‫♪ از نظر همه‌ی دوستات ♪ ‫♪ تو پرت و پلا میگی ♪
‫♪ از این سرنوشت خسته شدی ♪
‫♪ سخت تلاش می‌کنی خلاء درونت رو پر کنی ♪
‫♪ نسیم وزید ♪
‫- ده دقیقه مونده. ‫- ردیفم.
‫- داروهات چی؟ ‫- حله، مامان.
‫♪ مهم نیست اونا چی میگن، تو زیبایی ♪
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫هاوس!
‫- لازمت دارم. ‫- فراموشش کن. دارم میرم خونه.
‫- تب یونجه؟ ‫- عجب دکتر کار بلدی هستی.
‫- فقط دو دقیقه. ‫- نه.
‫اون بیل‌بیلک بنفش روی پرونده ‫یعنی یکی از بیمارای توئـه...
‫که یعنی سرطان داره، که یعنی ‫عمراً با دو دقیقه سر و تهش هم بیاد.
‫باشه، دروغ گفتم. ‫سی دقیقه.
‫- راز زندگی. ‫- شاید «باندریل» کمکت کنه.
‫- قبلاً مصرف کردم، هزار میلی‌گرم. ‫- سونا؟
‫از دست تو جیمی. ‫صبح درموردش حرف می‌زنیم.
‫یه بچه 9 ساله مبتلا به سرطان. ‫رابدومیوسارکوم آلوئولار.
‫- بچه‌ی در حال مرگ توجهت رو جلب می‌کنه. ‫- هنوز نه.
‫توهّم می‌زنه.
‫خب سرطان توی مغزشـه.
‫بذارید راحت باشه. ‫حدوداً یه هفته از عمرش مونده.
‫آره، فقط مسأله اینه که ‫توی مغزش سرطانی نیست.
‫سی‌تی اسکن، آزمایش خون و ‫شاخصه‌های پروتئین همگی منفی بودن.
‫سرطان در حال بهبودی‌ـه.
‫که یعنی توهماتش ارتباطی با سرطان نداره.
‫خیلی جذابـه، نه؟
‫نه که مهم باشه، ولی اگه مشکلی ‫که توی سرش هست حل کنی،
‫شاید یه سال بیشتر بتونه زندگی کنه. ‫واسه یه بچه 9 ساله زمان زیادیـه.
‫نه. سریع می‌گذره.
‫پنج تا عمل جراحی سنگین، ‫پیوند مغز استخوان،
‫و 14 دور شیمی‌درمانی و پرتودرمانی.
‫اگه من جاش بودم، می‌موندم خونه ‫و تلوزیونی چیزی تماشا می‌کردم،
‫نه که اینجا زیر یه میکروسکوپ دراز بکشم.
‫نگران نباش. اگه اتفاقی برای تو بیفته، ‫کسی دست به سیاه و سفید هم نمی‌زنه.
‫تشخیص‌های افتراقی.
‫- برید سر جاتون، آماده بشید... ‫- توهمات ممکنـه از...
‫یواش! صبر کن.
‫حالا بگو.
‫مسمومیت عصبی نهفته ‫از شیمی‌درمانی باشه.
‫نه، آخرین دور شیمی‌درمانی ‫بیمار دو ماه پیش بوده.
‫- اگه این بود باید تا الان می‌دیدیمش. ‫- عامل نتیکی؟
‫مامانش هیچی نداره. پدرش هم ‫وقتی باردار بوده ازش جدا شده.
‫- سوابق پزشکیش هم پاکـه. ‫- عجب آدمی.
‫بیماری پیوند علیه میزبان ناشی ‫از پیوند مغز استخوان چطور؟
‫عفونت به مغزش رسیده، ‫توهم زده.
‫آزمایش خون و بذل نخاعی سالم بودن.
‫ولی جایی که عفونت باشه، ‫ورم شامگان هم هست.
‫- توی سی‌تی اسکن هیچ ورم شامگانی نیست. ‫- درسته.
‫یه آزمایش سم‌شناسی و ام‌آر‌آی بگیرید.
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم، اگه می‌خوای ‫بحثی رو که کردیم نادیده بگیری.
‫به نظر خوب میاد.
‫قرار گرفتن در معرض سموم ‫با ترتیب وقوع زمانی جور در نمیاد.
‫گمونم یه گزینه سومی هست. ‫همه رو از خودش در آورده...
‫چون نمی‌خواد بابت شکستن ‫یه آینه توی دردسر بیفته.
‫متأسفانه واسه این نمی‌تونیم آزمایشی ‫بگیریم، پس آزمایش سم‌شناسی، ام‌آر‌آی،
‫- و تو از بیمار دور می‌مونی. ‫- مگه چیکار کردم؟
‫خب، دور و بر اون دختر در حال مرگ ‫فاز مهربونی و نوازش برمی‌داری،
‫به خودت تلقین می‌کنی. احتمالاً ‫آخرش سر حضانت بچه دعوا بشه!
‫چیس، مامانش با تو.
‫بهش بگو اگه تو بودی می‌نشستی خونه و ‫تلوزیون تماشا می‌کردی و می‌مُردی،
‫ولی تو تصمیم گرفتی تلاشت رو بکنی...
‫و جون دخترش رو نجات بدی. ‫دکترها اینو درک می‌کنن.
‫- این دیگه چه کوفتیـه؟ ‫- گردوی سیاه و زنجبیل.
‫خوبـه.
‫دراز بکش تا این بیل‌بیلک رو وصل کنم.
‫- اکسیژن سنج. ‫- کار بلدی. پس لازم نیست همه چی رو توضیح بدم.
‫خوشم اومد.
‫- کاتتر سیاهرگ مرکزی برای شیمی‌درمانی. ‫- آره. درد که نمی‌کنه؟
‫نه، محشره.
‫به جای تزریق وریدی، از کلی سوزن ‫و تلف شدن وقت نجاتم میده.
‫فکر نکنم قبلاً شنیده باشم که کسی از ‫کاتتر سیاهرگ مرکزیش خوشش بیاد.
‫خیلی‌خب، می‌تونم توجهت رو به ‫قدم زدن توی پارک جلب کنم؟
‫- نه ممنون. ‫- خیلی خب.
‫پروانه هم نمی‌خوام.
‫مهم نیست دیوار چه شکلی باشه، ‫همچنان دنبال سرطان می‌گردی.
‫امروز نه. دنبال عفونت می‌‌گردیم. ‫ولی منظورت رو گرفتم.
‫- راحتی؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. بریم که تمومش کنیم. ‫- کاربلدی. خوشم اومد.
‫واو! ساعت رو ببین.
‫باید 20 دقیقه پیش می‌رفتم.
‫- فقط 20 دقیقه‌ست که اومدی. ‫- هیچی از زیر دستت در نمیره، نه؟
‫- توی اتاق یک یه مریض هست. ‫- نه، امروز رو بابت بیماری مرخصی می‌گیرم.
‫- قرص لوراتادین بخور. ‫- حالا یهویی همه شدن دکتر.
‫بیمار اتاق یک درخواست پزشکِ مرد داده.
‫- توپ توی زمین توئـه، دکتر. ‫- قوانین اتحادیه...
‫نمی‌تونم دم ناهار مشکل ‫این یارو رو معاینه کنم.
‫اتاق معاینه یک.
‫خب این خیلی جنسیت‌گرایانه‌ست، ‫و یه سابقه خیلی خطرناک.
‫اگه ملت می‌تونستن جنسیت ‫دکترشون رو انتخاب کنن،
‫- شما خانم‌ها از کار بی کار می‌شدید! ‫- اتاق معاینه یک!
‫گلو درد؟
‫خب، لوپوس که نیست. بالاخره ‫بستن لباس کار هر کسی نیست!
‫هی باید بالا پایین کنی، بعدش چی؟
‫نامزدم تا حالا با کسی نبوده که...
‫ختنه نباشه.
‫- بدجور جا خورد و... ‫- آهان.
‫و تو هم می‌خواستی نامزد یهودیت ‫رو راضی کنی. متوجهم.
‫باعث شرمـه!
‫- چندتا موکت‌بُر خریدم و...
‫ضدعفونی‌شون کردم، ‫همونطوری که بهم گفته بودن...
‫حرف نزن.
‫به یه جراح پلاستیک اطلاع میدم. ‫تا خلیفه رو برگردونه به بغداد.
‫هاوس. آهای، هاوس.
‫ام‌آر‌آی و آزمایش سم‌شناسی اندی پاک بودن. ‫نه عفونتی، نه مسمومیت عصبی.
‫اشباع اکسیژنش 94 درصده. ‫قلبش رو بررسی کنید.
‫اشباع اکسیژنش عادیـه.
‫- یه درصد با حالت عادی تفاوت داره. ‫- در محدوده‌ی مجازه، عادیـه.
‫اگه دی‌ان‌اِیش یه درصد ‫تفاوت داشت، دلفین می‌شد.
‫یه بیماری داریم که به دلیل ‫نامشخصی دچار توهمات میشه.
‫از اونجا که علتش مشهود نیست، ‫گفتم بد نیست بریم سراغ دلایل نهفته.
‫مهم نیست. اگه اشباع اکسیژن ‫خونش مشکل داشته باشه،
‫یعنی اکسیژن کافی به خونش نمی‌رسه.
‫این مشکل از ریه‌هاشـه، نه قلبش.
‫و مشکلات ریوی باعث توهمات نمیشن.
‫ولی ممکنه ریه‌هاش ما رو به ‫جایی که مشکل هست برسونن.
‫به پایان فرآیند تفکر خوش اومدید.
‫پرفشاری ریوی اولیه؟
‫ممکنه فیبروز ریه یا آمبولی ریه باشه.
‫ممکنه یه مورد عجیب ‫گوژپشتی ستون فقرات باشه!
‫من میرم خونه.
‫در این حین که من استراحت می‌کنم، ‫آزمایش گاز خون شریانی بگیرید،
‫همین‌که تأیید کردید کم‌اکسیژنی داره، ‫تغییر حجم سنجی بدنش رو می‌خوام،
‫ایکس‌ری سینه، برش‌نگاری و خونیاری‌.
‫ولی اگه همه‌شون منفی در اومدن، ‫یه کاتتر توی ریه‌هاش بذارین.
‫نگران نباشید، اگه خوابم ‫نبره، دونات می‌گیرم.
‫- تابحال این آزمایش رو انجام دادی؟ ‫- واسه چیه؟
‫این از رگت وارد لگنت میشه ‫و به ریه‌ات می‌رسه.
‫اگه چیزی پیدا کنه که راهش رو مسدود ‫کرده باشه، درش میاره. ساده‌ست.
‫قراره راحت باشه. دکتر بیمارستان ‫«سالون» بهم گفت که آئورتم عالیه.
‫- پس قبلاً این آزمایش رو انجام دادی. ‫- شرمنده. از شنیدن حرفات خوشم میاد.
‫تا حالا با کسی صمیمی نبوده
‫هنوز به وقتش مونده.
‫تابستون قبل یکی بود.
‫توی یکی از اون کمپ‌های سرطانی بودم. ‫فقط جرأتش رو نداشتم ازش بخوام.
‫می‌دونی، احتمالش زیاده که زنده ‫از این بیمارستان بیرون نرم.
‫حتی اگه زنده بمونم، نُه سالمـه.
‫توی کلاس سوم زیاد ‫خبری نیست.
‫از اینجا زنده و سالم بیرون میری، خب؟ ‫و یه نفر رو هم میبینی.
‫بفرما. لبخند زدی.
‫میشه تو هم نگاهم کنی؟
‫- نه. ‫- هیچکس خبردار نمیشه.
‫شرمنده. نمی‌تونم.
‫- به کسی نمیگم. ‫- گوش کن، تو نُه سالتـه.
‫من 30 سالمـه.
‫فقط می‌خوام بدونم چه حسی داره. ‫واسه یه بارم که شده.
‫این آخرین فرصتت برای این کار نیست.
‫- بفرمایید دونات. ‫- خوابت نبرد.
‫نخوابیدم، نفس نکشیدم. ‫دارم می‌میرم.
‫چیزی توی آنژیوگرافی ریه‌های اندی نبود.
‫گازهای شریان خونی و ‫سی‌تی اسکن‌ها هم عادی بودن.
‫قلب و ریه‌هاش مشکلی ندارن.
‫که این هیچ توضیحی از کم شدن ‫اشباع اکسیژن خونش بهمون نمیده.
‫آره، در کمال تعجب، گاهی عادی، طبیعیـه.
‫گاهی نمی‌تونیم بفهمیم چرا عادی، ‫طبیعی نیست.
‫- علائمش رو روی تخته بنویس. ‫- عه؟ می‌ذاری به ماژیک دست بزنم؟
‫توی دستورالعمل‌ پیشرفته ‫بیمه درمانیم نوشته شده.
‫اگه به هر دلیلی ناتوان شدم، ‫تو کار رو دست می‌گیری.
‫بعدش فورمن. چیس، ‫تو هنوز آماده نیستی.
‫- دیگه چی؟ ‫- می‌دونم امکان عفونت رو رد کردیم،
‫ولی اگه یه لحظه بیخیال ‫آزمایشگاه‌ها بشیم،
‫یه عفونت هست که به خاطر ‫سنش ازش آزمایش نگرفتیم.
‫- بیماری عصبی. ‫- محالـه.
‫اگه عفونت به قشر مغزش رسیده باشه،
‫ممکنه تمام عملکردهای ‫جانبی به خطر بیفته.
‫نه. اون با کسی ارتباط نداشته.
‫شاید خود خواسته نبوده. یعنی، ‫کلی آدم بالغ دور و برش بودن.
‫کلی بیمارستان رفته، اون همه ‫مشاور توی کمپ‌های سرطان.
‫فکر می‌کنی بهش حمله شده؟
‫و اگه از این خبرا هم باشه، ‫به خوبی پنهانش کرده.
‫آره. همه دخترایی که مورد حمله ‫قرار گرفتن می‌خوان درموردش حرف بزنن.
‫- آزمایش تعرض جنسی رو انجام بدید. ‫- اون رابطه‌ای نداشته!
‫- چرا اینقدر مطمئنی؟ ‫- بهم گفت که تابحال کسی رو ماچ نکرده.
‫- تو هم دفتر خاطراتش رو می‌خونی؟ ‫- ازم خواست ماچش کنم.
‫بفرما، دیدی گفتم؟
‫یه دختر نُه ساله معمولی به رابطه فکر نمی‌کنه،
‫اونم نه وقتی که یه دکتر داره ‫توی رگش کاتتر می‌فرسته.
‫اون یه دختر نُه ساله معمولی نیست. ‫سرطان لاعلاج داره.
‫سرطان باعث نمیشه خاص باشی.
‫- از طرفی مورد حمله واقع شدن
‫اگه تابحال کسی این رو تجربه نکرده باشه، ‫میشه گفت هرگز چیز بدی درک نکرده
‫برو این رو به همه ‌ی نامزدهای قبلیم بگو!
‫یه فرضیه دارم: ‫آره، بهش حمله شده،
‫و توی فانتزی‌ های عاشقانه ‫با موهای عالی دنبال پناهگاه می‌گرده،
‫و گمونم نکته مهمش رو جا انداختی.
‫قربانیان یاد گرفتن ‫که طفره برن و بقیه رو بازی بدن.
‫تو این کار رو کردی، مگه نه؟ ‫اذیتش کردی.
‫اون شکلی نبود. محبتی ‫واسه یه دختر در حال مرگ بود!
‫یه محبت کوچیک قبل مرگش.
‫ممنونم. ممنون.
‫دقیقاً واسه همینه که تو حق نداری ‫به ماژیک‌های من دست بزنی.
‫- برید ببینید طرف چیکارمیکرده . ‫- خیلی خب.
‫- دارم بیمار رو ویزیت می‌کنم. ‫- داره می‌میره؟
‫- نه. ‫- پس می‌تونه صبر کنه.
‫میشه دو دقیقه منو ببخشید؟
‫کاش مورد تعرض قرار گرفته بود. ‫اون‌وقت یه سرنخی داشتیم.
‫- بهش تعرض نشده. ‫- یه توهم.
‫شاید فقط غذای فاسد خورده، ‫شاید اصلاً هیچی نیست...
‫حالش خوب نیست.
‫اشباع اکسیژنش یه درصد هم پایین‌تر اومد.
‫که ممکنه معنیش این باشه که ‫یه تومور توی ریه‌اش هست.
‫تومور ریه توهمات رو توجیه نمی‌کنه.
‫سی‌اسکن‌ها نشون دادن که ‫هر دو ریه‌اش سالمن.
‫- پس یه تومور توی قلبشـه. ‫- عُمراً! بدش من.
‫- شُلش کرده بودم. ‫- من بازش کردم.
‫از قلبش ام‌آر‌آی و اکو گرفتیم. ‫هیچی نبود.
‫یه دلیل دیگه واسه اشباع اکسیژن پایین بهم بده.
‫نمی‌تونم. فقط یه شرایط ‫هست که همزمان روی...
‫- قلب و مغزش تأثیر بذاره، ولی اون... ‫- عالیه، بیا با همون پیش بریم.
‫توبروز اسکلروزیس توی بچه‌ای که ‫رابدومیوسارکوم آلوئولار هم داره؟
‫دو تا سرطان غیرمرتبط اونم ‫همزمان از نظر آماری غیرممکنـه.
‫میزان سرطان در جمعیت عمومی چقدره؟
‫- یک در ده هزار؟ ‫- بس کن. سراغ آمار و ارقام نرو.
‫اینطور که فهمیدم، یه نفر توی اون ‫ده هزار نفر باید یه سرطان دیگه داشته باشه.
‫این دختره دو بار شانسش خورده!
‫- پیش میاد. ‫- پس قراره عملش کنی؟
‫جراحی اکتشافی. باید این تومور رو پیدا کنیم.
‫قراره داخل بدن یه دختر نُه ساله ‫که نقص سیستم ایمنی داره رو بگردی؟
‫- ممکنه روی میز جراحی بمیره. ‫- می‌دونم یه جایی نزدیک قلبشـه.
‫هاوس... باید بهتر از اینا عمل کنی.
‫چرا اینجاییم؟
‫صدا بهتر می‌پیچه. ‫حالا به این گوش بدید.
‫- صدای دریچه‌ی میترال قلبـه. ‫- نه. برو گوشات رو تمیز کن.
‫این صدای دریچه آئورت بیماره.
‫صداش رو از اکوکاردیوگرافیش دانلود کردم.
‫- قصد داریم چی رو بشنویم؟ ‫- تومور.
‫تومورها معمولاً ساکت هستن چون دهن ندارن.
‫اما می‌تونیم یه ناهنجاری ‫توی صدای دریچه بشنویم.
‫که این نشون میده یه چیزی هست.
‫مثلاً، یه تومور. اگه بتونیم ‫به جراح بگیم کجا رو بگرده،
‫دیگه جراحی اکتشافی محسوب نمیشه، ‫حمله‌ی دقیق حساب میشه.
‫- صدای دریچه آئورتش که ظاهراً عادیـه. ‫- حیف شد.
‫حالا به صدای دریچه سه‌لتی اندی گوش بدید.
‫- عادیـه. ‫- این دریچه میترالشـه.
‫من که چیز عجیبی نمی‌شنوم.
‫شماها ناراحتم می‌کنید. ‫دوباره گوش بدید.
‫فقط یه بار توهم داشته. ‫چرا داریم جراحیش می‌کنیم؟
‫چرا داریم جونش رو به خطر می‌ندازیم؟
‫چون ویلسون فکر می‌کنه خوب میشه ‫که دختره یه سال بیشتر عمر کنه...
‫تا با مادرش خداحافظی کنه.
‫گمونم لکنتی چیزی داره. ‫حالا خفه شید و گوش بدید.
‫سه‌لختی.
‫میترال.
‫- دوباره. ‫- وایسا.
‫اینجاش.
‫یه تپش اضافی هست.
‫از جراح می‌خوام که اول به ‫دریچه میترال نگاه بندازه.
‫چیس، می‌خوام اونجا باشی.
‫دوست ندارم گزارش جراح رو ‫بخونم، خسته‌کننده هستن.
‫واقعاً مطمئن نیستم صلاح باشه که ‫بیشتر از این باهاش وقت بگذرونم.
‫اون قراره بیهوش بشه. ‫خطری تهدیدت نمی‌کنه!
‫- وقتی بیدار شدی کنارتم. ‫- مشکلی واسم پیش نمیاد، مامان.
‫بچه‌ی شجاعی‌ـه. حتی ‫به مامانش هم روحیه داد.
‫بالغ، شجاع. اون اعجوبه‌ست.
‫مشکلت چیه؟
‫این بچه‌هایی که سرطان دارن، نمیشه ‫همه رو بی‌نقص درنظر گرفت.
‫این یه اصل آماریـه. بعضیاشون ‫باید رو مخ باشن.
‫بابا تو دیگه کی هستی!
‫اگه توی کل گروه یه ترسو وجود نداشته باشه،
‫شجاعت هیچ معنی‌ای نداره.
‫اندی با گشاده‌رویی با یه ‫وضعیت غیرممکن مواجه شده.
‫نباید این رو تحسین کرد؟
‫گشاده‌رویی می‌بینی چون ‫می‌خوای همین رو ببینی.
‫تو گشاده‌رویی نمی‌بینی ‫چون اصلاً نزدیکش نمیشی.
‫بُت‌ ساختن وسواس شماهاست.
‫چیزایی رو تحسین می‌کنید ‫که جایی واسه تحسین نداره.
‫آره خب، ما شرور هستیم.
‫تو چیزایی رو تحسین می‌کنی که ‫اصلاً نباید سراغشون بری.
‫- مثل دِبی توی بخش حسابداری. ‫- اون خانم خوبیـه.
‫تو که نباید اینو بدونی. ‫خیر سرت متأهلی.
‫پس، بچه‌ای که از سرطان داره می‌میره، ‫نباید ازش خوشم بیاد؟
‫اگه در حال مرگ باشی، ‫یهویی همه ازت خوششون میاد.
‫تو یه عصا داری، هیچکس ‫حتی ازت خوشش نمیاد.
‫من درحال مرگ نیستم، فقط چندش‌آور هستم.
‫باورت نمیشه ملت سر چه چیزایی بهم گیر نمیدن.
‫اونا یه تومور پیدا کردن. توی ریه‌اشـه، ‫داره به قلبش گسترش پیدا می‌کنه.
‫توی ام‌آر‌آی قابل مشاهده نبود چون ‫داره در امتداد دیواره‌ی قلب رشد می‌کنه.
‫حالا، به خاطر موقعیت مکانیش،
‫جراح مجبوره موقتاً قلب اندی رو در بیاره.
‫بهش میگن خارج کردن قلب. ‫تومور رو جدا می‌کنن،
‫عضله‌های قلبی آسیب دیده رو با ‫وصله‌های گاوی جایگزین می‌کنن.
‫این وصله از پیراشامه قلب گاو درست شده.
‫کیسه‌ایـه که قلب رو درونش جا داده.
‫شانس زنده موندنش چقدره؟
‫مشکل اینه که وقتی ‫کل تومور رو جدا کردن...
‫شاید اونقدری قلب باقی نمونه.
‫و اگه تومور گسترش پیدا کرده باشه، ‫هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫- دکتر مورفی. ‫- بذار این رو ببندم.
‫- دکتر! ‫- چیه؟
‫از چشمش خون میاد.
‫تومور رو در آوردن، قلبش رو ‫ترمیم کردن، ولی از چشمش خون اومده.
‫به خاطر تومور قلبی که از چشمش خون نیومده.
‫- درسته. تومور قلبی خوش‌خیم بوده. ‫- امکان نداره!
‫- از نظر آماری... ‫- وای، خفه شو.
‫اگه تومور خوش‌خیم بوده باشه، یعنی ‫این دلیل توهماتش نبوده.
‫- واسه همین بهش اشاره کردم. ‫- پس، تومور تصادفیـه؟
‫این بده. داری بدیهیات رو بازگو می‌کنی.
‫نه، تو گفتی باید اونجا باشه و همونجا ‫بود. نمی‌تونه تصادفی باشه.
‫یه دختر نُه ساله با سرطان لاعلاج...
‫دچار یه تومور خوش‌خیم ‫در حال رشد توی قلبش میشه.
‫- چرا؟ ‫- خوش‌خیمـه؟ امکان نداره!
‫- با ویلسون صحبت کن. ‫- و خونریزی شبکیه چشم، اینم تصادفی بوده؟
‫یه لخته خون می‌تونه پشت چشم فشار ‫ایجاد کنه و باعث خونریزی بشه.
‫لخته، خونریزی چشمش رو توجیه ‫می‌کنه، ولی توهماتش رو نه.
‫لخته خون ممکنه باعث ‫حملات صرع جزئی بشه.
‫عالیه. یه چیز دیگه که باعث توهمات نمیشه.
‫جنون پس از صرع.
‫مغز یه جورایی بعد از تشنج با ‫توهم زدن خودش رو اصلاح می‌کنه.
‫لخته خون می‌تونه چشم ‫و توهماتش رو توجیه کنه،
‫ولی تومور چی؟
‫توموری به اندازه‌ی یه اختاپوس ‫که دور قلب دخترک پیچیده بود...
‫تصادفی نیست.
‫اون سالم نیست، ‫هیچوقت در سلامت نبوده.
‫فرضیه‌ات چیه؟ ‫بدن این دختر لیموئـه؟
‫ساختش معیوب بوده؟ ‫همه چیزش داره خراب میشه؟
‫تومور مثل افغانستانـه، ‫لخته خون مثل شهر بافلو.
‫توضیح بیشتری می‌خواد؟ باشه.
‫تومور القاعده‌ست، ‫آدم بدها، پایگاهشون.
‫بهش حمله کردیم، نابودش کردیم، ولی ‫اون از قبل مأمور نفوذیش رو فرستاده بوده.
‫یه تیم از تروریست‌های پلشت که بی سر و صدا ‫حومه شهر بافلو زندگی می‌کنن،
‫و منتظرن که همه‌مون رو بکشن.
‫منظورت اینه که تومور قبل اینکه ما ‫درش بیاریم، یه لخته خون فرستاده؟
‫استعاره‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫از مغزش آنژیو بگیرید، قبل اینکه این لخته خون ‫به خودش جلیقه انتحاری ببنده.
‫توی آنژیو چیزی نبود.
‫- لخته‌ای نیست؟ ‫- هست، فقط ما نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫نمی‌تونیم روی مغزش ‫جراحی اکتشافی انجام بدیم.
‫مطمئنی عصب‌شناس نیستی؟
‫خیلی خب.
‫- اون می‌میره. ‫- این لخته خون به همین راحتیا برطرف نمیشه.
‫هر لحظه ممکنه بترکـه.
‫- بهشون خبر میدی؟ ‫- گمونم آره.
‫- میشه منم بیام؟ ‫- تا به اندی بگی که قراره بمیره؟
‫- از تو بعیده. ‫- اون خیلی دختر شجاعیـه.
‫می‌خوام ببینم وقتی بهش میگی ‫قراره بمیره چقدر شجاعـه.
‫برو به جهنم.
‫اگه بهتون می‌گفتن قراره ‫بمیرید، چیکار می‌کردید؟
‫- نمی‌دونم، سر به بیابون می‌ذاشتم. ‫- تو بودی مثل یه بچه گریه می‌کردی.
‫همه همینطورن.
‫اون هیچ کاری نمی‌کنه. ‫مثل یه صخره‌ست.
‫اون شجاعـه.
‫آره، آره، آره. چرا؟
‫اون عذاب‌هایی کشیده که اکثر مردم ‫توی کل عمرشون نمی‌کشن.
‫که چی؟ این یعنی آماده‌ی مرگـه؟
‫اگه شجاعتش یه علامت باشه چیه؟
‫لخته خون باعث توهمات میشه ‫و احساساتش رو به‌هم می‌ریزه.
‫به‌نظرت شجاعتش مبنای شیمیایی داره؟
‫بهمون میگه کجا دنبال لخته بگردیم. ‫مرکز ترس کجاست؟
‫بادامه، نزدیک هیپوکامپوس. ‫محدوده بزرگ و شلوغیـه.
‫اگه بی‌هدف اونجا رو جراحی کنیم، ‫باعث مرگش میشه.
‫فقط توی کالبد شکافی این لخته رو می‌بینی.
‫پس بیاید همین کار رو بکنیم.
‫هنوزم کالبد شکافی روی ‫شخص زنده غیرقانونیـه؟
‫- نشئه هستی؟ ‫- سه‌شنبه‌ست. بد جور داغونم.
‫چهارشنبه‌ست.
‫می‌‌خوام یه ایست قلبی سرمازدگی ایجاد کنم.
‫همین‌که قلب بیمار ایستاد، ‫دو لیتر از خونش رو می‌کِشیم،
‫موقعی که توی ام‌آر‌آیـه ‫مغزش رو خونیاری می‌کنیم.
‫واقعاً داری از کُشتنش حرف می‌زنی.
‫فقط واسه یه مدت کوتاهـه. ‫بلافاصله برش‌می‌گردونم.
‫خب، در این صورت، انجامش بده. ‫چرا اصلاً داریم حرف می‌زنیم؟
‫اگه کاری نکنیم، به دو روز ‫نکشیده می‌میره، شاید یه هفته.
‫این مرگ دیگه ابدیـه.
‫برای هر روش جراحی که برای ‫اهداف تشخیصی استفاده بشه،
‫- به تأیید سازمان غذا و دارو نیاز داریم. ‫- البته.
‫اگه قرار بود جراحی باز انجام بدیم آره. ‫ولی جراحی باز نیست...
‫می‌دونی، من سرش رو برش نمیدم. ‫فقط دنبال یه لخته خون می‌گردم.
‫جراحی باز و تهاجمی نیست؟ ‫داری اونو به کشتن میدی.
‫بحث نکن. اگه جواب بده، زنده می‌مونه.
‫مطمئن بشید مادرش کاملاً بفهمه که ‫احتمال موفقیتش یک در میلیونـه.
‫از ویلسون می‌خوام بهش بگه.
‫اصولاً برنامه اینه که...
‫دخترتون رو دوباره راه‌اندازی کنیم.
‫مثل کامپیوتر. خاموشش می‌کنیم. ‫بعدش ری‌استارتش می‌کنیم.
‫چطوری یه دختر نُه ساله ‫رو ری‌استارت می‌کنید؟
‫دمای بدنش رو به 21 درجه ‫سانتی‌گراد کاهش می‌دیم.
‫- از پوشش یخی استفاده می‌کنیم. ‫- مثل خواب زمستونی؟
‫نه لزوماً. توی خواب زمستونی، ‫ضربان قلب خرس خیلی کُنده.
‫توی ایست قلبی، ‫هیچ ضربان قلبی نیست.
‫پس می‌میره.
‫موقتاً، بله.
‫با سرد کردنش، ریسک آسیب رو ‫موقع خارج کردن خونش کم می‌کنیم.
‫- همه‌اش رو نه، دو تا سه لیتر. ‫- نصف خونش؟
‫بعدش برمی‌گردونیم سر جاش. ‫بهش میگن بای‌پس قلبی ریوی.
‫که در این مورد مغزشـه.
‫و با استفاده از ام‌آرآی، ‫یه فرصت کوتاه خواهیم داشت...
‫که امیدواریم بتونیم نمای کلی لخته رو ببینیم.
‫اگه اونجا باشه و قابل جراحی، ‫درش میاریم.
‫و اندی از اینجا میره.
‫- فرم‌های رضایت رو امضاء کرد. ‫- عالیه، ممنون.
‫انگار بهتر شدی.
‫یه عالمه منتولاتوم و چندتا ویکودین ‫و یه چیز دیگه که یادم نمیاد...
‫مصرف کردم.
‫تا دو ساعت دیگه میزون میشم.
‫- اندی چی گفت؟ ‫- درمورد چی؟
‫- در مورد این کار. ‫- باهاش حرف نزدم.
‫لازم نیست جزئیات این عمل رو بدونـه.
‫اگه درموردش درست گفته باشی چی؟
‫اگه واقعاً این‌قدر شجاع باشه چی؟
‫معنیش این نیست که اون‌قدر بالغ شده ‫که بار همچین تصمیمی رو تحمل کنه.
‫یا درک می‌کنه، یا شجاع نیست. ‫نمی‌تونی هر دو رو در نظر بگیری.
‫اگه واقعاً درک می‌کنه،
‫پس حقشـه که بدونـه قضیه چیه.
‫- من دکتر هاوس هستم. ‫- اینجاها دیدمت.
‫مامانت بهت گفته که می‌خوایم ‫چی رو امتحان کنیم؟
‫یه جورایی.
‫آزمایش فردا ممکنه 10 ساعت زمان ببره.
‫با توجه به وضعیت فعلیت، ‫ممکنه حتی ازش زنده بیرون نیای.
‫- مامانم تحقیقات زیادی کرده. ‫- چه حسی بهش داری؟
‫اگه فرض کنیم بلوغ ناشی از زمانی ‫که برات باقی مونده باشه...
‫نه از زمانی که اینجا بودی، ‫تصمیمش با خودتـه.
‫چاره‌ای ندارم، درسته؟
‫می‌تونم یکی پیش پات بذارم.
‫می‌خوام بهتر بشم.
‫تو سرطان داری.
‫- اگه این مشکلت رو حل کنم... ‫- یه سال وقت دارم.
‫یه سال با همچین شرایطی.
‫آدمای زیادی این رو نمی‌خوان.
‫آدمای زیادی هستن که ‫فقط می‌خوان تموم بشه.
‫داری ازم می‌پرسی که می‌خوام بمیرم یا نه؟
‫هیچکس نمی‌خواد بمیره.
‫ولی قراره بمیری.
‫سؤال اینه که چطور؟ ‫چقدر قراره عذاب بکشی و...
‫تا چه مدت.
‫دارم می‌پرسم که می‌خوای تموم بشه یا نه.
‫اون وقت به مامانم چی میگی؟
‫براش 10 تا دلیل پزشکی عالی میارم که...
‫چرا نمی‌تونیم این عمل رو انجام بدیم.
‫نمی‌تونم فقط به خاطر اینکه ‫خسته‌ام تنهاش بذارم.
‫ولی نمی‌تونی براش هم بمونی.
‫ولی اون بهم نیاز داره.
‫این زندگی خودتـه.
‫نمی‌تونی فقط به خاطر اون این کار رو بکنی.
‫دوستش دارم.
‫ممنونم که امشب در این ‫تمرین به من ملحق شدید.
‫جسدی که نقش اندی رو بازی ‫می‌کنه، «مورتی رندولف»ـه.
‫بابت خدمتی که به علم می‌کنه، متشکریم.
‫وقتی بدنش سرد شد و ‫ضربان قلبش متوقف شد،
‫60 ثانیه وقت داریم که ‫2 لیتر خون از بدنش بکشیم،
‫بعد برش‌گردونیم داخل بدنش تا ‫بتونیم لخته داخل سرش رو پیدا کنیم.
‫اگه فردا شانس باهامون یار نبود،
‫حین ام‌آر‌آی، این چراغ‌های ‫قرمز روشن میشن.
‫که یعنی هیچ نتیجه‌ی آزمایش ‫قابل استفاده‌ای نداریم.
‫اگه نتیجه‌ای نگیریم، ‫یعنی همه چی تمومـه.
‫همگی در شرایط بدی قرار می‌گیرید.
‫جراحان مغز و اعصاب از اینجا مانیتورها ‫رو زیر نظر می‌گیرن،
‫جراح قلب اونجا، اگه یه موقع ‫لازم شد جراحیش کنیم.
‫متخصص بیهوشی، یکی ‫کنار دستگاه ایست قلبی،
‫یکی هم کنار دستگاه خنک‌کننده.
‫پرستارهایی که قدشون ‫بالای 177ـه کنار من بایستن.
‫خیلی‌خب، 60 ثانیه واسم زمان بگیرید.
‫وقت نمایشـه. ‫پنج، شش، هفت، هشت!
‫خون رو از جریان شریانی بیرون بکشید.
‫آخیش.
‫صدای تخلیه خون. ‫بازم آخیش.
‫و ما اون رو می‌کُشیم.
‫دوباره.
‫- شرمنده دستم لیز خورد. ‫- مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫- اینجا یه‌کم شلوغ پلوغـه. ‫- دوباره!
‫اگه مجبور نبودیم دستگاه ‫گوارشش رو شستشو بدیم...
‫دوباره!
‫می‌تونیم به میز وصلش کنیم.
‫مخوف و قدیمی. ‫حال کردم.
‫پنج، شش، هفت، هشت!
‫بفرما، دکتر.
‫این باعث میشه به خواب بری.
‫- چقدر آدم. ‫- نمایش مهمیـه، دخترک.
‫کلی آدم اینجان تا تو رو زیبا جلوه بدن.
‫یه جورایی منو می‌ترسونی.
‫گاهی از این کارا می‌کنه.
‫نفس عمیق بکش، عزیزم.
‫خیلی‌خب، شروع کنید!
‫براش لوله بذارید.
‫اون یکی ردیفه؟
‫آماده‌ست.
‫بیا.
‫دمای بدن 37 درجه سانتی‌گراد.
‫سرد کردن رو شروع کنید.
‫تو، شروع کن.
‫داره می‌لرزه. 200 میلی‌گرم وکرونیوم.
‫24 درجه سانتی‌گراد.
‫فیبریلاسیون دهلیزی حاصل شد.
‫چیه؟ اون مُرده، ‫کل هدف کار همینـه.
‫شروع کنید!
‫یه لیتر کشیده شد.
‫دو لیتر.
‫خیلی‌خب، خون رو برگردونید. ‫دوباره خون رو پمپاژ کنید.
‫هیچ خبری نیست جماعت؟ اصلاً؟
‫شریان کاروتید داخلی توی سینوس ‫کاورنو در وضعیت مناسبیـه.
‫- ده ثانیه! ‫- عصب دهلیزی حلزونی دست نخورده‌ست.
‫- شریان مننژال میانی سالمـه. ‫- پنج ثانیه!
‫هیچی.
‫از حدش رد شدیم. باید دیگه ‫شروع کنیم به گرم کردنش...
‫وگرنه آسیب دائمی به بار میاره.
‫به گشتن ادامه بدید!
‫اونجا!
‫- من چیزی ندیدم. ‫- همونجا بود.
‫مطمئنی؟
‫چهار میلی‌متری هیپوکمپوس، دیدم.
‫هاوس، دیگه زمان نداره، ‫ممکنه زندگیش نباتی بشه.
‫دیدمش!
‫همین واسم کافیه.
‫اونا تونستن قلبش رو دوباره راه بندازن. ‫حالش به همون اندازه‌ خوبـه که امیدوار بودیم.
‫- پس لخته خون رو پیدا کردن؟ ‫- اینطور فکر می‌کنیم.
‫جراحان مغز الان دارن ‫سعی می‌کنن درش بیارن.
‫و کِی متوجه می‌شیم که ‫آسیبی بهش رسیده یا نه؟
‫چند ساعت دیگه.
‫چهار میلی‌متری هیپوکمپوس.
‫همینجام. هیچی نیست اونجا.
‫- هنوز نرسیدی، ادامه بده. ‫- رسیدم.
‫مطمئنی دیدی... ‫ایناهاشش.
‫گمونم بتونم برش دارم.
‫سلام مامان.
‫اوه، سلام!
‫گرفتگی بینی‌ـت رو با کوکائین درمان می‌کنی؟
‫دیفن‌هیدرامین. ‫آنتی‌هیستامین.
‫سیستم جذب جدید. سد بین خون و مغزه.
‫فقط سرعتش اهمیت داره، نه؟ ‫حرکت از جایی به جای دیگه که توقف نداره.
‫- در این زمینه ماهری. ‫- بلدم با تیغ کار کنم.
‫وقتشـه.
‫- فقط چندتا تیکه دیگه مونده. ‫- اندی داره میره خونه.
‫صحیح.
‫رژه‌ی بچه‌های کچل عجیب سیرک.
‫- شرمنده، دستم بنده. ‫- گزارش جراحش رو خوندم.
‫لخته خون اصلاً نزدیک بادامه مغزش نبوده.
‫یعنی احساسات ترسش ‫کاملاً درست کار می‌کنن.
‫- آره. ‫- آره.
‫پس شجاعتش یه علامت نبوده.
‫آره. اشتباه می‌کردم.
‫اون یه قدیس حقیقی‌ فداکاره،
‫که زندگیش چیزی جز عذاب براش نداره.
‫که پرهیزگارانه تحملش می‌کنه...
‫تا مادرش مجبور نشه ‫به این زودیا گریه کنه.
‫خیلی خوشحالم.
‫- اون بیشتر از تو از زندگی لذت می‌بره. ‫- درسته.
‫اون از چیس یه توجهی گرفت ‫تو اخیراً چیکار کردی؟
‫دارم آهسته و پیوسته پیش میرم. ‫بر خلاف اون، من زمان دارم.
‫اون ممکنه از تو بیشتر زندگی کنه.
‫[موزه تاریخ طبیعی آمریکا]
‫اگه یه‌وقت خواستی ‫پروانه‌های واقعی رو ببینی.
‫من قرار نیست کاری کنم. ‫مهم نیست چی بگی.
‫بیرون هوا آفتابیـه. ‫بهتره بری یه قدمی بزنی.
‫زیاد از پیاده‌روی طولانی ‫توی پارک خوشم نمیاد.
‫حالا برو.
‫صفر تا شصتش 2.8 ثانیه‌ست.
‫چهار زمانه، چهار سیلندر، خنک‌کنندگی مایعی.
‫گشتاور بالایی داره...
‫پای راست؟
‫پای راستت؟ ‫هنوزم می‌تونی سواری کنی.
‫قیمت خیلی خوبی میگم. ‫10800 دلار.
‫ولی به تو 10300 میدمش.
‫نه، ممنون.
‫میشه یکی از اینا رو امتحانی برونم؟
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »