‫حواستون باشه، چون لحظه ای که حتی ‫یه قطره خون از کسی ریخته بشه،
‫دیگه دست از رابین هود بودن برمی داریم و ‫خیلی ساده اون رویِ سگمون بالا میاد
‫"ریو"، "ریو"!
‫وای، پسر!
‫بذار ببینم...
‫"پاولا"، یه دونه گل بنفش نیاز داری اونجا.
‫"پاولا"
‫نمی فهمم چرا بابا نمی تونه ‫فردا واسه جشن
‫- تولدم بیاد. ‫- قبلاً که بهت گفتم، "پاولا".
‫حق حضانتت رو یه قاضی ازش گرفته ‫و الان حق حضانتت دست منه.
‫- کسی که قراره مواظبت باشه. ‫- نخیرم، قاضی این کارو نکرده.
‫- جدی؟ ‫- نخیر.
‫پس کی این کارو کرده؟
‫تو این کارو کردی. تو نمی خوای که اون ‫بیاد به جشنم.
‫مگه راس نمیگم، مامان بزرگ؟
‫هاه... ببین، گوش کن، ‫مامان و بابات الان عصبانین.
‫- همه چی درست میشه، حالا می بینی. ‫- مامان، خواهش می کنم!
‫بازرس؟
‫"راکِل"، می دونم امروز، روزِ تعطیلته، ‫ولی یه سرقت با گروگان گیری اتفاق افتاده
‫سارق ها می خواستن با پولا فرار کنن، ‫ولی نتونستن.
‫دو تا افسر پلیس رو هم زخمی کردن.
‫توی ضراب خونۀ ملی پول و تمبر اتفاق افتاده.
‫ازت می خوام که مسئولیت مذاکره کردن ‫باهاشون رو تو به عهده بگیری.
‫- واسم یه ماشین بفرست. ‫- بیرون پارک شده.
‫بهم بگو اون چه غلطی بود کردی؟
‫واسم توضیح بده که چرا یه همچین غلطی کردی؟ ‫مگه دیوونه ای؟
‫8 ساعت پس از سرقت
‫- دو تا افسر پلیس رو سوراخ سوراخ کردی. ‫- آروم باش.
‫یه پلیس لعنتی یهو شروع کرد ‫شلیک کردن به سمت من
‫خودت چی کار می کردی، ‫سمتش تُف پرت می کردی؟
‫- لعنتیای کثافت! ‫- چه کار میشه کرد، پسر؟
‫چه کار می کردی؟ ‫طبق نقشه عمل می کردی خب!
‫400 میلیون بار تکرار کرده بودیم نقشه رو!
‫جمعه ساعت 6:25 عصر
‫گفته بودیم، به هیچ کسی ‫شلیک نمی کنیم.
‫- من افتادم روی زمین، ضربه خوردم ‫و نمی تونستم حرکت کنم ‫- تو خفه!
‫ما داشتیم ازت محافظت می کردیم، ‫ولی قرار بود به سمت زمین شلیک کنیم
‫نه صاف توی بدن هاشون تیر بزنیم!
‫دارن پلیسای زخمی رو می برن
‫تلفن ها وصل شدن؟
‫هر ارتباط رادیویی یا بی سیم رو قطع کن.
‫همه رو از مجاری آنالوگ عبور بده.
‫به پروفسور زنگ بزن.
‫چی پوشیدی؟
‫- چی شد؟ ‫- دو تا افسر پلیس زخمی شدن.
‫کی بهشون شلیک کرد؟
‫"توکیو".
‫دوربین های پروفسور رو وصل کن.
‫یه گلوله نزدیکای "ریو" رد شد و "توکیو" ‫شروع کرد به شلیک کردن.
‫به نظر میرسه با هم دیگه ارتباط دارن.
‫گوشی رو بده بهش.
‫- چیه؟ ‫- راست میگه؟
‫- پس یعنی با "ریو" ارتباط داری؟ ‫- چی داری واسه خودت میگی؟
‫نخیر.
‫عشق زندگیم به خاطر من مُرد.
‫آخرین چیزی که بهش فکر می کنم اینه که با اون در ارتباط باشم
‫شلیک کردم تا از خودم و همکارم ‫محافظت کرده باشم.
‫و آقای پروفسور، ‫حتی اگه خیلی زیاد به یه سری چیزا فکر کنی،
‫بعضی اوقات همه چیز همونطوری ‫که پیش بینی کردی اتفاق نمی افتن
‫♪ اگه باهات بمونم ♪
‫♪ اگه اشتباه انتخاب کنم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ اگه قرار باشه الان ببازم ♪
‫♪ ولی بعداً بِبَرم ♪
‫♪ این تموم چیزی میشه که میخوام ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ راهمو گُم کردم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ وقتمو هدر دادم ♪
‫♪ ولی زندگیم همچنان ادامه داره ♪
‫خانۀ اسکناس
‫- چی شده؟ ‫- یه گاوصندوق رو توی ضراب خونه.
‫باز کردن تا آخرین ‫اسکناس ها رو ببرن.
‫- واسه چی آژیرها به صدا در نیومدن؟ ‫- آژیر دستی بوده.
‫- حدس می زنیم کار یکی از کارکنان بوده باشه. ‫- چند تا گروگان گرفتن؟
‫نمیشه فهمید، ‫موزه برای عُموم باز بوده.
‫یه عدد بهم بده.
‫چیزی که تأیید شده اینه: 35 تا کارمند، ‫11 تا محافظ امنیتی و 17 تا دانش آموز ‫از مدرسۀ بریتانیایی.
‫- اونا دیگه چه غلطی می کردن اونجا؟ ‫- اردوی مدرسه بوده واسه بازدید.
‫- رسانه ها چیزی در موردش می دونن؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫- سارق ها کی هستن؟ ‫- هنوز نمی دونیم.
‫داریم از مغازه های دور و بَر ‫تصاویر رو می گیریم.
‫- کلی خون از دست داده. ‫- چند نفرن یعنی؟
‫چهارتاشون اومدن بیرون، فکر می کنیم ‫حداقل شش نفری باشن.
‫- اسلحه هاشون چیه؟ ‫- می دونیم حداقل 3 تا ام16 دارن.
‫- و حالتشون هم شدیداً تهاجمیه. ‫- گروه عملیات ویژه هم که اینجان.
‫بله، اصلا از همون اولم همینا اومده بودن.
‫لطفاً، چند تا خبر خوبم بهم بده.
‫افسرایی که بهشون شلیک شده بود، ‫زنده هستن.
‫خدا رو شکر.
‫بیا بریم.
‫دوربینای داخل ساختمون چی شدن؟
‫- سیگنالشون کجاست؟ ‫- سیگنالی در کار نیست.
‫- چرا نیست؟ ‫- نیست دیگه، نمی دونم.
‫شاید شکستن دوربینا رو یا منتقلشون کردن. ‫داریم روشون کار می کنیم.
‫وضعیت شبکه در چه حالیه؟
‫فیبر نوری رو قطع کردن، ‫نمی تونیم هکشون کنیم.
‫خوب گوش بدین، با همونم، ‫چه پلیس، چه مدافعین غیرنظامی،
‫ازتون میخوام همگی گوشی هاتون ‫رو خاموش کنید.
‫می خوایم روی سقف ساختمون ‫یه دونه "تکرارگر" نصب کنیم
‫تا اگه تماسی برقرار کردن بتونیم بفهمیم.
‫می خوام تموم ارتباطات تلفنی این منطقه
‫مستقیم بیاد اینجا.
‫خیلی خب، تموم تحلیل گرایی که کارشون ‫گوش دادن هست رو می خوام تا 2 ثانیۀ دیگه
‫اینجا باشن. باشه؟
‫- طرح ساختمون رو داریم؟ ‫- امکان مداخله رو دارم در نظر می گیرم.
‫وولوتوی تلخ. ‫[یه نوع اسپرسو]
‫حسابی از خادمای مردم ‫پذیرایی میشه ها.
‫چه غلطی داری می کنی تو؟
‫یه مقداری وقت آزاد داریم.
‫اونا باید فعلاً چادر بزنن، ‫یه پهباد بفرستن سمت ما،
‫طرح ساختمون رو پیدا کنن.
‫باید یه مقداری بهشون وقت بدیم ‫تا بتونن خودشون رو سازماندهی کنن.
‫هی، چرا "توکیو" درباره شماها ‫اینطور گفت؟
‫چون که با هم در ارتباط نیستیم!
‫پس چرا من همش یه صدای ‫ می شنیدم
‫‫نکنه داشته چیزی یاد می گرفته
‫- اونم ساعت 5 صبح؟ ‫- نمی دونم،
‫هیچی ازش نمی دونم.
‫ببینم، نکنه از نظرت من یه نفهمِ دو زاریم؟ ‫فکر می کنی می تونی اینطوری بی وقفه بهم دروغ بگی؟
‫شوخی می کنم بابا.
‫منم جای تو بودم باهاش یه کم آشنا می شدم
‫فی الواقع، شایدم واقعاً آشنا شم.
‫به نظرم غلط می کنی.
‫ارتباط من باهاش خیلی هم جدیـه.
‫خیلی جدیه؟
‫یعنی در حدِ داشتن یه باغچه و ‫تعمیرکردن خونه، اونم روزای یکشنبه
‫- جدیه؟ ‫- آره.
‫تازه میخوایم اون خونه ‫رو کلی تغییر بدیم.
‫بگیر بشین.
‫ببین پسرجون، زن ها باهات ‫حرف میزنن و نگاهت میکنن
‫چون... برنامه ریزی شدن تا ‫تسلیمشون بشی و نهایتاً بیچارشون بشی
‫بعدها دیگه حتی وجودتم به پایان میرسه
‫حین زایمان این قضیه رو متوجه میشی.
‫به دنیا آوردن بچه باید هیجان انگیزترین ‫رویداد زندگی یه پدر باشه
‫حین زایمان، هر چیزی که اون بیاره پسر یا دختر،
‫یه جور کلاهک هسته ای محسوب میشه ‫که همه چی رو از بین می بره.
‫اول از همه، عشقش نسبت بهت کم میشه،
‫دیگه مثل قبلش نمی مونه.
‫و حین اینکه داره بهت فحش میده ‫ازت میخواد که بهش آرام بخش بدی
‫حرکت روده پیدا می کنه
‫می دونی این چیزایی که واسش اتفاق ‫می افتن چه معنی ای میدن؟
‫اینکه دیگه هیچ موقع قرار نیست ‫برات یه زن جذاب و زیبا باشه.
‫و از اون به بعد تموم توجه ها معطوف
‫اون بچه میشه.
‫همشون همینطوری هستن.
‫باور کن، پنج بار تا حالا طلاق گرفتم. ‫می دونی پنج تا طلاق یعنی چی؟
‫یعنی پنج بار عشق رو باور کردم.
‫چی توی اون کلۀ زهرماریت می گذره؟
‫ها؟
‫چطوری پروفسور تو رو مسئول ‫تیم گذاشته؟
‫به خاطر اینکه با ملت، ‫با احساس برخورد می کنم.
‫اون برّه کوچیکه رو از گروه خارج کن و ‫بردار ببرش توی یه دفتر
‫و تنهاش نذار.
‫حتی اگه خواست از حولش هم ‫استفاده کنه، کنارش میمونی.
‫باشه.
‫تا یه کمی پاهام حال بیان.
‫خب برو. این همه جا هست واسه دویدن.
‫یاد گرفتن یه زبان، خیلی آسون تر از ‫اون چیزی هست که به نظر میرسه
‫ولی باید بی خیال معنیِ کلمات بشی.
‫بیا بریم.
‫نگران نباش. دارم می برمت یه جای دیگه ‫تا بتونی یه کمی استراحت کنی، فقط همین.
‫باشه؟
‫"راکِل"، تموم ارتباطاتی که قراره داخل ‫اینجا انجام بدیم رو
‫می بایست از طریق این تلفن یا بی سیم ‫انجام بدیم، تلفن همراهی در کار نباشه، باشه؟
‫منو به داخل ضراب خونه وصل کن، ‫می خوام با سارق ها صحبت کنم.
‫"آنجل"، سرهنگ "پریتو" دیگه اینجا ‫چه غلطی می کنه؟
‫نمی دونم والا. نمی دونم.
‫یه مُشت آدم دارن از یه جایی شلیک می کنن ‫که معمولاً از اونجا پول تولید میشه.
‫به نظرت نباید سرویس اطلاعاتی از ‫این قضیه با خبر باشه؟
‫داریم با ضرابخونۀ ملی پول و تمبر ‫تماس می گیریم، "راکل".
‫رئیس، الان با داخل تونستیم تماس بگیریم.
‫سلام
‫- عصرتون به خیر. ‫- من "راکل موریو" هستم
‫بازرس مسئول رسیدگی به سرقت. ‫با کی دارم صحبت می کنم؟
‫با سارق مسئول حمله به ضراب خونه.
‫- مُبّدل صدا داره. ‫- داریم سیگنال رو صاف می کنیم.
‫همکاراتون در چه حالن؟
‫تا الان که تلفاتی نداشتیم.
‫خوشحالم.
‫واقعاً، صادقانه میگم.
‫عذر می خوام، نمی تونم ‫صداتون رو خیلی خوب بشنوم.
‫بله، معذرت می خوام بابت ‫این صدای منفور ماشینی.
‫ولی خب باید درک کنین که منم مجبورم ‫یه جوری هویتم رو مخفی نگه دارم دیگه
‫شاید یه موقع ازتون خواستیم بهمون یه ‫هلیکوپتر بدین تا بریم برزیل.
‫یعنی چیزی که می خواین، یه هلیکوپتره؟
‫چیزی من الان از شما می خوام اینه ‫که با کسی مذاکره کنم
‫که طفره نره، ‫مجبور نباشه هِی از بالا دستیش سؤال بپرسه
‫واسه یه بله یا نه گفتن مجبور نباشه ‫از سرویس اطلاعاتی یا مامانش اجازه بگیره
‫خب اینطوری که باید با خودِ رئیس جمهور صحبت کنی، ‫ولی خب از اونجایی که ایشون مشغول کشورداری هستن،
‫من از جانب ایشون در خدمتتون هستم،
‫البته اگه از نظرتون ایرادی نداشته باشه
‫- سؤال دیگه ای ندارید؟ ‫- دارم.
‫چی پوشیدین الان؟
‫- عذر میخوام؟ ‫- الان چی پوشیدین؟
‫به نظرتون لباس هایی که تنمون هستن
‫معمولاً بیانگر هویتمون نیستن؟
‫ببین، من مشکلی ندارم که ‫سؤالت رو جواب بدم
‫ولی فکر می کنم باید به اطلاعت برسونم
‫این مکالمه داره توسط چندین نفر از اعضای ‫واحد جرم و جنایت مالی،
‫مرکز ملی اطلاعات و یو آی تی،
‫دفاتر مربوط به اونها، رئیس گروه عملیات های ‫ویژه و یه سری افسر دیگه شنیده میشه.
‫اگه اینطوریه، پس به نظرم باید بهشون ‫سلام بدم و خودمو واسشون معرفی کنم
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫متأسفانه نمی تونم اسمم رو بهتون بگم، ‫ولی می تونید من رو "پروفسور"
‫صدام کنید. همه همینطوری صدام می کنن.
‫سلام. من "آنجل" هستم، ‫معاونت پلیس بازرسی.
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم، "آنجل". ‫حالتون چطوره؟
‫- سلام، صبح به خیر. ‫- صبح شما هم به خیر.
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫خیلی خوب. خیلی خوبم، ‫ممنونم. شما چطور؟
‫بعد از این لحظات عاطفی، بهم بگو،
‫- چی میخوای؟ ‫- زمان...
‫تا بتونم قضیه رو برای خودم ‫حلاجی کنم.
‫گوش کن، بازرس.
‫ما نمی تونستیم در عرض چند ثانیه از ‫اونجا خارج بشیم، ولی ما
‫کاملاً آماده ایم که از خودمون دفاع کنیم.
‫پس بهتره جلوی هر نوع ‫مداخله ای رو بگیرید.
‫- می تونم بهتون اعتماد داشته باشم؟ ‫- البته.
‫ولی واسه اینکه من به شما اعتماد کنم، ‫شما باید یه کاری واسه من انجام بدین.
‫اون بچه های مدرسه ای رو آزاد کنین، ‫اونا زیر سن قانونین.
‫همه چی اونطوری بهتر میشه.
‫ولی، بازرس، هنوز بهم نگفتید ‫که چی پوشیدین؟
‫یه دست لباس خاکستری، یه پیراهن آبی،
‫کفشهای پاشنه بلند مشکی و...
‫خب، فکر کنم همین قدر کافی باشه دیگه، نه؟
‫خب اینطوری خیلی بهتر می تونم ‫تصورتون کنم.
‫ولی، بازرس، یه دست لباس برای خانم ها، ‫میتونه شامل کت و شلوار باشه یا کت و دامن.
‫پس دفعۀ بعدی اگه ازتون سؤالی پرسیدم،
‫لطفاً یه مقداری ‫دقت داشته باشید.
‫بذارید در مورد درخواستتون فکر کنم.
‫بهم بگو، کدوم آدم دیوونه ای ‫با 60 تا گروگان
‫به اذیت کردن مذاکره کنندش فکر می کنه؟
‫نه، این آدم خیلی آروم تر از اون چیزیه ‫که بخواد دیوونه باشه.
‫می خوام تموم هلیکوپترا کل روز رو ‫بالای سرشون پرواز داشته باشن
‫نه غذا بهشون بدین، نه آب. هیچ ‫درخواست دیگشون رو هم پاسخ ندین. ‫منظورمو واضح رسوندم؟
‫معذرت می خوام، بازرس.
‫چون فقط بهشون آب و غذا نمیدین که ‫تسلیم نمیشن که.
‫هم بنده و هم رئیس گروه ‫عملیات ویژه که اینجا هستن،
‫فکر می کنیم که یه مداخلۀ سریع ‫ضروریه.
‫اگه یه کُشت و کشتار مثل ‫قضیۀ اُپرای مسکو می خواستن،
‫مستقیماً با خودتون تماس می گرفتن
‫ولی متأسفانه شما اینجایید که ‫فقط اظهار نظر کنید و گزارش بدین.
‫خواهش می کنم، بازرس، ‫حالت تدافعی به خودتون نگیرید.
‫من اینجام که بهتون کمک کنم.
‫می دونم که الان در بهترین ‫حالتتون نیستید.
‫نه من خوبم ‫ ولی ممنونم که گفتین
‫منظورم اون شکایت سوء رفتاری هست ‫که علیه شوهر سابقتون داشتید.
‫عجب، می بینم که سرویس اطلاعاتی ‫حسابی درگیر زندگیم بوده.
‫یعنی نشد ما یه جا بریم یا یه کاری بکنیم که ‫اینا فضولی نکنن، نه؟
‫امور داخلی هم این کارا رو انجام میده.
‫اونا فکر می کنن که شما گزارش غلط ‫بهشون دادین.
‫شوهر سابقتون زندگیش رو از نو ساخته
‫چه از لحاظ شخصی، و چه از لحاظ ‫حرفه ای توی نیروی پلیس.
‫ولی بعضی از زن ها چندان حاضر نیستن ‫که یه شروع دوباره رو بپذیرن
‫ببین، نمی دونم به بدبختی افتادی،
‫یا... فقط احمقی
‫اگه کسی به زندگیِ شخصیِ ‫من علاقه منده،
‫باید بگم که اون قضیه ‫کلاً تموم شدس.
‫و الانم سرنوشتش دستِ یه قاضیه.
‫بابت حساسیتتون روی این موضوع، ‫ممنونم سرهنگ.
‫یه تماس دریافتی از سمت ‫تکرارگَرِ موزه داریم
‫- ضبطش کن. ‫- بله، داریم ضبطش می کنیم.
‫صدا رو ببر بالا. ساکت باشین، لطفاً.
‫- چرا واسه شام نمیای خونه؟ ‫- دارم کار می کنم.
‫از طرف من از مادر و خواهرت عذرخواهی کن.
‫- چرا نمیای خب؟
‫اینجا حسابی همه چی به هم ریخته. ‫از طرف من ازشون عذرخواهی کن. باور کن.
‫- سرم داد نزن، عزیزم، لطفاً. ‫- "آلمانسا".
‫باید برم، باشه، عزیزم؟
‫باشه، خیلی دوستت دارم. خداحافظ.
‫قطعش کنین.
‫"آلمانسا"
‫اگه همه چی به فنا بره چی؟
‫- خب مگه چی میشه اگه همه چی به فنا بره؟ ‫- خب، عزیزم،
‫طبق معمول: برمی گردیم زندان.
‫توی حیاطش سیگار می کشیم، ‫واسه کریسمس هم 4 تا میگو بهمون میدن
‫- بعضی اوقاتم، با بقیه درگیر میشیم. ‫- عملاً خوش گذرونی می کنیم.
‫اگه همه چی خوب پیش بره که بدتره. ‫با این همه پول می خوایم چه کار کنیم؟
‫من که یه مازراتی می خرم،
‫رنگشم رنگِ آبی آسمونیه، ها.
‫- شصت درصد. ‫- و یه باشگاه هنرهای رزمی.
‫می فهمم چی میگی.
‫و یه نوشیدنی فروشیِ سه طبقه، ها
‫با بلندگوهای خفن که صداشون ‫باعث بشه از گوش هات خون بیاد
‫- بوم، بوم، پام، پیم پام پام ‫- حتماً
‫- اونم که سه میلیون واسش کافیه ‫- و یه جفت ریه هم واسه تو،
‫چون ریه هاتو توی معدن به فنا دادی.
‫تو خودت پولات رو واسه خریدِ یه جفت ‫ریه خرج می کنی؟
‫یا خدا!
‫اون موقع از کجا می تونی ریه پیدا کنی تو؟
‫بعضیا کلیه هاشونو می فروشن. ‫شاید یه سری هم بخوان ریه هاشونو بفروشن.
‫فکر کنم
‫خب، من... یه شرکت نوشیدنی توی پرونس می خرم
‫که شامل صد هکتار باغ باشه
‫- مخازن بلوط... ‫- ولی، پسر، عملاً می تونی وارد هر سوپرمارکتی بشی و...
‫یه بطری از هر چیزی که دوس داشتی بخری.
‫- دیگه کارخانه نوشیدنی رو می خوای واسه چه کاری؟ ‫- واسه هنرش.
‫خب، من که یه جزیره می خوام.
‫- منم یه دونه می خوام. ‫- سومیش مالِ من.
‫- نه دیگه الان زیاد شدیم ‫- خب میشیم مجمع الجزایر
‫نه، من یه جزیرۀ کوچیک میخوام که ‫یه خونۀ بزرگ داخلش باشه
‫می دونی؟ یه بالکن کوچیکم ‫نزدیک دریا داشته باشه
‫هر روز صبح از خواب پامیشم ‫صاف از بالکن شیرجه می زنم توی آب
‫بالاخره یکیتون حرف حساب زد
‫فکر می کنم بعضی هامون باید اول
‫به یه سری مسائل رسیدگی کنیم، نه؟ ‫خب، حداقل من که باید رسیدگی کنم.
‫اون موقع، با هر چقدر پولی که باقی بمونه، ‫یه هواپیما می خرم
‫- خودمم خلبانش میشم. ‫- می تونی یه خلبان جذاب بگیری واسه خودت.
‫نخیر، تو نمی فهمی، ‫بهترین کار اینه که به اون آدم
‫داخل برج مراقبت پُزِ خلبان بودنت رو بدی: ‫دنبال یه راه فرارم،
‫تا برم به "برادوِی". ‫[خیابانی در منهتن نیویورک که به خاطر تئاترهایش معروف شده]
‫اگه ما همۀ اون چیزا رو اینطور بگیم ‫که با یه قیمتی بخریم که...
‫نمی دونم، با یه قیمت خیلی بالا باشه مثلاً، ‫قیمتش خیلی خیلی بالا باشه،
‫بازم با این حال، کلی پول واسمون ‫باقی میمونه.
‫وقتی که سرقت به این بزرگی انجام میدیم،
‫باید رؤیاهامون هم ‫در همون حد بزرگ باشه.
‫من یه آلبوم ضبط می کنم، ‫می خوام "کوریدو" بخونم. ‫[کوریدو: یه شعر و آهنگ خیلی معروف که یه تصنیف رو تشکیل میدن]
‫عکسمم میزنم روی کاوِرِ آلبومش
‫مثل "برتین آزبورن" میشی، ‫فقط 30 کیلو چاق تر. ‫[خوانندۀ معروف اسپانیایی]
‫- هووی! ‫- چی داری میگی واسه خودت؟
‫"برتین"، "رانچرا" میخونه، ‫من گفتم "کوریدو". ‫[رانچرا: ژانری از موسیقی سنتی مکزیکی]
‫خیلی با هم فرق می کنن.
‫بابا بهش نشون بده "کوریدو" چیه. ‫نشونش بده.
‫- راه نداره... ‫- بی خیال دیگه.
‫- زود باش! ‫- بخون دیگه.
‫- ولی تو که دوسش داری. ‫- خب نمیخوام بخونمش که الان.
‫- بخون، بخون. ‫- بلند شد بالاخره.
‫"چون که تورو رو نداشتم، ‫واسه اولین بار گریه کردم"
‫"خودمو از شناختنت لعن کردم ‫دیگه نمی تونستم عاشقت نباشم"
‫"می خواستم همسرم باشی"
‫"بدون عشق دنبال خوش شانسی بودم"
‫"تفنگمو در آوردم"
‫"و سرنوشت مرگو برام رقم زد"
‫"ماریا، زندگیِ من، عشقِ من"
‫"دست از عاشق بودنت بر نمی دارم"
‫"تیر خوردم و تو رو از دست دادم"
‫"دیگه منو نمی تونی ببینی"
‫بلند شین
‫زود باشین، زود باشین.
‫چشم بندهاتون رو در بیارین.
‫چشم بندهاتون رو در بیارین!
‫چی شده؟
‫کاری باهاتون نداریم.
‫یه مسأله ای پیش اومده،
‫ولی، علی رغم حضور هلی کوپترها،
‫می دونم که چند ساعت آرومی ‫رو هم در پیش خواهیم داشت
‫و اون موقع می تونید استراحت کنید.
‫تا چند دقیقۀ دیگه بهتون ‫کیسۀ خواب، آب
‫و ساندویچ میدیم. ‫اُه، و بذارید یه خواهشی ازتون داشته باشم
‫ازتون می خوام که لباس هاتون رو کنار بذارید.
‫می خوام یه لباس قرمز مثل ‫لباسای خودمون بهتون بدم
‫تا یه کمی راحت تر باشید
‫عذر می خوام، آقا، ‫نمی خوام اذیتتون کنم،
‫بین ما افرادی هستن که عارضۀ قلبی دارن،
‫زن حامله هست، دیابتی هست، ‫نوجوون هست
‫ازتون خواهش می کنم، لطفاً، ‫اونایی که آسیب پذیرتر هستن رو آزاد کنین.
‫بعید می دونم بتونن تموم شب رو ‫توی این اضطراب و نگرانی بگذرونن.
‫- فکر می کنی گاندی هستی آخه؟ ‫- دِنوِر، آروم باش.
‫این آقا دوست منه. ‫جفتمون علاقۀ مشترکی به سینما داریم.
‫تفنگو بگیر.
‫ازت نپرسیدم که میخوای بگیری یا نه،
‫بهت دارم میگم تفنگ رو بگیر. ‫تفنگو بگیر. تفنگو بگیر.
‫- خب حالا به سمتم نشونه بگیر. ‫- نه، خواهش می کنم.
‫دارم بهت میگم سمتم نشونه بگیر.
‫دستوره لعنتی. نشونه بگیر، عجبا.
‫- بگیر بابا. خوبه. ‫- نه، خواهش می کنم.
‫حالا بهم شلیک کن.
‫- معذرت میخوام؟ ‫- شلیک کن.
‫- خواهش می کنم.
‫- خواهش می کنم، نه. ‫- یا تو به من شلیک می کنی،
‫یا من بهت شلیک می کنم. ‫بهت 10 ثانیه فرصت میدم.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج،
‫شش، هفت، هشت، نه...
‫قلابیه، "آرتوریتو"، ‫ولی کارِت رو خیلی خوب انجام دادی.
‫کارِت حرف نداشت. ‫حالا این جایزته، می تونی نگهش داری.
‫حالا ما بهتون یه سری تفنگ قلابی میدیم.
‫تا چند ساعت دیگه، ‫به همکاریتون نیاز پیدا می کنیم.
‫همونطور که قبلاً دیدین، تنها کاری ‫که باید انجام بدین، اینه که اطاعت کنید.
‫بهمون اعتماد کنید... و ازمون پیروی کنید.
‫زود باشین.
‫الان چی پوشیدین؟
‫"راکل"، نه از بی سیم استفاده می کنن، ‫نه تلفن و نه هیچ دستگاه الکترونیکی ای
‫هیچ فرکانس رادیویی ای نتونستیم ‫اون داخل پیدا کنیم.
‫یعنی می خوای بگی که دارن از ‫کاسه ماست و نخ واسه ارتباط استفاده می کنن
‫- که ما نتونیم ردشون رو بگیریم؟ ‫- نمی دونم از کاسه ماست
‫استفاده می کنن، یا یه گروه کَر و لالن، ‫ولی هیچ فرکانسی نتونستیم پیدا کنیم.
‫اون ماشینای زرهی اینجا چه ‫غلطی می کنن دیگه؟
‫می خوایم با تموم قُوا وارد بشیم.
‫اگه بهتون دستور بدم، این کارو انجام میدین. ‫من مسئول این قضیم و هنوز چنین دستوری ندادم.
‫ما دستورات رو از بچه های بالا میگیریم.
‫یکی باید به من بگه ‫اینجا چه خبره؟
‫یا حتماً باید خودم به وزیر امور داخلی ‫زنگ بزنم و بپرسم؟
‫- چه خبره اینجا؟ ‫- بیا بریم بیرون.
‫اون داخل یه شخص با اولویت ‫خیلی بالا حضور داره.
‫- نمی دونی شخص با اولویت خیلی بالا چیه؟ ‫- نه.
‫من که جزء گروه اطلاعاتیت نیستم، ‫نمی دونم.
‫اونا وارد میشن. اونا میان داخل، ‫چون ما اون برّه کوچیکـه رو داریم.
‫"الیسون پارکر"
‫دختر "سِر بنجامین پارکر". ‫اون دختر سفیر بریتانیاست
‫که اون سفیر هم یکی از ‫دوستای نزدیک ملکۀ انگلستانه
‫واسه همین هیچ راهی نداریم، ‫مگر اینکه وارد بشیم.
‫چون، اگه الان این کارو انجام ندیم، ‫فردا کل کشور قضیه رو می فهمن.
‫اونا فکر می کنن ما از قضیه با خبر نبودیم. ‫فکر می کنن سعی کردیم تموم این اطلاعات رو
‫از اذهان عمومی مخفی نگه داریم.
‫امروز اون دختره فقط یه گروگان دیگست، ‫ولی فردا هدف اصلی اونا میشه
‫و تموم اسلحه ها به سمت سَرِش نشونه میرن.
‫نکنه این چیزیه که دنبالشی؟ ها؟
‫واسه همین اونا همون شب اول وارد میشن. ‫ورودشون هم حتماً قبل از 4:15 صبح میشه
‫چون دیگه طرفای ساعت 6:30، روز میشه
‫می تونی تصور کنی اینکه اگه یه بحران ‫گروگان گیری توسط بریتانیا مدیریت بشه
‫چهرۀ اسپانیا رو چه شکلی نشون میده؟
‫و اگه زودتر دست به کار بشن و وارد بشن بهتره
‫چون اینطوری احتمال برنده شدنـمون ‫توی نبرد اولی که باهاشون داریم، خیلی بیشتره
‫بازرس "موریو"،
‫همین الان وارد میشیم و اون ‫دختر رو زنده میاریمش بیرون.
‫باید باهات صحبت کنم... ‫تموم این مدت محلم نمی ذاشتی.
‫خفه شو، اگه کُشتنمون، ‫مقصرش تو میشی ها.
‫ببخشید.
‫فکر کنم خیلی از رئیست ‫خوشت نمیاد، نه؟
‫از کجا می دونی اون رئیسمه؟
‫چون من همه چی رو در موردت می دونم.
‫کلی تحقیق کردم روت.
‫تازه تستـت رو هم روی میزت دیدم.
‫و حالا می تونم حدس بزنم که دقیقا چی شده بوده
‫از هدیه ای که قراره بهش بدی خوشش نیومده.
‫چی بهت گفت؟
‫نمی خواد این اتفاق بیافته؟
‫خداحافظی کردن با یه بچه ‫کار آسونی نیست.
‫چه کار می خوای بکنی؟
نمیدونم
‫واحدهای مداخله کننده 1، 2 و 3، آماده باشین
‫- می خوایم وارد بشیم. ‫- بیاین بریم!
‫- زود باشین، عجله کنین! ‫- "تیم های 1، 2 و 3، آماده هستن."
‫حالا
‫تیم 1، جلوی در ورودی مخفی شدن.
‫حواستون به سقف و طرف های بالا باشه
‫الو؟
‫"برلین"،
‫- دارن وارد میشن. ‫- ایول.
‫دوستان، زمان فرا رسیده!
‫وقتشه که از دستوراتم تبعیت کنید!
‫بیاید دنبالمون.
‫و اینطوری شد که نیروهای امنیتی،
‫دقیقاً همون کاری رو انجام دادن، که پروفسور ‫به ما گفته بود انجام میدن.
‫اونا از چهار محلی که می تونن به ساختمون ‫دسترسی داشته باشن، وارد میشن:
‫در اصلی، محل بارگیری، ‫در خروج اضطراری و از سقف.
‫نیروهای آخر بعد از اینکه وارد شدین، ‫حواستون به محل ورود باشه،
‫نذارید کسی از اون طریق خارج بشه
‫ولی اونا صبر می کنن. اونا منتظر ‫افسرای مداخله گر فنی میمونن
‫تا محل رو مورد بررسی قرار بدن.
‫اونا این کارو از طریق ‫محل بارگیری انجام میدن.
‫زود باشین، زود باشین.
‫زود باشین، دیگه الان دَمِ در هستن.
‫حله؟
‫پریسکوپ رو وارد کنین. ‫[دوربینی که اطرافش رو هم میتونه ببینه]
‫بیاین بریم.
‫"راکل"، یه تماس دریافتی از سمت ‫تلفن یکی از گروگان ها داریم.
‫"الیسون پارکر"
‫همونطور که می دونید، گروهی از گروگان گیرها...
‫صداش رو بلند کن.
‫یه شنوندۀ دیگه روی خط داریم ‫که می خواد نظرش رو در این مورد بگه.
‫من شنونده نیستم. ‫من یه گروگانم که گروگان گرفته شدم.
‫اسم من الیسون پارکره. من دختر ‫سفیر بریتانیا هستم.
‫- به صورت زنده داره روی "اوندا سِرو" پخش میشه ‫- من از داخل ‫[دومین شبکۀ معروف رادیویی اسپانیا]
‫ضراب خونۀ ملی پول و تمبر ‫باهاتون تماس می گیرم.
‫همین الان اون تماس رو قطعش کن.
‫- همین الان! قطعش کن! ‫- تماسو قطع کن!
‫ما دقیقاً مشابه گروگان گیرها لباس پوشیدیم.
‫سرهنگ، الان تصویرو داریم.
‫اون چه زهرماریه دیگه؟
‫اونا بهمون تفنگ دادن ‫و ما مثل خودشون ماسک پوشیدیم.
‫- تصویرو بزرگتر کن. همینجا خوبه. ‫- هیشکی نمی دونه کی به کیه.
‫- یه مسلسل "براونینگ" داره. ‫- عوضیا.
‫اگه پلیس وارد بشه، ‫افراد بی گناهی آسیب می بینن.
‫اینکه خودِ گروگان ها رو پشت سنگر گذاشتن، ‫اونم با لباسای مشابه خودشون،
‫سخته که بفهمی دارن ‫به سمت کی شلیک می کنن.
‫- وارد نشین. ‫- جلوش رو بگیر، "سوارز".
‫جلوش رو بگیر!
‫- وارد نشین جون هر کی دوس دارین. ‫- دست نگه دارین.
‫موقعیت رو ترک کنید. مأموریت لغو شد.
‫بازرس...
‫چیزی که شروع کردی رو تمومش کن، سرهنگ.
‫نمی خوام هیچ ارتباطی ‫با این قضیه داشته باشم.
‫و اینطوری شد که همون شب اول ‫پیروز اولین نبردمون شدیم
‫بدون اینکه واقعاً وارد نبردی بشیم ‫و البته باید شاکر قضاوت صحیحشون باشیم
‫و 20 دقیقه بعدش...
‫شروع کردیم کاری رو انجام بدیم که ‫از همون اول اومده بودیم سراغش.
‫این قشنگ ترین بخش قضیه هستش، ‫قراره کار کنیم
‫اونم با من:
‫"تورس"، "سانچز"، "بیدما"،
‫"لنون"،
‫"گواتسانی"،
‫"مولینا"، "گارسیا"،
‫"دومینگو"، "دِ گُرزا"، "متئو".
‫زود باشین، از اون طرف.
‫"رودریگو"، "مویا"، "پرز".
‫زود باشین.
‫گوش کنین، ازتون می خوام که این دستگاه ها
‫24 ساعت روز کار بکنن، ‫طوری که انگار "پوچولو" جار و جنجال راه انداخته
‫می فهمین منظورم چیه؟
‫هر لحظه ای که مکث کنیم، یه میلیون ‫از دست میدیم، واسه همین مکث نمی کنیم.
‫تعمیرات فنی رو هر سه ساعت ‫یک بار انجام میدیم.
‫هم واسۀ تنظیمات و هم واسۀ جوهر.
‫واسه همین: لذت ببرید و عشق و حال کنید.
‫بهترین شغل ممکن بود؛ چون قرار بود به خاطرش
‫2 میلیون و 400 هزار یورو دستمزد بگیریم، ‫شایدم بیشتر.
‫همش به این بستگی داشت، که ‫چقدر بتونیم زمان بخریم و داخل بمونیم.
‫اُه خدای من! حرف نداره، پسر!
‫فوق العادست، عالیه!
‫پول مائه، پسر!
‫یا خدا!
‫رفقا، داریم پول خودمون رو تولید می کنیم!
‫می تونید یه قهوۀ ‫بدون کافئین بهم بدین لطفاً؟
‫سلام. با پیامگیر ‫ماری وی تماس گرفتین.
‫وقتی صدای بوق رو شنیدین، ‫می تونید پیامتون رو بذارید.
‫مامان، کارم الان تموم شد، ساعت شش...
‫- عذر می خوام، شارژر تلفن ندارید؟ ‫- نه.
‫می خواید از تلفن من استفاده کنین؟
‫واقعاً؟ مشکلی ندارید؟
‫- نه. ‫- مطمئنین؟
‫ممنونم.
‫باید چندتا تماس بگیرم.
‫- مشکلی نیست. ‫- خیلی ممنونم.