‫قلقلکت می‌دم!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫عه، بازم برام بریز.
‫- سه تا خوردی تا الان. ‫- که چی؟ مجانیه دیگه.
‫من یه جشن تولد دارم. ‫خودت بریز.
‫تعجبی نداره که کسی بهش ‫انعام نمیده.
‫خیلی‌خب.
‫کی حاضره شعر تولد رالفی ‫رو با هم بخونیم؟
‫♪ بخونیم و بگردیم ‫و بچرخیم و سُر بخوریم ♪
‫♪ نوبت رالفی‌ـه ♪
‫♪ می‌رقصیم، کیک می‌خوریم ‫و شعر می‌خونیم ♪
‫- ♪ نوبت رالفی‌ـه ♪ ‫- تو خوبی رفیق؟
‫خوبی؟
‫خیلی‌خب. بیا ببرمت اون پشت.
‫چیزی نیست بچه‌ها. ببخشید.
‫- نبض داره. ‫- جک؟ جک؟
‫- برید عقب لطفا. ‫- برادرمه.
‫- جک، پاشو! ‫- به پدر و مادرتون زنگ بزنین.
‫بگین بیان بیمارستان پرینستون پلینزبرو.
‫پدر و مادرمون مُردن. ‫فقط اونو داریم.
‫من پارک غیرمجاز نکرده بودم. ‫اینجا زندگی می‌کنم.
‫نامه عاشقانه. ‫از طرف کاراگاه تریتر.
‫حمله قلبی.
‫کاتتریزاسیونش پاک بود، ‫و اکوش هیچ ناهنجاری ساختاری‌ای نشون نمیده.
‫خستگی، تعریق شبانه و کاهش وزن ‫قبل از حمله قلبی اتفاق افتادن.
‫بچه هجده ساله یهو یتیم ‫و پدر دو تا بچه شده.
‫سریال «گروه پنج نفره». ‫قوی بود واقعا.
‫تو دوران خودش مثل «او. سی.» بود.
‫استرس همه‌چی رو توضیح میده ‫به جز خارش پا.
‫بیماری پای ورزشکاران توضیحش میده.
‫گارسون‌ها روزی دوازده ساعت ‫با کتونی قدیمی کار می‌کنن.
‫فکر خوبیه. نادیده گرفتن نشونه‌ها ‫کارمون رو راحت می‌کنه.
‫نشونه رو نادیده نگرفتم. ‫دارم توجیه‌اش می‌کنم.
‫بچه با وجود مصرف داروی ضد تهوع ‫خیلی وقته استفراغ داره.
‫استفراغ مداوم می‌تونه نشونه‌ی...
‫افزایش فشار درون‌جمجمه‌ای، تومور...
‫حتما. مشکل قلبی قطعا بخاطر مغزه.
‫خداروشکر که یه متخصص اعصاب اینجا داریم.
‫درسته. مشکل پاهاشه. ‫ای کاش من پاپزشک بودم.
‫احتمالا یه ویروس روده‌ای از یکی از ‫اون بچه‌های بی‌آروم و قرار گرفته.
‫استفراغ مکرر باعث ‫عدم تعادل الکترولیت میشه
‫که منجر میشه به آریتمی قلب، ‫که منجر میشه به حمله قلبی.
‫- و خارش پا. ‫- نُچ.
‫- همین؟ نچ؟ ‫- همینم که گفتم زیادیه.
‫- این که بازی نیست هاوس. ‫- نه، نیست. ولی می‌تونه باشه.
‫- چی داری می‌نویسی؟ ‫- هیچی.
‫اگه بیماری رو تشخیص دادی، ‫چرا...
‫چطور می‌خواین شنا رو یاد بگیرین
‫اگه تیوب‌هاتون رو نگیرم ‫و نندازمتون توی دریای پر از کوسه؟
‫نمی‌تونی بعد از یه مرور سی‌ثانیه‌ایِ ‫پرونده‌اش مشکلش رو بفهمی.
‫ظاهرا، تو نمی‌تونی. ‫بازی هم که بدون مقررات نمیشه.
‫تگ کردن بلافاصله با یار نداریم، ‫گاز گرفتن نداریم. هر کدومتون یه آزمایش دارین.
‫تا ناهار هم وقت دارین. ‫اگه حق با من باشه، هنوز زنده‌ست تا اون موقع.
‫اگه اشتباه کرده باشم، ‫بازی خیلی بی‌رحمانه‌ای میشه.
‫[بازی یه خارش پاست.]
‫دیر کردی.
‫پول این زمانی که دیر کردی ‫هم حساب می‌کنم.
‫تریتر ماشینم رو برد پارکینگ.
‫اموالم رو مسدود کرده. ‫رسما اعلان جنگ کرده.
‫تو مظنون تحقیقات یه پرونده مواد مخدری.
‫با مظنون و فعالیت‌هاش ارتباط داری.
‫من نوکر شیطانی پابلو اسکوبار نیستم ‫و الانم با قایق موتوری تو راه میامی نیستم.
‫یه پزشکم که ویکودین برای یه بیمار ‫که درد داشته تجویز کرده.
‫این گزارش پلیس که برام فکس کردی ‫گفته توی آپارتمانش 600 تا قرص پیدا کردن.
‫تو اینا رو تجویز کردی؟
‫اون درد مزمن داره. ‫این قضیه مشخصاً سوءاستفاده از قدرته.
‫بالاخره آره یا نه؟
‫بیمارها طی سالها تحمل دارویی پیدا می‌کنن.
‫یه انگیزه معرکه براش که اون نسخه رو جعل کنه.
‫هنوز جوابی نگرفتم.
‫- مگه داریم نمایش بازی می‌کنیم؟ ‫- آره.
‫تو هم خیلی توش ضعیفی.
‫که خیلی مایه تأسفه چون ‫داری تظاهر می‌کنی که خودتی.
‫من باید برم دادگاه.
‫مایکل بهم گفت می‌تونی کمکم کنی ‫ماشینم رو پس بگیرم.
‫آره، وکلای طلاق معمولا ‫زیر و بم پرونده‌های مواد مخدر رو می‌دونن.
‫ماشینت رو می‌خوای؟
‫باید چیزی که پلیس می‌خواد ‫رو بهش بدی.
‫مرسی. آدم‌ها معمولا تو این مواقع ‫حس درموندگی می‌کنن.
‫دکتر هاوس احتمالا میره زندان.
‫اگه به دروغ گفتن براش ادامه بدی، ‫تو هم باهاش میری.
‫هاوس تو این صفحه بود وقتی اون نگاه رو اعصابِ ‫«من چه نابغه‌ایم» تو چشماش معلوم شد.
‫- چی توشه؟ ‫- سوابق بیمار.
‫18 سالشه. احتمالا نوشیدنی می‌خوره، ‫سیگار می‌کشه و مواد می‌زنه.
‫چقدر درست گفتم؟
‫وقتی پدر و مادرش مردن ‫مواد و سیگار رو گذاشته کنار.
‫هاوس ایده ویروس من رو مسخره نکرد. ‫فقط گفت اشتباهه.
‫پس نمی‌خواسته دلیل بیاره.
‫پس حتما ایده‌ام نزدیک بوده.
‫بنظرم باکتریاییه.
‫کشت خون می‌گیرم.
‫منم ام‌آرآی می‌گیرم.
‫اگه تومور بود، فشار درون‌جمجمه‌ای
‫باعث میشد مغزش تا قبل از ناهار ‫دچار فتق بشه.
‫تست استرس هم همینه.
‫- برای همین بیخیالش میشم. ‫- جاش چیکار می‌کنی؟
‫نمیگم.
‫جدی؟ تو هم داری ‫باهاش بازی می‌کنی؟
‫همه‌مون داریم بازیش رو می‌کنیم. ‫حداقل لذت ببریم.
‫کس دیگه‌ای سرکار مریض بود؟
‫من قبل از اون دل‌درد داشتم.
‫تقصیر تو نیست ویل. ‫کارت رو بکن.
‫داداشم تو بیمارستانه.
‫خانم کالیر اگه تکلیفم رو ننویسم ‫هم اهمیت نمیده.
‫داداشت اهمیت میده که ‫تکلیفت رو تموم کنی.
‫میشه من دوست خیالیت باشم؟
‫ایشون دکتره.
‫پاهات چطورن؟ هنوز می‌خارن؟
‫- مگه مهمه؟ ‫- نمی‌دونم. هست؟
‫چجور موادی دوست داری؟
‫مجبور نیستی الان براش بگی.
‫نه، اشکالی نداره.
‫من ازشون چیزی رو مخفی نمی‌کنم.
‫می‌دونن قبل از مرگ والدینمون ‫من مواد مصرف می‌کردم.
‫هوشمندانه‌ست. گذشته رو اقرار می‌کنی ‫و حال رو انکار.
‫من پاکم.
‫دو تا بچه دارم بزرگ می‌کنم. ‫خیلی بی‌مسئولیتی میشد اگه پاک نبودم، مگه نه؟
‫ولی درد دل کردن با یه بچه ‫هشت ساله هیچ اشکالی نداره.
‫اگه من باهاشون روراست باشم، ‫اونا هم باهام روراستن.
‫آره. تسلیم شدن توی بوکس ‫استراتژی خوبیه.
‫بچه‌ها دروغ نمیگن چون بهت اعتماد ندارن.
‫دروغ میگن چون می‌خوان یه چیزی ‫رو قایم کنن.
‫نگاش کن.
‫اینجا نشسته، هیچ کاری هم نمی‌کنه، ‫ولی باز داره دروغ میگه.
‫ما به جک دروغ نمیگیم.
‫- امتحان دیکته‌‌ای که افتادی و یادت رفت... ‫- نه.
‫- امتحان ریاضی؟ ‫- نه.
‫دعوایی که با بغل‌دستیت کردی؟
‫اون بغل‌دستیم نیست.
‫اون یکی هم احتمالا رفیق‌بازی می‌کنه.
‫- نه‌خیر. ‫- هنوز.
‫ولی وقتی شروع کنی دربارش دروغ میگی.
‫- سردتر. ‫- من بازی نمی‌کنم.
‫اصلا تکون نخور جک. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫چقدر مواد کشیدی؟
‫- اونم باید اینجا باشه؟ ‫- نه. بهش محل نده.
‫- بخاطر ریه‌هاش نیست. ‫- منم نگفتم هست.
‫سیگار چی؟ چطور ترک کردی؟
‫آدامس؟ پچ پوستی؟ هیپنوتیزم؟
‫از دو پاکت در روز رسیده ‫به هیچی، اونم یهویی.
‫یا می‌تونیم با همدیگه حرفای الکی بزنیم.
‫هنوز با اون پرستار بخش پا دوستی؟
‫بنظر من برات مناسب نیست.
‫یکی رو نیاز داری که مستقل، ‫حسابگر و جاه‌طلب باشه.
‫خودت رو نیاز داری با دامن.
‫جک، ازت سوال پرسید.
‫من ترک نکردم. ‫فقط یه جورایی علاقه‌ام رو بهش از دست دادم.
‫جالبه. بنظر از اوناییه ‫که دکترا بهش میگن نشونه.
‫هنوز استفراغ داره، حمله قلبی داشته ‫و پاهاش می‌خاره.
‫- مشکل ریه‌هاش نیست. ‫- منم نگفتم هست.
‫سردِ سرد.
‫دارم ارگونووین تزریق می‌کنم ‫که ببینم حمله قلبیت
‫بخاطر اسپاسم توی رگ‌های اطراف ‫قلبت بوده یا نه.
‫اگه حس غیرعادی‌ای پیدا کردی بهم بگو.
‫اگه مشکل تو قلبمه ‫چرا اون یکی دکتر مغزم رو چک کرد؟
‫آره. چرا اون دکتره ‫مغزش رو بررسی کرد؟
‫فقط می‌خوایم تا جای ممکن ‫احتمالات رو کاهش بدیم.
‫پس چون فکر می‌کنی ‫یه اسپاسم باعث حمله قلبیش شده
‫می‌خوای یه اسپاسم دیگه القا کنی؟
‫تو اجازه‌ش رو دادی؟
‫همه‌چی تحت کنترله.
‫این آزمایش معلوم می‌کنه که کدوم سرخرگ‌ها ‫تحت تأثیر قرار گرفتن که بتونیم درستشون کنیم.
‫داروهات انگار کار خاصی نمی‌کنن.
‫پس یا اشتباه می‌کنی،
‫یا سیستم بدنش اونقدر تحریک نشده ‫که چیزی رو معلوم کنه.
‫می‌خوای برگردی خونه دیگه، نه؟
‫احتمالا الانم کارای خونه ‫و قبض‌هات عقب افتاده.
‫بنظرت چند روز منتظر می‌مونن ‫و بعدش یکی رو جات استخدام می‌کنن؟
‫ضربان قلب بالا رفته. همین.
‫اگه مریض باشم که نمی‌تونن اخراجم کنن.
‫درسته. اصلا جانشین نداری.
‫دیگه کی رو می‌تونن پیدا کنن ‫که صلاحیت رقصیدن با یه موش رو داشته باشه؟
‫اصلا چطور می‌خوای خرج خانواده‌ات رو بدی؟
‫وقتی لباسای بچه‌ها به تنشون کوچیک بشه چی؟ ‫وقتی مریض بشن چی؟
‫هنوز اسپاسمی در کار نیست.
‫اونا بچه‌ها رو ازت می‌گیرن جک.
‫شاید بهتره همین الان بیارمشون اینجا ‫که بتونی باهاشون خدافظی کنی.
‫نمی‌فهمی قلبش خوبه؟ ‫داری شکنجه‌ش میدی!
‫تو چه جور دکتری هستی آخه؟
‫عالیه. خیلی ممنون. خدافظ.
‫- الان رسیدی؟ ‫- اتوبوس خیلی بده.
‫- ماشینت کجاست؟ ‫- گروگانه.
‫تریتر می‌خواد علیه هاوس شهادت بدم.
‫این کارو که نمی‌کنی.
‫سوال بود یا دستور؟
‫هر جور محکومیتی به قیمت ‫پروانه هاوس تموم میشه...
‫که به بیمارستان ضربه می‌زنه. ‫آروم باش.
‫من با نیروی کار عزیزت کاری ندارم.
‫به وکیلم گفتم به تریتر بگه ‫بره به درک. مارکو!
‫چرا نسخه‌هام دارن برگشت می‌خورن؟
‫شرمنده دکتر ویلسون. ‫می‌خواستم بهتون زنگ بزنم. گوشی‌تون کجاست؟
‫تو ماشینم. ولی بیمارها...
‫اینجان و داروهاشون رو لازم دارن.
‫شرمنده. نمی‌تونم. ‫شماره جواز تجویز داروتون تعلیق شده.
‫چرا انقدر ناراحتین؟
‫هنوز احتمالش هست که چیس ‫درست گفته باشه.
‫هیجان و تعلیقش دو ثانیه دووم داشت.
‫کشت خون وجود باکتری رو منفی کرده.
‫ولی هپاتیت آ مثبت شده؟
‫یعنی کی اون آزمایش دیگه ‫رو سفارش داده؟
‫حتما کسی بوده که می‌دونسته ‫استفراغ مداوم،
‫بی‌رغبتی ناگهانی به نیکوتین ‫و خارش پا چه وجه مشترکی دارن.
‫هپاتیت آ حمله قلبی رو توجیه نمی‌کنه.
‫نه، ولی همونطور که چیس ‫اشاره استادانه‌ای بهش داشت، استفراغ توجیه می‌کنه.
‫هپاتیت آ هم استفراغ رو توجیه می‌کنه.
‫اگه جای بازی، این زندگی واقعی بود...
‫اداره مبارزه با مواد مخدر ‫الان جواز تجویزم رو باطل کرد.
‫خب، پس کی می‌خواد ویکودین ‫من رو تجویز کنه؟
‫بله، خب، برای همین اینجام.
‫این برای تو فاجعه‌ست.
‫آروم باش.
‫تریتر فقط داره دست و پا می‌زنه. ‫هیچ مدرک واقعی‌ای نداره.
‫می‌خواد با فشار بهت ازت حرف بکشه.
‫ولی نمی‌ذارم بیمارهام رو ‫تحت فشار بذاره.
‫چیزی‌شون نمیشه. بیشتر داروهای سرطانت ‫هم که کلا به درد نمی‌خورن.
‫می‌خوام تا وقتی قضیه حل بشه ‫از گروهت برای...
‫تجویزهام استفاده کنم.
‫الان دیگه دراماتیک بودن قضیه گرفته شد.
‫برید به بچه ایمونوگلوبولین وریدی بزنید، ‫درمانش کنید و بیرونش کنید.
‫نوشته هپاتیت آ؟
‫«چیس، آزمایش خون برای باکتری.
‫فورمن، ام‌آرآی، لجبازتر از اونه ‫که ریه‌ها رو چک کنه.
‫کمرون، کور خوندی. اسپاسم نیست.»
‫«ولی پرنسس نشست و نشست و نشست،
‫و تظاهر می‌کرد که گوش نمیده.»
‫تظاهر می‌کرد که داره توی دفتر ‫گل‌دارش می‌نویسه.
‫تظاهر می‌کرد که داستان‌هایی رو دوست نداره که ‫توش بچه‌های هشت‌ساله دنیا رو نجات میدن.
‫من یازده سالمه.
‫برای همینم دیگه نمی‌تونی دنیا رو نجات بدی.
‫- من هشت سالمه! ‫- آره.
‫همه دلمون به تو گرمه.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫خبر خوب. ‫می‌تونیم ایمونوگلوبولین رو قطع کنیم.
‫هپاتیت آ از بدنت خارج شده. ‫تا فردا می‌تونی بری.
‫بنظرتون چجوری مبتلا شده بودم؟
‫خب، ممکنه غذای آلوده بوده باشه.
‫ممکنه شستن دستشویی‌های ‫سرکار بوده باشه.
‫یا ممکنه...
‫نترس. همه‌چی رو شنیدن.
‫آنیلینگوس هم یه راه شایعشه.
‫به کسایی که باهاشون بودی ‫باید بگی
‫که یه چکاپ بکنن.
‫نترس. انقدر سرم گرم این بچه‌ها ‫بوده که وقت غارگردی نداشتم.
‫چندش.
‫- فکر کنم. ‫- دستت درد می‌کنه؟
‫دستم خوبه داداش.
‫- پس چرا داره خون میاد؟ ‫- خون نمیاد...
‫دستت رو ببر بالای سرت.
‫گوشت... و دماغت...
‫پروترومبین و پی‌تی‌تیِ بالا توی پنل خون جک ‫اختلال انعقاد خون رو تأیید میکنه.
‫پس هپاتیت آ رو درمان می‌کنیم، ‫یه چیز دیگه می‌زنه بیرون.
‫جالبه.
‫چه عفونت‌هایی باعث انعقاد درون‌رگی منتشر میشن؟
‫خوبی؟
‫فوتبال فانتزی بازی کردم شونه‌ام آسیب دید.
‫میگین چه چیزایی منجر به ‫انعقاد درون‌رگی منتشر میشن
‫یا بچه رو برگردونیم به زندگی مصیبت‌بارش؟
‫- مصیبت‌بار نیست. ‫- صحیح.
‫هیجان‌زده‌ست که پدر و مادرش مردن ‫و زندگیش هم رو به پایانه.
‫رستوران احتمالا پره از اشریشیا کلی، ‫ایکنلا و استرپتوکوک.
‫بچه‌ها بین دستشویی و جشن ‫دستاشون رو نمی‌شورن و...
‫یا اینکه یه سم غذاییه. ‫جک هر روز تو اون مستراح غذا می‌خوره.
‫بعد فقط جک مریض شده؟
‫این بچه تتو داره، پیرسینگ داره،
‫و احتمالا یکی که هپاتیت آ رو ‫بهش منتقل کرده.
‫ممکنه بهش سیفلیس یا سوزاک هم داده باشه.
‫- یکی‌تون رو لازم دارم. ‫- کمرون رو ببر.
‫ایده‌ات هم که احمقانه‌ بود.
‫چیس، می‌خوام برگردی به اون مستراح ‫و استفراغ یارو رو گیر بیاری.
‫فورمن، یه نمونه نخاعی بگیر و بگو کمرون هم ‫اون نظریه‌ش رو بررسی کنه.
‫چرا ازش آزمایش نگیرم خب؟
‫بیا جلوی این یارو دربارش حرف نزنیم.
‫با اون مقدار استفراغی که کرده،
‫الان سموم به اندازه‌ای تو بدنش نمونده ‫که تو خونش معلوم بشه.
‫و از اونجایی که اینجا تو توالت بالا آورده ‫و نه روی کسی،
‫اون رستوران تنها منبعمون برای ‫کسب استفراغه.
‫و جلوی فورمن نمی‌تونستی اینو بگی؟
‫نه، اینو نمی‌تونستم جلوی فورمن بگم. ‫نسخه می‌خوام.
‫کاراگاه تریتر از نسخه‌هایی که قبلا نوشتم خبر داره.
‫دقیقا. برای همینم اگه الان ننویسی ‫مشکوک میشه.
‫کسی گول این حرفت رو هم می‌خوره؟
‫نسخه رو بنویس.
‫نه.
‫یه نسخه قرار نیست...
‫جفتمون می‌دونیم که فقط ‫به یکی ختم نمیشه.
‫ترجیح میدم کارم رو از دست بدم ‫تا پروانه‌ام رو.
‫دنیل سیلورز، سرطان پروستات. ‫برای دو هفته فیلگراستیم لازم داره.
‫آندریا داناوان، سرطان سینه.
‫فقط یه نسخه دوباره ‫برای مجسترول می‌خواد.
‫- نمی‌نویسی. ‫- می‌خوای بنویسم؟
‫خب، با تلفن هم می‌تونی بگی. ‫ولی در نهایت، آره،
‫احتمالا یکی یه نسخه کتبی می‌خواد.
‫- این بیمارها رو که ندیدم. ‫- من دیدم.
‫- تشخیص و همه کاراشون رو انجام دادم. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم. نمیگم بهت اعتماد ندارم.
‫فقط به تشخیصم اعتماد نداری.
‫اینا قراره تجویز من باشن...
‫- بیمار منن. نسخه‌ها مال منه. ‫- اسم من روشه!
‫که تریتر قراره بخوندشون.
‫می‌خواد عذابت بده. ‫بنظرت هیچ سوالی نمی‌پرسه؟
‫کاری هست که جک انجام میده ‫ولی بقیه نه؟ وظیفه خاصی نداره؟
‫نه، ما کلی پیشخدمت داریم.
‫چه محصولاتی برای نظافت ‫استفاده می‌کنین؟
‫خب، کلی بچه اینجا میان ‫که همه‌چی رو هم می‌کنن تو دهنشون،
‫پس هیچ ماده سمی‌ای نمی‌تونیم استفاده کنیم.
‫همینه. آشغالای دوشنبه.
‫پس کسی نیست که بتونه ‫کمک کنه توی درآوردن کیسه‌ها؟
‫شرمنده. دست‌تنهاییم.
‫می‌تونم انعام بدم.
‫مطمئنم استفراغ جک توی یه کیسه زباله‌ی ‫آبیه با چند تا کادو،
‫ولی اگه ماکارونی پیدا کردی، ‫اون استفراغ یکی دیگه‌ست.
‫چقدر دیگه باید با این دارو ادامه بدم؟
‫الان همش حالت تهوع دارم.
‫شاید بهتره برگردم به تاموکسیفن.
‫با آناستروزول خیلی بهتر داری ‫پیش میری، بث.
‫دوست ندارم تغییرش بدم.
‫نمی‌تونم با دخترم بازی کنم ‫یا از مدرسه برش دارم.
‫شب‌ها هم به زور پا میشم می‌خوابونمش.
‫باید یه داروی دیگه هم باشه.
‫این کیه؟
‫خب، همونطور که می‌دونی، ‫اینجا یه بیمارستان آموزشیه.
‫- پس دانشجوئه؟ ‫- نه، من دکترم.
‫امروز دارم به دکتر ویلسون کمک می‌کنم.
‫چطور؟ فکر می‌کنی بیماریم ‫رو اشتباه تشخیص داده؟
‫- نه، مطمئنم که... ‫- نه. نه.
‫فقط داره در خصوص تجویزهام ‫بهم مشاوره میده.
‫- یعنی داروهام رو اشتباه تجویز کرده؟ ‫- نه، فقط...
‫- نه. ‫- پس چرا اینجاست؟
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام از مایع نخاعی برادرت ‫یه نمونه بگیرم.
‫- ویل کجاست؟ ‫- مدرسه.
‫دردش می‌گیره؟
‫کمکمون می‌کنه بفهمیم علت بیماریش چیه.
‫- الان تو هم نباید تو کلاس باشی؟ ‫- روز کاری معلم‌هاست فقط.
‫برای تو اینجوریه، ‫برای ویل نه؟
‫آره، برای منم منطقی نبود.
‫میشه کمک کنم؟
‫خب، اینجوری از زنگ زدن به پرستار ‫و همینطور مدرسه سریع‌تره.
‫ساق پاهاش رو بگیر ‫و زانوهاش رو هل بده سمت سینه‌ش.
‫حالا محکم نگهش دار.
‫پرستار‌ها فقط همین کارو می‌کنن؟
‫رئیس من برای کار دیگه‌ای ‫بهشون اعتماد نداره.
‫می‌میره؟
‫نه. کسی نمی‌میره.
‫کسی تو دنیا نمی‌میره پس؟ ‫چقدر خوب.
‫- منظورم... ‫- می‌دونم منظورت چی بود.
‫ولی اینم می‌دونم که اتفاقات بد هم میفتن.
‫بابام همیشه وقتی می‌رفتن بیرون ‫چند تا نوشیدنی می‌خورد.
‫همیشه می‌گفت می‌تونه ‫رانندگی کنه.
‫تا اینکه دیگه نتونست.
‫فقط این دفعه می‌خوام از قبل یه هشداری بهم بدن.
‫الان نزدیک همچین اتفاقی هم نیستیم. خب؟
‫حالا برش گردونیم.
‫این چی بود؟
‫چیکار کردی؟
‫- دنده‌ش رو شکستی؟ ‫- خیلی آروم بهش دست زدم.
‫در نتیجه...
‫- پیداش کردم. ‫- درستش کن.
‫عفونت استخوان. ‫یعنی عفونت رسیده به استخون‌هاش.
‫در نتیجه مشکل یا باکتریاییه ‫یا ویروسی و نه...
‫بهت پول میدم که درد رو از بین ببری. ‫حرفم رو متوجه نشدی؟
‫تا حالا فکر کردی به اینکه ‫عصات رو از طرف درست استفاده کنی؟
‫آره، مشکل همونه.
‫جمعه شب عصام یهو متوجه شد ‫که طرف اشتباهی وایساده.
‫- می‌تونی یکم ویکودین برام بنویسی؟ ‫- نه.
‫یه بافت‌برداری آسپیراسیون انجام دادم ‫که تأیید کنه...
‫چقدر طول می‌کشه تا...
‫چرا درست وقتی دارم حرف می‌زنم ‫این کارو می‌کنی؟
‫باید به شونه‌ات استراحت بدی.
‫یه عصای دیگه هم باید برات بگیریم.
‫- چه عصایی. ‫- منظورت رو گرفتم.
‫- چیس، دیگه می‌تونی ولش کنی. ‫- داره تموم میشه.
‫عفونت استخوان داره.
‫یعنی نظریه مسمومیت غذاییت اشتباهه.
‫و تو هم می‌تونی بیخیال شی. ‫سیفلیس‌ـه.
‫- مطمئنی؟ ‫- خودت بخون.
‫ایکنلاش هم مثبته.
‫- یکی‌تون گند زده. ‫- نه.
‫امکان نداره.
‫یا اینکه این بچه مریض‌تر از اونیه ‫که فکر می‌کردیم. آزمایشت رو تموم کن.
‫بدست آوردن دو تا جواب درست ‫برای یه سوال باید غیرممکن باشه.
‫- سه تا چی؟ ‫- ظاهراً.
‫مسمومیت بتولیسم هم مثبته.
‫پس یه عفونت رو از بین می‌بریم، ‫سه تا دیگه می‌زنه بیرون.
‫این بازی پیچیده شده.
‫جک؟ یکی کمک کنه!
‫تونستیم هر سه تا عفونت ‫رو از بدنش خارج کنیم،
‫ولی الان هر چند ساعت حمله بهش دست میده.
‫- باید سرکوب سیستم ایمنی باشه. ‫- نه.
‫شمار گلبول سفید نرماله. ‫تست اچ‌آی‌وی هم منفی شد.
‫خب، اگه سرکوب سیستم ایمنی نداشته باشه،
‫چرا داره اینجوری نشون میده؟
‫حمله‌ها چی رو نشون میدن؟
‫هیچی. هیچ ناهنجاری ساختاری‌ای ‫توی سی‌تی اسکن نبود.
‫معاینه عصبی هیچی، ‫عدم تعادل الکترولیت هم نداشت. هیچی.
‫حمله‌های بدون توضیح و جوون‌های ‫18 ساله‌ی خیلی مریض چه وجه اشتراکی دارن؟
‫- تروما مدنظرته؟ ‫- مواد مخدر مدنظرمه.
‫به مصرفش اقرار کرده. ‫مواد سیستم ایمنیش رو خراب کرده.
‫آزمایش سموم پاک بود.
‫آزمایش سم‌شناسی منفی ‫یعنی مواد توی خون یا ادرارش نیست.
‫ممکنه هنوز توی سلول‌های چربیش ‫از قدیم قدیما مواد مونده باشه.
‫اگه تو چربیش باشه، ‫چرا باید الان خودش رو نشون بده؟
‫اگر دقت بفرمایید می‌فهمید ‫که این اواخر یه سری مشکلات گوارشی داشته.
‫کاهش وزنش ممکنه ‫سلول‌های چربی رو سوزونده باشه
‫و مواد رو آزاد کرده باشه تو سیستمش.
‫راهی برای فهمیدنش نیست. ‫نمیشه با آزمایش مواد داخل سلول‌های چربی رو پیدا کرد.
‫ولی غیرممکن نیست ‫که مجبورش کنیم بازم وزن کم کنه.
‫می‌خوای بهش گرسنگی بدیم ‫که دوباره بهش حمله دست بده؟
‫شایدم یه حمله قلبی دیگه؟ ‫که فقط بتونیم یه آزمایش سم‌شناسی دیگه ازش بگیریم؟
‫اون که ظالمانه‌ست. ‫با عرق ازش بکشیدش بیرون.
‫من از وقتی پدر و مادرم مردن ‫به هیچی دست هم نزدم.
‫مواد مخدر تا مدت‌ها تو بدنت می‌مونه.
‫اون شبی که پلیس‌ها اومدن ‫بهمون بگن چی شده من تو حال خودم نبودم.
‫می‌دونی وقتی بهم گفتن ‫اولین کاری که کردم چی بود؟
‫خندیدم.
‫از وقتی اونا مُردن ‫من عوض شدم.
‫ای کاش می‌تونستن اینو ببینن.
‫خب، امیدوارم دارن می‌بینن ‫و بهت افتخار می‌کنن.
‫مشاور ویل هم همش همین رو بهش میگه.
‫تو چی بهش میگی؟
‫میگم مزخرفه.
‫پدر و مادرمون تو خاطراتمون می‌مونن، ‫ولی دیگه زنده نیستن.
‫جک؟
‫نگهش دار.
‫دستش رو نشکن.
‫درستش می‌کنیم. ‫باید یه نمونه بگیریم.
‫هاوس.
‫خبر بد.
‫نگاش کن.
‫نمی‌تونستی کمرون رو بفرستی ‫تو این راهروی تهویه‌دار
‫که خبر بد رو بگه؟
‫جک دوباره بهش حمله دست داد، ‫ولی خونش پاکه. کاملا خالی از مخدر.
‫پس از قضا همون موقع دچار حمله شد
‫که انداختیمش تو سونا؟
‫تصادف نیست.
‫هر چند ساعت دچار حمله میشه، ‫چه بندازیمش تو سونا چه نه.
‫وای خدا! ‫این چیه دستت؟
‫سالهاست دارمش.
‫نه، اون... ‫اون به شونه‌ات آسیب می‌زنه.
‫از اینا لازم داری.
‫اون دکتره.
‫- هنوز عفونت نداره؟ ‫- مطمئنم زیاد اینطور نمی‌مونه.
‫منظورم اینه که یه چیزی جز اون عفونت‌ها ‫باعث این حمله‌ها شده.
‫در نتیجه یه چیزی تو سرشه. ‫اسکنش کن.
‫- اسکن کردیم. ‫- اون مال اون موقع بود. الان این موقع‌ست.
‫طرف هی داره عوض میشه. ‫دوباره اسکنش کن.
‫کمرون کجاست؟
‫برات ویکودین نمی‌نویسم.
‫فقط دو تا قرص برام مونده.
‫نصفشون کن. ‫اونوقت چهار تا داری.
‫تو برای ویلسون تجویز می‌کنی. ‫ویلسون هم برای من.
‫یه نسخه بنویس.
‫- خودت می‌دونی که مشکل داری. ‫- آره.
‫آره، نشان و اینا هم داره.
‫- داری زیادی... ‫- باشه! تو راست میگی!
‫مقدار درستش چقدره؟ ‫یه نسخه برای مقدار درستش بنویس.
‫جوابی نداری؟ چون این بحث ‫کلا اشتباهه.
‫هیچ ربطی به مشکل من نداره
‫و کاملا ربط داره به اینکه ‫تو از مشکل فرار می‌کنی.
‫می‌ترسی اگه برام نسخه بنویسی
‫تهش مثل ویلسون میشی.
‫معلومه که می‌ترسم.
‫تریتر می‌خواد با زیاد کردن ‫درد من برنده بشه.
‫واقعا می‌خوای تو هم کمکش کنی؟
‫توی دکتر چطور همچین کاری می‌کنی؟
‫بیا.
‫این کارت رو راه میندازه. ‫درد قبل از قاعدگی من رو که کم می‌کنه.
‫برای تو معجزه می‌کنه.
‫چرا دوباره دارین سرم رو چک می‌کنین؟
‫حمله‌های صرعی معمولا نشونه‌ی ‫یه مشکل عصبی‌ان.
‫من حالم بهتر نمیشه.
‫درسته؟
‫بعد از این آزمایش اطلاعات بیشتری پیدا می‌کنیم.
‫باید ببینم کی می‌تونه از ویل ‫و کاما مراقبت کنه.
‫بیا خیلی جلو جلو نریم، باشه؟
‫چشم به هم بزنی میری خونه ‫سرشون داد می‌زنی و حالشون رو جا میاری.
‫این بچه ممکنه مرض لاعلاج داشته باشه
‫بعد بیشتر نگران خواهر و برادرشه.
‫ساقه مغز پاکه.
‫- هیچی تو میان‌مغز نیست. ‫- اون چیه؟
‫لوب پیشانی، سمت راست بالا.
‫- من چیزی نمی‌بینم. ‫- اینجا.
‫کوچیکه، ولی فکر کنم توموره.
‫اون اندازه باید قابل برداشت باشه. ‫چرا زودتر ندیدیمش؟ چطور...
‫وای خدا.
‫نمای محوری. ‫یکی دیگه هم هست.
‫قسمت بعدی رو بیار.
‫همه‌جا پخشه.
‫مغز جک پره از تومور.
‫- بعد می‌دونی داره چیکار می‌کنه؟ ‫- ناله؟
‫- قرار بازی میذاره با بچه‌ها. ‫- عجب، چه پسری. نظرات؟
‫تئوری واضح اینه که سرطان مغز ‫سیستم ایمنیش رو نابود کرده
‫و در معرض این عفونت‌ها قرارش داده.
‫هاوس، خیلی رقت‌انگیزی.
‫خطاها، ریاکاری‌ها، ضعف‌های ‫هر کسی رو تحلیل می‌کنی
‫ولی این بچه قویه
‫و دقیقا الان وقت حرف زدن راجع به ‫چیزی جز پزشکی رو نداری.
‫به بچه‌های نابالغ داره یاد میده ‫که حقیقت مهمه،
‫خدا نه، و زندگی هم مزخرفه. ‫ازش خوشم میاد. درمان؟
‫باید پرتودرمانی رو براش شروع کنیم.
‫این همون سیستم ایمنی‌ای که براش ‫مونده رو هم نابود می‌کنه.
‫و جونش رو نجات میده!
‫می‌دونم مفهوم فداکاری برات غریبه‌ست...
‫تو می‌خوای باور کنی که داره خودش ‫رو فدا می‌کنه چون اگه یه نفر بتونه این کارو بکنه،
‫دنیا دیگه اون جای بی‌روح و پر از خودخواهی‌ای ‫نیست که خودت می‌دونی هست.
‫پرتودرمانی می‌کشدش. ‫جایگزین؟
‫جایگزینی نداره. ‫ما تومورها رو دیدیم...
‫خودمون می‌تونیم بگیم ‫که اونا تومور نیستن.
‫فقط چرکن. همین هم توضیح میده ‫که چرا دیروز دیده نشدن.
‫نمی‌تونه عفونت باشه. ‫ایمونوگلوبولین وریدی بهش دادیم.
‫- آنتی‌بیوتیک‌های گسترده‌اثر... ‫- دقیقا.
‫یه محیط معرکه برای قارچ درست می‌کنه، ‫که میاد تو، ازدواج می‌کنه،
‫بچه‌قارچ به دنیا میاره...
‫اگه در مورد قارچ اشتباه کرده باشی، ‫داری همون زمان کمی که براش مونده رو هدر میدی.
‫چیز زیادی قربانی نمیشه. ‫زندگیش مزخرفه.
‫پس بیاین حق با ما باشه. ‫برو یه سوزن فرو کن تو سر اون بچه.
‫اگه مایع بیرون بیاری،
‫حق با منه ‫و هیچ جوابی پیدا نکردیم.
‫اگه جامد بیاد بیرون، ‫حق با توئه و دیگه لازم نیست نگران بازی بچه‌ها باشه.
‫باشه، قبول. ‫پدر بچه‌ ت میشم.
‫اول باید یه نسخه ویکودین برام بنویسی،
‫که فقط بتونم مرحله اولش رو بگذرونم.
‫چند روز برات مونده؟
‫احتمالا تا یکی دو دقیقه دیگه ‫می‌تونم دووم بیارم.
‫و اومدی پیش من، پس یعنی نوکرهات ‫جدی جلوت وایسادن. تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫بله، بزدلی‌شون الهام‌بخشه.
‫خب، باید ازشون تشکر کنی.
‫اگه وا می‌دادن، ‫مدرکی میشد برای اینکه
‫زیردست‌هات رو می‌ترسونی ‫که اعتیادت رو تغذیه کنی.
‫از نامه تشکر نوشتن بدم میاد.
‫بده اگه به کمرون بگم بنویسه؟ ‫داری برام می‌نویسی؟
‫متأسفانه اگه منم برات ننویسم، ‫برای پلیس مدرک میشه
‫که واقعا به داروی درد نیاز نداری.
‫می‌دونستم خیلی بلایی. ‫نابغه‌ای.
‫- نمی‌تونی دستت رو بلند کنی. ‫- تو هم نمی‌تونی ایستاده بری دستشویی.
‫- بده من. ‫- فیزیوتراپی کردی؟
‫- شاید بتونی... ‫- آره.
‫برای مسابقه رقص تمرین کردم. ‫بده من نسخه رو.
‫مشکل شونه‌ات جسمی نیست.
‫اگه اونو بدی بهم می‌فهمیم...
‫چی شده؟
‫چی فرق کرده؟ این اواخر ‫زندگیت تغییر بزرگی کرده؟
‫مثلا با زنت دعوا نکردی؟
‫خوبه. یعنی شونه‌ات یه انسانه.
‫شروع خوبیه.
‫- حق با منه. نه؟ ‫- آره.
‫فقط نه در مورد من.
‫حق با من بود دیگه؟
‫آبسه‌های عفونت قارچی بودن. ‫آسپرژیلوس بود.
‫ولی هنوز علتش رو نمی‌دونم.
‫سیستم ایمنی بچه‌مون ‫ایراد کارخونه‌ای داره. ژنتیکیه.
‫نمی‌تونه ژنتیکی باشه.
‫اگه بود از همون نوزادی ‫اسیر عفونت‌های مختلف میشد.
‫- نه اگه تو یه حباب بزرگ شده باشه. ‫- یا تو مریخ.
‫- اونجا هم جرم نداره. ‫- منظورم حباب واقعی نیست.
‫یه حباب گوگولی حومه‌ی شهری ‫که توش مامان‌ها و باباها از بچه‌شون محافظت می‌کنن.
‫می‌میرن، حباب می‌ترکه.
‫ترومای عاطفی ادامه‌دار ‫بیماری ژنتیکی رو تحریک می‌کنه.
‫سوال اینه که کدومش؟
‫عفونت‌هایی که دچارشون شده ‫به جواب دقیق نزدیکمون می‌کنه.
‫هپاتیت آ مشکلِ لنفوسیت‌های بی ‫رو نشون میده.
‫- اگاماگلوبولینمی؟ ‫- ایکنلا.
‫اشاره داره به نقص کمپلمان.
‫- یه بیمار دارم. نیاز دارم... ‫- الان نه.
‫- من میرم. ‫- می‌مونی.
‫- بیمار داره می‌میره. ‫- بیمار منم همینطور.
‫نه تا یه ساعت دیگه.
‫سیفلیس چی بهمون می‌گه؟
‫چی بهمون میگه؟
‫ممکنه معنیش بیماری گرانولوماتوز مزمن باشه.
‫آسپرژیلوس یه باف لنفوسیت تی‌ـه. ‫کمبود ایمنی متغیر متعارف.
‫آزمایش ژنتیکی زمان‌بره.
‫با این سرعتی که داره دچار عفونت میشه...
‫چطوره مسابقه‌ش کنیم؟
‫یکم دیرتر از اونه که بخوای ‫باهامون بازی کنی؟
‫- با شما نه. با عفونت‌ها. ‫- کدوم عفونت‌ها؟
‫عفونت‌هایی که قراره بهش بدیم.
‫تنها راه درمانم اینه که مریض‌ترم کنین؟
‫هر کدوم از چهار تا بیماری ژنتیکی ممکن
‫مستعد پذیرش عفونت‌های متفاوت هستن.
‫اون چیه؟
‫این یه مخلوط از سراشیا، ‫مننژیتیدیس، سپاسیا و راینوویروسه.
‫هر میکروبی که به بقیه غلبه کنه
‫پرچمش رو اونجا می‌کاره، ‫و جوابمون رو بهمون میده.
‫از کجا می‌خوای بفهمی کدومش ‫به بقیه غلبه می‌کنه؟
‫خب، اینجاشه که باحاله.
‫اگه مننژیتیدیس چیره بشه، ‫دوباره دچار حمله میشی.
‫سراشیا ریه‌هات رو تعطیل می‌کنه.
‫اگرم سپاسیا باشه، ‫حمله قلبی بهت دست میده.
‫اگر هم راینوویروس باشه، ‫عطسه می‌کنی.
‫همه‌شون که نمی‌تونن دراماتیک باشن. ‫حله؟
‫معلومه که نه.
‫خب، گزینه جایگزینش اینه که حدس بزنیم، ‫و سه چهارم احتمال هست
‫که داداش کوچیکه و خواهرت ‫دوباره سر یه تابوت دیگه گریه کنن.
‫تو مدرسه کسرها رو خوندی؟ ‫حله؟
‫راستی این آزمایش همچین ‫به تایید سازمان غذا و دارو نرسیده
‫پس بیا بین خودمون نگهش داریم، باشه؟
‫آنی کوچولو و الیور توییست ‫دیشب تو راهروی بیمارستان خوابیدن.
‫دارن می‌خونن؟
‫بچه‌ان. سرپرست لازم دارن.
‫نتونسته پرستار پیدا کنه
‫چون نمی‌تونه تماس تلفنی بگیره،
‫چون نمی‌تونه نفس بکشه،
‫چون ریه‌هاش پر شده از سراشیا.
‫بیماری گرانولوماتوز مزمن داره.
‫بازی تمومه. ‫کار ما تموم شد.
‫پس حالش بازم بدتر میشه.
‫باید زنگ بزنی خدمات اجتماعی.
‫پیوند مغز استخوان کل سیستم ایمنیش ‫رو دوباره می‌سازه.
‫اونقدر سالم میشه که بتونه ‫جایزه بابای بدبخت سال رو بگیره.
‫پس ببین یکی از بچه‌هاش باهاش تطابق داره یا نه.
‫بچه‌های من دارن از بچه‌هاش ‫آزمایش می‌گیرن.
‫ویل تطابق داره.
‫ازش آزمایش گرفتین؟
‫- من اجازه‌ش رو ندادم. ‫- فقط یه نمونه خون گرفتیم.
‫- هیچ خطری نداره. ‫- آزمایشش نداره.
‫- خود جراحی چی؟ ‫- خطر برای ویل تقریبا صفره.
‫اگه انجامش ندم چی؟ ‫گزینه‌های دیگه‌ام چی‌ان؟
‫سیستم ایمنیت نمی‌تونه با میکروب‌هایی بجنگه
‫که همه هر روز باهاشون در تماسیم.
‫الان که می‌دونیم، ‫می‌تونیم داروهای دقیق‌تری بهت بدیم.
‫ولی بازم همیشه مریض می‌مونی.
‫همش میری بیمارستان و میای.
‫ولی زنده می‌مونم.
‫جک،
‫عمرت خیلی کوتاه‌تر میشه.
‫و تو هم اونقدر مریض میشی ‫که دیگه نمی‌تونی از خواهر و برادرت مراقبت کنی.
‫نباید تحت فشار می‌ذاشتینش...
‫هیچ فشاری در کار نبود.
‫اون هشت سالشه!
‫بهش گفتی اگه کمک نکنه ‫برادرش می‌میره.
‫- بنظرت چیکار می‌کنه؟ ‫- می‌خواد کمکت کنه.
‫اون هیچی نمی‌دونه.
‫انگار ازش خواستی اجازه بده ‫با یکی از اسباب‌بازی‌هاش بازی کنم. بحث جراحیه.
‫- ممکنه بمیره. ‫- چیزیش نمیشه.
‫ولی تو...
‫تو اگه مرده باشی به این راحتی ‫نمی‌تونی ازش محافظت کنی.
‫انجامش میدم...
‫وقتی ویل 18 سالش شد ‫و خودش تونست تصمیم بگیره.
‫- شرافتمندانه. ‫- ابلهانه.
‫مترادفشه.
‫چرا نمی‌تونی قبول کنی که ‫می‌خواد هوای برادرش رو داشته باشه؟
‫مجبوره هواش رو داشته باشه. ‫دلش نمی‌خواد.
‫می‌خواد از این کار با جیغ فرار کنه.
‫تو دورویی.
‫«مدرک همه‌چیزه. ‫حقیقت تنها چیزیه که مهمه.»
‫جز وقتی که پای آدم‌ها میاد وسط.
‫هر چی که در مورد این بچه فهمیدیم ‫میگه تو اشتباه می‌کنی.
‫ولی نمی‌تونی اینو قبول کنی.
‫رد کردن تشخیص راحته.
‫ولی رد کردن مردم‌ستیزیت راحت نیست،
‫چون اونوقت باید به مردم ‫فرصت مبارزه بدی.
‫و این حسابی تو رو می‌ترسونه.
‫باشه.
‫بریم مدرک جور کنیم.
‫روز خوش‌شانسیته.
‫الان یه اهداکننده دیگه توی لیست ‫پیدا کردم. تطابق کامل داره.
‫می‌تونیم پیوند رو بدون خطر ‫برای اون کوچولو انجام بدیم.
‫فقط باید اینجا رو امضا کنی.
‫مگه اینکه به دلیل دیگه‌ای ‫پیوند رو نخوای.
‫احتمال داره بمیرم.
‫احتمالم داره درمان بشی.
‫شاید اینم نمی‌خوای.
‫شاید گشتن تو بیمارستان ‫و اینکه بقیه بهت رسیدگی کنن
‫تو رو یاد زندگی‌ای میندازه
‫که قبل از اینکه مجبور بشی ‫نقش آقای مامان رو بازی کنی داشتی.
‫از مریض بودن خوشم نمیاد.
‫ولی سالم هم نمی‌خوای باشی.
‫این راه فرارته.
‫بدون عذاب وجدان.
‫گفتم وقتی ویل 18 سالش بشه ‫انجامش میدم.
‫اون موقع دیگه می‌تونه بدون ‫تو از پس خودش بربیاد.
‫جک، خواهر و برادرت نیازت دارن.
‫می‌دونم! هر لحظه‌ی هر روز ‫اینو می‌دونم که بهم نیاز دارن،
‫ولی جوون‌تر از اونم که بابای اونا باشم.
‫آفرین.
‫تظاهر نکن تعجب کردی.
‫می‌خوای بریم بالکن سر ملت ‫چیز میز پرت کنیم؟
‫بیخیال. نامه‌ها رو بذار واسه بعد.
‫دارم بیمارهام رو ارجاع میدم ‫به انکلوژیست‌های دیگه.
‫- دارم کارم رو تعطیل می‌کنم. ‫- چه خوب.
‫چون می‌ترسیدم یه وقت ‫زیادی شلوغش کنی.
‫نمی‌تونم از بیمارهام بخوام صبر کنن...
‫چون رئیس دکتر کمرون اجازه نمیده ‫بیاد بیرون بازی کنه!
‫حالا شاید یه ساعت منتظرت گذاشتم...
‫سه ساعت!
‫- کسی مرد؟ ‫- این دفعه نه.
‫کمرون الان خالیه. ‫هر قدر می‌خوای ازش کار بکش.
‫پس الان وقت بهتریه برای اینکه ‫زندگیم رو ازم بگیرن؟
‫- با برنامه‌ات سازگارتره؟ ‫- آخی، طفلک.
‫- فکر کنم اگه با صدای بلند... ‫- تو مرتکب جرم شدی!
‫خب می‌خوای چیکار کنم؟ ‫خودم رو تحویل بدم؟
‫بله! بله! یه کاری بکن! ‫برو نشون بده پشیمونی!
‫به تریتر بگو میری ‫وضع خودت رو درست می‌کنی!
‫من درست شدن لازم ندارم!
‫هاوس، برو بیرون. ‫برو بیرون.
‫نمی‌تونی کاری کنی بابت کاری که تریتر ‫داره باهامون می‌کنه عذاب وجدان پیدا کنم.
‫همین الانم عذاب وجدان داری.
‫اون درد مرموز شونه‌ات ‫مال عصا نیست.
‫مال وجدانته.
‫قبلا همین کافی بود.
‫با وجود اظهار فضل‌هات، ‫می‌دونستم برات مهمه.
‫این سری...
‫یا کمکم می‌کردی یا نه.
‫جوابم رو گرفتم.
‫کی می‌خواد من رو برسونه مدرسه،
‫و تو تکالیفم کمکم کنه؟
‫جایی که می‌برنت یه مامان هست.
‫یه مامان واقعی، ‫کسی که آشپزی بلده.
‫نگران نباش. بازم می‌تونم ببینمتون.
‫گفتی حالش رو بهتر می‌کنی.
‫متأسفم.
‫ممنون که بهشون نگفتی.
‫تو بچه خوبی هستی.
‫سه ماه دیگه، ‫شیش ماه دیگه،
‫بهشون سر می‌زنی ‫و نمی‌تونی باهاشون خدافظی کنی.
‫خودت می‌فهمی گند زدی.
‫مغز استخونش رو قبول می‌کنی ‫و پسشون می‌گیری.
‫و وبال گردنت میشن،
‫و زندگیت دیگه اونی نمیشه ‫که قرار بود باشه.
‫ولی به خودت افتخار می‌کنی.
‫پدر و مادرت هم بهت افتخار می‌کنن.
‫فکر نکنم.
‫من می‌خوام اینو باور کنم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»