‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫- سه‌شنبه می‌بینمت. ‫- الان چطوره؟
‫چی؟ چی؟
‫می‌خوای تسلیم بشی؟
‫کجا... میریم؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم مثل همیشه ‫تو اتاق بیمار کمایی ناهار می‌خورم.
‫این یارو زندگی نباتی داره. ‫هم‌صحبت بهتریه.
‫واسش تعریف کن ‫که با بومی‌های نپال
‫توی کلیسای سنت پاتریک مواد زدی.
‫دفترچه نسخهٔ منو دزدیدی ‫و اسممو جعل کردی.
‫- به پلیس چی گفتی؟ ‫ دروغ گفتم.
‫بفهمن ده سال می‌ندازنت زندان،
‫تازه بعد ‫از این‌که مدرک طبابتت رو باطل کردن.
‫پس همه‌چیز مرتبه.
‫من دروغ گفتم. ‫اونم به پلیس.
‫هیچ پرونده‌ای وجود نداره ‫مگه این‌که بتونن اثبات کنن
‫من دارو به صورت غیر قانونی گیر آوردم ‫یا به صورت غیر قانونی فروختم.
‫دومی رو انجام ندادم، ‫دربارهٔ اولی دروغ گفتی. بازی تموم شد.
‫آره، تریتر بازی در میاره.
‫می‌بینه چقدر بچه زرنگ هستی ‫و بعدش می‌ذاره میره.
‫نکتهٔ مهم اینجاست ‫که تا یه مدت همون مقدار
‫دارو واسم تجویز کنی ‫وگرنه مشکوک میشن.
‫با یه دید دیگه نگاه کنیم،
‫این‌که منو مجبور کردی ‫به پلیس دروغ بگم،
‫اولین نگرانیت اینه‌که قرصت رو تامین کنی.
‫با بابام ناهار می‌خورین؟
‫باید زودتر زنگ میزدم ‫و میز رزرو می‌کردم.
‫- دکتر هاوس... ‫- ساندویچ روبن می‌خوردن.
‫ایرادی نداره.
‫بعد از ده سال، هر چیزی ‫که پای دکترها رو به این اتاق بکشه
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫ هیچی.
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫چیپس؟
‫می‌خوای یه چیز خیلی باحال ببینی؟
‫سه‌شنبهٔ گذشته دیدمت ‫که داشتی از بیمارستان میرفتی.
‫عملا موقع رفتن به دو نفر برخورد کردی،
‫اما موقع در باز کردن مشکل نداشتی.
‫بهش میگن آکینتوپسیا.
‫وقتی چیزی تکون می‌خوره نمی‌تونی ببینی.
‫از اونجایی که سابقهٔ تصادف با اتوبوس نداشتی، ‫فکر می‌کنم مشکلت مقطعی باشه.
‫احتمالا تشنج هم داری،
‫که به ذهنم رسید می‌تونم ‫با خاموش روشن کردن لامپ فعالش کنم
‫خدای من، عاشق این خانواده‌ام.
‫الان واضح می‌بینم.
‫قبلا هم تشنج داشتم. ‫اکثرا کوچیک بودن.
‫دکترها ازم همه جور آزمایش گرفتن. ‫نتونستن چیزی پیدا کنن.
‫توی خانواده سابقه صرع دارین؟
‫تنها چیزی که می‎دونم ‫توی خانواده‌ام موروثیه
‫پررویی زیادی و توانایی ‫ده سال خوابیدنه.
‫اما متخصص نیستم.
‫بابام هیچ‌وقت ‫از خانوادهٔ مامانم خوشش نیومد،
‫و بعد از فوت مادرم و بستری شدن بابام ‫قیمـم منو بزرگ کرد.
‫حتی نمی‌دونم چطوری ‫باهاشون ارتباط بگیرم.
‫خانوادهٔ پدریت چطور؟
‫فامیلی داری بتونی باهاش صحبت کنی؟
‫بابام تک فرزند بود.
‫و مامان‌بزرگ و بابابزرگم فوت شدن.
‫خب، توی فرم بیمارستان
‫شماره اضطراری که باید بهش زنگ بزنن ‫رو شمارهٔ کی نوشتی؟
‫خالی گذاشتم.
‫باید یه نفر باشه، ‫یه دوست
‫تا دلت بخواد دوست دارم.
‫فقط جوری نیستن که اگه بستری باشم ‫واسشون اهمیت داشته باشه.
‫میشه کوله‌ام رو بهم بدی؟
‫صبح می‌خورم سر حال بشم.
‫ممکنه عفونت باشه.
‫یا تومور مغزی.
‫میگه قبلا سی‌تی‌اسکن کرده.
‫ساده‌ترین توضیح چه ایرادی داره؟ ‫ضربه به سر؟
‫آسیب‌دیدگی ثبت نکرده.
‫نگفته هم معتاد نوشیدنیه.
‫مصرف نوشیدنی مساویه با بیهوش شدن ‫مساویه با ضربه به سر مساویه با
‫شاید ارثی باشه.
‫چطوری از روی نوار مغزیش ‫به نتیجه رسیدی که موروثیه؟
‫توی این برگه چند تا امواج مبهم صرعه.
‫نوار مغزی اون نیست. ‫نوار مغزی باباشه.
‫وقتی پای تشنج‌های قشری وسط میرسه، ‫پسر به باباش میره.
‫تشنج‌های کوچیک
‫توی بیمارهای با زندگی نباتی شایع‌ست.
‫ولی شباهت‌هاشون جالبه.
‫چی شده که وارد زندگی نباتی شده؟
‫خونه‌اش آتیش گرفته.
‫رفته بود زنش رو نجات بده،
‫آتیش‌نشان‌ها اون رو
‫یه متری اتاقش، بیهوش پیدا کرده بودن، ‫دچار آسفیکسی شده بود.
‫بیماری موروثی نیست.
‫ازش آزمایش دی‌ان‌ای بگیرید. ‫با آدرنولکودیستروفی شروع کنید.
‫خونه‌اش رو بگردید.
‫تخت یه نفر داره.
‫مگه هنوز تخت یه نفر تولید میشه؟
‫ممکنه به این معنی باشه ‫که کسی رو توی زندگیش نداره،
‫اما از وسایل آپارتمانش ‫میشه جور دیگه‌ای برداشت کرد.
‫هاوس گفت خونه‌اش ‫برای وجود سم بررسی کنی.
‫اثری از کپک، نشتی نبود ‫و حیوون خونگی نداره.
‫ام‌آرآی و پوکسیون نخاعی ‫هر دوش بی نتیجه بود.
‫هنوز احتمال عفونت داره، ‫و احتمال وجود تومور کم شده، اما
‫- نتیجه دی‌ان‌ای؟ ‫- آزمایش آدرنولکودیستروفی
‫- منفی بود. ‫- دوباره آزمایش دی‌ان‌ای بگیرید.
‫ببینید اونویرخت-لاندبرگ ‫و لافورای دیر هنگام هست یا نه.
‫آزمایش‌های ژنتیکی ‫خیلی طول می‌کشه تا جوابش بیاد.
‫نمی‌تونی
‫بابت هر بیماری ارثی ‫که فکر می‌کنی آزمایش بگیری.
‫خب، من که نمی‌گیرم. چون زود میرم خونه. ‫ولی شما می‌تونید.
‫گفتی کسی مریض نبوده ‫اما پیک یا تعمیرکار چی؟
‫اگه هم مریض بودن متوجه نشدم. ‫من توی خونه کار می‌کنم.
‫بیشتر از یک ماهه دفتر نرفتم.
‫مهمون چی، نداشتی؟
‫نداشتم.
‫تنها آدمی که هفتهٔ گذشته دیدم
‫پیک پیتزا بود ‫و خیلی سالم به‌نظر میرسید.
‫باید یه نفر باشه ‫که رابطهٔ نزدیکی داشته باشید.
‫راستش، تنها آدمی ‫که معمولا می‌بینم بابامه.
‫اونم خوابه پس نمی‌تونه جلومو بگیره.
‫چیه؟
‫یه‌کم حالت تهوع دارم.
‫فکر کنم نارسایی کبده.
‫خدای من. یعنی من
‫کیت ورید مرکزی می‌خوایم،
‫دو واحد خون گروه اُ منفی.
‫بیهوشه و داره میره کما.
‫توی ارزیابی سطح هوشیاری بیمار ‫توی سطح چهارم قرار داره.
‫همه درمان‌ها رو قطع کنید.
‫فکر می‌کنی بدنش به داروها واکنش نشون داده؟
‫خب، مسلما هیچ فایده‌ای ندارن.
‫با توجه به این‌که اون معتاد به نوشیدنیه،
‫احتمال بالایی وجود داره ‫که وقتی اومده بیمارستان کبدش سالم نبوده.
‫ممکنه داروهای ضد تشنج باعث شده باشه ‫هر چی سالم بوده رو زده داغون کرده.
‫اگه داروها رو قطع کنیم، ‫بهش چی بدیم؟
‫امیدوار بودم شما بدونید.
‫شاید تجربی باشه، ‫بهتره دیالیز بشه.
‫نارسایی کبد و کلیه. ‫افراد خیلی کمی زنده می‌مونن.
‫گزینه ضربه به سر خط خورد. ‫هنوز ممکنه عفونت باشه.
‫- یا بیماری عصبی باشه... ‫- یا ژنتیکی.
‫سابقه بیشتر می‌خوایم.
‫اون قسمتی که بیمار ‫هوشیاریش رو از دست داد رو فراموش کردی؟
‫اِل‌دوپا؟
‫کایل رو بهوش نمیاری. ‫باباش رو بهوش میاری.
‫این مقدار آمفتامین ‫به تنهایی خطرناکه،
‫بعلاوه چیزهای دیگه‌ای که داری.
‫یه گزارش‌هایی از آفریقای جنوبی رسیده
‫دربارهٔ یه قرص که می‌تونه به طور موقت ‫بیمار رو از زندگی نباتی بیرون بیاره.
‫همه‌تون فیلم بیداری‌ها رو دیدین، ‫اشکم رو درآورد.
‫می‌خوام گریه کنم.
‫سرنگ رو بنداز.
‫می‌تونم ازت جلو بزنم، غریبهٔ مرموز.
‫ما تجربه‌ای توی بیماران درمونده نداریم.
‫منطقی باش. ‫امکان نداره این روش جواب بده.
‫حتی اگه بهوشش بیاری، ‫چند ساعت بهوش میاد.
‫یه روز، نهایت دو روز.
‫داری زندگیش رو به خطر می‌ندازی.
‫دارم خطر شکایت رو به جون می‌خرم، ‫تنها اعتراض همینه.
‫اون و خانواده‌اش رو شکنجه می‌کنی.
‫خب، از شانس خوب قانون، ‫تنها خانواده‌اش طبقه پایینه رو به موته.
‫هی!
‫می‌خوام این بیمار تا ۲۴ ساعت آینده ‫زیر نظر باشه.
‫می‌خوام یه نفر ۲۴ ساعت کنارش باشه
‫تا مطمئن بشه تو نکشتیش.
‫می‌خوام بیای دفترم.
‫خدایا، گرسنه‎ ام.
‫دلم استیک می‌خواد.
‫می‌دونی اسمت چیه؟ ‫می‌دونی کجایی؟
‫گابریل وزنیاک. ‫اسم این بیمارستان رو نمی‌دونم.
‫سه بعلاوه پنج چند میشه؟
‫هشت.
‫می‌دونم هشت نصف ۱۶ ‫و یک چهارم ۳۲ و دو به توان سه هست.
‫خیلی خفنه.
‫توی خانواده سابقه تشنج دارید؟
‫من چند وقته بستری‌ام؟
‫حس می‌کنم خیلی وقته.
‫جالبه.
‫ساعت درونی بدنت کار می‌کنه.
‫عمق آگاهیت تا کجاست؟
‫دو کلوم حرف بزنیم؟
‫حس مبهمی نداری
‫مبنی بر این‌که لباس رئیس بیمارستان ‫خیلی زشت و خزه؟
‫یا این‌که فیلم‌های جدید جنگ ستارگان ‫نا امید کننده بود؟
‫می‌دونم که زنم فوت شده.
‫نمی‌دونم چند وقت شده.
‫ده ساله.
‫آخرین چیزی که یادت میاد چیه؟
‫آتیش.
‫زنم توی اتاق خواب بود. ‫قرص خواب خورده بود.
‫کایل رو آوردم بیرون، ‫رفتم دنبال زنم.
‫می‌دونستم موفق نمیشم.
‫متاسفم.
‫خانوادهٔ زنت چی؟ ‫سابقه تشنج ندارن؟
‫پسرت، کایل، اینجا بستریه.
‫متاسفانه وضعیتش وخیمه. ‫امکان داره بمیره.
‫خانوادهٔ زنم هم سابقه تشنج نداشتن.
‫استیک من چی شد؟ ‫هیچ‌کس جواب نداد.
‫توی کافه‌تریا شایعه پیچیده که کنایه‌زن بیمارستان، ‫بیمار توی کما رو بهوش آورده.
‫در اصل، بیمار زندگی نباتی رو
‫آره، کنایه‌زن بیمارستان بهوش آورد.
‫خب چی شد؟
‫مجبور شدم واسش استیک بگیرم ‫قبل این‌که دوباره سوال بپرسم.
‫نمی‌خواد در مورد پسرش صحبت کنه؟
‫انگار از نظر احساسی متوجه نیست ‫که پسرش بیماره.
‫مشکل مغزیه؟
‫دچار آسفیکسی شده بود، ‫ده سال زندگی نباتی داشته،
‫- کی می‌دونه مغزش چقدر آسیب دیده. ‫- امکانش هست.
‫البته که همیشه توضیح ساده وجود داره.
‫شاید هم از پسرش خوشش نمیاد.
‫فقط توی دنیای تو انقدر ساده‌ست.
‫خیال و توهمِ تربیت یه بچه
‫موجب چشمه‌ای جوشان دائمی ‫از عشق بی‌قید و شرط میشه
‫شاید احساسات بابای تو بی‌قید و شرط نبوده، ‫نمی‌تونی به همه نسبت بدی.
‫خب، البته
‫دید عاشقانهٔ تو به انسان ‫رو تقویت می‌کنه
‫جوری میگم که بفهمی،
‫ما یه انگیزه تکاملی داریم
‫تا برای فرزندمون فدا کنیم.
‫برای قبیله‌مون، برای دوستانمون، ‫امنتیشون رو حفظ کنیم.
‫جز برای آدم‌هایی ‫که چنین کاری نمی‌کنن.
‫زندگی نامعلومه.
‫نمی‌شه همیشه همه‌چیز ‫رو پیش‌بینی کرد.
‫امکانش هست چند دقیقه صحبت کنیم؟
‫به نظرت روزانه دکتر هاوس ‫چند تا قرص می‌خوره؟
‫راحت نیستم عدد بگم.
‫خب، امتحان کن.
‫شش تا.
‫روزی؟
‫هیچ‌وقت بهت گفته ‫واسش نسخه بنویسی؟
‫نه. می‌خوای چی بگم؟
‫این‌که زیاد قرص می‌خوره ‫و برای بیمارستان خطر محسوب میشه،
‫یا خیلی کم قرص می‌خوره ‫و اون‌ها رو می‌فروشه؟
‫هر جفتش مسخره‌ست.
‫منظورم اولی بود.
‫اشتباه می‌کنی.
‫می‌تونم بپرسم دکتر هاوس چیکار کرده ‫که لایق وفاداری تو هست؟
‫اون رئیس خوبی نیست.
‫حتی نمیشه اسمش رو دوست گذاشت.
‫نگاه کن که چطوری ‫دکتر ویلسون رو تنها گذاشته.
‫عجیبه. خبر نداری؟
‫ازش دفاع می‌کنی و حتی بهت نمی‌گه ‫توی زندگیش چی می‌گذره.
‫پیج‌م کرده بودن.
‫دیدیمـت با پلیسه نشسته بودی.
‫- چی می‌خواست؟ ‫- این‌که هاوس چند تا قرص می‌خوره،
‫گفته واسش نسخه بنویسم؟
‫از اینجور چیزا.
‫- گفتم شش تا. ‫- روزی شش تا یا هر نوبت شش تا؟
‫امیدوار بودم شما هم حرفتون رو
‫می‌خواد با ما هم صحبت کنه؟
‫نفر بعدی تویی.
‫باید جریان رو به هاوس بگیم.
‫- تریتر گفت نه. پس نمیگیم.
‫پلیس‌ها هزار تا راه و روش دارن ‫تا زندگی آدم رو سخت کنن.
‫زود. ‫وضعیت بچه چیه؟
‫باید برم سراغ بیمار کمایی‌مون
‫قبل از این‌که درخواست‌های عجیب‌تری نکرده.
‫ببینید، اگه سوالم بدون جواب بود،
‫رومو برمی‌گردوندم و میرفتم،
‫که الان نرفتم، ‫در نتیجه باید برداشت کنید که
‫همه داروها رو به جز آنتی‌بیوتیک قطع کردیم.
‫کبدش داره تحمل می‌کنه.
‫هنوز احتمال کما رفتنـش وجود داره.
‫آرایشگرتون هیچی بلد نیست.
‫به‌به، رژیم کما، ‫می‌تونم پول پارو کنم.
‫رژیم زندگی نباتی.
‫کی بهت لباس داد؟
‫دکتر کادی.
‫فکر کنم لباس جدید لازم دارم.
‫آخه همه زندگیم سوخته.
‫نگران نباش.
‫الان از لباس‌های بازیافتی استفاده می‌کنیم. ‫یه بار می‌پوشیم و بعد می‌خوریمشون.
‫واکسن سرخک بچه‌ات،
‫یادت میاد زده باشه ‫یا چه نوعی بود؟
‫رفیق، خیلی بد اخلاقی، می‌دونی؟
‫نمی‌خواستی بهم بگی، نه؟
‫لباس جدید نیاز ندارم.
‫دکتر کادی گفت بدنم ‫با داروها خودش رو تطبیق میده،
‫تا فردا دوباره وارد زندگی نباتی میشم.
‫اگه شانس بیارم، تا پس فردا.
‫آره.
‫اگه قراره یه روز زنده باشم،
‫نمی‌خوام توی بیمارستان بگذرونم ‫و بازجویی بشم.
‫بی‌خیال، کجا می‌خوای بری؟
‫خونه‌ات آتیش گرفته، زنت مرده. ‫کسب و کارت درش تخته شده.
‫تنها چیزی که واست مونده آخر راهروئه، ‫می‌خوان از کبدش نمونه برداری کنن.
‫یه مغازه کوچیکی بود که صاحبش ‫یه نفر به اسم جیانکارلو بود.
‫بهترین ساندویچ هوگی دنیا رو درست می‌کرد.
‫نون اصل ایتالیایی، سوسیس، پنیر پروولون
‫تا آتلانتیک سیتی چقدر راهه؟
‫یه روز زنده هستی ‫و می‌خوای ساندویچ بخوری؟
‫اعدامی‌ها قبل از اعدام ‫آخرین وعده غذاشون رو می‌خورن.
‫پول اون رو ایالت میده. ‫پول غذای تو رو کی میده؟
‫ماشین داری؟ پول داری؟
‫داری باهام مذاکره می‌کنی.
‫صد دلار دیگه هم واسه من بگیر. ‫ماشینت رو هم لازم دارم.
‫من دیگه در حقت لطف نمی‌کنم.
‫فردا پس میدم. ‫نهایت دو روز.
‫باید برم سفر.
‫حرفم مثل کنترل هوا می‌مونه،
‫ولی ترجیح میدم اگه بشه ‫توی ماشین غذا نخورید،
‫تازه دادم داخلشو تمیز کردن.
‫- من میرونم. عمرا.
‫باشه.
‫جز این‌که تازه از زندگی نباتی بهوش اومده،
‫این بابا گواهینامه ندارم.
‫نظرت چیه؟ ‫پلیس جلومون رو گرفت، دروغ میگیم.
‫تو که بلدی. ‫بگیر.
‫دارو توی خونش جریان داره.
‫الان واکنش‌هاش ‫از راننده‌های فرمول یک هم بهتره.
‫این چیه؟ ‫نوشته ای‌پاد.
‫منم میام.
‫بیا دربارهٔ مسمومیت با سم حرف بزنیم.
‫رنگ‌های قدیمی چه‌ش بود؟ ‫من قهوه‌ای دوست داشتم.
‫این بنفش‌ها هم توش شکلات داره؟
‫مواد و تمشک توشونه.
‫خونه‌ات که آتیش گرفت، کجا بود؟
‫مورستاونِ نیوجرسی.
‫ببین، باید محتویات شکلات رو بدونم ‫چون به توت حساسیت دارم.
‫نگفته بودی.
‫مهمه؟
‫نه. خب دیگه کجا زندگی کردی؟
‫همه‌جا بگو، ‫از جمله سفرهایی که رفتی،
‫از جایی که زنت باردار شد بگو.
‫نیوجرسی زندگی کردیم. بعد رفتیم نیوجرسی، ‫از اونجا هم رفتیم نیوجرسی.
‫می‌خوای چی بشنوی؟ ‫این‌که توی یه کلبه کوچیک توی آمازون
‫با پشه‌ها و رنگ سرب ‫به دیوار بود زندگی می‌کردیم؟
‫آره.
‫می‌دونی چیه؟
‫اجازه نمی‌دم عشق و حال
‫زندگی یه روزه‌ام رو از بین ببری.
‫خب، شانس نداری، ‫چون تا آخرین لحظه باهاتم.
‫خیلی‌خب، قانون عوض میشه.
‫آدمی که پول داره قانون می‌ذاره. ‫یا توی این مورد،
‫آدمی که با اون آدمی که دوسته ‫که پول داره، قانون می‌ذاره.
‫خب، تو بیشتر من این‌که پول بخوام ‫دنبال جواب هستی.
‫خیلی‌خب، بازی‌مون از این قراره.
‫هر چی می‌خوای بپرس.
‫ولی به ازای هر سوالی که جواب میدم، ‫تو اول باید به یه سوالِ من جواب بدی.
‫آخه چرا حرف‌های من ‫باید واست مهم باشه؟
‫روز قبل از مردنـم، ‫من آدم موفقی بودم.
‫یه کارخونه با دویست تا کارگر داشتم.
‫وقتی حرف میزدم ‫آدم‌ها بهم گوش می‌دادن.
‫قدرت رو دوست داشتم.
‫الان، تنها قدرتی که دارم ‫قدرتِ اذیت کردن توئه.
‫منشی ویلسون رو به قهوه دعوت کردم.
‫- برای چی؟ ‫ به خاطر حرف تریتر.
‫باور می‌کنی؟
‫- تو چی؟ خب، کاملا.
‫فقط می‌خوام ببینم ‫تو چقدر ساده‌لوحی.
‫اون دفترچه دوستش رو نمی‌دزده، ‫و شغل رو به خطر نمی‌ندازه.
‫البته تا زمانی که دوستش ‫بهش جواب منفی بده.
‫معتادها هر کاری واسه رسیدن ‫به نیازشون انجام میدن.
‫سطح هوشیاری کایل به سه رسیده.
‫فقط واکنش ناحیه‌ای نشون میده.
‫به هاوس زنگ میزنم، ‫میگم خیلی زود جواب می‌خوایم.
‫واسه جاده ۲۹۵ ‫برو خط سنا راست.
‫و شکلاتو بهم بده.
‫- کنجکاوم... نه، کنجکاو نیستی.
‫برای چی اولین غریزه یه آدم
‫باید فرار ‫از دست تنها خانواده‌ای که داره باشه؟
‫نه، الان وقت این کارت نیست.
‫وضعیت روحیش واسمون اهمیت نداره، ‫واسمون مهم نیست خوشحاله یا ناراحت.
‫کارخونه‌ات، چی تولید می‌کردین؟
‫باشه بابا، سوال بپرس.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫ضمنا، شش تا سوال دیگه بیشتر نداری.
‫خب به اسمم تجویز کن. ‫دکتر که نمی‌خوای، خودکار لازم داری.
‫شما دو تا چه‌تونه؟
‫ویلسون به پلیس دروغ گفته ‫تا زندان نرم.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫خب، به کی می‌خواد بگه؟
‫تا فردا شب میشه ‫مثل یه ساقه کرفس بی مغز.
‫حالا که سوالت رو جواب دادم، ‫نوبت منه.
‫توی کارخونه‌ات چی تولید می‌کردین؟
‫قایق‌های لوکس.
‫عاشق شدی؟
‫وای!
‫مستقیم رفتی سراغ سوال‌های خجالت‌آور. ‫آفرین.
‫آره. ‫قایق‌ها رو توصیف کن.
‫بدنه‌های ده تا بیست متری، دو موتوره، ‫با آشپزخونهٔ کف پارکت،
‫با اتاق‌های تخت دو نفره.
‫- چطوری آشنا شدین؟ ‫- بهم شلیک کرد.
‫این قایق‌ها، برای بدنه‌اش ‫از رنگ‌های ضد کپک استفاده می‌کردین؟
‫طبیعتا. ‫بهت شلیک کرد؟
‫توی پینت‌بال. ‫تیم دکترها در مقابل وکیل‌ها.
‫پسرت رو هم به کارخونه برده بودی؟
‫آره. همه‌جای کارخونه رو می‌گشت، ‫اما کاملا امن بود.
‫باز هم عاشق شدی؟
‫دیگه جواب نمیدم، ‫به جوابم رسیدم.
‫موقعی که باباش توی دفتر بوده، ‫پسرش رنگ‌کاری قایق‌ها رو تماشا می‌کرده.
‫و کدوم بچه‌ای ماسک میزنه؟
‫جیوه مخصوصا دستگاه عصبی مرکزی ‫رو هدف قرار میده.
‫میگی تقصیر منه؟
‫مسمومیت جیوه ‫دلیل تشنج‌ها رو نشون میده
‫و کبد مثل یه آبکش بزرگ شده.
‫مایعات رد میشن، ‫تیکه‌های بزرگ می‌مونن.
‫مایعات رو خون در نظر بگیر، ‫و تیکه‌های بزرگ رو
‫فهمیدم، فهمیدم. جیوه.
‫کم و بیش توی بدنش بیکار نشسته بود
‫تا این‌که پسر جونت تصمیم می‌گیره ‫نوشیدنی توی کبدش بریزه.
‫وقتی کبد نابود بشه، کلیه‌ها هم پشت سرش ‫از بین میرن، همه‌چی رو واضح توضیح میده.
‫آره، منم.
‫فورمن، خون بگیر. ‫واسه مسمومیت جیوه آزمایش کن.
‫چیس، تا منتظر نتایج هستیم
‫درمان کاهنده بار فلزات سنگین ‫رو شروع کن.
‫چیس نیست. ‫من
‫کجاست؟
‫آزمایشگاه.
‫روزانه چند تا قرص می‌خوره؟
‫گفتنـش دشواره، ‫به مروز زمان سطح درد تغییر می‌کنه
‫ممکنه شش تا باشه، هشت تا، ده تا.
‫هیچ‌وقت واسش نسخه نوشتی؟
‫- آره. برای چی؟
‫مجبورت کرد؟
‫ازم درخواست کرد.
‫دارو آدم‌هایی رو به خودش ‫جذب می‌کنه که به قدرت علاقه‌مند هستن.
‫می‌دونم چقدر بدش میاد ‫که یه بیمار ازش سرپیچی کنه.
‫بعید می‌دونم وقتی کارمنداش ازش سرپیچی کنن ‫بهتر بتونه خودش رو کنترل کنه.
‫اگه اشتباه می‌کنم ‫حرفم رو تصحیح کن،
‫اما فکر نمی‎کنم دکتر هاوس ‫چیزی رو درخواست کنه.
‫فکر می‌کنم اون رو بدست میاره.
‫و فکر می‌کنم گیر دروغ گفتن ‫به پلیس افتادی
‫تا چیزی که نمی‌خواستی رو پنهان کنی.
‫بار چندمه که خیابون سنت جیمز رو دور میزنیم.
‫اینجا نیست. ‫جیناکارلو رفته.
‫هنوز می‌تونیم دور بزنیم ‫و برگردیم پرینستون.
‫نه. تا اینجا اومدیم، ‫می‌خوام ساندویچ هوگی بخورم.
‫اگه پسرت با جیوه مسموم شده باشه،
‫احتمال بالایی داره ‫که به درمان پاسخ بده.
‫قبل از این‌که بیهوش بشی ‫ممکنه بتونی چند دقیقه پیشش باشی.
‫چرا انقدر دل‌نگران منی؟
‫ویلسون ته‌دلش باور داره ‫که اگه به قدر کافی اهمیت بده
‫هیچ‌وقت نمی‌میره.
‫رفتارت عادی نیست.
‫و اونوقت تو معنای عادی بودن رو می‌دونی؟
‫مگه ممکنه چیکار کرده باشی ‫که بعد از ده سال نمی‌تونی خودت رو ببخشی؟
‫وقتی که این آخرین فرصتـته؟
‫شخصیت پسر من همینه.
‫خانوادهٔ مادریش، ‫یه مشت معتاد به نوشیدنی بی عرضه‌ان.
‫اونم به همون‌ها رفته.
‫هاوس گفت نوشیدنی خوردن ‫باعث آسیب به کبد پسرت شده.
‫الان همینو گفتم.
‫اما تا وقتی از بیمارستان نیومدیم بیرون
‫هاوس چیزی نگفت.
‫برای چی اومدی بیرون؟
‫شاید پسرت به تو رفته.
‫تشنج و حساسیت ‫به ارتباطات احساسی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب. کافیه.
‫آتلانتیک سیتی هستیم ‫و وقتم هنوز تموم نشده.
‫یه هتل کافه دار پیدا می‌کنیم.
‫فشار خونش داره میاد پایین.
‫اکسیژنش به ۷۰ رسیده.
‫سه دهم میلی‌گرم اپی‌نفرین تزریق می‌کنم.
‫می‌خوای چیکار کنی، ‫سریع‌تر خونریزی کنه؟
‫نبضش رو بگیر.
‫از کبدش نیست.
‫قلبشـه.
‫می‌دونم که سرآشپزتون فرانسویه
‫ولی مطمئنم می‌تونه درست کنه.
‫یه نون ۳۰ سانتی می‌خواید،
‫وقت جبرانه، کلاریس.
‫بازی هنوز به راهه.
‫فکر می‌کردم جواب ‫مسمومیت به جیوه بود.
‫دیگه چه سوال‌هایی واست اهمیت داره؟
‫اگه هر دوتون روز آخر زندگی‌تون بود،
‫تو دنبال آخرین وعده غذاییت بودی ‫و هاوس دنبال آخرین جوابِ سوالش.
‫نه، میشه مواد غذایی ساندویچ رو بفرستید اتاق
‫و خودم درست می‌کنم.
‫ده سال گذشته، ‫چقدر هوشیاری داشتی؟
‫نمی‌دونم، می‌دونم فرداش نبود.
‫می‌دونستم
‫صدای تو رو شناختم.
‫چقدر میومدی اتاقم؟
‫نه، داری سوالت رو هدر میدی.
‫من یه سوال بهتر دارم.
‫چرا دفترچه نسخهٔ منو دزدیدی؟
‫خدای من، راست میگی. ‫من معتادم.
‫ممنون که چشم‌هام رو باز کردی.
‫نه، منظورم اینه چرا دفترچه نسخهٔ من؟
‫دفترچه نسخه فورمن، کمرون ‫و چیس هم دم دست بود.
‫ولی رابطه‌شون با تو ناخواسته‌ست، ‫کارمندت هستن.
‫رابطهٔ من با تو از روی انتخابـه
‫و هر رابطه‌ای که با انتخاب باشه
‫باید شخصا بسنجی تا کجا می‌تونی ‫فشار بیاری قبل این‌که به‌هم بخوره.
‫راحته.
‫خودت سوال می‌پرسی، جواب میدی ‫و خوراکی خوشمزه درست می‌کنی.
‫بریم کافه
‫و یه روز دوستی ما از هم می‌پاشه
‫و این نظریه‌ات رو بهت اثبات می‌کنم ‫که روابط مشروط هستن
‫و تو به ارتباط انسانی نیاز نداری ‫و لایقش نیستی،
‫یا هر چی که توی مغز اسرار آمیزت می‌گذره.
‫ببخشید، اگه می‌دونستم ‫قراره انقدر رو مخ باشه،
‫دفترچه نسخه دکتر کمرون
‫و ماشین دکتر فورمن رو می‌دزدیدم.
‫حداقل اون مالیخولای غم انگیزم رو درک می‌کنه.
‫خانه گلایهٔ هاوس، ‫غر و شکایتـتون رو بیان.
‫فشار خون بیمار یه دفعه پایین اومد.
‫اکو بگیرید.
‫احتمال نداره جیوه به
‫نبود.
‫آزمایش جیوه منفی بود.
‫اکو بگیر.
‫اشتباه کردم. ‫پسرت هنوز داره می‌میره.
‫باید همه فامیل‌هات رو بررسی کنم. ‫دوباره.
‫و این دفعه، بیماری‌شون رو بی‌خیال شو ‫و بگو چطوری مردن.
‫و وقت نداریم نوبتی بازی کنیم.
‫جواب سوال‌هام رو بهم بده ‫و آخر سر یه جواب تپل بهت میدم.
‫هر چی می‌خوای می‌تونی بپرسی.
‫حریم شخصیـم رو نابود کن، شرفم رو.
‫مامان‌بزرگت؟
‫گرمازدگی، ‫پیک‌نیک چهارم جولای بود.
‫اون زن ۹۲ سالش بود.
‫از کارکنای آشپزخونه، کسی یادش میاد
‫یه ساندویچ فروشی ‫تو خیابون سنت جیمز بود؟
‫خواهر زنت که دیابت داشت.
‫تا جایی که خبر داری، هنوز زنده‌ست؟
‫نه. موقعی که داشت ‫از ورزشگاه بعد بازی فیلیز برمی‌گشت
‫توی تصادف زنجیره‌ای کشته شد.
‫مطمئنم نوشیدنی زیاد خورده بود.
‫- فیلیز اون بازی رو باخت. ‫- بابات؟
‫کهولت سن. ‫قلبش بالاخره از کار افتاد.
‫زن بابات؟
‫سگش که بی اختیاری ادرار داشت رو برده بود قدم بزنه ‫که ماشین بهش زد و طرف فرار کرد.
‫سلام، پیک دارید؟
‫بذارید اینطوری بگم،
‫اگه با پیک بیارید، ‫صد دلار انعام میدم.
‫عالیه.
‫- موفق شدم. ‫- بالاخره شب به وفق من پیش میره.
‫ویلسون، یه نوشابه بده.
‫بریم یه جا صحبت کنیم؟
‫هاوس آدم بیشعوریه.
‫ولی واضحه به مسکن نیاز داره،
‫و این‌که یه آدم چقدر می‌تونه ‫درد احساس کنه
‫نباید تصمیمش با دولت باشه.
‫فکر می‎کنی من یه ماموری اداری با نشانم
‫که دارم یه قانون مستبدانه رو پیگیری می‌کنم.
‫آره، درسته.
‫پس میگی باید بهش اعتماد کنم. ‫آره؟
‫- صلاحیت نداری تا... ‫- مطمئنم تو هم بهش اعتماد نداری.
‫من ۲۰ سال پلیس بودم.
‫و یه روز نشده
‫که یه نفر نخواد ‫داستان خودخواهانه‌اش رو به من بقبولونه.
‫اگه شغل منو داشتی، درک می‌کردی.
‫همه دروغ میگن.
‫فکر کنم فامیل‌هات تموم شد.
‫خب، نوبت منه.
‫چرا دکتر شدی؟
‫سوال بزرگت اینه؟
‫مجوز تمام و عیار دادم تا تحقیرم کنی
‫و اونوقت نهایت سوالت اینه.
‫خب، باشه، ‫بیا دربارهٔ شگفتی‌های بدن انسان صحبت کنیم.
‫نه، نه، نه. ‫تو آدم کنجکاوی هستی.
‫دوست داری ته‌وتوی مسائل رو در بیاری، ‫چرا وارد حیطه تحقیقات نشدی؟
‫چرا با مردم کار می‌کنی وقتی
‫مشخصه از آدم‌ها بدت میاد؟
‫عشق به والدین.
‫دنبال عشق و توجه مامانم
‫و فکر می‌کرد بن کیسی بهترین... ‫[ شخصیت سریال پزشکی ]
‫خیلی‌خب، باشه. فکر می‌کنی ‫دیگه سوال‌هات از من تموم شده؟
‫بهم سخت بگیر.
‫وقتی ۱۴ ساله‌ام بود،
‫بابام توی ژاپن خدمت می‌کرد.
‫با یه پسره از مدرسه‌مون رفتم سنگ نوردی.
‫افتاد و مصدوم شد ‫و مجبور شدم ببرمش بیمارستان.
‫ورودی بیمارستان رو اشتباه رفتیم
‫و توی راهرو از کنار یه نفر رد شدیم.
‫طرف مستخدم بود.
‫دوستم دچار عفونت شده بود
‫و دکترها نمی‌دونستن چیکار کنن.
‫برای همین
‫مستخدم رو آوردن.
‫طرف دکتر بود.
‫و بوراکو. ‫[ گروهی از مردمان مطرود و رانده‌شده در کشور ژاپن ]
‫یکی از قشرهای فقیر ژاپن.
‫اجدادش سلاخی شده بودن، ‫گورکن بودن.
‫و این طرف،
‫می‌دونست که کارکن‌های بیمارستان ‫قبولش نمی‌کنن، حتی تلاش هم نمی‌کرد.
‫خوب لباس نمی‎پوشید، ‫وانمود نمی‌کرد از اون‌هاست.
‫مردم اون اطراف،
‫فکر نمی‌کردن مرهمشون دست اون باشه،
‫جز وقتی که بهش احتیاج داشتن.
‫چون اون درست می‌گفت.
‫که یعنی چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫و مجبور بودن بهش گوش بدن.
‫ممنون.
‫بیست میلی‌گرم دیازپام تزریق کن.
‫ضربان قلبش غیر عادیه ‫و داره بالا میره.
‫- ضربانش روی دویسته. ‫- الانه تموم کنه.
‫به دیازپام حساسیت نشون داده؟
‫بهتره امیدوار باشیم همین باشه.
‫یا حساسیته ‫یا قلبش از کار افتاده.
‫شب آتیش‌سوزی چه اتفاقی افتاد؟
‫آره. مطمئنم سوال پر از اضطراب و احساساتیه.
‫باهاش کنار بیا.
‫زنم قرص خواب خورد و رفت بخوابه.
‫شب کریسمس بود.
‫به کایل اجازه دادم ‫توی شومینه ذرت بو داده درست کنه.
‫به نحوی یه چوب آتیش ‫رو روی زمین انداخت.
‫کاغذ آتیش گرفت.
‫خیلی سریع پخش شد.
‫کایل رو بردم بیرون و
‫وقتی برگشتم تا
‫مایه سرافندگی هستی.
‫جوری رفتار می‌کنی ‫انگار به کسی نیاز نداری
‫واسه اون اتفاق ‫پسرت رو مقصر می‌دونی.
‫اون رو مقصر نمی‌دونم. ‫اون ۱۲ ساله‌اش بود.
‫آدم واسه یه اتفاق ‫یه بچه رو مقصر نمی‌دونه.
‫پس اینجا چیکار می‌کنیم؟ ‫چرا پیش اون نیستی؟
‫چون اهمیت نداره.
‫نتونستم امنیت خانواده‌ام رو حفظ کنم.
‫نتونستم جلوی آتیش رو بگیرم، ‫نتونستم زنم رو نجات بدم،
‫حالا می‌خوای بشینم و این‌که نمی‌تونم ‫پسرم رو نجات بدم تماشا کنم.
‫خیلی ممنون که منو بهوش آوردین.
‫پسرت چطوری چوب رو بیرون آورد؟
‫خدای من
‫سینی ذرت بو داده رو انداخت.
‫غر میزد خیلی سنگینه، ‫باید به حرفش گوش می‌دادم.
‫و تصادف با ماشین، ‫که سگ کارخرابش رو برده بود قدم بزنه.
‫همون شب اتفاق افتاد؟
‫فکر کنم، آره، چرا؟
‫تصادف بعد از باخت تیم فیلیز.
‫بازی شب بود؟
‫سندرم مِرف.
‫بیماری ارثیه.
‫وسایل از دستت میفته، ضعف ماهیچه، ‫ضعف در دیدِ شب.
‫آدم رو نامتعادل، سانحه پذیر، بی دقت می‌کنه.
‫از دی‌ان‌ای میتوکندری انتقال پیدا می‌کنه
‫پس از مادر به ارث میرسه.
‫خانواده زنت معتاد به نوشیدنی نبودن، ‫مریض بودن.
‫اگه اینطوریه نباید ‫روی کبدش تاثیر می‌ذاشت.
‫بچه‌ات معتاد به نوشیدنیه.
‫فکر می‌کنه که مامانشو کشته
‫و باباش رو به سبزی تبدیل کرده.
‫منم جاش بودم نوشیدنی می‌خوردم.
‫فورمن.
‫دی‌ان‌ای‌ـش رو واسه سندرم مِرف آزمایش کن.
‫- قرار نیست.. یه فکری.
‫نظرت چیه تا وقتی نتیجه نیومده ‫فرض نکنیم که منفیه؟
‫هاوس، اون بچه ‫بیماری ماهیچه قلب شدید داره.
‫معتاد به نوشیدنیه، ‫شانس پیوند نداره.
‫پس آره، شاید دلیل بیماریش رو فهمیده باشی، ‫آفرین، اما
‫در هر صورت می‌میره.
‫می‌خوام قلبم رو به کایل بدم.
‫این بیماری، هر چی که هست، ‫گفتی از مادرش بهش رسیده.
‫قلب من سالمه.
‫و ممکنه تا آخر عمرت سالم باشه.
‫آره، حالا انگار باهاش چیکار می‌کنه.
‫خب، یه بار بهوشش آوردی،
‫شاید بعدا یه نفر یه درمان پیدا کنه.
‫هر دومون پیشرفت‌هایی رو به چشم دیدیم ‫که هیچ‌کس انتظارش رو نداشته.
‫سندرم مِرف رو میشه با دارو کنترل کرد، ‫اما قابل درمان نیست.
‫حتی اگه قلبت رو پیوند بزنیم، ‫تضمینی برای درمانش نیست.
‫اون بچهٔ منه.
‫نه!
‫واقعا انتظار جواب دیگه‌ای داشتی؟
‫قبلا هم وقتی بیمار رو به موت بوده ‫ترتیب عمل پیوند رو دادیم.
‫جز این‌که اون رو به موت نیست، ‫میگه: «منو بکشید و قلبم رو در بیارید.»
‫عقلتو از دست دادی؟
‫باشه. ‫به یه راه دیگه فکر می‌کنم.
‫متاسفم.
‫ویلسون، برو بیرون.
‫نه.
‫به قدر کافی برای من ‫به پلیس‌ها دروغ گفتی.
‫شاید نمی‌خوام فشار بیارم ‫تا از هم بپاشه.
‫قرص ساده‌ترین راهه.
‫دار، کم‌ترین احتمال ‫آسیب دیدن به قلب رو داره.
‫با درد مشکلی ندارم.
‫خفگی بهتر از شکستگی گردنه،
‫که یعنی کند پیش میره.
‫اگه الان راه بیفتیم ‫و سرعت مجاز رو زیر پا بذاریم
‫نمی‌تونم ببینمش، نه؟
‫نه.
‫بهش بگو
‫نمی‌دونم بهش چی بگم.
‫فکر می‌کنم نوبت منه سوال بپرسم، نه؟
‫فکر نکنم.
‫چون درباره سرعت غیر قانونی ازم پرسیدی.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫اگه می‌تونستی یه حرف از بابات بشنوی، ‫چی بود؟
‫بهت کمک نمی‌کنه.
‫امتحان کن.
‫می‌خوام بگه،
‫«حق با تو بود.
‫کار درست رو انجام دادی.»
‫آره. کمک نمی‌کنه.
‫بهونه‌مون ردیف شد.
‫فهمیدم.
‫یه بطری آسپیرین ‫کنار جنازه‌اش پیدا کردن.
‫از شانس خوب سردرد داشت، ‫و صدمات جابه‌جایی رو کاهش داد.
‫شانس آوردیم.
‫امکان نداره همه‌اش همین باشه.
‫خب، قلبش به تو رسید.
‫چند تا از اعضای بدنش رو می‌خواستی؟
‫منظورم اینه بابام ‫باید یه چیزی گفته باشه.
‫امکان نداره فقط
‫حتما یه پیام داده بهم بگی.
‫گفت حق با تو بود.
‫کار درست رو انجام دادی.
‫در مورد چی حق با من بود؟
‫یعنی چی؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫بابای توئه.
‫می‌دونی چه چیزِ این پرونده واسم جالب بود؟
‫بهت ثابت شد که آدم‌ها ‫می‌تونن بی‌قید و شرط عشق بورزن
‫و می‌تونی به خودت بگی حقیقت نداره،
‫ولی دستِ آخر ‫از یه هتل توی آتلانتیک سیتی سر در آوردی
‫و از یکی می‎خوای قلبت رو بیرون بیاره؟
‫ساندویچ هوگی.
‫فکر می‌کردی این بابا ‫از نظر احساسی گیج شده،
‫و ساندویچ هوگی پوششی
‫برای پنهان کردن احساسات واقعیش ‫نسبت به پسرش بود.
‫درسته.
‫می‌دونستی وقتی بیمارستان نبودیم ‫تریتر با تیمـت صحبت کرده؟
‫آره.
‫و با این‌حال دست به هر کاری زدی
‫تا اون پوشش رو با خردل و سوسیس بهش بدی.
‫کدومشون بهت گفتن؟
‫همه‌شون.
‫که یعنی هیچ‌کدومشون ‫چیزی نگفتن که نگران باشم.
‫برگردیم سر ساندویچ هوگی.
‫فکر می‌کنی که اعتیاد من از کنترل خارج شده.
‫نیاز تو به نیازمند بودن انقدر قویه ‫که به آدم‌ها هر چی بخوای میدی،
‫چیزی که نیاز دارن، ‫چیزی که فکر می‌کنن نیاز دارن.
‫فکر نمی‌کنم حمایت من ‫باید مسئله‌ای باشه که بخوای غر بزنی.
‫بله، دکتر جیمز ویلسون هستم،
‫شماره حساب ۸۳۵۶۸۷.
‫عابر بانک میگه توی حسابم هیچ
‫یعنی چی محدود شده؟
‫خیلی‌خب، باشه، ممنون.
‫حساب‌های بانکیـم ‫به‌خاطر تحقیقات پلیس مسدود شده.
‫نمی‌تونن تا ابد پولت رو نگه دارن.
‫نه، می‌تونن نگه دارن تا زمانی که قبول ‫به همکاری کنم تو رو ده سال بفرستن زندان.
‫شام به حساب تو.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »