‫خب، آماده ای؟
‫آماده ام.
‫روز مهممون داره از راه می رسه.
‫هر جور آدمی تو هیئت منصفه هست، ‫ولی کافیه یه سریشون رو قانع کنیم،
‫احتمالا خانم ها رو قانع کنیم ‫که یا عاشق من می شن،
‫امکان نداره عاشقم نشن، ‫یا با تو همدلی می کنن.
‫اگه با مسیری که در پیش گرفتی همدلی نکنن،
‫با هدفت می کنن.
‫استراتژیمون از چه قراره؟
‫این قضیه کلا تو یه جمله خلاصه می شه:
‫اصلا چیزی نمونده بود.
‫وقتی قاضی از هیئت منصفه بخواد ‫راجع به خلافت مشورت کنن،
‫همین رو ازشون می پرسه.
‫ازشون می پرسه که تصمیم بگیرن...
‫قرار بوده به زودی مرتکب جرم بشی یا نه.
‫البته در زمینه اتهامات جزئی تر...
‫مثل اقامت تو هتل «بیکمن» ‫و هواپیمایی که قرض گرفته بودی،
‫خیلی بدبختیم، مدارک زیادی دارن.
‫تنها راه قسر در رفتن از اون اتهامات...
‫اینه که کل هیئت منصفه عاشقت بشن.
‫ولی سر «فورترس»، «سیتی نشنال» ‫و ریچل ویلیامز عوضی...
‫که از همه مهم ترن، ‫احتمال پیروزیمون هست.
‫می تونیم با کلی دلیل بگیم...
‫که اصلا احتمالش نبوده هیچ کدوم ‫از اون جنایات رو مرتکب بشی.
‫یعنی می خوای بگی آدم بی کفایتی هستم.
‫بگم تو ارتکاب جرم بی کفایتی؟
‫آره. کارم همینه دیگه.
‫من که داشتم کسب و کار راه می انداختم.
‫این رو هم تو حرف هام لحاظ می کنم،
‫ولی الان که امتحان ترم ‫دانشکده کسب و کار نداریم،
‫پای آزادیت در میونه.
‫خلاصه که باید بهشون ثابت کنم ‫اصلا احتمالش وجود نداشته...
‫که پوله رو واسه مؤسسه ات جور کنی. خب؟
‫خیلی خب.
‫سوال دیگه ای نداری؟
‫- قراره چه لباسی بپوشم؟ ‫- اصلا برام نیست.
‫خود دادگاه لباس می ده دیگه.
‫لباس هاشون ساده است، ولی...
‫من باید برند لباسم رو انتخاب کنم.
‫ضمنا، لباس پوشیدن ‫واسه زنان فرق می کنه.
‫واقعا باید این مسئله رو ‫برات توضیح بدم؟
‫- یه مشاور مد برام بیار. ‫- مضطربی.
‫حس می کنی اوضاع تحت کنترلت نیست. ‫واسه خودم زیاد پیش میاد.
‫بهترین کار ممکن اینه که ‫متواضع جلوه کنی، لباس های دادگاه رو بپوشی،
‫بذاری من نمایشم رو اجرا کنم...
‫و بگم چه دختر جوان، ‫خوش نیت و پرتلاشی هستی...
‫تا احتمالش وجود داشته باشه...
‫که بتونیم اون عوضی هایی ‫که عضو هیئت منصفه هستن رو...
‫قانع کنیم که اصلا احتمالش نبوده ‫سر ریچل یا اون بانک ها کلاه بذاری.
‫خب؟
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫ممنون. رمزت رو بزن.
‫نه خیر. گفته بودی بابت ده دقیقه تماس، ‫دو تا «کاپ نودل» می دی.
‫بیست دقیقه دیگه برام جور کن ‫که چهار تا بهت بدم. برو ببینم.
‫به بقیه هم بگو!
‫سلام.
‫سلام به خودت.
‫اون مشاور مدت که با رپرها ‫کار می کنه کی بود؟
‫- ناتاشا بود. ‫- آها.
‫آها، می خوای باکلاس بری دادگاه...
‫تو فکرشم که عین رؤسا لباس بپوشم، ‫ولی جوانانه و جذاب باشه.
‫اوهوم. مثلا «لولیتا» ‫و «میلدرد پیرس» رو امروزی کنی.
‫پولش رو داری؟
‫خودت که می دونی پول بابام تو جیبمه.
‫صرفا چون زندانی شدی، ‫دلیل نمی شه لاتی حرف بزنی ها.
‫تو باهاش تماس بگیر. ‫دوباره بهت زنگ می زنم.
‫چه عجب لاتی نگفتی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، چطور مگه؟
‫آدم قبل از تماس گرفتن یه پیامی می ده ها.
‫خیال کردم سرطان گرفتی، ‫یا ازدواج کردی یا چیزی شده.
‫نه، حالم خوبه،
‫ولی واسه یکی از دوستانم ‫که فردا دادگاه داره مشکل پیش اومده.
‫آدم خفنیه...
‫همون سارق «سوهو» رو می گی؟ ‫آره. می شنامس.
‫پایه ای بهش مشاوره لباس بدی؟
‫هوم، که سر من هم کلاه بذاره؟ ‫نه خیر، مرسی.
‫زنگ زد، وصل می کنم...
‫ناتاشا، آنا رو وصل کردم. ‫آنا...
‫ناتاشا، سلام! ‫خیلی ممنون که قبول کردی.
‫ببین، صرفا جهت اطلاعت بگم ‫که من روزی هزار و دویست دلار...
‫آره! آره. معلومه.
‫به محض شروع به کارمون، ‫به پدرم می گه دستمزدت رو برات بزنه.
‫ایول، ایول، خب، می خوای چه فازی داشته باشی؟
‫خب، عکس های دادگاهم ‫قراره تا ابد موندگار بشن.
‫در واقع، احتمالش هست که هویتم...
‫از این به بعد، کلا با همین عکس ها ‫تعریف بشه، اینه که...
‫اینه که کارت خیلی سخت نیست.
‫خیلی خب، من باید قطع کنم.
‫خیلی خب. ردیفش می کنم.
‫بیا لباس های کلاسیک ‫مدرنیزه شده انتخاب کنیم.
‫هم حرفه ای باشه، هم جلوه جوانانه ‫و بوهمی داشته باشه.
‫چه عالی. عکاس ها قراره ‫اکثر مدت دادگاه...
‫پشتم باشن، اینه که پشت لباس ‫هم باید خیلی خوب باشه.
‫من همیشه به فکر پشت لباس هستم.
‫خدا جون، نورپردازی دادگاه خیلی خاصه.
‫کلی چراغ فلورسنت سقفی دارن، ‫نمای کلی بدنت خوب جلوه می کنه.
‫نگران نباش.
‫ردیفش می کنم آنا.
‫ممنون.
‫بیا.
‫سلام ویویان. حالت چطوره؟
‫اِم...
‫خب، اِم، دیگه کجاها دارن ‫دادگاهم رو پوشش می دن؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫احتمالا «پست» می ده دیگه.
‫«پست» که قطعا می ده، ‫ولی «تایمز» چی؟
‫«تایمز»؟ «نیویورک تایمز» رو می گی؟
‫شبکه ها چی؟
‫نمی دونم این پرونده ‫توجه کل کشور رو جلب کرده یا نه.
‫ولی خودت که می تونی توجهشون رو جلب کنی.
‫من دارم گزارش دادگاهت رو تهیه می کنم، ‫تبلیغش رو که نمی کنم.
‫اگه خبرش بیشتر پخش بشه، ‫به نفع خودت هم می شه، مگه نه؟
‫آنا...
‫این جوری اعتبار گزارشت بالا می ره،
‫البته شاید خودت راضی باشی ‫که مقاله ات در سطح شهری باقی بمونه.
‫- نمی خوای پزش رو بدی؟ ‫- دیگه قطع می کنم.
‫راستی، باید راجع به ریچل هم مقاله بنویسی ‫و بگی چه کلاه بردار خلافکاریه.
‫خداحافظ آنا.
‫با اسپودک و همکاران تماس گرفتین، بفرمایین.
‫زود باش گوشی رو بده به تاد.
‫اِم، متأسفانه الان تشریف نداره آنا.
‫دروغ می گی الکسی.
‫می خوای پیغامت رو بهش برسونم؟
‫راستش، اینجا با کلی ‫شخصیت های مختلف آشنا شدم.
‫با کلی قاتل و آدمکش آشنا شدم،
‫راستش، اصلا خبر نداشتم که سفارش...
‫قتل یه نفر این قدر ارزون میاد. ‫تو خبر داشتی؟
‫جدی می گم، دستمزدشون در حد ‫یه کیف «شنل» جعلیه.
‫باورت می شه؟
‫اِم، می خوای پیغامت رو بهش برسونم؟
‫به تاد بگو با پدرم تماس بگیره.
‫بهش بگه یا ده هزار دلار ‫واسه مشاور مدم واریز کنه،
‫یا وقتی واسه دادگاه اومد، با خودش بیاره.
‫به اطلاعش می رسونم.
‫آها. راستی، دفعه دیگه دروغ نگو الکسی.
‫[تاد.]
‫هر کدوممون یه سری از خصوصیات آنا رو داریم.
‫هر کسی یه مقدار دروغ می گه.
‫ذات تک تکمون...
‫هر کدوممون یه سری از خصوصیات آنا رو داریم.
‫من که ندارم.
‫شاید یکی رزومه اش رو بیخودی پر کرده باشه، ‫موقع فروش چیزی اغراق کرده باشه...
‫یا تو رسانه های اجتماعی فیلتر گذاشته باشه.
‫- من که گناهکارم. ‫- کار همگیمونه.
‫تک تکمون به برند، تصویر و دروغی...
‫بدل شدیم که به دنیا نشونش می دیم.
‫آخ.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫- خوب بود؟ ‫- خیلی خوب بود.
‫- پس چیه؟ ‫- پس چی چیه؟
‫با کارم رو تأیید کن. ‫یا انتقاد کن، یا کمکم کن،
‫هر کاری بکن، ولی سکوت نکن.
‫- خوش شانسه که تو رو داره. ‫- واقعا همین طوره، مگه نه؟
‫این حرفت دوپهلو بود؟
‫من رو داره؟ به نظرت صاحب من شده؟
‫- بگو دیگه مگز. ‫- صرفا...
‫می خوام تعطیلات بهاره زودتر شروع بشه.
‫می خوام وقتی ماسه رو...
‫لای انگشت های پام ‫حس می کنم، گلویی تازه کنم.
‫می خوام تو بخش کم عمق یه استخر آب گرم، ‫زوربازی کنیم...
‫و این دادگاه رو پشت سر گذاشته باشیم.
‫من هم همین رو می خوام.
‫خیال می کنی من همین رو نمی خوام؟
‫وای، خاک بر سرم.
‫الو.
‫آره، نه، دارم میام.
‫- سلام بکستر. ‫- سلام مک کا.
‫طرف کیه؟
‫به نمایندگی از سای اومده.
‫دادستانی ناحیه ای به پرونده علاقمند شده.
‫من که نبودم، چیزی شد؟
‫- هنوز منتظریم. ‫- کجا بشینم؟
‫حامیان آنا این طرف می شینن.
‫حامیان ریچل اون طرف می شینن.
‫نف قشنگم، من تو این جریان بی طرفم.
‫- یعنی چی که لباس نپوشیده؟ ‫- متهم لباس زندان تنشه.
‫جریان چیه آقای اسپودک؟
‫مطمئن نیستم چه مشکلی پیش اومده جناب قاضی.
‫- ناتاشا چی گفته بود؟ ‫- پیام داده بود، لباسش رو تحویل داده بود.
‫- چرا... ‫- بکش کنار. دارم پیام می دم.
‫در طول این همه سالی که قاضی بودم،
‫تو همین دادگاه روم تفنگ هم کشیدن،
‫ولی تا حالا بابت لباس معطل نشده بودم.
‫اگه بذارین برم باهاش صحبت کنم...
‫گمون کنم دادگاه واسه نیازمندان ‫لباس تهیه می کنه.
‫درسته. خودم می دونم.
‫یه ستاره طلایی دیگه ‫تو کارنامه تون می زنم دادستان.
‫متهم حاضر نیست ‫اون لباس ها رو بپوشه جناب قاضی.
‫آقای اسپودک، من این یخ قهوه ام رو می خورم،
‫ولی اگه موکلتون...
‫تا اتمام قهوه ام با لباس مناسب ‫جلوم واینستاده باشه،
‫به شدت ناراحت می شم.
‫چشم جناب قاضی.
‫با سایز بزرگش گول نخوری ها.
‫زود می خورمش.
‫لباست رو بپوش. ‫نباید دادگاه رو معطل کنیم.
‫- خیلی مسخره است. ‫- لباس خودشون مسخره است.
‫ترجیح می دم همین لباس یه سره تنم باشه.
‫- نمی شه. ‫- چرا نمی شه؟
‫آخه برداشت اولیه اعضای هیئت منصفه ‫از متهم خیلی مهمه.
‫تو هم انگار با همین لباس یه سره ‫زندان خیلی راحتی.
‫ضمنا، قاضی هم اجازه نمی ده. ‫چنین کاری از منظر قانونی منع شده.
‫تو دادگاه جلوه خوبی نداره ‫و ممکنه به حکم نادرستی ختم بشه.
‫همین روز اول داری ازش دشمن می سازی ها.
‫هر ثانیه ای که عقب می اندازیم...
‫پس لباسی برام بیار که بتونم بپوشم.
‫بگیر لباسه رو بپوش دیگه. ‫به ضرر خودته ها آنا.
‫به ضرر خودمه؟ ‫من که چیزیم نیست.
‫- بهش بگو لباس دادگاه رو بپوشه دیگه. ‫- گفتم.
‫جوری نگاهم کرد که انگار ‫می خوام خواستم کتکش بزنم.
‫- لباس کوفتیش کجاست؟ ‫- تو رایکرزه. ناتاشا دیشب تحویلش داده بود.
‫- لباس دیگه ای نداره؟ ‫- نمی تونم باهاش...
‫- بگو بیاره اینجا. ‫- نمی تونم باهاش تماس بگیرم.
‫- گمون کنم از خستگی خوابش... ‫- بیدارش کن دیگه.
‫جناب عالی رئیس من نیستی ها.
‫اوضاع خیلی خرابه.
‫این قاضیه نیم ساعت دیگه ‫بدجوری از دستم عصبانی می شه.
‫- بهتره بری خرید. ‫- من برم خرید؟
‫خودتون ردیفش کنین، ‫من باید برم سر شیفتم.
‫خیلی خب، خیلی... من که اومدم دادگاه، ‫نمی تونم برم بیرون خرید کنم.
‫من که نمی تونم تو دفاعیه آنا ‫دست داشته باشم!
‫چنین کاری غیراخلاقیه ‫و خط قرمز خبرنگاری محسوب می شه.
‫خب، من که مردم.
‫می شه بگی چه رنگی...
‫- خیال کردی رنگش... ‫- مگه چی گفتم؟
‫قبوله!
‫ولی باید کل یافته های این پرونده رو ‫در اختیارم قرار بدی.
‫باید همه چی رو بدی. ‫سوابق گوشی آنا،
‫ایمیلش و هر چی ‫که دادستانی داره رو می خوام.
‫باشه. ای خدا. خب حالا. برو دیگه.
‫- سلام، خوش اومدین... ‫- زود باش یه لباس کاری قشنگ و ساده بهم بده.
‫- لباس های اون طرف مناسبن. ‫- نشونم بده.
‫یه کفش تخت مشکی سایز چهل بیار. بدو!
‫حتما ویویان خیال می کرده ‫این بند کفش یا کمربنده.
‫تصادفا به نفعمون شد.
‫ولی شروع کار گروهمون ‫خیلی خوب نبود.
‫اصلا از آمادگیمون تو روز اول راضی نیستم.
‫باید بریم!
‫زود باش!
‫بذار تنها وارد بشم.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی ممنون که بهمون ملحق شدین خانم سوروکین.
‫سرکار، اعضای هیئت منصفه رو بیارین.
‫فرانک سیناترا، یازدهم اکتبر 1944،
‫افتتاحیه سالن «پارامونت» رو ‫تو «تایمز اسکوئر» برگزار کرد.
‫زنان با دیدن سیناترا غش کردن.
‫واقعا غش کردن.
‫چنین اتفاقی از نظر مردم ‫به خاطر محبوبیت سیناترا بود،
‫ولی در واقع، مدیران رسانه ای سیناترا، ‫برنامه ریزیش کرده بودن.
‫به زنان پول داده بودن که غش کنن،
‫سیناترا رو تشویق کنن ‫و از خود بیخود بشن.
‫تعمدا کنار سالن آمبولانس ‫و پرستار مستقر کرده بودن.
‫دلیل کل این کارها ‫این بود که اگه بتونه اینجا موفق بشه،
‫هر جای دیگه ای هم موفق می شه.
‫آنا هم عین یه سری از شما اومده بود نیویورک.
‫مشتاق و سرزنده بود ‫و فرصت های شهرمون هیجان زده اش کرده بودن.
‫بیست و پنج سال بیشتر نداشت.
‫نه والدین پولداری داشت. ‫نه آشنایی داشت.
‫نه سابقه تحصیل تو دانشگاه های خفن داشتن.
‫آنا که نمی تونست صبر کنه ‫تا فرصت در خونه اش رو بزنه.
‫باید خودش فرصت ایجاد می کرد. ‫همگی می تونیم چنین شرایطی رو درک کنیم.
‫هر کدوممون یه سری از خصوصیات آنا رو داریم.
‫هر کسی یه مقدار دروغ می گه.
‫حالا یا تو رزومه اش دروغ می گه،
‫یا موقع فروش محصولی، ‫یا تو رسانه های اجتماعی.
‫گمون می کنیم رسانه های اجتماعی ‫دنیا رو تغییر دادن.
‫هر شخصی به یه برند بدل شده.
‫به تصویری بدل شده که به دنیا ارائه می ده. ‫به یه دروغ بدل شده.
‫ولی حقیقت زندگی آنا، ‫حقیقت زندگی سیناترا هم محسوب می شد.
‫گاهی اوقات آدم باید ‫ادا دربیاره تا به موفقیت برسه.
‫در نتیجه، آنا دنباله روی سیناترا شد ‫و همون آدمی شد که می خواست بشه.
‫به شخصی بدل شد که قشر مرفه نیویورک ‫براش فرش قرمز پهن می کردن.
‫گذاشت هر کسی ‫روایتی که خودش می خواست رو باور کنه.
‫سیناترا هم همین کار رو کرده بود، ‫ولی جرم محسوب نمی شد.
‫الان هم جرم محسوب نمی شه.
‫افرادی که قراره حرفشون رو بشنوین،
‫می خواستن باور کنن ‫آنا یه خرپول آلمانیه،
‫چون اون جوری ازش سود می بردن.
‫در نتیجه، باور کردن.
‫آنا حتی لحظه ای قصد نداشت ‫ذره ای پول بدزده.
‫تک تک افرادی که میان اینجا...
‫و رو اون صندلی می شینن، ‫می خواستن به آنا پول بدن،
‫چون می خواستن باهاش همکاری کنن.
‫می خواستن با آنا دلوی صمیمی بشن!
‫با خرپول آلمانی صمیمی بشن!
‫یعنی حاضر بودن ‫با آنا سوروکین هم همکاری کنن؟
‫با یه خارجی از طبقه متوسط ‫همکاری کنن؟ نه خیر.
‫آنا باید ادا درمی آورد که موفق بشه.
‫می تونین بابت این کارش قضاوتش کنین.
‫می تونین بگین کارش غیراخلاقی بوده.
‫بعضی ها هم می گن کار سیناترا...
‫غیر اخلاقی بود که گفت زنان ‫الکی موقع اجراش غش کنن.
‫ولی غیرقانونی نیست.
‫ضمنا، حقیقت از این قراره ‫که باید خوب به خاطر داشته باشین...
‫مدارک ثابت می کنن ‫که اصلا احتمالش وجود نداشته...
‫آنا بخواد وام های مذکور رو دریافت کنه...
‫یا از هر کدوم از افرادی ‫که رو اون صندلی می شینن...
‫و خلاف حرف من رو می زنن، دزدی کنه؛
‫چه برسه که احتمالش ‫بخواد زیاد بوده باشه.
‫احتمال دزدی یه دلار هم وجود نداشته.
‫ممنون.
‫با مثال از سیناترا دفاع کرد. ‫چه شجاع.
‫یه مشکل اجرایی دیگه هم داریم جناب قاضی.
‫مدارک مربوط به محتویات گوشی...
‫و لپتاپ متهم رو بعدا اضافه می کنیم،
‫آخه انتظار داریم متهم...
‫با آشناهای متعددش ارتباط برقرار کنه.
‫می خواستم به اطلاعتون برسونم ‫که به خاطر خرابی یه کامپیوتر،
‫تو بخش فناوری اطلاعاتمون ‫مشکلاتی فنی پیش اومده.
‫خب، راستش، اکثر مدارکمون همین الان...
‫در حدی هستن که قابل ارائه باشن،
‫تنها مشکل دائمیمون ‫که در اولویت هم قرارش دادیم...
‫- داره چیکار... ‫- از تاد می پرسم.
‫دو شاهد در این راستا شهادت می دن.
‫[ویویان: واسه چی آشفته است؟]
‫- چی شده؟ ‫- بقیه کجان؟
‫می خواد بدونه بقیه کجان.
‫بقیه؟ کدوم بقیه؟
‫مطبوعات؟
‫حامیانش؟ بقیه دیگه.
‫فقط مطبوعات می تونن اینجا عکس بگیرن.
‫- تو که نماینده مطبوعاتی، عکس بگیر دیگه. ‫- واسه چی عکس بگیرم؟
‫اینجا رو کلی شلوغ و پلوغ می کنم. ‫داشته باش.
‫اون عکاس ها رو می بینی؟
‫از «دیلی میل»، «نیویورک پست» ‫و «آسوشیتد پرس» اومدن.
‫عکس هاشون رو درجا منتشر می کنن.
‫اگه عکس می خوای، ‫مال خودشون رو بگیر دیگه.
‫[ساخت نام کاربری: مد دادگاهی آنا دلوی.]
‫[پیراهن طرح شیفت. با مشاوره مد ناتاشا.]
‫دادستانی آلن رید رو فرا می خونه.
‫خب، بهش خدمات دادین...
‫و به بانک هایی که ممکنه ‫بهش وام بدن، معرفیش کردین؟
‫- بله. ‫- خب، متهم دستمزد خدماتتون رو هم داده بود؟
‫نه.
‫خب، بعد از این که این همه کار کردین...
‫و کلی ساعت کاری ‫با دستمزد ساعتی هزار دلار...
‫ثبت کردین و هیچ دستمزد اولیه ای ‫هم نگرفته بودین، اصلا تونسته بودین...
‫کاری کنین که احتمال وام گرفتن آنا ‫وجود داشته باشه؟
‫نه.
‫تقصیر موکل بنده است ‫که شما کارتون رو درست پیش نبردین؟
‫دادستانی گابریل کالاتراوا رو فرا می خونه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یه گواهی نامه بهتون داده بود ‫که زادگاهش روش ثبت نشده بود،
‫یه سند حساب پس انداز جعلی آلمانی...
‫هم بهتون داده بود که خودش ‫با «مایکروسافت ورد» نوشته بود.
‫یه آدرس جعلی از محل کسب و کار ‫پدرش در خارجه بهتون داده بود.
‫درسته.
‫به نظرتون می شه گفت ‫متهم خیلی مصمم بوده؟
‫می شه گفت واسه وام گرفتن ‫از «فورترس» دست به هر کاری می زنه؟
‫بله، خیلی مصر بود.
‫ادامه همکاریتون با ایشون...
‫به خاطر این بوده که بهشون علاقه داشتین؟
‫آره. بهش علاقه داشت.
‫یادتون میاد که سعی کرده باشین ‫دل خانم سوروکین رو به دست بیارین؟
‫متأسفانه یادمه.
‫بهشون ابراز علاقه کرده بودین؟
‫- اعتراض دارم. ‫- وارده.
‫آره، قطعا کرده بودی.
‫به طرز غیر منتظره ای، ‫یه دادگاه به نمایشگاه مد تبدیل شده،
‫ولی ظاهرا کل خصوصیات آنا دلوی،
‫خرپول آلمانی جعلی مشهور،
‫نظر همه رو جلب ‫و غافلگیرشون می کنه.
‫الان دیگه واسه لباس های دادگاهی آنا دلوی ‫تو «اینستاگرام» حساب باز کردن.
‫کسی خبر نداره حسابش دست چه کسیه.
‫ولی به لطف یه مشاور مد مشهور، ‫الان دیگه همه می خوان...
‫لباس های دادگاهی آنا رو بخرن.
‫می دونم کار خودته.
‫تابلوئه که این هشتگه کار خودته.
‫کیسی، من رو به انجام کاری ‫که خیلی بهش افتخار می کنم، متهم نکن.
‫این کارت موجب می شه ‫این دختر بیچاره داستان غم انگیزش رو...
‫به جای یه هیئت منصفه، ‫واسه کل دنیا تعریف کنه.
‫احتمالش هست که واسه آنا ‫پونزده سال حبس ببرن،
‫اون وقت تو نگران پونزده دقیقه ‫خجالت کشیدن بکی هستی.
‫- این قدر بکی صدام نکن. ‫- خیلی خب کارن.
‫کی می خوای به خودت بیای و بفهمی ‫دستیار یه آدم خبیث شدی؟
‫بیست و چهار ساعته در خدمتشی.
‫احسنت.
‫اصلا می دونی تماس بیست و چهار ساعته آنا ‫با من چه بهایی داره؟
‫بهاش «کاپ نودل»ـه. ‫یه عالمه «کاپ نودل»ـه.
‫هر زندان حق داره روزانه ‫شش دقیقه تلفن کنه.
‫شش دقیقه.
‫ردیف کردن دفاعیه دادگاهی ‫با شش دقیقه غیرممکنه.
‫خلاصه که هر روز زحمت می کشه، ‫«کاپ نودل» ها، قهوه های آماده،
‫لوازم بهداشتی و هر چیزی رو...
‫که بتونه از فروشگاه زندان...
‫یا با مبادله با افراد ترسناکی جور کنه،
‫به تماس تلفنی بدل می کنه.
‫هر روز چند ساعت تماس جور می کنه.
‫داره زحمت می کشه. ‫برام قابل احترامه.
‫وقتی رفتار جناب عالی هم قابل احترام شد، ‫یه سر بیا محل کارم و یه سلامی بکن.
‫تا اون موقع باید بگم ‫از دیدنت خوشحال شدم کارن خانم...
‫و خوشحالم که می بینمت جناحت رو ‫انتخاب کردی بی طرف خانم.
‫دیدگاه آنا نسبت...
‫به خواسته هاش و تصویری که می خواد ‫از خودش به دنیا ارائه بده خیلی شفافه.
‫امیدوارم لباس هایی که انتخاب کردم، ‫قدرت و توانش در دنیای کسب و کار...
‫و سلیقه خیلی خوبش رو بروز بدن.
‫رسانه ها دارن آنا دلوی رو ‫در حد ریانا بالا می برن.
‫می گن یه نماد مد زحمتکشه.
‫داری تو دادگاه می ترکونی، ‫ولی سای این برنامه ها رو می بینه...
‫و تا جایی که من می دونم، ‫فقط اشتباهات آدم یادشون می مونه...
‫و از کارهای بی نقص تجلیلی می کنن.
‫اصلا منصفانه نیست. ‫احتمالا بکستر فردا کلی غر بزنه.
‫اون که رابطه و کاره ای نیست.
‫نظر سای هم بعد از این پرونده، ‫به یه پرونده جذاب دیگه جلب می شه.
‫منم که فقط اشتباهات یادم می مونه ‫و کارهای بی نقص رو تجلیل می کنم.
‫امثال بکستر میان و می رن.
‫اگه سر یکی از اتهامات ‫این پرونده هم شکست بخورم،
‫تا آخر عمرم از یادم نمی ره.
‫پس بکستر رو بی خیال شو...
‫و شهادت ریچل ویلیامز رو ‫جلوی هیئت منصفه عالی...
‫که ده دقیقه پیش ازت خواسته بودم پیدا کن.
‫خدایا.
‫آنا کلی طرفدار داره. ‫الان دیگه دارن ترولم می کنن.
‫شهادت که بدم، از این هم بدتر می شه. ‫ای بابا.
‫باید هویتم رو عوض کنم.
‫می تونن خونه ام رو پیدا کنن؟ ‫محل کارم رو که بلدن.
‫ترسیدی.
‫- تو خلافکاری؟ ‫- نه.
‫- کی خلافکاره؟ ‫- خودش خلافکاره.
‫- تو اعتماد دوستت رو پایمال کردی؟ ‫- نه.
‫وقتی کم آورده بود، ‫تک و تنها رهاش کردی؟
‫نه.
‫- کی چنین کاری کرده بود؟ ‫- آنا کرده بود.
‫- کی الان باید بترسه؟ ‫- آنا باید بترسه.
‫- کی الان باید بخواد قایم بشه؟ ‫- آنا باید بخواد قایم بشه.
‫احسنت.
‫ولی باز هم، پس...
‫همه بعد از شهادتم ازم متنفر می شن.
‫خودت هم از خودت متنفر می شی؟
‫به حقیقت تکیه کن،
‫جاپات رو با محبت محکم کن ‫و روایت خودت رو تعریف کن...
‫زنیکه خفن.
‫خانم مک کا، صبر من هم حدی داره ها.
‫دادستانی ریچل دلوش ویلیامز رو فرا می خونه.
‫دال، لام، واو، شین.
‫ممنون.
‫خوش اومدین.
‫درسته، ممنون.
‫می دونم که شرایط خوش آیندی نداشتی.
‫- کجا ساکنی ریچل؟ ‫- «وست ویلج» ساکنم.
‫- خب، کدوم دانشگاه تحصیل کردی؟ ‫- دانشگاه کنیون.
‫واسه چی اومدی نیویورک؟
‫می خواستم نویسنده بشم ‫و تو «ونتی فر» کار کنم.
‫- خب، موفق شدی؟ ‫- آره.
‫از وقتی رسیدی اینجا، چقدر طول کشید ‫که بتونی اونجا کار پیدا کنی؟
‫- سه ماه طول کشید. ‫- خب، می شه تعریف کنی که چی شد؟
‫یه مصاحبه مقدماتی ‫با یکی از کارمندانش داشتم...
‫و ظاهرا با همدیگه حال کرده بودیم، ‫ولی بعدش ازش خبری نشد، اینه که...
‫یه نامه مرا از یاد نبرید براش نوشتم...
‫و با یه کتاب شعر مسخره...
‫و یه جعبه چای براش فرستادم ‫و ازش خواستم من رو از یاد نبره.
‫فرداش رفتم مصاحبه ‫و پسفرداش کارم رو شروع کردم.
‫خانم ویلیامز، ازتون می خوام ‫قبل از این که روایت...
‫دردناک و دشوار اقداماتتون در راستای ‫پس گرفتن پولتون از خانم سوروکین...
‫رو تعریف کنین، به دادگاه بگین...
‫چنین تجربه ای چه تأثیری رو زندگیتون گذاشته.
‫رو زندگیم؟ باشه.
‫راستش، حس می کنم پولی که ازم گرفت ‫و اضطرابی که در زمینه کاری...
‫و خانوادگی بهم القا کرد، ‫علی رغم وحشتناک بودنشون...
‫بالاخره از یادم می رن و حل می شن، ولی...
‫ولی...
‫شما با متهم صمیمی بودین.
‫آره.
‫واسه همین بهش اعتماد کردین، ‫ازش دفاع کردین و کمکش کردین که...
‫من آنا رو خیلی دوست داشتم.
‫خودم رو وقفش کرده بودم.
‫ازش حمایت می کردم، ‫براش دوست خوبی بودم.
‫دوست خیلی خوبی بودم، متوجهین؟
‫اینه که وقتی یهویی بی رحم شد...
‫و حاضر بود بذاره به خاطر استفاده ‫از کارت شرکتیم واسه کمک کردن به خودش...
‫و حفظ سبک زندگی مجللش از کار بیکار بشم ‫و احتمال زندانش شدنم مطرح بشه...
‫واقعا نمی دونم دیگه بتونم ‫به کسی اعتماد کنم یا نه.
‫نمی دونم دیگه بتونم ‫کسی رو تو زندگیم راه بدم یا نه.
‫البته امیدوارم این وضیعتم عوض بشه، ‫ولی حس می کنم که دیگه تغییر کردم.
‫خیلی می ترسم و آسیب پذیر شدم...
‫یعنی می دونم که می تونم...
‫از کل دروغ ها، اضطرابات و خیانت هاش ‫به خودم جون سالم به در ببرم،
‫ولی نمی دونم بتونم ‫باز هم به کسی اعتماد کنم یا نه.
‫نمی دونم بتونم عین سابقم بشم یا نه. ‫نمی دونم بتونم با کسی صمیمی بشم یا نه.
‫بتونم کسی رو دوست داشته باشم یا نه.
‫می خواین یه لحظه تنها باشین؟
‫خیلی عذر می خوام.
‫عذر می خوام.
‫چیزیم نیست.
‫چیزیم نیست. چیزیم نیست. بفرمایین.
‫می شه به هیئت منصفه بگین...
‫که چرا تصمیم گرفتین ‫از این شرایط پول دربیارین؟
‫کلی بدهی داشتم.
‫ولی علاوه بر اون، متوجه شده بودم ‫که اسیر ذهنم شدم.
‫مدام همون صحنه ها رو مرور می کنم.
‫این بود که با خودم گفتم:
‫تنها کاری که می تونم بکنم، ‫اینه که بنویسمشون.
‫و به نظرم خیلی مهم بود ‫که داستانم رو خودم روایت کنم.
‫نگران نباش، فردا خودمون سوال پیچش می کنیم.
‫تو روسی بلدی دیگه، نه؟
‫تا حدی بلدم.
‫دا.
‫سلام آقای سوروکین، تاد اسپودک هستم، ‫وکیل دخترتونم.
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫خب، بگذریم، نمی دونم تو آلمان...
‫چقدر روند دادگاه رو دنبال کردین...
‫اِم...
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫ولی تماس گرفتم که ببینم...
‫هنوز هم نمی خواین شخصا تشریف بیارین؟
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫- نیت. ‫- گفت نه.
‫این رو که دیگه فهمیدم.
‫خب، وادیم، جریان از این قراره ‫که دخترت یه مقدار ناراحته.
‫منظورم این نیست که داریم شکست می خوریم، ‫شکست نمی خوریم،
‫ولی با توجه به اضطراب چنین دادگاهی،
‫مخصوصا با این همه پوشش رسانه ای...
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫واقعا هیچی خانواده خود آدم نمی شه.
‫باید خانواده اش حضور داشته باشن.
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫خواهش می کنم.
‫نیت.
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫دختر خودت...
‫تو یه کشور دیگه دادگاهی شده.
‫من که صرفا وکیلشم وادیم.
‫نمی تونم پدرش هم باشم.
‫از پسش برنمیام.
‫من که نمی تونم همه کارش رو بکنم.
‫«صحبت به زبان روسی.»
‫گفت: «روز شما به خیر.»
‫سلام ویو، ما که نبودیم، چی شد؟
‫اِم، خدا رو شکر که آنا هنوز نیومده.
‫یه روز از شهادت ریچل رو از دست دادیم، ‫روز دومش رو از دست نمی دیم.
‫- برات ناهار آوردیم... ‫- نمی شه که... خودم بهتون خبر می دادم.
‫قرار نبود تا الان شروع بشه؟
‫قرار بود نیم ساعت پیش شروع بشه.
‫- واسه چی عقب افتاده؟ ‫- مطمئن نیستم. تاد جواب نمی ده.
‫خب، زنگ هم زدی؟
‫به نظر من که آدم سریع تر ‫از پیام جواب می گیره.
‫تا حالا معنی والدین هلیکوپتری رو ‫درست و حسابی درک نکرده بودم.
‫حتما شوخیت گرفته. خیلی خب.
‫حضار گرامی، ‫بابت تأخیر برگزاری دادگاه عذر می خوام.
‫ظاهرا متهم دادگاه به خاطر...
‫حل مشکلات مربوط به لباسش، ‫شرکت در جلسه رو به تعویق انداخته.
‫مشکلات؟ این دفعه چی شده؟ ‫لباسش که دقیقا طبق خواسته خودش بوده.
‫مدل لباسش مهم نیست.
‫تعداد لباس هاش مهمه.
‫گمون کنم نوبت منه که برم «اچ اند ام».
‫- بری «اچ اند ام»؟ ‫- نوبت اونه؟
‫عه، باید... باید... ‫اِم... احتمالا یه کم طول بکشه.
‫احتمالا بهتر باشه شما تا پاول...
‫میزهاتون رو به کارآموزها نداده، برگردین.
‫لباست چشه آنا؟
‫- کثیفه. ‫- پس این یکی رو بپوش.
‫- لباس جدید برام بیار. ‫- نباید باز هم همین کار رو بکنیم.
‫لباس جدید برام بیار و به قاضی بگو ‫تو جایگاه شاهدین حاضر می شم.
‫خیلی خب آنا، ببین...
‫نه خیر! جناب عالی ‫دادگاه رو به کل خراب کردی.
‫از لهجه مسخره «لانگ آیلند»یت ‫و قیافه مسخره ات...
‫فهمیده بودم...
‫که وکیل آشغال و به درد نخوری هستی!
‫- آنا، خفه خون بگیر و ببین چی می گم. ‫- نه خیر، خودت ببین چی می گم!
‫تو جایگاه شاهدین حاضر می شم. ‫به قاضی بگو.
‫به ناتاشا بگو لباس بهتری برام بیاره، ‫وگرنه اخراجت می کنم!
‫مشکلت چیه؟
‫مشکل من وکیل احمق زشت ‫بی ارزش و داغونمه!
‫تو جایگاه شاهدین حاضر می شم ‫میمون بی کفایت.
‫دفاعیه ام رو کلا نابود کردی.
‫اگه پوله رو لازم داشتم،
‫با یکی از اون کارمندان عوضی بانک ‫ازدواج می کردم دیگه!
‫من دارم سعی می کنم یه چیزی بسازم،
‫ولی تو اعتبارم رو به کل با خاک یکسان کردی!
‫- اعتبارت رو با خاک یکسان کردم؟ ‫- بسه دیگه، اخراجی! برو بیرون!
‫اولا، حضور تو جایگاه شاهدین ‫حکم خودکشی قانونی رو داره.
‫- که من... ‫- دیگه حرفی نداریم!
‫گم شو بابا، برو یه بدبخت رو ‫پیدا کن که بهت نیاز داشته باشه.
‫در اون صورت، ازت سوالاتی می پرسن ‫که بیش از پیش عین...
‫به کلاه بردار لهجه دار بدبخت ‫دروغگوی طماع جلوه کنی.
‫ولی واسه این نمی گم ‫تو جایگاه شاهدین حاضر نمی شی.
‫واسه این می گم که تصمیم حضورت ‫تو جایگاه شاهدین با منه، نه جناب عالی.
‫اخراجی بدبخت سطح پایین!
‫- ولی دلیل اصلی حرفم هم این نیست. ‫- اصلا حق نداری کاری بکنی!
‫شاید پای اعتبار تو وسط باشه...
‫فقط که پای اعتبارم وسط نیست عوضی خان،
‫پای زندگیم وسطه. ‫پای آزادیم وسطه!
‫ای کلاه بردار نمای بی کفایت و به درد نخور.
‫من تو دوران جوانیم کلی خلافکار می شناختم،
‫مهارت خلافکاری جناب عالی هم ‫از سطح متوسط پایین تره، پس گور بابات.
‫و گور بابای اعتبارت.
‫و گور بابای زندگی جعلی و آزادیت.
‫پای اعتبار من وسطه، ‫پای هویت من وسطه،
‫پای نونی که من واسه خانواده ام در میارم ‫و داری آجرش می کنی وسطه،
‫الان هم که فکر می کنن وکیل خوبی نیستم، ‫آخه کنترل موکلم از دستم خارجه.
‫نمی تونم لباس خانم رو تنش کنم.
‫اگه بذارم تو جایگاه شاهدین حاضر بشی،
‫گور خودم و خودت رو با هم کندم.
‫واسه خودت حداکثر حکم ممکن رو می برن، ‫من رو هم دیگه استخدام نمی کنن!
‫نباید هم بکنن.
‫برو بیرون، اِم... پدرم ‫وکیلی برام جور می کنه...
‫که یه پیرمرد آشغال نباشه...
‫پدرت؟ پدر بدبختت؟
‫تو که احمق نیستی، پس چه مرگته؟
‫تو توهماتت غرق شدی...
‫که باور داری ممکنه ‫تا صد کیلومتری اینجا هم بیاد؟
‫خودت هم دروغ هات رو باور می کنی؟
‫به من دروغ می گی یا به خودت؟
‫حتما داری به خودت می گی.
‫آخه بقیه اطرافیانت ‫که هنوز تنهات نذاشتن،
‫دیگه اصلا دروغ هات رو باور نمی کنن ‫و براشون مهم هم نیست!
‫اگه چکت برگشت نخوره، براشون فرقی نداره.
‫حتی پدرت هم دیگه حوصله ‫این مسخره بازی هات رو نداره.
‫واسه همینه که لباست کثیفه.
‫حتما توهامتت خیلی قوی ان...
‫که خیال کردی حاضره اینجا پیداش بشه،
‫چه برسه که بخواد ‫به یه مشاور مد خفن پول بده...
‫تا برات لباس انتخاب کنه ‫و عین عروسک باربی دادگاه ها بشی!
‫اعضای هیئت منصفه عاشقش شده بودن.
‫تک تک دروغ هاش رو باور کردن.
‫دختره خیلی بی استعداده ‫و می خواد از من بالا بره تا مشهور بشه.
‫ولی عاشقش شدن.
‫نمی تونستن از ریچل چشم بردارن.
‫ولی دلیلش اینه ‫که از من خوشگل تره...
‫دوست داشتنی تره.
‫خودش رو هر جایی جا می کنه.
‫بازیگر بهتریه.
‫ولی نمایش خودش که نیست.
‫- نمایش خودمونه. ‫- تازه، دیده بودی؟
‫اشکشون رو درآورده بود.
‫نمایش خودمونه. ‫تو هم ستاره نمایشی.
‫من هم... من چی می شم؟
‫وکیل بدبختی می شی ‫که روز اول اخراجت می کنن؟
‫نه، اشتباه گفتی.
‫همبازیت می شم.
‫کسی می شم که وقتی همه تنهات گذاشتن، ‫ازت حمایت می کنم.
‫کسی می شم که حتی وقتی رو اعصابم می ری، ‫اصلا تنهات نمی ذارم.
‫حتی وقتی باهام بدرفتاری بکنی...
‫هم مقابل هر کسی که به نظرش ‫عوضی و بی شعور باشی، ازت دفاع می کنم.
‫البته عوضی که هستی. ‫خیلی عوضی هستی آنا. خیلی بی شعوری.
‫ولی جگر هم داری. ‫قدر کرگدن جگر داری.
‫آره، این همه جگرت برام قابل احترامه...
‫آدم باید تو این شهر همین قدر جگر داشته باشه ‫که به موفقیت برسه.
‫ولی اون اشخاص جگرت رو نمی بینن.
‫از دید اون ها یه بی شعور خودخواهی ‫که از دوستانت دزدی می کنی...
‫و عین یه راکون هار روس، کل هتل ها...
‫و کافه های شهرمون رو غارت کردی.
‫من دیدشون رو عوض می کنم.
‫نشون می دم ریچل چه آدم ظاهرسازیه...
‫- و جگرت رو درمیارم... ‫- ایشه.
‫و می گیرم جلوی چشمشون...
‫که کل حضار دادگاه و دنیا تحسینت کنن.
‫حاضرم به خاطرت آدم بکشم.
‫نه که لایق چنین حرفی باشی، ‫هستی ها،
‫ولی خودم به پیروزیمون نیاز دارم. ‫خودم بدجوری بهش نیاز دارم.
‫به خاطر خودم آدم می کشم.
‫ضمنا، از پسش هم برمیام.
‫پایه ام که با تمام قوا مبارزه کنم.
‫ولی تو دیگه نباید باهام مبارزه کنی.
‫ترجیح می دم حبس ابد بخورم ‫تا بخوان فکر کنن بی کفایتم.
‫تا بخوان فکر کنن آماتورم.
‫تا بخوان فکر کنن ‫یه نسل هزاره ای تنبلم...
‫که می خواستم یه شبه ‫به پول و شهرت برسم.
‫آره. تا بخوان فکر کنن عین ریچلی.
‫می خوام برام احترام قائل بشن.
‫می خوام تو دادگاه ازم دفاع کنی.
‫می خوام از کارم، از مؤسسه ام ‫و از دستاوردهام دفاع کنی.
‫پدرم...
‫همه... همه...
‫باید بفهمن که چیزی به موفقیتم نمونده بود.
‫باید بدونن که کلاه بردار نیستم.
‫بهت قول می دم.
‫لباست رو بپوش.
‫چنین کاری به شدت نامناسب و غیر قابل قبوله.
‫هیئت منصفه از نه و نیم منتظرن.
‫جناب عالی دادگاهی شدی.
‫اینجا که نمایشگاه مد نیست.
‫خیال کردین کدوم خری هستین؟
‫عذر می خوام جناب قاضی.
‫دفعه بعدی می گم نگهبانان دادگاه...
‫دورتون پرده بپیچن ‫و کشون کشون بیارنتون اینجا.
‫- فهمیدین خانم سوروکین؟ ‫- بله جناب قاضی.
‫خیلی خب. هیئت منصفه رو بیارین.
‫موقع شهادتتون، اطلاعات زیادی ‫از زندگیتون دستگیرمون شد.
‫خانواده خوبی داشتین، ‫دانشگاه خوبی رفتین.
‫سه ماه بعد از رسیدن به شهرمون، ‫به کاری که آرزوش رو داشتین رسیدین.
‫احسنت.
‫تبریک می گم که در عرصه ‫نویسندگی موفق شدین.
‫آدم حسودیش می شه. ‫کاش همگی این قدر خوش شانس بودیم.
‫اعتراض دارم.
‫سوال بپرسین آقای اسپودک.
‫قبل از آشنایی با آنا، می شناختینش؟
‫تو رسانه های اجتماعی دیده بودمش.
‫پس می شه گفت قبل از آشناییتون، ‫می خواستین باهاش آشنا بشین.
‫آدم جالبی بود. پست هاش برام جالب بود، آره.
‫خودش یا پست هاش تو رسانه های اجتماعی ‫چه خصوصیت جالبی داشتن؟
‫عکس آثار هنری، سفرهاش...
‫و سردبیر مجله «پرپل» جالب بود.
‫یعنی به خاطر شباهت کاری ‫توجهتون رو جلب کرد؟
‫جفتتون تو مجلات مد کار می کردین. ‫احتمالا سطح آنا یه کم بالاتر بوده، ولی...
‫درسته.
‫خب، وقتی با آنا دوست شدین، ‫اصلا غذایی رو حساب کردین؟
‫- خودش نمی ذاشت... ‫- جواب سوالم رو بدین.
‫یادم نمیاد حساب کرده باشم.
‫هیچ کدوم از غذاهایی رو ‫که تو «لا کوکو»...
‫یا بقیه رستوران های مجلل ‫خوردین حساب کرده بودین؟
‫یادم نمیاد حساب کرده باشم.
‫ماساژها رو حساب کردین؟ ‫فیشال ها رو حساب کردین؟
‫سوناهای فروسرخ رو حساب کردین؟ ‫مانیکورها رو حساب کردین؟
‫- نه. آنا خیلی دست و دلباز بود. ‫- هزینه مربی های شخصی مشهور رو حساب کردین؟
‫- نه. ‫- هیچ کدوم این چیزها رو حساب نکردین؟
‫خب، آنا طی دو سالی که با هم رفیق بودین،
‫چند مورد از این فعالیت های مجلل رو ‫براتون حساب کرده بوده؟
‫- مثلا کدومشون رو بگم؟ ‫- اول غذاها رو بگین.
‫چند بار غذام رو حساب کرد؟
‫- به خاطر ندارم. ‫- یادداشت نکرده بودین؟
‫- نه. ‫- چطوری می خواین تو کتابتون دقیق بنویسین؟
‫- اعتراض دارم جناب قاضی. ‫- وارده.
‫شما با اداره پلیس نیویورک...
‫و یکی از کارآگاه هاشون واسه دستگیری ‫دوستتون، آنا سوروکین، همکاری کرده بودین؟
‫آره. راه دیگه ای نداشتم...
‫چرا تو مقاله تون تو «ونتی فر» ‫به این موضوع اشاره نکرده بودین؟
‫جا کم آورده بودم.
‫ولی کلی جزئیات دیگه رو نوشته بودین.
‫گشت و گذارتون تو شهر با آنا...
‫و رفاقت و صمیمیتتون رو ‫با جزئیات زیادی شرح داده بودین.
‫به نظرتون تشکیل یه عملیات استینگ ‫واسه دستگیری آنا...
‫در حدی نبود که تو مقاله تون ‫جا داشته باشه؟
‫جا کم آورده بودم.
‫هوم.
‫بابت نوشتن کتابی...
‫راجع به رابطه خودتون با آنا ‫چقدر دستمزد می گیرین؟
‫نمی دونم. ‫جزئیات قراردادها رو بلد نیستم...
‫من وکیلم، پس بذارین کمکتون کنم.
‫اینجا نوشته سیصد هزار دلار ‫در چهار نوبت دستمزد می گیرین. درسته؟
‫آره.
‫خب، می دونین بابت ‫قرارداد تلویزیونیتون چقدر می گیرین؟
‫- یا در این زمینه هم کمکتون کنم؟ ‫- گمون کنم حدود... سی هزار دلار باشه.
‫بابت احتمال ساختشه. ‫بعدش اگه سربالش رو بسازن،
‫سیصد هزار دلار دیگه ‫می گیرین. درسته؟
‫- درسته. ‫- پس کلا ششصد و سی هزار دلار می گیرین.
‫علاوه بر هزار و دویست دلاری که «ونتی فر» ‫بابت اون مقاله بهتون داده بود. درسته؟
‫نمی خوام سوءتعبیری پیش بیاد که فکر کنین...
‫به خاطر منافع خودم شهادت دادم، ‫آخه این طور نیست.
‫پای صنعت سرگرمی وسط نیست، ‫پای نظم و قانون و جنایت وسطه!
‫ولی از نظر خودتون ‫پای صنعت سرگرمی وسطه، مگه نه؟
‫پای آسیب روانی وسطه، ‫پای سیستم دادگستری آمریکا...
‫و هشدارش به بقیه وسطه...
‫به صنعت سرگرمی ربطی نداره،
‫به عمرم چنین لطمه ای بهم وارد نشده بود.
‫کل این حرف هاتون رو درک می کنم.
‫ولی همین تجربه ناگوارتون رو...
‫به سه شخص متفاوت فروختین. درست نمی گم؟
‫من خیلی زحمت کشیدم.
‫جواب سوالم رو بدین.
‫درسته، به سه شخص متفاوت فروختمش، ‫ولی خیلی زحمت کشیده بودم.
‫خب، منظورتون از زحمت کشیدن،
‫اینه که کلی زحمت کشیدن ‫تا با خانم سوروکین دوست بشین،
‫از آشناهاشون سود ببرین،
‫از دست و دلبازیشون سود ببرین،
‫ولی همین که یه اتفاق خلاف میلتون رخ داد،
‫کلی زحمت کشیدین که جهت دستگیری آنا ‫با پلیس ها همکاری کنین.
‫کلی زحمت کشیدین و الکی ‫بهشون گفتین با هم ناهار بخورین...
‫که از یه مرکز بازپروری ‫تو ملیبو بیرون بکشینش.
‫زحمت کشیدنتون در راستای نویسنده شدن...
‫دوست شدن با شخصیت داستانتون ‫و ایجاد داستانی جذاب...
‫- اعتراض دارم. ‫- وارد نیست.
‫نه. این طور...
‫ولی کلی زحمت کشیدین که داستان تجربیاتتون...
‫با آنا رو به بالاترین قیمت بفروشین، ‫درست نمی گم؟
‫این طور نیست...
‫کاش اصلا با آنا آشنا نمی شدم.
‫کاش چنین بلایی سر هیچ کس نیاد.
‫بدترین بلایی که به عمرم ‫سرم اومده، همین بوده.
‫دو سال بعد از این که اومدین اینجا ‫تا نویسنده بشین،
‫یه مقاله تو «ونتی فر» چاپ کردین.
‫قرارداد ششصد هزار دلاری کتاب و سریال بستین.
‫تنها دلیلش هم اینه که آنا رو پیدا کردین،
‫باهاش دوست شدین ‫و به پلیس تحویلش دادین.
‫اگه بدترین بلایی که سرتون اومده، همین بوده،
‫- کاش همگی این قدر خوش شانس باشیم. ‫- اعتراض دارم.
‫رفتم. ‫دیگه سوالی ندارم جناب قاضی.
‫اطلاعات آنا رو بهشون داده بودی؟
‫با پلیس ها همکاری کرده بودی؟
‫براش تله گذاشته بودی؟ ‫از بازپروری کشونده بودیش بیرون؟
‫ببین، می تونم توضیح بدم.
‫- خودم می دونم که احتمالا عصبانی هستی... ‫- الان شوکه شدم.
‫عصبانی که بشم، خودت می فهمی.
‫مجبور بودم با پلیس ها همکاری کنم.
‫جور دیگه ای که نمی تونستم پولم رو پس بگیرم.
‫چرا به کسی نگفتی؟
‫خجالت می کشیدم.
‫حس می کردم ازم سواستفاده کردن.
‫پلیس ها و دادستانی ازم سواستفاده کردن...
‫منم که حس می کنم ازم سواستفاده کردن.
‫تو ازم سواستفاده کردی.
‫خیال می کردم قربانی این جریانات هستی. ‫ازت مراقبت می کردم.
‫واقعا قربانی ام دیگه.
‫حداقل می تونی با گریه ‫به کلی پول برسی.
‫ظاهرا حتی بعد از پرداخت ‫بدهی شصت هزار دلاریت...
‫به «امریکن اکسپرس» ‫هم کلی پول برات می مونه.
‫مگه این که یکی قبلا ‫بدهیت رو داده باشه.
‫الان دیگه چیزی رو ازم مخفی نکن، وگرنه...
‫«امریکن اکسپرس» ردیفش کرد. ‫خودشون دیدن چه وضع آشفته ایه و...
‫پس با لو دادن دوستت ‫کلی سود کردی!
‫[ناشناس.]
‫- از طرف... ‫- آره.
‫- نمی خوای... ‫- نه.
‫خیلی خب.
‫- ولی اگه... ‫- زندگی مرزهای به خصوصی داره دیگه.
‫وای، کاترین عین یه ربات ‫حقیقت یاب شکست ناپذیر می مونه،
‫این قدر مدرک نشونشون می ده...
‫که کم بیارن و دیگه مدارک من رو جدی نگیرن.
‫خب، استراتژیمون رو عوض می کنیم.
‫آره، خب، بهترین استراتژیمون...
‫این بود که اصلا احتمالش وجود نداشته ‫ذره ای از اون پول رو به دست بیاره.
‫ولی نمی تونم چنین حرفی بزنم، آخه موکلم...
‫ترجیح می ده حبس ابد بخوره ‫تا بذاره غریبه ها...
‫خیال کنن کسب و کار حالیش نمی شه.
‫- کی گفته باید به حرفش گوش بدی؟ ‫- اخلاق و نجابت باعث می شه گوش بدم.
‫باید به هر قیمتی پیروز بشی دیگه، نه؟
‫بی خیال دیگه. ‫کارت امروز حرف نداشت. از پسش برمیای!
‫تا چه حد از خود بیخود شدی؟
‫هیجان زده ام دیگه. ‫احتمال پیروزیمون هست.
‫احتمالش هست که آنا یه هفته دیگه، ‫همون جا، رو اون چهارپایه نشسته باشه.
‫آنا هیچ جوره حاضر نیست ‫وارد چنین جایی بشه.
‫بهتره بریم خونه.
‫احتمالا بهتره بریم.
‫عه.
‫مرزهای زندگیت رو رعایت کن ویویان.
‫آره، قبول می کنم.
‫چه خبر آنا؟
‫اتفاقی افتاده که بهم نگفتی؟
‫گمون می کردم خوابی.
‫خواب که بودم.
‫همه اش گمون می کنم ‫صدای گریه اش رو می شنوم.
‫بعدش بلند می شم و بینم ‫انگار صدای گریه یه روح بوده.
‫تو هم می شنوی؟
‫اون همه پیراهنم چی شدن؟
‫پلیس مد امروز بعد از ظهر ‫ریخته بود اینجا.
‫بهتر بود بهت می گفتم.
‫باید تا یازده لباس برسونم رایکرز، ‫وگرنه صبح که می خوان ببرنش،
‫لباسی نداره و باز هم همه چی خراب می شه.
‫ببرنش؟ من داشتم راجع به دخترمون ‫صحبت می کردم.
‫ولی تو داری راجع به...
‫لباسه دیگه، دارم کمکش می کنم.
‫آها، پیدات کردم.
‫اگه فیلم الانت رو به دوران دانشجویی خودت ‫نشون می دادم،
‫زهره ترک می شد.
‫یه پیراهنه دیگه جک. ‫چرا این قدر رو اعصباته؟
‫این که رو اعصاب خودت نرفته ‫رو اعصابم رفته.
‫معلومه که رو اعصابمه. ‫اصلا خوشم نمیاد به فکر لباس باشم.
‫اصلا خوشم نمیاد از دخترم ‫دور باشم و برم رایکرز.
‫پس چرا می ری؟
‫چون خودم این هیولا رو ایجاد کردم.
‫الان هم کل دنیا تحت نظرش دارن ‫و کسی رو نداره.
‫همین که کسی رو نداره ‫دلایل خیلی خوبی داره.
‫باید این رو برسونم رایکرز، اینه که...
‫اصلا چطور می تونی چنین حرفی بهم بزنی؟
‫تو که از چند ماه پیش ‫خبر داشتی می خوایم بریم تعطیلات!
‫تقصیر منه که دادگاه طول کشیده؟
‫هیچی تقصیر تو نیست. ‫چرا تقصیر تو باشه.
‫نمی شه که همین جوری ‫موکلم رو ول کنم!
‫سپردنش به دستیارت که ول کردن محسوب نمی شه.
‫تو که یه بار هم نیومدی اونجا ‫ازم حمایت کنی.
‫اصلا خبر نداری رسانه ها چقدر زیاد... ‫نمی شه همین جوری بی خیالش...
‫- حالا فهمیدیم واقعا دنبال چی هستی. ‫- دنبال چی هستم؟
‫می خوای موقع کنفرانس ‫مطبوعاتیشون حاضر باشی...
‫که پنج شش تا از همکلاسان دانشکده حقوقت...
‫ببینن «نیویورک وان» تصویرت رو پخش کرده. ‫چه رقت انگیز.
‫- اصلا برام مهم نیست... ‫- اگه پرونده اعدامی بود، منطقی بود!
‫هر چقدر می خواستی طولش می دادی، ‫ولی کل اعتبارت به این دختره...
‫لوس دزد بنده که جفتمون باید قبول کنیم ‫کاملا گناهکاره!
‫اگه قاتل بود ‫که به من نیازی نداشت،
‫ولی قاتل نیست. ‫بچه است بابا.
‫یه بچه مهاجره که اومده بود تو این کشور ‫تا به رویای آمریکایی دست پیدا کنه...
‫خواهشا این روانی رو قاطی میهن پرستی نکن.
‫جز من کسی رو نداره!
‫تو رو روی کوه المپ بزرگ کرده بودن.
‫اصلا نمی تونی چنین شرایطی رو درک کنی.
‫خواهش می کنم... برام توضیح بده.
‫- جواب بده، راحت باش. ‫- نمی دم.
‫جواب بده و به آنا بگو امروز ‫تو دادگاه چقدر خوشگل شده بود.
‫یه جوری رفتار می کنی انگار عاشقش شدم. ‫موکلمه دیگه!
‫کاش عاشقش شده بودی، ‫آخه در اون صورت راحت تر درک می کردم...
‫که چرا یهو خیال کردی ‫اگه اولین تعطیلاتمون...
‫بعد از دو سال رو خراب کنی، ‫هیچ اشکالی نداره.
‫[ناشناس.]
‫- زندگیم مرزهای مشخصی داره. ‫- باز هم زنگ می زنه.
‫الو.
‫عه. سلام. اسمت برایان بود، درسته؟ ‫بابات هست؟
‫داره با مامانم دعوا می کنه.
‫می تونم صبر کنم. ‫ولی زیاد فرصت ندارم. زندانی ام.
‫چیکار کردی؟
‫هیچی، فقط یه کم پول قرض کردم.
‫یه هواپیما هم قرض کردم.
‫می شه من هم پول قرض کنم؟
‫کل پول های من دست باباته.
‫به من که پول نمی ده.
‫شک دارم.
‫آدم خوبیه.
‫تو رو هم خیلی دوست داره.
‫ولی داره مامانم رو ناراحت می کنه.
‫احتمالا بشه گفت تقصیر منه.
‫ولی می تونی از همین طریق ‫به خواسته هات هم برسی.
‫واقعا؟
‫چرا که نه؟ ملت به دلایل مختلفی ‫به همدیگه پول می دن.
‫عذاب وجدان و عشق ‫مهم ترین دلایلش هستن.
‫تو هم که جفتشون رو در اختیار داری. ‫بهتره بگی آسمون رو برات به زمین بیاره.
‫می رم بابام رو صدا کنم.
‫نه، نرو. بذار دعواشون رو بکنن.
‫ولی خوشم نمیاد. ‫خیلی سر و صدا می کنن.
‫از سکوت که بهتره.
‫خب، اِم... ‫برایان، دیگه فرصتم تموم شده.
‫خداحافظ.
‫کارآگاه مک کافری که رفته بود تو دادگاه ‫آنا رو پیدا کنه، پیداش کرد؟
‫نه خیر.
‫ایشون مونده بود ‫که اتهاماتش رو رفع کنه؟
‫نه خیر.
‫رفته بود کالیفرنیا، آخه می دونست ‫دفاعیه ای نداره.
‫می دونست که این جرائم رو مرتکب شده.
‫واسه آخرین جلسه سفید پوشید؟ ‫چه نبوغی.
‫... مرتکب جنایت بشه.
‫ازتون می خوام وقتی جهت تصمیم گیری ‫رفتین اتاق هیئت مدیره،
‫نتیجه نهاییتون با قانون...
‫و مدارک پرونده هماهنگ باشه.
‫نتیجه هماهنگ با قانون ‫و مدرک هم از این قراره...
‫که متهم قطعا هر ده فقره جرم رو مرتکب شده.
‫ممنون.
‫آقای اسپودک؟
‫تاد.
‫یادته گفتم حاضرم واست آدم هم بکشم؟
‫چی؟
‫فقط...
‫به همبازیت اعتماد کن.
‫خب؟
‫شما توی این دادگاه...
‫کلی شواهد از کلی شاهد شنیدین.
‫ولی متوجه یه نکته نشدین؟
‫هر شاهدی که توی این محاکمه...
‫اومد جلوی شما ایستاد، ‫خجالت زده بود.
‫چون نمی خواستن به ‫واقعیت محض اقرار کنن.
‫تمام شاهدین مدعی بودن...
‫که مقصر یک نفر دیگه است.
‫همه یه داستان سر هم کردن.
‫چون همشون...
‫تاجرهای با دستمزد بالا،
‫تحصیل کرده،
‫و با تجربه هستن.
‫که همه اون ها گول یه...
‫بچه 25 ساله رو خوردن،
‫که نه سواد دانشگاهی داره، ‫نه مدرکی داره...
‫و اوج تجربه اش توی تجارت...
‫در حد کارآموزی بوده.
‫آنا هم خام و ساده بود.
‫کسی که نه کسی رو می شناخت،
‫نه می دونست قراره چی کار کنه...
‫چطور ممکنه این قدر پیش بره...
‫که سر این بانک ها شیره بماله؟
‫که به همچین پولی برسه؟
‫حالا ممکنه این رفتار خانم سوروکین...
‫به نظر شما غیراخلاقی، ‫خارج از عرف و...
‫اشتباه به نظر برسه.
‫شاید هم به خاطر استثمار این سیستم،
‫باهاش موافق یا مخالف باشین.
‫- ولی توی این مورد... ‫- چی داره می گه؟
‫فقط بانکدارها هستن که...
‫می خوان جیب مردم رو خالی کنن.
‫حاضرن هر کاری که در ‫توانشون هست بکنن...
‫که صاحب حساب ها ‫و تجارت شما بشن.
‫حالا آنا موفق شد بتونه...
‫برای گرفتن همچین وام هایی ‫به این بانک ها نزدیک بشه؟
‫ابدا.
‫حتی اگه موفق هم می شد،
‫قرار نبود که بذاره تو جیب خودش.
‫برای ساخت و ساز محل کار جدیدش،
‫می دادش به صاحب ملک.
‫ولی اگه به شواهد نگاه کنید،
‫می بینید که...
‫اصلا کسب و کاری نبوده.
‫همه اش خواب و خیال بوده.
‫یه خیال واهی.
‫این کار صرفا یه طرح پیشنهادی بود.
‫چند تا کلمه و تصویر.
‫اصلا واقعی نبود.
‫ملموس نبود.
‫آنا جوان و جاه طلب بود.
‫و به عقیده خودش...
‫اصلا توانایی و آمادگی کاری که...
‫می خواست انجام بده رو نداشت.
‫حتی یک درصد هم ‫به این جاش فکر نکرده بود.
‫چه برسه تا این حد پیش بره.
‫که همچین پولی برسه دستش،
‫همچین ساختمونی بسازه،
‫یا همچین انجمنی...
‫یه بنیاد هنری واسه خودش بسازه.
‫همه در حد حرف بود.
‫حرف های توخالی.
‫یه راه بن بست...
‫که با ساده لوحی و ‫حسن نیت هموار شده بود.
‫برای اثبات قصد و غرض ایشون...
‫باید ثابت کنید که تا ‫این حد پیش رفته بود.
‫و اگه هم نمی تونید ثابتش کنید...
‫پس نمی تونید به هیچ ‫جرمی محکومش کنید.
‫اگه نسبت به قصد...
‫یا سلامت روانش...
‫ذره ای شک دارین،
‫پس به هیچ عنوان نباید ‫به جرمی محکومش کنید.
‫ممنون.
‫ممنون، آقای اسپودک.
‫حالا خانم ها و آقایان،
‫دقت کنید چی می گم.
‫چون این مسئله خیلی حائز اهمیته...
‫مجبورم لحن صحبت کردنم رو تغییر بدم.
‫تسلیم شد.
‫قشنگ تسلیم شد.
‫اتهام رسمی دلیلی بر مجرمیت نیست.
‫اطلاعیه ای از اتهامات...
‫مجبور بودم.
‫فقط... مجبور بودم.
‫به منزله طریقه ای برای ‫محاکمه کردن متهم است.
‫طی تمام این مراحل، متهم...
‫سلام.
‫چقدر دیگه قراره لفتش بدن؟
‫هر چقدر که لازم باشه دیگه.
‫من آدم صبوری نیستم.
‫پس لطف کن یه چیزی بگو آروم بشم.
‫خدایا، به من قدرتی عطا کن...
‫تا چیزهایی که نمی توانم ‫تغییر دهم را بپذیرم.
‫از خودت در آوردی؟
‫یا از کتاب مقدس بود؟
‫هیچ کدوم.
‫شوهر سابقم تو گروه ترک اعتیاده.
‫پس اتهام های آنا شد ده تا، آره؟
‫آره، ویویان. ‫شد ده تا.
‫اگه واسه همشون محکوم بشه...
‫می شه 15 سال حبس؟
‫خودت که می دونی؟
‫چیه الآن؟ فراموشی گرفتی؟
‫یا آلزایمر زودرس گرفتی...
‫فقط می خوام حواست رو پرت کنم،
‫که اینقدر با در اون بطری ور نری.
‫پس برو یه جای دیگه بشین، ویویان.
‫به نظرت مثل فیلم ‫دوازده مرد خشمگین...
‫یه نفر اون داخل ‫داره مخالفت می کنه؟
‫یا دارن سر تعاریف ‫اصطلاحات قضایی بحث می کنن؟
‫راستش دیگه واسم مهم نیست.
‫کار خودم رو کردم.
‫پروازم به مکزیک ‫پنج ساعت دیگه است.
‫هر چه بادا باد.
‫می خوای بری؟
‫اگه نرم که مجبورم طلاق بگیرم.
‫پس...
‫پرونده رو می دم دست الکسی.
‫صلاحیتش رو داره.
‫پروازت امروزه؟
‫- یه پرونده معمولیه، ویویان. ‫- می دونم.
‫به اندازه کافی از ‫خانواده خودم دوری کردم.
‫درک می کنم. فقط...
‫- آنا هم دختر بالغیه. ‫- می دونم.
‫مسئله اونش نیست.
‫آخه...
‫فکر کنم...
‫نمی دونم چی بگم، ‫ولی باید بدونم...
‫چون کار من حرف زدنه.
‫ولی تنها شکلی که می تونم باهاش...
‫احساسم رو توصیف کنم ‫اینه که دلم واست تنگ می شه.
‫حالا قرار نیست...
‫بازم به پست هم می خوریم.
‫معلومه.
‫بازم پرونده های جالب هست.
‫اصلا شک نکن.
‫آره.
‫می تونیم شام بریم بیرون.
‫چهار نفری.
‫شاید پنج نفری.
‫دقیقا.
‫آره.
‫حالا یه روزی.
‫خبری نشد؟
‫اینقدر نپرس.
‫شاید خوب آنتن نداره...
‫ویویان آنلاینه.
‫از این نور سبزه مشخصه.
‫این کامپیوتره...
‫حتی وقتی درحال نوشتنه بهم می گه.
‫واقعا روی صفحه می نویسه
‫که ویویان درحال نوشتنه.
‫این قدر جزئیات دیگه واسه چیه؟
‫لابد قراره اضطراب آدم رو کم کنه؟
‫دقیقا برعکسش عمل می کنه.
‫حالا که ویویان درحال نوشتن نیست،
‫می رم یه چای سبز درست کنم. ‫کسی نمی خواد؟
‫من نمی خوام.
‫واسه من یه... معجون بیار.
‫وایستا، وایستا...
‫ویویان داره می نویسه.
‫وقتشه؟
‫وقتشه.
‫هیئت منصفه وارد بشه.
‫همه بشینن سر جاهاشون!
‫فورا!
‫- حکم اومد. ‫- خودمون سواد داریم.
‫سلام.
‫بسیار خب.
‫اعضای هیئت منصفه،
‫گویا شما یادداشتی دارید که...
‫نشون می ده به حکمی رسیدید.
‫جناب منشی بفرمایید...
‫سخنگوی هیئت منصفه لطفا بایسته.
‫باید بلند شی.
‫حکم به اتفاق آرا مشخص شده؟
‫بله.
‫با مورد اول شروع می کنیم.
‫خانم آنا سوروکین...
‫متهم به سرقت بزرگ ‫در درجه اول،
‫تلاش برای سرقت ‫بیش از یک میلیون دلار...
‫از اموال بانک ملی شهر.
‫مجرم یا بی گناه؟
‫بی گناه.
‫
‫ایول!
‫همینه!
‫می ریم سراغ مورد دوم.
‫متهم به سرقت بزرگ در درجه اول،
‫تلاش برای سرقت ‫بیش از یک میلیون دلار...
‫از شرکت سرمایه گذاری "فورترس".
‫مجرم یا بی گناه؟
‫زود باش، بجنب. ‫سریع تر بنویس.
‫یالا، ویویان.
‫مجرم.
‫مورد سوم؛
‫اتهام به سرقت بزرگ در درجه دوم،
‫بیش از 50 هزار دلار اموال مسروقه،
‫از بانک ملی شهر...
‫- مجرم یا بی گناه؟ ‫- مجرم.
‫مورد چهارم، اتهام به سرقت بزرگ ‫در درجه دوم،
‫بیش از 50 هزار دلار اموال مسروقه ‫از سیتی بانک...
‫مجرم یا بی گناه؟
‫مجرم.
‫مورد پنجم، اتهام به سرقت بزرگ ‫در درجه دوم،
‫بیش از 50 هزار دلار اموال مسروقه ‫متعلق به ریچل ویلیامز...
‫مجرم یا بی گناه؟
‫بی گناه.
‫مورد ششم، اتهام به سرقت بزرگ ‫در درجه سوم،
‫بیش از 3 هزار دلار اموال مسروقه ‫متعلق به بانک "سیگنچر"...
‫مجرم یا بی گناه؟
‫مجرم.
‫مورد هفتم، اتهام سرقت خدمات؛
‫به قصد دریافت حمل و نقل هوایی ‫از شرکت هوایی "بلید"...
‫مجرم یا بی گناه؟
‫مجرم.
‫هتل "بیکمن"؟
‫مجرم.
‫- هتل "دابلیو"؟ ‫- مجرم.
‫- هتل "مریدین پارکر"؟ ‫- مجرم.
‫خب...
‫اینم از این.
‫خانم ها و آقایون،
‫واقعا زحمت کشیدین.
‫متوجه هستم و بابتش هم ممنونم.
‫همون طور که گفتم، ‫حکم شما هر چه که باشه...
‫چیزی از خدمات شما ‫به این جامعه کم نمی کنه.
‫چند مورد رو ذکر کنم؛ تمامی...
‫ببین، دو تا از سه تای سختش رو بردیم.
‫همین خودش خیلیه.
‫آره، بانک ملی شهر و ریچل.
‫بد هم نیست.
‫اگر تمایلی به صحبت کردن دارید.
‫گمونم برخی اعضای رسانه...
‫تمایل دارن با شما صحبت کنن.
‫البته باز هم...
‫بستگی به تمایلات شما داره.
‫می خواستم یک نکته ای رو ‫درمورد رسانه متذکر بشم.
‫البته که خود شما ‫مستحضر هستید.
‫باعث افتخار منه که تمرکز شما...
‫روی این پرونده بوده، ‫و نه روی رسانه ها.
‫ببخشید، ولی بعد دادگاه مجبور برم.
‫واسه مراحل بعدی ‫الکسی کمکت می کنه.
‫هفته دیگه برمی گردم ‫بهت سر می زنم، خب؟
‫باشه.
‫سفر خوش بگذره. ‫لیاقتش رو داری.
‫باز هم بابت خدماتی که ‫ارائه دادید تشکر می کنم.
‫ممنون.
‫می تونید برید. ‫مرخصید.
‫خیلی بهت افتخار می کنم.
‫مرسی. خیلی حالم رو بهتر کردی.
‫اگه می خوایم سفر کوفتمون نشه...
‫بهتره واسه بچه ها ‫دفتر رنگ آمیزی بگیریم.
‫گلوریا با هتل هماهنگ کرده،
‫که هر روز بچه ها رو ببرن شهر بازی،
‫که بقیه روز بتونیم تنها باشیم.
‫مثلا بریم گلف بازی کنیم.
‫توی شهر بگردیم.
‫یا خونه بمونیم.
‫چی شده؟
‫نمی تونم بیام.
‫مخصوصا الان.
‫چرا؟
‫تاد، تموم شده دیگه.
‫به محض این که بتونم خودم رو می رسونم.
‫واقعا متوجه اعمال کاری ‫که می خوای بکنی هستی؟
‫خوب هم متوجهم.
‫ولی تو هم متوجه ای که...
‫دختره کل هوش و حواست رو گرفته، تاد.
‫خودت هم خوب می دونی.
‫من دوستت دارم ‫ولی...
‫حالت خوبه؟
‫بهم نارو زدی.
‫این طوری هم می شه گفت.
‫البته کنارش دو تا از...
‫سه اتهام بزرگت هم رد کردم.
‫طبیعیه اگه خوشحال نباشی،
‫ولی بذار توضیح بدم...
‫دیگه مهم نیست.
‫دیگه اصلا مهم نیست.
‫هیئت منصفه حرفت رو باور نکرد.
‫فهمیدن چیزی نمونده بود ‫پوله برسه دستم.
‫که مؤسسه خودم رو بزنم.
‫دست ریچل رو خوندن.
‫اصلا لزومی نداشت...
‫که واسه 60 هزار دلار...
‫دوست خودم رو درگیر کنم...
‫اونم درست وقتی که...
‫اون عوضی های توی "فورترس"...
‫حاضر بودن 20 میلیون دلار بذارن کف دستم!
‫اون هایی که اونجان.
‫دستم...
‫دستم رو خوندن.
‫چیزی نمونده بود موفق بشم،
‫اون ها هم با خبر شدن.
‫دیگه...
‫دیگه کل دنیا...
‫قراره بفهمه که ‫من آدم احمقی نیستم.
‫که یه مرفه احمق نیستم.
‫می فهمن تو کارم واردم.
‫یه قدم...
‫فقط یه قدم مونده بود.
‫زنگ می زنم به بابات.
‫بهش خبر می دم.
‫بازدیدهای مقاله ای که نوشتی محشره.
‫بین شروع محاکمه تا صدور حکم،
‫دائما داشت به عنوان محبوب ترین...
‫و پرمخاطب ترین مقاله ای که ‫توی سایت قرار گرفته رشد می کرد.
‫چهار میلیون کاربر مختلف در سراسر دنیا ‫با این مقاله برخورد داشتن.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودیم.
‫- مگه نه، پاول؟ ‫- تا جایی که یادمه نه.
‫چیزی که دنبالش هستیم اینه که...
‫خب، مشخصا می خوایم ادامه اش بدیم.
‫کاملا.
‫پوشش خبری.
‫آره، می ترکونه.
‫برو سراغ جزئیات.
‫می خوام ته و توی داستان در بیاد.
‫مناقشه با قاضی.
‫کل ماجرای دادگاه.
‫حتی لباسی که تنش بود.
‫مثل اینکه روز صدور حکم...
‫لباس سفید تنش کرده بود.
‫دختره واقعا رو دست نداره.
‫لباس سفیده انتخاب خودش بود؟
‫یا طراح داشت؟
‫ببین.
‫باید یه دفتر بدیم بهت.
‫یه دفتر جدا می خواد.
‫اونی که کنار دفتر خودته خالیه؟
‫دفتر کناری پاول رو می خوای؟
‫خیالت تخت باشه...
‫مدیر هنری و عکاس میاریم...
‫- همون پسر مکزیکیه. ‫- کی؟
‫
‫لندون پیشنهاد یه دفتر داد.
‫کنار دفتر پاول.
‫کارت درسته.
‫از تحریرستان میام بیرون.
‫درستش هم همینه.
‫ویویان. چته؟
‫مال من بود. ‫لباس سفیده که تن آنا بود.
‫
‫خودم از کمد درآوردمش، لو.
‫آره.
‫لو...
‫تحریرستان، لباس سفید...
‫اصل قضیه رو بگو.
‫چون دختره واسم مهمه.
‫زیادی هم واسم مهمه.
‫من که واسه اون مهم نیستم.
‫اصلا واسش مهم بودم؟
‫یا فکر می کنه فقط ‫می خواستم بهش نارو بزنم؟
‫اصل قضیه رو بگو...
‫ویویان.
‫الآن چه خاکی به سرم بریزم؟
‫می ری سراغ مقاله بعدی.
‫چون کارت همینه.
‫چیزی نیست.
‫خانم سوروکین، من اصلا ‫و به هیچ عنوان...
‫اعتماد کافی برای روبرو شدن ‫با عواقب اعمال شما رو ندارم.
‫من شما را به مدت 5 تا 15 سال...
‫به زندان ایالتی رایکرز می فرستم.
‫آنا سوروکین،
‫متهم به کلاهبرداری ‫بیش از 200 هزار دلار...
‫فردا در دادگاه منهتن محکوم خواهد شد.
‫سوروکین با 15 سال زندان مواجه است.
‫واقعا قلم ریچل خوبه.
‫- چی نوشته؟ بده بخونم. ‫- ولش کن. درمورد تو زیاد ننوشته.
‫بده دیگه!
‫اگه تو هم می اومدی مراکش، ‫الآن مثل من معروف بودی.
‫چطوری این قدر تند می نویسه؟
‫- درمورد محاکمه نوشته. ‫- کتاب رو بده من دیگه.
‫تا تابستون منتشر می شه.
‫می تونی بری مثل ‫بقیه آدم های عادی...
‫لب ساحل "جونز" بخونی.
‫بگیر، مال خودت.
‫نظرم عوض شد.
‫دیگه وقتم رو تلف نمی کنم...
‫واقعا شوکه شدم.
‫دیگه زندگیم رو... ‫جهت رضایت بقیه پیش نمی برم.
‫من یه کارگردانم.
‫من از همین الآن ‫کارگردان سینمام.
‫همین الآن می رم استعفای ‫خودم رو ثبت می کنم. بشین و ببین.
‫- عزیزم، وایستا. ‫- اصلا فکرش هم نکن پشیمونم کنی.
‫وایستا، رأی دادگاه آنا اومده.
‫قاضی حکم صادر کرده.
‫چند ساله؟
‫دوازده سال.
‫چهار تا دوازده سال.
‫دوازده سال.
‫تا دوازده سال دیگه...
‫دختر من واسه خودش گوشی داره.
‫فوقش دوازده ساله.
‫تا دوازده سال دیگه ‫یخ دریای قطب شمال آب شده.
‫من که نمی دونم این چه ربطی...
‫تا 12 سال دیگه، ‫آنا 40 سالش شده.
‫دیگه یه سوژه پرمخاطب نیست.
‫دیگه یه چهره اینستاگرامی نیست.
‫دیگه دختر یه آدم مشهور ‫یا ملکه نسل هزاره ای ها نیست.
‫می شه یه زن مسن تنها...
‫که زندگی اش رو ازش گرفتن.
‫تاد.
‫چیه؟
‫الآن می خوای من چی بگم؟
‫خودت مجبورش نکردی مصاحبه کنه؟
‫خودت ازش استفاده نکردی؟
‫مگه به خاطر توجه رسانه ها...
‫محکومیتش طولانی تر نشد؟
‫ببخشیدها، ولی همراه بازدیدهای تو...
‫مدت حبس آنا هم بیشتر شد. ‫صاف و ساده.
‫گوشیت چطوره؟
‫گوشیم؟
‫لابد خیلی زنگ خور داری.
‫بالأخره.
‫درگیر موکل های جدید شدی؟
‫آره، دقیقا.
‫خودت هم قراره از این پرونده ‫پول پارو کنی. عشق کن.
‫اصلا برو استراحت کن.
‫برو پیش خانواده.
‫با هم برین سفر خانوادگی.
‫من دلم تنگ همون سفر خانوادگیه!
‫لابد اون هم تقصیر منه؟
‫راهت رو بکش برو فرودگاه.
‫برو پیش خانواده ات، ‫من که جلوت رو نگرفتم.
‫می فرستنش کجا؟
‫"بدفورد هیلز".
‫کِی می فرستنش؟
‫استرس داری؟
‫بره به درک. دیگه آماده ام...
‫صاف برم کنار ‫جنایتکارهای بزرگ دیگه.
‫زندگی ام جذاب تر هم می شه.
‫شنیدم "بدفورد هیلز" جای خوبیه.
‫آره.
‫آنا... می خواستم ازت عذرخواهی کنم.
‫واسه چی؟
‫واسه شرایطی...
‫که پیش اومد.
‫واسه تمام اتفاقات.
‫- می خواستم... ‫- چی می خواستی؟
‫می دونستم تو سرت نبود ‫بخوای نجاتم بدی.
‫آنا، بی خیال.
‫تماس برقرار نکنید.
‫من که نمی خواستم...
‫تو اصلا مستحق این محکومیت نیستی.
‫حتی اون هایی که از بانک های...
‫"وال استریت" اختلاس کردن ‫این قدر محکومیت نگرفتن.
‫تو باید...
‫اگه به خاطر مقاله من نبود...
‫آخه زندگی تو تازه شروع شده.
‫حرف من اینه که... ‫اشتباه کردم.
‫تنها اشتباه من دست بالا گرفتن...
‫توانایی مردم برای ‫کنترل اضطراب بوده.
‫تنها اشتباهت؟
‫یعنی می خوای بگی...
‫اگه یه فرصت دوباره ای بود،
‫تو باز هم همین کارها رو می کردی؟
‫آنا.
‫این بار آخره.
‫بار آخریه که قراره ‫همدیگه رو ببینیم.
‫دارم ازت عذرخواهی می کنم.
‫ازت هم می خوام که...
‫بسه، ویویان.
‫تو دوست من نیستی.
‫ما از اون دوست های جون جونیِ...
‫چند ساله و قدیمی نیستیم.
‫ازت خوشم نمیاد. کفش هات افتضاحن.
‫ما یه قراری داشتیم، ‫که پاش موندیم.
‫- آنا. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫تو خوب پای قراری که ‫گذاشته بودی وایستادی.
‫گفتی کاری می کنی مشهور بشم، ‫موفق هم شدی.
‫الآن کیه که از آنا دلوی مشهور تر باشه؟
‫تماس برقرار نکنید.
‫بیا ملاقاتم.
‫گفتم تماس برقرار نکنید.
‫بیا ملاقاتم.
‫میام.
‫تو هم آروم بگیر دیگه.
‫- وقتت تمومه، آنا. بیا بریم. ‫- باشه، فهمیدم. باشه.
‫خداحافظ، ویویان.
‫خداحافظ، آنا.
‫ویویان...
‫خوشگل شدی.
‫وزن کم کردی.
‫دیگه اون قدر چاق نیستی.