‫این سریال به موضوع حساس اتانازی می پردازد
‫که می‌تواند موجب رنجش خاطر ‫برخی از تماشاگران گردد.
‫از چیزی که انتظار داشتم ‫مرگ خیلی راحت‌تری بود.
‫حتی منم وسوسه شدم.
‫آروم باش، تا اون‌موقع صبر کن.
‫بعدا در این مورد حرف میزنیم، وکیل پارک.
‫بعدا نه.
‫می‌خوام الان بهت یه پیشنهاد بدم.
‫این دفعه، می‌تونم پول بیشتری ‫نسبت به مدیرعامل جین بهت برسونم.
‫چه پیشنهادی؟
‫بنزوباریتال باقی مونده رو...
‫اون برد؟
‫چی داری میگی؟
‫لعنتی، اون...
‫اون عوضی بنزوباریتال رو برد.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫لعنتی.
‫«قسمت نهم»
‫بله، مفهوم شد.
‫از این‌طرف.
‫الان چیکار کردی؟
‫اینکه یه نفر نزدیک به من می‌میره، تقصیر منه؟
‫این‌دفعه کیه؟
‫برادر یه‌نا، گون‌سو، مُرد.
‫بیماری لاعلاج داشت.
‫وسط کنسرت از حال رفت.
‫و اینم یه تصادف دیگه‌ست؟
‫شک کردم دوباره بهم مشکوک بشن،
‫واسه همین به آمبولانس زنگ زدم.
‫آخه نحوه رفتار من ‫به نظرت مشکوک میزنه؟
‫اینم تقصیر منه، نه؟
‫اول ایمنی، درست میگم؟
‫این چیه؟
‫چوی دائه‌هیون،
‫بهم دروغ گفتی.
‫به‌خاطر زرنگ‌بازیت، این اتفاق افتاد.
‫قربان، چیکار کنم؟
‫همین‌طوری خوبه.
‫همین حالت.
‫عادیه، انگار تصادف شده.
‫اگه کار اضافه‌ای کنیم، لو میریم.
‫دست نزن.
‫از الان من و وو سوجئونگ ‫با همدیگه کار می‌کنیم.
‫خوبه، ها؟
‫عه، اینجایی. خوشحال شدم.
‫می‌خوای پیشنهاد بدی بریم بیرون؟
‫تو باعثِ تصادف دائه‌هیون شدی، آره؟
‫آروم بگیر.
‫چرا منو میزنی؟
‫چرا توی این وضع افتاده؟
‫دائه‌هیون به خاطر تو تا پای مرگ رفت.
‫هی، وو سوجئونگ.
‫تو از من نمی‌ترسی؟
‫اگه می‌خوای منو بکش.
‫دائه‌هیون فقط به حرف من گوش کرده.
‫فکر می‌کنی آدم مهمی هستی؟
‫چرا انقدر اعتماد به نفس داری؟
‫بهش فکر کن.
‫من اولین قربانیـت بودم.
‫تو جنس‌های منو دزدیدی.
‫اگه می‌خوای کسی رو بکشی، منو بکش.
‫این ماجرا به خاطر من شروع شد.
‫من نمی‌تونم به وو سوجئونگ عزیزم آسیب بزنم.
‫چطور می‌تونم بکشمت؟
‫تو توی کار با بنزوباریتال کاربلدی.
‫تازه،
‫چرا انقدر به این آدم‌ها اهمیت میدی؟
‫دوست بی‌مصرفت، چوی دائه‌هیون
‫و اون پرستار کوچیک به‌درد نخور.
‫شرشون رو کم کن.
‫با خودم همکاری کن.
‫عین چشم‌هام ازت مراقبت می‌کنم.
‫من دلم نمی‌خواد با آدمی مثل تو کار کنم.
‫ضمنا،
‫اگه به اطرافیان من نزدیک بشی،
‫صاف میرم پیش پلیس.
‫چقدر بانمک.
‫اگه یه بار دیگه نزدیکم ببینمت،
‫دو تایی با هم می‌میریم.
‫نقشتو قشنگ بازی می‌کنی. ‫آدم می‌ترسه.
‫گون‌سو یه دفعه افتاد.
‫بعد از اجرا، نتونستم کاری کنم،
‫واسه همین بعدا انجام میدم.
‫وو سوجئونگ و چوی دائه‌هیون ‫اونجا چیکار می‌کردن؟
‫دکترهایی که واسه مراسم اومدن؟
‫یه‌نا اون‌ها رو دعوت کرده بود.
‫اون وضعیت گون‌سو رو زیر نظر داشت
‫و مراقبش بود.
‫به لطف خانم دکتر، گون‌سو تونست ‫تا آخر اجراش رو ادامه بده.
‫این خونه...
‫جای دوری نیست؟
‫حتما از عمد اینجا رو انتخاب کردن.
‫باید فیلم دوربین‌ها رو نگاه کنیم.
‫لطفا همکاری کنید.
‫باشه، فهمیدم.
‫چیه؟ همه‌شون جمع شدن.
‫چوی گون‌سو به علت طبیعی نمرده؟
‫حتی جشن‌های عروسی هم انقدر شلوغ نیست.
‫شنیدم افراد قبل اینکه ‫برای اتانازی برن سوئیس،
‫با دوست‌هاشون جشن می‌گیرن.
‫شاید اینجا هم جشن گرفتن.
‫اما اگه چوی گون‌سو اتانازی کرده،
‫وو سوجئونگ بنزوباریتال از کجا اورده؟
‫مگه کیم سی‌هیون نمرده؟
‫حتما قبل از مردن اون، چند تا کنار گذاشته.
‫غیر ممکنه.
‫هر بار اتفاقی میفته، ‫زندگی وو سوجئونگ رو زیر و رو می‌کنیم.
‫هیچی پیدا نمی‌کنیم.
‫ما اونو زیر نظر داریم،
‫بعیده چیزی انبار کرده باشه.
‫قبل هر بیمار، باید بیشتر سفارش بده.
‫اگه این‌طور باشه،
‫یه آدم جدید ‫برای تامین بنزوباریتال پیدا کرده؟
‫موقعیت این دو نفر رو تایید کنید.
‫ببینید قبل از جشن کجا بودن.
‫باشه.
‫قبل از اینکه بمیره، خیلی سرزنده بود.
‫چقدر غم‌انگیز.
‫مردم می‌میرن،
‫اما قتل نیست.
‫تازه خود تو گفتی
‫اون‌هایی که خیلی درد می‌کشن، ‫مرگ واسشون گزینه بهتریه.
‫خب، ما...
‫این‌کار رو می‌کنیم.
‫این چه وضعیه؟
‫تغییر قیافه دادم.
‫میشه اجازه بگیرم ‫و یه سفر برم استان گانگوون،
‫باید یه چیزی ببرم.
‫چقدر خجالت آور. زود باش.
‫واقعا...
‫حس کردم یه نفر داشت تعقیبم می‌کرد.
‫کی؟
‫نماینده گو؟
‫نه، خیال کردم.
‫من انجام میدم.
‫باید جواب بده.
‫وو سوجئونگ.
‫ببخشید.
‫فقط از اونجا می‌شد دارو رو تهیه کرد.
‫شرایط رو واست سخت‌تر کردم.
‫تو به اون دارو نیازی داشتی.
‫اما با توجه به اینکه تحقیقات ‫به شدت سختگیرانه و دقیق شد،
‫نتونستم کسی رو پیدا کنم ‫که واسم بنزوباریتال بیاره.
‫اگه نمی‌تونستی، می‌گفتی.
‫راه دیگه‌ای نبود.
‫یه‌نا و گون‌سو منتظر بودن.
‫نمی‌دونستم می‌خوای ‫دست به چنین کار خطرناکی بزنی.
‫کار امن رو انجام بده.
‫ببخشید که مجبوری درد بکشی.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫با وجود اینکه توافق کرده بودیم، ‫من پشیمون نیستم.
‫ولی فکر می‌کنم وقتش رسیده بس کنیم.
‫داره خیلی خطرناک میشه.
‫می‌دونم.
‫خیلی خطرناک شده. ‫یه مدت باید مراقب باشیم.
‫نه، یه مدت نه.
‫به نظرم باید به‌کل این کار رو ‫بی‌خیال بشیم، سوجئونگ.
‫این‌دفعه من قربانی شدم،
‫دفعه بعد ممکنه تو یا یه‌نا باشید.
‫فعلا به چیزی فکر نکن.
‫تمرکز کن خوب بشی.
‫منظورتو می‌فهمم.
‫خیلی پیش رفتیم.
‫وقتشه کنار بکشیم.
‫بیا تمومش کنیم.
‫♪ حالا، من ♪
‫♪ می‌تونم واست چیکار کنم؟ ♪
‫♪ فقط می‌تونم بهت بگم شب بخیر ♪
‫♪ خوب بخوابی ♪
‫♪ و خدانگهدار ♪
‫♪ شب بخیر ♪
‫♪ خوب بخوابی ♪
‫♪ و خدانگهدار ♪
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چرا قبل اینکه بیای خبر ندادی؟
‫مگه سرت شلوغ نیست؟
‫منتظرت بودم.
‫عجب.
‫خوشگل شدی.
‫انگار این اواخر زندگی بر وفق مرادت بوده.
‫دیگه درد نداره، نه؟
‫داداشت هیچ دردی نداره.
‫داداشت...
‫به خاطر تو، خوبِ خوب شده.
‫و می‌تونم مامان رو ببینم.
‫خوشحالم.
‫واقعا؟
‫الان، از وقتی که پیش من بودی خوشحال‌تری. ‫یه‌کم ناراحت شدم.
‫آخه واسه چی؟
‫حال مامان هم خوبه، نگران نباش.
‫یه‌نا،
‫تو خوشحالی؟
‫البته.
‫منم دلم واسه مامان تنگ شده.
‫وقتی زمانش برسه، ‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫صبر کن، هنوز خیلی مونده.
‫آره.
‫درسته.
‫یه آهنگ جدید نوشتم.
‫باید گوش بدی.
‫باشه.
‫می‌دونی که گیتارم خوبه، آره؟
‫افتضاحه.
‫راست میگی.
‫بزن.
‫باشه.
‫♪ حتی اگه ستاره‌ها رو دونه‌به‌دونه بشمرم ♪
‫♪ دیگه حال دلت رو نمی‌فهمم ♪
‫♪ قلب تو تکه‌تکه شده ♪
‫♪ و سرما در فضا پیچیده ♪
‫♪ اونی که از جون واست عزیزتر بود ♪
‫♪ در گذشته چه شکلی بود؟ ♪
‫♪ می‌تونم واست چیکار کنم؟ ♪
‫♪ فقط می‌تونم بگم شب بخیر، ♪ ‫♪ خوب بخوابی و خدانگهدار ♪
‫♪ فقط می‌تونم بگم شب بخیر ♪
‫♪ خوب بخوابی ♪
‫♪ و خدانگهدار ♪
‫دکتر وو.
‫من از دکتر چوی مراقبت می‌کنم.
‫همین که شنیدم چی شده، ‫با عجله با وسایلم اومدم.
‫ممنون.
‫شنیدم یه نفر زده و در رفته.
‫هنوز علت تصادف مشخص نیست؟
‫فکر نمی‌کنم تصادف بوده.
‫خب...
‫یه نفر عمد به دکتر چوی زده؟
‫فکر کنم ناشی از مشکلات ‫موقع خرید دارو بوده.
‫به خاطر...
‫خرید دارو برای برادرم، ‫جونش به خطر افتاد؟
‫فعلا کنارش بمون.
‫این‌طوری جات امنه.
‫بعدا یه جا پیدا می‌کنم بمونی.
‫نگران نباش، دکتر وو.
‫ازش مراقبت می‌کنم.
‫ممنون.
‫بیماری اورژانسی داریم. ‫لطفا راه رو باز کنید.
‫چی شده؟
‫انگار قرص خواب خورده.
‫فکر می‌کردم هر چی بود رو دور انداختم.
‫مرتب مصرف می‌کنه؟
‫آره، چون داروهاش جوابگو نیست.
‫به نظر میاد زیاد خورده.
‫نگران نباشید.
‫بزودی بهوش میاد.
‫خوبه، متشکرم.
‫باید چند تا آزمایش انجام بدم.
‫نمی‌خواد نگران باشید.
‫اگه راحت نیستید، ‫می‌تونید بیرون منتظر بمونید.
‫باشه.
‫با آزمایش خون شروع می‌کنیم.
‫[قتل‌های زنجیره‌ای ناشی از دارو]
‫روزی که چوی گون‌سو مُرد،
‫چوی دائه‌هیون به ساختمانی در گانگنام رفت،
‫اما چیز مشکوکی اونجا نیست.
‫مشکوک‌ترین شخص، مالک ساختمونه.
‫مالک سوء سابقه داره؟
‫مالک اصلی نیست.
‫مالک اصلی یه تاجر به نام جین یئوم‌سو هست،
‫اما انگار چند روز پیش نقل‌مکان کردن.
‫این ساختمون رو برای تسویه بدهی دادن.
‫درباره عملیات دارایی گوانگ اطلاعات دارید؟
‫آره، جواب دادن نمی‌تونن چیزی رو تایید کنن.
‫و مالک سابق، جین یئوم‌سو هم مُرده.
‫پس اونم نمی‌تونه تایید کنه.
‫شنیدم سرطان معده لاعلاج داشته.
‫اون و چوی گون‌سو توی یه روز مُرده.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫خب، جفتشون بیماری لاعلاج داشتن
‫و روزی که چوی دائه‌هیون اونجا بوده، مُردن.
‫چوی دائه‌هیون نرفته ‫توی اون ساختمون تا دارو بخره.
‫احتمالا رفته اتانازی انجام بده.
‫درسته.
‫خبر دادن چوی دائه‌هیون تصادف کرده ‫و توی بیمارستان بستریه.
‫چی؟
‫اگه الان حال زنم خوبه،
‫لطفا، کمکم کنید.
‫درد دارید؟
‫لطفا کاری کنید بمیرم.
‫متوجه منظورتون نمیشم.
‫مشتری ماست.
‫گفتی احتیاط کنم، اما من چیزی بهت نگفتم.
‫پارک تائه‌هیونگ به علت مزوتلیومای بدخیم
‫بیماریش قابل درمان نیست.
‫انگار مشکل تنفسی دارید.
‫به خاطر بیماریه.
‫مزوتلیومای بدخیم.
‫تازه شروع شده.
‫این بیماری منو عاجز می‌کنه.
‫اولش، فکر می‌کردم دزد اومده خونه‌ام.
‫نصفه‌شب، یه مرد رو دیدم...
‫توی راهروی خونه ایستاده بود.
‫غافلگیر شدم و ترسیده بودم.
‫در جا بیهوش شدم.
‫روح دیدم؟
‫یا دیوونه شدم؟
‫بعدا فهمیدم دچار زوال عقل شدم.
‫اسم این بیماری برای منم آشنا نیست.
‫زوال عقل با اجسام لویی.
‫زوال عقل با اجسام لویی، ‫با بیماری آلزایمر فرق داره.
‫حتی اگه توی حافظه کوتاه‌مدت تاثیر نذاره،
‫توهمات بینایی شدید ‫می‌تونی باعث آشفتگی بیمار بشه.
‫آره، درسته.
‫اینکه احساس می‌کنم ‫هر روز آدم غریبه می‌بینم...
‫عین بچه‌ها می‌ترسم.
‫انگار توهمات‌تون ‫شما رو بیشتر از درد می‌ترسونه.
‫دکتر، من شنیدم بیمارهایی ‫که واسشون درمانی وجود نداره...
‫بهشون نوع دیگه‌ای از درمان پیشنهاد میشه.
‫لطفا.
‫منو خلاص کنید.
‫راحتم کنید.
‫هی.
‫دکتر چوی، حالت خوبه؟
‫یه نفر اینجا بود و رفت.
‫اول آروم باش.
‫من الان از راهرو اومدم اینجا
‫و کسی رو ندیدم.
‫نه، نه، من از اینجا میرم.
‫دکتر چوی، نباید تکون بخورید.
‫باید به درمان ادامه بدید.
‫منو ببر درمانگاه پدر یانگ، باشه؟
‫دیگه نمی‌خوام اینجا بمونم.
‫آزمایش‌ها تکمیل شد.
‫فردا صبح می‌تونید مرخص بشید.
‫شوهرتون رفت؟
‫حالش خوب نیست.
‫خواهرزاده‌اش اومد دنبالش.
‫خب، امشب رو تنها می‌مونید؟
‫می‌دونم نگران هستید،
‫اما اگه شوهرم زنده باشه،
‫من دنبال مردن نیستم
‫چون می‌دونم چقدر واسش عذاب آوره.
‫به یه دکتر دیگه شما رو ارجاع میدم.
‫وقتی دکتر مناسبی پیدا کنید، ‫شرایط بهتر میشه.
‫به خاطر شوهرم، ‫پیش هر روان‌پزشکی رفتم.
‫زندگی واقعا قابل پیش‌بینی نیست.
‫من شوهر خیلی خوبی دارم،
‫اما خوشحال نیستم.
‫پس نگران نباش.
‫اگه شوهرم زنده باشه،
‫من نمی‌میرم.
‫منتظری؟
‫بعد از اینکه شوهرت بمیره،
‫اونوقت می‌تونی راحت تصمیم بگیری؟
‫برای بیمارهای لاعلاجی ‫که دردشون قابل تسکین نیست،
‫می‌تونید کاری کنید به آرامش برسن.
‫هیچ روشی در تمام عمرم ‫نتونسته درد منو تسکین بده.
‫خب، تازه...
‫می‌خوام پیش شوهرم باشم.
‫وقتی بمیره،
‫نمی‌خوام به زندگی ادامه بدم.
‫اجازه نمیدم آدم‌های سالم بمیرن.
‫مگه من سالمم؟
‫قلبم مشکل داره...
‫آدم سالمی حساب میشم؟
‫دکتر، برای بیمارهایی مثل من،
‫بهش فکر کردید؟
‫گفتی واسه شوهرت به زندگی ادامه میدی، درسته؟
‫نمی‌خوای شوهرت چیزیش بشه.
‫پس لطفا یه‌کم دیگه طاقت بیار.
‫اون به‌قدر کافی عذاب می‌کشه
‫و زیاد زنده نیست.
‫نباید کاری کنیم آدم بیماری مثل اون ‫غم از دست دادن خانواده‌اش رو تجربه کنه.
‫می‌دونم درخواستم خودخواهانه و بی رحمانه‌ست.
‫متاسفم..
‫ببخشید.
‫نباید این حرف‌ها رو بزنم.
‫لطفا حرف‌هام رو جدی نگیر.
‫لطفا، به شوهرم کمک کن.
‫اون آدم...
‫حق داره با وقار از دنیا بره.
‫لطفا...
‫چند بار باید بگم؟
‫برادر یه‌نا بیماری لاعلاج داشت.
‫داشتیم بهش کمک می‌کردیم، ‫حواسمون بود تا اجرا رو تموم کنه.
‫اگه انقدر کمک کردید،
‫چرا مُرد؟
‫مشخصه به علت بیماری مُرده. ‫بازم باید واستون توضیح بدیم؟
‫یه‌نا همین چند روز پیش ‫برادرش رو از دست داد.
‫پس سوالم رو عوض می‌کنم.
‫اگه چوی گون‌سو اجرا داشته،
‫تو چرا رفتی گانگنام؟
‫رفتم پیش دوستم.
‫کدوم دوست؟
‫می‌تونی بگی تا تایید کنیم؟
‫خارجیه.
‫از کشور رفته.
‫به چی مشکوک شدید؟
‫ما باور داریم، چوی دائه‌هیون، ‫این همه راه رو تا گانگنام رفتی
‫تا بنزوباریتال بگیری.
‫مگه دیوونه‌ام؟
‫شما منو زیر نظر دارید.
‫چرا باید چنین کاری کنم؟
‫یه نفر توی اون ساختمون مُرده.
‫جین یئوم‌سو رو می‌شناسی؟
‫نمی‌شناسم.
‫بازجویی از بیمار،
‫زیاده‌روی نیست؟
‫دکتر چوی تصادف کردن.
‫لطفا اول اون مجرم‌ها رو دستگیر کنید.
‫نه اما...
‫هنوز پلیس بهت مشکوکه، خب؟
‫چرا این‌طوری رفتار می‌کنی؟
‫باعث میشه بیشتر مشکوک بشیم.
‫ما با همدیگه توی ‫درمانگاه پدر یانگ کار می‌کنیم و...
‫عادیه...
‫چی عادیه؟
‫چون ما با هم قرار می‌ذاریم.
‫چی؟
‫چوی دائه‌هیون.
‫بیا خصوصی حرف بزنیم.
‫بهم دروغ گفتی.
‫به‌خاطر زرنگ‌بازیت، این اتفاق افتاد.
‫از الان من و وو سوجئونگ ‫با همدیگه کار می‌کنیم.
‫چرا پلیس اومده سر وقتت، دکتر چو؟
‫واقعا جرمی مرتکب شدی؟
‫متاسفم.
‫این موضوع
‫به دکتر وو سوجئونگ مربوط میشه؟
‫دوباره می‌پرسم.
‫دکتر چو، موضوع چیه؟
‫همون ماجرای دکتر وو هست؟
‫فکر می‌کردم آدم روراستی باشی، دکتر چوی.
‫از دستت ناامید شدم.
‫آخرین بار، پرونده با خوش‌شانسی بسته شد،
‫اما به این معنی نیست ‫کاری که انجام میدی درسته.
‫خودتم خوب می‌دونی.
‫پدر، حق با شماست.
‫من دیگه باور ندارم...
‫که این وضعیت...
‫درست باشه.
‫اینجا جاییه بیمارهایی که سرپناهی ندارن ‫میان و می‌مونن.
‫اینجا مخفی‌گاه جنایتکارها نیست.
‫خداوند...
‫گناهان ما رو...
‫نمی‌بخشه، پدر؟
‫بخشیده میشه،
‫تا وقتی که از ته‌دل توبه کرده باشی.
‫واسه همین امیدوارم...
‫جلوی دکتر وو رو بگیری.
‫کُمیسر ان گفت با نماینده بائک دوست بوده.
‫ما اجازه نداریم وارد ساختمانی بشیم که ‫عملیات دارایی گوانگ اداره‌اش می‌کنه.
‫مگه نماینده بائک به ما فشار نمیاره؟
‫چطوری از تحقیقات‌مون به نتیجه برسیم؟
‫درسته.
‫عجیبه.
‫جیم یئوم‌سو، عملیات دارایی گوانگ...
‫وقتی این اسامی میاد عصبی میشه.
‫حتی اگه با نماینده بائک دوست باشه،
‫توی این ماجرا دست داره.
‫از هر نظر به این ماجرا نگاه کنید، ‫رابطه دوستی اون‌ها صرفا بهونه‌ست.
‫دفعه بعد، ‫اگه مدرک مهمی پیدا کردید،
‫به کمیسر ان چیزی نگید.
‫مستقیم به نماینده بگید.
‫باشه.
‫اما چطوری در مورد ‫عملیات دارایی گوانگ تحقیق کنیم؟
‫در ارتباط با تحقیقات...
‫من تنها میرم.
‫چی؟
‫اگه کمیسر بفهمه،
‫بگید تصمیم من بوده.
‫بی‌خیال.
‫من گردن می‌گیرم.
‫یه لیوان چایی بخور.
‫شنیدم مخصوصا نسبت به این دفتر کنجکاو شدی.
‫اینجا فضای شخصی منه.
‫اکثر مردم اجازه ندارن بیان اینجا.
‫ولی اگه بگردی، می‌بینی...
‫خیلی جای معمولی هست.
‫چند تا سوال دارم.
‫وقتی مالک سابق ساختمون، ‫جیم یئوم‌سو مُرد...
‫تو کجا بودی؟
‫کِی بود؟
‫۲۳ نوامبر.
‫اون روز...
‫توی مهمونی با یه مدل آشنا شدم.
‫رفتیم دور زدیم و صحبت کردیم.
‫و با هم گذروندیم.
‫صحیح.
‫شنیدی چوی دائه‌هیون چی شده؟
‫نمی‌شناسم.
‫کِی اومد اینجا؟
‫خیلی وقت پیش نبود.
‫آقای جین اینجا زندگی می کرد...
‫مگه این سوال رو جواب ندادم؟
‫می‌دونستی آدمی که...
‫قبلا اونجا زندگی می‌کرده، ‫کیم سی‌هیون بوده؟
‫اون کیه؟
‫نماینده بائک هیون‌سئونگ رو می‌شناسی؟
‫من کارمند شرکت وام‌دهی نیستم.
‫چرا اومدی از این و اون سوال می‌پرسی؟
‫آره، بائک هیون‌سئونگ رو می‌شناسم.
‫من و اون یه کلیسا میرفتیم، ‫بنابراین همدیگه رو می‌شناسیم.
‫سوال آخر...
‫ان ته‌سئونگ رو می‌شناسی؟
‫ان ته‌سئونگ؟
‫- نمی‌شناسم. ‫- کمیسر ان.
‫نمی‌شناسی؟
‫کمیسر ان.
‫نماینده بائک گفته بود که توی این تجارت ‫باید آدم‌های زیادی رو بشناسی.
‫ما رو معرفی کرده بود.
‫این‌طوری باهاش آشنا شدم.
‫چیز دیگه‌ای هست کنجکاو باشی؟
‫باید سرت شلوغ باشه.
‫لطفا به کارتون برسید.
‫اگه سوال دیگه‌ای داشتید، ‫لطفا باهام تماس بگیرید.
‫مگه بهت نگفتم نرو؟
‫می‌خوای از پرونده کنار گذاشته بشی؟
‫ببخشید.
‫بهت گفته بود از دستوراتم سرپیچی می‌کنه؟
‫نه.
‫گاهی جاه‌طلبی جی‌هون...
‫نه، یعنی کاراگاه بان...
‫ما دوست نیستیم...
‫کاراگاه بان سر خود عمل می‌کنه...
‫نه، اینم نه.
‫ببخشید.
‫وقتی بان جی‌هو برگشت، ‫بگید بیاد دفترم.
‫پلیس هم دیروز اومده بود.
‫با اینکه ممکنه شک و شبهه ایجاد کنه،
‫نمی‌تونن تو رو دستگیر کنن.
‫من از همون اول گند زدم.
‫نباید این ماجرا رو شروع می‌کردم.
‫مهم نیست چه دلایل خوبی بیاری.
‫این کار کشتن آدم‌هاست.
‫وقتی زجر کشیدن اون بیمارها رو می‌بینی،
‫با این کار موافق نیستی؟
‫نه، این صرفا یه بهونه‌ست.
‫من می‌خواستم عین اون کلاه‌بردارها باشم،
‫پول راحت، کار راحت.
‫واسه همین درخواستت رو قبول کردم.
‫اگه می‌دونستم پلیس دنبالم میفته،
‫منو مظنون پرونده می‌کنه،
‫این کار رو شروع نمی‌کردم.
‫میگی چیکار کنیم؟
‫اگه به این کار ادامه بدی،
‫نه تنها به خودت صدمه میزنی،
‫آخرش من و یه‌نا رو به کشتن میدی.
‫پس بهم قول بده...
‫دیگه به این کار ادامه نمیدی.
‫می‌تونم بیشتر مراقبت کنم، ‫اما نمی‌تونم قول بدم.
‫اگه می‌خواستم به این راحتی تسلیم بشم، ‫از همون اول این کار رو شروع نمی‌کردم.
‫عقیده‌ات از جون من و یه‌نا مهم‌تره؟
‫منظورم این نبود.
‫اگه می‌خوای ادامه بده،
‫دیگه سمت من نیا.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫کاملا جدی‌ام.
‫اینکه کنار تو باشم، زندگی با ترس...
‫دیگه نمی‌خوام این‌طوری زندگی کنم.
‫خب، اگه اصرار داری ادامه بدی،
‫بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫لطفا سریع تمومش کن.
‫اگه عموی من بمیره، ملکش به من میرسه.
‫سه سال پیش شنیدم.
‫ولی باید بدونی
‫پلیس تحت نظر داره.
‫چرا انقدر مشتاقی تا...
‫از دست عموت خلاص بشی؟
‫منو مضطرب می‌کنه.
‫من زیاد صبر ندارم.
‫واسه همین باید یه چیزی بهت بگم..
‫خواهرزاده پارک تائه‌هیونگ تماس گرفت.
‫پارک تائه‌هیونگ بیماریش شدیده.
‫می‌خواد شخصا با دکتر وو صحبت کنه.
‫با اینکه می‌خوام کمک کنم، هنوز شک دارم.
‫نگرانی خاصی دارید؟
‫اگه قول بدید این کار رو انجام بدید، ‫هر کاری در توانم باشه انجام میدم.
‫من نمی‌تونم این کار رو
‫در حق افرادی که از نظر ذهنی ‫آمادگی‌شو ندارن انجام بدم.
‫منظورم اینه
‫اگه هنوز میل به زندگی داره،
‫این درمان برای خاتمهٔ زندگی هست.
‫نگرانی اصلی پارک تائه‌هیونگ ‫بعد از مرگ اینه که
‫همسرش تنها بشه.
‫نمی‌ذارم عمو نگران باشه. ‫از زن عمو مراقبت می‌کنم.
‫بهم اعتماد کنید.
‫لطفا به عموی من کمک کنید. ‫خیلی زجر می‌کشه.
‫التماس می‌کنم.
‫اتانازی پارک تائه‌هیونگ
‫بهتره توسط وو سوجئونگ انجام بشه،
‫ولی با مشکلی که پیش اومده، ‫قانع کردنِ وو سوجئونگ سخته.
‫واسه همین این‌دفعه ‫از رویکرد رایج‌تری استفاده می‌کنیم
‫و نقشه رو علیه وو سوجئونگ به اجرا درمیاریم.
‫تنها راه ممکنه.
‫پس باید مثل یه مشتری عادی ‫اون رو متقاعد کنم، آره؟
‫اما وو سوجئونگ حاضره به عموی من کمک کنه
‫با وجود اینکه پلیس اون رو زیر نظر داره؟
‫این حرفو میزنی چون نمی‌شناسیش. ‫جای نگرانی نیست.
‫وو سوجئونگ نسبت به بیمارهاش ‫دکتر خیلی مهربونیه.
‫و بیماری پارک تائه‌هیونگ واقعیه.
‫پرونده خیلی بدی داره.
‫واسه همین وو سوجئونگ رد نمی‌کنه.
‫بهت کمک می‌کنه. مطمئن باش.
‫اون نه تنها عمومه، ‫بلکه نمی‌ذارم نگران هم بشه.
‫من همه‌چیز رو فراهم می‌کنم.
‫کی بهت گفته دردسر درست کنی؟
‫مگه بهت دستور نداده بودم؟
‫شما هم مدیرعامل گو گوانگ‌چول رو می‌شناسید؟
‫چی؟
‫گو گوانگ‌چول گفت به اون معرفی شدید.
‫فکر کردم شناخت زیادی دارید.
‫الان گفتی من به اون معرفی شدم؟
‫حالا اگه باهاش سلام و علیک کرده باشم ‫چه ایرادی داره؟
‫طبق اطلاعات من،
‫افراد زیادی در بخش مالی هستن
‫که پولشون رو ‫به مدیرعامل گو گوانگ‌چول سپردن.
‫اکثر با سرمایه‌دارها مهمونی می‌گیرن.
‫اما نکته مشکوک اینجاست...
‫اکثر افراد حاضر در اون مهمونی‌ها
‫سابقه استفاده مواد دارن ‫یا مشکوک به مصرف مواد هستن.
‫داری از مهمونی‌هایی حرف میزنی ‫که مواد مصرف می‌کنن؟
‫فرض و گمان توئه.
‫می‌خوای بر اساس حدس و گمان ‫همه‌چیز رو خراب کنی؟
‫اگه قبول کنید، ‫تحقیقات رسمی رو شروع می‌کنم.
‫دفعه بعد، اول به من خبر بده و بعد شروع کن.
‫آدم‌ها رو احمق فرض نکن.
‫چشم.
‫ممنون.
‫تو هم باید خسته باشی.
‫ببخشید انقدر بهت زحمت میدم.
‫خواهش می کنم.
‫تو به برادرم کمک کردی.
‫ما یه تیم هستیم؟
‫البته، باید باشیم.
‫ممنون.
‫دکتر چوی...
‫کیفی که دفعه آخر بهم دادید...
‫دکتر وو برد.
‫ای‌وای، ببخشید مزاحم شدم.
‫اما تجهیزات پزشکی زیادی به درمونگاه اومده،
‫گوشت و برنج هم آوردن برای بیمارها.
‫کمک‌های زیادی رسیده.
‫واقعا؟ عالیه.
‫چه گروهی فرستاده؟
‫گره نیست. یه شخص کمک کرده.
‫ خَیر گفت
‫چه تجهیزات پزشکی درمونگاه نیاز داره.
‫گفتن فورا می‌خریم.
‫واسه همین اومدم پیش شما.
‫پس همینه.
‫عضو کلیساست؟
‫آره.
‫مدیرعامل گو گوانگ‌چول
‫عضو کلیسای ماست، ‫مثل باقی اعضای خانواده‌شون.
‫ولی اولین باره به درمونگاه کمک می‌کنن.
‫گفت یه آشنا پیشنهاد دادن.
‫صبر کن، اسمش گو گوانگ‌چوله؟
‫بله، مدیرعامل گو گوانگ‌چول.
‫- کلاس هفتم بودم. ‫- خدای من.
‫من از تو جوون‌ترم.
‫وای، چه تصادفی!
‫ممنون.
‫چه تصادفی!
‫به نظرم سرنوشت وجود داره. ‫اینجا بذار.
‫[گواهی نسبت خانوادگی]
‫[تشخیص تومور بدخیم، عدم بهبودی
‫و نارسایی تنفسی نیازمند اکسیژن درمانی]
‫دهنت رو باز کن، زود باش.
‫باز کن.
‫زور الکی نزن.
‫نمی‌تونی از این وضعیت خلاص بشی.
‫چیه؟
‫می‌خوای دوباره بزنمت؟
‫بازم می‌خوای قبل غذا کتکت بزنم، احمق؟
‫دهنتو باز کن! باز کن!
‫چرا می‌خوای بمیری؟
‫تو می‌تونی از هر چیزی لذت ببری ‫و اونوقت هیچی نمی‌خوای.
‫قدر نعمت‌هایی که داری رو نمی‌دونی.
‫الحق که روانی هستی.
‫عزیزم.
‫این واقعیه؟
‫امکان نداره.
‫چیزی نیست.
‫زود باش...
‫از اینجا برو.
‫بی سر و صدا برو...
‫تغییری رخ نمیده...
‫تو سر قولت بمون،
‫منم سر قولم می‌مونم.
‫توی یادداشت خودکشی چیزی رو عوض نمی‌کنم.
‫فقط با اون دکتر تماس بگیر.
‫همین و بس.
‫پس...
‫لطفا...
‫برو.
‫رفیق،
‫باید بیای بریم پیش دکتر وو.
‫باید متقاعدش کنم.
‫باشه.
‫نوبت بگیر.
‫زمانش رو بهم بگو.
‫فردا چطوره؟
‫روحیه کمک.
‫فکر کنم واقعا وجود داره.
‫بعد از کمک‌هایی که کردم، حالم خیلی بهتره.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اون کاراگاه قدبلنده اومد پیشم.
‫تو بهش گفتی، نه
‫چرا بهم چیزی نگفتی؟
‫با تو خیلی مهربونه.
‫بگذریم، فکر نمی‌کنم مهم باشه.
‫می‌خوای به پلیس زنگ بزنی؟
‫بی‌خیال شو.
‫وقتی اینجا نیستم،
‫نمی‌دونم چه بلایی سرت میاره.
‫اگه با همدیگه...
‫بریم چی؟
‫حال شوهرم بدتر شده.
‫توهماتش شدیدتر شده.
‫کل روز چشم‌هاشو می‌بنده.
‫حتی به صورت من نگاه نمی‌کنه.
‫همه‌چیز اونو می‌ترسونه.
‫بهش گفتم.
‫شوهرم مرد خیلی خوبیه.
‫لیاقت داره با وقار بمیره.
‫اگه شوهرم در آرامش نمیره،
‫واسه من...
‫این درد هیچ‌وقت فراموش نمیشه.
‫حالتون رو درک می‌کنم،
‫اما الان نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫مشکل اصلی اینه که
‫دارویی ندارم.
‫منظور شما بنزوباریتاله؟
‫من جور می‌کنم.
‫راستش، من...
‫وکیل چند تا مجرم توی دارک وب بودم.
‫اون زمان، یاد گرفتم ‫چطور این نوع داروها رو بخرم.
‫هر چند می‌دونم غیر قانونیه...
‫ولی برای عموی عزیزم، هر کاری می‌کنم.
‫مطمئنم درک می‌کنید.
‫کمکمون کنید.
‫معلم خصوصیت داره میاد. حاضری؟
‫معلمت گفت تو همیشهٔ خدا ‫به در کلاس چسبیدی.
‫گفت هر وقت که فرصت پیدا کنی ‫می‌خوای بری بیرون.
‫مایه خجالتی.
‫مگه رژیم نیستی؟
‫زیاد تمرین کردم و لاغر شدم.
‫واقعا؟
‫می‌خوای چاق‌تر بشی؟
‫اگه می‌خوای رقاص باله بشی، ‫بهتره زیاد چاق نشی.
‫سلام.
‫عجب...
‫وقتی زنگ زدی،
‫فکر کردم نوشیدنی خوردی.
‫بعد اینکه آدرس رو دادی، فهمیدم گند زدی.
‫می‌تونم...
‫به خودم شنود وصل کنم.
‫هر کاری که بگی انجام میدم.
‫فقط بذار برم پیش پلیس.
‫مهم نیست چیکار کنی، ‫نمی‌تونی از وو سوجئونگ محافظت کنی.
‫اون آدمی که بهم دارو داد،
‫زده به سرش و می‌خواد منو بکشه.
‫با اینکه خجالت می‌کشم بکشم،
‫اما توانِ محافظت از سوجئونگ رو ندارم.
‫شنیدم کیف رو پس گرفتی.
‫حتی اگه اعتراض داری، راه دیگه‌ای نیست.
‫وضعیت پارک تائه‌هیونگ وخیمه،
‫از تمام بیمارهام حال بدتری داره.
‫افرادی حضور دارن ‫که شدیدا به کمک ما نیاز دارن.
‫نیومدم تا مخالفت کنم.
‫می‌دونم مخالف من فایده‌ای نداره.
‫خب، حالا که اینطوره...
‫منم میام.
‫چرا یه دفعه نظرت عوض شد؟
‫این فقط مشکل تو نیست.
‫اگه این کار رو کنار نذاری،
‫جون‌مون به خطر میفته.
‫اگه نگران این موضوع هستی، ایرادی نداره.
‫مجبور نیستی بیای. ‫خودم تنها می‌تونم.
‫نه، تنها نه...
‫چون راحت نیستم.
‫منم میام.
‫با همدیگه بریم.
‫چوی دائه‌هیون گفت ‫توی تحقیقات کمک میده.
‫شنود و دوربین وصل می‌کنه.
‫چرا اینجا رو تمیز نکردید؟
‫لطفا بشینید.
‫چوی دائه‌هیون گفت
‫که تمامی درخواست‌های پلیس رو قبول می‌کنه.
‫الان نوبت شماست.
‫وو سوجئونگ، متهم اصلی،
‫و چوی دائه‌هیون، همدستش رو
‫به جرم قاچاق دارو متهم نکنید.
‫باشه، متوجه‌ام.
‫اما چرا یه دفعه نظرش عوض شد؟
‫انگار یه قاچاقچی اونو تهدید کرده.
‫این نوع تهدید آزار دهنده‌ست، ‫چه از نظر روانی و چه مالی.
‫یا شاید...
‫شاید صرفا می‌خواد مجازات کارش رو بپذیره ‫و به این قضیه خاتمه بده.
‫می‌تونیم از این فرصت برای دستگیری مجرم
‫و تمامی مجرم‌ها استفاده کنیم.
‫مشکل اینجاست نمی‌دونم اون مجرم...
‫کی هست.
‫یه‌کم زمان می‌بره.
‫اگه توی دستگیری وو سوجئونگ کمک بدیم، ‫کافی نیست؟
‫ما می‌خوایم هر چه زودتر این ماجرا تموم بشه.
‫بسیار خب، باشه.
‫اول وو سوجئونگ رو دستگیر کنیم.
‫برای بقیه...
‫احتیاط می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫امروز...
‫دکتر وو میاد.
‫خوبه.
‫پرستار و کارمندها رو فرستادم مرخصی.
‫خوبه.
‫ممنون.
‫بابت زن عمو...
‫نگرانش نباش.
‫عمو،
‫بابت همه‌چیز
‫از شما متشکرم.
‫می‌خواستی جلیقه ضد گلوله هم بپوشی؟
‫می‌ترسی بفهمه؟ ‫بعد اینکه خیانت کردی، بهت چاقو بزنه؟
‫سوجئونگ وقتی عصبی میشه ‫از یه بیمار آشفته هم بدتره.
‫نگران نباش.
‫ضمنا،
‫شما باید سر قولتون بمونید.
‫قولمون؟
‫نگران نباش.
‫اگه زیر قولم بزنم،
‫وکیلت منو می‌کشه.
‫فورا آماده شو.
‫هر چی بشه...
‫من سر قولم می‌مونم.
‫از نظر روانی آماده هستید؟
‫آره.
‫ممنون.
‫اومدی.
‫منتظرت بودیم.
‫من انجام میدم.
‫کنار من بمون.
‫دارو رو آوردی؟
‫آره.
‫الان میارن.
‫چرا جواب نمیدی؟
‫کیه؟
‫کسی نیست.
‫سلام.
‫چی شده؟
‫ببخشید.
‫مگه نگفتی کمک میدی؟
‫ما رو فریب دادی.
‫دکتر، دوباره همدیگه رو می‌‌بینیم.
‫عزیزم.
‫چرا کار رو متوقف کردی؟
‫لطفا عجله کن.
‫- تو جه‌یون هستی، درسته؟ ‫- به اون دست نزن.
‫به نفعته الان بری.
‫وضعیت داره خطرناک میشه ‫و از کنترل خارج میشه.
‫اون قاچاقچی باید دستگیر بشه.
‫یه مشتری اومده که حاضره پول بیشتری بده.
‫اگه این دفعه رو گند بزنی، کارت ساخته‌ست.
‫وو سوجئونگ دست‌نیافتنی نیست.
‫زیرنویس از علی