‫باید راه‌حلی پیدا کنیم، خب؟
‫باید بتونیم یه‌جوری پیش بریم.
‫سابقه چند ده ساله رابطه...
‫خاندان دوگان و لازاروس ‫خیلی برام ارزشمنده.
‫گستردگی هم‌زیستیشون...
‫در شمال و شرق لندن برام ارزشمنده.
‫تشکیلاتتون بی‌شماره، ‫درآمدتون به هم وابسته است،
‫فروپاشی این همکاری ‫روی جوامع متعددی تأثیر می‌ذاره...
‫و خسارت میلیونی داره.
‫فقط به ما خسارت نمی‌زنه. خب؟
‫به تو هم خسارت می‌زنه، مگه نه کوستاس؟
‫به تو هم خسارت می‌زنه مهمت. ‫به خانواده‌تون خسارت می‌زنه.
‫سر چی؟ سر یه خصومت مسخره...
‫که می‌تونیم همین‌جا بهش خاتمه بدیم، مگه نه؟
‫همین الان.
‫یه دست می‌دیم و عذر می‌خوایم.
‫من دست می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫من هم به خاطر صلح...
‫دست می‌دم.
‫ولی عذرخواهی نمی‌کنم.
‫من یه کلمه از حرف‌هاتون رو هم نمی‌فهمم.
‫چی می‌گین؟ ‫منظورتون اینه...
‫که حاضرین آتش‌بس رو قبول کنین؟
‫فقط دست بدین و عذرخواهی نکنین؟
‫من دست می‌دم.
‫خیلی‌خب. مهمت؟
‫دست می‌دم.
‫خیلی‌خب. خوبه.
‫شروع خوبیه، مگه نه؟
‫خوبه. یه لحظه وایستین.
‫خب؟
‫آها.
‫در چه حالیم؟
‫قبول کردن دست بدن.
‫هوم.
‫عذرخواهی نمی‌کنن؟
‫نه.
‫خب...
‫حس خودت چیه؟
‫راستش رو بگم؟
‫یه مقدار خطرناکه، مگه نه؟
‫شاید پنج یا فوقش شش ماه ‫دوام بیاره.
‫بعدش باز دعواشون می‌شه ‫و برمی‌گردیم سر خونه اول.
‫شاید بدتر بشه.
‫منبعم تو خاندان دوگان بهم می‌گه...
‫چند وقته مهمت اختلاس می‌کنه.
‫خیلی بیشتر از دو سه هزار دلاریه...
‫که آدم هر از گاهی برمی‌داره.
‫معلوم شد کوستاس هم پسر شیطونی بوده.
‫همیشه تو هر باغی همین‌جوریه.
‫درخت‌ها رو می‌کاریم.
‫درخت‌ها بزرگ می‌شن.
‫بعدش بالاخره یه روزی ‫با هم گره می‌خورن...
‫و تا چشم به هم بزنیم...
‫سیب‌ها می‌پوسن.
‫هری، پسرم، اون موقع است ‫که وقت هرس می‌رسه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. برنامه عوض شد.
‫یا خدا.
‫پال.
‫بله کانرد.
‫بچه‌ها رو ببر هکنی.
‫حواستون رو خوب جمع کنین.
‫هری.
‫با مالتی‌ها تماس بگیر.
‫بهشون بگو بازار هروئین خالی شده.
‫بیست و چهار ساعت فرصت دارن ‫پیشنهاد بدن.
‫اِم... آره دیگه.
‫عجب.
‫سی سال.
‫وقتی یادم می‌افته مجبور بودم ‫چقدر غذای ترکیه‌ای بخورم...
‫خاک بر سر کثافتت کنن.
‫خاک بر سرت.
‫خیلی‌خب.
‫بیست و چهار ساعت. هوم؟
‫نه، بسه دیگه داداش. ‫باید برم.
‫نه‌خیر، هنوز روزه.
‫می‌خوایم بریم دستینی رو ببینیم.
‫می‌خوایم بتانی، الکسیس و زارا رو هم ببینیم.
‫- عه، سلام. ‫- تاکسی!
‫این دیگه چه وضعشه؟ استیورز.
‫استیورز کثافت.
‫مینک، کینگستر. ‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫استیورز، بیا ببینم.
‫عه، کجا می‌ری؟
‫هیچ‌جا.
‫هریگان جای خفنی بلده. ‫باهامون بیا.
‫- نه، شما برین. ‫- ای بابا، بیا دیگه.
‫ما داریم می‌ریم.
‫امان از دستتون.
‫- خیلی حال می‌کنم. ‫- اول من.
‫خانم‌ها مقدمن.
‫تف به این زندگی.
‫بفرما، بکش بالا ببینم.
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- لحظه تاریخیه.
‫ادی هریگان و تامی استیونسون ‫سوار یه تاکسی شدن.
‫باباهاشون چی می‌گن؟
‫عین هم‌نشینی با دوقلوهای کری می‌مونه. ‫این دیگه چه وضعشه؟
‫چی شده؟
‫حرفی نداری به برادران کری بزنی؟
‫شوخی کردم بابا.
‫آها.
‫گوشی جدیدم بود.
‫بیا.
‫چشمت رو با این خشک کن.
‫با این می‌تونی یکی بهترش رو بخری. ‫بفرما.
‫من خالی‌ام. می‌بریمون بالا؟
‫ایول بابا. ‫همین روحیه رو لازم داریم!
‫پیاده می‌شیم بچه‌ها.
‫آها. اگه بابام می‌دونست پیش توئم، ‫پوستم رو زنده زنده می‌کند.
‫بابای من به خودش زحمت نمی‌داد ‫پوستم رو بکنه.
‫درجا من رو می‌کشت.
‫ادی هریگان هستم. ‫اسمم تو فهرست ولجان هست.
‫همین‌جاست.
‫آره، نوشته فقط می‌تونی ‫یه همراه داشته باشی ادی.
‫خب، الان سه همراه دارم.
‫بریم بترکونیم! ‫حال می‌کنیم!
‫خیلی‌خب عزیزم. حالت چطوره؟ ‫ردیفی؟
‫بعدا می‌بینمت. ‫تو به چی زل زدی؟
چشم آقا
‫ولجان. ایشون رفیقم تامیه.
‫حواست بهش باشه.
‫ببین ادی. ‫من دیگه خسته‌ام.
‫منظورت چیه؟
‫- می‌رم خونه. ‫- نه، بی‌خیال.
‫ردیفی رفیق؟ ‫انگار یه‌کم خیس شدی.
‫حالا چاقوت کجاست کثافت؟
‫امان از دستت ادی. خاک بر سرم!
‫حالا نوبت کیه؟ ‫ها؟ بیا ببینم کثافت.
‫یا خدای بزرگ.
‫تامی؟
‫بیا اینجا.
‫تو کجا رفتی؟
‫اینجا.
‫خودت خیال کردی کدوم گوری رفتم؟
‫خیلی‌خب، شلوارت رو خراب نکن.
‫واقعا بدجوری گند زدی، مگه نه؟
‫خودش حمله کرد ‫و دستش رو کرد تو جیب پشتش.
‫معلوم بود که به خدمتش می‌رسیدم.
‫تو خیلی روانی‌ای ادی.
‫بیا ببینم پسرم.
‫جبران می‌کنیم.
‫صبح به خیر آقا.
‫سلام تام.
‫بیا.
‫صبح به خیر آقا.
‫سلام عارف.
‫تق‌تق.
‫کسی خونه نیست؟
‫آرچی.
‫صبح به خیر میو.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫خیال می‌کردم مردی.
‫نه. اون برادرم پیت بود ‫که چند هفته پیش مرد.
‫نه، نه، نه. ‫نه، خودت بودی،
‫آخه کانرد اومد پیشم و گفت: «میو،»
‫«خبر بدی دارم. ‫آرچی مرده.»
‫خیلی داغون شده بود.
‫تو قدیمی‌ترین دوستشی.
‫چی...
‫وای نه، نه. وایستا، وایستا ببینم، ‫اشتباه می‌کنم.
‫نه، اشتباه می‌کنم. ‫یکی دیگه بود.
‫خب، بگو ببینم. ‫چی می‌خوای؟
‫خب، کانرد درخواست کمک کرد، ‫من هم سریع اومدم.
‫اینجاست؟
‫طبق معمول دم رودخونه است.
‫باید چکمه بپوشی. ‫اون پایین خیلی گلیه.
‫راستش، عجیبه.
‫مطمئن بودم مردی.
‫خوش می‌گذره؟
‫چکمه من رو پات کردی آرچی؟
‫عمو تامی من قبلا می‌گفت: ‫«اگه ماهی نگرفتی،»
‫«حلزون نفیر به قلابت بزن. ‫ماهی‌ها عاشق حلزون نفیرن.»
‫من با حشره مصنوعی ماهی می‌گیرم آرچی، ‫نه با حلزون نفیر.
‫طعمه مصنوعیه که با پشم، ‫موی اسم و پر درست می‌شه،
‫شبیه موجودات ریزه...
‫که شکار آدم رو گول بزنه.
‫پس یه‌کم شبیه خودته کانرد.
‫حلزون نفیر صید غیرقانونی محسوب می‌شه.
‫تو به خاطر داریش؟ ‫عمو تامی رو می‌گم.
‫مگه می‌شه عمو تامی تو رو فراموش کنم؟
‫دم آبراهه ریجنت بهم ماهی‌گیری یاد داده بود.
‫نه ساله بودم.
‫گره خونی و گره سوزنی رو یادم داده بود.
‫بعدش یهو دیوانه شد ‫و می‌خواست کتکم بزنه.
‫خب، یه‌کم ناامید شدم.
‫اصلا من رو کتک نزده بود.
‫چون تو هیچ‌وقت عین من زرنگ نبودی آرچی.
‫اصلا نمی‌دونستم عمو تامی بی‌اعصابه.
‫من هم نمی‌دونستم صیاد غیرقانونیه.
‫هوم.
‫این همه زحمت کشیدی ‫که همین ماهی رو بگیری.
‫آره، موافقم.
‫یه‌کم ناامیدکننده است.
‫ولی آدم متشخص هیچ‌وقت ‫نمک رو زخم بقیه نمی‌پاشه.
‫جریان دوقلوها چی شد.
‫به بن‌بست خوردیم. ‫وکلا اصلا کوتاه نیومدن.
‫عجب. مگه تا حالا وکیلی دیدی...
‫که وقتی استخدام شده، ‫عاشق صحبت...
‫با یه وکیل دیگه نباشه؟ ‫بیا، بیا.
‫بهشون بگو...
‫تا دو سال ۸۰% ‫به علاوه ۲۰% از ارزش...
‫اجاره رو می‌گیرن.
‫راستی، مالتی‌ها واسه هروئین پیشنهاد دادن،
‫از دوست مرحوم عزیزمون ۲۰% بیشتره.
‫به‌به. پس ردیف شد دیگه.
‫بهت گفته بودم کار خوبیه.
‫من ۲۵% می‌خوام.
‫ده میلیون هم پیش می‌خوام.
‫پنج میلیونش رو تو هکنی پخش کن،
‫پنج میلیون دیگه‌اش ‫هم بره تو جیب مکزیکی‌ها.
‫باید تو کار فنتانیل هم بریم.
‫فنتانیل؟ ریچی ناراحت می‌شه‌ها.
‫باشه، خب، ریچی استیونسون رو ‫به من بسپر.
‫باشه، ولی به نفعمونه با خاندان استیونسون ‫جنگ راه نندازیم.
‫چرا که نه؟ هوم؟ ‫اذیتم نکن آرچی.
‫داریم می‌ترکونیم.
‫چرا وقتی می‌تونیم پیشرفت کنیم ‫دست برداریم؟
‫ببین چی می‌گم، ‫به نفعمونه...
‫ریچی پیر رو کتک بزنیم.
‫خب، داستان اون ب‌ام‌و چیه؟
‫سابقه‌ای نداره. ‫پلاکش رو تو ایپسوییچ ثبت کردم.
‫هفتاد و پنج اسب بخار دیگه ‫هم بهش اضافه می‌کنم...
‫و بعدش آماده است.
‫اگه لو بره، خر خودمون رو نمی‌گیره.
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫دیشب از سنت جانز وود آوردمش.
‫به همین زودی یه خریدار ‫تو کوزوو براش جور کردم.
‫اینجا رو باش.
‫خیلی‌خب.
‫خب، لابد اوقات فراغتت خیلی زیاده، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، ببین.
‫مال کیکو هم توشه.
‫- مازادش هم هست دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫فردا پول اون ب‌ام‌و رو بهت می‌دم.
‫- باشه؟ ‫- خیلی‌خب. خداحافظ.
‫خداحافظ عزیزم.
‫- سلام کِو. ‫- یه مسئله‌ای پیش اومده.
‫- می‌تونی بیای اینجا؟ ‫- بیام خونه یا کارگاه؟
‫خونه.
‫ادی دیشب غرق خون...
‫اومده خونه.
‫خیلی‌خب رفیق. دارم میام.
‫ادی!
‫هم فیلم دوربینشون هست، ‫هم شاهد دارن.
‫اگه بابابزرگ بفهمه، ‫کارش تمومه.
‫کار خودم تمومه.
‫صبح به خیر هری.
‫صبح به خیر ادی.
‫زود باش دیگه. ‫بهش بگو.
‫خواهش می‌کنم بس کن بابا. ‫هنوز سرحال نشدم.
‫بیا.
‫ادی، چطوره بشینی؟
‫ممنون.
‫- می‌شه من هم بخورم؟ ‫- نه‌خیر، نمی‌شم.
‫براش درست نکن.
‫خیلی‌خب، چی شده؟
‫به یه بچه دیگه تو کلوپ چاقو زده.
‫یه خط انداختم دیگه.
‫خیلی‌خب. چقدر بهش آسیب زدی؟
‫بیا من رو بگرد.
‫چاقوئه رو چیکار کردی؟
‫- انداختمش. ‫- کجا؟
‫انداختم تو آب.
‫تو رود تیمزه.
‫یه متر گل روشه، ‫دیگه پیدا نمی‌شه.
‫کلوپه کجاست؟
‫شرق.
‫ببین، الان یا می‌تونی کمکم کنی...
‫یا می‌تونی به همین کارت ادامه بدی...
‫تا در نهایت به جرم اقدام به قتل...
‫پنج تا ده سال تو بلمارش ‫حبس بکشی.
‫واقعا خیلی خری.
‫- کلوپه کجاست؟ ‫- آدرسش...
‫- تو گوشیمه. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌تونی سوال بعدیم رو حدس بزنی؟
‫برو وسایلت رو بردار. ‫لباست رو بردار.
‫کل لباس‌های دیشبت رو جمع کن. ‫شلوار، جوراب، همه‌چی.
‫خودم جمعشون کردم، ‫فقط کفشش رو جمع نکردم.
‫- ادی، کفشت کجاست؟ ‫- کفشم ایتالیاییه.
‫- وای خدای بزرگ. ‫- خیلی‌خب.
‫عالیه. چطوره تو دادگاه پات کنی؟
‫اگه طرف بمیره چی؟
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫اون پسر آخرش من رو سکته می‌ده.
‫شیر جو دوسره.
‫آها. شیر جو دوسره؟
‫کوین رفته دکتر. ‫کلسترولش بالاست.
‫دکتره براش استاتین نوشت.
‫حالا همگی باید شیر جو دوسر بخوریم.
‫خب، نمی‌شه خودش شیر جو دوسر بخوره...
‫و خودتون شیر عادی بخورین؟
‫گمون کنم می‌شه.
‫یواشکی شیر عادی نگه داریم.
‫پشت‌سرش بخوریمش.
‫گمون نکنم اصلا بفهمه.
‫گمون نکنم بفهمه.
‫رمزش چنده؟
‫شش نه شش نه.
‫به مقصد رسیدید.
‫[مأمور پلیس] ‫[تیم ایوانز]
‫شرمنده رفیق. ‫نمی‌تونی بری تو.
‫آها، باشه. ببخشید.
‫بفرما. ‫رئیستون اینجاست؟
‫از همین در برو تو،
‫برو انتهای راهرو، سمت چپ، ‫بعدش از راه‌پله برو بالا.
‫مرسی رفیق. ممنون.
‫سلام رفیق.
‫- کمکی از دستم بر میاد؟ ‫- آره،
‫می‌خوام با رئیسشون صحبت کنم، ‫رئیسشون تویی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫یه سوال دارم...
‫می‌شه نگاهی به فیلم دوربین ‫دیشبتون بندازم؟
‫تو پلیس نیستی.
‫نه.
‫می‌شه لطفا نگاهی به فیلم دوربین ‫دیشبتون بندازم؟
‫نه‌خیر، اصلا نمی‌شه.
‫گمون کنم داره مشکلی پیش میاد، مگه نه؟
‫بذار خودم زود بگم چی می‌شه.
‫من به هدف خودم می‌رسم،
‫شما دو نفر هم کمکم می‌کنین.
‫نه. نه، این‌جوری نکنین.
‫لزومی نداره کار عجولانه‌ای بکنیم.
‫خب؟ بیاین الکی سخت‌ترش نکنیم.
‫نمی‌خواد به احترام من بلند بشی.
‫ممنون عزیزم.
‫بشین.
‫آفرین.
‫گمون کنم اسم خاندان هریگان رو شنیدی.
‫با تو نیستم.
‫خب، من نماینده همون خاندانم.
‫لازمه ادامه بدم؟
‫همین که می‌گی هستی، ‫دلیل نمی‌شه واقعا باشی.
‫این داستان داره خیلی حوصله‌ام رو سر می‌بره.
‫من الان دارم دنده یک می‌رم.
‫مایلین شاهد دنده ششم باشین؟
‫خب، خیلی حیفه.
‫می‌دونی اون آدم کیه؟
‫نه.
‫ادی هریگانه.
‫اگه هوای خاندان هریگان رو داشته باشی، ‫اون‌ها هم هوات رو دارن.
‫اگه هوای خاندان هریگان رو ‫نداشته باشی،
‫خدا به دادت برسه.
‫خیلی‌خب، باید اسم پسره رو...
‫که چاقو خورده پیدا کنیم.
‫هیویی کمبل.
‫عه، چه راحت گفتی. ‫اسمش رو از کجا بلدی؟
‫گاهی اینجا کار می‌کنه.
‫واقعا؟ یعنی شماره‌اش رو داری؟
‫می‌شه بهش زنگ بزنی؟
‫سلام.
‫هیویی، خواستم حالت رو بپرسم. ‫چطوری؟
‫خودت خیال می‌کنی چطورم؟
‫شکمم سوراخه.
‫- کجایی؟ ‫- خودت خیال می‌کنی کجام؟
‫بیمارستانم.
‫کدوم بیمارستانی؟ ‫برات شکلات می‌فرستم.
‫هومرتون مموریال.
‫شکلات رو فرستادم.
‫- من شکلات دوست نـ... ‫- ممنون.
‫کل فیلم‌های هاردتون همینه؟ ‫دیگه نیست؟
‫کل این‌ها رو پاک کن. قبوله؟
‫باشه.
‫بهت اعتماد دارم. مواظب خودت باش.
‫ممنون. حالا می‌تونی دستت رو بگیری پایین.
‫حالا بازدم.
‫شونه‌تون رو تکون بدین. ‫تنش رو دور کنین.
‫جلسات درمانی ما ‫برای روان‌نژندی زودرس...
‫در نتیجه نرسیدن به نیازهاست.
‫این روان‌نژندی‌ها باقی می‌مونن ‫و بعدا در زندگی...
‫روی روابط، اعتماد به نفس ‫و خوشحالی اثر می‌ذارن.
‫آها. خب، یه چیزی داره اثر می‌ذاره.
‫مسئله یا شخص خاصی...
‫در طول جلسه‌مون به ذهنت نیومد؟ ‫چهره‌ای به ذهنت نیومد؟
‫- اِم... ‫- فردی نیومد؟
‫نه راستش.
‫خب... راستش، چرا.
‫کی؟
‫اِچ، چی شد؟
‫سلام رفیق. اِم...
‫یکی دیشب تو یکی از کلوپ‌های ایست اند ‫چاقو خورده.
‫اسمش هیویی کمبله.
‫فقط می‌خوام ببینم هنوز ‫باهاش صحبت کردن یا نه. می‌تونی کمکم کنی؟
‫آره، یه لحظه وایستا.
‫- الو؟ ‫- سلام استاد کریس.
‫هری، سرم خیلی شلوغه.
‫عذر می‌خوام، می‌شه یه سوال سریع ‫ازتون بپرسم؟
‫دارم می‌رم اتاق عمل.
‫ای بابا، پنج ثانیه بیشتر ‫وقتتون رو نمی‌گیرم.
‫تو بیمارستان هومرتون مموریال ‫آشنایی ندارین که بتونم...
‫- باهاش صحبت کنم؟ ‫- چرا.
‫- یه آشنا دارم. ‫- عالیه. می‌شه شماره‌اش رو برام بفرستین؟
‫- حتما. ‫- ممنون. ممنون.
‫- چی دستگیرت شد؟ ‫- دو مأمور...
‫همین الان دارن می‌رن ‫هومرتون مموریال...
‫تا با هیویی کمبل صحبت کنن.
‫عالیه. ممنون.
‫آره، حتما. الان براتون میارم.
‫سلام.
‫بشینم...؟
‫آره بابا، حتما.
‫می‌شه یه سوال ازت بپرسم؟
‫چند وقته تو این جلسات درمانی ‫شرکت می‌کنی؟
‫امروز اولین بارم بود.
‫آها.
‫ممنون.
‫آره. من هم اولین بارم بود.
‫به نظرت یه مشت...
‫چرت و پرت می‌گه؟
‫- آره. ‫- آره بابا. قطعا.
‫حتما چرت و پرته، مگه نه؟
‫آره.
‫تازه، بغلمون کلاس یوگا بود.
‫بیچاره‌ها به حالت نیلوفری نشسته بودن...
‫باید صدای جیغ ما رو تحمل می‌کردن.
‫تا حالا شمع گوش گذاشتی؟
‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫من روش ریکی رو امتحان کردم.
‫دراز کشیده بودم، ‫بالا رو که نگاه کردم،
‫دیدم درمان‌گر عوضی...
‫داره با گوشیش «کندی کراش» بازی می‌کنه.
‫وای خدایا.
‫من آلیس هستم.
‫من هم جَن هستم.
‫- خوش‌وقتم. ‫- همچنین.
‫داشتم با خودم می‌گفتم...
‫به نظرت بریم گلویی تازه کنیم؟
‫چرا که نه؟
‫دکتر میستری؟
‫- آقای دا سوزا. ‫- سلام.
‫- از این طرف بفرمایین. ‫- ممنون.
‫کریس رو از کجا می‌شناسین؟
‫چند ساله می‌شناسمش. ‫از دوستان قدیمیمه.
‫گفت یه بار کمکش کرده بودین.
‫آره، یکی دو باری کمکش کردم. ‫آره.
‫- اینجاست. ‫- خیلی‌خب.
‫تخت اوله. دیگه با من کاری ندارین؟
‫نه، حرف نداره، ممنون. ‫ممنون.
‫[در ضد حریق] ‫[باز نگذارید]
‫صبح به خیر هیویی.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من هری هستم.
‫از دوستان ادی هریگانم.
‫- می‌گن ادی بهت چاقو زده. ‫- پرستار.
‫نه، نه، نه، گوش کن، گوش کن.
‫- پرستار. ‫- گوش کن.
‫ادی می‌خواد بهت بگم ‫خیلی خیلی شرمنده است.
‫خب؟ می‌خواد از صمیم قلب ‫ازت عذرخواهی کنه.
‫- پرستار! ‫- رفیق، گوش کن.
‫اینجا مال خدمات ملی بهداشته، خب؟
‫یعنی کل این پرستاران مهربون...
‫دارن یه عالمه زحمت می‌کشن...
‫که جون ملت رو نجات بدن،
‫اتفاقا من هم الان می‌خوام ‫جون تو رو نجات بدم.
‫من تازه چاقو خوردم کثافت.
‫نه‌خیر، نخوردی.
‫این زخم چاقو نیست.
‫ادی بیچاره که چاقو زدن بلد نیست.
‫ببین، اگه چاقو خورده بودی،
‫اگه درست و حسابی چاقو خورده بودی،
‫الان اصلا بحث نمی‌کردیم...
‫که چاقو خوردی یا نه.
‫- می‌فهمی؟ ‫- اوهوم.
‫خب... اگه به حرف من گوش بدی،
‫قول می‌دم دیگه هیچ‌وقت من رو نمی‌بینی.
‫- خب؟ ‫- هوم.
‫اگه گوش ندی، یکی دو روز دیگه...
‫که ترخیصت کردن...
‫ترخیصت می‌کنن دیگه؟
‫خب، احتمالا خودم ‫یا اگه سرم شلوغ بود...
‫یکی از همکارانم...
‫پیدات می‌کنه. خب؟ ‫وقتی پیدات کنیم،
‫دوباره این رو باز می‌کنیم.
‫بعدش هم دست برنمی‌داریم.
‫اون موقع واقعا ‫بلای سنگین سرت میارم،
‫فهمیدی؟
‫- هوم. ‫- آره؟
‫اوهوم.
‫بعدش خودم... ‫یا احتمالا خودشون...
‫یه انبار برات پیدا می‌کنیم ‫و اون موقع است...
‫که وضعت خیلی خراب می‌شه.
‫واقعا خیلی.
‫واقعا دنیا رو سرت خراب می‌شه رفیق.
‫هوم.
‫خب. یه کم دیگه، پلیس میاد،
‫و اظهاراتت رو بگیره.
‫- اوم. ‫- اظهاراتت اینه:
‫من نمی‌دونم کی بهم چاقو زد چون تاریک بود.
‫باشه؟ بگو «مریض بودم یا نشئه.»
‫- نشئه می‌کنی؟ ‫- خب، آره.
‫- چی؟ ‫- کتامین.
‫عالی. پس، «کتامین زده بودم و نشئه بودم.»
‫- آها. ‫- «پس اصلاً نمی‌تونم
‫شناساییش کنم، می‌تونم؟»
‫- نه. ‫- خب، بگو دیگه. تو بگو.
‫من… من ندیدم کی بهم چاقو زد
‫چون، اوم
‫- تاریک بود. ‫- هوم.
‫- و من نشئه بودم. ‫- با چی؟
‫- کتامین. ‫- باشه.
‫پس، من اصلاً نمی‌تونستم شناساییش کنم.
‫رفیق. رفیق، رفیق.
‫خیلی استرس داری.
‫- باشه؟ ‫- چی؟
‫به خودت بیا
‫نه خیلی زیاد.
‫تو چشمام نگاه کن.
‫دوباره بگو.
‫قانعم کن.
‫من ندیدم کی بهم چاقو زد.
‫چون تاریک بود.
‫و من نشئه بودم.
‫با کتامین.
‫آره، پس اصلاً نمی‌تونستم شناساییش کنم.
‫- هری؟ ‫- مشکل حله.
‫کارت خوب بود.
‫حصیریه. بیشتر با محیط زیست سازگاره.
‫ارزون‌تر هم هست.
‫داره خیلی محبوب میشه.
‫یه چیز محکم‌تر نداری؟
‫آره، عالیه.
‫ کفشای جالبی‌ان.
‫آره. فاسینلی کفشای خیلی قشنگی می‌سازه.
‫اینا فرق دارن.
‫مطمئنی؟ این چیزی نیست که تامی
‫به من گفت.
‫باشه، باشه.
‫خب، اگه خبری ازش شد،
‫بهش بگو به مادرش زنگ بزنه.
‫ریچی؟
‫همین الان با ویلیام، دوست تامی، حرف زدم.
‫آره، همه‌مون شنیدیم، عزیزم. نمی‌شد نشنید.
‫تامی گفت دیشب با ویلیام بیرون بوده.
‫نفهمیدم، وران.
‫پسرت، ریچی، خونه نیومده،
‫و دروغ گفته که با کی بوده.
‫تو کی هستی؟ خانم مارپل؟
‫چرا جواب تلفنش رو نمیده؟
‫یه پسر جوون و پرشوره. منظورم اینه که، باور کن
‫همین الان،
‫احتمالاً داره با یه دختری می‌پلکه.
‫دو تا، اگه شانس بیاره.
‫پیداش کن.
‫باشه، عزیزم.
‫ببخشید آقا.
‫فکر کنم این پسر جوون دیشب اینجا بوده.
‫می‌خواستم ببینم می‌شناسیدش یا نه.
‫من هر شب ۳۰۰ نفر آدم اینجا می‌بینم.
‫چطور انتظار داری بشناسمش؟
‫می‌خواستم ببینم دوربینای امنیتیتون می‌شناسنش یا نه.
‫احتمالا نه.
‫دنبال همین می‌گشتین آقا؟
‫کاپیتان. خبر خوب اینه که،
‫می‌دونیم تامی دیشب تا حدود ساعت ۱۱ می‌فِیر بوده.
‫و خبر بد؟
‫از این خوشت نمیاد.
‫فقط بگو، چارل.
‫وقتی رفته،
‫با اِدی هریگان بوده.
‫باشه، ممنون، چارل.
‫ادیِ هریگان لامصب.
‫[ریچی استیونسون]
‫- ریچی. ‫- تامیِ من بیرون بود
‫با اِدیِ تو دیشب، و خونه نیومده.
‫فکر نکنم.
‫اِدیِ من، از تامیِ تو متنفره.
‫فکر می‌کنه اون یه عوضیه.
‫آره. جدی میگی؟
‫همه همین فکر رو می‌کنن.
‫شنیدم بابات دور و بر فنتانیل می‌پلکه.
‫حالا، اگه داره از تامیِ من استفاده می‌کنه
‫که بهم فشار بیاره، ‫این دیگه خیلی بی‌جاست، کِو.
‫ریچی.
‫ما اینطوری کار نمی‌کنیم.
‫اگه فنتانیل بخوایم،
‫همینجوری ازت می‌گیریمش.
‫هوم. حالا تو به من گوش کن.
‫به کانرد بگو اگه تامیِ من تا امروز خونه نباشه،
‫میام سراغ همه‌تون.
‫و از تو شروع می‌کنم.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫گمشو، ریچی.
‫ماگ. ماشینو بیار.
‫کی گفته، «لذت‌بخش‌ترین زندگی اونیه که
‫آدما به چیزای ساده قانع باشن
‫- و از خواسته‌های غیرضروری دوری کنن»؟ ‫- هی.
‫- اپیکوروس. ‫- درسته.
‫کدوم فیلسوف معتقد بود «خوشبختی یا
‫یودا-مونیا»؟
‫- یودایمونیا. ‫- یودایمونیا
‫یه حالت رفاهه که آدما…
‫افلاطون.
‫درسته.
‫کدوم فیلسوف فکر می‌کرد خوشبختی از طریق
‫کنترل داشتن روی محیط اطراف به دست میاد؟
‫- سلام، بابا. ‫- سلام، جینا.
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- آره.
‫«بخش ۰۴.۱»
‫اطلاعات زیر رو بخون.
‫سمیر تو اتاق خوابشه داره چمدون می‌بنده
‫که بره تعطیلات اسپانیا.
‫[معذرت‌خواهی کن]
‫متوجه میشه خمیردندونش رو برنداشته.
‫میره دستشویی، اما وقتی می‌رسه اونجا،
‫یادش میره چی می‌خواسته.
‫[بابت دیشب]
‫توضیح بده چطور زمینه می‌تونه روی
‫دقت حافظه تأثیر بذاره.
‫«تو جوابت به تجربه سمیر اشاره کن.»
‫چرا تو به این یکی جواب نمیدی، هری؟
‫- هان؟ ‫- ممنون مامان.
‫ببین، اوم، در مورد دیشب…
‫خب؟
‫خب، حس می‌کنم یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫پس فقط می‌خوام بگم متاسفم.
‫برای چی؟
‫برای… خب، برای سهم من توی… توی، اوم
‫اون… اون بحثی که دیشب داشتیم
‫و… و رفتاری که من داشتم.
‫و دقیقاً برای کدوم بخشش داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫می‌دونی، اون بخشی که من… اونجا که من…
‫من… پامو از گلیمم درازتر کردم، جَن.
‫یه چیزایی گفتم که منظورم نبود
‫و احساستو جریحه‌دار کردم، و اینو می‌دونم.
‫باشه؟ پس…
‫فقط می‌خواستم کدورتا رو برطرف کنم
‫و بگم متاسفم.
‫باید بهتر رفتار می‌کردم.
‫خب، ممنون، هری.
‫برام یه دنیا ارزش داره که رفتی، فکر کردی…
‫- آره. ‫- و با یه چیز
‫سازنده، صاف از ته دل برگشتی.
‫نه، نه. جینا داره شوخی می‌کنه، مگه نه؟
‫من به هر حال می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫فقط، اوم…
‫من… مطمئن نیستم واقعاً سر چی داشتیم بحث می‌کردیم.
‫- پس یادت نیست. ‫- یادمه،
‫ولی همه‌ش رو کامل یادم نیست.
‫باشه. بذار حافظه‌ات رو تازه کنم.
‫بفرما.
‫بیخیال شو!
‫من حالت تدافعی نگرفتم!
‫دو جور زوج داریم، هری.
‫ انگار حالت تدافعی گرفته، نه؟
‫یکی… اونایی که وقتی به بن‌بست می‌خورن،
‫هر کاری می‌تونن می‌کنن تا اختلافاتشون رو حل کنن،
‫و اونایی که نمی‌کنن و طلاق میگیرن.
‫آره، یادمه، اینو یادمه.
‫من ازت نمی‌خوام که آپولو هوا کنی.
‫ازت می‌خوام با من بیای با یکی حرف بزنیم.
‫من فقط فکر می‌کنم، می‌دونی، مثلاً، یه مرد و یه زن،
‫بحثای خودشون و مشکلات ‫خودشون رو دارن، آره؟
‫مشکلاتشون… و اینا مشکلات خودشونه، درسته؟
‫نباید بری و با بقیه در موردش حرف بزنی.
‫باشه. مشکلات ما مشکلات خودمونه.
‫آره.
‫تو شروع کن.
‫- چی… چی میگی؟ ‫- هر جا که دوست داری.
‫نه عزیزم. نه، اینطوری نمیشه،
‫اینطوری جواب نمیده. من… نمی‌تونم،
‫من نمی‌تونم تحت اینجور فشار کار کنم.
‫جدی، دیشب کلی مشکل داشتی،
‫کلی چیز گفتی که قبلاً اصلاً حرفشو نزده بودی.
‫پس فکر کنم فقط یه کم وقت لازم دارم ‫ تا اونا رو هضم‌شون کنم
‫- و بازشون کنم. ‫- و کی قصد داری
‫این کار رو بکنی، هری؟
‫من همه‌ش دارم این کار رو می‌کنم، عزیزم.
‫من صبح، ظهر، شب هضم می‌کنم.
‫دارم هضم می‌کنم… باشه.
‫باید اینو جواب بدم.
‫همینجا بمون.
‫جونم داداش.
‫هری.
‫بله؟
‫ریچی استیونسون هی داره بهم زنگ می‌زنه.
‫یه بند.
‫میگه پسرش تامی
‫دیشب خونه نیومده.
‫حالا، ریچی میگه تامی با اِدی بوده.
‫باشه. ادی چی میگه؟
‫خب، ادی میگه چرت و پرته،
‫که احتمالاً چرت و پرته.
‫باشه. ببین، الان بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫باشه، رفیق.
‫عزیزم، من باید برم. این… این واقعاً خیلی مهمه.
‫باید بهش رسیدگی کنم. ببخشید، باشه؟
‫ماریا می‌خواست در مورد یه چیزی باهات حرف بزنه.
‫می‌تونه صبر کنه؟
‫مادرشه.
‫- حالش بدتر شده. ‫- وای، نه.
‫یه آسایشگاه خوب براش پیدا کردن، ولی میگن جا ندارن.
‫- آره. ‫- ولی بعد این هفته،
‫یکی رو قبول کردن که اصلاً تو لیست انتظار نبود.
‫هی، این روزا خیلی عادیه، می‌دونی، عزیزم.
‫نمی‌تونن یه جای دیگه پیدا کنن؟
‫- هری. ‫- چی؟
‫۱۲ ساله پیش ماست، گندکاریای ما رو جمع کرده.
‫مطمئنم یه فکری به ذهنت می‌رسه.
‫باشه. یه فکری می‌کنم.
‫بهش میگن «جلسه»، درسته؟
‫آره. ‫ ‫آره.
‫یه جلسه رزرو کن. آره.
‫جدی میگی؟
‫یه جلسه میرم. ‫ ‫باشه.
‫خب؟ و اگه به دردم نخورد،
‫کنسلش کن، باشه؟ نوبت رو
‫برای همین هفته، یه وقتی… جمعه نه بگیر.
‫جمعه بده.
‫چهارشنبه هم خوب نیست.
‫می‌دونی چیه، فقط رزروش کن.
‫هر روزی تو این هفته.
‫بهم بگو کجاست، و من اونجا می‌بینمت.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- جزئیاتش رو برات می‌فرستم. ‫- بفرست.
‫- می‌تونی اونجا منو ببینی. ‫- می‌بینم.
‫فیل هم پرواز می‌کنه.
ای بابا
‫عزیزم.
‫اگه من بگم یه کاری می‌کنم، باشه؟
‫- آره. ‫- انجام میشه.
‫باشه.
‫بیدار شو. ادی.
‫هریه.
‫چی می‌خوای؟
‫ادی، کجایی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫تو رختخوابه.
‫باشه، فقط یه فرصت داری. باشه؟
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫دیشب با تامی استیونسون بودی؟
‫نه. معلومه که نه.
‫بِلا، منو از رو اسپیکر بردار.
‫آره. من همینجام.
‫باید با رئیس یه صحبتی بکنم.
‫مطمئن شو ادی از اون خونه بیرون نره، باشه؟
‫باشه.
‫کانرد، هری‌ام.
‫آره. نمی‌خوایم اوضاع بدتر بشه.
‫برنامه‌ت چیه؟ ‫اوم… فکر کنم امشب تو کلوپ مودی یه قرار بذاریم
‫این امنیت من و ریچی رو تضمین می‌کنه.
‫باشه. حالا به من گوش کن.
‫چند تا از آدماتو با خودت ببر.
‫و اگه ریچی خواست گردن‌کشی کنه
‫اگه خواست به هر نحوی عوضی بازی در بیاره،
‫و فرصتش پیش اومد، کارشو بساز.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫آره. فهمیدم.
‫گندش بزنن
‫سلام، هری.
‫هی، آنا. بچه‌ها چطورن؟
‫آره. همه‌شون خوبن. خوبه. کیکو هست، لطفاً؟
‫- بله، یه لحظه. ‫- ممنون.
‫هریه.
‫هری؟
‫آره، زوشا یه ساعت دیگه میاد دنبالت. آماده باش.
‫اوم، راستی، چند تا چیز می‌خوام، ‫خیلی قابل اعتماد.
‫- بلند یا کوتاه؟ ‫- هر دو.
‫یه چیزی برای تو ‫ یه چیزی برای من،
‫و یه چیزی هم برای زوشا، باشه؟
‫- فهمیدم. ‫- ممنون.
‫- خب. ‫- آره.
‫خب، محل قرار باشگاهیه که همین نزدیکه.
‫فقط من و ریچی و مودی اون تو هستیم.
‫باید ون رو بیاری بالا،
‫درست سر نبش،
‫که بتونی دید خوبی روش داشته باشی.
‫می‌خوام تو ون بمونی.
‫کیکو، می‌خوام تو عقب باشی،
‫مراقب اوضاع باشی.
‫اگه اتفاقی افتاد،
‫باید شلیک کنی. باشه؟
‫ولی در غیر این صورت موقع ورود هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫اگه موقع بیرون اومدن،
‫دیدی زدم رو جیبام،
‫می‌خوام خبر خوب رو به ریچی بدی.
‫و هر کس دیگه‌ای هم که باهاشه.
‫ممنون رفیق.
‫- سلام مودی. ‫- عصر بخیر، هری.
‫اینم بیعانه‌ات. ۵۰ هزار تا.
‫۵۰ هزار تا. مرد حسابی.
‫ریچی پرداخت کرده.
‫همه اون تو مؤدب باشن،
‫۴۸ ساعته پولو پس میگیری،
‫- منهای حق‌الزحمه من. ‫- آره، آره، آره.
‫بذار بازرسیت کنم، پسر.
‫تلفن لطفاً، هری.
‫خب. از این طرف.
‫باشه، رفیق.
‫اگه می‌خوای بشین، هری.
‫- چای می‌خوای یا قهوه؟ ‫- آره، چای، عالیه.
‫ریچ، تو یه چای یا چیزی می‌خوای؟
‫آره. من یه چای می‌خورم.
‫ریچی.
‫می‌دونی بعضیا در مورد هریگان‌ها چی میگن؟
‫که دارن زیادی راحت می‌شن،
‫زیادی از خود راضی، زیادی مغرور.
‫می‌تونم تا صبح همین‌جوری صفت بیارم
‫ولی می‌دونم که منظورو گرفتی.
‫به هر حال، این چیزیه که «اونا» میگن، ‫چیزی نیست که من میگم.
‫شاید برات سوال باشه چه ربطی هست
‫بین از خود راضی بودن و غرور.
‫به نظر نمی‌رسه خیلی بهم ربط داشته باشن.
‫ولی دارن.
‫خواهر برادر نیستن، فامیل هستن.
‫می‌دونی چرا اینطوره، هری؟
‫نمی‌دونم.
‫موفقیت باعث از خود راضی شدن میشه.
‫از خود راضی بودن باعث گستاخی میشه. ‫گستاخی باعث غرور میشه.
‫نه تنها تو آدم‌کشی استادی،
‫بلکه خوب هم نقشه می‌کشی!
‫از این خوشم میاد.
‫راستش، ازت خوشم میاد، هری.
‫علی‌رغم دشمنی طبیعی‌مون،
‫می‌بینم که وفاداری، باهوشی.
‫شاید حتی عاقل هم باشی.
‫بهم لطف داری. ممنون.
‫تنها مشکلی که داریم اینه که
‫تو تیم اشتباهی هستی.
‫- تو از من خوشت میاد، هنری؟ ‫- نه واقعاً، نه.
‫من همیشه فکر می‌کردم پدرسوخته‌بازی در میاری.
‫باشه، آقایون.
‫چرا نمی‌چسبیم به موضوع اصلی؟
‫پسر من خونه نیومد،
‫و من می‌دونم که دیشب با ادی هریگان بوده.
‫- خب. کی میگه؟ ‫- اصلاً مگه مهمه؟
‫ادی کجاست؟
‫باید ادی هریگان رو ببینم.
‫باید از زبون خودش بشنوم، رو در رو،
‫که آیا دیشب پیش پسر من بوده یا نه.
بی‌خیال، ریچی. می‌دونی که نمی‌تونی همین‌طوری
‫نوه رئیس رو احضار کنی.
‫اگه کار رو برام سخت کنی،
‫آخر عاقبت خوبی برات نداره، هری.
‫ریچی.
‫یالا رفیق، پروتکل‌ها رو که بلدی.
‫برای همینه که هر دوتون ۵۰ هزار تا وسط گذاشتین.
‫تا جلوی این همه کثافت‌کاری گرفته بشه.
‫پس قبل از اینکه جوش بیاری، بذار برات
‫اون ۵۰ هزار تا رو نگه دارم
‫و دیگه تهدید بسه.
‫موضوع سر پسر کوفتی منه، مودی.
‫نه یه کیلو جنس قاطی ‫یا یه زنیکه‌ای که یه سیلی خورده.
‫بحثِ هم‌خونِ منه
‫حالا، یا من با ادی هریگان حرف می‌زنم،
‫یا یه جنجال کوفتی به پا میشه.
‫باشه، ریچی.
‫احساساتی شدی، می‌فهمم.
‫می‌دونی، فقط باید اینجا آروم بگیری.
‫بهت میگم چی کار می‌تونم بکنم. باشه؟
‫من خودم شخصاً با ادی حرف می‌زنم.
‫و ته و توی این قضیه رو درمیاریم.
‫تا فردا ظهر وقت داری.
‫ظهر خوبه.
‫بفرما، هری.
ممنون. دمت گرم رفیق. ممنون.
‫دمت گرم. کارت خوب بود.
‫آره، مراقب خودت باش رفیق.
‫هری بیرون اومد.
‫کانرد.
‫وضعیت چطوره؟
‫آره، ادی داره دروغ میگه.
‫اگه تامی مرده باشه، جنگ میشه.
‫می‌تونیم الان کار ریچی رو بسازیم.
‫تصمیم با خودته.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫کانرد؟
‫الان داره میره سمت ماشین.
‫وایساده، داره حرف می‌زنه.
‫آرچی اینجاست.
‫مِیو، درو ببند.
‫الان کجاست؟
‫هنوز داره حرف می‌زنه.
‫آره. صبر کن، صبر کن. مِیو،
‫هری، ریچی استیونسون رو تو تیررس داره.
‫گذشت یا خلاص؟
‫- کانرد. ‫- صبر کن، صبر کن.
‫«گذشت» یعنی کارشو بسازه یا «خلاص»؟
‫معلومه که «خلاص» یعنی کارشو بسازه.
‫داره حرکت می‌کنه.
‫باید تصمیم بگیری.
‫حدود ده ثانیه دیگه سوار ماشینش میشه.
‫نه.
‫- هشت. ‫- اگه قراره این کار رو بکنیم،
‫- بهتره بجنبیم. ‫- هفت.
‫شیش.
‫حدود سه ثانیه، کانرد.
‫گذشت.
‫لغوه.
‫برای رفع هر گونه شک،
‫بذار اون عوضی زنده بمونه.
‫کاری نکنید.
‫چرا؟ همین‌جوری می‌پرسم.
‫چرا؟
‫واضحه.
‫جای اشتباه، زمان اشتباه.
‫هان. چطور مگه؟
‫اولاً، نمی‌دونیم ادی چی می‌دونه.
‫- آها. آها. ‫- نمی‌دونیم تامی کجاست.
‫و دوماً، نمی‌خوای اونجا باشی
‫وقتی کار ریچی ساخته میشه؟
‫من که می‌دونم می‌خوام.
‫آره.
‫- کوینه. ‫- اوه.
‫باشه. بزن بریم کار رو شروع کنیم.
‫- اوهوم. ‫- آره.
به به
‫بهم نگفتی اون داره میاد.
شرمنده یادم رفت
‫این اسم خودمونی‌شه که روش گذاشتی؟
‫سِرافینا! دختر محبوب من.
‫منظورت بچه محبوبت نیست؟
‫آخی، نگاش کن
‫پسر بزرگ حاضره، جهت اطلاع. و پسر کوچیک.
برندن، خیلی شیک و پیک کردی،
‫- با اون شال گردن باکلاست. ‫- اوم.
‫«شیک و پیک»، یا «به‌طرز نگران‌کننده‌ای چندش‌آور»؟
‫ای بابا، سرافینا.
‫چقدر دلم برای کل‌کل‌های بچگونه‌ات تنگ شده بود.
گوش کن، قبل از اینکه یادم بره.
‫یه پیشنهاد برات دارم.
‫بد به نظر می‌رسه.
‫- عصر بخیر، کوین. ‫- بابا.
‫آره.
‫قضیه تامی و ادی به کجا رسید؟
‫آه، تامی و ادی رو بسپر به من.
‫بیا تو. خبر داریم.
‫- سلام، آرچ. ‫- سلام.
‫- سلام مامان. ‫- سلام.
‫فقط یه شال گردنه.
وکیل خانواده اینجاست. حتماً جدیه.
‫چطوری؟
‫جلسه نمی‌ذاشت
‫آره. چیزی که در مورد عمو تامی گفتی.
‫- اوهوم. ‫- که کلاهبرداری کرده.
‫من اصلاً خبر نداشتم.
‫یعنی، تو ذهن من این همه سال، ‫ اون برام یه الگو بود.
‫ثابت‌قدم. قابل اعتماد.
‫داشتم فکر می‌کردم، به‌خاطر همینه که،
‫می‌دونی، مهاجرت کرد؟
تامی مهاجرت کرد، آره.
‫به یه مزرعه خوک تو نورفُک.
تو…
‫هی.
‫سلام. چی؟
‫حالا که حرف اشتباه شد…
‫آها.
‫می‌دونستی آرچیِ پیر پشت سرت
‫با آتیش [فنتانیل] سر و سر داشته؟
‫- چرت و پرت. ‫- اوم.
‫باورم نمی‌کنی؟
‫فقط قیافه‌شو نگاه کن وقتی ‫حرف «ف» رو می‌زنی.
‫خب.
‫دوقلوها با شرایط ما موافقت کردن. هوم؟
‫فقط دو سال طول کشید تا اون ‫عوضی‌های افاده‌ای رو به دام بندازیم،
‫ولی دیگه خسته شده بودم. ‫ آرچی رو فرستادم
‫که دست به‌کار بشه.
‫آرچی پیشنهاد منو به دوقلوها داد،
‫و دوقلوها قبول کردن.
‫- کارت خوب بود پسر. ‫- حالا، این معامله ما رو می‌بره
‫به سطح بعدی.
‫هفته‌ای نزدیک یه میلیون سود میده.
‫ولی هنوز باید یه خروار بدهی رو صاف کنیم
‫قبل از اینکه ساختمون شروع کنه به سود دادن.
‫حالا، قبل از اینکه دوقلوها قبول کنن همکاری کنن،
‫ما داشتیم بیشتر از دو میلیون در هفته از همه کارامون
‫درمیاوردیم
‫هروئین داره می‌ترکونه.
‫اسلحه هم همینطور.
‫ولی نمیشه دست رو دست بذاریم.
‫علاوه بر این، من خرج و خوراک خودمم دارم،
‫شما عوضی‌های عزیز به‌جای خود.
‫وکیلای زالو صفت، و غیره.
‫حالا، سوال اینه،
‫چطوری بودجه این توسعه رو تأمین کنیم؟ هوم؟
‫فنتانیل.
‫- هوم؟ ‫- اوهوم.
‫سرکوب رو شروع می‌کنیم.
‫استیونسون‌ها آتیش [فنتانیل] رو
‫تو کل لندن، شمال و جنوب به دست گرفتن.
‫حالا، می‌دونم بعضی‌هاتون فکر کردین قاطی کردم،
‫فرصتو از دست دادم، کاری نمیشه کرد.
‫کی آتیش رو کنترل می‌کنه؟
‫جواب؟
‫مکزیکی‌ها. ‫حالا، همه‌مون می‌دونیم مکزیکی‌ها یه مشت
‫آدمای عصبی، غیرمنطقی،
‫دیوونه، خطرناک و عوضی هستن.
‫پس با خودم فکر کردم، «کیو می‌شناسم
‫که اونم یه عصبی، غیرمنطقی،
‫دیوونه، خطرناک و عوضی باشه؟
‫ریچی استیونسون.»
‫پس، عقب نشستم و گذاشتم
‫ریچی حسابی بارش رو ببنده،
‫چون می‌دونستم فقط مسئله زمانه تا مکزیکی‌ها
‫از این عوضی خسته بشن، یه سیب بذارن تو دهنش
‫و برای سینکو د مایو کبابش کنن.
‫که بعدش ما با قیمت پایین‌تر وارد می‌شیم،
‫چون دیگه رقیبی وجود نداره.
‫- پس… ‫- می‌تونم یه چیزی بگم، کانرد؟
‫خواهش می‌کنم. بفرمایید.
‫آره، با کمال احترام،
‫مطمئن نیستم فنتانیل راه حل باشه.
‫اولاً، چیز خوبی نیست.
‫و دوماً، ما به اندازه کافی با ریچی مشکل داریم
‫سر تامی و ادی. و مکزیکی‌ها…
‫ادامه بده. حالا نوبت توئه.
‫نه. بی‌خیال من شو.
‫باشه. خب،
‫آرچی، تو داری میگی
‫باید اوضاع رو همون‌طور که هست ول کنیم. هان؟
‫در حالی که ریچی مسئولشه.
‫مسئول فنتانیل.
‫خب، من فقط میگم شاید بتونیم در موردش بحث کنیم.
‫ما؟
‫بتونیم بحث کنیم؟
‫میرم دستشویی.
‫گوش کن، مِیو. می‌تونی باهاش حرف بزنی؟
‫اوم، یعنی، شاید این کار رو بکنیم،
‫ولی همه‌ش به زمان‌بندیش بستگی داره.
‫اوه…
‫این درگیری با ریچی
‫سر تامی مطمئناً الان وقتش نیست.
‫یعنی، من تنها کسی‌ام اینجا که…
‫می‌دونی، آرچی
‫تو پاچه‌خوار خیلی بهتری هستی
‫تا یه خائن.
‫چی؟
‫میگم، آرچی،
‫تو یه چاپلوس بله‌قربان‌گوی خیلی بهتری هستی
‫تا یه خائن.
‫یه خائن؟
‫ریچی چقدر بهت میده تا ما رو از آتیش دور نگه داری؟
‫سه، چهار، پنج درصد؟
‫این بهتر شد.
‫اوه، آرچی. بهت میگم.
‫بیا اینجا، دستاتو بده به من.
- ‫اوه. - ‫چی؟
‫آه…
اتفاقی میوفته وقتی پشت سرم کاری می‌کنی؟
‫- هان؟ ‫- نه، گوش کن، کانرد.
‫به جون خودم قسم، به بچگی‌هامون قسم.
‫مِیو؟
‫داری بهم دروغ میگی؟
‫دوربین مخفیه؟
‫گذشت یا خلاص، عزیزم.
‫چی…
‫این یه جور مسخره‌بازیه؟
‫آره، آرچی.
‫سر کارت گذاشتیم.
‫- بابا! ‫- آخ، لعنتی!
‫اوم.
‫خب، حالا، بفرما.
‫به هری زنگ بزن.
‫دستای وا مونده‌ت رو به من نزن، زن!