‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد که می‌تواند
‫ موجب رنجش خاطر برخی از تماشاگران گردد. ‫همچنین، شخصیت های داستان
‫رویدادها، مکان‌ها و گروه‌های به تصویر کشیده شده ‫هیچ ارتباطی با واقعیت ندارند.
‫فیلمبرداری از کودکان و حیوانات ‫در کمال امنیت انجام شده است.
‫از الان به بعد، ما سه نفر
‫این کار رو با همدیگه انجام میدیم.
‫آره، دقیقا.
‫یه‌نا، از آشنایی باهات خوشوقتم.
‫از...
‫از آشناییت خوشوقتم.
‫آره، گروه کاملا دخترونه شده.
‫خوش اومدی.
‫قبل اینکه کار رو شروع کنیم، ‫شرایط و ضوابط رو واست توضیح میدم.
‫اول از همه،
‫مشتری باید نظرات سه دکتر ‫یا بیشتر رو داشته باشه
‫که بیماریش رو لاعلاج تشخیص داده باشن.
‫دوما، باید وضعیت جسمانی اون‌ها
‫به حدی وخیم باشه ‫که قابل تحمل نباشه.
‫در آخر، درد اون‌ها باید
‫جوری باشه که هیچ دارویی ‫نتونه آرومش کنه.
‫این شرایط کاره.
‫فهمید؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫به‌عنوان تنها مرد گروه، تدارک ویژه دیدم.
‫این.
‫خیلی‌خب.
‫در آینده،
‫بنزوباریتال رو با نوشیدنی قاطی می‌کنم ‫و به مشتری میدیم.
‫وایسا.
‫البته الان چیزی نریختیم، نگران نباش.
‫خیلی‌خب.
‫ما...
‫با همدیگه نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم.
‫[ورود ممنوع]
‫تا قبل از اجرا حالش خوب بود.
‫اما یه دفعه، وقتی رفت روی صحنه...
‫شاید به خاطر استرس باشه.
‫بذار چشم‌هاش رو ببینم.
‫یه مشکلی وجود داره.
‫چند تا آزمایش می‌گیریم. ‫لطفا بیرون منتظر بمونیم.
‫وقتی تموم شد به شما خبر میدیم.
‫خیلی‌خب.
‫گشادی مردمک داره.
‫باید منتظر بمونیم نتایج آزمایش بیاد،
‫ولی به نظر میاد ‫مصرف بیش از حد آرام‌بخش باشه.
‫بهوش اومدی؟ الان بیمارستانی.
‫یادت میاد موقع اجرا غش کردی؟
‫قبل اجرا چی مصرف کردی؟
‫من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫باشه.
‫وو می.
‫می‌دونم به خاطر اضطراب خوردی، ‫اما داروی الکی مصرف نکن.
‫می‌تونی بهم بگی چی خوردی؟
‫نتیجه آزمایش بالاخره بدست ما می‌رسه.
‫بهم بگو.
‫مامانم هم اینجاست؟
‫احتمالا توی اتاق انتظار باشه. ‫می‌خوای صداش بزنم؟
‫به مامانم چیزی نگو.
‫فکر کردم...
‫اون دارو کمک می‌کنه آروم بشم.
‫چه دارویی؟
‫بنزوباریتال.
‫توی انبار خونه‌تون پیدا کردم.
‫اتفاقی خوردم.
‫جه یون هم می‌دونه؟
‫دید دارو رو پیدا کردم.
‫اما ندید که دزدیدم.
‫راستش، روی صحنه ترسیدم.
‫لطفا به مامانم چیزی نگو. ‫اگه بفهمه،
‫منو می‌فرسته مدرسه شبانه‌روزی خارج از کشور.
‫باید بدونه.
‫نتایج آزمایش میاد. ‫نمی‌تونی دروغ بگی.
‫علائم بیمار محرمانه‌ست.
‫مگه تو دکتر نیستی؟
‫و تو مثل وکیل‌ها حرف میزنی.
‫با وجود اینکه من از اون دارو ‫اطلاعات زیادی ندارم،
‫اگه مامانم بفهمه، ‫قطعا نمی‌ذاره قسر دربری.
‫مامان من وکیل کاربلدیه.
‫می‌دونی کاربلد یعنی چی، درسته؟
‫من، تو، جه یون،
‫همه توی دردسر میفتم.
‫[اداره پلیس سئول - تیم تحقیقات ویژه]
‫وو سوجئونگ و چوی دائه‌هیون ‫از زمان دانشگاه دوست بودن.
‫چوی یه‌نا چطور با اون‌ها ارتباط داره؟
‫مادر چوی یه‌نا، وقتی اون بچه بوده ‫توی یه تصادف فوت می‌کنه.
‫با پدر معتاد و برادر دوقلوش زندگی می‌کرد.
‫چوی گیون‌سو، برادرش، ‫دچار بیماریِ فیبروز سیستیکه.
‫پدر اون شدید آزارگر بود.
‫- واسه همین خواهر و برادر تکیه‌گاه هم بودن. ‫- چون یونگ‌جون کجا رفته؟
‫شما کی هستید؟
‫چوی یونگ‌جون کجاست؟
‫- گفتم شما کی هستید؟ ‫- اون مریضه؟
‫اگه پول ندارید، نمی‌تونید مریض بشید.
‫بریم بیرون صحبت کنیم. ‫بریم بیرون.
‫برو کنار.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چوی یونگ‌جون کیه؟
‫جلوی نیاید. می‌کمشتون.
‫برو کنار.
‫پدرش هفت سال پیش اون‌ها رو ترک کرد ‫و کاملا قطع ارتباط کردن.
‫برو کنار.
‫برادرش، چوی گیون‌سو، ‫به‌طور مرتب بیمارستان بستری می‌شد.
‫چوی یه‌‌نا پرستارش شد.
‫عملا توی بیمارستان زندگی می‌کرد.
‫در اون زمان، ‫با وو سوجئونگ صمیمی شد.
‫الان اون دانشگاه رو تموم کرده.
‫پرستار بیمارستان بونسئونگه.
‫به خاطر هزینه‌های بیمارستان برادرش
‫بابت وامی که با سود بالا گرفته ‫زیر بار قرض سنگینی رفته.
‫[چوی یه‌نا]
‫تو همین حین، تامین‌کننده بنزوباریتال، ‫کیم سی‌هیون...
‫پاشو، بیا غذا بخور.
‫از وقتی چوی دائه‌هیون ‫شروع به مصرف دارو کرد،
‫اون توی یک حادثه پزشکی دستگیر شد.
‫جفت‌شون توی یه سلول افتادن.
‫اون زمان، اون یه جنایتکار خرده‌پا بود.
‫بعدش، با تسلط به شبکه توزیع کامبوج، ‫نفوذ و قدرت چشمگیری پیدا کرد.
‫- ممنون. ‫- همم.
‫حتما یکی از اون محافظت می‌کنه.
‫نمی‌دونم کی ازش حمایت می‌کرد.
‫تیم تحقیقات ویژه چندین سال ‫دنبال اون بودن و هیچ ردی پیدا نکردن.
‫کیم سی‌هیون خبر داره دارویی که توزیع می‌کنه ‫برای اتانازی استفاده میشه؟
‫مطمئن نیستم.
‫اما از دیدگاه کیم سی‌هیون، ‫حجم معاملاتِ بنزوباریتال خیلی ناچیزه.
‫بعیده متوجه شده باشه.
‫بعلاوه، اون معمولات اداره اموراتش ‫رو به زیر دست‌هاش می‌سپره.
‫ولی وقتی تحقیقات رو شروع کنیم،
‫فشار زیاد میشه ‫و دیر یا زود مطلع میشه.
‫اگه متوجه بشه داروهای اون ‫برای چنین کار خطرناکی استفاده میشن،
‫به وو سوجئونگ رحم نمی‌کنه.
‫قبل از اینکه کیم سی‌هیون ‫وارد عمل بشه، باید اون‌ها رو دستگیر کنیم.
‫چشم.
‫با توجه به روش اتانازی،
‫کار آدمی مثل چوی دائه‌هیون باید باشه،
‫یا پرستار بی تجربه‌ای مثل چوی یه‌نا، ‫احتمالا فقط همکاری کرده.
‫همه‌چیز به وو سوجئونگ برمی‌گرده.
‫این کار رو برای پول نکرد، ‫بلکه ریشه در اعتقادات کورکورانه‌اش داشت.
‫اول تحقیق کنید و ببینید چوی دائه‌هیون ‫باز با دارو سر و کار داشته یا نه.
‫بعدا ممکنه دردسر بشه...
‫فکر می‌کنی روش‌های تحقیقات فعلی ما ‫از نظر قانونی قابل اتکاست؟
‫بگذریم،
‫نتیجه کالبدشکافی اون ورزشکاره، ‫چوی کانگ‌یون به کجا رسید؟
‫بزودی آماده میشه.
‫الان همسر چوی کانگ‌یون ‫توی اتاق بازجویی نشسته.
‫مقدمات لازم رو فراهم کن.
‫اگه می‌خوایم وو سوجئونگ رو دستگیر کنیم،
‫همکاری این زن حیاتیـه.
‫[مظنونین: وو سوجئونگ، ‫چوی دائه‌هیون، چوی یه‌نا]
‫اسم پسره چو سویانگه.
‫سرطان روده بزرگ لاعلاج داره، ‫هنوز دبیرستان رو تموم نکرده.
‫می‌تونی توی پرونده‌اش ببینی، ‫بهش گفت مدت کمی رو زنده‌ست.
‫پدر و مادرش کجا هستن؟
‫خانواده‌اش با این مشاوره موافقت کردن؟
‫اول پسره پیشنهاد داده.
‫مادرش بعد از طلاق ناپدید شده.
‫قانع کردن پدرش از چیزی که ‫انتظار داشتیم راحت‌تر بود.
‫گفت که پونزده روز دیگه زنده‌‌ست.
‫وقت نداره.
‫وقتی فهمیدم،
‫فورا یادِ عموم افتادم.
‫با وجود اینکه هیچ‌وقت ندیدمش.
‫ولی مادربزرگم همیشه می‌گفت که...
‫وقتی اول دبیرستان بود،
‫عموم سرطان روده بزرگ گرفت ‫و تو کم‌تر از پونزده روز مُرد.
‫و به خاطر همین، ‫باید مراقب سلامتی‌مون باشیم.
‫انقدر این داستان رو شنیده بودم خسته شدم.
‫و حالا این ژن معیوب به من رسید.
‫خب، قبلا به این موضوع فکر نکرده بودی
‫که اگه مریض شدی، ‫همچین گزینه‌ای رو مد نظر قرار بدی؟
‫آخه کدوم آدمی قبل از اینکه مریض بشه ‫به همچین چیز عجیبی فکر می‌کنه؟
‫مخصوصا کسی به سن و سال من.
‫دکتر گفت
‫پونزده روز دیگه زنده‌ام.
‫حرفی نزد که بتونم ‫کارهای ناتمومم رو تموم کنم.
‫اما توی همین مدت کوتاهی که واسم مونده،
‫چیزهای متفاوتی رو احساس می‌کنم.
‫دردی با یه سطح کاملا متفاوت.
‫واسه همین می‌خوام زودتر بمیرم.
‫هنوز توی این وضع هستم ‫و نمی‌تونم با مرگ مواجه بشم.
‫دیگه نمی‌خوام زجر بکشم.
‫وو سوجئونگ ‫از بیمارستان عمومی بونسئونگ رو می‌شناسید؟
‫بله، دکتر اورژانس هستن.
‫اول به اورژانس بیمارستان رفتم.
‫فکر کنم همون‌جا اون رو دیدم.
‫اما اون با مرگ همسر من چه ارتباطی داره؟
‫احیانا ندید همسرتون ‫با وو سوجئونگ خصوصی صحبت کنن؟
‫یادداشت یا پیغام‌هایی ‫بین اون‌ها وجود نداره؟
‫یا احیانا همسرتون موبایل قدیمی نداره ‫که شما ازش بی خبر باشید؟
‫اگه به چیزی مشکوک هستید،
‫می‌تونیم حکم بگیرید ‫و بیاید خونه رو بگردید.
‫اگه خاطرتون مکدر شده عذرخواهی می‌کنم.
‫فکر می‌کنید من چیزی رو پنهان می‌کنم؟
‫صادقانه صحبت می‌کنم.
‫در حال حاضر، ما به شما مشکوک نیستیم.
‫ما...
‫تمرکزمون روی وو سوجئونگه
‫چون در گذشته در پرنده‌ای مشابه دست داشته.
‫نمی‌دونم
‫همسر من با اون زن چقدر صمیمی بودن.
‫یا ماهیت رابطه‌شون چی بود.
‫متوجه‌ام.
‫اما متاسفانه،
‫اگه مدارک کافی ‫بر علیه وو سوجئونگ پیدا نکنیم،
‫اونوقت...
‫شما هم مظنون ما میشید.
‫لطفا سعی کنید به خاطر بیارید.
‫همم، فرستادن؟
‫باشه.
‫نتیجه کالبدشکافی اومد.
‫میرم نتیجه کالبدشکافی رو ببینم.
‫اون بیمار انگار درک و فهمی از مرگ نداره.
‫باباش از عذاب وجدان داغون شده.
‫ولی به آقای چو قول دادی، درسته؟
‫آره، ولی می‌تونی رو سویانگ رو اولویت بذاری.
‫آره، سو یانگ حتی وقت نگرانی هم نداشت.
‫اینکه توی این سن پایین ‫همچین اتفاقی واسش افتاده، باورش سخته.
‫بگذریم، اگه وقت داری، ‫برو به مادر چو سویانگ سر بزن.
‫طبق حرف پدرش،
‫ممکنه بتونی اونو پیدا کنی.
‫مگه توی پیدا کردن مردم ‫توی اینترنت تخصص نداری؟
‫متخصص این کارم.
‫حتی یه‌کم زمان داشته باشم،
‫موفق میشم.
‫بابت ماجرای بنزوباریتال...
‫داروها رو بردم درمونگاه کشیش یانگ.
‫خطرناک بود خونه بذارم، ‫مخصوصا با وجود بچه‌ها.
‫راست میگی، با توجه به اتفاقی که افتاد،
‫باید احتیاط کنیم.
‫همه‌اش رو توی کابینت گذاشتی؟
‫آره، یه قفل رمزدار هم زدم.
‫حلش می‌کنم.
‫عالیه.
‫آفرین.
‫علت مرگ خفگی اعلام شده.
‫اما بنزوباریتال ‫توی بدن قربانی پیدا شده، درسته؟
‫آره، متوفی مصرف کرده بود.
‫اما مقدارش کشنده نبود.
‫پس یعنی تحقیقاتِ
‫مرگ چوی کانگ‌یون رو نمیشه ادامه داد؟
‫آره، این‌دفعه فرق داره.
‫اگه کار وو سوجئونگ بوده،
‫حتما مقدار دارو رو دقیق حساب کرده.
‫خفگی هم ممکنه قتل عمد باشه.
‫با این‌وجود، زنش رو مظنون اعلام کنید ‫و تحقیقات رو شروع کنید.
‫دوربین ماشین همسر آقای چوی رو بررسی کردیم.
‫بعد از اینکه از مغازه برگشت ‫جنازه رو پیدا کرده.
‫و فورا به پلیس زنگ زد.
‫با توجه به خط زمانی، ‫غیر ممکنه کار اون باشه.
‫ممکنه قبل اینکه بره خرید
‫اون رو کشته باشه؟
‫فهمیدیم که وقتی همسرش
‫رفته بود سوپرمارکت، ‫آقای چوی به دخترش توی سئول زنگ زده بود.
‫باشه، جی‌وو.
‫برو مهدکودک و خوش بگذرون.
‫به حرف مامان‌بزرگ گوش کن.
‫زندگی خوبی داشته باش.
‫وقتی همسرش سوپرمارکت بود،
‫آقای چوی هنوز زنده بود.
‫نگاه کنید.
‫تیم پزشکی‌قانونی اعتقاد دارن ‫دچار اختلال عملکرد اندام‌های متعدد شده
‫موجب تنگی نفس شده ‫و همین علت اصلی مرگ هست.
‫متاسفانه، در پرونده آقای چوی،
‫ارتباط دادنش به وو سوجئونگ خیلی دشواره.
‫زنش رو آزاد کنید.
‫ببخشید، ببخشید.
‫من اشتباه کردم. ببخشید.
‫ببخشید.
‫واسه کی داری خودتو لوس می‌کنی؟
‫دیوونه شدی؟
‫اجناس ارسال شده به ژاپن ‫رو پلیس مصادره کرد.
‫چاره‌ای نداشتیم جز اینکه قبول کنیم.
‫به زیر دست‌هات بگو
‫که باید اجناس رو ارزیابی کنیم.
‫چون پلیس بهمون پس داده
‫دلیل نمیشه عین گداها قبول کنیم.
‫نباید هر چیزی رو بدون فکر قبول کنیم.
‫باشه، ببخشید.
‫اگه همه‌اش معذرت‌خواهی می‌کنی، ‫چرا کاری می‌‌کنی که پشیمون بشی؟
‫تو نماینده من هستی.
‫زیر دست‌هات رو کنترل کن.
‫بنگ.
‫بنگ بنگ بنگ..
‫چیکار می‌کنی؟ ‫آخه این چه کاریه؟
‫به چی نگاه می‌کنید؟
‫به چی زل زدید؟
‫با دکتر چوی چیکار کردی؟
‫اصرار داشت زیر قول و قرارمون زدیم ‫و جنس رو با آب رقیق کردیم.
‫واسه همین بهش داروی جدید دادم.
‫با توجه به اینکه اون آدم ‫با جنس آشنایی خوبی داره،
‫نباید انقدر ساده ازش می‌گذشتی.
‫انگار تصمیم گرفته فراموش کنه.
‫از دست این بچه.
‫داره با خرید این دارو، ‫به کی کمک می‌کنه؟
‫عمل غیر قانونی انجام میده. ‫مگه میشه کار دیگه‌ای کرد؟
‫احمق.
‫بنزوباریتال رو واسه عمل استفاده می‌کنن؟
‫داروهای ارزون‌تر و راحت‌تری ‫مثل پروپوفول وجود داره.
‫حداقل دکتر چوی ‫پول داروها رو به موقع پرداخت می‌کنه.
‫و سر قیمت چونه نمیزنه.
‫از الان به بعد،
‫دیگه با اون کار نکن.
‫چه رابطه‌ای با اون داری
‫که با هم‌سلولی سابقت ‫اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫با اون چه رابطه‌ای داری؟
‫اگه دوباره اومد سمتت، ‫فورا ردش کن.
‫تحت هیچ شرایطی جنس‌های منو به اون نفروش.
‫فهمیدی؟
‫ممنون.
‫دکتر وو، تشریف آوردید.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه لحظه.
‫سلام.
‫مگه بهم نگفتم فکر کنم ‫دلم می‌خواد چیکار کنم؟
‫نشستم و با دقت فکر کردم.
‫می‌خوام وسایلم رو مرتب کنم.
‫و دیگه به این‌ها نیاز ندارم.
‫می‌خوام به نیازمندها بدم.
‫شبونه اتفاق نمیفته.
‫بعلاوه، دوستم باید یه جای مناسب ‫واست پیدا کنه.
‫باید برنامه بقیه بیمارها رو هم هماهنگ کنیم.
‫ممکنه زمان ببره.
‫باشه.
‫همین که قبول کردی راضی‌ام.
‫می‌تونم تحمل کنم.
‫تا وقتی که خیلی دیر نشه.
‫ممنون.
‫- دنبال بیاد. ‫- باشه.
‫نمی‌تونست نفس بکشه ‫چون راه لوله تنفسیش بسته بود.
‫تراکستومی انجام دادم.
‫اگه این نقطه ساکشن بشه، ‫تنفسش راحت‌تر میشه.
‫بالاخره خیالم راحت شد.
‫آقا، الان حالتون خوبه.
‫ممنون دکتر وو.
‫وقتی دکتر شیفت نباشه،
‫زیاد این اتفاق‌ها پیش میاد.
‫پرستارها خیلی آشفته شدن.
‫امروز روز داوطلبانه نبود،
‫ولی با این‌حال به شما زنگ زدم.
‫اومدم یه چیزی رو تحویل بدم.
‫لطفا قبول کنید، کمک مالیه.
‫دوباره کمک می‌کنید.
‫صمیمانه سپاسگزارم.
‫به خاطر آسودگی خاطر خودم این کار رو می‌کنم.
‫دلیل شخصی داره، دلواپس نباشید.
‫واقعا؟ ‫پس از الان به بعد، فقط سر تکون میدم.
‫ممنون.
‫من فردا میرم.
‫ولی حالا که اینجا هستم، ‫بقیه بیمارها رو هم معاینه می‌کنم.
‫عالیه، خیلی خوب میشه.
‫ولی من باید چیکار کنم؟
‫یه مهمون اومده و با من کار داره.
‫نگران نباشید، خودم می‌تونم.
‫من باید به شما کمک بدم.
‫ولی در عین حال، ‫خیلی وقته این دوستم رو ندیدم.
‫توی پرورشگاهی که ‫در گذشته کار می‌کردم، می‌موند.
‫خیلی وقت میشه نیومده بود دیدنم.
‫خیلی خوشحالم.
‫خوشتیپ‌تر شده.
‫قدبلند و جذابه.
‫آدمی که ازش حرف می‌زنید... ‫هیون‌وو نیست؟
‫آره، هیون‌ووئه.
‫شما هیون‌وو رو از کجا می‌شناسید؟
‫یه بار اومد بیمارستان ما.
‫واقعا؟
‫چه تصادفی.
‫خب، من دیگه میرم.
‫ولی...
‫هیون‌وو مریضه؟
‫چیز خاصی نیست.
‫باید برید پایین، منتظر شماست.
‫باشه.
‫ممنون.
‫[لی جی‌یانگ: سلام. پیام دادم ببینم
‫شما همون لی جی‌یانگی هستید که می‌شناسم. ‫چو سو‌یانگ رو می‌شناسی؟]
‫چشم‌هام خیلی درد می‌کنه.
‫چرا مامان سویانگ همچین اسم رایجی داره؟
‫یه عالمه آدم با اسم لی جی‌یانگ وجود داره.
‫چطوری مامانِ سویانگ رو پیدا کنم؟
‫چرا اینجا نشستی
‫خیلی درد داره؟
‫نه، دیگه درد نداره.
‫وقتی داشتم می‌اومدم پایین، ‫دیدم یه دفعه تار شد.
‫جدیدا زیاد اینطوری میشم.
‫چون تومور داره به عصب بیناییت فشار میاره.
‫دکتر هم گفت.
‫بیناییم بدتر و بدتر میشه.
‫می‌تونی بری.
‫وقتِ بیشتر می‌خوام تا خوب بشم.
‫باهات میام پایین.
‫می‌دونم خوشت نمیاد ‫به بقیه تکیه کنی.
‫شبیه هم هستیم.
‫بیا با هم بریم پایین.
‫چرا...
‫همچین کاری می‌کنی؟
‫به آدم‌های رو به موت کمک می‌کنی؟
‫من اعتقاد دارم آدم‌ها باید حق داشته باشن
‫بین مرگ و زندگی انتخاب کنن.
‫انتخاب کردن مرگ جرم نیست.
‫بهشون کمک می‌کنم لحظات آخر زندگی‌شون رو
‫جایی که می‌خوان سپری کنن.
‫اگه یادت اومد کجا خیلی شاد بودی،
‫بهم زنگ بزن.
‫حتما.
‫وای، خدای من!
‫این کار رو نکن!
‫- نه، نه. ‫- باشه، باشه.
‫بازش نکن.
‫ولی چرا بابات همچین موتور گرونی واست خریده؟
‫- خب بابات... ‫- عه.
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- ای‌وای.
‫انگار بابات نسبت به تو ‫خیلی عذاب وجدان داره.
‫باید حرف بزنید و آشتی کنید.
‫هی.
‫این عکس من... واسه یادبوده.
‫با وجود اینکه گفتم الان بگیریم...
‫کی دوست دارم واسه عکس یادگاری ‫فرم مدرسه رو بپوشه؟
‫آره، فرم مدرسه‌ات خیلی زشته.
‫بعضی از دانش آموزها ممکنه مدرسه‌شون ‫رو عوض کنن تا همچین فرمی رو نپوشن.
‫همینو بگو.
‫این‌طوری، بهتره
‫از عکس کارت دانش آموزیم استفاده کنم.
‫بابا... همیشه اصرار داره
‫در مورد همه‌چیز تصمیم بگیره.
‫چرا رفتید عکاس چیزی نگفتی؟
‫می‌گفتی می‌خوام یه لباس دیگه بپوشم.
‫یه بار، یواشکی سوار موتور شدم،
‫پام شکست و رفتم بیمارستان.
‫وقتی بابام اومد بیمارستان، اون...
‫آره، بابات واکنش تندی داشت، نه؟
‫واسه اینکه موتور سوار می‌شدم ‫همیشه منو کتک میزد.
‫حالا که دارم می‌میرم،
‫یه دفعه میاد ‫و همچین موتور گرونی واسم می‌خره.
‫ولی تو این موتور رو دوست داری،
‫واسه همین از گاراژ بیرون آوردی، درسته؟
‫همیشه آرزوی این موتور رو داشتم.
‫واسه همین قبول کردم.
‫همیشه دلم می‌خواست سوار بشم.
‫اما بعد از اینکه مریض شدم، ‫دیگه موتور سواری واسم لذت نداره.
‫بعدش عصبانی‌تر شدم.
‫چرا الان خریده؟
‫در هر صورت، دیگه نمی‌تونم سوار بشم.
‫واسه همین به فکر افتادی خودتو بکشی؟
‫بدون اینکه حتی با بابات صحبت کنی؟
‫مگه بابام نگفت خواسته‌هامو قبول می‌کنه؟
‫ولی با این‌وجود، ‫حداقل باید بهش می‌گفتی.
‫یه دفعه بلند شدی اومدی. ‫تصور کن چقدر حالش بد شده.
‫نمیشه...
‫بذارید با خیال راحت بمیرم؟
‫عمو جان، تو اصلا با بابات رابطه‌ات خوبه؟
‫باهاش موافقم.
‫مجبورت نمی‌کنم با بابات آشتی کنی.
‫اما هیچ پشیمونی تو زندگی نداری؟
‫چیزی تو دلت نیست،
‫مسئله ناتمومی توی ذهنت نیست؟
‫مشکلی نداری اینطوری از دنیا بری؟
‫خب، مُردن بدون اینکه
‫قرار گذاشته باشی ناامید کننده‌ست
‫صبر کن ببینم.
‫هیچ تجربه‌ای نداری؟
‫عاشق نشدی...
‫یعنی میگی این تا این سن،
‫فقط خوردی و خوابیدی؟
‫راستش، می‌خواستم با یکی قرار بذارم.
‫- آدم‌های همسن تو هم مثل من هستن. ‫- هی، هی.
‫اجازه نداره.
‫نباید بمیره. ‫این بچه ناکام از دنیا میره.
‫چطور می‌تونیم اجازه بدیم بمیره؟
‫اصلا اجازه نمیدم.
‫آهش دامن‌مون رو می‌گیره.
‫وقتی مُرد، هر روز میاد تو خوابم.
‫خب باید چیکار کنیم؟
‫اصلا وقت نکردم احساسم رو بگم.
‫آخه چطوری وقت نکردی؟
‫اگه احساساتت رو به زبون آورده بود، ‫تو و اون دختره
‫الان می‌تونستید هر کاری کنید... ‫البته به جز ازدواج.
‫- غیر ممکنه. ‫- چرا؟
‫اون
‫همه زن‌ها غریزه مادری دارن.
‫اون...
‫اون هم‌کلاسی دوران دانشگاه منه.
‫واسه همین غریزه با من مونده.
‫می‌تونم بهت اون تقریبا...
‫- مثل مامانم می‌مونه. ‫- مامانت؟
‫دقیقا عین مامان منه.
‫هی، دارید چه نقشه‌ای می‌کشید؟
‫کار رو بسپر به کاردون.
‫می‌تونی ادامه بدی.
‫چی رو ادامه بدم؟
‫الان به اون دختره زنگ بزن.
‫فقط شرایطت رو بهش توضیح بده.
‫بعد بگو ازش خوشت میاد.
‫و می‌خوای قبل مرگ اونو ببینی.
‫فکر می‌کنی واقعا بیاد؟
‫شک نکن.
‫اگه به‌عنوان یه مرد ‫شک به دلت افتاد...
‫فورا به خودم زنگ بزن.
‫چه دارو خواستی یا توصیه، ‫خودم بهت کمک میدم.
‫نمیشه باهام بیای؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫بزن بریم.
‫[چون هیون‌وو: می‌خوام باهات یه جایی برم، دکتر.]
‫قبل اینکه بزرگ و مستقل بشم،
‫توی این خونه زندگی می‌کردم.
‫وقتی اینجا زندگی می‌کردی...
‫شاد بودی؟
‫وقتی اولین بار اومدم اینجا،
‫رفتم خوابگاه.
‫شب‌ها، دراز می‌کشیدم ‫و سعی می‌کردم بخوابم،
‫خیلی ساکت بود.
‫حس عجیبی داشت.
‫تنهایِ تنها بودم.
‫وقتی اونجا بودم،
‫هیچ‌وقت احساس تنهایی نمی‌کرد.
‫این افکار کم‌کم ظاهر شدن،
‫تو بهم گفتی فکر کنم ببینم ‫کجا خیلی شاد و خوشحال بودم.
‫هیچ جوابی به ذهنم نرسید.
‫ولی وقتی بچه بودم،
‫نزدیک این منطقه، ‫با پدر و مادرم زندگی می‌کردم.
‫این منطقه قراره بازسازی بشه.
‫همه خونه‌ها خالیه.
‫فکر کنم بتونم یه ماه اجاره کنم.
‫می‌خوای اینجا انجامش بدی؟
‫هی، هی، باید زودتر می‌گفتی.
‫باید می‌گفتی کلاس شبانه داره.
‫بهت نگفتم؟
‫هیه‌جین با من فرق داره.
‫توی درس و طراحی خیلی استعداد داره.
‫برعکس من، ‫اون رویاهای زیادی داره،
‫اما الان سخته باهاش حرف بزنم.
‫شما قبلا دعوا کردید،
‫یا اشتباه بزرگی مرتکب شدی؟
‫خب، راستش نه.
‫از بچگی دوست هستیم.
‫بهم گفت با چند تا آدم نگردم.
‫از همون‌جا به مشکل خوردم.
‫شاید بی‌راه نگفته.
‫باید روراست باشی.
‫احتمالا روحشم خبر نداره ‫من ازش خوشم میاد.
‫زبونش بند میاد.
‫فکر کن قبل مردنت ‫احساساتت رو ابراز کنی.
‫تو حتی نمی‌خوای تلاش کنی... ‫اونم قبل اینکه تصمیم بگیری بمیری...
‫می‌خوای همین‌طوری بذاری بری؟
‫واقعا؟
‫من تو عشق یه طرفه خبره‌ام، می‌دونی.
‫سویانگ، خوب گوش بده.
‫زمان‌‌بندی خیلی مهمه.
‫وقتی می‌خوای احساساتت رو ابراز کنی ‫زمان‌بندی حرف اول و آخر رو میزنه.
‫عمو، تو از اون خانم دکتر خوشت میاد، درسته؟
‫لحظه طلایی رو از دست دادم.
‫من دارم به کی توضیح میدم؟
‫کلاس شبانه کی تموم میشه؟
‫به حدی خسته‌ام که می‌تونم الان بمیرم.
‫عجبا.
‫جلوی آدم رو به موت در مورد مرگ حرف میزنی.
‫ببخشید.
‫بی عقلی کردم، ببخشید.
‫اومد.
‫اون هیه‌جینه.
‫کجا؟
‫کدومه؟
‫اون یکی.
‫همونی که ویلچر رو هل میده.
‫چی؟
‫هی.
‫بچه‌جون.
‫سلیقه‌ات خوبه‌ها.
‫از دبستان، هیه‌جین همیشه ‫ویلچر دوستش رو هل میده.
‫جالبه، نه؟
‫موافقم.
‫هی.
‫نه اینکه نتونی.
‫فقط استاندارد بالایی داری.
‫اگه دلیل اصلیش همین باشه،
‫کاملا درکت می‌کنم ‫چرا با هیچ‌کس قرار نذاشتی.
‫خیلی مهربونه.
‫کجا رفت؟
‫هی.
‫رفتش.
‫هی، هی، سویانگ.
‫باید بریم جلوشو بگیریم.
‫سویانگ.
‫- سویانگ، سویانگ. ‫- صبر کن.
‫- هی. ‫- وایسا.
‫دلت واسه مامانت تنگ نشده؟
‫پیداش نمی‌کنی.
‫انقدر از بابام بیزار بود ‫که احتمالا یه جا قایم شده.
‫می‌خوای کمکم کنی پیداش کنیم؟
‫بی‌خیال.
‫از وقتی بچه بودم جدا شدیم، ‫اونو یادم نیست.
‫این ساعت فقط همین‌جا بازه.
‫من مشکلی ندارم،
‫اما شما دکتر وو...
‫بفرمایید، نوش جان.
‫اگه چیزی خواستید، صدا بزنید.
‫باشه.
‫اینجا قشنگه، و غذای خوشمزه‌ای داره.
‫خوشحالم.
‫اولین باره می‌بینم بخندی.
‫عه...
‫زمانی که اصلا انتظارشو نداری ‫مرگ سراغت میاد.
‫الان خیلی خیالم راحته.
‫اگه سردردت بدتر شد، بهم بگو.
‫دردتو توی خودت نریز.
‫باشه.
‫من پرونده‌ات رو خوندم.
‫از داروهای جدید گرفته تا آزمایش‌های بالینی.
‫تو همه‌چی رو امتحان کردی.
‫برای زنده موندن سخت جنگیدی.
‫چرا یه دفعه به فکر اتانازی افتادی؟
‫دقیقا به خاطر اینکه ‫همه‌چیز رو امتحان کردم.
‫حتی بعدش، هیچی عوض نشد.
‫دقیقا چون همه‌چی رو امتحان کردم،
‫الان می‌تونم مرگ رو بپذیرم.
‫ممنون.
‫زود بخور.
‫با دقت بگرد.
‫باید نتایج قابل توجه‌ای ‫از آزمایش بالینی وجود داشته باشه، درسته؟
‫بی‌خیال شو.
‫تو پرونده رو خوندی ‫و هر کاری که تونستی رو انجام دادی.
‫بعلاوه، مگه قبول نکردی ‫به چو هیون‌وو کمک بدی؟
‫بی‌خیال شدن جزو گزینه‌ها نیست.
‫فقط در صورتی که چاره‌ای نباشه.
‫مگه خودِ تو بی‌خیال و تسلیم نشدی؟
‫می‌دونم دلت واسه چو هیون‌وو می‌سوزه، ‫واسه همین انقدر دلواپسی.
‫بهش کمک کن.
‫اراده اون برای زندگی ‫از هر آدم دیگه‌ای بیشتره.
‫اولین بار نیست ‫خواسته‌های یه بیمار رو بد فهمیدی.
‫[تومور مغزی]
‫بله، چون هیون‌وو.
‫پیش ما شیمی درمانی و آزمایشات رو انجام داد.
‫روال کار رو می‌دونی.
‫جلوی پیشرفت بیماری رو نگرفت.
‫آخرین درمانش سه ماه پیش بود، درسته؟
‫از اون زمان درمان جدید رو امتحان نکرده؟
‫حتی آزمایش بالینی؟
‫[نام: چو هیون‌وو.]
‫اول یک ماه بمونید.
‫اگه خواستید تمدید کنید، بهم بگید.
‫روز اول رو که بمونی، خوشت میاد.
‫مشکلی نیست، درسته؟
‫نه.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- آره.
‫دیروز واسه همین مرخصی گرفتی؟
‫آره.
‫دمای این غذا عالیه.
‫غذا رو خونه درست کردم ‫تا مطمئن بشم قبل از شروع کار می‌خورید.
‫به موقع آوردم.
‫ضمنا،
‫این سیب‌زمینی‌های شیرین رو دکتر وو ‫از گانگوون واسم خریده بود.
‫- ممنون. ‫- لطف کردی.
‫یاد بچگی‌هام افتادم.
‫سیب‌زمینی شیرینی مادربزرگم رو می‌خوردیم،
‫و اگه واسه شام برنج و جو داشتیم، ‫با سیب‌زمینی قاطی می‌کردیم و می‌خوردیم.
‫راستی...
‫وقت ناهاره.
‫بیاید برنج و جو بخوریم.
‫- حتما. ‫- باشه.
‫مهمون من.
‫- دسته جمعی بریم. ‫- باشه.
‫من...
‫نگو که نمیای.
‫یه کار شخصی فوری دارم.
‫یه عالمه سیب‌زمینی شیرین پختم، ‫دستم درد گرفت.
‫واقعا می‌خوای این کار رو با من بکنی؟
‫من می‌خوام رئیس بخش اوژانس بشی
‫و من می‌خوام سرپرستار بشم.
‫اگه با همدیگه کار نکنیم،
‫مثل خوک‌های بارونی میشم.
‫خوک‌های بارونی؟
‫پیش‌بینی آب و هوا رو ندیدی؟
‫بارون موسمی ما رو با خودش می‌بره.
‫نمی‌دونیم کجا میریم، ‫فقط عین خوک بی‌هدفه می‌چرخیم.
‫خوک و سگ با هم فرق دارن، ‫خوک‌ها پاهاشون کوتاهه.
‫نمی‌تونن خوب شنا کنن.
‫فقط با جریان آب میرن.
‫خلاصه بگم، اگه این وضع ادامه پیدا کنه،
‫من و تو...
‫نه تنها ترفیع نمی‌گیریم، ‫بلکه به کل از همه جا می‌مونیم.
‫الان وقت تعویض سرپرست‌هاست.
‫چند ساعت تحمل کن و کمک بده.
‫باشه؟
‫همم. ‫مقاله‌ای که گفتم رو پیدا کردی؟
‫مقاله‌ای در کار نیست، ‫ولی یه آزمایش بالینی وجود داره.
‫توی آمریکا دارن داوطلب می‌گیرن.
‫خیلی امیدوار کننده‌ست.
‫واقعا؟
‫چه مطالعه‌ای هست؟ ‫کِی شروع میشه؟
‫به دلایل امنیتی، نمی‌تونم ایمیل کنم.
‫اگه بیای اینجا، بهت نشون میدم.
‫باشه. میام موسسه.
‫چی شد؟
‫ببخشید، یه مسئله فوری پیش اومده. ‫لطفا از غذاتون لذت ببرید.
‫ببخشید.
‫- نه، دکتر وو. ‫- دکتر وو.
‫صبر کن...
‫کجایی؟
‫قرارداد خونه رو امضا کردم.
‫میام پیشت.
‫کجا میریم؟
‫مسئول آزمایش بالینی آشنای منه.
‫ببخشید.
‫یه دفعه بهم زنگ زدن.
‫آمریکا داره داوطلب‌های جدید می‌گیره.
‫رایگانه.
‫می‌تونم هزینه‌هات رو پرداخت کنم.
‫بریم ببینیم چیه.
‫می‌خوای دوباره امتحان کنم؟
‫این دفعه ممکنه جواب بده.
‫آزمایش اولیه ‫نتایج قابل توجه‌ای رو نشون داد...
‫اما تومور رو از بین نبرد، ‫فقط به بدنم صدمه زد.
‫تومور تنها چیزی توی بدن من ‫که هیچیش نشده.
‫می‌دونم.
‫ولی این همه تلاش تا اینجا ‫بیهوده نبوده، درسته؟
‫- بیا یه بار دیگه امتحان کنیم... ‫- بس کن.
‫حرف نزن.
‫خوب می‌دونی من چقدر زجر کشیدم.
‫چطور می‌تونی به این راحتی ‫همچین توصیه‌ای کنی؟
‫فکر کنم برداشتم ازت اشتباه بود.
‫- نگه دار. ‫- آخه...
‫می‌دونم عذاب می‌کشی، ‫ولی لطفا دوباره فکر کن.
‫تو هم مثل بقیه دکترها می‌مونی.
‫میگی درک می‌کنی.
‫اما درد و ناراحتی بیمارهات ‫ذره‌ای واست اهمیت نداره.
‫خودم جونمو می‌گیرم.
‫همین‌جا همه‌چی تموم میشه.
‫تو اون همه آزمایش بالینی ‫رو انجام دادی تا زنده بمونی.
‫الان واسه چی تسلیم میشی؟
‫اون‌موقع می‌خواستم زنده بمونم.
‫اما الان نه.
‫حریره خریدم.
‫پاشو و یه‌کم غذا بخور.
‫خوابم میاد.
‫بعدا می‌خورم.
‫[اتاق اورژانس]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫دکتر وو، یه مورد دیگه ‫تصادف راننده موتور داریم.
‫یه پیک دیگه‌ست.
‫مُرده بود.
‫ما برای احتیاط نیم ساعت احیا انجام دادیم.
‫اما تغییری حاصل نشد.
‫بیمار کیم هیون‌جون.
‫زمان مرگ: ۲۰:۳۲.
‫وقتی چو هیون‌وو اومد اورژانس،
‫مالک شرکت پیک موتوری ‫اسمش به‌عنوان قیم نوشته شده.
‫[غذای خوشمزه کره‌ای - پیک برادران]
‫زنگ زد و گفت استعفا میده.
‫آدرسی که ثبت کرده رو دارم.
‫بعید می‌دونم هنوز زنده باشه.
‫بدون هیچ حرفی غیبش زد.
‫فعلا اتاقی که اجاره کرده رو نگه می‌دارم.
‫چیزی نیاز دارید؟
‫بفرمایید.
‫[واکنش آلرژیک]
‫اوه، این مرد رو یادم میاد.
‫با تب ناگهانی اومد،
‫اما واکنش آلرژیک داشت.
‫نمی‌تونست داروی کاهش تب بخوره.
‫داروی ضد التهاب نیاز داشت.
‫کمتر مشتری‌ای اینقدر اطلاعات دقیق میده، ‫واسه همین اون رو یادم میاد.
‫پیک موتوری بود، درسته؟
‫آره.
‫یه بار از اینجا مسکن خرید.
‫چی خوردی؟
‫امروز؟ هیچی، اشتها ندارم.
‫حتی اگه گرسنه نیستی، ‫باید یه چیزی بخوری.
‫سلام!
‫چیزی دارید چتری مو رو نگه داره؟
‫تا نیفتن؟
‫چتری مو؟
‫بذار ببینم.
‫این خیلی پرفروشه.
‫قشنگ شد.
‫واسه خانمت می‌خری؟
‫باید خوشگل باشه.
‫لطفا دوباره تشریف بیار!
‫حتی اگه راحت نیست، تحمل کن.
‫اگه نمی‌تونی چشم‌هاتو ببندی،
‫ممکنه به خاطر مشکلات بینایی باشه.
‫اینطوری،
‫وقتی بعدا بیدار بشی،
‫بینایی‌تو از دست نمیدی.
‫می‌تونی مثل همیشه ببینی.
‫خیلی‌خب، شب بخیر.
‫فردا می‌بینمتون.
‫دکتر وو.
‫در مورد هیون‌وو چیزی می‌دونید؟
‫حالش چطوره؟
‫می‌دونستید اون بیماره؟
‫لاعلاج نیست، درسته؟
‫تومور مغزی داره.
‫شرایطش خوب نیست.
‫چون جوونه، فکر می‌کردم حالش خوب باشه.
‫می‌دونید هیون‌وو کجا زندگی می‌کنه؟
‫نمی‌تونم بهش زنگ بزنم.
‫لطفا کمک کنید پیداش کنیم.
‫اینکه تنها باشه واسش خطرناکه.
‫باشه، درک می‌کنم.
‫بگو چقدر از اجاره‌اش عقب مونده.
‫هر چی وسایل داره رو دور بریز.
‫ولی جدا،
‫اگه چند روز دیرتر می‌شد، دردسر می‌شد.
‫جوریه که انگار اینجا زندگی کرده.
‫پول داره و از دست نزول‌خورها فراریه.
‫چند روز پیش یه نفر دیگه هم دنبالش بود.
‫خانم خیلی خوشگلی بود.
‫یه خانم زیبا و باهوش.
‫نمی‌دونم اینجا رو از کجا پیدا کرده بود.
‫ببخشید.
‫این زن بود؟
‫آره، خودشه.
‫می‌بینی؟ خوشگل نیست؟
‫صورت خیلی زیباییی داره.
‫کافیه.
‫بذارید برم.
‫بیا اینجا.
‫- برو کنار. ‫- کسی اینجا نیست.
‫هی، با تو حرف میزنم.
‫این کار رو نکنید، آقا.
‫این بخش برای بیمارهای بستری طولانی مدته. ‫لطفا برید.
‫برید کنار.
‫- همه‌‌چی رو خراب می‌کنم. ‫- از اینجا برید.
‫نباید بیاید اینجا.
‫لطفا برید.
‫اون زن کجاست؟ کجاست؟
‫شوخی ندارم.
‫- حق چنین کاری رو ندارید. ‫- اونو کجا قایم کردید؟
‫زود باش.
‫حق چنین کاری رو ندارید.
‫اون کجاست؟
‫اوه، اینجایی.
‫بیا ببینم.
‫- ولم کن. ‫- بیا ببینم.
‫- عزیزم، ببخشید. ‫- بیا اینجا.
‫می‌کشمت.
‫دکتر، دخالت نکن.
‫برو عقب.
‫دکتر وو، برید بیرون.
‫فورا برید.
‫- برید. ‫- ولم کن.
‫هی.
‫امروز همه با هم می‌میریم.
‫هی، هی.
‫امروز همه با هم می‌میریم.
‫با پای مرگ می‌جنگیم.
‫همه می‌میریم.
‫امروز همه با هم می‌میریم.
‫امروز همه‌تون می‌میرید.
‫ولم کن. چیکار می کنی.
‫دکتر، برو اونور.
‫عزیزم، اشتباه کردم.
‫- همه می‌میریم. ‫- عزیزم.
‫من اشتباه کردم.
‫- راه بیفت. ‫- چیکار می‌کنید؟
‫زن منه، حق ندارم بزنمش؟
‫- آروم باش، آروم باش. ‫- جدی میگم.
‫بریم اداره حرف بزنیم.
‫- آروم باش. ‫- می‌فهمم.
‫جناب کشیش، لطفا برید اداره پلیس.
‫باشه، میرم، باشه.
‫اول من میرم.
‫همه برن اتاق‌هاشون. ‫همه‌چیز مرتبه.
‫دوباره کار می‌کنی؟
‫آره.
‫چون پول نیاز دارم.
‫رفتم خونه قدیمیت.
‫جابه‌جا شدم.
‫چون همه‌اش دراز کشیدم،
‫منطقی نیست سئول بمونم.
‫ولی هنوز می‌خواستم اینجا رو ببینم.
‫بابت دفعه آخر ببخشید.
‫اینکه تصمیم گرفتم
‫بدون اجازه تو درمانت رو ادامه بدم.
‫تقصیر من بود.
‫نه، تقصیر منم بود. خیلی حساسیت نشون دادم. ‫نباید از کوره در می‌رفتم.
‫ببخشید.
‫بابت امروز ممنون.
‫ولی دفعه بعد
‫توی کارهای خطرناک دخالت نکن.
‫مگه دفعه بعدی هم هست؟
‫توی چنین مواقعی،
‫آدم مثل من باید بیاد وسط.
‫انگار موهات اذیتت می‌کنه.
‫گرون نبود.
‫آخه...
‫موقعی که غذا تحویل می‌دادم ‫دیدم و واست خریدم.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫می‌خوای
‫این‌جوری تموم بشه؟
‫من هنوز
‫با شرایطت جور درنمیاد، نه؟
‫موضوع این نیست.
‫از شرایط کاری من فراتری.
‫بیشتر از سه تا دکتر بیماریت رو تشخیص دادن.
‫اون‌ها گفتن بیماریت
‫قابل درمان نیست.
‫و از درد جسمی و روانی ‫غیر قابل تحمل رنج می‌بری.
‫دردی که هیچ دارویی نمی‌تونه آرومش کنه.
‫پس چرا مردد شدی؟
‫چرا دو دلی؟
‫توی پرونده‌ات
‫نوشته داری میمیری
‫ولی من می‌خوام زنده بمونی.
‫می‌دونم که اطلاعات پرونده‌ات
‫حقیقت ترسناکی رو نشون میده.
‫با این‌وجود، ازت می‌خوام زنده بمونی.
‫هی.
‫هی، هیون‌وو.
‫هی، چو هیون‌وو.
‫ببخشید.
‫چو هیون‌وو.
‫زن چوی کانگ‌یون اومده بود دیدنم.
‫چی؟
‫مراقب باش، فقط یه دوز مونده.
‫وقتی اون زن دارو رو آورد،
‫یادت نره اول از همه ‫روند اتانازی رو ازش سوال کنی.
‫هیون‌وو، توی بیمارستان بود، ‫الان غیبش زده.
‫می‌خوام امروز بمیرم.
‫من شدیدا به بنزوباریتال نیاز دارم.
‫می‌خوام شخصا با هیون‌وو خداحافظی کنم.
‫خیلی‌خب، جفت‌تون باید خداحافظی کنید.
‫هر جا بخوای می‌برمت.
‫اول باید چیکار کنم؟
‫ترجمه از علی