‫خیلی خب، اینجا وایستا.
‫قدّت دقیقاً اندازه‌ست.
‫فکر... فکر نکنم بتونم.
‫فقط دور خودش می‌چرخه.
‫دلیلی برای نگرانی وجود نداره، خب؟
‫نگفتم می‌ترسم.
‫خوش می‌گذره.
‫بیا دیگه، بچه که بودم ‫اینو بیشتر از هر چیزی دوست داشتم.
‫از وسایل شهربازی خوشم نمیاد.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫آخه فکر می‌کردم خوش می‌گذره.
‫نباید مجبورت کنم این کار رو بکنی.
‫هوم...
‫بیا بریم خونه.
‫می‌تونیم توی خونه خوش بگذرونیم.
‫نه، بابایی، صبر کن.
‫این وسیلۀ بازی به نظر باحال میاد.
‫وای، فوق‌العاده‌ست.
‫آلیس؟ حالت خوبه؟
‫عزیزم، خوبی؟
‫آلیس؟ آلیس؟ خوبی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫یه اتفاقی افتاده.
‫یه وسیلۀ بازی بچگونه بود.
‫از اون وسایل بازی متنفره. ‫نمی‌فهمم چرا اصرار می‌کنی که...
‫خیلی خب، ممنونم از جواب‌های کاملتون،
‫ولی فقط می‌خوستم سابقۀ...
‫مشکلات شکمی داشته یا نه.
‫- نه. ‫- نه.
‫دکتر پذیرش یادداشت کرد توی خانواده‌شون ‫هیچ سابقه‌ای از...
‫یه خاله دارم که بیماری کرون داره.
‫مطرح نکردیش؟
‫یادم رفت اسمش چی بود. خب؟
‫خاله‌ات هزار تا مشکل مختلف داره.
‫اگه پنج دقیقه به حرفام توجه می‌کردی...
‫بعید می‌دونم کرون داشته باشه. ‫علائم دیگه‌اش رو نداره.
‫کلاً هشت ساعت باهاش تنهات گذاشتم ‫اون‌وقت سر از بیمارستان در آورد.
‫اگه امکانش هست بیاید روی...
‫جواب دادن به سؤالات تمرکز کنیم، خانم هارتمن.
‫من خانم هارتمن نیستم. ‫طلاق گرفتیم.
‫حدس می‌زدم.
‫و سخاوتمندی شما در گذشته ‫باعث شد به یادتون بیفتم.
‫نیم میلیون دلار از هدف‌مون فاصله داریم.
‫البته که این فرصت خیلی خوبی ‫برای مؤسسه‌ی شماست.
‫دیگه خبری از نسخۀ بی‌دلیل نیست.
‫پلیس پرینستون همین الانش هم ویلسون رو ‫مجبور کرده کار و کاسبیش رو تخته کنه.
‫یه پلیس اومده گفته: «پِخ»، ‫ویلسون تعطیل کرده رفته.
‫همۀ دکترهای اینجا می‌ترسن...
‫که کاری بکنن که معلوم نیست ‫چه بلایی سرشون بیاد.
‫فکر نمی‌کنی به‌جای من ‫باید سر یکی دیگه داد بزنی؟
‫تریتر مسلماً دنبال منه. براش مهم نیـ...
‫نسخه جعلی درست کردی.
‫از قرار معلوم!
‫درد تو درد من شده.
‫از الان به دوزهای منطقی ‫در زمان‌های منطقی می‌گیری.
‫ولی به طرز غیرمنطقی‌ای آسیب دیدم.
‫پس برو سراغ جاسازِ مخفیت.
‫تریتر ازم گرفتش.
‫پس برو سراغ جاسازِ مخفیِ مخفیت.
‫- همه‌ش تموم شد. ‫- پس برو سراغ...
‫جاساز مخفیِ مخفیِ مخفیت.
‫پدر و مادرش میگن ‫هیچ دارویی مصرف نمی‌کنه.
‫اگه التهاب لوزالمعده به‌خاطر دارو نبوده ‫و مریض نشده بوده،
‫فقط می‌مونه ضایعه‌ی روحی ‫یا یه جور نقص سازه‌ای.
‫سی‌تی اسکن رو بذار روی دیوار.
‫اون تراکم اونجا چیه؟
‫سایه. به نظر من که عادیه.
‫- یه مراجعه داریم از... ‫- می‌بخشید!
‫داروهات رو توی کتاب راهنمای لوپوس ‫جاسازی می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت لوپوس نیست.
‫کی سنگ کیسه صفرا داره ‫و به ما چه؟
‫مجرای صفراوی گشاد شده، ‫احتمالاً یه سنگ توش گیر کرده.
‫احتمالاً یه مورد حاد التهاب لوزالمعده باشه.
‫شش سالشه. بچه‌های شش ساله سنگ صفرا نمی‌گیرن.
‫یعنی لوزالمعده نداشت؟
‫فرضیۀ تو یه سنگ کیسه صفرای نامرئیه؟
‫با همین فرضیه‌اش ‫به درستی التهاب لوزالمعده رو پیش‌بینی کرد.
‫شاید بهتر باشه قبل از ‫پاچه‌خواری کردنِ فرضیه‌اش...
‫صبر کنی تا بهمون فرضیه‌اش رو بگه.
‫فرضیۀ من اینه که...
‫سنگ صفرای ناپدید شده داره!
‫قبلاً داشته ولی رفع شده.
‫اون سنگ‌ها دسته‌ای حرکت می‌کنن.
‫بقیه‌شون احتمالاً...
‫توی کیسه صفراش قایم شدن. ‫سونوگرافی بگیرید.
‫اگه حق با من بود، اون عضوش رو در بیارید ‫تا بتونیم سنگ‌هاش رو آنالیز کنیم.
‫پاچه‌خواریش رو نمی‌کردم.
‫شاید از زاویۀ ما اینجوری به نظر اومده،
‫چون تو زانو زده بودی ‫و هاوس پاچه اش رو آورده بود جلو.
‫التهاب لوزالمعده رو پیش‌بینی کرد.
‫تقصیر باباشه.
‫بابای من عوضی بود.
‫ولی هر کاری ازت می‌خواست کردی،
‫و در عوض به هر چی می‌خواستی رسیدی.
‫آره، به همین سادگی!
‫استراتژیش جواب داد.
‫بابایی براش یه شغل بی‌دردسر جور کرد ‫که هزینۀ زندگی بی‌دردسرش رو میده.
‫منو از وصیت‌نامۀ بی‌دردسرش محروم کرد.
‫دیدی بهت گفتم؟ ‫توی خونِشه.
‫طفلکی تنظیمات کارخونه‌اش اینه که ‫پاچه‌خواری کنه.
‫حق با هاوس بود. ‫سنگ کیسه صفرا.
‫نمی‌دونستم بچه‌ها هم ‫ممکنه سنگ کیسه صفرا بگیرن.
‫غیرمعمول‌ـه.
‫برای همین باید ببینیم دلیلش چیه.
‫مایلیم کیسه صفرای آلیس رو در بیاریم ‫و سنگ‌هاش رو آنالیز کنیم.
‫- حتماً. ‫- نه!
‫- فقط چون من گفتم «حتماً»؟ ‫- خودمم قدرت تصمیم‌گیری دارم.
‫یه جراحی ساده‌ست.
‫کیسه صفرا ضروری نیست...
‫تشخیص دکترها اینه که باید بکنیم. ‫پس باید بکنیم، ایدی.
‫فکر نمی‌کنید بهتر باشه قبل از...
‫در آوردنِ عضو بدنِ بچه‌مون ‫نظر یه دکتر دیگه هم بپرسیم؟
‫خیلی خوب داری از پول مردمی که مالیات میدن ‫استفاده می‌کنی.
‫اتفاقاً این هفته مرخصی‌ام.
‫خانواده هم که لابد نداری.
‫اکثر آدما اون‌قدر توی زندگی‌شون درگیرن...
‫که مجبور نیستن هر چیز کوچیکی رو ‫خصومت شخصی برداشت کنن.
‫این قضیه خصومت شخصی نیست.
‫دیگه نیست.
‫سرپرست بخش اُنکولوژیِ من، ‫کارش رو تعطیل کرد.
‫کل کارکنانم می‌ترسن کاری بکنن ‫که معلوم نیست عواقبش چی باشه.
‫فکر می‌کنم اونی که باید از دستش عصبانی باشی ‫من نیستم.
‫به نظرت حق دکتر ویلسون بود ‫که کل اموالش توقیف بشه
‫و کل فعالیت پزشکی‌اش خراب بشه؟
‫نه.
‫پس صرفاً برات مهم نیست؟
‫این‌جوری به خواسته‌ام می‌رسم.
‫روی آدما فشار می‌ذارم
‫و اگه روی ویلسون جواب نده
‫روی تو جواب میده.
‫آدمای بیگناه رو مجازات می‌کنی.
‫هیچ‌کدوم‌تون بیگناه نیستید.
‫حتی یه دونه‌تون!
‫هیچ‌کدوم‌تون حقیقت رو ‫در مورد دکتر هاوس بهم نگفتید.
‫قرص‌ها بهش این امکان رو میدن ‫که با درد کنار بیاد.
‫نه. قرص‌ها واقعیت رو مخدوش می‌کنن. ‫اون معتاده!
‫نرفته توی خیابون ‫از فروشگاه‌ها دزدی کنه یا...
‫نه، داره مردم رو درمان می‌کنه.
‫باید تا یه نفر رو به کُشتن نداده یه راه دیگه ‫ برای کنار اومدن با دردش پیدا کنه.
‫البته اگه الانش هم کسی رو نکُشته باشه.
‫اگه حق با تو باشه، یه بیماری داره.
‫باید به دست دکترها مشکلش حل بشه.
‫- نه اینکه... ‫- خب، دکترها مشغول به حل کردنش نیستن.
‫دکترها دارن لاپوشونی‌اش می‌کنن.
‫هدف اصلی از نظام عدالت کیفری...
‫اینه که اوضاع رو درست کنه، اونم وقتی ‫که هیچ چیز دیگه‌ای موفقیت‌آمیز نیست.
‫با کمال احترام...
‫شما موفق نشدین!
‫ببخشید، نمی‌دونستم می‌خواید بچه‌تون بمیره.
‫ولی اگه دو سه هزار دلار بهم بدید، ‫می‌تونم یه کاریش بکنم.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫من یه آدم کاملاً غریبه‌ام
‫که ظاهراً بیشتر از شما ‫به زنده‌موندنِ بچه‌تون اهمیت میده.
‫شما دکتر هاوس هستید.
‫حتماً نمایش‌های تئاترم رو دیدین.
‫رو به موت نیست. ‫التهاب لوزالمعده داره.
‫وقتی درمانش کردین ‫می‌برمش خونه.
‫که چی؟ عود روشن کنی؟
‫ازتون می‌خوام جراحی رو انجام بدید.
‫پدرم سنگ کیسه صفرا داشت. ‫کاملاً بی‌خطر بود.
‫آلیس یه سنگ بد داشته ولی رفع شده.
‫خدا رو چه دیدین؟ شاید تموم شده.
‫خدا رو چه دیدی؟ ‫شاید فردا دوباره مریض شد.
‫اون‌وقت می‌برمش پیش متخصص اطفالش.
‫کلاً شش سالشه، راب.
‫نباید جراحی‌های غیرضروری داشته باشه.
‫مامانِ احمق هم نباید داشته باشه، ‫ولی کاریش نمیشه کرد.
‫تو دکترشی، من مادرشم.
‫مقامم از تو بالاتره! باهاش کنار بیا.
‫پرونده رو خوندم. ۱۵ دقیقه وقت داری.
‫همچین آدمایی هستن که کوپرنیک رو کُشتن.
‫- گالیلئو! (گالیله) ‫- حالا هر چی.
‫در ضمن گالیلئو رو فقط زندانی کردن.
‫روحیه‌اش رو کُشتن!
‫در ضمن کسی از آدمای خودنما خوشش نمیاد.
‫خوشبختانه آلیس هارتمن بابایی داره ‫که منطق سرش میشه.
‫منطق یعنی بی‌چون و چرا تسلیم تو باشن؟
‫تسلیم دکترشون!
‫خانم قاضی، من هیچ فرصتی نداشتم...
‫تا با وکیلم مشورت کنم.
‫وقت نداریم!
‫تنها خواسته‌ام، ‫تشخیص یه دکتر دیگه قبل از...
‫وقت نداریم.
‫تو شهادت میدی که بچه‌شون می‌میره...
‫اگه الان این درخواست رو قبول نکنم؟
‫سوگند خوردم دروغ نگم؟
‫فرض کنیم که آره.
‫شهادت من اینه که اگه الان...
‫این درخواست رو قبول نکنی ‫این بچه شاید بمیره!
‫اصلاً وقتی برای تشخیص یه دکتر دیگه نیست؟
‫همون تشخیصی رو میدن ‫که دکتر اول داده.
‫دکتر کادی، نظر شما چیه؟
‫ایشون توی این حوزه تخصصی ندارن.
‫نظرشون بی‌ارزشه.
‫دکتر کادی نظرتون در مورد دکتر هاوس چیه؟
‫به همون اندازه‌ای که فکر می‌کنم ‫آدم عوضی‌ایه؟
‫بیشتر!
‫ولی می‌فهمه داره چی میگه.
‫پیجم کردین؟
‫از بخیه‌هاش ناراضیه.
‫پرستار الان گفت کاملاً عادیه.
‫نتایج آزمایش سنگ کیسه صفرا اومد؟
‫- دیگه الاناست که بیاد. ‫- وقت برای تشخیص ثانویه نبود،
‫- ولی آزمایش سه ساعت... ‫- پوستم درد می‌کنه.
‫می‌دونم دیگه حق ندارم...
‫که درخواست کنم ‫ولی میشه لطفاً یه نگاه بندازید؟
‫حتماً.
‫عصبانیه، الان داره خدا خدا می‌کنه ‫که مشکل پیش بیاد.
‫راست میگی، اون‌قدر حقیرم که ‫آرزو می‌کنم بمیره تا حرفم ثابت بشه.
‫جدی نگفتم، عزیزم.
‫مامانی داشت طعنه‌آمیز حرف می‌زد.
‫هنوز چند سال مونده تا حرفای ‫طعنه‌آمیز حالیش بشه، قبول نداری؟
‫دوستان!
‫یه بار اون شماره حساب رو بهت دادم دیگه.
‫یه عمل جراحی ساده، اون دختر کوچولو رو ‫مثل فیلمِ «بیمار انگلیسی» کرد.
‫قضیه چیه؟
‫حتماً به یه چیزی که توی جراحی استفاده کردیم ‫حساسیت داره.
‫کمرون، ک م ر و ن.
‫اینجا دفتر منه. من دارم حرف می‌زنم.
‫آدمایی اینجا هستن ‫که برام کار می‌کنن.
‫ولی گوش نمی‌کنن چی میگم. ‫توضیح بدید!
‫تریتر حسابم رو مسدود کرد.
‫این دوتا هم دارن حساب‌هاشون رو چک می‌کنن. ‫من پشت خط منتظر یه وکیله‌ام.
‫زنگ بزن وکیل ویلسون.
‫دقیقاً بهت میگه چطور و چرا به فنا رفتی.
‫این بچه سابقۀ حساسیت نداره.
‫باید با تریتر صحبت کنی.
‫باید قال این قضیه رو بکَنی.
‫آره، نقشۀ عالی‌ایه.
‫یارو قطعاً منطق سرش میشه.
‫خب، نقشه اینه که هیچ کاری نکنیم.
‫این زمان رو با شناسایی مشکل بیمار ‫به خوشی سپری می‌کنیم.
‫سنگ‌ها کلسیم بیلی‌روبین بودن.
‫سنگ‌های رنگدانه‌ای.
‫که هیچ چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫بچه‌هه تب کم و کم‌خونی خفیف داره.
‫اینا بعلاوۀ سنگ‌ها، ‫عفونت باکتریایی رو نشون میده.
‫عفونت‌های باکتریایی ‫باعث کهیرهای حفره‌دار نمیشن.
‫و هیچ کاری نکردن هم که نقشه نیست!
‫عملاً میشه بی‌نقشه بودن!
‫شکمش رو جراحی می‌کنیم، ‫پسران بد فرار می‌کنن.
‫دسته‌ای می‌زنن بیرون، زخم‌ها رو کلونیزه ‫می‌کنیم و کهیر حفره‌دار از بین میره.
‫واکنش آلرژیک چه سابقه‌اش رو داشته باشه ‫چه نداشته باشه، ۱۰۰ برابر محتمل‌تره.
‫تب و کم‌خونی ممکنه ‫علائم التهاب لوزالمعده بوده باشن.
‫الو؟
‫ممنون بابت کمک‌تون.
‫حساب‌هام رو مسدود کردن.
‫«ممنون بابت کمک‌تون»؟
‫تقصیر منشی نیست که.
‫هنوز به حساب من نرسیده.
‫هر چی سریع‌تر هر چقدر که بتونم ‫از حسابم برداشت می‌کنم.
‫ناهار مهمون منید.
‫یه آزمایش خراش پوست بگیرید. ‫ببینید آلرژی داره یا نه.
‫وقتی جوابش منفی اومد، ‫«آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف» بهش بدید.
‫آدمای زورگو، زورگویی می‌کنن. ‫اگه بهشون واکنش نشون ندی، بی‌میل میشن.
‫حالا همون کاری که می‌گم رو بکنید ‫تا سرهاتون رو نکردم توی توالت!
‫«آتر» چه‌جوری به دستت رسید؟
‫بابایی دیشب آوردش.
‫توی خشک‌شویی بود. ‫ساعت ۶:۰۰ تعطیل می‌کنن. چه‌جوری گرفتیش؟
‫با ماشین رفتم اونجا
‫و حدود ۱۰ دقیقه در زدم ‫و بعد التماس کردم.
‫نظرت چیه وقتی تموم شد، ‫بریم بستنی بخوریم؟
‫شکمم درد می‌کنه.
‫لیموناد زنجبیلی؟
‫آره؟
‫بسپارش به من.
‫الان برمی‌گردم.
‫همیشه توی حرکات بزرگ رُمانتیک ‫خیلی تبحر داشت،
‫ولی کافیه ازش بخوای ظرف‌ها رو بشوره ‫یا به موقع بیاد سر غذا یا دخترش رو برسونه...
‫دیگه آخرای کارمه.
‫- تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- من اینجا کار می‌کنم.
‫با پرخاشگری منفعل، از کارِت استعفاء دادی.
‫شیفت درمانگاه دارم.
‫الان با پرخاشگری منفعل ‫داره کرۀ بادوم زمینی می‌مالی
‫و روی پیشونیت بزرگ نوشته:
‫«ویلسون به اندازۀ کافی پول نداره ‫که بره کافه‌تریا.»
‫می‌دونی، قبل از اینکه لنی بروس ‫از اوردوز مواد مخدر بمیره...
‫اگه می‌خوای همۀ کسایی که ‫اعتیاد داشتن رو بیاری جلوی چشمام...
‫فکر کنم باید یه کتاب بگیرم دستم!
‫به جرم مسائل غیراخلاقی دستگیر شده بود.
‫چند بار بازداشت شد و چند بار رفت دادگاه،
‫چون نمی‌تونست دست از ‫به چالش کشیدنِ پلیس برداره.
‫مشکلاتِ قضایی‌اش، شد همۀ فکر و ذکرش.
‫و کارش شد صحبت‌های طولانی و جدی...
‫در مورد پلیس‌های فاشیست و نقض حقوقش.
‫گرفتم، گرفتم. ‫باید دکوراسیون کافه شبانه ام رو عوض کنم.
‫وسایلش رو بیشتر کنم خوبه؟
‫هاوس، جواب آزمایش حساسیت اومد. ‫کلی جواب!
‫چطور میشه آدم به همه چی حساسیت داشته باشه؟
‫نمیشه!
‫باید کارِ یه عفونت باشه.
‫دیدی جواب آزمایش حساسیت مثبت بود، ‫اون‌وقت نتیجه گرفتی عفونت داره؟
‫باکتری وارد خراش‌های پشتش شده.
‫عفونت پخش میشه.
‫- ولی این شکلش فرق داره. ‫- اینو بخور.
‫میل ندارم.
‫حالتو بهتر می‌کنه.
‫یه ساندویچ؟
‫ساندویچ جادویی.
‫- چیزی به اسم ساندویچ جادویی وجود نـ... ‫- فقط یه گاز کوفتی بزن، باشه بچه؟
‫باورم نمیشه که نرفت توی شوکِ آنافیلاکسی. ‫(واکنش آلرژیک)
‫خیلی تشخیص مسخره‌ایه.
‫صحیح! یعنی به همه چی حساسیت داره ‫بجز بادوم زمینی.
‫اگه حساسیت داشته باشه، آنتی‌بیوتیک‌ها ‫ممکنه با واکنش اساسیِ بدنش همراه باشن.
‫اگه حساسیت داشته باشه! ‫ولی نداره.
‫چیس، حق با توئه.
‫شکلش نشون میده حساسیته.
‫آزمایش‌ها نشون میدن حساسیته.
‫صرفاً چون به بادوم‌زمینی حساسیت نداره،
‫دلیل نمیشه حساسیتی به لیدوکائین یا...
‫چیس، سرم رو وصل کن.
‫فردا هم برای خودنمایی وقت هست.
‫نه، قبول نمی‌کنم ‫به دخترم داروهایی داده بشه...
‫که ممکنه بدنش رو از کار بندازه.
‫می‌دونی دیگه چی بدنش رو از کار میندازه؟
‫مرگ!
‫شرمنده. اجازه نمیدم این کار رو بکنید.
‫خوشبختانه، آلیس هارتمن مامانی داره...
‫که منطق سرش میشه.
‫دیروز اومده بودی همینجا بهم می‌گفتی
‫حضانت پدرش، به صلاحشه.
‫راستش به این نتیجه رسیدم ‫که امروز نظرم رو عوض کنم.
‫حالا تو با دکتر هاوس موافقی؟
‫الان بچه‌ام واقعاً مریضه.
‫دیروز مریض بود.
‫متخصص اطفالش نمی‌دونه چِش شده
‫و میگه دکتر هاوس بهترینه.
‫تا اختیار حضانتش رو ازش گرفتید، ‫هاوس شد قهرمانش!
‫ربطی به این نداره که من تصمیم گرفتم...
‫آهای، ببند دهنتو!
‫به اندازۀ کافی شنیدم.
‫این کارِ وکالت چقدر آسونه.
‫تو هم خفه شو.
‫بحث در مورد تمام تصمیمات مرتبط با دخترتون ‫فقط باعث تلف‌کردنِ وقت خودش و من میشه!
‫از اون‌جایی که پدر و مادرش ‫نمی‌تونن توافق کنن یا نخواهند کرد،
‫حضانت موقتش رو به یه دکتر میدم
‫که سلامت بچه رو در اولویت اول قرار میده:
‫فکر نمی‌کنم دکتر هاوس قادر به...
‫- دکتر کادی. ‫- بله، خانم قاضی.
‫نه، جمله‌ام رو با اسم شما تموم کردم.
‫بچه در اختیار شماست.
‫ساعت ۳:۰۰ شد. قرص‌ها رو بده.
‫من اصلاً این بچه رو نمی‌شناسم.
‫چطور تصمیم بگیرم چی به صلاحشه؟
‫باشه، من برات انتخاب می‌کنم.
‫با نظر دکتر عصبانی موافقت می‌کنم.
‫قرص‌هام رو بده.
‫آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف بهش نمی‌دیم.
‫اگه یه درصد حساسیت داشته باشه...
‫امکان نداره!
‫- معلومه که امکانش هست. ‫- دارم التماست می‌کنم.
‫نه، نمی‌کنی.
‫اگه فکر می‌کنی باکتریایی‌ـه، ‫یه آنتی‌بیوتیک انتخاب کن.
‫کفایت نمی‌کنه. ‫باید وسیع‌الطیف پیش بریم.
‫میکروب‌ها رو می‌کُشه. ‫همینو می‌خوای دیگه.
‫با مترونیدازول پیش می‌ریم.
‫مجبور نیستی شهادت بدی ‫که قانون‌شکنی‌ای کرده،
‫گرچه مطمئنم می‌تونی.
‫فقط باید بگی در روز ‫چند تا قرص می‌خوره.
‫چون تقریباً مطمئنم می‌تونم ثابت کنم که...
‫به اندازۀ اون همه قرص، ‫نسخۀ قانونی نداشته.
‫واقعاً امیدوارم توی این مدتی که ساکت ‫جلوت نِشستم، کسی نَمیره.
‫من، من به...
‫به یکی از رفقام ‫توی اداره پلیس ترنتون گفتم...
‫که یه مقدار تحقیق کنه.
‫برادرت به‌خاطر مواد زندانی شده.
‫کسی که از پوست و خونِ خودته! ‫اون‌وقت حتی نمی‌ری بهش سر بزنی.
‫ولی رئیست همزمان با مصرف مواد (داروهاش) ‫فعالیت پزشکی هم می‌کنه.
‫وقتشه شروع کنی به پلیس‌ها دروغ بگی.
‫اگه برم یه قهوه بگیرم، ‫تا وقتی برگردم حرفات تموم میشه؟
‫اگه شهادت بدی،
‫می‌تونم کاری کنم که مارکوس ‫با عفو مشروط آزاد بشه
‫اونم در عرض کمتر از دو ماه.
‫من و برادرم...
‫توی یه خونه بزرگ شدیم.
‫ولی...
‫من خودمو به یه جایی رسوندم.
‫اون نرسوند!
‫دکتر فورمن، جوری حرف می‌زنی...
‫که انگار فکر می‌کنی ‫خودت هیچ‌وقت مرتکب جرمی نشدی.
‫تو و دکتر هاوس، ‫جفت‌تون عوضی‌های بی‌عاطفه‌ای هستید.
‫پشیزی به برادرت اهمیت نمیدی،
‫هاوس رو هم نمی‌تونی تحمل کنی.
‫ولی ازت انتظار دارم ‫این قرار رو قبول کنی.
‫چون تو بیشتر از دو رویی بدت میاد.
‫هاوس هزار بار فرصت داشته.
‫تو دو بار فرصت داشتی.
‫چرا نباید به برادرت یه فرصت دیگه داده بشه؟
‫خب، اگه به این آنتی‌بیوتیک ‫حساسیت داشت...
‫باید تا الان علائمش رو می‌دیدیم.
‫فکر می‌کنم در این مورد، ‫دیگه خطری در کمین‌مون نباشه.
‫به گمونم هر از گاهی ‫یه چیزی رو درست میگن.
‫داری در مورد این قضیه ‫بلبل‌زبونی هم می‌کنی؟
‫نزدیک بود به کُشتنش بدی.
‫یه تصمیم گرفتم.
‫مثل تو که دیروز تصمیم گرفتی.
‫ولی به من که می‌رسه میگی کودنم!
‫تمام تصمیماتی که گرفتی اشتباه بودن.
‫وقتی این ماجرا تموم شد، ‫دادخواستِ حضانت منفرد میدم.
‫چون وقتی تو به دکترها اعتماد نداشتی ‫من داشتم؟
‫چون مسئله‌ی فقط همین دو روز اخیر نیست.
‫انگار تو خیلی حالیته که چی به صلاح آلیسه. ‫اون عاشق منه.
‫هر وقت پیش توئه تکالیفش رو انجام نمیده،
‫موهاش رو شونه نمی‌کنه.
‫ضربان قلبش داره میره بالا، ‫فشارش داره بیشتر میشه.
‫جفت‌تون برید بیرون.
‫من مادرشم. نمیشه که همین‌جوری...
‫با هم دعوا کردین و بهش حملۀ عصبی دست داد.
‫شما دوتا دارید حالش رو بدتر می‌کنید.
‫برید بیرون و برنگردید.
‫حال بچه‌هه چطوره؟
‫از حدود دو ساعت پیش تا حالا ‫خیلی بهتر شده.
‫پول برای ناهار داری؟
‫اگه سبزی جعفری و نان کروتن دوست داشته باشی!
‫- تریتر بالاخره حساب‌هام رو مسدود کرد. ‫- واقعاً؟
‫غافلگیر شدی؟ ‫چرا نباید بکنه؟
‫گفتم اگه داره برای تو فرق می‌ذاره،
‫حتماً یه کار متفاوتی کردی براش.
‫- چی؟ که باهاش حرف زده باشم؟ ‫- آره.
‫و الان که حساب‌هات رو مسدود کرده، ‫احتمالاً باهاش حرف بزنی.
‫پول لازم داری، نه؟
‫اگه حساب‌هام رو مسدود نکنه، گناهکارم.
‫اگه حساب‌هام رو مسدود کنه، بازم گناهکارم.
‫روی آلیس داره عمل جراحی انجام میشه؟
‫حالش خوبه. داره استراحت می‌کنه.
‫- کجا؟ ‫- توی اتاقش.
‫- که شما اجازه ندارید... ‫- همین الان دم پنجره‌اش بودم.
‫کسی داخل نیست.
‫کوله‌پشتی‌اش هم اونجا نبود.
‫احیاناً پدرش برش نداشته که...
‫زنگ بزن حراست.
‫یه برانکار بیار.
‫خشکش زده. نمی‌تونه راه بره.
‫نمی‌دونم چی شد.
‫حالش به نظر خوب می‌اومد.
‫لطفاً کمکش کن.
‫نیمۀ پُرِ لیوان اینه که ‫می‌تونه توی لژسواری مدال بیاره. ‫(سورتمه‌سواری)
‫سفتی عضلاتش تقریباً ‫منحصراً به عصب‌هاش مربوط میشه.
‫دیستروفی نوروآکسونال؟ ‫به سنّش می‌خوره.
‫بجز اینکه کبدش کم کم داره از کار می‌افته.
‫- نه، اگه دیستروفی بود... ‫- مترونیدازول! فکر خیلی خوبی بود.
‫«بیاید وسیع‌الطیف بهش ندیم.»
‫«بیا ریسکی نکنیم که حالش رو خوب می‌کنه.»
‫هاوس، میشه روی بیمار تمرکز کنی؟
‫نه، چون درد دارم،
‫چون فکر می‌کنید سازش ‫در همۀ موارد جوابه.
‫قرص بیشتری لازم دارم.
‫سفتیِ عضلانی بعلاوۀ درگیری کبدی ‫یعنی بیماری «ویلسون».
‫نه. هم حلقۀ قرنیه‌هاش سالمه، ‫هم تغییر روانی نداشته.
‫پس چیه؟
‫قرص بیشتری لازم دارم.
‫نه! الان داری به صورت منطقی...
‫منطقی یعنی چی؟
‫سر و صدا نکن. فشار خونش به استرس ‫واکنش نشون میده و داد زدن کاری رو...
‫اگه فکر می‌کنی درد ندارم،
‫پس هیچی بهم نده.
‫منو از آسپرین دور نگه دار،
‫ولی اگه یه عالمه درد داشته باشم ‫یه عالمه قرص لازم دارم.
‫باشه. قرص بیشتری لازم داری.
‫ولی بهت نمیدم.
‫هر چقدر آسپرین می‌خوای مصرف کن.
‫من می‌گم قرعه‌کشی کنیم.
‫به اسم هر کی در اومد، ‫با ماشین میره ترنتون و براش مواد می‌گیره.
‫کدوم‌تون بهش آسپرین دادین؟
‫- چی؟ ‫- علائمش با «سندرم ری» مطابقت داره.
‫که اگه آسپرین نخورده باشه، ‫منطقی نیست گرفته باشه.
‫- راب؟ ‫- نه بابا. هنوز بچه‌ست.
‫۸۰۰ مادۀ خطرناک برای کودکان رو خوندم.
‫اصلاً عصبانی نیستم. ‫فقط می‌خوام حالش خوب بشه.
‫داره دروغ میگه. ‫عصبانیه، چون بچه‌اش رو دزدیدی.
‫اگه اون بچه بمیره، عصبانی‌تر هم میشه.
‫- من ندادم. ‫- یه آسپرین...
‫وقتی با عفونتی که ‫ از قبل وجود داشته ترکیب بشه،
‫برای همچین حمله‌ای کافیه.
‫دروغ نمی‌گم.
‫باشه حتماً، با این کاری که کردی ‫قشنگ بهت اعتماد داریم.
‫آلیس شب قبل از این‌که بیاد اینجا کجا بود؟
‫پیش من. ‫یعنی توی خونه‌ام.
‫رفتم بیرون. پیش پرستار بچه موند.
‫- کجا رفتی؟ ‫- به تو ربطی نداره.
‫کسی رو استخدام کردی ‫که احتمالاً دخترمون رو مسموم کرده.
‫اون ۱۵ سالشه. ‫خیلی مسئولیت‌پذیره.
‫یه داروسازِ ۱۵ ساله‌ست؟
‫یا یکی از بچه‌های محله‌ست...
‫که ۲۰ دلار برای برق لب...
‫و دوتا مجلۀ «تایگر بیتس» می‌خواسته؟
‫روی اون بچه هموپرفیوژن کربن فعال انجام بدید.
‫نمی‌خواد قبلش ببینیم پرستار بچه چی میگه؟
‫می‌دونم چی میگه. ‫دروغ میگه تا کارش رو از دست نده.
‫قرص‌های بیشتری لازم دارم.
‫از این دستگاه استفاده می‌کنیم ‫تا خونِت رو پاکسازی کنیم.
‫با یه فیلتر که مثل فیلترِ آکواریومه...
‫از بدنت میاد بیرون.
‫اتفاقاً‌ یه جورایی باحاله.
‫می‌ترسم.
‫درد نداره.
‫یه کم طول می‌کشه
‫واسه همین حوصله‌سربر میشه، ‫ولی درد نداره.
‫حالت رو بهتر می‌کنه.
‫اونا از هم متنفرن، مگه نه؟
‫دیگه هیچ‌وقت قرار نیست با هم باشیم.
‫خب، هیچی معلوم نیست.
‫دیگه می‌خوای لوله‌های پلاستیکی ‫و لامپ‌های نورانی هم در بیاری؟
‫صرفاً چون مجبورم برای ناهار پول قرض بگیرم، ‫نمیام شهادت بدم.
‫می‌دونم. هیچ زنی نمیاد ‫مَردی که عاشقشه رو لو بده.
‫من عاشق هاوس نیستم.
‫یارو روانیه و اصول اخلاقی نداره،
‫بدونِ اینکه به دیگران اهمیتی بده ‫هر کاری می‌خواد می‌کنه.
‫ولی تو پشتش رو خالی نمی‌کنی.
‫نمیشه از سر وفاداری و احترام باشه؟
‫نه.
‫چون دخترم، حتماً باید عاشقش باشم!
‫نه واسه اینکه دختری.
‫چون ۱۰ سال پیش...
‫توی حساب دیفرانسیل نمرۀ کامل گرفتی ‫تا اینکه رفتی خودتو لو دادی.
‫به استادت اشتباهی رو نشون دادی ‫که متوجهش نشده بود.
‫- چون با مَردی ازدواج کرده بودی... ‫- اون بحث رو شروع نکن.
‫قبلنا کسی بودی که کار درست رو می‌کرد.
‫هاوس عوضت کرده.
‫فکر می‌کنی فقط تأثیر مثبت روت گذاشته؟
‫اوضاع چطوره؟
‫- حوصله‌سربر! ‫- دیدی گفتم؟
‫تا الان همه چی خوبه.
‫دقیقاً مثل پنج دقیقه پیش ‫و ۱۰ دقیقه قبل از اون.
‫چی شده؟
‫خونِش لخته شده.
‫بیا از اینجا ببریمش. ‫زنگ می‌زنم اتاق عمل.
‫گفته بودی درد نداره.
‫- پیداش کردم. ‫- داره تو تب می‌سوزه.
‫یه لحظه وقت بده.
‫- فورمن، خیلی داغ کرده! ‫- آخرشه.
‫فوراً پتوی خنک‌کننده بیار.
‫الان میارم.
‫هر بار به این بچه دست می‌زنیم، ‫یه مشکلی پیش میاد.
‫بدبیاری که دلیل بیماریش نیست!
‫واقعاً باید داروهای جاسازشدۀ شخصی‌ات رو ‫برای من به نمایش بذاری؟
‫اگه در معرض دید نباشه، ‫راحت‌تر می‌تونی برام دروغ بگی؟
‫باشه.
‫به همکارهات گفتی حساب‌هات رو مسدود کردم.
‫- آره. ‫- دروغ هوشمندانه‌ای بود.
‫با خودت گفتی حتماً فکر می‌کنن ‫دلیلی داشته که برای تو فرق قائل شدم.
‫مثلاً اینکه قبول کردی ‫ برعلیهِ هاوس شهادت بدی.
‫آره، به گمونم برای همین این کار رو کردی.
‫تو به یه خصوصیتی معروف هستی ‫که میگن یه مقدار فرصت‌طلبی.
‫تا جایی که شنیدم یه بار رئیست رو لو دادی.
‫تا شغلم رو حفظ کنم.
‫الان اگه به خاک سیاه بشینه، ‫شغلم رو از دست میدم.
‫اگه شغلت رو از دست بدی، ‫یه دونه دیگه پیدا می‌کنی.
‫ولی اگه اخراج بشی،
‫فرصت‌هات خیلی محدود میشن.
‫چرا باید اخراجم کنه؟
‫چون خبرکشی‌اش رو کردی.
‫- خبرکشی‌اش رو نکردم. ‫- به نظرم بعداً می‌کنی.
‫ولی اون قبلش فکر می‌کنه خبرکشی‌اش رو کردی.
‫تا جایی که خودش خبر داره،
‫حساب‌های من هم ‫دقیقاً مثل حساب‌های بقیه مسدود شدن.
‫تا ۲۴ ساعت دیگه، دسترسیِ هر سه‌تاتون ‫دوباره به حساب‌هاتون باز میشه.
‫چرا باید همچین کاری...
‫اگه من خارج از گود، ‫می‌خواستم به این قضیه نگاه کنم...
‫می‌گفتم...
‫دلیلش این بوده که کارآگاه تریتر...
‫با دکتر چیس ناهار خورده ‫و کلی خوش و بِش کردن.
‫آره.
‫ظاهراً اون دوتا دارن با هم همکاری می‌کنن.
‫آخه چطور میشه توی اتاق عمل ‫کیسه یخ نداشته باشیم؟
‫لختگی برطرف شد.
‫کیسه‌های یخ خیلی جلوش رو نمی‌گیرن. ‫پتوها کجان؟
‫توی اتاق اورژانس. ‫دارن با تصادف چهارتا ماشین سر و کله می‌زنن.
‫باید این بچه رو قبل از اینکه مغزش ذوب بشه ‫خنک کنیم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫برای رقیق‌کردنِ خونِش...
‫برای جراحی، بهش دوز بالای هپارین دادن.
‫ممکنه باعثِ ترومبوسیتوپنی شده باشه.
‫بعیده.
‫اون‌جوری سم‌زدایی کلی از هپارین رو ‫بیرون می‌کشید.
‫کم‌خونی داشت.
‫ممکنه یه اختلال خونیِ ابتدایی باشه.
‫یا اینکه هیچ‌وقت عفونت رو درمان نکردیم.
‫یعنی میگی اصلاً «سندرم ری» نداشته؟
‫الان باعث شدیم اون دختر کوچولو ‫یه درد شدید بکشه.
‫درد که تقصیر هاوس نبود.
‫حتی اگه لختگی خون، واکنشی...
‫به چیزی بوده که بهش دادیم، بازم...
‫لازم نیست تو هوای منو داشته باشی.
‫چیزی که لازم دارم وایکودین ـه.
‫هر شش ساعت یه بار قرص بهم میدن، ‫انگار جیره‌بندی‌ـه.
‫داره می‌ذاره یه پلیس ‫روی تصمیمات پزشکی اِعمال فشار کنه.
‫چه وضعشه آخه؟ اصلاً بریم یه لوله‌کش بیاریم ‫و نظر اونو بپرسیم!
‫سلام، کادی، دلقک گاوبازی نمی‌شناسی ‫که بیاد نظر تخصصی‌اش رو...
‫کدوم گوری رفت؟
‫دستش رو ببین.
‫بهت گفتم عفونته.
‫عفونت رو درمان کردیم.
‫خب، ظاهراً نکردیم.
‫بهت گفتم وسیع‌الطیف بدیم.
‫بهش حداقلِ آنتی‌بیوتیک رو دادی.
‫خوبه که موفق نشدی بچه‌دار بشی، ‫چون گند می‌زنی با این مادری‌کردنت!
‫این کهیر چیش خوبه؟
‫حدس‌های خوبی بود، ولی نه.
‫توی بخش‌هایی از بدنشه که ما بهشون دست نزدیم.
‫۴۰ درجه تب داره. ‫به‌هوش میاد و بیهوش میشه،
‫ولی واکنش به کارهایی نیست که ما کردیم.
‫گزینۀ بدبیاریِ ما خط می‌خوره.
‫که یعنی؟
‫عه، حدس خیلی نزدیکی زدین!
‫که یعنی به لطف رویکرد بزدلانۀ کادی،
‫دیگه آنتی‌بیوتیکِ وسیع‌الطیف ‫جزو گزینه‌هامون نیست.
‫این چیزه شاخ و دندون نیش در آورده.
‫باید بفهمیم چه گونه‌ایه،
‫بعدش نیزه بزنیم توی قلبش.
‫خیلی خب، اخماتون رفته تو هم.
‫واقعاً برام مهم نیست دلیلش چیه، ‫ولی ظاهراً...
‫نمی‌تونم بدونِ اینکه بفهمم، ‫کارم رو انجام بدم.
‫تریتر حساب‌های بانکی‌مون رو آزاد کرد.
‫خبر خیلی خیلی بدی بود!
‫خوشحالم حرفش رو زدیم و خالی شدیم.
‫اگه واقعاً سندرم ری داشته باشه، ‫پس ممکنه واریسلا باشه. به هم مربوطن.
‫پولمون رو آزاد کرد.
‫می‌دونی یعنی چی دیگه؟
‫سؤال درست اینه که:
‫وقتی خارش نداره، ‫چطور ممکنه واریسلا باشه؟
‫ریکتزیا پرووازکی باعث کهیر، تب ‫و درد عضلانی میشه.
‫درد، نه فلج عضلانی.
‫ولی «تب منقوط کوه‌های راکی»...
‫کهیر، تب، کم‌خونی و فلج داره.
‫در ضمن، من هیچی به تریتر نگفتم.
‫منم نگفتم.
‫شاید هدفش اینه فکر کنیم ‫یکی‌مون حرف زده.
‫- به هدفش رسید! ‫- تو پیشش بودی.
‫همه‌مون پیشش بودیم.
‫ما باهاش نمی‌خندیدیم.
‫شاید بیخیال شده.
‫شروع کنید به اون بچه کلرامفنیکل بدید ‫برای «تب منقوط کوه‌های راکی».
‫میشه حرف بزنیم؟
‫- نه. ‫- واقعاً فکر می‌کنم...
‫یا منو دور زدی...
‫و دنبال طلب بخششی، ‫یا دور نزدی و می‌خوای تشویقت کنم.
‫در هر صورت برام جذابیتی نداره.
‫کار دارم!
‫خوبی؟
‫آره، حتماً.
‫منظورم از «خوبی؟» این بود که...
‫هاوس چه غلطی کرده؟
‫- هیچی. ‫- چی گفته؟
‫تا حالا ۱۰۰۰ بار دیدم که هاوس ‫بی‌ادبی کرده تا به یه هدفی برسه.
‫تا حالا ندیده بودم صرفاً چون ‫توانایی‌اش رو داره بدجنسی کنه!
‫جداً؟
‫- چی گفت؟ ‫- هیچی. مهم نیست.
‫خب، تا حالا ۱۰۰۰ بار دیدم هاوس ‫بهت بی‌ادبی کرده...
‫ولی تا حالا ندیده بودم ‫ازشون ناراحت بشی.
‫ملت فکر می‌کنن ‫هاوس هیچ سانسور درونی‌ای نداره
‫ولی واقعیت اینه که جلوی خودشو می‌گیره.
‫چون وقتی می‌خواد ضربه بزنه،
‫دقیقاً می‌دونه ‫باید زبون تیزش رو به کدوم زخم بزنه.
‫این مدت داشتم سعی می‌کردم حامله بشم ‫و هاوس می‌دونست.
‫بهم گفت مادر موفقی نمی‌شم.
‫الان این‌قدر ناراحت شدی ‫چون فکر می‌کنی حق با اونه؟
‫سه تا کاشتِ مختلف داشتم. ‫(کاشت یا لانه‌گزینی)
‫دوتای اول شکل نگرفتن.
‫آخری هم که از دست دادمش.
‫متأسفم.
‫تقصیر تو نیست که.
‫اونا اتفاقات فیزیکی بودن.
‫یه دختر کوچولو ترسیده و درد داره.
‫رفتارم خجالت‌آور بود و ترس برم داشته بود ‫که کار اشتباهی نکنم.
‫- این عادیه. این... ‫- بغلش نکردم.
‫حتی دستم رو دراز نکردم ‫که دستش رو بگیرم.
‫بهش گفتم درست میشه.
‫نیاز به اطمینان خاطر داشته.
‫بهش گفتم شاید پدر و مادرش برگردن پیش هم.
‫وقتی آدمای دیگه رو با بچه‌هاشون می‌بینم ‫همه چی خیلی طبیعیه.
‫انگار یه دفترچه راهنما توی ژن‌هاشون چاپ شده.
‫شاید به من از اون دفترچه نرسیده.
‫شاید میل من به مادر شدن ‫مثل اون آدمیه...
‫که فاقد گوش موسیقیایی‌ـه ‫و دلش می‌خواد اپرا بخونه،
‫- یا کسی که از کمر به پایین فلجه... ‫- عه، عه، عه!
‫خب، حالا فهمیدم منظورت از ‫ضربه‌زدنِ هاوس به نقطۀ درست چیه.
‫کلرامفنیکل جواب نمیده.
‫چه دوزی بهش دادین؟
‫آره، شاید چیس گند زده.
‫همیشه آخرش به همین نتیجه می‌رسی. ‫گفتم تسریعش کنم.
‫دو برابر بهش دادم.
‫عفونت تغییر شکل داده.
‫رفته توی غلاف عضلانی‌اش.
‫باکتری گوشت‌خوار؟
‫اون در برابر داروها مقاومه.
‫تنها راه درمان اینه که ‫ناحیۀ عفونی‌شده رو بِبُریم.
‫پس قطع عضو می‌کنیم.
‫دست و پا؟
‫نمی‌تونیم بدونِ یه تشخیص قطعی...
‫یه بچۀ شش ساله رو قطع عضو کنیم.
‫خیلی سریع جابه‌جا میشه ‫و همین‌جوریش خیلی طولش دادیم.
‫وقت برای کشت میکروب نداریم.
‫می‌تونیم حداقل چند ساعت زیر نظر بگیریمش
‫تا قطعی بشه که کهیر داره پخش میشه.
‫اگه پخش بشه، می‌میره.
‫داری حرف از چلاق‌کردنش می‌زنی.
‫اصلاً مطمئن نیستیم ‫به‌خاطر عفونت بوده باشه.
‫آره! شش سالشه! بانمکه.
‫نمی‌تونه باکتری گوشت‌خوار داشته باشه.
‫اشتباهه!
‫بیاید با گل و بلبل معالجه‌اش کنیم.
‫بچه‌‌های بانمک ‫با بیماری‌های وحشتناک می‌میرن،
‫دکترهای بیگناه می‌افتن زندان،
‫دلیلش هم اینه که بزدل‌هایی مثل شما
‫کاری که باید بکنن رو نمی‌کنن.
‫بشینید تا صبح خاله‌زنک‌بازی کنید ‫که کی از همه ضعیف‌تره.
‫من میرم کارم رو بکنم.
‫بدون دست و پا ‫چه بلایی سر کیفیت زندگی‌‌اش میاد؟
‫بزرگترین خاصیت زندگی اینه که ‫کلی چیزای خوب داره.
‫اگه قبول نکنیم چی؟
‫نمی‌دونم.
‫قبلاً هم سرمون داد زده بود.
‫چون فکر می‌کرد فرضیه‌هامون احمقانه‌ست.
‫نه واسه اینکه فرضیه‌هامون ‫می‌فرستش زندان.
‫داره اعتیادش رو کم می‌کنه.
‫ممکنه باعث یه پارانویای خفیف بشه.
‫می‌گذره. فقط باید تا تموم‌شدنش تحمل کنیم.
‫حساسیت رو نتونستیم رد کنیم.
‫بهش دارو دادیم. ‫واکنش منفی نشون نداد.
‫شکمش رو باز کردیم، ‫شکمش کهیر زد.
‫آزمایش حساسیت از کمرش گرفتیم، ‫کمرش کهیر زد.
‫می‌دونم هاوس گفت بدبیاری نیست ‫ولی نمیشه اتفاقی باشه...
‫یه کم برای تشخیص افتراقی دیر شده، مگه نه؟
‫اونو نگیر طرف من. ‫نمی‌خوام بسوزم.
‫لیزر پوینترها آدم رو نمی‌سوزونن، نابغه!
‫پوست رو نه، ولی شبکیه رو چرا.
‫به نشونه‌گیریم اعتماد نداری؟
‫شاید بهتر باشه بدنت رو بپوشونی که...
‫در مورد گل و بلبل اشتباه می‌کرد.
‫هاوس! باید جلوی جراحی رو بگیری.
‫باکتری گوشت‌خوار نداره.
‫چه خوب.
‫پورفیریِ اریتروپویتین داره.
‫به نور حساسیت داره.
‫ارثیه. ممکنه یکی از والدینش داشتن.
‫می‌دونم چیه. ‫عفونت بیشتر بهش می‌خوره.
‫هر بار نور عمل جراحی بهش می‌تابه بدتر میشه،
‫باباش بُردش بیرون...
‫کبدش هم آسیب دید.
‫یعنی چراغ‌قوه قورت داده؟
‫جلوی جراحی رو بگیر.
‫از سر راه من برو کنار.
‫نه، من...
‫نور به گلبول‌ها آسیب می‌زنه،
‫گلبول‌های آسیب‌دیده، پروتوپورفیرین دارن.
‫پروتوپورفیرین توی کبد جمع میشه.
‫برای همین کبدش داره از کار می‌افته.
‫وایستا!
‫چطور می‌تونه به نور حساسیت داشته باشه؟
‫تا حالا این مشکل رو نداشته.
‫واکنش‌های منفی از زمان تولد شروع میشه.
‫حول و حوش این سن، ‫به حد بحرانی می‌رسه.
‫گلبول‌هاش در واکنش به نور ‫مواد شیمیایی تولید می‌کنن.
‫وقتی به کبد می‌رسن، ‫سعی می‌کنه گلبول‌های بد رو تصفیه کنه.
‫مواد شیمیایی به کبد آسیب می‌زنن
‫و یکی از محصولات جانبیِ این اتفاق، ‫سنگ کیسه صفراست.
‫یعنی همین‌جوری بدتر میشه؟
‫پورفیریِ اریتروپویتین رو میشه مدیریت کرد.
‫بهش بتا-کاروتن می‌دیم.
‫نیاز به لامپ‌های خاص ‫و فیلترهای مخصوص روی پنجره‌هاش داره.
‫احتمالاً لازمه تحصیلاتش توی خونه انجام بشه.
‫زندگیش پیچیده میشه...
‫ولی زنده می‌مونه.
‫همچین بیماری‌ای چطور پیش میاد؟
‫ارثی‌ـه.
‫پس یکی از ما...
‫جفت‌تون باید ناقل باشید.
‫وقتی بیدار شد دلش می‌خواد ببینتتون.
‫پس... گند نزنید.
‫خب، چه خبرا؟
‫هاوس اشتباه تشخیص داد.
‫قبلاً هم سابقه داشته.
‫نزدیک بود دختر کوچولوئه رو قطع عضو کنه.
‫ولی من درست حدس زدم
‫و بهش گفتم ولی اهمیتی نداشت.
‫چیس، تو حلش کردی.
‫به یه بیمار کمک کردی، ‫همین باید برات کافی باشه.
‫ساموئل بکت می‌خواست نمایش‌نامۀ...
‫«انتظار برای تحسین شدن از جانب هاوس» ‫بنویسه، ولی گفت خیلی ترسناکه.
‫باور کن...
‫دیگه منتظر نمی‌مونم.
‫می‌خوام به دوست عزیزم خیانت کنم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از محمد سید»