‫کافی نیست.
‫کافی نیست!
‫کوکوشوی آدم‌کش.
‫هنوز به اندازه کافی خوش نگذروندم.
‫بیا بجنگیم تا بمیریم.
‫مبارزه تموم شد.
‫ولی ما سامورایی هستیم.
‫بهرحال به مبارزه ادامه میدیم.
‫نبرد خیلی زود تموم میشه، ها؟
‫از دست این عوضی‌ها با اسلحه‌ها و توپ‌هاشون.
‫دیدی؟
‫به همین راحتی.
‫انگار نه انگار کسی رو کشتم.
‫چه اسلحه متمدنی.
‫دوران شمشیرزنی داره به پایان می‌رسه.
‫دیگه کسی به آدم‌کش‌هایی مثل ما ‫نیاز نداره.
‫ولی ذات ما عوض نمیشه.
‫اول و آخرش آدم‌کش باقی می‌مونیم.
‫از شیوه آدم کشتنت خوشم اومد.
‫بیا نشونم بده چطوری آدم می‌کشی.
‫هنوز حوصله جنگیدن با من رو نداری؟
‫من رو بکش.
‫اگه الان من رو نکشی،
‫تا وقتی زنده‌م میام دنبالت.
‫دیگه تمومه.
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، شنیدی؟!
‫کوکوشوی آدم‌کش!
‫دوران سامورایی‌ها به پایان رسید. ‫اینقدر اینجا بمون تا بمیری.
‫می‌خوام بجنگم...
‫از سر و شکل افتادی، بوکوتسو کانجیا.
‫ده سال پیش غیبت زد،
‫بعد تو شورش ساتسوما پیدات شد
‫و حتی هم‌پیمان‌های خودت رو هم کشتی.
‫از اونموقع چطوری زندگی می‌کردی؟
‫چطوری زندگی کردم؟
‫من تموم این مدت
‫مُرده بودم.
‫یه فرصت دیگه بهت میدم که به عنوان ‫یه سامورایی زندگی کنی.
‫ها؟
‫[روزنامه هوکوکو] ‫[شرکت‌کننده‌های تحت تعقیب]
‫هی! چه خبر شده؟
‫[به توشیوشی کاواجی]
‫[باید درباره آینده پلیس صحبت کنیم. در توکیو منتظرتم.]
‫لرد اوکوبو!
‫لرد اوکوبو، خواهش می‌کنم.
‫اگه در این مقطع از جنگ شیزوکو رو نابود نکنیم،
‫علیه عصر نو شورش می‌کنن!
‫خواهش می‌کنم به پلیس‌ها اجازه ‫حمل اسلحه بدید.
‫- نه. ‫- چرا؟
‫اگه خواستن شما رو بکشن چطوری باید ‫ازتون محافظت کنیم؟
‫شمشیرهاشون رو بگیرید.
‫- همین کافیه. ‫- آقای اوکوبو!
‫سرکوب‌های جدی فقط منجر به خشم بیشتر میشه.
‫یادتون نره آخر دوره ادو چه اتفاقی ‫تو کیوتو افتاد.
‫که چندتا از هم‌رزم‌هامون توسط شمشیرهای ‫شیزوکو کشته شدن!
‫اگه سامورایی‌های حرفه‌ای بخوان ما ‫رو بکشن، نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم!
‫برای محافظت از ژاپن در دوران جدید ‫به اسلحه نیاز داریم!
‫چه فایده‌ای داره که جلوی زور از زور ‫استفاده کنیم؟!
‫به نظرت ژاپن برای اینکه کشور بهتری بشه ‫به چی نیاز داره؟
‫- به مردم! ‫- منم می‌خوام از مردم محافظت کنم!
‫نمی‌تونی زوری حمایت مردمی رو به دست بیاری! ‫حالیت نیست؟!
‫کاواجی.
‫دیگه به شیزوکو نیاز نداریم.
‫هرچند،
‫اگه راهی برای مدارا با همدیگه پیدا نکنیم...
‫آینده کشورمون نابود میشه.
‫من... تسلیم نمیشم.
‫[پروژه کودوکو]
‫آقای کاواجی.
‫بیا تو.
‫ببخشید، قربان.
‫از اوکوبو براتون تلگراف اومده.
‫به توشیوشی کاواجی.
‫باید درباره آینده پلیس صحبت کنیم.
‫در توکیو منتظرتم.
‫- فوتابا. ‫- بله؟
‫برو بهشون ملحق شو.
‫- اجازه هست؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫مطمئنی؟
‫دو روز تا دیدارمون وقت داریم.
‫تازه،
‫ممکنه آخرین روزهایی باشه که کنار همیم.
‫پس الان این شکلی نگاه می‌کنی.
‫چه شکلی؟
‫مثل پدری که داره بچه‌ش رو تماشا می‌کنه.
‫تشکیل خانواده خوشحالت کرد؟
‫آره.
‫داشتن یه خانواده واقعی چه حسی داره؟
‫حاضرم برای محافظت کردن ازشون از همه چی بگذرم.
‫با خانواده‌م با یه سبک زندگی جز قتل و کشتار ‫آشنا شدم.
‫من...
‫اگه می‌دونستم هر روز زندگیم قراره این شکلی باشه...
‫بهتر بود تو رقابت جانشینی می‌مُردم.
‫هزار بار بهش فکر کردم.
‫ایروها.
‫اشتباه می‌کنی. من...
‫می‌دونم.
‫میرم قدم بزنم.
‫منظورت از اینکه «اگه خواهر و برادرمون ‫تو دردسر افتاده باشن» چیه؟
‫جزئیات رو بگو.
‫اگه کاری نکنید، شوجیرو ساگا و ایروها کینوگاسا ‫می‌میرن.
‫نکنه...
‫گنتوسای؟
‫هی! آفرین. زدی تو خال.
‫تو معبدی که جلوتره جشنواره برگزار شده.
‫دوتاشون اونجان.
‫گنتوسای هم همینطور.
‫تو...
‫تو کی هستی؟
‫سوال خوبیه.
‫این چند وقت حتی خودمم جوابش ‫رو نمی‌دونم.
‫بهتره عجله کنین.
‫کیوجین.
‫قضیه چیه؟ گنتوسای کیه؟
‫شینوسوکه، بهتره یه چیزهایی رو ندونی.
‫ولی...
‫حالا که تو بازی کودوکو شرکت کردیم، بهتره ازش ‫لذت ببریم.
‫هشتمین جانشین کیوهاشی‌ریو، ‫ایروها کینوگاسا.
‫پیدات کردم.
‫امکان نداره...
‫خیلی خب. بیاید شروع کنیم.
‫بله!
‫بزن بریم!
‫پیدات کردم.
‫کوکوشو!
‫وقت تسویه حسابه!
‫برید عقب!
‫می‌دونستم.
‫هیچی اندازه مبارزه کردن با تو تا سر حد ‫مرگ بهم مزه نمیده.
‫تو فقط واسه هیجانش آدم می‌کشی.
‫چه رویی داری.
‫رقت‌انگیزه.
‫همه چی رقت‌انگیزه!
‫همه چی رو نابود می‌کنم!
‫بس کن!
‫چی گفتی، خانم کوچولو؟
‫چرا آدم‌های بی‌گناه رو می‌کشی؟
‫تو سامورایی نیستی!
‫فوتابا! برو عقب!
‫پس سامورایی یعنی چی؟
‫جواب بده،
‫خانم کوچولو.
‫نکن، بوکوتسو. ولش کن.
‫فکر کنم اگه دختره رو بکشم،
‫باهام می‌جنگی.
‫نه. نکن.
‫نکن!
‫برید کنار!
‫بگیر که اومد!
‫برید کنار! بکشید کنار!
‫با اون وضع دستت نمی‌تونی کاری کنی. ‫تسلیم شو.
‫داری میگی تسلیم بشم؟
‫از بس تسلیم شدیم به این حال و روز افتادیم.
‫وقتی شمشیرت رو ازت گرفتن ‫چه حسی داشتی؟
‫خوشحال بودی؟
‫من خوشحال بودم.
‫پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫در نهایت، تنها راهی که می‌تونی ‫اینو به خودت ثابت کنی آدم کشتنه.
‫حتی یه نفر رو هم نمی‌تونی ‫بدون کشتن نجات بدی، مگه نه؟
‫دوران سامورایی‌ها تموم شده؟
‫اهمیتی برام نداره.
‫تنها کاری که باید بکنیم
‫اینه که دوباره بسازیمش!
‫برین کنار!
‫پیدات کردم.
‫کوکوشو!
‫دیگه بسه!
‫بگیر که اومد!
‫فرار کن!
‫حرکت خوبی بود.
‫ولی کارت تمومه.
‫حرف آخری نداری؟
‫اگه کل توانت همینه...
‫نمی‌تونی برادرهام رو شکست بدی.
‫خیالت راحت.
‫همه‌چیز به زودی نابود میشه.
‫چهارمین جانشین مکتب کیوهاشی‌ریو،
‫آداشینو شیکورا.
‫باورم نمیشه که اونو هم جاخالی داد.
‫و حالا نفر سوم،
‫گیون سانسوکه.
‫ای هیولا!
‫سانسوکه.
‫همزمان با من.
‫فهمیدم.
‫اون زیادی قویه.
‫فرار کنین!
‫ایروها! بیا بریم!
‫بریم!برین کنار!
‫کوکوشوی آدمکش...
‫من...
‫خوشحالم.
‫شوجیرو!
‫اولین شرکت کننده‌ای که به چیریوجوکو رسید...
‫شماره 277، کامویکوچا هست.
‫ایول! عالیه!
‫سفر طولانیش از ازو ارزشش رو داشت.
‫و شماره 66، کانجیا بوکوتسو حذف شد.
‫- چی گفتی؟ ‫- توسط شماره 108، ساگا شوجیرو کشته شد.
‫به به. ‫کوکوشوی آدمکش خودش رو نشون داد.
‫حیف شد که بوکوتسوی سلاخ وحشی ‫رو از دست دادیم.
‫فقط به این معنیه که یه شبح دیگه محو شده.
‫برای ما، جائز جشن گرفتنه.
‫موافقم.
‫البته.
‫برگزارکننده. ‫تقریبا وقتشه.
‫من باید برم به وظایفی رسیدگی کنم، ‫پس فعلا رفع زحمت می‌کنم.
‫البته. ‫رئیس پلیس مرد پر مشغله‌ایه.
‫پس،
‫زمانش رسیده.
‫امیدوارم که از ادامه‌ کودوکو لذت ببرید، آقایون.
‫از قبل محل ملاقات رو براشون تلگرام کردم.
‫خوبه. ‫عوضی‌های پولدار رو سرگرم نگه دار.
‫متوجه‌ام، قربان.
‫بیا تو.
‫ببخشید، قربان.
‫به نظر میاد که کاواجی یکم پیش ‫از سفر کاریش برگشته.
‫فورا میرم دیدنش. ‫درشکه رو آماده کن.
‫بله، قربان.
‫هنوز نتونستی شینپی رو پیدا کنی؟
‫نه، قربان. یکی فرستادم خونه‌اش، ‫ولی انگار هنوز برنگشته.
‫به پلیس بگیم دنبالش بگردن؟
‫نه. به کارکنان وزارت امور داخله بگو ‫پخش بشن و پیداش کنن.
‫چشم قربان.
‫چیکار...
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم، لرد اوکوبو.
‫هانجیرو! ‫تو زنده‌ای؟
‫متاسفم که ناامیدتون می‌کنم،
‫ولی کاواجی به اینجا نمیاد.
‫منظورت چیه؟
‫به جاش پیغامی از طرفش آوردم.
‫"بدرود".
‫این چه...؟
‫اینجا چه خبره؟
‫[اوکازاکی‌جوکو]
‫به نظرت ایروها کجا رفته؟
‫با شناختی که ازش دارم، ‫چیزیش نمیشه.
‫روزنامه!
‫شوجیرو، این...
‫لرد اوکوبو کشته شده؟
‫ولی چرا؟
‫این اتفاقی نیست.
‫چی؟
‫کودوکو نقشی توش داره.
‫شما آقای ساگا هستین؟
‫کی می‌خواد بدونه؟
‫پیغامی از طرف آقای مایجیما دارم.
‫"من دارم برای یه کار اضطراری به توکیو برمی‌گردم. ‫به راهت به سمت توکیو ادامه بده".
‫همین.
‫متوجه‌ام.
‫پس خدانگهدار.
‫فوتابا.
‫ما هرچه سریع‌تر خودمون رو ‫به توکیو می‌رسونیم.
‫باشه.
‫مراقب باشین! ‫درشکه داره میاد!
‫زیاد تکون نخور. ‫زخمت باز میشه.
‫ممنون.
‫هی، شما دوتا.
‫یه خوابی دیدم.
‫درباره زمانی که همه‌مون باهم زندگی می‌کردیم.
‫من و سانسوکه مثل همیشه ‫داشتیم بگو مگو می‌کردیم.
‫داداش شیکورا قوی بود.
‫اون موقع همه‌مون خندان بودیم.
‫آره.
‫واقعا هم همینطور بود.
‫اگه اون موقع رقابت جانشینی رو انجام می‌دادیم...
‫من می‌مردم.
‫به لطف فرار کردن شونی هست...
‫که من الان هنوز زنده‌ام.
‫ولی تا زمانی که گنتوسای رو شکست ندادیم...
‫نمی‌تونیم به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫همه ما خواهر و برادرها
‫با همدیگه کارش رو می‌سازیم.
‫اون عوضی...
‫اگه همه دست به دست همدیگه ندیم ‫نمی‌تونیم شکستش بدیم.
‫حق با توئه.
‫باید انجامش بدیم.
‫آره.
‫بیاین با جمع کردن همه اعضای خانواده شروع کنیم.
‫توی شیمیزودانی در کیوی‌چو...
‫اون واقعا موفق شد!
‫برگزارکننده واقعا مرد قدرتمندیه.
‫این بهمون اجازه میده که روی کودوکو تمرکز کنیم.
‫دقیقا.
‫هنوز کلی شرکت کننده قدر موندن.
‫ضعیف‌ها کشته شدن.
‫الان فقط قوی‌ها موندن.
‫[چیریو، اوکازاکی، هاماماتسو، شیمادا]
‫خب، آقایون.
‫امیدوارم از ادامه کودوکو لذت ببرید.
‫نوش جان.
‫- صبر کنین منم برسم. ‫- فرار کنین!
‫دقیقا پشت سرمونه!
‫بیاین بازم بازی کنیم.
‫خب، چقدر من خوش شانسم.
‫پلاک کم داشتم.
‫خوبه.
‫باید کافی باشه.
‫تو هم می‌خوای بجنگیم، آقا؟
‫بیا دیگه، چرا نمی‌خوای؟
‫حال میده.
‫واقعا؟ ‫نتونستی بکشی‌شون؟
‫من حتی جاشون رو هم بهت گفتم.
‫همینطوری همدیگه رو بکشین ‫تا فقط یکی بمونه.
‫[آخرین سامورایی باقی‌مانده]
‫[پایان فصل اول]