تومور.
‫سندرم کوشینگـه.
‫تومور باعث ایجاد سندرم کوشینگ میشه.
‫و کوشینگ تولید هورمون رو دستکاری می‌کنه.
‫هورمون‌ها همه چی رو ‫کنترل می‌کنن، رشد، وزن.
‫می‌تونید درمانش کنید؟
‫واسه برداشتن تومور نیاز به جراحی داره.
‫وقتی برداشته شد، خیلی سریع ‫همه چی عادی میشه.
‫- قطع عضو در کار نیست؟ ‫- نه.
‫- خدا رو شکر. ‫- جراحی خطرناکـه.
‫غده هیپوفیز بین سینوس‌های ‫کاورنوس قرار داره،
‫اساساً درست بین چشم‌ها.
‫اعصاب اون ناحیه ‫حرکت چشم رو کنترل می‌کنن،
‫و شریان‌های اصلی که مغز رو تغذیه می‌کنن.
‫وای خدا.
‫جراح از راه سینوس پروانه‌ای ‫میره سراغ غده.
‫زیر لبش یه برش زده میشه،
‫از وسطش یه میکروسکوپ ‫فیبر نوری می‌فرسته داخل.
‫وقتی تومور رو پیدا کرد، ‫اون رو به قطعات کوچیک برش میده...
‫و از طریق همون حفره ‫زیر لب خارج‌شون می‌کنه.
‫کل عمل حدوداً سه ساعت طول می‌کشه،
‫و دخترتون می‌تونه ‫چند روز دیگه بره خونه.
‫زخم‌ها برطرف میشن، ‫همینطور کوفتگی و درد عضلاتش.
‫حتی وزنش هم رفته رفته پایین میاد.
‫- جسیکا. ‫- سلام.
‫- واقعاً خودتی؟ ‫- آره، خودمم.
‫چقدر محشر شدی!
‫همیشه محشر بود.
‫آره.
‫- یه هفته شده. ‫- راستش از یه هفته گذشته.
‫احوال‌تون چطوره؟
‫کیه؟
‫چیس.
‫نه. چیس می‌مونه.
‫- یکی دیگه رو انتخاب کن. ‫- قرارمون این بود که...
‫قرار عوض شده.
‫یکی دیگه رو انتخاب کن.
‫نه.
‫یکی دیگه رو انتخاب کن، ‫وگرنه کل بخش از کار بی‌کار میشن.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫[رزومه‌ی کاری]