‫ام‌آی‌تی خیلی روی سرقت ادبی حساسه.
‫- دارید اخراجم می‌کنید؟ ‫- از همین لحظه.
‫من اینجام، چون می‌تونم بزرگترین ‫مخترع نسلم بشم،
‫که بدونِ منابع لازم برای تحقق ایده‌هام،
‫چیز خاصی حساب نمی‌شه.
‫الآن یه مسیر به مقصد ‫شیکاگویِ ایلینوی مشخص می‌کنم.
‫حالا استوارت رو باید...
‫- چیکار کنیم؟ ‫- اخراجش می‌کنیم.
‫ولی قبلش یه جایگزین براش پیدا کن.
‫- صحنه رو داشتی؟ ‫- یا خدا.
‫وای!
‫چرا اصرار داری عامل هلاکت خودت رو بسازی؟
‫چون می‌تونم!
‫خیلی از بچه‌ها بعد از وقایع آسیب‌زا...
‫تا چندین سال رفتار ‫شیطنت‌آمیز پیدا می‌کنن.
‫می‌دونی، شرکت‌های سنّتی ‫برای من هم جواب نبودن.
‫واسه همینه که برای ‫ کارفرمای بهتری کار می‌کنم.
‫شنیده بودم ریری ویلیامز نابغه است.
‫- اون‌قدر پول نداری. ‫- این رو شیرینیِ استخدامت در نظر بگیر.
‫به من ملحق شو تا امکاناتی در اختیارت بذارم ‫که بتونی باهاشون رؤیاهات رو محقق کنی.
‫ریری؟
‫ریری، وقتشه بیدار شی رفیق.
‫نه، نه... تو واقعی نیست.
‫اگه واقعی نبودم ‫می‌تونستم این کار رو کنم؟
‫خیلی‌خب.
‫- اصلا واقعی چیه؟ ‫- ریری، خونه‌ای؟
‫عه، آره.
‫لطفا اینجا نباش.
‫- نمی‌خوام مامانم تو رو ببینه. ‫- باشه، می‌خوای کجا برم؟
‫ریری، نمی‌شنوی صدات می‌زنم؟
‫مامان، یه لحظه اجازه بده.
‫خوب بلدی‌ها.
‫لطفا انقدر حرف نزن.
‫- در رو کوبیدی؟ ‫- شرمنده.
‫خب، جریان چیه؟ ‫تو کی هستی؟
‫ناتالی‌ام.
‫دلم می‌خواست باهات دست بدم، ‫ولی یه تصویر سه‌بعدی‌ام...
‫که توسط پرتوهای نوری اون ‫پلاک سینه شکسته ایجاد شدم...
‫- من اینطوری صدات نمی‌کنم. ‫- باشه.
‫باشه، می‌تونی صدام کنی: ‫«دستیار فنی خودمختار عصبی...»
‫«و موجودیت هوش آزمایشگاهی.»
‫ولی همون «ناتالی» بهتر ‫تو دهن آدم می‌چرخه،
‫- قبول داری؟ ‫- باشه. هر چی می‌خوای خودت رو صدا کن.
‫در هر صورت که قرار نیست ‫زیاد اینجا بمونی.
‫تجزیه و تحلیل رو اجرا کن.
‫چی شد؟ منظورت چیه؟ ‫من که تازه اومدم.
‫باید بفهمم کجا اشتباه شده ‫تا بتونم حذفت کنم، راه‌اندازی مجدد کنم،
‫و حتی‌الامکان فراموش کنم ‫این نقص فنی عجیب رخ داده.
‫نقص فنی رو با کی بودی؟
‫تجزیه و تحلیل رو اجرا کن.
‫عجب، پس برگشتی تهدیدم می‌کنی،
‫- بعد ازم خواهش می‌کنی. ‫- خواهش کردم؟
‫از این مدل آدم‌هایی؟
‫- دختر، بهت دستور دادم. ‫- آها.
‫به عنوان هوش مصنوعی ‫باید از دستوراتم پیروی کنی.
‫همین الان تجزیه و تحلیل رو اجرا کن.
‫آخه نمی‌دونم چرا وقتی ‫انقدر بی‌عیب و نقصم...
‫اصرار داری حذفم کنی؟
‫نه. تو اشتباهی بیش نیستی.
‫- کی گفته؟ ‫- هدف من بازسازی...
‫یه هوش مصنوعی خیلی پیشرفته ‫واکاندایی به اسم «گریوت» بود...
‫- «پیشرفته»؟ ‫- تا عملکرد زره‌ام رو ارتقا بدم.
‫اسمش شبیه ارواح عهد ویکتوریاست! ‫این می‌تونستیم ما باشیم، ولی تو خل شدی.
‫ولی به جاش دارم یه هولوگرام ‫از دوست صمیمی مرحومم می‌بینم.
‫هوم...
‫ببین، این...
‫این در صورتی عجیبه ‫که خودت عجیبش کنی.
‫[پارکر: ساعت یازده و نیم جلسه داریم. ‫با خودت بیگل بیار.]
‫یا خدا!
‫وقت این کارها رو ندارم.
‫یه لحظه‌ات تموم شد ریری.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- رانیه؟
‫می‌شه باهاش حرف بزنم؟
‫اصلا حرفش هم نزن.
‫- چرا نمی‌ذاری صحبت کنیم؟ ‫- ساکت باش.
‫- چه خبر؟ ‫- چه خبر از شما؟
‫- رفیقت رو آوردی اینجا؟ ‫- مامان، این چه حرفیه؟
‫- سرخود شدی؟ ‫- خودم تک و تنها نشستم.
‫آها.
‫- آره. ‫- خب...
‫خوشحالم دوباره تو اتاقت می‌بینمت.
‫مامان. الان دستم بنده، خب؟
‫باشه. مزاحمت نمی‌شم.
‫دستت درد نکنه. فعلا خداحافظ.
‫شام چی درست کنم؟ آهای...
‫ببین، باید برم سر کارم...
‫تو همین‌جا بمون، ‫سروصدا نکن تا برگردم.
‫من رو با خودت نمی‌بری؟ ‫تو این مدت که نیستی چیکار کنم؟
‫هیچ‌کار.
‫تا برنگشتم هیچ کاری نمی‌کنی.
‫هر طور شما امر بفرمایید ارباب ریری.
‫امیدوارم خوش بگذره.
‫ای بابا.
‫باز پیدات شد؟
‫راجر، برو خونه‌تون.
‫صبح شما هم به خیر.
‫راستش خوشحالم دیدمت، چون...
‫می‌خواستم واسه اجرای ‫امشب سابا دعوتت کنم.
‫- مگر اینکه سرت شلوغ باشه. ‫- نه، نه...
‫یعنی چرا. می‌تونم بیام.
‫اونجا می‌بینمت. آدرسش رو بفرست. ‫دیگه باید برم، دیرم شده.
‫[خیابان آیرون‌هارت]
‫معرفی می‌کنم: تانل.
‫ما تونل‌های تاریخی حمل‌ونقل شیکاگو رو...
‫به بزرگراهی خصوصی تبدیل کردیم...
‫تا مسیری کوتاه‌تر و امن‌تر رو ‫برای مسافران فراهم کنیم.
‫تیم متعهد تانل از ‫سرمایه‌گذارانی مثل شما...
‫بابت همراهی در هدف ما ‫برای تامین آسایش،
‫ امنیت و حس اجتماع به شهر ‫بزرگ شیکاگو، تشکر می‌کنه.
‫این سیستم زیرزمینی از فناوری ‫الکترومغناطیسی بهره می‌بره...
‫ایول. خوشحالم بالاخره اومدی.
‫شرمنده...
‫ولی بیگل آوردم.
‫بدون گلوتنه؟
‫خب، بریم تو کارش.
‫تیممون جمع شد.
‫روبه‌روم لیسه نشسته.
‫هکر حرفه‌ای اهل مادریپوره.
‫رو سایت‌های شرط‌بندی دارک‌وب، ‫پولدارها رو تیغ می‌زدن.
‫ما هم در ازای خدماتش،
‫بهش تو شیکاگو پناه دادیم.
‫حمل بر خودستایی نباشه‌ها،
‫ولی من جزو تحت تعقیبی‌های ‫معروف مادریپوری‌ام!
‫رودستم ندیدین.
‫اون‌طرف خواهران بلاد رو داریم. ‫راز و جری هستن.
‫ورزشکارهای بدشانسی که به‌خاطر...
‫- بدرفتاری از لیگ‌ها کنار گذاشته شدن. ‫- دقیقا.
‫موقع برگزاری مبارزه‌های غیرقانونی ‫تو کوچه پس‌کوچه پیداشون کردیم.
‫بعدی دلقکه.
‫کارشناس مواد منفجره‌مونه.
‫وقتی پیداش کردیم، ‫وسط یه دعوای کاری شدید با نامزدش بود.
‫ما هم در ازای مهارتش،
‫راضیش کردیم از شکایت صرف نظر کنه.
‫نفر آخر فامیل خودمه. جان.
‫منابع انسانی، مسئول استخدام، ‫راننده فرار...
‫ضمنا تو هنر شمشیر ‫سیسیلی هم حسابی ماهرم.
‫«سلام، من جانم. انقدر پدر مادرم بهم ‫بی‌توجهی کردن که اهل چاقوبازی شدم!»
‫واقعا خوب گفتی. بامزه بود.
‫خب، ری‌ری قراره جای استوارت رو ‫به عنوان مکانیک و متخصص فنی بگیره.
‫- مهارتش به کارمون میاد. ‫- آره.
‫جزئیات عملیات امشب رو بهش بدین.
‫- جان، تو می‌گی؟ ‫- باشه.
‫امشب شیلا یه اجرای ‫آزمایشی مهم توی تانل داره.
‫ما قراره اون تست رو ‫با خراب‌کاری‌ای به هم بزنیم،
‫که فقط خودمون بتونیم درستش کنیم.
‫قراره از شیلا زاراته دزدی کنیم؟
‫منظورت همون شیلاییه که می‌گه: ‫«ذره‌ای برام مهم نیست...»
‫«اگه این تانل‌های پول‌سازم، ‫محلات رو نابود می‌کنن»؟
‫راست می‌گی. ‫گور باباش.
‫قراره ویروسی که این بنده حقیر نوشته رو...
‫روی یکی از نقاط دسترسی تانل ‫بارگذاری کنی تا بتونم خاموشش کنم.
‫تو این فلش ریختم.
‫به محض اینکه متصل بشه، ‫می‌تونم سیستم رو کنترل کنم.
‫- دلقک کمکت می‌کنه وارد بشی. ‫- یه چیزی دارم.
‫انقدر قویه که می‌تونه ‫از دیوار بتنی رد بشه،
‫بدون اینکه صدمه‌ای ببینه.
‫سروصدا هم نداره.
‫«سام» خودمه. ‫یعنی «ساکت اما مرگبار».
‫خیلی‌خب. من و راز و جان ‫اتاق کنترل رو خالی می‌کنیم،
‫تا لیسه بتونه کارش رو بکنه.
‫بعد از اتمام مذاکره پارکر، ‫همدیگه رو سر قرارگاه می‌بینیم.
‫اگه به موقع نرسی ‫باید خودت برگردی.
‫امشب همه رأس ساعت هشت ‫باید تو موقعیت‌هاشون باشن.
‫می‌گم، کی پولمون رو می‌گیریم؟
‫قراره زیرمیزی پول نقد بدن...
‫یا واریز بانکی داره؟
‫سوال خوبیه.
‫فعلا تمرکزتون روی ماموریت باشه،
‫بهتره زره‌ات آماده باشه.
‫امشب لازممون می‌شه.
‫خونه است.
‫داره شارژ می‌شه. ‫ولی ردیفش می‌کنم.
‫نگران نباش.
‫باشه.
‫بریم تو کارش.
‫عالیه.
‫بیچاره شدم.
‫نمی‌تونی مثلا...
‫انقدر یهو از غیب ظاهر نشو.
‫دختر، قیافه خودت رو ندیدی.
‫مسخره بازی در نیار. ‫اطلاعات تماس استوارت کلارک رو بیار.
‫که چی بشه؟
‫شاید آشنا داشته باشه.
‫عه.
‫سلام رفقا، داداشتون جنون صحبت می‌کنه. ‫یا به اصطلاح استوارت.
‫ولی تو پیغامتون جنون صدام کنین.
‫مردک من رو فرستاد پیغام‌گیر.
‫خب. احتمالا چون شغلش رو دزدیدی.
‫- چقدر دلخوره. ‫- چقدر دلخوره.
‫ای کاش یه هوش مصنوعی ‫دلیر داشتی که جرأت می‌کرد...
‫تا به تاریک‌ترین نقاط اینترنت پا بذاره ‫و همه چی رو برات پیدا کنه!
‫- کار خودت رو کردی، نه؟ ‫- آخه...
‫شاید کرده باشم.
‫لنگه ناتالی خودمونی.
‫نشونم بده چی پیدا کردی.
‫خب، یه لیست خریدهای ‫بازار سیاه ایلینوی پیدا کردم.
‫نزدیک‌ترین آدرس به نام ‫جو مک‌گیلی‌کادی ثبت شده.
‫- انگار اسمش جعلیه. ‫- اون که تابلوئه.
‫شاید همونی باشه که دنبالش می‌گردی.
‫تراکنش‌های اخیرش شامل مشتی ‫تقویت زیستی آزمایشی،
‫میکروچیپ، پروتز، ‫سیستم‌های کنترلی الکترونیکی.
‫- یارو همه‌چی داره. ‫- ایول.
‫بریم یه سر به رفیقمون جو بزنیم. ‫آدرسش کجاست؟
‫ایول! بزن بریم.
‫رفیق‌های صمیمی قراره قانون‌شکنی کنن.
‫خدایا، یادته تو ماشین بابات آهنگ ‫بانی و کلاید رو می‌خوندیم؟
‫تو همیشه جی‌زی بودی، ‫من بیانسه بودم.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫آهنگ بانی و کلاید رو؟ ‫آخه خیلی معروفه.
‫نه، تو چطور چیزی رو یادته که...
‫ولش کن. مهم نیست. ‫چون قرار نیست بیای.
‫باز شروع کردی؟ ‫من رو تراشه زره نصب شدم.
‫می‌تونم به لپ‌تاپم وصلت کنم.
‫- از پشت بهم خنجر زدی. ‫- مگه چیه؟ توش بازی دارم.
‫موفق باشی... اون لباس سنگین رو ‫تا اوانستون با خودت بکش.
‫درسته زن قوی و مستقلی هستی، ‫ولی اونقدر زور نداری.
‫آبمیوه دارم! آبمیوه دارم!
‫شکلات! آب‌نبات دارم!
‫آبمیوه! بیاید این‌ور بازار!
‫- سلام. ‫- چه خبر؟
‫می‌شه چرخ‌دستیت رو قرض بگیرم؟
‫قرض بگیری؟ ‫تو این وضع اقتصادی؟
‫- نمی‌شه. ‫- بیست دلار بهت می‌دم.
‫چهل دلار بده تا قبول کنم.
‫ای بابا، تقصیر من نیست. ‫تقصیر تورمه.
‫- دختر خوب. ‫- عه، هدر؟
‫- سلام همسایه. ‫- سلام.
‫- یه چیزی بگم؟ ‫- همین خودشه.
‫می‌شه نذاری سگت ‫تو حیاط خونه من دستشویی کنه؟
‫شرمنده جو. ولی من و شوهرم ‫تازه حیاطمون رو مرتب کردیم،
‫من هم نمی‌خوام لاکی کوچولو ‫گل‌های سوسنم رو خراب کنه.
‫آها. درک می‌کنم.
‫نمی‌شه ببریش پارک ‫که دستشویی کنه؟
‫وای جو، من که از خدامه، ‫ولی چمن اونجا خیلی خشکه.
‫لاکی رو چمن خشک ‫نمی‌تونه دستشویی کنه.
‫- پنجول‌هاش حساسه. ‫- آی وای، واقعا ناراحت شدم.
‫- آها، یه فکر خوب. ‫- چی؟
‫چطوره بعدش خودت ‫دستشوییش رو تمیز کنی؟
‫- این نمی‌شه؟ ‫- کیسه‌هام تموم شده جو.
‫- عه، یعنی بررسی نکردی؟ ‫- چرا، ولی خب...
‫دفعه بعد حواسم هست. ‫می‌بینمت جو.
‫- خاک تو سرم. ‫- ای وای.
‫- ناراحت شدم خرمالوهات افتاد. ‫- عه.
‫عیبی نداره. ظاهرا زیاد صدمه ندیدن.
‫همچنان می‌تونم مربای معروفم رو درست کنم. ‫ممنون کمک کردی. من جوئم.
‫- ریری‌ام. ‫- تو چی داری ریری؟
‫دارم واسه گروهمون شکلات می‌فروشم.
‫البته برای این کار باید مجوز بگیری، ‫ولی از اونجا که نوجوان کم‌برخورداری،
‫می‌تونم وانمود کنم چیزی ندیدم.
‫یه شکلات چند در میاد؟
‫یه فرستنده‌ی نیروی دافع، ‫یه سیستم واسط مغز و ماشین میکرو،
‫با نانوسوربوتین.
‫می‌خوای بریم داخل حرف بزنیم؟
‫جو، من رو ببین.
‫نگاهت به من باشه. ‫کجا قایمش کردی؟
‫گفتم اشتباه گرفتی.
‫شاید دنبال صاحب خونه ‫قبلی اینجا می‌گردی،
‫که یادش رفته آدرسش رو ‫تو بازار سیاه عوض کنه.
‫من که نگفتم از بازار سیاه پیدات کردم.
‫چطوری فهمیدی از کجا اومده؟
‫من چه بدونم؟ ‫فروشگاه مجرمانه دیگه.
‫حدس زدم بازار سیاه باشه.
‫بذار قضیه رو واسه ‫جفتمون راحت کنم.
‫اگه باهام همکاری نکنی،
‫به عنوان یه همسایه‌ی نگران،
‫زنگ می‌زنم اف‌بی‌آی.
‫تا آخر عمرت تو زندان فدرال می‌مونی.
‫یه نگاه به من بنداز. ‫امکان نداره تو زندان زنده بمونم.
‫«نارنجی مد جدید است» رو ندیدی؟ ‫زنده‌زنده می‌خورنم.
‫گوش کن جو... ‫اگه اسمت همینه...
‫واقعا اسم خودمه. به خدا.
‫همه‌چی رو تحویل بده...
‫بعدش می‌تونی بری ‫مربای خرمالوت رو درست کنی.
‫باشه. باشه.
‫ولی این وسایل رو ‫تو خونه نگه نمی‌دارم.
‫فقط بگو کجاست. ‫خودم تنها می‌رم.
‫متاسفانه با اسکنر شبکیه چشم بیومتریک ‫از مجموعه وسایلم محافظت می‌کنم.
‫دلم نمی‌خواد چشمم رو ‫از کاسه در بیاری.
‫[ناتالی: سلام! ناتالی‌ام!]
‫[یاد گرفتم پیام بدم]
‫[باحاله، نه؟!]
‫[ریری؟]
‫[پیام‌هام بهت می‌رسه؟]
‫[اگه می‌رسه بهم بگو.]
‫[راستی ناتالی‌ام.]
‫- داری گریه می‌کنی؟ ‫- شرمنده.
‫بعضی وقت‌ها اینطوری می‌شم. ‫اصلا دست خودم نیست.
‫- گریه کردنت؟ ‫- خودش خوب می‌شه.
‫فقط... تو نادیده بگیر.
‫- به خاطر اینه تهدیدت کردم؟ ‫- نه، با اون که کنار میام.
‫من روزانه حداقل دو بار تهدید می‌شم.
‫فقط... نمی‌خوام یه غریبه ‫بیاد کل وسایلم رو ازم بگیره.
‫می‌دونی چقدر طول کشید تا بتونم ‫فرستنده قفسه‌سینه پیدا کنم؟
‫ببخشید. من هنوز نتونستم هضم کنم ‫چطور روزانه دو بار تهدید می‌شی.
‫مگه چقدر تو زندگیت ‫کار خلاف می‌کنی جو؟
‫به خاطر همکارم فرانکه. ‫مجبورم کرد گزارش مشتری رو دستکاری کنم،
‫حالا مدام اون تخلفم رو ‫توی سرم می‌زنه.
‫اونجایی قضیه خنده‌دار می‌شه ‫که کارمون در مورد اخلاق تو فناوریه.
‫جو، باید احترام خودت رو حفظ کنی.
‫آره. گفتنش واسه تو راحته.
‫چون زره آهنی ترسناک داری. ‫بقیه چاره‌ای ندارن جز بهت احترام بذارن.
‫داداش، تو با این قدرت به دنیا اومدی.
‫حرمتت رو حفظ کن.
‫نذار فرانک یا اون همسایه بی‌شعورت، ‫یا هر کس دیگه‌ای ازت سواری بگیره.
‫البته به جز من. ‫چون زره آهنی ترسناک دارم.
‫♪ می‌خوام بدونی... ♪
‫♪ که برات خوشحالم. ♪
‫♪ ای کاش... ♪
‫فکر نمی‌کردم طرفدار آلانیس باشی.
‫من موجود پیچیده‌ای‌ام جو.
‫هدف من بازسازی یه هوش مصنوعی ‫خیلی پیش‌رفته واکاندایی...
‫به اسم «گریوت» بود، ‫تا عملکرد زره‌ام رو ارتقا بدم.
‫اسمش شبیه ارواح عهد ویکتوریاست!
‫این می‌تونستیم ما باشیم، ولی تو خل شدی.
‫ولی به جاش دارم یه هولوگرام ‫از دوست صمیمی مرحومم می‌بینم.
‫یه هولوگرام...
‫از دوست صمیمی مرحومم می‌بینم.
‫اذیتم نکن ری. ‫حتما یه‌جایی ازم عکس داری.
‫عه، عه. پیدا کردم.
‫خیلی‌خب. ‫الان میام پیشت رفیق.
‫حالا چطور از اینجا خارج شم؟
‫اوهوم.
‫عه، بریم. بریم.
‫خب... موفق شدم.
‫نزدیک نشو ابلیس.
‫عه، قرار نبود من رو ببینی.
‫- ناتالی، چطور ممکنه؟ ‫- آروم باش.
‫خانم رانی، من... روح نیستم.
‫یه هوش مصنوعی‌ام که تصویرم...
‫داره از پروژکتور پشتت میاد.
‫- جدا؟ ‫- جدا.
‫- ریری تو رو ساخته؟ ‫- آره...
‫- پس قربونت برم. ‫- قربون شما.
‫♪ انصاف نیست که بخوای من رو... ♪
‫♪ از مسئولیت کارهایی که خودت... ♪
‫♪ بهم سپردی، محروم کنی. ♪
‫♪ باید، باید، باید... بدونی! ♪
‫داریم می‌رسیم.
‫به نعفته نقشه‌ای نداشته باشی.
‫چی؟ یعنی...
‫مثلا بکشمت؟ ‫فکر کردی می‌کشمت؟
‫آخه...
‫جالب بود. واقعا خنده‌داره ‫که فکر کردی می‌تونم کسی رو بکشم.
‫من که اصلا نگفتم ‫می‌تونی چنین کاری بکنی.
‫اینجا رو از کجا پیدا کردی؟
‫بعد از اینکه اولین سری ‫مکانیکی زیست‌مقلدم رو خریدم،
‫عذاب وجدان گرفته بودم. ‫خواب و خوراک نداشتم.
‫آخرش این سیلو رو پناهگاه کردم...
‫تا مجموعه‌ی رو به رشد ‫بیونیک‌هام رو قایم کنم.
‫جو، تو واقعا آدم عجیبی هستی.
‫باورم نمی‌شه.
‫اصلا این‌همه تجهیزات می‌خوای چیکار؟
‫می‌خوای کره زمین رو تصاحب کنی؟
‫نکنه... باید نگران باشیم؟
‫آروم باش. ‫صرفا برام حکم سرگرمی داره.
‫یه پناهگاه مرموز پر از ‫سلاح غیرقانونی و بیونیک...
‫به نظرت «سرگرمیه»؟
‫«پناهگاه مرموز»؟ ‫پناهگاه من مرموز نیست، کاملا سالمه.
‫پناهگاه سالم؟
‫کدوم پناهگاه مرموزی از این ‫تابلوها روی دیوارش داره؟
‫اون تابلوی بالای یه موشک ‫هدایت‌شونده است!
‫قراره پسشون بدم.
‫باورم نمی‌شه.
‫واقعا دلیلش چیه؟
‫این‌ها رو می‌خوای چیکار؟
‫می‌دونم به نظر عجب میاد. گمونم...
‫این پناهگاه باعث می‌شه ‫حس کنم به بابام نزدیکم.
‫بابام... مهندس بود.
‫همیشه می‌گفت آینده ما ‫چطور با فناوری گره خورده.
‫من هم تا حدی بهش باور داشتم.
‫ولی آینده‌ی فناوری این نیست ‫که دور خودمون رو...
‫با مشتی آهن و سیم بپیچونیم.
‫داری بهم تیکه می‌ندازی؟
‫منظورم اینه تکنولوژی باید ‫نسل بشر رو به جلو ببره.
‫بیونیک صرفا ابزار تهاجم و دفاع نیست.
‫می‌شه به آدم‌ها کمک کرد.
‫تعویض اندام، ایمپلنت پروتز.
‫تازه این شروع قضیه است.
‫نمی‌دونم. به نظرم مشکوک میاد.
‫اگه قصدت کمک به بقیه نبود، ‫واسه چی زره ساختی؟
‫چون تواناییش رو داشتم.
‫این که نشد جواب.
‫ببین، می‌شه به کسی نگی ‫این‌ها رو از کجا گرفتی؟
‫دهن‌لق که نیستم.
‫معذرت می‌خوام.
‫آخه باورم نمی‌شه که انقدر ‫شبیه ناتالی خودمون باشی.
‫حتی صدات عین خودشه. ‫ریری واقعا شاهکار ساخته.
‫آره. ولی گمونم ازم می‌ترسه.
‫منظورت چیه؟
‫هوم... چون نمی‌ذاره کاری ‫که براش ساخته شدم رو انجام بدم.
‫یعنی مواظبش باشم و کمکش کنم.
‫دختر جون، تو زندگی ریری بودن همینطوریه.
‫تنها راه اینکه کنارش باشی، ‫اینه که مجبورش کنی قبولت کنه.
‫واقعا؟
‫ساعت چنده؟
‫شیش و چهل دقیقه عصر. ‫چرا عجله داری؟
‫واسه کار امشب لازمش دارم.
‫امشب با زره آهنیت کار داری،
‫- اون‌وقت من مرموزم؟ ‫- گمونم کاملا باید واضح باشه...
‫که ما جفتمون شهروندان ‫اخلاق‌مدار و موجهی نیستیم.
‫ببخشید. تراپیستم می‌گه عادت دارم...
‫ناامنی‌های خودم رو گردن بقیه بندازم.
‫اشکال نداره.
‫- سوال، تو به عنوان چیز فناوری... ‫- اخلاق در فناوری.
‫همین رو گفتم.
‫نظرت چیه که یک نفر فرضا ‫با اسکن از مغز خودش...
‫یه هوش مصنوعی درست بکنه؟
‫نظرم اینه انرژی لازم ‫برای اسکن مغز انسان...
‫باعث می‌شه تبدیل ‫به توده‌ای له‌شده بشه،
‫و فقط احمقی که آرزوی ‫مرگ داره این کار رو می‌کنه.
‫حله، حله، حله.
‫ولی اگه یکی موفق بشه...
‫با اسکن مغز خودش ‫یه هوش مصنوعی بسازه،
‫به نظرت فایده‌ای داره؟
‫بابت دوستت می‌پرسی؟
‫نه که بابت دوستم نپرسم.
‫اگه از «فایده» منظورت کارآمدیه، ‫احتمال می‌دم باشه.
‫ولی اگه منظورت اینه اخلاقیه یا نه،
‫بستگی به این داره که خالق اون هوش، ‫اخلاق‌مدار بوده یا نه.
‫باشه. می‌تونستی همین رو ‫عین آدم بگی. ولی درک می‌کنم.
‫می‌شه اون رو بدی؟
‫نمی‌تونم. ‫اثر انگشتم روش می‌مونه.
‫مگه مهمه؟ با دستکش بده.
‫ممکنه موی بدنم با وزش باد روش بیفته.
‫باد کجا بود؟ جو.
‫تو میلیون‌ها دلار خرج این‌ها کردی، ‫ولی حتی بهشون دست نزدی؟
‫دست که زدم! وگرنه چطوری ‫آوردم تو این پناهگاه قایمشون کردم؟
‫- این رو بگیر. نگهش دار. ‫- درست نیست.
‫نبا... نباید دست بزنم.
‫ولی خیلی صافه.
‫سرده.
‫- فلزیه. ‫- باشه، باشه.
‫واقعا صاف و سرد و فلزیه.
‫اوهوم. حس خوبی داره، نه؟
‫- این چیه؟ ‫- ام‌آراِفه.
‫این فکر کنم اسم نوشیدنی بود.
‫اون ای‌ام‌اف بود. ‫این میدان دفع مغناطیسیه.
‫- یه‌خرده ساده نیست؟ ‫- ساده؟
‫آره، یعنی نباید زرق و برق ‫بیشتری داشته باشه؟
‫- تو به کی مشاوره مد می‌دی؟ ‫- همینطوری گفتم.
‫راکتور قوسیت کجاست؟ ‫مگه این...
‫محض اطلاعت از اون‌ها ‫به راحتی پیدا نمی‌شه.
‫مال من با انرژی خورشیدی ‫و بادی کار می‌کنه.
‫[دلقک: کجایی؟]
‫گندش بزنن.
‫باید برم.
‫بدرود.
‫چه خبر دلقک؟
‫لیسه... اومدم.
‫سلام دختر. سرقت چطور پیش می‌ره؟
‫گندش بزنن! فلش!
‫- ای وای، باز ترسوندمت؟ ‫- ساکت باش، صدات رو می‌شنون.
‫استرس نگیر. ‫کانال اختصاصی زدم.
‫وایستا ببینم. ‫ارتباطم با ریری قطع شده.
‫صدا میاد؟ می‌شنوی؟ الو؟
‫- اصلا چطوری اومدی بیرون؟ ‫- جیلبرک کردم. یه رابط بی‌سیم بین...
‫من و زره بود. فقط باید می‌فهمیدم ‫چطور بهش دسترسی پیدا کنم.
‫خب، تو با این جیلبریک کردن ‫باعث شدی فلشی که ویروس...
‫لیسه توش بود از دستم بیفته. ‫الان هم بیچاره شدم.
‫- می‌تونم درستش کنم. ‫- چطوری؟
‫یه راه دیگه هست ‫که سیستم رو خاموش کنی.
‫- چطوری؟ ‫- اول ام‌آراِف رو خاموش کن،
‫تا بتونی خودت رو به یکی از ‫این سکوها مگنت کنی.
‫ام‌آراِف تنها چیزیه که باعث می‌شه ‫کلکم کنده نشه.
‫نگران نباشی ری. هوات رو دارم.
‫به نفعته من رو به کشتن ندی.
‫- مشکل داریم. ‫- چی شده؟ جریان چیه؟
‫لابد ریری فلش رو گم کرده. ‫دیگه تو تونل نیست.
‫گندش بزنن. پارکر که نمی‌تونه ‫کل شب نفسش رو حبس کنه.
‫می‌تونی ارتباط رو با ری‌ری وصل کنی؟
‫معلومه که می‌تونم. ‫فقط یه‌خرده طول می‌کشه داداش.
‫زیاد وقت نداریم.
‫ای وای. عین بچه‌های جاسوسه.
‫خیلی‌خب، بهش چسبیدم. ‫بعدش چیکار کنم نات؟
‫خب، هر سکو جهت مواقع اضطراری،
‫به سیستم اضطراری متصله،
‫اگه بتونیم ماشین رو ‫از سکوش جدا کنیم،
‫فایروال‌ها از کار می‌افتن،
‫- و لیسه می‌تونه وارد سیستم بشه. ‫- انگار زیر ایمپالام،
‫یعنی گیربکس اتومات شش‌سرعته.
‫زیر ماشین رو نشونم بده.
‫نمی‌خوام بترسونمت‌ها، ‫ولی هشت کیلومتر تا...
‫- ایستگاه وزن‌کشی فاصله داریم. ‫- یعنی چی؟
‫یعنی چیزی نمونده تا عین ‫قوطی حلبی له بشی.
‫- لیسه. ‫- سلام دختر،
‫فکر کردیم مردی.
‫- فلش کو؟ ‫- اون رو می‌گی؟ افتاد.
‫نقشه جدید دارم. ‫وقتی بهت علامت دادم،
‫حدودا دو و نیم ثانیه فرصت داری،
‫تا موقع راه‌اندازی مجدد سیستم، ‫بهش دسترسی پیدا کنی.
‫- می‌خوام دستور لغو اضطراری بدم. ‫- ما بداهه‌پردازی نمی‌کنیم بچه.
‫دیگه دیر شده.
‫چه چندش. شبیه فیلم «موجود» شد.
‫آره، ولی بهتره موجود کمکمون کنه، ‫وگرنه سر از زندان در میارم.
‫احتمالا قبل از اینکه بیفتی زندان،
‫- از فشارش له بشی. ‫- مگه نگفتی هوات رو دارم ری؟
‫هوات رو که دارم، ‫ولی داری کند پیش می‌ری.
‫خانم ریری، من منتظرم‌ها.
‫- یه کوچولو چپ. ‫- نمی‌خواد از عقب فرمون بدی.
‫- کل روز رو که وقت نداریم. ‫- الان تموم می‌شه.
‫وقت پارکر داره تموم می‌شه.
‫لیسه، خاموش شد. زود باش.
‫[دسترسی داده شد]
‫چی شده؟
‫تیم فوق‌العاده بااستعدادم ‫سیستم شما رو هک کرده،
‫یعنی از لحاظ فنی، ‫الان کنترل تانل دست منه.
‫ولی هنوز مونده تا رسمیش کنیم.
‫تو این قرارداد آورده شده ‫که شما پذیرفتین من و همکارانم...
‫از تانل دستمزد بگیریم.
‫حقوق شش رقمی، مزایای شرکت،
‫قطعا با دسترسی رایگان به بزرگراه.
‫با سهم ناشناس به عنوان مالک مشترک.
‫خب، حاضری امضاش کنی؟
‫اگه می‌خوای کنترل رو پس بگیری، ‫اینجا رو یه امضا بزن.
‫مگر اینکه بخوای سرمایه‌گذار‌هات ‫نمایش دوم رو از نزدیک ببینن.
‫خیلی‌خب. امضا کرد. ‫می‌تونیم بریم.
‫همه برن سمت کینزی.
‫از همکاری باهاتون خوشحال شدم.
‫تو مهمونی تعطیلاتی می‌بینمتون.
‫- داداش. ‫- داداش.
‫ایست!
‫- دست‌ها بالا. ‫- ناتالی، کلاهخود رو ببند.
‫الان وقتش نیست دچار نقص بشی. ‫به خودت بیا نات.
‫- چیکار می‌کنه؟ ‫- سلام داداش.
‫- خانم؟ ‫- قضیه تموم شده. فقط...
‫- چه مرگشه؟ ‫- فقط تفنگت رو بگیر پایین.
‫- تمومش کن. ‫- ناتالی، چی شده؟
‫- ناتالی، پرسیدم... ‫- دست‌هات رو بگیر بالا.
‫- بی‌خیال پسر، لازم نیست. ‫- بخواب رو زمین!
‫- نات، کلاهخود رو ببند. ‫- بخواب رو زمین!
‫ناتالی، کلاهخود رو ببند!
‫ناتالی، کنترل زره رو بهم بده!
‫بخواب رو زمین تا نزدم!
‫خوبی؟
‫آره... گمونم.
‫نگرانش نباش. چیزیش نمی‌شه.
‫بیا. باید بریم.
‫با مشت می‌زنم تو فرق سرت.
‫زورش رو نداری بابا.
‫می‌زنم صاف تو کله‌ات.
‫ببینم ری، چرا عصبانی‌ای؟
‫به خاطر تو مهمونی گرفتیم. ‫پولدار شدیم رفت.
‫ولی نزدیک بود یه نفر بمیره.
‫نگهبانه رو می‌گی؟ ‫حالش خوبه بابا.
‫ببینم...
‫چقدر پارکر رو می‌شناسی؟
‫در مورد کلاهش چی می‌دونی؟
‫خب، شنیدم از باتم‌لانژ دزدیده بودش.
‫ولی از یکی شنیده بودم تو نبردش ‫با یه اهریمن این رو گرفته.
‫ولی گمونم صرفا یه هرمس عتیقه باشه.
‫چیز عجیب دیگه‌ای در موردش نشنیدی؟
‫خیلی‌خب، یه بار اتفاقی دیدمش
‫هر مشکل پوستی‌ای بگی داشت.
‫همه‌جاش پولکی بود.
‫فکر نمی‌کنم مارمولکی چیزی باشه‌ها.
‫ولی همچنان آدم خوبیه. ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫منظورت از «پولک» چیه؟
‫سلام.
‫بفرما.
‫ریری، خیلی سوال می‌پرسی‌ها.
‫بعضی وقت‌ها بهتره ‫سوالاتت رو نپرسی.
‫آهای!
‫جمع شید رفقا.
‫ریری، بیا اینجا.
‫می‌دونین چیه؟
‫این ممکنه خوشگل‌ترین گروه از ‫مجرم‌های سابقه‌داری باشه که به عمرم دیدم.
‫اوهوم.
‫ایولا.
‫آها.
‫من از بچگی رو پای خودم وایستادم.
‫اگه جان پیدام نکرده بود، ‫الان اینجا نبودم.
‫این عاجز بودن آدم رو عوض می‌کنه.
‫هر ضربه‌ای که آدم ‫واسه گروهش می‌خوره،
‫هر خط کدی که براش می‌نویسه،
‫هر عملیاتی که با هم می‌ریزیم، ‫با این گروه ارزش پیدا می‌کنه.
‫شما کل زندگیتون می‌خواستین دیده بشین.
‫می‌خواستین بزرگیتون به چشم بقیه بیاد. خب...
‫به چشم من میاد.
‫ولی ثروتمندان تا وقتی مجبور نشن...
‫متوجه بزرگی ما نمی‌شن.
‫بعد از کاری که با تانل کردیم، ‫گوش‌هاشون تیز شده.
‫ازمون ترسیدن.
‫ولی برام مهم نیست.
‫فقط شما برام مهم‌اید.
‫خب... به افتخار خودتون.
‫سلام.
‫- ببخشید اونطوری شدم. ‫- اشکال نداره.
‫چی شد؟ کجا بودی؟
‫تفنگ رو که دیدم خشکم زد. ‫نمی‌دونم چرا.
‫چی از اون شب یادته؟
‫یادمه گری داد می‌زد بخوابیم رو زمین.
‫اگه اشتباه نکنم ‫چشم‌هام رو بسته بودم.
‫نمی‌دونم ری. می‌تونیم بعدا ‫در موردش صحبت کنیم.
‫الان می‌خوام در مورد پارکر ‫باهات حرف بزنم.
‫امروز که کنار تونل بودیم، ‫یه انرژی عجیبی...
‫از پارکر حس می‌کردم.
‫سعی کردم تحلیلش کنم، ‫ولی نمی‌شد.
‫نمی‌دونم چی بود، ‫ولی مال این اطراف نبود.
‫که چی؟
‫ما هر روز تو زندگیمون داریم با فضایی‌ها، ‫آدم‌نماها و جادوگرها سروکله می‌زنیم.
‫من بیشتر نگرانیم بابت ‫حملات عصبی هوش مصنوعیمه.
‫ریری، دارم جدی می‌گم.
‫گوش کن، به نظرم پارکر ‫قصد و نیت مرموزی داره.
‫- این اذیتت نمی‌کنه؟ ‫- خودم می‌دونم پارکر مشکوکه.
‫ولی ماموریتمون سریع بود و تموم شد.
‫اگه می‌خوای بچه‌های جاسوس‌بازی در بیاری، ‫باید هوام رو داشته باشی.
‫یعنی می‌تونم پیشت بمونم؟
‫فعلا.
‫[اگز: سلام، سابا داره شروع می‌کنه. ‫هنوز می‌رسی بیای؟]
‫گندش بزنن. ‫این اجرا یادم نبود.
‫مجبورم تو رو با خودم ببرم.
‫- نه. اصلا هیجان‌زده نشو. ‫- بی‌خیال.
‫قانون شماره یک رو یادت رفته؟
‫نه، یادمه. باید مخفی بمونم.
‫خیلی باحاله.
‫ماه‌ها منتظر بودم ‫تا شکستت رو ببینم پادوان جوان.
‫«پادوان»؟ عجب.
‫لابد حق ندارم جنگ ستارگان هم ‫دوست داشته باشم؟
‫فکر می‌کردم فقط اهل پیشتازان فضا باشی. ‫آدم از خودی‌ها ضربه می‌خوره.
‫راستی، نوارت رو گوش دادم.
‫واقعا احساساتم رو درگیر کرد.
‫هوم. من هم وقتی می‌خوام باهاش حرف بزنم، ‫می‌رم اون نوار رو گوش می‌دم.
‫کاش همین الان می‌شد ‫باهاش حرف بزنم.
‫واقعا.
‫خوشت اومد؟
‫بزرگترین خواسته‌ی قلبیت چیه؟
‫داداش.
‫چرا پوستت...
‫چیزی نیست.
‫نه.
‫نه، این خوب نیست.
‫ببین داداش، من که نمی‌تونم ‫تا ابد قضیه رو لاپوشونی کنم.
‫گفتم چیزی نیست.
‫انقدر نگرانم نباش. ‫بچه که نیستم.
‫آره، بزرگ شدی. ‫ببین داره باهات چیکار می‌کنه.
‫هزینه‌ایه که باید بدم.
‫بعد از کاری که باهام کرد.
‫خب...
‫می‌شه تو حریم خودم باشم؟
‫لطفا.
‫باشه.
‫کجا بودی؟
‫تا دیروقت سر کار بودم.
‫بعد هم با اگز رفته بودم اجرا.
‫عجب.
‫تا کی می‌خواستی قضیه ‫دوستت رو ازم قایم کنی؟
‫ناتالی؟
‫عزیزم، واقعا حرف نداره.
‫انگار...
‫روحش رو تونستی برگردونی.
‫رفتارش، صداش، لبخندش ‫عین ناتالی خودمونه.
‫می‌تونی گری هم درست کنی؟
‫نه مامان.
‫شرمنده‌ام.
‫راستش... ‫حتی نمی‌دونم ناتالی چیه.
‫ای کاش می‌دونستم.
‫ای هدر...