‫♪ آروم گوش کن ♪
‫♪ میتونی صدای خدا رو بشنوی ♪
‫♪ پابرهنه کنار نهر راه میرم ♪
‫♪ بیا سمت من ♪
‫♪ موهات به نرمی دارن میریزن... ♪
‫♪ روی صورتم انگار تو یه خوابه ♪
‫♪ و زمان، زمان ما خواهد بود ♪
‫♪ و علف دیگه... ♪
‫اون حالش خوبه؟
‫حالش خوب میشه؟
‫نه، نه، نه. ‫اوه، خدایا
‫ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد
‫ملکوت تو بیاید. ‫اراده تو چنان‌که در آسمان است، بر زمین نیز...
‫حالا که داری باهاش حرف میزنی، ‫ازش بپرس چرا همیشه جون بچه‌ها رو میگیره
‫اونم وقتی که عوضی‌های مَست ‫فقط روشون خراش میوفته
‫♪ ‌اهمیتی نمیده ♪
‫♪ نه، علف اهمیتی نمیده ♪
‫من این توصیه رو خیلی مناسب میدونم، وکیل
‫و میپرسم، میخواین ادامه بدم
‫یا موکل‌تون ترجیح میدن ‫مسئله رو به دادگاهی بکشونم؟
‫حکم رو قبول میکنم، عالیجناب
‫حکم این دادگاه اینه که ‫شما 4 تا 10 سال...
‫در زندان ایلینوی حبس بکشید
‫مبلغ بازپرداخت بدهی 140،900.11 دلار ‫به خانواده مقتول است
‫[چهار سال بعد]
‫[جزیره کراکت | جمعیت 127 نفر]
‫اتاقت آماده‌ی آماده‌ست
‫کی میاد دنبالت؟
‫خیلی‌خب، پس تا ساعت 9 ‫سر اسکله باش،
‫وگرنه حرکت قایق رو از دست میدی ‫و باید منتظر وقت بعدی بمونی
‫این روزها فقط دوتا فرابَر هست
‫اون برنامه قایق‌ها رو میدونی، انی
‫هوم؟ نه، فقط داشت سوال میکرد که ‫تو برنامه زمانی قایق‏ها رو میدونی
‫چون بدجور مشتاقه دیدنته
‫چیزه دیگه‌ای نیاز داری؟ ‫لباس یا کفش یا چیزی؟
‫همه‌چی رو بهت پس میدن، درسته؟ ‫چیزهایی که باهاشون رفتی تو زندون؟
‫لباس‌ها و اینا؟
‫- من میرم بیرون ‫- بیرون کجا؟
‫دارم میرم مارینا پیش اوکر
‫پس چیزی نمیخوری؟
‫میخوای با بابا سلام کنی؟
‫باشه. ‫اِد، رایلی میخواد سلام کنه
‫عزیزم میدونی، ‫بابات همین الان رفتم بیرون
‫و صدای منو نشنید، ‫ولی سلام میرسونه
‫باشه
‫باشه. دوستت دارم ‫و فردا می‌بینمت
‫باشه
‫حالا گوش کن
‫خاونم کین میگه که اوکر خدا میدونه ‫که تو آپاردز داره چیکار میکنه
‫خانوم کین دیوونه‏ست، مامان
‫خب، منم یه زمان 16 سالم بود و میدونم ‫اونجا چه اتفاقاتی میوفته، پس آپاردز نمیری
‫- دردسر درست نمیکنی، قبل از منع رفت‌وآمد برگرد ‫- میدونم، مامان
‫و محض رضای مسیح، ‫وارن، نوشیدنی نخور
‫قول میدم
‫برادرت فردا میاد خونه
‫این عالیه، مامان
‫خوب و به حقه
‫برو
‫♪ خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ خوش، خوش، خوش اومدی ♪
‫♪ هی! خدای خواسته‌ام، خواسته، خواسته ♪
‫♪ خدای نیازم، نیاز، نیاز ♪
‫♪ منو هدایت میکنه، هدایت، هدایت ♪
‫♪ سمت زنه، اون واسه خورشید میرقصه ♪
‫♪ خدای خواسته‌ام، خواسته، خواسته ♪
‫♪ خدای نیازم، نیاز، نیاز ♪
‫♪ منو هدایت میکنه، هدایت، هدایت ♪
‫♪ سمت زنه، اون واسه خورشید میرقصه ♪
‫♪ خدای روزم، روز، روز ♪
‫♪ خدای شبم، شب، شب ♪
‫♪ دنبال راه بگرد، راه، راه ♪
‫♪ منو میبره خونه و صدا میزنه... ♪
‫- سلام، فلین ‫- سلام
‫ظاهراً خانوم کین گفته که معلوم نیست ‫تو آپاردز داری چیکارها میکنی
‫اوه. لب‌هاش به گوش صدا وصله
‫نه، چشماش به چشمام وصله
‫- هنوز ندیدیش؟ ‫- نه، هنوز نه
‫هی، بچه‏ها!
‫اوه، لعنتی
‫- تو که علاءالدین رو دعوت نکردی، مگه نه؟ ‫- بیخیال. یه فرصت بهش بده
‫- چه خبر؟ ‫- سلام، علی
‫- تعجب کردم که بابات گذاشته بیای بیرون ‫- اگه بخوام برم بیرون، میرم بیرون
‫ایناهاشش
‫همینطوری پول‌ها رو واضح نگه ندار. ‫ای بابا
‫چیه؟
‫آه، اون ردیفه
‫اگه منو لو بده چی؟
‫- لو نمیدم ‫- من که نمیشناسمت
‫بیخیال، بول. اون دست خودش نیست که باباش کیه. ‫ما یه قراره باهم داشتیم
‫- اون بخشی از اون قرار نبود ‫- راست میگه
بیخیال بابام. ‫همینو میخوای بشنوی، درسته؟
‫باشه، بیخیالش. بیخیال همه‏شون. گند به کلانتر
‫الان چطوره؟
‫- چغلی که نمیکنی، درسته؟ ‫- گفتم که نمیگم
‫چون بول تنها کسیه که ‫چیزی برامون میاره
‫اسمش واقعا بوله؟
‫و اگه بابات ببرتش کلانتری ‫یا اون بترسه،
‫اون آخرین رابطیه که داریم
‫اون چیزی نمیگه
‫سلام، لیزا
‫- مشخصه که کارهای بدی میکنین ‫- فقط داریم میریم یه دوری بزنیم
‫- یه سفر کوتاه به لطف بول ‫- هی. خدا وکیلی؟
‫اونوقت نگرانی که من چغلی کنم؟
‫کاش میتونستی باهامون بیای
‫نخواستم. درواقع ترجیح میدم ‫که بوی گند گربه ندم
‫وقت عصرونه‌ست، لیزا
‫سلام، خانوم اسکاربورو
‫سلام، وارن
‫بیا، عزیز
‫- جلیقه نجات آوردی؟ ‫- چی؟
‫- یه جلیقه نجات ‫- نه. جدی میگی؟
‫هی، اگه قایق‌مون برگردون شد پات رو زیر صندلی نبر. ‫وگرنه غرق میشی
‫راه ناجوری واسه مُردنه
‫ما نسل‌هاست داریم این کارو میکنیم، مَرد
‫پس اگه بهش گند بزنی ‫و به بابات بگی...
‫- برات بد میشه، مَرد ‫- معلومه که به بابام نمیگم. بیخیال
‫من بهش وصله زدم، ‫پس دیگه نشتی نداره. فکر کنم
‫- چراغ‌قوه داری؟ ‫- اوه، آره. اینو آوردم
‫- اونو می‌بینین؟ ‫- چی؟
‫مثل یه حواصیل، یا یه پلیکانِ هیولایی بود. ‫از روی سرمون رفت
‫خیلی گنده بود. ‫طول بالش رو دیدم
‫یه‌نفر باید یه کاری سر این ولگردها بکنه
‫قبلا به این بدی نبود، ‫ولی الان واسه خودشون یه ارتشن
‫بابام میگه همه‌شون اهل شهرن؟
‫آره. ‫اساساً باید باشن
‫یعنی، نمیدونم کِی مردم ‫به اینجا گربه آوردن،
‫ولی بدون شک بیشتر از یکی آوردن
‫باورم نمیشه اینجا به اندازه کافی ‫براشون غذا هست
‫خب، میدونیم که چی میخورن
‫وقتی که آدما واقعا اینجا زندگی میکردن، ‫بابام میگه که تا 1920 مُرده‏هاشون رو...
‫تو حیاط‏شون خاک میکردن
‫میدونی، بعضی وقت‌ها که توفان میشه
‫و سیل میشه و اون اجساد از زمین میزنن بیرون. ‫غذای گربه
‫میدونی، اون اجساد صدها سال قدمت دارن ‫و فقط استخوونن
‫و وقتی توفان میاد، اونا تو ساحل غربی ‫کنار خونه‌ی من بالا میان
‫و من میدونم، ‫چون همه‌چی از آپاردز...
‫شسته میشه میاد سمت ساحل غربی، ‫و من باید تمیزش کنم، احمق
‫- این چیه؟ ‫- بگیرش
‫نه، مرسی
‫- تو نوشیدنی نمیخوری؟ ‫- اون یکی نه
‫معمولا، فقط میایم اینجا، ‫ماری میکِشیم
‫اونم شروع میکنه به غم خوردن ‫واسه دختر ویلچری
‫هی، قصد بی‌احترامی ندارم. ‫خیلی افتضاحه که روی ویلچر اسیر باشی
‫سلام، بچه‏ گربه‏ها
‫میدونی، برادرم بابی، ‫و برادر وارن هم همینطور
‫قبلا بهمون میگفتن که آپاردز روح زده‌ست
‫- روح یه ماهی‏گیر مُرده ‫- آره، هری آکِج
‫هری آکِج
‫آره، اون بچه‏ها رو واسه گوشت‏شون ‫با آکج صید میکرده
‫ولی همش شعر و وره،
‫واسه اینکه وقتی واسه نوشیدنی خوردن میومدن اینجا ‫دنبالشون نکنیم
‫یعنی، دنبال‌شون نمیکردیم
‫من دنبالشون کردم. ‫یه‏بار
‫قبل از اینکه بابی بره دانشگاه ‫اونو دنبال کردم
‫تنها چیزه ترسناکی که دیدم این بود ‫که اون داشت هدر دلمن رو می‌کرد
‫اوه
‫- آره ‫- اره
‫اوه
‫لعنت، دارن دعوا میکنن. ‫نه
‫دارن میکُنن
‫صدای بابی هم دقیقا همینطوری بود
‫لعنت!
‫وارن؟ چیکار میکنی؟
‫آه...
‫فکر کردم یه چیزی دیدم
‫به گمونم هری آکِج بوده، بالاخره اومد! ‫آه!
‫هی، بس کن
‫اوه، مَرد. ‫تو گند گربه دراز کشیدم
‫خدا رو شکر. خدا رو شکر ‫خدا رو شکر
‫اوه، پسرم. ‫خونه‌ای، جایی که بهش تعلق داری
‫اوه. بیا بریم غذا بخور. ‫باید بخوری
‫آه، فقط تویی؟ بابا کجاست؟ ‫و وارن؟
‫خب میدونی، اونا تو قایقن
‫اون فقط نمیتونه شیفت کاریش رو نره. ‫نه حتی یکی‌شون رو
‫به پولش نیاز داریم. ‫ولی بیا بریم خونه
‫- ببخشید، استرج ‫- صبح بخیر، خانوم کین
‫مونسنیور پرویت قرار بود سوار کشتی باشه. ‫ندیدیش؟
‫نه. شاید بعداً با قایق عصر میاد
‫نه، گفت قایق صبح
‫قبل از اینکه بره توافق کردیم. ‫ندیدیش؟
‫راحت دیده میشه، استورج
‫آره خب، درست میگی
‫آه...
‫شاید فقط توی جمع گمش کردم
‫خیلی‏خب، شروع میکنیم
‫هوم
‫سلام
‫و اون...
‫ستون فقراته و بی‌نقصه
‫و اون پای کوچولوشه، ‫و داره یکم لگد میزنه
‫بذار پات رو اندازه بگیرم
‫خیلی‌خب، عزیزم
‫سلام، پا کوچولو
‫همه‌چی دقیقا همونطوره که ‫میخوام تو هفته 20 باشه
‫- اخیراً منوراژی داشتی؟ ‫- نه
‫چرا؟
‫- اون داخل یکم خون‏ریزی هست ‫- اوه، خدایا
‫من نگرانش نیستم. خیلی کوچیکه. ‫حواس‏مون بهش هست
‫به گمونم اومده خونه
‫زن بیچاره
‫پگی؟ ‫تویی، پگ؟
‫- اوه خدای من، مامان. چیکار میکنی؟ ‫- پگی
‫نه، مامان. اون ارین‌ـه. ‫دختر پگی، ارین گرین
‫- ارین گرین رو یادته؟ ‫- سلام، خانوم گانینگ
‫اوه
‫فکر کنم منو تو اتاق اشتباهی گذاشتی
‫اتاق من طبقه بالاست
‫نه، مامان. دیگه از پله‌ها بالا نمیری. ‫حداقل تا یه سال
‫از اونجایی که لگنت رو شکوندی ‫دیگه ممنوعه
‫هی. پسر خوب
‫- صبح بخیر، کلانتر ‫- سلام. صبح بخیر، انی
‫امروز صبح یکم دیر میام. ‫شیفتم رو عوض کردم
‫اوه. عجله نکن. ‫آره، این باید پسرت باشه. رایلی، درسته؟
‫- پاشو، جو ‫- اوه، لعنتی
‫قهوه میخوای؟
‫- باهام چیکار کردی، شریف؟ ‫- باید بگی کلانتر
‫تعجب کردم که تعجب کردی. ‫فکر میکردم میخواستی همینجا باشی
‫یعنی هرچی نباشه، ‫میخواستی دزدکی وارد بشی
‫خب، وارد بقالی
‫نیم ساعت از 12 شب میگذره ‫کل مایع بدنت میشه نوشیدنی جیم بیم
‫با پارو داشتی پنجره‌‎ها رو میزدی
‫اگه یکم نشونه‌ات خوب بود ‫الان هنوزم داشتیم شیشه جمع میکردیم
‫پس منو زندانی کردی؟
‫خب جو، زود یاد گرفتم که فایده نداره ‫که سعی کنم جلوی نوشیدنی خوردنت رو بگیرم
‫آره، واسه تو گفتنش راحته. ‫الله به تو اجازه نمیده که نوشیدنی بخوری
‫تو گفتی که یه آلباتروس غول‌پیکر ‫تو رو دنبال میکرده
‫- ها؟ ‫- اوه، آره
‫گفتی، "بال‌هاش به اندازه صندلی راحت‌نشین بودن"
‫خب، درواقع این یکم جور در میاد ‫چون آلباتروس بد شانسیه
‫اگه تو یه ماهی‏گیر بودی ‫اینو میدونستی
‫اوه
‫آروم باش، گنده‌بک. ‫آروم. سلام
‫بهم پرید. ‫همین که رد میکردم، بهم پرید
‫پاک به کسی نپریده
‫بعضی وقت‌ها پارس میکنه. ‫بیشتر واسه اینکه سلام کنه
‫اون فقط گنده‏ست. ‫فقط صداش از نیتی که داره بزرگ‏تر به نظر میاد
‫پرید بهم. به نظرم اگه دستم رو دراز میکردم ‫ممکن بود دستم رو بگیره
‫دارم بهت میگم، کلانتر ‫اون یه تهدیده
‫متاسفم، خانوم کین. ‫اون فقط منتظر باباشه
‫حرف از تهدید شد
‫هی چی گفتی، بورلی؟ ‫میخوای بلندتر بگی؟
‫آره، فقط اونو نادیده بگیر، رفیق. ‫اون فقط بدجنسه. فقط آدم بد ذاتیه
‫بابت اذیتت شرمنده‏ام. ‫واقعا میگم
‫وقتی این شغل رو قبول کردی ‫همچین چیزی رو تصور نمیکردی،
‫که همیشه‌ی خدا درگیر من باشی
‫آه، اگه اصلا برام اهمیتی داشتی ‫شاید اذیتم میکرد
‫بیا، رفیق
‫فعلا، شریف
‫مراقب خودت باش، جو
‫به زودی می‌بینمت
‫آره، خانواده میلر پارسال رفتن
‫حتی خونه‌شون رو تو لیست نذاشتن
‫دیگه فکر نکنم کسی سعی میکنه خونه‌اش رو بفروشه. ‫اونا فقط رفتن
‫فرانک الان تو اورگن شغل داره
‫تو کارخونه کار میکنه
‫اوه. به خونه خوش اومدی، عزیزم. ‫به خونه خوش اومدی
‫میای؟
‫ببخشید. بابات از اینجا واسه انبار کردن ‫یه سری چیزها استفاده میکرد
‫جای دیگه‌ای براشون جا نداریم. ‫ببخشید
‫- اون واقعا نیومد ‫- اینطوری بهش نگاه نکن
‫تو الان خونه‌ای. ‫اون عادی باهات رفتار میکنه. همین
‫تو که نمیدونی این روزها چطوریه
‫فقط میتونی تو یه سری نقاط خاص و روزهای خاص ماهی بگیری، ‫خرچنگ هم یه سری نقاط خاص میشه گرفت
‫از زمان ریزش سوخت
‫سه سال از ریزش سوخت می‌گذره، ‫آره، که همون به اندازه کافی بد بود
‫فقط خدا میدونه. یعنی، اصلا نمیشد ‫چیزی از داخل اون آب خورد
‫پدرت هر روز که میومد خونه ‫بوی گازوئیل میداد
‫حتی بعد از اینکه گفتن کاملا تمیز شده
‫یعنی، فکر میکردم دوستداران محیط زیست طرف ما هستن
‫این محدودیت‌ها، این محدودیت‌های نگهداری ‫که درمورد کاهش جمعیت جریان داره
‫و یهو، یه محدودتی وجود داره
‫ولی نه واسه شرکت نفت، واسه ما. ‫واسه قایق‌‎ها
‫فقط میتونیم اونقدر که اونا میگن ‫صید کنیم؟
‫ولی اونا هیچوقت قایق‌ران نبودن. ‫هیچوقت روی این آب‌ها کار نکردن
‫یعنی، میخوای درمورد کاهش جمعیت حرف بزنی
‫بیا درمورد مردم حرف بزنیم
‫مردم این جزیره، ‫قبلا صدها نفر بودیم
‫حالا فقط یه گروه بیشتر نیستیم
‫اینجا دیگه یه اجتماع نیست، عزیزم
‫یه روحه
‫- پدرت اگه میتونست میومد ‫- حتما، مامان
‫به نظرم این اولین باری هستش که ‫کلانتر حسن...
‫موقع همچین توفانی با ما هستش
‫و با خودم گفتم که همه‏مون میتونیم ‫از یه نظر جدید بهره ببریم
‫ممنون، شهردار
‫هنوزم انگار قراره مستقیم بهمون برخورد کنه
‫خدمات هواشناسی دارن میگن ‫یه توفان بزرگه،
‫پیش‌بینی میشه که فردا شب ‫در بدترین حالت هستش
‫بر فرض که بیاد و اونطوری که میگن باشه،
‫بزرگ‌ترین چیزی که میخوام راجع‌بهش حرف بزنم ‫موجودی سوخت‏مون بود
‫استورج؟
‫آره، مثل همیشه مطمئن میشم که ‫پمپ‌ها خاموش باشن
‫درست قبل از غروب...
‫تا قایق‌ران‎ها بعد از صید ‫بتونن سوخت‌گیری کنن
‫و فرض میکنم که برق مارینا ‫رو هم قطع میکنین؟
‫- اوه، در هر صورت به احتمال زیاد برق رو از دست میدیم ‫- اوه، آره
‫بعد تو فکرم که کلاس‌های اینجا رو در دسترس قرار بدیم ‫تا اگه نیاز بود به عنوان پناهگاه ازشون استفاده کنیم
‫- همیشه میتونیم... ‫- ببخشید
‫تو جدیدی، پس انتظار نمیره که اینو بدونی
‫ولی همیشه کلیسای سنت پاتریک پناهگاهه
‫طبق یه قانون تخت‌خواب سفری می‌چینیم، ‫همیشه همینطور بوده
‫حالا... ‫خب حالا، مرکز تفریحی جدید رو داریم
‫کامل نشده ولی چیزی دیگه نمونده، ‫و اونجا دو برابر آدم جا میشه
‫یعنی، مطمئن نیستم که دو برابر تعداد جا گرفتن ‫تفاوت مادی‌ای ایجاد کنه
‫وقتی حسابش رو بکنی...
‫- عذر میخوام، خانوم کن. اطلاع نداشتم ‫- نیازی به عذرخواهی نیست
‫تو دلیلی نداشتی که اینو بدونی
‫خیلی‏خب، آم...
‫خودت هم تو فکر باش که بیای اونجا،
‫اگه نمیخوای سوار کشتی بشی ‫و به مسجد بری،
‫تو هم باید با ما پناه بگیری
‫و البته، در اونجا کاملا به روت بازه
‫ممنون
‫به همه اطلاع میدیم که اگه اوضاع خراب شد ‫به سنت پاتریک برن
‫اونا اینو میدونن
‫متوجه شدم. حالا، بیاین درمورد قایق‌ها حرف بزنیم. ‫اول میشه ایمن‎سازی مارینا
‫چند وقت یه‌بار باید به شهر بری؟
‫هفته‏ای یه بار
‫وارن، غذا رو بخور
‫اشکال نداره. ‫جلسات الکلی‌های گمنام
‫بخشی از قراره. ‫شرط آزادی مشروطم هستش
‫وارن
‫روزت چطور بود؟ ‫مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود. ‫خانوم گرین بیشتر درمورد توفان حرف میزد
‫خانوم گرین؟ ‫اون پیرزن هنوزم تدریس میکنه؟
‫نه، خانوم گرین پیر بهار پارسال مُرد
‫این خانوم گرین جدیده، دخترش
‫- ارین برگشته؟ ‫- اوهوم
‫میخواستم اینو بهت بگم. ‫فقط چند ماهه که برگشته
‫رفته تو خونه پگی زندگی میکنه. ‫شغل قدیمی مادرش رو هم گرفته
‫نمیدونم چند وقت می‌مونه،
‫ولی خیلی خوب بود که ‫یکی به جزیره نقل‌مکان کنه
‫- و اونم یه شخص جوون ‫- آم...
‫از کجا برگشته؟ ‫چیکار میکرده؟
‫به گمونم خودت باید ازش سوال کنی
‫خب، یه کاری که میکرده رو میدونیم
‫- وارن ‫- چیه؟ خودش بهمون گفت
‫بعلاوه، کم کم داره نشونش هم میده
‫پس اگه یه راز بوده، ‫دیگه خیلی راز نمی‏مونه
‫موقع فرار کردنش ‫هر اتفاقی که افتاده،
‫الان یه خانوم جوون خوب ‫و یه معلم خوبی شده
‫و ما خوش شانسیم که اون برگشته
‫دختره برگشته. ‫درواقع، فردا می‌بینیش
‫اون هر هفته، درست مثل مادرش...
‫سمت راست، نیمه پشتی می‌شینه
‫- فردا؟ ‫- تو کلیسا
‫من برنامه‏‎ای به کلیسا رفتن نداشتم
‫حرف مسخره نزن. ‫معلومه که میای
‫نه اوضاع واسه من عوض شده، مامان. ‫من دیگه اونطوری نیستم
‫خب ببین، مونسنیور پرویت گفت، ‫قبل از اینکه به زیارت بره. گفت...
‫اون یکم واسه سفر کردن پیر نیست؟ ‫الان دیگه 80 سالش میشه
‫خب، تمام جماعت کلیسا ‫کمک مالی کردن
‫- تو هفته تو سرزمین مقدس ‫- خدایا
‫خب، اون کل عمرش رو توی جزیره گذروند
‫و فرصت اینکه جا پای مسیح بذاره، ‫تو جای پای واقعیش
‫- آره ‫- با خودمون فکر کردیم که لیاقت اینو داره قبل از اینکه...
‫ولی تعجب کردم که گذاشتن بره، ‫یعنی با توجه به سلامتیش
‫تو باید خیلی خوش شانس باشی که ‫تو سن اون اینقدر سرحال باشی
‫اون داره عقلش رو از دست میده
‫اون روز موقع دست‌گذاری ‫سه‌بار آیین رو متوقف کرد
‫- موقع زنگوله زدن احساس مسخره‌ای داشتم ‫- همه‎‌مون به مشکل میخوریم
‫مردم میدیدنش که شب‌ها ‫واسه خودش بیرون می‌گشته
‫یعنی آخر شب‏ها
‫یعنی، نیمه‏شب. تو مارینا، ‫اسکله‏ها، بقالی
‫تو دیدیش، وارن؟ ‫میدونی که اون بوده؟
‫نه، مطمئنم یه پیرمرد 80 ساله دیگه‌ بوده...
‫که کلاه نمدی با کت بلندی که ‫اون همیشه می‌پوشه رو می‌پوشیده
‫حتی اگه اون یکم حواس‌پرت شده باشه
‫به اینجا پیش ما در جزیره تعلق داره
‫نه تو یه‏جور خونه‌ای که ‫اسقف‌نشین براش تعیین میکنه
‫خدا میدونه که کی رو به جاش میفرستن
‫پس اگه ما فقط یکم جورش رو می‌کِشیم...
‫عملاً نصف اوقات ما داریم اونو ‫دور محراب هدایت میکنیم
‫این حقیقت نداره
‫بیخیال. ‫نمیتونی پسرهای خادم کلیسا رو گول بزنی
‫- تو یه توريفری؟ ‫- درسته
‫من هیچوقت نمیخواستم ‫به مقام بعد از دستیار کشیش برسم
‫هیچکس از یه خادم کلیسای ‫سیارِ سر به زیر خوشش نمیاد
‫درکل من فقط واسه دخترها خادم بودم
‫میدونی، مَردی که یونیفرم می‏پوشه
‫اوهوم
‫خنده‌دار نیست
‫اصلا خنده‌دار نیست
‫میخوای اینجا سر این میز بشینی، ‫بعد از...
‫بعد از کاری که کردی،
‫و بگی، "اوه، کلیسا واسه من نیست؟"
‫و درمورد پسرهای خادم کلیسا ‫و مونسنیور پرویت جوک بگی؟
‫اوم‌اوم. نه. نه
‫تو فردا میری کلیسا، رایلی
‫- بابا... ‫- و همینطورم یکشنبه‌های بعدش
‫برام اهمیتی نداره که دلت اونجاست نیست ‫یا حال و حوصله‌ش رو نداری
‫میتونی اینو یه شرطه ‫آزادی مشروطت بدونی
‫مونسنیور!
‫مونسنیور، پس اومدین خونه. ‫خوش برگشتین
‫خیلی خیالم راحت شد که حالتون خوبه. ‫امروز صبح منتظرتون موندم
‫همونطور که توافق کردیم ‫سوار قایق صبح نبودین
‫مطمئنم که فقط فراموش کردین، ‫یکی از...
‫بازم، هیچ نمیدونین چه جلوه‌ای پیدا کردم
‫عین یه همراه مراسم رقص پایان سالِ ‫قال گذاشته شده روی اسکله وایساده بودم
‫و اون کلانتر جدید تو کَت‏تون نمیره
‫عمر شریف، یا هرچی که اسمش هست
‫میخواد مدرسه رو پناهگاه جدید بکنه
‫اوه!
‫کامل مستقر شدی؟
‫آره. مشکلی ندارم
‫اون از زمان حادثه هر روز ‫به سنت پاتریک میره
‫حتی اگه عشاء ربانی‌ای نبود ‫میرفت، برات ذکر رزاری میخوند
‫- هر روز ‫- من...
‫ازش عذرخواهی میکنم، بابا
‫آم...
‫مامانم برام تعریف کرد
‫متاسفم که از زمان ریزش سوخت ‫اوضاع‌تون خیلی سخت بوده
‫پس کلیسا واسه تو نیست، ها؟
‫نه، واسه من نیست
‫آه...
‫پس موقع عشاء ربانی بلند نشو. ‫اینطوری مناسب‏تره
‫با فرض اینکه نرفتی اعتراف کنی، ‫و فرض میکنم که نرفتی
‫این مادرت رو ناراحت میکنه
‫که تقدس‌ها رو قبول نمیکنی ولی...
‫اگه قبول کنی، محترمانه نیست
‫باشه
‫خیلی‏خب
‫شب بخیر
‫خیلی‏خب
‫- گوشی ممنوعه ‫- باشه، باشه
‫نمیخوام صدای اس‌ام‌اس دادنت رو بشنوم
‫میتونم صدای اس‌ام‌اس دادنت رو بشنوم
‫کلانتر صدای همه‏چی رو می‌شنوه
‫باشه، بابا
‫مادرت رو ببوس
‫- شب بخیر، جوون ‫- شب بخیر، پیرمرد
‫فقط ده دقیقه، ‫بعد گوشی رو خاموش میکنی!
‫♪ چه چیزی جزء رحمت تو می‌تواند... ♪
‫♪ قدرت وسوسه‌گر را خنثی کند؟ ♪
‫♪ کسانی که خود را دوست دارند... ♪
‫نترس، مامان. ‫منم
‫اتاقم
‫یه قدم بردار. ‫یه قدم به پایین
‫♪ از طریق ابر و آفتاب ♪
‫♪ خداوند، با من بمان ♪
‫♪ صلیب خود را نگه بدار ♪
‫♪ تا قبل از بسته شدن چشمانم ♪
‫♪ در تاریکی بدرخش ♪
‫♪ و و مرا سمت آسمان‌ها اشاره کن ♪
‫♪ صبح آسمان می‌شکند... ♪
‫♪ و سایه‌های بی‌فایده زمین فرار می‌کنند ♪
‫♪ در زندگی، در مرگ، اوه خداوند ♪
‫♪ با من بمان ♪
‫♪ در زندگی، در مرگ، اوه خداوند ♪
‫♪ با من بمان ♪
‫شب آسمون قرمز باشه، ‫ملوان عشق میکنه
‫صبح آسمون قرمز باشه...
‫- ملوان میترسه ‫- درسته
‫با قایق کمتر از یه ساعت طول کشید
‫شرط می‌بندم توفان اونطوری که میگن بدجور نیست. ‫حس میکنم هیچوقت اونطوری نیستن
‫و بابام جلوی پنجره‏ها تخته نکوبید
‫و اساساً اون واکنش زیاد از حد رو اختراع کرده، ‫پس این باید یه چیزی رو بهت بفهمونه
‫- میخوای کروت‌ها رو پر کنی؟ ‫- آره
‫یکی قبلا پرشون کرده
‫صبح بخیر، همگی
‫امروز هفتمین یکشنبه‌ی وقت عادیه
‫سرود آغازین ما ‫"ایمان پدران ما"ست
‫صفحه‌ی 787 کتاب قرمز سرودتون
‫♪ ایمان پدران ما، هنوز زنده‌ست ♪
‫♪ با وجود سیاه‌چال ♪
‫♪ آتش و شمشیر ♪
‫♪ اوه، چطور قلب‌هایمان ♪
‫اون کیه؟
‫♪ با شوخی تند میزند ♪
‫♪ هر موقع که آن کلمه باشکوه را می‌شنویم ♪
‫♪ ایمان پدران ما، ایمان مقدس ♪
‫♪ ما تا مرگ با تو صادق خواهیم بود ♪
‫صبح بخیر
‫میدونم که من کسی نیستم ‫که انتظار داشتین امروز صبح ببینین
‫من پدر پاول هیل هستم
‫و اسقف‌نشین منو فرستادن تا چند هفته ‫جای مونسنیور پرویت رو پر کنم
‫متاسفانه ایشون در سفرشون مریض شدن
‫حالشون خوبه
‫در بیمارستانی در مِی‌لند دارن ‫بهبود پیدا میکنن
‫بهتره بیرون از جزیره باشن،
‫و خب، چند نفر دیگه در سفرشون ‫متوجه وضعیت ایشون شدن، پس...
‫اسقف‌نشین ازم خواسته تا ایشون ‫حالشون کامل خوب میشه، من تشریف بیارم
‫ولی بهتون اطمینان میدم که ‫به هیچ‌وجه جای نگرانی‌ای نیست
‫شما کشیش‌تون رو از دست نمیدین. ‫اینو میتونم بهتون قول بدم
‫این یه وضعیت موقته
‫و کاملا باعث خوشحالی منه که ‫اینجا در سنت پاتریک در کنار شما باشم
‫فقط بدونین، من فقط واسه کمک اومدم ‫و مشتاقم که با همه‏تون آشنا بشم
‫به نام خدا و پسر ‫و روح القدس
‫"رحمت پروردگار ما عیسی مسیح، ‫و عشق خداوند
‫و دوستی روح القدس همراه همه‌ی شما باشد"
‫"او نان را گرفت و از شما تشکر کرد"
‫نان را تکه کرد، ‫به مریدانش داد و گفت
‫همه‌ی شما، این را بگیرید ‫و بخورید"
‫"این جسم من است، ‫که به شما واگذار می‌شود"
‫"هنگامی که شام به اتمام رسید، ‫جام را گرفت"
‫باری دیگر، او از شما تشکر و قدردانی کرد ‫جام را به مریدانش داد گفت،
‫همه‌ی شما، این را بگیرید ‫و ازش بنوشید"
‫"این خون من است، ‫خون عهد جدید و جاودانه"
‫"برای شما و همه ریخته می‌شود ‫تا بلکه گناهان آمرزیده شوند"
‫"این کار را به یاد من انجام دهید"
‫- جسم مسیح ‫- آمین
‫جسم مسیح
‫جسم مسیح. ‫جسم مسیح
‫- جسم مسیح ‫- رایلی
‫من اینجا میشینم
‫جسم مسیح
‫جسم مسیح. ‫جسم مسیح
‫جسم مسیح، ارین گرین
‫جسم مسیح
‫خب، البته من دیشب ‫تو کشیش‌خونه دیدمش
‫درمورد کلی چیزها حرف زدیم
‫فقط طرز کار اینجا رو بهش توضیح دادم
‫مونسنیور اونو خیلی دوست داره ‫و دلیلش برام مشخصه
‫- لیزا اسکاربورو! ‫- اسمم رو از کجا میدونی؟
‫مونسنیور همه‏چی رو درموردت بهم گفته
‫گفت که تو عشاء ربانی روزانه می‌بینمت ‫و ممکنه فقط ما دو نفر باشیم
‫پدر. وید اسکاربورو. ‫همسرم، دالی
‫- خیلی از آشنایی‌تون خوشحالم ‫- البته، آقای شهردار، خانوم شهردار
‫خیلی عذر میخوام که ‫اینطوری سورپرایزتون کردم
‫اسقف‌نشین قرار بود ‫مستقیماً باهاتون تماس بگیرن
‫لطفا، منو وید صدا کن
‫عجب، خیلی خوشحالم که ‫چهره‌ی جدیدی میبینم
‫به پات خوش اومدی، ‫به چیزی که ازش باقی مونده
‫کراک پات!
‫آره خب، نام مستعار بامزه‌ایه، آره
‫ولی میدونی، حقیقت داره. ‫ما یه ظرف درهم‌برهم هستیم، یه کیف اشیاء کوچیک...
‫- حتی یه پیناتا ‫- اوهوم
‫تنوع کامل از طعم‌های مختلف
‫که همش داره توسط یه چوبِ بزرگ ناجور ‫بهش کوبیده میشه
‫بدون شک خوشحالیم که ‫تو رو به خورشت‌مون اضافه کردیم
‫- انی فلین، پدر ‫- انی فلین
‫- و این شوهرم اِد هستش ‫- اِد فلین
‫پدر
‫و متوجه شدم که موقع عشای ربانی جلو نیومدی
‫چه ساکت شد، مگه نه؟
‫پسرم رایلی، اون...
‫در حال حاضر دقیقا مورد رحمت قرار نگرفتم
‫هی ببین، به نظرم این عالیه
‫کاشف به عمل اومد که منم زیاد ‫به درد اونایی که مورد رحمت قرار دارن نمیخورم
‫مسیح،
‫اونم اونقدر به اونجور آدم‌ها علاقه‌مند نبود
‫نه، به نظر میومد ایشون صاف ‫میرفتن دنبال کسایی که...
‫در رحمت قرار نداشتن
‫معلوم شد که اونا آدم‌های موردعلاقه‏اش بودن. ‫اونا رو دوست خطاب میکرد
‫آره، میتونیم با همین پیش بریم
‫آره، به کراک پات خوش اومدی
‫سورپرایز خوبی بود که ‫دوباره ترجمه قدیمی رو شنیدیم
‫- چند وقت میشه که اونو نشنیدیم، ده سال؟ ‫- آره
‫نمیدونستیم که هنوزم این کارو میکنین
‫متوجه شدین، ها؟ میدونم، کتاب دعای جدید ‫به زبان لاتین اصلی نزدیک‌تره، ولی...
‫به، به، به
‫پسریه که از اینجا رفت
‫نه، به نظرم تویی که گذاشتی رفتی
‫من فقط گوسفند سیاه این جمع‌ام
‫میتونم تا خونه همراهیت کنم؟
‫آره. بیا بریم
‫تو کجا بودی؟
‫نیویورک. ‫شمال نیویورک
‫حدس زده بودم
‫یعنی، وقتی فرار کردی رفتی ‫موضوع بحث‌های زیادی بود
‫خیلی از آدم‌ها فرضیه‌هایی داشتن ‫و بیشترشون هالیوود بودن
‫ولی اونجا یکی از حدس‏های من بود
‫چرا؟
‫پل‌های سرپوشیده
‫- یادت میاد؟ ‫- اوهوم
‫نیم عمر پیش‌مون اونو بهت گفتم
‫از اونجا شروع نکردم
‫رفتم جنوب، بعد رفتم غرب
‫و یه مدت تو آستین بودم. ‫و به یه گروه راک ملحق شدم
‫شوخی میکنی
‫خیلی احمق بودم
‫آم...
‫- خب، به گمونم هر دومون احمق بودیم ‫- هوم
‫ما رو ببین، برگشتیم جایی که شروع کردیم. ‫تنها جایی که قسم خوردیم هرگز موندگار نشیم
‫تو چی؟
‫شیکاگو
‫- ولی تو گروه راک نبودم ‫- هوم
‫فقط مسائل مالی. ‫رفتم مدرسه، زیادی پارتی میرفتم
‫شوکه شدم
‫کلی پول در آوردم. ‫تا یه مدت کم
‫سهام، بعد یه شرکت نوپا. ‫ولی بعد همه...
‫همه‌اش از بین رفت
‫- ازدواج کردی؟ ‫- نه، نه. تو؟
‫آره. یعنی، بطور فنی...
‫ولی تموم شد. ‫اونم داستانش درازه
‫تعجب کردم که تو کلیسا دیدمت
‫آره، منم همینطور
‫عمراً حدسش رو میزدم، ‫ولی برام خوب بوده
‫دیدم موقع دریافت تقدس‌ها جلو نیومدی
‫خنده‌داره، بیشتر آدم‌ها تو زندان ‫مسیح رو پیدا میکنن
‫خب، تو همیشه راه خودت رو رفتی
‫آره، ولی بخاطر این نبود
‫همون شب اول انجیل رو پرت کردم. ‫ولی...
‫فوری نبود
‫رفتم جستجو کردم. ‫واقعا میگم
‫اونجا کلی وقت واسه مطالعه داری ‫و من همه‏شون رو خوندم
‫تورات، قرآن، تلمود، دائو ده جینگ
‫یهودیت، بودایی، اسلام، جِینیسم
‫با خودم گفتم اگه دنبال خدا میگردم، ‫باید همه‌جا رو بگردم
‫از اون وضع یه خداناباور بیرون اومدم
‫چی؟
‫مثلا من باید کافره بی‌خدا باشم ‫و تو پسر خادم کلیسایی
‫مامانم اینا رو باور نمیکرد
‫و تو حامله‏‎ای
‫آره، هستم
‫شرط می‌بندم عجب داستانیه
‫هم هست و هم نیست
‫پا کوچولو زندگیم رو نجات داد
‫امروز عصر چیزه‏ دیگه‌ای نیاز دارین، پدر؟
‫برای توفان یا...
‫اوه. نه. نه، ممنون، خانوم کین
‫میشه سوالی ازتون بپرسم؟
‫منو ببخشید، نمیخوام...
‫مسئله اینه که امروز یه لباده‌ی طلایی پوشیدین
‫بله، همینطوره
‫این لباس برای روزهای جشن ‫و خاص...
‫نباید امروز لباس سبز باشه؟
‫ما در وقت عادی هستیم. ‫هفتمین یکشنبه وقت عادی هستش
‫نه، متاسفانه نتونستم امروز صبح ‫لباده‌ی سبز رو پیدا کنم
‫شاید مونسنیور پرویت،
‫با توجه به حالت عقلانی قبل از رفتن‌شون ‫یه‌جای غیرعادی گذاشتنش
‫فقط با خودم گفتم این بهتر از پیژامه‌ی منه
‫راستش رو بخواین، ‫انتظار نداشتم کسی متوجه بشه
‫خب، در آینده ‫اگه مشکلی بود بهم بگین
‫من واسه همین اینجام. ‫بازم میتونم لباده سفارش بدم
‫مطمئنم که میتونم پیداش کنم. ‫فقط یکم وقت نیاز دارم تا همه کمدها رو باز کنم
‫البته
‫این عالی بود
‫عصر خوبی داشته باشین، پدر. ‫خوشحالم که شما اینجایین
‫اوه، ممنون
‫و همچنین
‫باید عجیب باشه، ‫یعنی، وقتی اون مُرده اونجا زندگی کنی؟
‫خیلی بهتر از موقعیه که اینجا بود. ‫تو خونه می‌مونی؟
‫اوه، آره
‫حتما حس عجیبی داره
‫- اتاق کوچیک، تخت ست بچه‌گانه ‫- راستش، یه‌جورایی بهش عادت کردم
‫پس، منظورم اینه که ‫تو برگشتی اینجا
‫یعنی، عمداً برگشتی اینجا
‫چرا؟
‫حالت چطوره، رایلی؟
‫بد نیستم
‫نه منظورم اینه که، حال تو چطوره؟
‫نمیدونم
‫یه‏جورایی...
‫مسئله هم همینه. ‫نمیدونم. والا نمیدونم
‫یعنی، تو زندون راحت بود. ‫کارهایی واسه انجام دادن بود، میدونی
‫شمُردن روزها، شمُردن حبست، ‫خوردن، خوابیدن، کتاب خوندن
‫همه اینا با دقت برات شرح داده شده. ‫تنظیم شده. ولی اینجا...
‫اینجا...
‫من هیچی ندارم
‫چیه، قراره کار پیدا کنم؟
‫برم مدرسه؟ ‫من نه پول دارم، نه چشم‌اندازی به آینده، فقط...
‫فقط الان وجود دارم
‫همین. من...
‫اصلا هیچ هدفی ندارم
‫فقط تو خونه والدینم نشستم، ‫نفس میکشم،
‫و و هیچ فایده‌ای برای کسی ندارم. ‫فقط...
‫زندگی میکنم
‫و این بدترین بخشش هستش، ‫چون من نباید زنده باشم، ارین
‫پس نمیدونم
‫اینجا چیکار کنم
‫بخورم. بخوابم
‫لعنت، نمیدونم
‫الان برم خونه، شام بخورم ‫منتظر بمونم تا توفان بگذره
‫همین
‫همین کار رو بکن
‫توفان امشب رو بگذرون، ‫و بعد فردا...
‫می‌بینی فردا چی برات داره. ‫یه پروژه دیگه پیدا میکنی
‫متاسفم
‫واسه سختی‏ای که کشیدی
‫واقعا خیلی متاسفم
‫ پس فقط...
‫فقط این یکیه. ‫فقط این بزرگه
‫کوچیک‌ها رو میتونم جایگذین کنم، ‫ولی فقط این یکیه
‫باشه. ‫خیلی‏خب
‫- چه اتفاقی داره میوفته؟ ‫- مامان، طوری نیست
‫قسم میخورم اون بیرونه، ‫فقط توی ساحل قدم میزنه
‫چی؟ ‫نه، اون تو شهره
‫خیلی‏خب، شاید برگشته
‫و بی‌اختیار سرگردون شده، ‫یکی از اون حالت‌ها بهش دست داده
‫- من چیزی نمی‌بینم ‫- من نمی‌بینمش
‫نه قسم میخورم، همون کلاه، همون کت. ‫لباسش رو می‌شناسم و خودشه
‫نه، اون تو شهره
‫اون پرویت‌ـه
‫عزیزم، چشم‌هام مثل قبل نیستن ‫پس نمیتونم...
‫پدر پرویت!
‫مونسنیور!
‫پدر!
‫تلفن‌ها هنوز قطعن
‫فقط باید بریم به کشیش‌خونه ‫و اینو حلش کنیم
‫مطمئن بشیم که حالش خوبه
‫به هرحال باید به قایق سر بزنم
‫بابا. اون چیه؟