‫مطمئنا فکر می‌کردم اونو می‌شناسم.
‫خانواده‌اش رو می‌شناسم. ‫[سالی رایت - همسر سوم]
‫خب، فکر می‌کردم خودم رو می‌شناسم.
‫مشخصه اشتباه کردم.
‫خب، پلیس نتیجه‌گیری کرده. ‫[جان رایت - پسر دوم ازدواج اول]
‫خانواده‌ی من نتیجه‌گیری خودشون رو داشتن.
‫و بعد... منم نتیجه‌گیری کردم.
‫اوه، اون دقیقا می‌دونست ‫داشته چیکار می‌کرده.
‫چون ما هنوز بعد دو سال ‫[گراهام رایت - پسر اول ازدواج اول]
‫داریم درباره‌اش حرف میزنیم.
‫و من اصلا دوست ندارم ‫پشتِ سر مُرده صحبت کنم،
‫اما... اتفاقی که برای اون افتاد، ‫هم...
‫اون بی‌همه‌چیز حقش بود.
‫خب، فقط یه کاره،
‫تا خانواده‌ات،
‫دوستت داشته باشن.
‫چیزی می‌خواید بیارم؟ ‫[امیلی رایت - تنها نوه]
‫نه، همه‌چیز عالیه.
‫به طور سالم، بی منت...
‫بی قید و شرط.
‫فقط به همین نیازه.
‫اون یه نوجوونه.
‫تنبلی تو خونشه.
‫من توی مدرسه تنبل نبودم.
‫خب، جامعه دخترها رو طوری بار میاره ‫که هدفشون جلب رضایت بقیه باشه،
‫واسه همین ‫وقتی وارد بازار کار میشن عقب میفتن.
‫شکست واسشون چیز جدیدیه
‫وقتی تجربه‌اش می‌کنن...
‫غافلگیرشون می‌کنه.
‫و واسه همین من عاشقت شدم.
‫مهارت عالی و درجه یکی داری ‫تا با قاطعیت تمام
‫چرت و پرت بگی.
‫به نظرم فکر می‌کنی این یه توهینه.
‫در واقع زن‌ها عقب میفتن چون
‫اون‌ها بچه‌دار میشن.
‫هی، چرا اجازه میدی ‫حقایق سد راه قرار بگیره؟
‫خب، حالا هر چی.
‫اون مردک باید یه اردنگی بخوره.
‫بهش بگو فکر و نقشه‌های مسخره‌شو تموم کنه.
‫به صلاحیتش نیاز داره.
‫فردا توی شهر می‌بینمت؟
‫شاید.
‫ساعت جلسه عوض شده.
‫پاریس می‌مونی؟
‫همم. ساعت چهار ‫توی شهر جلسه دارم.
‫باشه، صبح بهت زنگ میزنم...
‫وقتی بفهمم برنامه‌ام چطوریه.
‫خوبه.
‫من یه‌کم خسته‌ام، عزیزم، ‫کم‌کم میرم بخوابم.
‫شب بخیر.
‫و سال...
‫دوستت دارم.
‫خب، منم دوستت دارم...
‫خیلی زیاد.
‫امیدوارم فردا ببینمت.
‫الو؟
‫بله، خودم هستم.
‫چی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫آشپز بوده.
‫چه سریع.
‫اون پیداش کرده ‫ساعت پنج صبح بیدار میشه
‫تا واسش صبحانه درست کنه. ‫ساعت شش کار می‌کرده.
‫اگه این همه ملک و املاک داری ‫چرا باید ساعت شش صبح کار کنی؟
‫آره، و ۷۴ ساله‌اش بوده؟
‫جنازه رو جابه‌جا کرده؟ ‫احیاش کرده؟
‫نه. میگه نه. ‫اما حالش خوب نیست،
‫راستشو بخوای. ‫فکر کنم همه‌ حالشون بده.
‫و کسی انتظار چنین چیزی رو داشته؟
‫نه، در حقیقت، خدمتکار خونه گفت
‫محال بود همچین آدمی ‫دست به خودکشی بزنه.
‫بسیار خب، ‫می‌خوام با تک تک افرادی
‫که اینجا زندگی یا کار می‌کنن صحبت کنم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫نظرم عوض شد،
‫فکر کنم دوست داری باهام بیای.
‫یه‌دفعه مضطرب شدم.
‫مشکل نداره. ‫من همین‌جا کنارت هستم.
‫ممنون، بابی.
‫سالی، سلام، غافلگیر شدم. ‫حالت چطوره؟
‫ای وای.
‫- اون مُرده. ‫- ای وای.
‫راب.
‫- قربان. ‫- برای مایکیـه.
‫ممنون، قربان.
‫هر روز که آدم نوجوون نمیشه، درست میگم؟
‫بهش بگو الکی خرجش کنه.
‫روز بخیر، راب.
‫سلام مامان، حالت چطوره؟
‫[جونو]
‫خوبی، جونو؟
‫چه عجب یادی از ما کردی.
‫چی شده؟
‫تو چی؟
‫نه.
‫نه. نه.
‫گری؟
‫ام؟
‫ام، موبایلت زنگ می‌خوره عزیزم.
‫[بابا]
‫بابا؟
‫چی؟
‫پزشکی قانونی؟
‫آره، می‌دونی،
‫تا صحنه رو بررسی کنن، می‌دونی،
‫تا هر نوع احتمالی رو حذف کنن.
‫مگه چه احتمالاتی هست؟
‫نمی‌دونم، اما...
‫شلیک توی سینه چندان... رایج نیست.
‫و اسم طرف رو توی اینترنت زدم،
‫و صد میلیون ثروت داره.
‫از چی؟
‫آجر.
‫آجر؟
‫ثروتش از آجره.
‫این مورد قراره به یکی از...
‫تحقیقاتت تبدیل بشه، نه؟
‫بهت دو تا نیرو میدم.
‫ممنون.
‫رز؟
‫ببخشید. میشه... میشه ‫سوال‌تون رو تکرار کنید؟
‫حتما.
‫پرسیدم آیا همه‌چیز رو فهمیدید یا خیر،
‫اینکه نتایج به چه صورته؟
‫یعنی نمیشه جراحی کرد؟
‫بله.
‫واسم سوال شده یعنی چیزی مصرف کرده.
‫خب، به ذهنم هیچی نمیرسه
‫چرا چنین کاری رو کرده.
‫مایل هستید یه روز دیگه برگردید، خانم رایت،
‫تا درباره روند بیماری‌تون صحبت کنیم؟
‫نه، بـ... هر چی هست رو به بابی بگید.
‫اون، اون توی این مسائل خیلی خوبه.
‫تمام توصیه‌ها رو به اون بگید، ممنون میشم.
‫باید به زنِ شوهرم زنگ بزنم.
‫و خواستم بهت بگم من کنارت هستم،
‫در هر ساعت از شبانه روز.
‫«دوستت دارم.»
‫رز، یعنی چی؟
‫«دوستت دارم.» چه معنی داره؟
‫خب دوستت داشت.
‫دیشب هر اتفاقی که افتاد، ‫اون... اون می‌خواسته بدونی
‫که تو رو دوست داره،
‫همین... همین‌طور بچه‌ها رو.
‫چطور تونست این بلا رو سر ما بیاره؟
‫چطور تونست من و بچه‌ها ‫رو توی این وضع ول کنه و بره؟
‫با عقل جور درنمیاد.
‫می‌دونم. و متاسفم.
‫هنوز بهشون نگفتی، ‫به بچه‌ها خبر دادی؟
‫آم، دارم میرم سمت مدرسه.
‫رز، باید چند جا تماس بگیرم.
‫ولی گوش کن، احتمال بیام مارستون،
‫فردا صبح حرکت می‌کنم، ‫تو میای؟
‫حتما. ‫رسیدی بهم خبر بده.
‫خدا پشت و پناهت، عزیزم.
‫همچنین. خداحافظ.
‫همین دیروز حرف زدیم.
‫بهش زنگ زدم ‫و در مورد خرید صحبت کردیم.
‫حدود بیست دقیقه ‫درباره آینده حرف زدیم...
‫در مورد اینکه می‌خواست ‫تا پنج سال آینده کجا باشیم.
‫خب، یه سری ملاحظات کاربردی نیازه.
‫باقی جلسه‌های تو هفته رو لغو کردم،
‫ولی جلسه هیئت مدیرهٔ فردا ‫همچنان برقراره،
‫تصمیم‌های مهمی رو
‫باید الان بگیریم.
‫اگه تو نبودی چیکار می‌کردم؟
‫پدرت هم همین حرف رو میزد.
‫و اون چپ دست بود؟
‫آره، چپ دست بود.
‫اسلحه رو می‌شناسید؟
‫اسلحه‌ی خودشه.
‫و سررشته داشت؟
‫خب، از اول زندگیش ‫با اسلحه و کلت سر و کار داشت.
‫کار کردن باهاشون رو بلد بود.
‫گوش کنید، اگه اتفاقی بوده ‫خیلی غافلگیر میشم.
‫و می‌تونی فورا به همه موکل‌های من دست بزنی؟
‫بهشون بگو، حداقل تا یک ماه...
‫نیستم.
‫ممنون.
‫ممنون، پاول.
‫اما چیزی که می‌دونم، ‫چیزی که می‌تونم بگم،
‫بدون ذره‌ای شک و تردید،
‫اینه که اون بیشتر از هر کسی توی دنیا
‫به تو اهمیت می‌داد.
‫آره، درسته.
‫جاشی.
‫بابات تو رو تحسین می‌کرد.
‫آدمی که کسی رو دوست داره
‫دست به چنین کاری نمیزنه.
‫عزیزم.
‫وقتی زنده بود ‫انقدر واسم عزیز نبود.
‫حالا که مُرده کم‌تر دوستش دارم.
‫جاش.
‫هیس، هیس، هیس.
‫و دیگه کی کلیدِ کشوی اسلحه رو داره؟
‫فقط من و آقای رایت و آقای کوتس.
‫مدیر ملک.
‫صحیح.
‫و شما اینجا زندگی می‌کنید؟
‫نه، آم نه.
‫من توی روستا با دخترم زندگی می‌کنم،
‫از ساعت شش عصر دیروز خونه‌ام بودم.
‫متوجه شدم.
‫خیلی‌خب، ممنون مری.
‫همه‌ی این‌ها، تجارت،
‫حتی جابه‌جایی به اینجا،
‫همه‌اش به خاطر اون بود، پس...
‫می‌دونم، عزیزم.
‫می‌دونی مراسم ختم کی هست؟
‫توی هفته آینده.
‫خب آره، تو باید واسه ایپ‌کان بری.
‫درسته.
‫ببین، حرف من اینه که تو
‫این دو سال گذشته رو داشتی آماده می‌شدی.
‫سرمایه‌گذارها می‌خوان با تو صحبت کنن.
‫چاره‌ای ندارم، کایل.
‫پس یه کاریش می‌کنیم.
‫ممنون.
‫- واسه باباش بود. ‫- اوه.
‫ببخشید، مری بهم گفت این بالایی.
‫می... می‌تونم پایین منتظر بمونم.
‫نه، لطفا بمون.
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم...
‫چه لباسی تنـش کنم، رز.
‫خب، لباس‌های خوبی رو برداشتی.
‫از کت‌شلوار متنفر بود، نه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫نظرت چیه واسه شلوارش ‫یه مخمل کبریتی انتخاب کنیم؟
‫فقط خود خدا می‌دونه، ‫ولی عاشق شلوار مخمل کبریتی بود.
‫می‌دونی، هیچ‌وقت یه دونه ‫از آهنگ‌هایی که ساختم رو گوش نکرد.
‫سر یه اجرام هم نیومد.
‫آخرین بار کِی اونو دیدی؟
‫چند سال پیش.
‫خب، در واقع...
‫ببینمش که چی بشه؟
‫اما...
‫حالا که مُرده، بل.
‫یعنی وضعیت قراره عوض بشه.
‫منظورت چیه؟
‫خودت چه فکری می‌کنی؟
‫من بچه‌ی اولش هستم.
‫بازم باید حواسش به من باشه،
‫یعنی الان می‌تونم از تو مراقبت کنم،
‫تو رو برگردونم توی استودیو،
‫این دفعه پول بازاریابی به پات بریزم،
‫و این...
‫اوضاع قراره عوض بشه.
‫آقای الیوت پشت خط هستن.
‫ظاهرا با ایشون جلسه داشتید.
‫لعنتی.
‫بهش بگو تو راهم.
‫عه.
‫بهش بگو داغ‌دیده‌ام.
‫برنامه عوض شد، مامان.
‫ببخشید، فکر می‌کنم ممکنه اینجا
‫سوء تفاهم پیش اومده باشه، خانم رایت.
‫متوجه نمیشم. ‫یه سوال ساده پرسیدم.
‫انحصار وراثت ممکنه چقدر طول بکشه؟
‫بله، مسلما سوال‌تون رو فهمیدم.
‫فـ... فقط نمی‌فهمم چرا از من می‌پرسید.
‫چون تو وکیل خانوادگی ما هستی.
‫من وکیل شما هستم،
‫اما وکیل شوهر مرحوم‌تون نیستم.
‫ببخشید؟
‫بسیار خب. ‫فکر می‌کردم ایشون به شما گفتن.
‫ببخشید.
‫چی رو گفته؟
‫اینکه شوهر مرحوم شما حدود سه ماه پیش
‫ما رو کنار گذاشته.
‫وصیت‌نامه‌ای که برای ایشون نوشتم ‫الان باطل و بی اثره.
‫در حقیقت، هر دو نسخه وصیت‌نامه ‫رو توی دفترشون پاره کردیم...
‫اوایل ماه آگوست بود.
‫و الان فهمیدم که شوهر مرحومم
‫تو رو مسئول کرده ‫که یه وصیت‌نامه‌ی جدید واسش بنویسی.
‫و امیدوارم بودم بتونی ‫باهام تماس بگیری، ممنون میشم.
‫فورا.
‫خیلی ممنون.
‫و ماه گذشته با دو تا هنرمند جدید ‫قرارداد امضا کردیم
‫که بهشون خیلی امیدوار هستیم.
‫پس اساسا، آره...
‫خبرهای امیدوار کننده‌ای هست.
‫خوشحال شدم شنیدم، گری.
‫ممنون.
‫و پول من؟
‫میرسه، ادی، خیلی زود میرسه.
‫پرداختی اسپاتیفای آخر ماهه و...
‫اوه.
‫خدای من.
‫فکر کنم زدی دماغمو شکستی، اد.
‫خدای من.
‫پنجاه هزار تا... تا جمعه آینده فرصت داری.
‫تسلیت میگم.
‫لعنتی.
‫کمکم کن، بابا.
‫صبح همه بخیر.
‫صبح بخیر، جان.
‫خب...
‫دوست دارم، اگه اجازه هست، ‫با تشکر از همه عزیزان
‫بابت پیام‌های دلگرم‌کننده‌شون تشکر کنم.
‫اگه پدرم زنده بود ‫بسیار تحت تاثیر قرار می‌گرفت
‫با ابراز احساسات محبت آمیز شما.
‫واقعا میگم.
‫و بعد همه کارت‌ها ‫رو توی کشوی میزش می‌ذاشت،
‫و می‌گفت: ‫«خیلی هم خوب و عالیه،
‫ولی هنوز باید آجر بپزیم.»
‫آره.
‫و خب، با توجه به این موضوع،
‫از شما درخواست می‌کنم ‫به موضوع بحث شماره یک
‫در دستور کار امروز نگاه کنید.
‫رای‌گیری...
‫تا من فورا...
‫به عنوان مدیرعامل موقت دربیام.
‫حرف زیادی در این مورد نیست.
‫آم، باور دارم خواسته‌ی پدرم هست،
‫و مطمئنا به عنوان مدیر عملیاتی اعتقاد دارم،
‫در حال حاضر به سود شرکت هست.
‫و خب...
‫ازتون می‌خوام رای بدید لطفا.
‫موافقین؟
‫ممنون.
‫و تو می‌دونستی که من به چیزی نگفتی؟
‫- حدس میزدم. ‫- و نگفت برای چی
‫به من چیزی نگفته؟
‫- نه. ‫- ولی از نظر تو
‫عاقل و منطقی بود؟
‫- بله. ‫- چون خبر داری چطور مُرده؟
‫آره.
‫و...
‫فقط می‌تونم بگم ‫توی چندین جلسه‌ای که داشتیم، اون...
‫همیشه به نظر میرسید ‫کاملا حواسش سر جاش هست.
‫آره.
‫اما از اینکه الان چه اتفاقاتی رخ داده،
‫و به عنوان مامور اجرای وصیت ایشون...
‫من مامور وصیت اون بودم.
‫آقای رایت دستورات بسیار دقیقی گذاشتن
‫اینکه مایل هستند به چه صورت پیش بره.
‫تعدادی از این نامه‌ها ارسال شده،
‫تاریخ، زمان و محل خوندنِ وصیت‌نامه گفته شده.
‫- خوندن وصیت‌نامه؟ ‫- بله.
‫ببخشید، فکر می‌کردم الان پیش خودت باشه.
‫- چی رو آورده باشم؟ ‫- وصیت‌نامه رو دیگه. ای بابا...
‫وصیت‌نامه ی جدیدش. ‫ببخشید.
‫بسیار خب، نه.
‫من زنشم، لورا.
‫ما دو تا بچه داریم.
‫باید وصیت‌نامه‌اش رو ببینم.
‫متاسفانه، دستورات ایشون بودن.
‫و میشه...
‫جمعه‌ی آینده؟
‫می‌خواست فردای خاک‌سپاریش انجام بشه،
‫که فکر می‌کنم پنج‌شنبه باشه.
‫و اجازه دارید بهم بگید ‫دیگه کی دعوت شده؟
‫متاسفانه نه.
‫می‌خواستن سوپرایز باشه.
‫♪ باید رها کنی ♪
‫♪ مرد من ♪
‫مامان‌بزرگ.
‫می‌دونم عزیزدلم، می‌دونم.
‫اوه.
‫نمی‌دونم اونجا چی به خوردت میدن.
‫هر چی هست، باید بیشتری بخوری.
‫بیا تو. آبگوشت گذاشتم توی فر.
‫♪ سعی کن و جبران کنی ♪
‫و سابقه‌ی... افسردگی، یا...
‫مشکلات سلامت روان نداشتن ‫که شما ازش مطلع باشید؟
‫نه.
‫چیزی نبودم که ندونم.
‫خب، می‌دونم وقتی حرف میزدیم ‫نوشیدنی می‌خورد،
‫پس شاید اون...
‫می‌خواسته اسلحه‌اش رو تمیز کنه یا...
‫موش شکار کنه یا...
‫نمی‌دونم، فقط...
‫باورم نمیشه عمدا چنین کاری رو کرده باشه.
‫پس شما فکر می‌کنید ‫امکان داره تصادفی بوده باشه؟
‫الان توضیح دیگه‌ای به ذهنم نمیرسه.
‫و آخرین تماس‌تون، کِی بود؟
‫حدود ۹:۳۰ شب.
‫و شما اینجا بودید؟
‫نه، ما یه خونه هم... توی پاریس داریم.
‫- واسه... واسه کار رفته بودم. ‫- صحیح.
‫بسیار خب، مطمئنم کار زیادی ‫روی سرتون ریخته.
‫مزاحم نمیشم.
‫ممنون.
‫ببخشید، یه چیز دیگه.
‫کسی رو می‌شناسید که
‫قصد داشته باشه به شوهرتون صدمه بزنه؟
‫- صدمه بزنه؟ ‫- بله.
‫فکر می‌کنید ممکنه کسی ‫این کار رو باهاش کرده باشه؟
‫باید تمام احتمالات رو حذف کنم.
‫نه، نه، ببخشید. ‫کسی به ذهنم نمیرسه.
‫باشه. خب، خیلی ممنون ‫که وقتتون رو در اختیار من گذاشتید، خانم رایت،
‫و یه بار دیگه، بهتون تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫می‌خواستم بگم، گری زنگ زد،
‫گفت زانوش اذیتش می‌کنه،
‫بنابراین، یکی از متصدی‌ها کفن و دفن
‫کنار من می‌ایسته.
‫و بعدش...
‫جاش و مدیر ملک، جک، ‫پشت تابوت رو می‌گیرن.
‫خب، من...
‫فکر می‌کنم خوبه که گری ‫زیر تابوت رو نمی‌گیره.
‫باعث میشه تنهایی اول باشی،
‫که دقیقا جای توئه.
‫الان تو رئیس خانواده هستی، جان.
‫نه اون...
‫یا پسرش.
‫نه داداشت.
‫تو.
‫و می‌خوایم همه
‫این رو متوجه بشن.
‫چون به خدا قسم،
‫تاوان کارت رو پس دادی.
‫جفتمون.
‫اون کار... با وکیل‌مون، جورج.
‫بس کن.
‫از این مسئله فقط من و تو خبر داریم
‫و نباید بحثش پیش کشیده بشه، باشه؟
‫نه جلوی خانواده، نه سر کار، هیچ جا.
‫باشه؟
‫پایین منتظرت می‌مونم.
‫اگه زنده بود، ‫به شما دو تا خیلی افتخار می‌کرد.
‫اینکه چقدر قوی هستید.
‫لطفا این کار رو نکن.
‫اونم حتما می‌گفت هیچی مثل یه دل سیر ‫گریه کردن آدم رو خالی نمی‌کنه.
‫پس، اگه می‌خواید گریه کنید، ‫خجالت نکشید.
‫هیچ ایرادی نداره.
‫تو هم راحت باش، مامان.
‫حتما.
‫می‌خواستم از بابات بگم،
‫می‌دونم از ته‌دل مشتاق بود تو رو ببینه.
‫پس، اگه میشه مودب رفتار کن.
‫فقط برای امروز... و به خاطر من.
‫ممنونت میشم.
‫باشه، حتما.
‫به نام پدر، پسر،
‫و روح القدس، آمین.
‫لطفا بنشینید.
‫خب، به همه خوش آمد میگم، ‫امروز این فرصت رو داریم
‫تا با یک خداحافظی پر از محبت ‫جک کنتون رایت رو بدرقه کنیم.
‫پدری دوست داشتنی،
‫پدربزرگ، همسر و دوست.
‫خب، فرصت خداحافظی فراهم شده، ‫ولی در عین حال فرصتی‌ست
‫برای جشن گرفتن
‫اینکه چه زندگی فوق العاده‌ای داشت.
‫جک آخرین فرزند از هشت بچه ‫در سال ۱۹۵۰
‫در خیابان مری، سویینتون بود،
‫در آن زمان در شهرک حاشیه‌نشینِ منچستر،
‫با جان و السی رایت زندگی می‌کردند.
‫پدر او کارگر،
‫مادرش رختشور بود
‫که در نوانخانه سالفورد با همدیگه آشنا شدند.
‫یه نوع جدید از شرکت فضای مجازیه.
‫و نقش تو توی شرکت چیه، امیلی؟
‫شرکت منه. مالک هستم. ‫مدیر عامل هستم.
‫اوهوم.
‫نه، همین که دانشگاه رو تموم کردم ‫دست منو گرفت.
‫بهم امید نداشت.
‫پس آره، الان ۲۵ سال شده، ‫از همون طفولیت.
‫و کار کردن با اون چطور بود؟
‫سخت.
‫می‌دونی، تبعیض قائل نمی‌شد.
‫سال اول رو توی اتاق نامه‌ها بودم.
‫ولی منصفانه‌ست.
‫سختگیرانه ولی عادلانه.
‫و هنوز بهش زنگ میزد، ‫می‌دونی، هر روز خدا.
‫ازش توصیه می‌خواست، ‫یا... یا گپ میزدن.
‫خب، تو و مامانم،
‫چیزی که بین شما نیست، نه؟
‫- نه، چی؟ ‫- یا قصد ندارید ازدواج کنید
‫یا همچین چیزی؟
‫ما... همراه هم هستیم، گراهام...
‫چون من... می‌دونی، ‫دست خودم نیست ولی فهمیدم
‫تو از زن بزرگ‌تر از خودت خوشت میاد،
‫- بابی، رفیق. ‫- چی؟
‫و اون می‌گفت قصد آشنایی ‫با کسی رو نداره،
‫تا اینکه سر و کله‌ی تو پیدا شد.
‫پس احساس می‌کنم یه‌کم...
‫قـ... قبلا هم گفتم، گراهام،
‫ما فقط همراه هم هستیم، ‫و چیز دیگه‌ای نیست.
‫باشه، باشه، باشه.
‫جوش نیار، مرد گنده.
‫و با اینکه در اصل این چند سال گذشته
‫همدیگه رو ندیده بودن،
‫اون احساس می‌کرد هنوز ‫از نظر معنوی رابطه خیلی نزدیکی دارن.
‫در حقیقت، گری همیشه می‌گفت ‫احساس می‌کنه اون و باباش
‫خیلی به همدیگه شباهت دارن.
‫- خودش گفت؟ ‫- فکر می‌کنه واسه همین
‫هیچ‌وقت با هم کنار نیومدن. ‫عین همدیگه‌ان.
‫جفتشون خیلی خلاق ‫و در عین حال به شدت خودآزار هستن.
‫درسته، درسته... ببخشید، عذر می‌خوام.
‫و پیش خودت نگفتی ‫آدرس جدیدت رو واسم بفرستی؟
‫بابا، خود تو یه بار خونه‌تو جابه‌جا کردی ‫بدون اینکه به من چیزی بگی
‫تازه‌ من هنوز همون‌جا زندگی می‌کردم.
‫من همچین کاری نکردم.
‫چرا. آخر هفته که خونه مامان بودم برگشتم
‫و دیدم یه خانواده دیگه در رو باز کردن.
‫۱۲ ساله‌ام بود.
‫کافیه، رفیق.
‫من خوبم، مامان.
‫من قوی و شجاع و قدرتمندم، یادت میاد؟
‫حالت خوبه؟
‫- سلام خوشتیپ. ‫- سلام.
‫نگاهش کن، چقدر قدبلند و پر مو شدی.
‫آخرین باری که دیدمت، ‫داشتی بهم نشون می‌دادی
‫چند تا نخود سبز یخ زده رو می‌تونی
‫توی دماغت جا بدی.
‫اوه.
‫و الان عکسش روی همه دیوارها هست، ‫با دیده‌ی تحقیر بهت نگاهت می‌کنه،
‫و پسر جون، بهتره آماده باشی
‫چون اگه گند بزنی،
‫خب، بعید نیست اون پیرمرد حریص
‫از گور برگرده.
‫وقتشه بریم، جان.
‫فردا روز بزرگیه.
‫برو بگیر بخواب.
‫- شب بخیر، سال. ‫- شب بخیر، عزیزم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- سیب، هویج، مرغ. ‫- نه، مرغ من، تو...
‫- فلفل؟ ‫- ا... الی، بهت میگم،
‫نظرت چیه... ببین، خیلی‌خب.
‫بیا مامان، نگاه کن مامان.
‫لطفا منو بخور.
‫یکی برای تو، یکی هم برای تو.
‫اینم واسه من.
‫عه...
‫مورگان، بفرمایید؟
‫هکتور. اندی داوسن هستم،
‫معاینه کالبد شکافی جک رایت رو انجام دادم.
‫پنج دقیقه وقت داری بیای؟
‫آم...
‫آره، حتما... الان میام.
‫خیلی‌خب، بریم. ‫جدی‌ام، کفش بپوشید.
‫ولش کن، پاشو. بریم.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫و نمی‌دونم چرا اصلا ‫توقع داشتم بابام عوض بشه،
‫ولی هی، همه‌چی خوبه.
‫فقط دلم واست تنگ شده.
‫خب، منم دلم واست تنگ شده.
‫هر چند دارم واسه ایپ‌کان آماده میشم، ‫[روبن]
‫پس زیاد وقت ندارم...
‫گوش کن، دارن زنگ میزنم ‫واسه خوندنِ وصیت‌نامه برم،
‫بهتره عجله کنم.
‫ظهر رفتم فرودگاه هیترو بهت زنگ میزنم.
‫باشه. خوبه.
‫باشه. دوستت دارم. ‫بعدا صحبت می‌کنیم.
‫دوستت...
‫سلام...
‫همه‌چی مرتبه؟
‫همه‌چی خوبه.
‫خواستم آرزوی موفقیت کنم.
‫و بهتره امیدوار باشیم سر حرفش مونده باشه.
‫وقتی تموم شد بهت زنگ میزنم.
‫چیزی که قراره بخونم ‫اصلِ وصیت‌نامه نیست.
‫یک سند قانونی بلند بالا و پر از جزییاته،
‫که در دسترس...
‫افرادی که امروز دعوت شدن قرار می‌گیره،
‫بعد از اینکه سند خونده شد.
‫این سند، نامه‌ای حاوی خواسته‌های جکه
‫که ضمیمه‌ی وصیت‌نامه شده.
‫هر دو سند در حضور من ‫ به شکل معتبر
‫حدود یک ماه پیش... امضا و ثبت شدن.
‫«برای خانواده‌ام، دوستانم، و همکارانم.
‫از شما کمال تشکر را دارم ‫که امروز صبح تشریف آوردید.
‫عذرخواهی می‌کنم ‫که نتونستم در کنار شما باشم.
‫به طور خلاصه و مختصر میگم
‫زیرا می‌دانم زندگی پر مشغله‌ای دارید،
‫و می‌دانم حرف‌های بسیاری
‫بعد از شنیدن آخرین خواسته‌های من وجود داره.
‫در این راستا، لطفا حرف من را بپذیرید
‫وقتی می‌گویم ‫که هیچ تصمیمی سرسری گرفته نشده است،
‫بلکه پس از بررسی دقیق و طولانی،
‫از چیزی که من باور دارم ‫صحیح و منصفانه‌ست.
‫پس از انجام مفاد وصیت‌نامه،
‫مابقی اموال من به سه خیریه‌ای میرسه
‫که در وصیت‌نامه اصلی و کامل من آمده است.»
‫«وصایای من.»
‫مدیر ملک و دوست من، درک کوتس،
‫اینجانب مبلغ یک میلیون پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم.
‫برای همکار و دوس من، آنی رز،
‫اینجانب مبلغ یک میلیون پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم.
‫برای همسر اولم، رز رایت،
‫اینجانب مبلغ پانصد هزار پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم.
‫برای دختر بزرگم، آشا بل،
‫اینجانب مبلغ دو میلیون پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم.
‫بـ... باید بگم که هنوز دنبال آشا هستیم.
‫برای نوه‌ی دختری‌ام، امیلی رایت،
‫اینجانب مبلغ پانزده میلیون پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم،
‫همچنین سهام من از شرکت،
‫و می‌خواهم او به عنوان مدیر عامل
‫شرکت بامسئولیت محدود جی‌کی رایت منصوب شود.
‫برای دخترم، دیزی،
‫اینجانب مبلغ ده میلیون پوند ‫برای او به وصیت می‌گذارم،
‫در یک سپرده نگه‌داری می‌شود ‫تا زمانی که به سن سی سال برسد.
‫برای هر کدام از پسرهایم، جان و گراهام،
‫اینجانب مبلغ ده...
‫ده هزار پوند برای آن‌ها به وصیت می‌گذارم.
‫و برای همسرم، سالی،
‫اجازه می‌دهم به صورت رایگان ‫در خانه‌ی لندن،
‫آپارتمانم در پاریس،
‫و عمارت مارستون ‫به مدت پنج سال زندگی کند،
‫سپس این املاک فروخته می‌شود
‫و مبلغ آن به خیریه اهدا می‌شود.»
‫تموم شد.
‫خب، من بچه‌ی اولش بودم.
‫خب، مهم نیست چی بین ما گذشته، ‫[گراهام رایت - فرزند اول ازدواج اول]
‫چطور تونست با من این کار رو کنه؟
‫چطور تونست انقدر بی رحم باشه؟
‫امکان نداره این وصیت‌نامه‌ی اصلی باشه.
‫امکان نداره.
‫و اگه فکر می‌کنی همین جا می‌نشینم
‫و این مزخرف رو قبول می‌کنم،
‫کور خوندی.
‫۲۵ سال وفاداری.
‫۲۵ سال نوکریش رو کن ‫[جورجیا رایت - عروس خانواده]
‫و سگ پاچه‌خوارش باش.
‫و این‌طوری جواب محبت ما رو داد.
‫فکرشم نکن، خانم خانم‌ها.
‫اون سهام برای ماست.
‫یه ذره هم فکرشو نکن
‫دستت به اون‌ها برسه.
‫آره، ترسناک بود.
‫نه صرفا اون، بلکه بابای خودم
‫سرم داد و بی‌داد می‌کرد انگار تقصیر منه. ‫[امیلی رایت - تنها نوه]
‫و می‌دونید چیه؟
‫تا چندین سال، تا مدت‌ها،
‫فکر می‌کردم تقصیر منه.
‫الان، چندان این فکر رو نمی‌کنم.
‫جان، به خدا قسم، ‫نمی‌دونستم چنین نیتی داشته،
‫و منم مثل بقیه بهت‌زده و ناراحتم،
‫- پس لطفا... ‫- کافیه!
‫باید بگم توی اون...
‫لحظه، در اون برهه زمانی،
‫خیلی واضح به نظر میرسید
‫که مرگ اون اتفاقی نبوده. ‫[سالی رایت - همسر سوم]
‫اون قربانی یه جرم وحشتناک نبوده.
‫در اون لحظه، چیزی که شنیدم،
‫کاملا باور دارم ‫اون حتما عقلشو از دست داده بود.
‫وگرنه چطور ممکنه ارث بیشتری ‫برای مدیر ملکش گذاشته باشه
‫نسبت به یکی از بچه‌هاش؟
‫چنین فکری رو می‌کردم.
‫طبق حساب و کتاب من، ‫من و پسرم چهل میلیون کم داریم.
‫پس فعلا به پول‌هاتون دست نزنید، باشه؟
‫چون ازتون پس می‌گیریم.
‫تا پنی آخرش رو.
‫نتایج نمونه‌برداری از اثرات باروت شلیک.
‫منفیه.
‫دقیقا.
‫نمونه رو از کجا برداشتی؟
‫دست، ساعد، بدن، سر.
‫خب...؟
‫و چیزی نیست.
‫هیچ جایی از بدن جک رایت ‫اثر باروت تفنگ وجود نداره.
‫یعنی چی؟
‫یعنی...
‫فقط متوجه نمیشم چطور ممکنه ‫به خودش شلیک کرده باشه.
‫و می‌دونم چه فکری می‌کنید.
‫اون توی زندانـه.
‫جز اینکه به همین سادگی نیست...
‫هست؟