‫[۹۵۰ سال از ظهور اولین سامورایی می‌گذرد]
‫[با یک نبرد، آنها از تاریخ ناپدید شدند]
‫حمله!
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫تموم شد!
‫فریاد پیروزی سر بدید!
‫علامت دود رو بفرستید هوا!
‫اون چی بود؟
‫چه خبر شده؟
‫بسه! تموم شد!
‫دیگه تموم شده! ‫آتش‌بس!
‫بس کنید...
‫بسه!
‫بس کنید!
‫شینو.
‫- بذار من جات وایسم. ‫- نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫تویا، یه حوله دستی بهم بده.
‫باشه.
‫بیا.
‫پدر...
‫درد داره.
‫رین.
‫درست میشه. ‫به زودی بهتر میشی.
‫معذرت می‌خوام. ‫سعی کردم مریض نشم.
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫ممنون.
‫[فوچو، استان کاناگاوا]
‫بسه! تموم شد!
‫دیگه تموم شده! ‫آتش‌بس!
‫[ده سال از جنگ بوشین می‌گذره.]
‫[تحت سیاست‌های مدرن‌سازی دولت جدید، ‫سامورایی‌ها به «شیزوکو» تبدیل شدند.
‫این امر آنها را از امتیازات و مشاغل‌شان محروم کرد.]
‫[ در آن زمان، بیماری همه‌گیر وبا شیوع پیدا کرد ‫و جان بسیاری را گرفت.]
‫مامان!
‫آقای ساگا.
‫تو مدام برام چیزهای بی‌ارزش میاری. ‫باهاشون چیکار کنم؟
‫منو ببخشید، ولی لطفا...
‫این کارو با من نکن.
‫دو سال از صدور فرمان ممنوعیت حمل شمشیر گذشته.
‫خودت می‌دونی که دیگه دوران شمشیر گذشته.
‫آقای ساگا، کار رو سخت‌تر نکنین.
‫هر چقدر بدین قبوله.
‫وقتی وبا بگذره، جواب مهربانی‌تون رو میدم. ‫قسم می‌خورم.
‫پس لطفا، التماس‌تون می‌کنم.
‫شینو و رین...
‫واقعا اینقدر اوضاع خرابه؟
‫برو یه مقدار شکر و نمک براش بیار.
‫چشم.
‫من نیازی به شمشیرت ندارم.
‫با خودت ببرش.
‫ممنونم.
‫عجب زمونه‌ای شده.
‫آخه چطور وضعیت به اینجا کشیده شد؟
‫دیروز که نبود.
‫[سمساری]
‫میگه توی کیوتوئـه.
‫"فرصت برنده‌ی صد هزار ین هست".
‫- صد هزار ین؟ ‫- چه مزخرفا.
‫یعنی واقعیه؟
‫امکان نداره که یه مسابقات هنرهای رزمی ‫جایزه‌اش صد هزار ین باشه.
‫با اینحال، صد هزار ین؟ ‫این...
‫اونقدر پوله که ده نسل آدم در رفاه زندگی کنه.
‫یه مسابقات هنرهای رزمی، ها؟
‫- هی، یکی به من بده. ‫- بهم بده.
‫[شرکت‌کنندگان مورد نظر در معبد تنریوجی ‫در کیوتو جمع شوند.]
‫"برای کسانی که در هنرهای رزمی خبره باشند".
‫"معبد تنریوجی".
‫"صد هزار ین".
‫این یه مسابقات هنرهای رزمی معمولی نیست.
‫کنجکاو شدم.
‫هی!
‫چه خبره؟
‫مشکل چیه؟
‫- اینجا چیزی واسه دیدن نیست. ‫- هی، این چیه؟
‫یعنی واقعا می‌تونیم صد هزار ین برنده بشیم؟
‫چطور انجام میشه؟
‫- به شما مربوط نیست. ‫- بده ببینم.
‫تو هم بخاطر اینکه برش داشتی گناهکاری!
‫رین!
‫- رین! ‫- رین!
‫رین!
‫پدر...
‫من نتونستم از مادر و تویا محافظت کنم.
‫متاسفم.
‫رین!
‫رین...
‫منو ببخش.
‫[نیمه‌شب پنجم ماه مه ‫در معبد تنریوجی در کیوتو جمع شوید.]
‫شوجیرو؟
‫شینو.
‫شرمنده، ولی من یه مدت نیستم.
‫کاری پیدا کردم که می‌تونه پولی بهم بده.
‫با پولش می‌تونم جون تو و همه اهالی روستا ‫رو نجات بدم.
‫می‌خوای دوباره شمشیر بکشی؟
‫این کارو نمی‌کنم.
‫نگران نباش.
‫لطفا مراقب خودت باش.
‫قول میدم برگردم.
‫می‌دونم.
‫[کیوتو]
‫بله، بیا داخل!
‫گل فروشی دارم!
‫- گل فروشی دارم! ‫- تا تموم نشدن بخرین!
‫اون جریان توی روزنامه امشبه؟
‫آره. شنیدم که بخشی از برنامه مصادره شمشیر دولته.
‫چیه؟ میشه بریم ببینیم؟
‫خطرناکه. ‫امروز نزدیک معبد تنریوجی نشین.
‫چرا خب؟
‫خوش اومدی.
‫بفرما داخل.
‫آقای ساگا؟
‫یاهِی، خیلی وقته ندیدمت.
‫واقعا هم مدت زیادیه.
‫نگو که...
‫تو هم همینطور؟
‫افراد دیگه‌ای مثل من هم هستن؟
‫بله.
‫ما یه چندتا از این نوع مهمون داشتیم.
‫تو چیزی می‌دونی؟
‫بازماندگان نیروهای شوگون‌سالاری قدیمی،
‫دارن هم‌رزم جمع می‌کنن ‫و به دنبال انتقام هستن.
‫ولی فقط شایعه‌ان. ‫مطمئن نیستم.
‫که اینطور.
‫آقای ساگا... ‫اجازه هست؟
‫بفرما داخل.
‫پس داری میری؟
‫بله.
‫کیوتو امشب یه جوری فرق کرده.
‫دقیقا مثل دوران قبل،
‫بوی خون توی هوا پیچیده.
‫لطفا مراقب باش.
‫[معبد تنریوجی]
‫یکی اومده.
‫اومدی شرکت کنی؟
‫دروازه رو باز کنین.
‫می‌تونی وارد بشی.
‫پسر، اوضاع خرابه.
‫پول کورشون کرده.
‫ممکنه قبل از شروع با همدیگه بجنگن.
‫اوه، منو ببخشید.
‫وقتی استرس می‌گیرم ‫زیاد حرف می‌زنم.
‫من یه سامورای سابق از قلمروی کاگا هستم. ‫کومون تاچیکاوا.
‫قلمروی کاگا؟
‫روزنامه تا کانازاوا سر در آورده؟
‫امروز درموردش پرس و جو کردم.
‫به نظر میاد در سراسر کشور توزیع شده، ‫از هوکایدو گرفته تا ریوکیو.
‫این همه زحمت کشیدن...
‫شایدم صد هزار ین واقعا هم حقیقت داشته باشه.
‫وقتشه.
‫حالا شروع می‌کنیم.
‫اول از همه، از همه شمایی که امروز ‫اینجا جمع شدین تشکر می‌کنم.
‫اسم من انجو هست.
‫شما قراره به رقابت بپردازین...
‫یا بهتر بگم، بازی‌ای انجام بدین
‫که ذهن، مهارت و جسم شما رو ‫به چالش می‌کشه.
‫البته،
‫ممکنه نسبت به پول کلان از یه بازی ‫شک داشته باشین.
‫ممکنه براتون سوال باشه که ‫مبلغ هنگفت صد هزار ین واقعیه یا نه.
‫اون کوزه چیه؟
‫شما با این مقدار طلا، ‫می‌تونین ده سال در رفاه زندگی کنین.
‫ولی مقداری که برنده می‌شین
‫خیلی از این بیشتره.
‫سوال اینجاست که چطور به این پول برسین؟
‫ولی صبر کنین.
‫قضیه اینه که،
‫وقتی روشش رو شنیدین،
‫تحت هیچ شرایطی ‫نمی‌تونین از بازی کنار بکشین.
‫منظورت چیه؟
‫حالا من تا 30 می‌شمارم.
‫اگه دیگه نمی‌خواین شرکت کنین،
‫لطفا تا قبل از اتمام شمارش برین.
‫30.
‫29.
‫28.
‫27.
‫- من دیگه کنار نمی‌کشم! ‫- 26.
‫25.
‫کافیه.
‫سر جاتون وایسین.
‫من آندو از پلیس بخش چهارم استان کیوتو هستم.
‫آنجین ملقب به تندباد خشن.
‫بخش چهارم؟
‫ولی حالا که اینجا وایسادی، ‫خودت هم یه شرکت کننده به حساب میای.
‫انگار نمی‌دونی من کی هستم.
‫معلومه که می‌شناسمت، ‫آن‌جین ملقب به تندباد خشن.
‫اگه تو زودتر به دنیا میومدی،
‫آدم‌کش‌ها و شینسنگومی‌ها ‫هیچ شانسی نداشتن.
‫یا حداقل به ادعای خودت.
‫عین حقیقته.
‫من شما رو به جرم زیر پا گذاشتن ‫فرمان ممنوعیت شمشیر دستگیر می‌کنم.
‫اینقدر جدی نباش. ‫این صرفا یه بازیه.
‫برگزار کننده‌ها کی هستن؟ ‫کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫دست‌هات رو بیار بیرون.
‫وگرنه دو شقه‌ات می‌کنم.
‫پس شرکت نمی‌کنی؟
‫خب، حیف شد.
‫چرت و پرت بسه.
‫بابت مزاحمت معذرت می‌خوام.
‫شمارش رو ادامه میدم.
‫24.
‫23.
‫22.
‫- من دیگه برنمی‌گردم. ‫- 21.
‫- این ناجوره. ‫- 20.
‫19.
‫- تو می‌مونی؟ ‫- 18.
‫- من نمی‌تونم! ‫- 17.
‫- الان دیگه تسلیم نشو! ‫- 16.
‫- من بازی می‌کنم! ‫- 15.
‫منم همینطور!
‫- 14. ‫- اگه من الان تسلیم بشم و برم خونه...
‫- 13. ‫- بخاطر پول می‌مونم!
‫12.
‫11.
‫10.
‫6.
‫8.
‫7.
‫6.
‫5.
‫4.
‫1، 2، 3.
‫عالیه.
‫شجاعت شما واقعا قابل تحسینه.
‫[نقشۀ جاده توکایدو] ‫[معبد تنریوجی]
‫بازی‌ای که قراره توش شرکت کنین ‫اسمش هست...
‫"کودوکو".
‫و هر بازی‌ای هم قوانینی داره.
‫اسمتون رو روی این بنویسین.
‫اسمت لطفا.
‫حالا قوانین رو با جزئیات توضیح میدم.
‫اینو دور گردنت بنداز.
‫قانون اول.
‫مقصد شما توکیوئه.
‫قانون دوم.
‫این دروازه اصلی معبد تنریوجیـه.
‫سکی، استان ایسه.
‫چیریو، استان میکاوا.
‫هاماماتسو، استان توتومی.
‫شیمادا، استان سوروگا.
‫هاکونه، استان ساگامی.
‫شیناگاوا، استان موساشی.
‫باید از هر هفت نقطه عبور کنین.
‫اسمت رو بنویس.
‫پلاک چوبی رو دور گردنت بنداز.
‫قانون سوم.
‫اگه به قدر کافی امتیاز نداشته باشین،
‫نمی‌تونین به شهر بعدی برسین.
‫اینو دور گردنت بنداز.
‫قانون چهارم.
‫نباید درمورد این بازی ‫با کسی حرف بزنین.
‫قانون پنجم.
‫شما باید حداکثر تا قبل از
‫پنجم ژوئن به توکیو برسین، ‫یعنی یک ماه دیگه.
‫قانون ششم.
‫انصراف از بازی ممنوعه.
‫اگه تا ده شمارش پلاک چوبی ‫از گردن شما خارج شده باشه،
‫انصراف تلقی میشه.
‫قانون هفتم.
‫هرکسی که قوانین رو زیر پا بذاره...
‫ولم کنین برم!
‫ده.
‫نُه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫- چهار. ‫- دروازه رو باز کنین!
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫قانون هفتم.
‫هرکسی که قوانین رو زیر پا بذاره ‫مجازات خواهد شد.
‫این دیوونگیه.
‫کسی چیزی درمورد کشته شدن نگفته بود!
‫ساکت!
‫مگه من تایید قصد شما ‫برای شرکت کردن رو نگرفتم؟
‫همه شما به خواست خودتون ‫در بازی شرکت کردین.
‫بخاطر صد هزار ین.
‫دوباره میگم، امروز 292 نفر اینجا جمع شدن.
‫به هر کدوم از شما یه پلاک چوبی داده شده ‫که یک امتیاز ارزش داره.
‫یعنی شما همین الانش هم یک امتیاز دارین.
‫برای گذشتن از معبد تنریوجی ‫حداقل دو امتیاز نیاز دارین.
‫و در مقصد نهایی‌تون یعنی توکیو ‫به 30 امتیاز نیاز دارین.
‫خب، چطور امتیاز می‌گیرین؟
‫به نظر میاد که همین الانش هم فهمیده باشین.
‫این نمی‌تونه واقعی باشه. ‫یعنی جدی میگه؟
‫می‌تونین با هر وسیله‌ای کارتون رو بکنین.
‫بجنگین و پلاک چوبی جمع کنین.
‫می‌بینم خیلی از شما سامورایی‌هایی هستین ‫که از دوران بحران جان سالم به در بردین.
‫شما دقیقا کسانی هستین که مستحق ‫گرفتن این جایزه هستین.
‫ازتون می‌خوام که غرور و قدرت سامورایی ‫رو نشون بدین.
‫باهم تیم بشیم؟
‫بعضی از اینا با رفیق‌شون اومدن.
‫بهتر از تنها بودنه، درسته؟
‫تازشم، من شمشیرزنی‌ام خیلی خوبه.
‫بعد از ده شمارش،
‫بازی شروع میشه.
‫چرا یه بچه اینجاست؟
‫ده.
‫نُه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫توی توکیو منتظرتون هستم.
‫یا بهتر بگم...
‫در ادو، شهری که خیلی وقت پیش محو شد.
‫بازی رو شروع کنین!
‫یالا!
‫من یک امتیاز گرفتم.
‫بمیر!
‫هی!
‫بمیر!
‫ساکورا.
‫این خاطرات دوران قدیم رو زنده نمی‌کنه؟
‫نه.
‫تبریک میگم.
‫پلاک‌های چوبیت رو نشونم بده.
‫اوکیو کیکوئومی.
‫تو نفر اولی.
‫تعجبی هم نداره که تو رو ‫"خدای نگهبان اشراف دربار" صدا می‌کنن.
‫منظور از این کارها چیه...
‫توی توکیو منتظرت هستم.
‫تایید شد.
‫خیلی‌خب...
‫سفر به سلامت.
‫پدر!
‫من... ‫ممنونم، آقا.
‫می‌خوای جون سالم به در ببری؟
‫می‌خوام زنده بمونم.
‫می‌خوام زنده بمونم تا مادرم رو نجات بدم.
‫تا وقتی از اینجا خارج می‌شیم ‫ازت محافظت می‌کنم.
‫از کنارم تکون نخور.
‫باشه.
‫هی، اون یه بچه همراهشه! ‫وایسین!
‫بریم.
‫من یکی برداشتم!
‫اونجا!
‫مال منه!
‫پسش بده!
‫- ایول! ‫- بدش به من!
‫- ده. ‫- پسش بده!
‫نُه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫بده من!
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫120.
‫خودت رو نگه دار.
‫اون پلاک منه!
‫محکم نگه دار!
‫بدش به من!
‫بیا بریم.
‫پس تو هم نیستی.
‫ببخشید.
‫نفر اول عبور کرد.
‫شماره 19، اوکیو کیکوئومی.
‫واقعا هم لقب "خدای نگهبان اشراف دربار" برازنده اونه.
‫گمون کنم نگهبان سابق باشه.
‫انگار زیاد سختی کشیده.
‫با اینحال، شمشیرزنیش تحسین برانگیزه.
‫واقعا عملکردش ارزش تماشا کردن رو داره.
‫خب، این تازه شروعشه.
‫هنوز به سرگرمی واقعی نرسیدیم.
‫از این طرف.
‫اسمت چیه؟
‫فوتابا کاتسوکی. ‫شما، آقا؟
‫شوجیرو ساگا.
‫چی؟
‫حالا فقط باید خودت رو به دروازه برسونی.
‫صبر کن، پلاک چوبی شما چی؟
‫هی هی، آروم باش.
‫نمی‌خوام باهات بجنگم.
‫فقط می‌خوام برش دارم.
‫یهو بهم حمله نکنی‌ها.
‫بیا. برش دار.
‫تو چی می‌خوای؟
‫چرا جلوی خودت رو گرفتی؟
‫"کوکوشوی آدمکش".
‫دلیلش روانیه؟
‫بی‌خوابی. ضربان قلب تند. ‫لرزش دست‌ها…
‫خیلی‌ها بعد از جنگ بوشین ‫عقلشون رو از دست دادن.
‫ولی اگه قصد داری با این خانم کوچولو زنده بمونی،
‫بهتره آدم کشتن رو شروع کنی.
‫درکل با خودته.
‫صبر کن.
‫ممنونم.
‫طاقت بیار. ‫موفق باشی.
‫254.
‫یه راست به سمت دروازه می‌دویم.
‫باشه.
‫تو اول برو. ‫بجنب!
‫برو!
‫ای عوضی.
‫عوضی!
‫باریکلا.
‫لطفا پلاک‌های چوبی‌تون رو نشون بدین.
‫ممنون که کمکم کردین.
‫ما به مسافرخونه یه دوست می‌ریم. ‫حواست رو جمع کن.
‫تایید شد.
‫سفر به سلامت.
‫بارون شروع شد.
‫چه جورم.
‫شماره 108، شوجیرو ساگا،
‫و شماره 120، فوتابا کاتسوکی ‫به مرحله بعدی راه پیدا کردن.
‫شوجیرو ساگا، ‫همون کوکوشوی آدمکش، ها؟
‫که یه بچه هم همراهشه.
‫حالا داره جالب میشه!
‫میشه یه لحظه وقتتون رو بگیرم؟
‫چیه؟ ‫تازه داشت خوب می‌شدها.
‫نامه‌ای از طرف برگزارکننده رسیده.
‫اجازه بدین براتون بخونم.
‫"از همه کسانی که با این کودوکو موافقت کردند، ‫عمیق‌ترین قدردانی خودم رو ابراز می‌کنم.
‫سامورایی‌ها جز شمشیر زدن، ‫کار دیگری بلد نیستند.
‫اونا مزیت رو با قدرت اشتباه گرفتند.
‫همچنان نسبت به این حقیقت که دنیا ‫بدون اونا پیش رفته، چشم بستند.
‫اونا مثل احمق‌هایی که معنای زندگی رو فراموش کردن ‫بیهوده زندگی می‌کنند.
‫حالا بیاین از این بازی لذت ببریم ‫و ارواحی رو نابود کنیم
‫که همچنان خودشون رو سامورایی می‌ماند".
‫وایسا!
‫مدت زیادی می‌گذره، مگه نه کوکوشو؟
‫کانجیا بوکوتسو.
‫ده سال گذشته؟
‫تمام این مدت دلم می‌خواست ببینمت.
‫فکر می‌کردم اگه بیام اینجا ‫پیدات می‌کنم.
‫یالا دیگه...
‫کوکوشوی آدمکش!
‫[128 نفر باقی مانده‌‌اند]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»