‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫[مکتب کیوهاشی‌ریو زادگاه شمشیرزنی بود.]
‫[بسیاری باور دارند افسانه‌اش ‫مدت‌ها پیش پایان یافت.]
‫[اما هشت جانشین ‫در سکوت به حیات خود ادامه دادند...]
‫[و خود را در تمرین‌های ‫بی‌وقفه غوطه‌ور ساختند.]
‫این بار شکستت می‌دم!
‫دردم اومد!
‫چی شده، ایروها؟ ‫همه‌ش همین بود؟
‫خفه شو، سانسوکه!
‫خیلی خب، تو بردی، شیکورا.
‫اگه جلوی خودتو نمی‌گرفتی، من نمی‌بردم.
‫من خوب می‌شناسمت.
‫یکم دیگه می‌خورم.
‫یه کاسه دیگه می‌خوری، جینروکو؟
‫- اون سیری‌ناپذیره. ‫- تا حالا ده کاسه خورده؟ درسته؟
‫- شگفت‌انگیزه. ‫- آره.
‫شنیدین؟
‫ساتسوما و چوشو حالا متحد شدن، درسته؟
‫- آره. ‫- درسته.
‫شورشی‌ها در برابر شوگون‌سالاری. ‫نمی‌دونم کی برنده می‌شه.
‫هرکی بلد باشه چطور از ما خوب ‫استفاده کنه پیروز می‌شه. درسته، شونی؟
‫آره، درسته.
‫- ما هم قراره به جنگ بریم؟ ‫- استاد تصمیم می‌گیره.
‫بعد این همه سال تمرین، ‫منتظر یه جنگ واقعی‌ام.
‫- می‌دونم. ‫- هر طرفی سانسوکه باشه حتماً می‌بازه.
‫ها؟
‫هر بار که توی تمرین ‫نابودت می‌کنم گریه می‌کنی.
‫- یادت رفته؟ ‫- کی؟ من؟
‫- هر بار. ‫- ببین کی اینو میگه!
‫- من یادمه تو خوردی زمین! ‫- می‌شه الان این بحثو نکنیم؟
‫فردا انجامش می‌دیم.
‫من دیگه زمانی برام نمونده.
‫تصمیم گرفته شد.
‫اوه!
‫حرفی دارم. خوب گوش کنین.
‫ده ساله،
‫با هم سختی‌های تمرین سخت رو تحمل کردین.
‫امروز،
‫اون فصل به پایان می‌رسه.
‫مکتب کیوهاشی‌ریو
‫فقط یه وارث داره.
‫جایگاه جانشینی هنوز خالیه.
‫باید برای به دست آوردنش با هم بجنگین.
‫تا سرحد مرگ.
‫فردا، وقتی خورشید به اوج خودش رسید، ‫مبارزه رو شروع می‌کنین.
‫از این لحظه،
‫فراموش کنین که خودتونو ‫خانواده هم می‌دونستین.
‫هیچ‌کس اجازه فرار نداره.
‫این سرنوشت ماست.
‫همه می‌دونستیم به اینجا می‌رسه.
‫هی.
‫چطوره به یه جای متروکه فرار کنیم؟
‫می‌تونیم از این کوه فرار کنیم ‫و جایی پناه بگیریم که نتونه دنبالمون بیاد.
‫- تا وقتی با هم باشیم... ‫- نه.
‫گنتوسای پیدامون می‌کنه.
‫گنتوسای فقط یه تهدید توخالیه!
‫نه، واقعیه.
‫اون وجود داره.
‫یه بار دیدمش که با استاد حرف می‌زد.
‫و اون آدم نبود.
‫یه هیولا بود.
‫مدت‌هاست مسیر کیوهاشی‌ریو رو طی کردیم.
‫همیشه می‌دونستیم این روز می‌رسه.
‫فایده نداره.
‫این بار ماست که باید تحملش کنیم.
‫درسته.
‫چاره‌ای نداریم.
‫شونی...
‫چیکار باید بکنیم؟
‫چند نفر از افرادمون کشته شدن؟
‫مجموعا ۱۵ نفر.
‫کوکوشو قاتل آدما. دیوونه‌ست!
‫نظر رئیس چیه؟
‫همون‌طور که می‌دونین، قوانین صراحتا ‫کشتن اعضای تیم خودمون رو ممنوع نکرده،
‫پس بازی رو ادامه می‌دیم.
‫اوه. عجب چیزیه.
‫این رو به ساگا شوجیرو هم اطلاع دادیم.
‫مجموعا ۱۹۲ شرکت‌کننده حذف شدن.
‫در واقع، اولین شرکت‌کننده‌ای ‫که معبد تنریوجی رو ترک کرد،
‫شماره ۱۹، کیکوئومی اوکیو، حذف شده.
‫نه!
‫گفته می‌شه در دوئل تک‌به‌تک ‫با کانجیا بوکوتسو باخته.
‫آه. بوکوتسوی سلاخ وحشی.
‫اون یه مورد امیدوارکننده ‫دیگه برای شرط‌بندیه.
‫آقایون، اگه آماده‌این، ‫می‌تونیم همین الان شروع کنیم؟
‫معلومه! برای همین اومدیم، مگه نه؟
‫اجازه بدین دوباره چگونگی ‫شرط‌بندی رو توضیح بدم.
‫روی چند مرحله بازی شرط می‌بندین.
‫باید انتخاب کنین کدوم شرکت‌کننده ‫قبل بقیه به ایستگاه بعدی می‌رسه.
‫اولین شرط روی اینه که کی اول
‫بعد عبور از گذرگاه سوزوکا به سکی می‌رسه.
‫بفرمایین، انتخاب کنین.
‫شماره ۶۶، کانجیا بوکوتسو.
‫گذرگاه سوزوکا چالش‌های زیادی داره.
‫یه جنگجوی واقعاً قوی می‌تونه ‫از اون ایستگاه عبور کنه.
‫دویست، یوشیدا نائوتو. ‫دویست و یک، یوشیدا شوجی.
‫اه!
‫دوقلوهای نیزه‌دار، جالبه.
‫پس به چیزای غیرمتعارف علاقه داری.
‫توی تنریوجی، مهارت استثنایی نشون دادن.
‫به نظرم شرط خوبیه.
‫سی و سه، تسوگه کیوجین.
‫اوه.
‫برای من،
‫۱۰۸، ساگا شوجیرو.
‫آقایون، شرط‌هاتونو بستین.
‫پس، بدون تأخیر بیشتر، دور اول رو شروع کنیم.
‫- هر چقدر دلتون می‌خواد لذت ببرین. ‫- عالیه.
‫[گذرگاه سوزوکا، استان میه]
‫اینجا ابتدای گذرگاه کوهستانیه.
‫تنها راه به سکی از اینجا می‌گذره.
‫به زودی با شرکت‌کننده‌ها برخورد می‌کنیم.
‫نزدیک بمون.
‫بله، قربان.
‫چی شده؟
‫گفتی فقط بلدی آدم بکشی.
‫و بهت می‌گن آدمکش.
‫من کنجکاو بودم چی تو ‫زندگیت باعث شده به اینجا برسی؟
‫خب...
‫تو کوه‌ها با خواهر و برادرام بزرگ شدم.
‫خواهر و برادرات؟
‫همه یتیم‌هایی بودیم که استاد پذیرفتشون.
‫رابطه خونی نداشتیم.
‫اونجا،
‫فقط تمرین می‌کردیم ‫تا روی مهارت کشتن مسلط شیم.
‫و کل عمرت اونجا زندگی کردی؟
‫نه. تو کیوتو برای قبیله ساتسوما ‫تعداد بی‌شماری آدم کشتم.
‫بعد جنگ شروع شد، و کشتن رو ادامه دادم.
‫و تا به خودم اومدم،
‫دیدم کوکوشوی آدمکش صدام می‌زنن.
‫شمشیرتو آماده کن.
‫پس از معبد تنریوجی جون سالم بدر بردی؟
‫هنوز از شمشیر کشیدن می‌ترسی؟
‫نائوتو!
‫فوتابا، فرار کن!
‫فوتابا!
‫- خوبی؟ ‫- بله.
‫برو.
‫این چیه؟
‫یکی نزدیکه.
‫مدت‌ها منتظر این بودم، ساگا شوجیرو!
‫ایروها!
‫بس کن! ‫نمی‌خوام با خواهر کوچیکم بجنگم!
‫حرف نزن!
‫می‌دونی
‫همه‌مون به خاطر تو چی کشیدیم؟
‫تا حالا به خواهر و برادرایی ‫که رها کردی فکر کردی؟
‫نمی‌دونی
‫ترک کوه و زندگی مثل ارواح چه‌جوری بود.
‫ببخشید.
‫عقب‌نشینی کن! عقب‌نشینی کن! ایروها!
‫بیا.
‫ایروها، برو جلو!
‫نمی‌تونم همیشه ازت محافظت کنم. ‫از خودت دفاع کن یا بمیر.
‫حرکت کنین!
‫محاصره‌شون کنین! برید جلو!
‫برید بالا! برید!
‫نه! برگرد اینجا!
‫احمق! داری چیکار می‌کنی؟
‫عقب بمون! فاصله‌تو نگه دار!
‫بچه رو هدف بگیرین! بچه رو بزنین!
‫اون زن و دختر رو بگیرین!
‫اون دیگه کیه؟
‫منو می‌کشه!
‫شمشیراتونو غلاف کنین.
‫چرا کمک کردی؟
‫این رسم قبیله‌مونه.
‫ریختن خون کودک یکی از
‫بزرگ‌ترین شرهاست.
‫کسایی که از بچه‌ها محافظت می‌کنن ‫قابل احترام هستن.
‫برای همین درگیر نمی‌شم.
‫فکر می‌کنی به همین ‫راحتی حرفتو باور می‌کنیم؟
‫صبر کن!
‫خیلی ممنون، قربان.
‫می‌شه اسمتو به من بگی؟
‫کامویکوچا.
‫تا وقتی بچه با شماست، ‫پیکان‌های من به شما نمی‌خوره.
‫کامویکوچا. عجب.
‫- اون آینوئه. ‫- آینو؟
‫بومی‌های شمال.
‫تو نبرد هاکوداته دیدمشون.
‫فکر کنم شایعات درست بود. ‫روزنامه‌ها تا هوکایدو رسیدن.
‫[۹۵، ۱۰۶]
‫با این می‌تونیم از سکی رد شیم.
‫قطعا شرکت‌کننده‌های بیشتری میان این سمت.
‫باید حرکت کنیم.
‫ایروها.
‫اینو بگیر.
‫اگه واقعاً می‌خوای منو بکشی،
‫باید اول به توکیو برسی.
‫صبر کن.
‫باشه، باهاتون میام.
‫هنوز چیزی مونده که باید به سرانجام برسونی.
‫دیگه نمی‌تونی فرار کنی.
‫باشه.
‫- مطمئنی کافیه؟ ‫- حمل بار زیاد خطرناکه.
‫بیا حرکت کنیم.
‫بیا تو.
‫ببخشید.
‫با به‌روزرسانی در مورد تحقیقات اومدم.
‫هوم.
‫مقامات کیوتو خون و بقایای ‫انسانی پراکنده پیدا کردن، قربان.
‫گزارشات بی‌شماری از ‫جنگ شمشیری بین افرادی
‫که باور می‌شه شیزوکو باشن، دریافت کردن.
‫علاوه بر این، گزارش‌های شاهدان عینی ‫فقط از یه روستا نیست.
‫شیگا، میه، اونا هم دارن حرکت می‌کنن.
‫می‌گین شیزوکوها در حال ‫سفر همدیگه رو می‌کشن؟
‫دقیقاً.
‫همچنین،
‫به‌نظر می‌رسه مسیرشون ‫از کیوتو به سمت توکیو می‌ره.
‫یا حداقل این‌طور به‌نظر می‌رسه.
‫پس دارن به سمت ما میان؟
‫به اینجا ختم نمی‌شه، قربان.
‫گزارش‌های بی‌شماری از تیراندازی ‫توی معبد تنریوجی هم بود.
‫ارباب اوکوبو،
‫یه گروه بزرگ شیزوکو با شمشیر و ‫سرنیزه دارن به سمت پایتخت پیش می‌رن
‫که یعنی این یه شورش برنامه‌ریزی‌شده
‫توسط شیزوکوهای ناراضی از رژیم فعلی دولته...
‫اگه قصد شورش داشتن، همدیگه رو نمی‌کشتن.
‫بله. اما قربان...
‫می‌فهمم.
‫اگه نادیده گرفته بشه، ‫ممکنه به بحران ملی تبدیل بشه.
‫کاواجی، منبع اسلحه‌ها رو فورا پیدا کن.
‫مایجیما، سوابق تلگراف ‫ماه گذشته رو بررسی کن.
‫ممکنه ردی به جا گذاشته باشن.
‫بله، قربان.
‫[معبد تنریوجی]
‫[سکی]
‫[سکی - جوکو]
‫[۳]
‫تقریباً به خروجی رسیدیم، درسته؟
‫باید کسی اینجا باشه که کارت‌هامونو چک کنه.
‫لازم نیست این‌قدر محتاط باشی.
‫از ملاقات با شما خوشحال ‫شدم، من مسئول عبور شما هستم.
‫اسمم سوروبامیه.
‫لطفا کارت‌های چوبی‌تون رو بدین.
‫ساگا شوجیرو،
‫سه کارت.
‫کاتسوکی فوتابا، کارت.
‫کینوگاسا ایروها، پنج کارت.
‫امتیازها تأیید شد. می‌تونین رد شین.
‫این برای شماست، خانم کینوگاسا.
‫این کارت قرمز سه امتیاز حساب می‌شه.
‫به جای کارتی که شماره‌تون ‫روش نیست می‌گیرینش.
‫سوروبامی بودی، آره؟
‫- بله. ‫- دقیقاً هدفتون از این کار چیه؟
‫- متأسفانه نمی‌تونم جواب بدم. ‫- پس چیز دیگه‌ای می‌پرسم.
‫- کی کل این ماجرا رو راه انداخت؟ ‫- اونم نمی‌تونم جواب بدم.
‫با این حال...
‫راستش، مطمئنم هر دوی شما
‫قبلاً کودوکو رو تجربه کردین.
‫منظورت چیه؟
‫سه حشره، درسته؟
‫خب، سفر بی‌خطر.
‫هوم.
‫آقایون،
‫خبر رسید همه شرکت‌کننده‌ها ‫به ایستگاه رسیدن.
‫کی برد؟
‫اولین شرکت‌کننده‌ای که از سکی رد شد...
‫هوم؟
‫- شماره ۳۳، تسوگه کیوجین بود. ‫- آره!
‫خب، خب.
‫به‌نظر می‌رسه این دور رو بردم، آقایون.
‫ای سگ! لعنت به من!
‫از نینجای سابق ایگا انتظار می‌رفت.
‫خب، آقای موروساوا، شانس با ما یار نبود.
‫- شاید زیادی جاه‌طلب بودیم، نه؟ ‫- این دور اوله.
‫- فرصت‌های زیادی برای جبران داریم. ‫- بله، البته.
‫و بعد شماره ۲۷۷، کامویکوچا.
‫فکر نمی‌کردم یه آینو توی این شرکت کنه.
‫خب، این واقعاً غیرقابل پیش‌بینیه، مگه نه؟
‫به‌نظر می‌رسه برگزارکننده توی ‫این بازی ترکونده، مگه نه؟
‫نمی‌تونم به اندازه کافی ازش تشکر کنم.
‫اگه آماده‌این شرط دوم رو شروع کنیم.
‫شرط دوم روی اینه که کی اول ‫به ایستگاه بعدی توی چیریو می‌رسه.
‫[یوکایچی - استان جوکو]
‫آقای ساگا هستین، درسته؟
‫منتظرتون بودیم.
‫خوش اومدین. لطفاً، بیاین تو.
‫می‌دونستم میای.
‫حس بقای خوبی داری. ‫بالاخره جنگجوی باتجربه‌ای هستی.
‫چرا یوکایچی رو انتخاب کردی؟
‫فکر کردم فهمیدی من نقشه‌کش هستم.
‫عبور از گذرگاه سوزوکا آسون نیست. ‫اونم با دختری که نمی‌تونه بجنگه.
‫تو کارت سخت بود.
‫مطمئنم بعدش خیلی به اتحادمون فکر کردی.
‫معلوم شد چیزی بیشتر از یه اتحاد می‌خواستی.
‫یه خانم زیبا پیدا کردی که همراهیت کنه.
‫- خفه شو. ‫- نه، خانم، خفه نمی‌شم.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫اسمم کیوجینه. و تو کینوگاسا ایروهایی.
‫اسممو از کجا می‌دونی؟
‫گفتم که نقشه‌کشم.
‫کیوجین.
‫فعلا نمی‌تونم بگم بهت اعتماد دارم،
‫ولی...
‫می‌خوام شانس بقامو بیشتر کنم.
‫تو هم معنی کودوکو رو می‌دونی، نه؟
‫سه حشره، درسته؟
‫بله.
‫اینجوری نوشته می‌شه.
‫کودوکو.
‫صدها حشره تو یه کوزه گیر افتادن، ‫مجبور به مبارزه تا سرحد مرگ هستن.
‫آخرین حشره‌ای که زنده می‌مونه اسطوره می‌شه،
‫و به اندازه کافی قوی می‌شه ‫تا همه چیز رو فتح کنه.
‫انگار خوب بلدیش.
‫من و ایروها قبلاً اینو تجربه کردیم.
‫یه زمانی مثل حشره‌های تو کوزه بودیم.
‫زندگی جالبیه، نه؟
‫پس این کودوکوی دومته؟ ای بابا.
‫خب، برگردیم به حرفت.
‫اگه این معنی واقعی کودوکو باشه،
‫پس می‌تونیم فرض کنیم ‫آخرش فقط یه بازمانده می‌مونه.
‫خب ساگا،
‫فکر می‌کنی آماده‌ای؟
‫هر کسی که کنارته رو می‌کشی؟
‫یکی هست که باید قبل دیر شدن نجات بدم.
‫با این حال...
‫این کودوکو رو اون‌جوری ‫که اونا می‌خوان بازی نمی‌کنم.
‫ای بابا. به‌نظر می‌رسه ‫پیدات کردن تصمیم خوبی بود.
‫پس اتحاد جدیدمونو تشکیل ‫می‌دیم، ساگا کوکوشو.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهش می‌گن دست دادن، ‫که دست همو می‌گیرین.
‫تو خارج مردم این‌جوری ‫با هم سلام علیک می‌کنن.
‫یعنی «تو دستام چیزی ندارم ‫و بهت اعتماد دارم.»
‫تو هم همین‌طور، خانم کوچولو.
‫کاتسوکی فوتابا هستم، قربان.
‫باعث افتخار منه.
‫اه...
‫چی شده؟
‫من گیج شدم. هدفشون از این کار چیه؟
‫چرا مجبورمون می‌کنن همدیگه رو بکشیم؟
‫چرا ۱۰۰,۰۰۰ ین جایزه گذاشتن؟
‫دقیقاً. این مشکل اصلیه.
‫باید هدفشونو بفهمیم.
‫وگرنه ممکنه توی تله‌شون بیفتیم.
‫فکر کنم این یعنی باید یه برنامه بریزیم.
‫راستش من یه برنامه دارم.
‫برای همین اومدم پیش تو.
‫نقشه‌ت چیه؟
‫همه رازهای پشت این ‫کودوکو رو کشف می‌کنیم.
‫و برای این کار، باید چند آزمایش انجام بدیم.
‫چه جور آزمایش‌هایی؟
‫خب، همه جزئیاتو فردا می‌گم.
‫می‌تونین منتظرش باشین.
‫خوب استراحت کنین، باشه؟
‫[کودوکو]
‫تا سرحد مرگ.
‫شونی.
‫کجا داری می‌ری؟
‫دستشویی.
‫این چیه؟
‫گنتوسای؟
‫چرا با اون بچه سفر می‌کنی؟
‫تو معبد تنریوجی آشنا ‫شدیم و از اون موقع با همیم.
‫همین.
‫واقعاً باور داری زنده می‌مونه؟
‫این‌جوری می‌خوای رها کردن ما تو کوه رو
‫جبران کنی؟
‫ایروها،
‫دوست دارم بدونم بعدش چی شد.
‫اگه مایل باشی بگی.
‫استاد می‌ترسید.
‫نمی‌خواست رازهای مکتب ‫به دست غریبه‌ها بیفته.
‫برای همین می‌خواست همه‌مون بمیریم.
‫ایکان جلوش ایستاد.
‫به روی استاد شمشیر کشید.
‫ما به‌خاطر اون تونستیم فرار کنیم.
‫خوش‌شانس بودیم ‫که تونستیم از کوهستان بیایم بیرون.
‫بعدش پراکنده شدیم.
‫به عنوان یه زن اجازه شمشیر داشتن نداشتم.
‫گنتوسای اهمیت نمی‌داد.
‫اون هر سایه‌ای که دیدم رو شکار کرد.
‫و همه چیز
‫از روزی شروع شد که تصمیم به فرار گرفتی.
‫خیلی متأسفم.
‫چرا تصمیم گرفتی به این بازی بپیوندی؟
‫دخترم به‌خاطر وبا مرد.
‫زنم داره می‌میره.
‫پسرمم ممکنه این بیماری رو بگیره.
‫و پول خرید دارو ندارم.
‫واقعا؟
‫فکر نمی‌کردم یه روزی ‫برسه که پدر بودنت رو ببینم.
‫تو چی؟
‫چرا به این کودوکو پیوستی؟
‫گفتی چیزی هست که باید به سرانجام برسونم.
‫فکر نکنم خوب باشه درگیرش بشی.
‫به زودی تصمیم می‌گیرم.
‫ایروها.
‫اعتراف می‌کنم که اون موقع فرار کردم.
‫و می‌فهمم
‫به‌خاطرش خیلی اذیتت کردم.
‫و می‌تونی ازم متنفر باشی.
‫با این حال،
‫دیدن اینکه نفس می‌کشی ‫و با قدرت ادامه می‌دی...
‫برام خیلی ارزش داره.
‫برای رد شدن از چیریو ‫دو کارت دیگه لازم داریم.
‫باید وقتی هنوز مسابقه شلوغه جمع کنیم.
‫توی میا یه کشتی هست.
‫مطمئنم بقیه از...
‫چهره‌ت...
‫ها؟
‫فکر کنم اشتباه کردم.
‫این مسخره‌بازی‌ها دیگه چیه؟
‫اونم نیست، می‌دونی...
‫گنتوسای...
‫چیزی پیدا کردی؟
‫بله.
‫بیا تو.
‫منبع اسلحه‌ها رو شناسایی کردیم.
‫بگو.
‫سوابق
‫هر قاچاقچی‌ای که اخیراً ‫دستگیر شده رو بررسی کردیم،
‫و اطلاعاتی درباره یه محموله بزرگ
‫که از بریتانیا به یوکوهاما ‫آورده شده پیدا کردیم.
‫غافلگیر شدیم که فهمیدیم
‫محموله بیش از ۱۰۰ تفنگ اسنایدر داشت.
‫غیرممکنه.
‫یه قاچاقچی چطور می‌تونه پول کافی برای ‫آوردن صدها تفنگ اسنایدر داشته باشه؟
‫دقیقاً. اون از طرف کسی عمل می‌کرد.
‫از طرف کی؟
‫میتسوی.
‫سومیتومو.
‫یاسودا.
‫میتسوبیشی.
‫این چهار تا هزینه محموله رو دادن.
‫اینا چهار زایباتسوی
‫حامی دولت میجی هستن.
‫[۹۵ نفر باقی مانده]
‫«ترجمه از میثم موسویان»