‫[این سریال تخیلی است و تمام مکان‌ها، شخصیت‌ها، سازمان‌ها، محیط‌ها ‫و رویدادهای به تصویرکشیده‌شده در این سریال ساخته تخیل هستند.]
‫[تمام صحنه‌هایی که شامل حیوانات هستند، در محیطی ‫امن و با نظارت و راهنمایی متخصصان ضبط شده‌اند.]
‫وقتِ رفتنه.
‫بریم.
‫[در حال جراحی]
‫تیغ جراحی.
‫انقباض‌گر.
‫- یعنی چی؟! ‫- آخه چرا؟!
‫- من کاری نکردم. ‫- آهای! ببندش.
‫- به خدا قسم... ‫- مال خودمه. دیدمش.
‫نه، دارم راستش رو میگم.
‫هوی! دستت رو بکش.
‫- کارِ کی بود؟ ‫- اون بود، خب؟
‫اون بود.
‫آهای! همه بیرون!
‫برین بیرون.
‫نمی‌دونم. گفتم...
‫چیزی روی صورتمه؟
‫شرمنده دکتر. تمرکزم رو از دست دادم.
‫برو بیرون.
‫دکتر هان، لطفاً بیمار رو بهوش بیارین.
‫هوشیار کردن بیمار.
‫- منظورت چیه؟ ‫- باید زیر نظرش بگیریم
‫تا مطمئن بشیم در طول ‫عمل جراحی برداشتن تومور
‫توانایی تکلمش رو از دست نده. پس چاره‌ای ‫نداریم جز اینکه کاری کنیم بهوش بیاد.
‫دکتر هان، داری چیکار می‌کنی؟
‫ما اینجا معطلیم.
‫بیمار بهوش اومده.
‫دستگاه استیمولاتور.
‫آقا. صدای منو می‌شنوین؟
‫می‌دونم کمی عجیبه ولی ‫آرامش‌تون رو حفظ کنین.
‫شما دوبونگ کیم هستین، درسته؟
‫آره.
‫درسته.
‫شنیدم توی لیست افراد تحت تعقیب هستی. ‫چه جرمی مرتکب شدی؟
‫خیلی کارها کردم.
‫مثلاً چه کارهایی؟
‫خب...
‫کارهای...
‫خیلی...
‫زیادی.
‫خیلی‌خب، اینجاست.
‫- پیداش کردم. بیایین شروع کنیم. ‫- باشه.
‫دستگاه برداشتن تومور.
‫خیلی‌خب.
‫حله.
‫بقیه‌ش رو خودت انجام بده. ‫تنهایی از پسش برمیای.
‫- ممنون دکتر. ‫- ممنون.
‫بیا کمک.
‫[ورود ممنوع]
‫مطمئنم خسته‌این. ‫چطوری تحمل می‌کنین، دکتر؟
‫برای چی می‌پرسی؟
‫برام سوال شده بود.
‫- فضولی نکن. ‫- باشه.
‫دکتر.
‫[گروهبان وانیل لی]
‫یه یارویی به اسم مین هست.
‫که کارش دلالی جراحی غیرقانونیه.
‫جراحی غیرقانونی؟
‫آره، برای اینکه دستگیرش کنیم ‫به یکی از مراکزش یورش بردیم.
‫[متخصص جراحی مغز و اعصاب دوک‌هی چوی]
‫این فیلم روی یه فلش بوده.
‫راستش اولین حدس‌مون جراحی مغر بود.
‫ولی بعدش نفهمیدیم دقیقاً دارن چیکار می‌کنن.
‫میشه بهمون بگین این چه‌جور عملیه؟
‫آم...
‫چی شده؟ ‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه.
‫مشکلی نیست.
‫دکتر چوی، بیایین یه نگاهی بندازین.
‫بیا.
‫جراحی‌های غیرقانونی؟
‫تحقیقات‌تون تا کجا پیش رفته؟
‫- ما هنوز... ‫- فقط همین فیلم رو دارین؟
‫آره، فعلاً فقط همین فیلمِ ‫پنجاه دقیقه‌ای رو داریم.
‫چیه؟ چی شده؟ ‫مشکلی پیش اومده؟
‫ببینید،
‫از روی همین یه دونه فیلم، ‫سخته بخوایم بگیم
‫دقیقاً چه‌جور عملیه.
‫فقط می‌تونم بگم جراحی داره در ‫جای عمیقی از مغز انجام میشه
‫که عملِ دشواریه.
‫انجام چنین عملی فقط در یه ‫اتاق عملِ درست و حسابی ممکنه.
‫به نظر شرایطش زیاد خوب نیست.
‫دکتر چوی تنها کسی بوده که تونسته ‫این عمل رو با موفقیت تو کشور انجام بده.
‫پس یعنی میگین این بیمار به احتمال زیاد ‫از دنیا رفته؟
‫بله، درسته. احتمالش بالاست.
‫بسیارخب، فایل رو ارسال کنید.
‫بعداً دقیق‌تر بررسی می‌کنیم.
‫حتماً. خیلی هم عالی.
‫بفرمایید.
‫مرسی.
‫- فوراً فایل رو براتون ارسال می‌کنم. ‫- باشه.
‫به زودی باهاتون تماس می‌گیریم.
‫عالیه.
‫[متخصص جراحی مغز و اعصاب دوک‌هی چوی]
‫دکتر چوی.
‫در رابطه با فیلم...
‫دست‌های یه زن بود، درسته؟
‫مطمئن نیستم.
‫احتمالش هست سئوک باشه؟
‫ممکنه باشه.
‫اگه خودش باشه چی؟
‫کار و زندگی نداری؟
‫چرا.
‫میرم به کارهام برسم.
‫سلام، منم.
‫دکتر چوی.
‫گوش کن.
‫یه نفر هست که پیدا کردنش برام ضروریه.
‫کی هست؟
‫بهش میگن مین.
‫دلال جراحی غیرقانونیه.
‫اسمِ کاملش رو نمی‌دونم.
‫باشه پس. مین، دلال جراحی غیرقانونی.
‫اطلاعاتی دیگه‌ای ندارین؟
‫پلیس دنبالشه.
‫آها. راحت‌تر شد.
‫به محض اینکه پیداش کنم، خبر میدم.
‫چقدر طول می‌کِشه؟
‫آم.... یه هفته خوبه؟
‫ممکنه کار از کار بگذره.
‫آهان پس باید موضوع مهمی باشه.
‫سعی می‌کنم زودتر پیداش کنم، باشه؟
‫بیدار شدی.
‫آره.
‫آب می‌خوری؟
‫بیا.
‫اوهوم.
‫چیکار می‌کنی؟ نکن.
‫تکون نخور.
‫دارم نگاه می‌کنم.
‫نکن دیگه.
‫باشه بابا، غرغرو!
‫اگه عملت نکرده بودم، الان مُرده بودی جوجه!
‫احترامم رو نگه دار.
‫باید می‌ذاشتی همون موقع بمیرم.
‫دکتر.
‫یه ساعت پیش بهوش اومد.
‫همه‌چی عادیه ‫به جز نبضش. کمی کُند می‌زنه.
‫آقای کیم؟
‫انگشت‌های منو می‌بینی؟
‫تو همون دکترِ توی اتاق عملی؟
‫آره، من عملت کردم.
‫حالا بگو ببینم.
‫چندتا انگشت می‌بینی؟
‫رئیس، لطفاً جوابش رو بده. همین ‫چند دقیقه پیش داشتین صحبت می‌کردین.
‫چندتاست؟
‫صدای منو نمی‌شنوی؟
‫ازت ممنونم.
‫97، 98، 99، 100؟
‫پنج میلیون؟
‫این عوضیا فکر کردن با کی طرفن؟
‫ببخشید. یه لحظه صبر کنین. ‫نون هم ببرین.
‫- ایول. ممنون. ‫- وای، به نظر که خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫- سلام. باید یه چیزی بخوریم. ‫- سرم شلوغه.
‫برو با دکتر هان غذا بخور.
‫گفت میل نداره. ‫خوراک ماهی تند چطوره؟
‫خوراک ماهی؟
‫ساعت دو نصفه شب وسط کوهستان؟
‫گفتم باید غذا بخوریم چون ‫دارم از گشنگی می‌میرم. حالیته؟
‫نون که هست. برو از همونا بخور.
‫تو...
‫دکتر سئوک جونگ.
‫فکر می‌کردم خودت باشی.
‫اشتباه نکرده بودم.
‫اسمِ منو از کجا می‌دونی؟
‫من توی بیمارستان دانشگاهی یئون‌شین ‫پرستار بودم.
‫همون موقع‌ها که شما رفتین، ‫اونجا کار می‌کردم.
‫آها.
‫دهن مردم رو نمیشه بست.
‫- منظورت چیه؟ ‫- می‌دونی دیگه.
‫تو و دکتر چوی.
‫خب در رابطه با پرستار جدید...
‫دکتر هان استخدامش کرده؟
‫نه، گنگسترها آوردنش.
‫راستش خودمون نتونستیم کسی رو پیدا کنیم.
‫چرا می‌پرسی؟
‫باید احتیاط کنیم با کی‌ها کار می‌کنیم.
‫ممکنه لومون بده و بیچاره‌مون کنه.
‫نه، همچین کاری نمی‌کنه.
‫می‌دونی چرا؟ ‫چون اونم رازهای زیادی داره.
‫جدی؟
‫آره. توی بیمارستان دانشگاه ‫قصور پزشکی انجام داده.
‫خلاصه بیرونش کردن و رفته ‫توی آسایشگاه مشغول به‌کار شده.
‫آدم بدیه.
‫چی؟ چرا بَده؟
‫توی آسایشگاه، به سالمندانی ‫که توانایی حرکت یا تکلم نداشتن
‫داروهای عجیب‌وغریب می‌داده.
‫تازه شنیدم کتک‌شون هم می‌زده.
‫آخرش مُچش رو گرفتن ‫و از اونجا هم انداختنش بیرون.
‫پس خیلی عوضیه.
‫غذا خوردین؟
‫این چیه؟
‫این کارت ویزیتمه.
‫وسایلم رو گشتی؟
‫من یه داروخونه دارم.
‫جدی؟
‫چرا باید دروغ بگم.
‫مگه نشنیدی چی شد؟
‫همینطور که می‌دونی پروانه ‫پزشکیم رو از دست دادم.
‫فکر کردی بعدش همین‌جور علاف می‌چرخم؟
‫باید به یه کاری مشغول بشم.
‫دکتر چوی چی؟ همچنان در ارتباطین؟
‫باید تا الان بهوش میومد.
‫آقای کیم، لطفاً بیدار شین. ‫باید پانسمانت رو عوض کنم.
‫یه دارویی بهش دادم تا چرت بزنه.
‫فقط این‌جوری می‌تونستم ‫خصوصی باهات صحبت کنم.
‫اینجا هرجا بری زیر نظری.
‫چقدر بابت این جراحی بهت پول دادن؟
‫من فقط پنج میلیون گرفتم.
‫حالا چه اهمیتی داره من چقدر گرفتم؟
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫خب بهش فکر کردم.
‫و به این نتیجه رسیدم که تو احتمالاً ‫خیلی بیشتر از من دستمزد گرفتی.
‫چرا دستمزد من باید کمتر باشه؟
‫بین من و تو، تویی که مدرک ‫و پروانه‌ت رو از دست دادی.
‫منظورم اینه که کمی بی‌انصافیه.
‫بد میگم؟
‫پزشکی که بدون پروانه و مجوز ‫داره عمل جراحی مغز انجام میده.
‫اونم خارج از بیمارستان.
‫دکتر، اینا رو فقط از این بابت میگم ‫که نگرانتم.
‫ممکنه بیفتی زندان.
‫پول می‌خوای؟
‫چقدر می‌خوای؟ ‫زود بگو، سرم شلوغه.
‫ماهی سه میلیون.
‫چیه؟ زیاده؟
‫باشه پس دو میلیون.
‫کمتر از این نمیشه.
‫منم خرج و مخارجِ خودمو دارم.
‫تازه از الان دیگه شریکیم ‫پس این حداقل دستمزدیه که باید بهم بدی.
‫آها...
‫شریک؟
‫چه جالب!
‫وقتِ خوبی هم هست.
‫- دنبال پرستار بودیم. ‫- نه!
‫من دیگه از اتاق عمل خسته شدم ‫واسه همین نمیام.
‫پس یعنی من جراحی رو انجام میدم
‫و جنابعالی پات رو هم توی اتاق عمل نمی‌ذاری.
‫خب قراره چیکار کنی؟
‫- شریک هستیم یا نه؟ ‫- از این ماجراها چشم‌پوشی می‌کنم.
‫به خاطر تو دهنم رو باز نمی‌کنم
‫تا امنیتت به خطر نیفته.
‫پس در این صورت، معامله قبوله.
‫امنیت.
‫امنیت همیشه در اولویته.
‫اطلاعات حسابت رو برام بفرست.
‫بسیارخب.
‫بفرما.
‫وای! فکر نمی‌کردم این ‫همه راه تا اینجا بیایین.
‫خب چاره‌ی دیگه‌ای هم نبود.
‫خانم را، من توی تمام این ‫سال‌ها فقط چیزهای مثبت
‫درباره خودتون و کارتون شنیدم.
‫بااین‌حال هر بار بهم زنگ می‌زنین، ‫غافلگیر میشم.
‫حتی همسرم هم این شماره رو نداره.
‫شما واقعاً فوق‌العاده‌ای.
‫خب ممنون از لطف‌تون.
‫ایشون دکتر چوی هستن.
‫من دوک‌هی چوی هستم.
‫پس همه‌ی این داستانا به خاطر این فیلمه؟
‫پلیس‌های نادون افتادن دنبال نخود سیاه.
‫درسته من این فیلم رو داشتم ‫ولی من دخالتی توش نداشتم.
‫همکارهای چینیم برام فرستادن.
‫چینی؟
‫آره یه سری افراد توی چین هستن ‫که از این‌جور کارهای غیرقانونی می‌کنن.
‫فقط می‌دونم که این فیلم ‫رو یهویی برام فرستادن.
‫گفتن دکتره کره‌ایه و ‫می‌خواستن براشون پیداش کنم.
‫خلاصه من وانمود کردم یه مدت دنبالش گشتم ‫و همین.
‫یادته چند وقت پیش بود؟
‫- گمونم بهار پارسال. ‫- اوهوم.
‫میشه بگی چرا فقط وانمود کردی؟
‫چون عمل جراحی مغز تنها چیزیه ‫که سراغش نمیریم.
‫کی اونقدر روانیه که حاضر بشه ‫غیرقانونی روش همچین عملی انجام بدن؟
‫ما بیشتر تو کارِ کبد و ‫کلیه و این چیزها هستیم.
‫این دیگه خیلی خطریه!
‫آقای مین، شما فیلم کامل رو داری، درسته؟
‫نه، واسه منم همین رو فرستادن.
‫چینی‌ها هم گفتن فقط همین رو دارن.
‫حالا می‌خواستی با فیلم کاملش چیکار کنی؟
‫برام سواله که
‫جراحی موفقیت‌آمیز بوده یا نه.
‫چینی‌ها هم همینو می‌خوان بفهمن.
‫ولی چرا این سوال برات پیش اومده دکتر؟
‫عمل سختیه. همین.
‫مگه تمام جراحی‌های مغز سخت نیستن؟
‫یه بخش‌هایی سخت‌تر از بقیه‌ست.
‫منظورتون چه بخش‌هاییه؟
‫ممنون که برای دیدار ما وقت گذاشتین.
‫گفتین عملِ سختی بوده.
‫پس حتماً موفقیت‌آمیز نبوده.
‫حالا می‌خواین چیکار کنین؟
‫گمونم باید از همونی که ‫عمل رو انجام داده، بپرسم.
‫یعنی جراح رو می‌شناسین؟
‫معلومه که می‌شناسم.
‫چطور نشناسم؟ واضحه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫منم می‌شناسمش؟
‫یعنی کیه؟
‫اون دختره؟
‫به نظرت چرا دارم می‌پرسم؟
‫چون می‌خوام ببینمت.
‫بذار یه غذای خوشمزه مهمونت کنم.
‫دفعه آخر تو مهمونم کردی پس...
‫نه. منظورم اینه که نوبتِ منه.
‫شنیدم شما و بازرس یانگ توی ‫یه شهر بزرگ شدین، درسته؟
‫بله.
‫توی شهرستان هاپچون، اگه دوک‌هی چوی رو ‫نمی‌شناختی پس یعنی جاسوس شمالیا بودی.
‫از بچگیش نابغه بود.
‫هوم. چه عالی!
‫آره و می‌دونی دیگه چیه؟
‫توی شهر کوچیک‌مون فقط یه دونه مدرسه بود.
‫حتی کتابفروشی هم نداشتیم.
‫ولی این پسر توی 17 سالگی ‫تونست بره دانشکده پزشکی.
‫تازه اینو گوش کن.
‫اونم با بالاترین نمره.
‫اینا مالِ خیلی وقتِ پیشه.
‫خب چه فرقی می‌کنه؟
‫دروغ که نمیگم.
‫راستی...
‫با وانیل لی حرف زدی؟
‫راجع به اون جراحی غیرقانونی.
‫گفته بودی فقط تو می‌تونی این ‫جراحی رو توی کل کره انجام بدی.
‫اگه این‌جوری باشه، ‫به راحتی می‌تونی کمک‌مون کنی
‫جراح رو پیدا کنیم، درسته؟
‫تمام تلاشت رو بکن و کمک‌مون کن.
‫حتماً.
‫حالتون خوبه؟
‫چی شده؟ مریض شدی؟
‫چیزی نیست. خوبم.
‫یه نفر رو خبر می‌کنیم تا بعداً ‫زمین و پنجره‌ها رو تمیز کنه.
‫لطفاً مراقب باشین. دستگاهِ گرونیه.
‫- آهای مراقب باش. ‫- بیا بریم.
‫نشنیدی چی گفت؟
‫کاتتر رو هم امروز صبح جدا کردم.
‫ورم هم تا حدی خوابیده.
‫ظاهراً دیگه مشکلی نیست ‫و آماده‌ی انتقال هستین.
‫تا یه هفته آینده می‌تونین خودتون حرکت کنین.
‫دکتر هان تا اون موقع مراقب‌تونه...
‫- آروم. ‫- پس جای نگرانی نیست.
‫جراحی موفقیت‌آمیز بود ‫پس مشکلی پیش نمیاد.
‫- بازم از شرایطش بهتون خبر میدم. ‫- اوهوم.
‫سانگی.
‫- تخت. ‫- می‌خواین بشینید؟
‫- تنهاتون می‌ذارم. ‫- اوهوم.
‫ممنون دکتر.
‫جونم رو مدیون شمام.
‫شما قبلش می‌دونستی من چه‌جور آدمی هستم.
‫لطفاً اگه کمکی نیاز داشتی، بهم خبر بده.
‫هر مشکلی که بود.
‫مشکلاتِ ما رو...
‫فقط خودمون می‌تونیم حل کنیم.
‫- حواست بهش باشه، خب؟ ‫- بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫- بریم! ‫- بله قربان.
‫من کی می‌تونم برم؟
‫تمیزکاری که تموم شد، خودم می‌رسونمت.
‫باشه پس.
‫توی ماشینِ تو بیشتر احساسِ امنیت می‌کنم.
‫یه فنجون قهوه الان می‌چسبه.
‫میگن امروز قراره بارون بیاد.
‫پس شما یه تیم سه نفره هستین؟
‫اون دکتر بیهوشی اخمو، دکتر جونگ و تو.
‫ماهی چندتا جراحی انجام میدین؟
‫- نمی‌دونم. ‫- آهان باشه!
‫مگه تو مدیرش نیستی؟
‫مدیرش نیستم.
‫پس دقیقاً چه‌کاره‌ای؟
‫گمونم باید برم از خود دکتر جونگ بپرسم.
‫من رانندگی می‌کنم، رخت‌ها رو می‌شورم و هر ‫کاری خانم سئوک بخواد، اینجام میدم. فهمیدی؟
‫راضی شدی؟
‫حالا باید ببینم این کوفتی کجاست؟
‫صبر کن.
‫- تو بطری آبم رو برداشتی؟ ‫- چرا باید همچین کاری کنم؟
‫آدمِ عجیبی هستی.
‫چرا این کلمن رو نیاز داری؟
‫هوی! تکونش نده.
‫- چی توشه؟ ‫- به تو چه.
‫فهمیدی؟
‫فوراً ببرش پیش دکتر هان. جاش گذاشته.
‫- همین الان؟ ‫- آره دیگه.
‫گفت فوریه! یالا!
‫اگه بازش کنی، آلوده میشه. پس دست نزن.
‫- زود برگرد. ‫- چشم.
‫بله دکتر؟
‫نباید توی ماشینت بخوابی.
‫توی شهر یه مرکز سونا هست. ‫برو اونجا استراحت کن.
‫کاش می‌تونستم ولی چی بگم والا.
‫به خاطر بارون نمی‌تونیم کاری کنیم.
‫هنوزم کلی چیزها هست که باید بسوزونیم.
‫فردا صبح که خورشید در اومد می‌سوزونیم‌شون.
‫- فعلاً برو استراحت کن. ‫- گمونم این‌جوری بهتر باشه.
‫خیلی‌خب.
‫ای وای.
‫لعنتی.
‫کجاست؟
‫[مدیر سئو]
‫[خانم سئوک]
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت...
‫به همین زودی برگشتی؟
‫فکر می‌کردم فرستادمت پیش هان.
‫بعد الان اینجایی.
‫بیل کجاست؟
‫توی صندوق عقبه؟
‫تشویقی خریدم.
‫پسرم چطوره؟
‫دنی!
‫آرس! بیا، آرس!
‫آفرین پسر خوب!
‫موفق شدی!
‫آخی...
‫روندا! روندا!
‫تعجب کردم که یه ذره هم عوض نشده.
‫هنوزم عین یه دختربچه‌ست.
‫خب این سئوکه، درسته؟
‫سگ‌ها چی؟
‫سگ‌هاشن دیگه.
‫روتوایلر هستن.
‫نژاد خشنیه.
‫ظاهراً عینِ خودشن.
‫به نظر خوشحالین بعد از این همه مدت دیدینش.
‫جدی؟
‫تمام مدت داشتین لبخند می‌زدین.
‫هر چی بیشتر بهش فکر می‌کنم، ‫متوجه میشم شما اشتراکات زیادی دارین.
‫جفت‌تون یه ذره دیوونه‌این.
‫گمونم تموم نابغه‌ها مثل همن.
‫شما دیوونه‌ای. اونم دیوونه‌ست.
‫خب، سئوک جونگ قطعاً آدمِ عادی‌ای نیست.
‫آرزوش اینه توی اتاق عمل بمیره.
‫تو هم همین رو می‌خوای، نه؟
‫خب اگه بخوام مکانش رو انتخاب کنم، ‫اتاق عمل رو انتخاب می‌کنم.
‫به نظر بدک نیست.
‫دیدی؟ می‌دونستم.
‫نمی‌خوای بری دیدنش؟
‫هوم... شاید.
‫خب چی شد خوردی زمین؟
‫یه گراز وحشی بی‌دلیل افتاد دنبالم.
‫داشتم فرار می‌کردم که خوردم زمین.
‫یه فکری دارم. نظرت چیه ‫بیای مزرعه‌م و برام بگیریش؟
‫ای بابا!
‫یه لحظه صبر کن. بگو ‫آقاجون یونگ‌شیک برات بگیرتش.
‫نذار دهنم باز بشه ‫و درباره اون پیرپاتال حرف بزنم!
‫- عه! ‫- دیگه داره میره روی اعصابم.
‫همین امروز صبح که دیدمش، پیش خودم گفتم
‫امروز دیگه دخلش رو میارم.
‫راستی، کجا رفته بودی؟
‫چند روزی نبودی. رفته بودی خارج از شهر؟
‫گیرِ یه زنِ دیوونه افتاده بودم ‫که یه پول هنگفت ازم می‌خواست.
‫ولی پولِ خودم بود.
‫هیچی بهش بدهکار نبودم.
‫کلی دیوونه توی این دنیا پیدا میشه، نه؟
‫خب چیکارش کردی؟
‫از اونجایی که خیلی رو اعصابم بود
‫خفه‌ش کردم.
‫وای! جدی؟
‫آفرین! آفرین!
‫همچین آدمایی حق‌شونه این بلاها سرشون بیاد.
‫[داروخانه باریون]
‫حالت خوبه؟
‫اون عوضی چیزی بهت گفت؟
‫نه.
‫فقط داشت نگاهم می‌کرد. همین.
‫این مرتیکه همه رو اینجا معذب می‌کنه.
‫داره میره روی اعصابم.
‫تازه کارت تموم شده؟
‫آره.
‫از بقیه روزت لذت ببر.
‫- فعلاً. ‫- فعلاً.
‫[غذاخوری ماری]
‫وایسا ببینم. بازم اون یارویی که پابند داره؟
‫عجب عوضی‌ایه.
‫چرا بهت زل زده بود؟
‫گمونم به نظرش خوشگلم.
‫بیخیال.
‫امکان نداره.
‫البته این روزها بیشتر از قبل ‫دور و برم می‌پلکه.
‫رو اعصابمه.
‫- یعنی می‌خوای دخلش رو بیاری؟ ‫- زده به سرت؟
‫- چرا همچین فکری کردی؟ ‫- آخه گفتی رو اعصابته.
‫جوری حرف می‌زنی که ‫انگار منم آدمِ عجیب‌غریبی‌ام.
‫آخه هستی.
‫- چرا اونوقت؟ ‫- یادت رفته؟
‫همین چند روز پیش منو فرستادی ‫دنبال نخود سیاه تا پرستاره رو بکشی.
‫خب که چی؟ تقصیرِ منه؟
‫بهت گفتم که چی بهم گفته بود. ‫چیکار می‌کردم؟ قبول می‌کردم؟
‫خب اگه من بودم، نمی‌کشتمش.
‫دفاع از خود بود.
‫خانم سئوک.
‫اینکه چیزخورش کنی و بعد ‫منتظر فرصت مناسب بمونی
‫تا خفه‌ش کنی، یه‌جور قتل عمد ‫از قبل برنامه‌ریزی‌شده‌ست.
‫تو واقعاً یه روانی‌ای!
‫راستی از دکتر هان خبری نشد؟
‫دوباره کی قراره جراحی کنیم؟
‫اصلاً به جراحی فکر نکن. ‫در ضمن لطفاً دیگه کسی رو نکش.
‫از اونجایی که جون یه نفر رو نجات دادم،
‫جونِ یکی دیگه رو گرفتم.
‫پس در حق دنیا لطف کردم!
‫تو رو خدا دیگه همچین حرفی نزن.
‫برو ردِ کارت.
‫بله؟
‫سلام، خونه‌ای؟
‫شنیدم این روزا توی پاجو زندگی می‌کنی.
‫به زودی می‌رسم اونجا.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫پس اشتباهی نکردی و نمیری بیرون؟
‫- دقیقاً. ‫- ببرینش بیرون.
‫گفتم بیرون!
‫- بیا بریم. یالا. ‫- ولم کن.
‫- نه، نمی‌تونی... ‫- ولم کن!
‫- نه! ‫- کافیه!
‫- جراحیِ خودمه! ‫- سئوک!
‫- مالِ خودمه. ‫- سئوک!
‫- بذارین جراحیم رو تموم کنم. ‫- سئوک!
‫سئوک! سئوک! یه دقیقه بگیر بشین، خب؟
‫بگیر بشین، خب؟ ‫آروم باش.
‫سیگوک، برو به بیمار سر بزن.
‫آهای. سئوک.
‫ای بابا!
‫لعنتی! وایسا سئوک!
‫خیلی‌خب، ببخشید. شرمنده.
‫وای!
‫وای! آهای! سئوک!
‫چی شده؟
‫- بدو، بدو، بدو! یالا! ‫- آهای! جونگ!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫- دیوونه شدی؟ ‫- سئوک جونگ!
‫سئوک!
‫سئوک! هوی!
‫چون از اتاق عمل بیرونت کردم، خفه‌م کردی؟
‫تو کله‌خراب و بی‌فکری.
‫مشکلت اینه.
‫چیه؟
‫منصفانه نیست؟
‫خوب گوش کن ببین چی میگم، سئوک.
‫یه کاری می‌کنم
‫دیگه هیچ‎‌وقت
‫تا آخر عمرت
‫نتونی پا توی اتاق عمل بذاری.
‫با اینکه نمی‌تونی این‌جوری دووم بیاری.
‫خانم سئوک.
‫از اتاقت بیرون نیا.
‫دست خالی نیومدم.
‫پس اومدی کنفرانس.
‫نه، آنلاین دیدمش.
‫باید میومدی. همه از ‫دیدنت خوشحال می‌شدن.
‫کنجکاو نیستی راجع به هم‌دوره‌ای‌هات بدونی؟
‫اصلاً.
‫یونگ ها پارسال سرپرست بخش شد.
‫و بقیه استاد دانشگاه شدن.
‫گمونم دیگه خیلی پیر شدی
‫که اینقدر چرت و پرت میگی، درسته؟
‫اگه زیر نظرم کار کرده بودی،
‫تا الان می‌تونستی استاد تمام بشی.
‫اگه حرفی داری، زودتر بزن و برو.
‫خیلی دوست دارم بدونم ‫چطور روت شده بیای اینجا.
‫خیلی رو داری‌ها.
‫داروخونه باز کردی.
‫اوضاعت چطوره؟
‫چرا برات مهمه؟
‫نمی‌دونستم اینقدر درگیرمی!
‫اینو از کجا گیر آوردی؟
‫از آخرین باری که دیدمت، خیلی پیشرفت کردی.
‫تعارف نکردم چیزی برات بیارم بخوری.
‫الان برمی‌گردم.
‫بخور.
‫خب، نظرت چیه؟
‫خیلی شیرینه، نه؟
‫یکمی آره.
‫اخیراً بیمار شدم.
‫- آره، فهمیدم. ‫-گلیومای ساقه مغزی.
‫خوشبختانه سریع تشخیص دادن.
‫یونگ ها می‌تونه عملت کنه.
‫موقعیت حساسی داره، کمی نگران‌کننده‌ست.
‫آهان.
‫یونگ هم که بزدله پس قضیه کنسله.
‫دیگه کی می‌مونه؟
‫اون پسره بوستونی. ‫همونی که خیلی هواتو داره.
‫آلان کیم.
‫نباید هیچ عوارضی بعد جراحی برام پیش بیاد.
‫می‌دونی،
‫دست‌هام خیلی برام مهمه.
‫باید بتونم جراحی رو ادامه بدم.
‫خب الان دیگه پیر شدی. ‫عادی نیست که دست‌هات بلرزه؟
‫حالا چه با عوارض بعد از عمل ‫چه بدون عوارضش؟
‫اینا دست‌های عادی نیست.
‫سرِ پیری حریص شدی.
‫دیگه کافیه. باید بازنشسته بشی.
‫می‌خوام دو ماه مرخصی بگیریم تا ‫خوب بشم. فقط همین قدر زمان دارم.
‫به عبارتِ دیگه، جراحی ‫باید بی‌نقص انجام بشه...
‫فراموشش کن.
‫من که بی‌نقص نیستم.
‫من ترتیبِ همه‌چی رو میدم. فقط ‫باید بیای و جراحی رو انجام بدی.
‫زده به سرت؟
‫انگاری واقعاً عقلت رو از دست دادی.
‫آخه من چطوری جراحی کنم؟
‫من دیگه پروانه طبابت ندارم.
‫تاریخش مشخص شد، بهت زنگ می‌زنم.
‫تو دیوونه‌ای.
‫چرا باید عملت کنم؟
‫پلیس دنبالته.
‫اگه می‌خوای با وضعیت فعلی پیش بری،
‫می‌تونی به عمل‌های غیرقانوینت ادامه بدی.
‫خودت می‌دونی چطوری.
‫چاره‌ای نداری.
‫همیشه همین‌جوری بودی.
‫فقط دنبالِ این بودی که منو نابود کنی.
‫خب منم همون کاری رو کردم که خواستی.
‫حالا دوباره می‌خوای عذابم بدی؟
‫شاید. اگه مجبور بشم آره.
‫بزن دست‌هام رو قطع کن ‫تا دیگه نتونم هیچ کار کنم.
‫بیا بزن.
‫اگه اینقدر ازشون متنفری، قطع‌شون کن!
‫حتی نمی‌خوام برات تاکسی خبر کنم،
‫پس درخواست نکن.
‫[داروخانه باریون] ‫[سئوک جونگ]