‫بعدشم تو رو می کُشن.
‫در هر صورت مُردی دیگه.
‫عجب گیر افتادیما...
‫چه کار کنم، پسر.
‫زود باش، پسر.
‫- زانو بزن. ‫- نه.
‫خواهش می کنم، منو نکُش.
‫شنبه ساعت 12:30 ظهر
‫بهم نگاه نکن
‫- لطفاً، منو نکُش. ‫- میگم بهم نگاه نکن!
‫بهم نگاه نکن لعنتی
‫این دیگه چی بود؟
‫26 ساعت پس از شروع سرقت
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫آروم باشین، یا خدا!
‫آروم باشین. یه کمی قوی باشین بابا
‫وگرنه نمی تونیم از اینجا زنده ‫خارج بشیم، خب؟ یه کمی جسارت داشته باشین
‫ممنون
‫صداتو ببر، خفه شو
‫- ممنون. ‫- میگم صداتو ببر.
‫ممنون. بگو من کُشتی و از شَرّ ‫جنازمم خلاص شدی.
‫- من قایم میشم. ‫- کجای می خوای قایم بشی؟
‫توی گاوصندوق شمارۀ 2.
‫فقط با اثر انگشت من باز میشه. هیشکی نمی تونه ‫بیاد داخل. قایم میشم. بهشون بگو منو کُشتی
‫- بهشون بگو. ‫- یه قطره خونم اینجا نریخته
‫- حتی یه قطره خونم اینجا نریخته. ‫- به اینجام شلیک کن، زود باش.
‫- به دستم شلیک کن. ‫- چرت و پرت نگو.
‫- بهم شلیک کن. ‫- بی خیال بابا.
‫- به شونه ام شلیک کن ‫- شونت؟
‫به شونه ام شلیک کن.
‫شونه ات به ریه هات خیلی نزدیکه. ‫نمی تونم یه همچین کاری کنم.
‫به رانم شلیک کن، خونریزیشم زیاده. ‫قبلاً دیدم.
‫داداشم با یه تیکه آهن زخمی شده بود و کلی ‫خون ریزی کرده بود. زود باش. بیا.
‫دو تا شلیک...
‫هدف گیریت بد شده یا ‫چیز دیگه عصبیت می کنه
‫اگه زانوت رو بگیره و اصرار ‫کنه که نکُشیش،
‫دیگه کارِ راحتی نیس.
‫چرا خودت نکشتیش؟
‫خیلی آشغالی.
‫نمی خوای دستاتو به خون آلوده کنی، ‫به جاش دستای منو به خون آلوده می کنی.
‫اگه یه بار دیگه بهم دست بزنی، مُردی.
‫توی زیرزمین یه مخزن زغال سنگ هست، ‫بذارش داخل اونجا.
‫بعدشم اینجا رو تمیز می کنی.
‫♪ اگه باهات بمونم ♪
‫♪ اگه اشتباه انتخاب کنم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ اگه قرار باشه الان ببازم ♪
‫♪ ولی بعداً بِبَرم ♪
‫♪ این تموم چیزی میشه که میخوام ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ راهمو گُم کردم ♪
‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪
‫♪ وقتمو هدر دادم ♪
‫♪ ولی زندگیم همچنان ادامه داره ♪
خانۀ اسکناس
‫"پاولا"؟
‫"پاولا"، عزیزم! کجایی؟
‫کجایی، "پاولا"؟
‫"پاولا"، عزیزم.
‫"پاولا"...
‫الان دیگه توی "آلماسان" زندگی نمی کنم، ‫الان "مادرید" هستم.
‫اتوبوسی که میره پایین شهر شمارۀ 21.
‫دو تا دختر دارم. ‫کلیدها توی کشویِ داخلِ سالنه.
‫من با "راکل" و "پاولا" زندگی می کنم. ‫برادرم مریضه.
‫کلیدها توی... ‫من دو تا دختر دارم. "راکل"...
‫"پاولا" لوس و خودخواهه
‫پدر "پاولا" قرارِ منع گرفته
‫هیچ موقع نذار "پاولا" با پدرش ‫جایی بره.
‫الو؟
‫"پروفسور"، اون یک ساعتی که ‫بهتون وقت داده بودم به سر رسیده
‫باید بدونم می خواید تسلیم بشید یا نه
‫وقتی که بچه بودین، ‫چه بازی هایی توی زمین بازی می کردین؟
‫طناب می زدم...،
‫پرتاب قوطی با چوب، بازی الاغ و...
‫کفشدوزکم بازی می کردم. ‫اتفاقاً بازیمم خیلی خوب بود
‫منم دزد و پلیس بازی می کردم
‫بازیش براتون آشنا نیس؟
‫بعضی هامون مجبور بودیم پلیس باشیم ‫و بقیه رو بگیریم
‫و وقتی هم دزد رو می گرفتیم، دیگه گرفته بودیمش، ‫ولی هیچ موقع یادم نمیاد که حتی یه بچه
‫توی اون زمین بازی قبل از این که گرفته بشه، ‫خودشو تسلیم کنه
‫خب قرار نیست اون بچه ای که توی زمین مدرسه ‫بازی می کنه این ریسک رو بکنه که
‫بین 8 تا 16 سال بره زندان.
‫درست میگید. ‫شما دقیقاً درست می فرمایید.
‫برای همینم من از دوستام پرسیدم
‫رأی گیری هم کردیم، و می دونید ‫نتیجش چی شد؟
‫ما آدمای بلندپرواز و خیال بافی هستیم
‫نهایتاً تصمیممون این بود که ‫اصلاً زندان نریم.
‫سلام، "راکل" هستم. ‫الان نمی تونم جوابتون رو بدم.
‫اگه کار ضروری ای دارید، ‫بعد از شنیدن بوق پیام بذارین.
‫کلی آدم دارن زجر می کشن، ‫می خواین چه کار کنین؟
‫یه کاغذ و خودکار بردار.
‫به یه کامیون نیاز دارم
‫می خوام ده چرخ (3 محور) باشه، ‫یه تریلر 18 تُنی هم همراهش باشه
‫دو تا تانکر هم همراهش باشه، ‫که داخلشون گاز پروپان باشه که اسکورتش کنن
‫و یه کَشتی "مالایکا" با ‫پرچم "سنت وینسنت و گرنادین ها" هم می خوام[کشوری جزیره ای در دریای کارائیب]
‫کَشتی ای که خواستم واستون آشنا نبود؟ ‫همونیه که 9 ماه پیش با 2800 کیلو
‫کوکائین مصادره شده بود.
‫توی بندر نظامی "فِرول" لنگر انداخته
‫سخته که درخواست هاتون رو بتونیم عملی کنیم
‫هم به خاطر مسائل منطقه ای...، ‫هم به خاطر مسائل امنیتی...
‫تصور کن که
‫یه ساختمونی فرو می ریزه ‫و 67 نفر هم داخل اون ساختمونن
‫تا چه حد می تونن مقدماتی رو فراهم کنن ‫که بتونن جون اون افراد
‫بی گناه رو نجات بدن؟ ‫بازرس، بذار واضح بگم.
‫شما فقط دو گزینه دارید. ‫یک: ما رو مجازات کنید. ‫دو: زندگی افراد رو نجات بدین.
‫و متأسفانه نمی تونید هر دو گزینه رو ‫با همدیگه انتخاب کنید
‫شما یک پیام جدید دارید
‫مامان، تازه کارم تموم شده. دارم میام خونه.
‫برای تماس، عدد 1 را وارد کنید.
‫یه چیزی رو بهتون قول میدم.
‫اگه تصمیم بگیرید که ‫ما رو مجازات نکنید،
‫اون 67 گروگان رو در بهترین شرایط ‫سلامتی تقدیمتون می کنم
‫البته وقتی که ما روانۀ آب های آزاد ‫بین المللی شده باشیم
‫و بهتون اطمینان میدم، ‫انتخاب اولم یه چنین چیزی نبوده
‫از دریا، ماهی و ماسۀ روی ساحل متنفرم
‫ولی زندگی همیشه راه آسونی برای ‫انتخاب کردن واست نمیذاره، اینطور نیست؟
‫امروز صبح یه پیامی رو از طرف دخترم ‫از اون گوشی گرفته بودم
‫من نمی... من مادر "راکل موریو" هستم ‫و هیچ جوری نمی تونم پیداش کنم.
‫خواهش می کنم، می دونید کجاس؟ ‫خیلی ضروریه.
‫اون کامیونی که میخوان رو واسشون ‫میاریم که از اون تلۀ موش بِکِشیمشون بیرون
‫اگه بهشون میدون بدیم، مقابله کردن باهاشون ‫واسمون راحت تر میشه
‫بیاین ماشینا رو با گاز مخدر ‫آمادشون کنیم
‫- اونا نمی خوان بیان بیرون. ‫- از کجا می دونی؟
‫اونا اون گاوصندوق رو باز کردن، ‫ولی پول هاش رو نمی خواستن.
‫منتظر پلیس موندن.
‫شلیک کردن.
‫دو تا کیف رو انداختن روی زمین، ‫که خیلی اتفاقی کیف ها باز بودن
‫طوری که اسکناس ها توی خیابون پخش می شدن
‫- خب؟ ‫- می خواستن اینطور نشون بدن که گیر افتادن
‫تا بتونن دو روز واسه مذاکره کردن وقت بگیرن
‫ولی از عمد داخل هستن
‫با یه مسلسل "براونینگ"، ‫لباس قرمز، ماسک و همه چی.
‫اونا خودشون آژیر رو 2 ساعت بعد از اینکه ‫وارد شدن به کار انداختن
‫اونا از پول یه جوری استفاده کردن که انگار می خوان ‫یه دزدی انجام بدن، ولی قضیه عادی نبود
‫وقتی وارد شدن که دختر سفیر داخل بوده
همه چی طبق برنامه داره پیش میره
‫چه برنامه ای می تونه بهتر از دزدیدن ‫8 میلیون از گاوصندوق و فرار کردن باشه؟
‫دارن پول بدون علامت خودشون رو چاپ می کنن!
‫- چرا کار نمی کنه پس؟ ‫- انگشتم تمیز نیست.
‫الان اینم مثل اون یکی باز شدنش ‫تأخیر می خوره؟
‫نه.
‫- حله. ‫- بیا.
‫- نمی تونی وارد بشی. ‫- یه تماس تلفنی برای بازرس
‫"موریو" دارم، "راکل موریو".
‫- باشه. ‫- ضروری و شخصیه.
‫- فوریه. ‫- برو جلو.
‫- ممنون. ‫- دستاتو باز کن.
‫باهام بیا
‫- یه تماس دریافتی روی "تکرارگر" داریم. ‫- ضبطش کن. همین الان.
‫داره ضبط میشه.
‫یه شهروند داره سمت محل فرماندهی میره، ‫با "آلمانسا" هست.
‫می خواد بازرس رو ببینه، ‫یه مسألۀ شخصی و فوری هست.
‫معذرت می خوام، بازرس، ولی مادرتون ‫پشت خط تلفنِ من هستن.
‫فکر کنم با گوشیِ من باهاشون ‫تماس گرفته بودین. عذر میخوام،
‫ولی فکر می کنم به دخترتون مربوط بشه.
‫- الو؟ ‫- عزیزم
‫- مامان، چی شده؟ ‫- ضبط نکنین.
‫- "پاولا" با باباش رفت. ‫- چی؟
‫- بهم گفت فقط چند لحظه می برتش. ‫- مامان، چه کار کردی؟
‫- هنوز برنگشتن. ‫- "آلبرتو" که قرارِ منع داره.
‫هر 15 روز فقط یه بار می تونه "پاولا" ‫رو ببینه و نبایدم وارد خونه بشه
‫- می دونم، عزیزم. ‫- ضبط نکن دیگه!
‫- نمی تونیم. ‫- خب صداش رو کم کن حداقل.
‫من نتونستم...
‫مامان، مامان.
‫- چقدر وقت پیش رفتن؟ ‫- 2 ساعت پیش، فکر کنم.
‫باشه، همونجا منتظرم بمون.
‫- چه ریخت و پاشیـه اینجا دیگه، نه؟ ‫- "آلمانسا"، ببرش بیرون لطفاً.
‫شلیک هایی که شنیدین به خاطر ‫یکی از گروگان ها بود که
‫موضع ما رو در مقابل پلیس ضعیف تر کرده بود ‫و از قوانینی که بهتون گفته بودم پیروی نکرده بود
‫و می خواست با استفاده از این تلفن...
‫ارتباط برقرار کنه
‫و برام سؤاله...
‫اگه گوشیه خانم "گتمبید" دستِ منـه...
‫پس این یکی مال کیه؟
‫این زنگِ گوشی واستون آشنا نیست؟
‫چی شده؟
‫چه کار داری می کنی؟
‫هممون صدای شلیک ها رو شنیدیم.
‫ازت پرسیدم چی شده عوضی؟
‫اینجا نه.
‫گفتیم هیچ قربانی ای در کار نباشه
‫خب گوشی داشت. چه کار باید می کردم، ‫با شلاق زدن ادبش می کردم؟
‫بترسونش، نه اینکه بُکُشیش. ‫مثل توی فیلما، یه گوشش رو می بُریدی.
‫اگه به پلیس اطلاعاتی رو در مورد تعدادمون ‫و اینکه کجا هستیم رو می داد
‫الان شماها بودین که بهتون شلیک می شد.
‫ولی می تونستین گوش هاتون رو نگه دارین.
‫کی شلیک کرد؟
‫"دِنور".
‫زیادی کله خر و جوشیه.
‫پروفسور گفت که خون ‫از کسی نریزیم،
‫- این جزء قوانینمون بود. ‫- خب، باید بگم به تازگی تغییراتی در نحوۀ
‫کنترل کردن گروگان هامون به وجود اومده.
‫شیرفهم شدین؟
‫آروم باشین، افکار عمومی سمت ماست ‫و این قضیه قرار نیست عوض بشه.
‫تا بیان بفهمن که یکی از گروگان ها نیستش، ‫ما از اینجا رفتیم
‫حسابی هم از اینجا دور شدیم.
‫پروفسور اینو می دونه؟ ها؟
‫پروفسور می دونه که اولین قانون این نقشه ‫رو زیر پا گذاشتی لعنتی؟
‫یعنی تو می خوای در مورد ‫قوانین با من حرف بزنی؟
‫تو که به خاطر این آشغال ‫نزدیک بود یه افسر پلیس رو به کشتن بدی؟
‫باید به پروفسور زنگ بزنیم و بهش اطلاع بدیم
‫پسر
‫بهش زنگ بزن، "ریو".
‫جواب نمیده
‫نمی تونی که 24 ساعت روز هم همه چی رو ‫زیر نظر بگیری و هم کنترل کنی
‫بالاخره باید غذا بخوری، بخوابی، ‫بری دستشویی.
‫برا همینه که من اینجا مسئول قضیه ام.
‫فقط اگه حرفه ای عمل کنیم میتونیم ‫از اینجا خارج بشیم
‫می تونید بهم بگید اینجا چه خبره؟
‫صداتون تا اونطرف راهرو میاد
‫"برلین" دستور کُشتن یکی از ‫گروگان ها رو داده.
‫کی کُشتتش؟
‫پسرت.
‫یه دزد، به معنی واقعی کلمه، ‫طبق عادت خوش بینه.
‫همیشه فکر می کنه ‫همه چی مطابق برنامه پیش میره
‫غیر از "مسکو" که نسبت به همه چیز ‫واقع بین تر بود.
‫از جمله افرادی بود که صادق بود،
‫بهمون اعتماد به نفس می داد، هوامون رو داشت، ‫و واسمون جوک می گفت.
‫همیشه نسبت بهش ‫احساس مهر و محبت داشتم.
‫داری به چی گوش می کنی؟
‫آهنگ خیلی خوبه.
‫می دونی موسیقی چطوری اختراع شده؟
‫- نه. ‫- روی قطار.
‫یه پدر و پسری بودن، که اسم پسره ‫هم "پتچی" بود
‫پسره خیلی نگران بود که ‫ببینه قطاره، ایستگاه روستاشون
‫نگه می داره یا نه. ‫بعدشم، بچه هه حسابی رو اعصاب بود.
‫هی می گفت: ‫"بابا نگه می داره؟"
‫باباشم می گفت: "نگه می داره، پتچی." ‫"بابا نگه می داره؟" "نگه می داره، پتچی."
‫قضیۀ تو و دِنور چیه؟ فامیلین ‫و دو نفری به صورت هنری سرقت می کنین؟
‫آره، مثل گروه مداد و مدادتراش، ‫ولی خب ما دزدیم. ‫[گروه مداد و تراش: گروه دو نفرۀ کمدین توی اسپانیا بودن]
‫عصر اون روز "مسکو" بهم گفت که چطوری ‫پسرش رو وارد اون دزدی
‫دیوونه وار کرده.
‫پسر من نباید یه همچین جایی باشه. ‫ولی وقتی پروفسور در مورد
‫نقشش بهم گفت، ‫با خودم آوردمش اینجا.
‫هِی!
‫بذارش اونجا.
‫ای بابا، بیا بغلم ببینم.
‫حسابی با غذای زندون حال می کنیا، نه؟
‫- بهم دست نزن، اینا گازن. ‫- باشه، گازن.
‫البته چربی اشباع شده هم ‫هستن که اون تو به خوردمون میدن
‫- آره. ‫- یه سیگار بهم بده ببینم، زود باش.
‫آماده کردم برات. بیا.
‫چطوری؟ زندگیت در چه وضعیه؟
‫خوبم. اینجام دیگه.
‫- چی شده؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- از دیدنت ذوق مرگ شدم. ‫- گولم نزن ببینم.
‫ششمین باریه که اومدی دَمِ در زندان که منو ‫ببری و هیچ موقع اینطوری نگام نکردی.
‫چه مرگت شده؟
‫همه چی رو به فنا دادم.
‫چه غلطی کردی؟
‫800 تا قرص رو گم کرده بود
‫که مالِ یه ساقیِ آشغالی ‫به اسم "پُل" از شهر "آلکورکون" بود.
‫انگار از ماشینش دزدیده بودن ازش.
‫اونم که خودش یه رئیس دیگه داره.
‫اون بی پدر که دیگه ‫حسابی روانیه
‫تیغۀ بینیت رو می شکنن، ‫پاهات رو می شکنن
‫تا همه بدونن که ‫از بد آدمی دزدی کردی
‫بابا، دیگه وقتی برام نمونده و هنوز ‫نتونستم پول رو جور کنم.
‫به خدا قسم من قرصا رو ندزدیدم، ‫از ماشینم دزدیدن
‫اینطور نبوده که بفروشمشون یا مصرفشون کنم. ‫مواد حالمو به هم می زنه.
‫واسه همین، چون نمی خواستی مَنیسَک زانوهاش ‫رو با چوب بیسبال بشکنن، بهش گفتی:
‫بیا بریم واسش پول چاپ کنیم.
‫هر کار بدی که بگی انجام داده تا الان:
‫از خز فروشی، از بانک، ون های بانکی و... ‫دزدی کرده
‫حالا هم... اومده سراغ یه چیز گُنده تر
‫اگه همه چی طبق نقشه پیش بره، ‫پسرمو برمی دارم می برم یه کشوری
‫که اسمشو هم حتی نشه تلفظ کرد
‫بدون اینکه "پُل" در کار باشه، بدون اینکه پروندۀ ‫باز شده ای در کار باشه، یه زندگی تازه رو شروع کنیم
‫ولی خب، با موهیتو، کنار ساحل
‫ببخشید، ببخشید.
‫- پسر، مگه نمی بینی دارم این کف رو تمیز می کنم؟ ‫- یادداشت هامو اینجا گذاشته بودم که بخونم
‫- یادداشت هاتو جا گذاشته بودی... بی خیال، گمشو بیرون. ‫- اذیت نکن، بذار پیداش کنم.
‫- می تونی...؟ ‫- بابا، باید بخونم،
‫- یادداشت هامو جا گذاشتم. دارم میرم. ‫- برو بیرون بینم، زود باش. زود باش.
‫زود باش، گمشو بیرون. از دست این.
‫"مسکو"
‫صبر کن
‫واسه بار آخر بهت میگم، ‫برگرد سر موقعیتت.
‫چه کار می خوای بکنی؟
‫بهم شلیک کنی؟
‫بعدش به کی؟
‫همه؟
‫می خوای خودت تنهایی تو این تله موش بمونی؟
‫پسرم
‫بگو ببینم اون زن رو تو کشتی؟
‫بابا
‫هیچی...
‫- نمی تونم نفس بکشم ‫- بابا
‫بابا، چی شده؟ چی شده؟
‫بابا، قلبت گرفته؟
‫نکنه داری سکته می کنی؟ ‫بابا، نه، نه
‫حمله عصبیـه. ‫بخوابونش. بخوابونش.
‫- بابا، بابا ‫- خوبه
‫وقتی "مسکو" رو روی اون زمین پُر از خون ‫خوابوندنش، می دونست که دیگه خبری از کایپیرینها،
‫یا هیچ کشوری که نتونن تلفظش کنن، نیست.
‫"دِنوِر" رو برده بود اونجا که ‫از چاله درش بیاره
‫به جاش صاف انداختش توی چاهی، ‫که واسه بیرون اومدن ازش یا باید دستگیر
‫می شد یا یه گلوله توی ‫سینش حرومش می کردن
‫معذرت می خوام. ببخشید
‫صدای اون شلیکی که چند دقیقه پیش شنیدیم... ‫کسی آسیبی دیده؟
‫آروم باش، باشه؟
‫کسی آسیبی ندیده. خب؟
‫فقط به منظور جلوگیری از مداخلۀ ‫پلیس ها شلیک کردیم. فقط همین.
‫شنیدید که. در مورد اون شلیک ها ‫افکار عجیب و غریب
‫نداشته باشید، خب؟ ‫اینا سارق هستن
‫گروه وابسته و خاصی که نیستن
‫- مامان. ‫- عزیزم، معذرت می خوام.
‫ترن هواییه.
‫خب، کدومش کدومه، ‫کجا خیس میشی؟
‫- قایق چرخون. ‫- اُه، آره، قایق ها.
‫مامانت اومد.
‫مامان! رفتیم شهربازی. ‫خیلی خوش گذشت.
‫البته، عزیزم.
‫مامان، می تونی بری بالا و ‫خرسش رو بذاری توی اتاقش؟
‫حتماً، عزیزم.
‫بیا اینجا ببینم، عشقم.
‫از یه قرارِ منع تخطی کردی
‫برگرد و به سمت دیوار وایسا.
‫"راکل"، من باباشم. ‫نمی تونی که منو از "پاولا" دور نگه داری.
‫تو از یه قرارِ منع تخطی کردی. ‫برگرد و به سمت دیوار وایسا.
‫به اندازۀ کافی زندگیمو خراب کردی. ‫بس نیست برات؟
‫- گفتم وایسا...! ‫- داری چه کار می کنی؟
‫واقعاً؟
‫می خوای اسلحت رو سمتم نشونه بری؟
‫الو؟
‫"راکل"، "سَلوا" هستم. ‫از کافه دارم بهت زنگ می زنم.
‫ببین، مجبور شدم زنگ بزنم، ‫حواست نبود گوشیم رو بُردی.
‫"راکل"؟
‫بابا. بابا.
‫حالت چطوره؟
‫سردمه.
‫- سردته؟ ‫- آره
‫- یه پتو بیار. ‫- باشه.
‫- یه کمی شکر هم بیارم، یا حالا هر چی. ‫- زود باش، "هلسینکی"، برو شکر بیار
‫مثه چوب لباسی وایسادی اینجا.
‫نمی دونم چرا حالم اینطوری شد
‫فکر کنم به خاطر این بود که کل صبح مشغول... ‫حفاری تونل بودم
‫فقطم یکی از اون ساندویچ های ‫آشغالو خوردم
‫حالا استراحت کن، بابا. استراحت کن
‫می دونی چی الان حالت رو خوب می کنه؟
‫یه سوپ درست و حسابی، ‫یکی از همونایی که دوس داری
‫- با گوشت و نخود ‫- بیا. اینم پتو، بیا
‫- خوبه. آروم باش، "مسکو". ‫- ممنون
‫سرم رو می گذارم زمین
‫حالا استراحت کن، باشه؟
‫بابا، اینجا چه کار می کنی؟ عجبا.
‫ساعت 4 صبح از خواب پامیشم و ‫می بینم توی تختت نیستی.
‫هیچی نشده بابا، ‫نتونستم بخوابم.
‫اومدم بیرون به آسمون نگاه کنم
‫آسمون...
‫آسمون خیلی بزرگه، مگه نه؟
‫یعنی این عظمت ‫کجا می خواد تموم بشه؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫- می دونی واسه چی از کار معدن اومدم بیرون؟ ‫- آره که می دونم
‫چون اون کثافت داشت ‫ریه ت رو نابود می کرد
‫- همون مریضی دیگه، نه؟ ‫
‫- مگه چیه؟ ‫- خیلی بی شعوری.
‫- "سیلیکوزیس" بود. ‫- منم همینو گفتم دیگه.
‫ولی به خاطر این قضیه ‫از کار معدن نیومدم بیرون
‫چون از فضاهای تنگ و تاریک می ترسیدم ‫کارمو ول کردم
‫- تو؟ ‫- آره
‫نمی تونستم بودنِ توی اون سوراخ رو تحمل کنم
‫واسه همین مجبور شدم این دزدی هامو ‫شروع کنم که یه پولی در بیارم
‫آخرشم کارم کشید به زندون. ‫به بن بست خوردم، مثه کل زندگی لعنتیم
‫حالت خوبه بابا؟ ‫حرفای عجیب می زنی.
‫عجیب نیست.
‫حالم خیلیم خوبه، ‫اینجا باشم، بیرونِ شهر،
‫توی هوای آزاد
‫به دنیا نیومدم که همیشه بدبخت باشم.
‫- حرف نداریم ما، بابا. ‫- آره
‫تازه قضیه وقتی بهتر میشه ‫که از اینجا بریم
‫یه چیزی رو می دونی؟
‫گور بابای مازراتی و جواهرات
‫می دونی با پولامون چه کار می کنیم؟
‫میریم یه جزیره می خریم.
‫تا بتونی راحت ‫بین درختای خرما بخوابی
‫توی یه کلبه البته. ‫یه کلبه واسه تو، یه کلبه واسه من
‫- آره ‫- نه مثه الان پیش هم باشیم.
‫- چون تو خیلی خُر و پُف می کنی ‫- چی میگی واسه خودت؟ خُروپُف نمی کنم بچه جون
‫بابا، باور کن مثه چی خُروپُف می کنی
‫- خداییش خُروپُف می کنم؟ ‫- خیلی زیاد خُروپُف می کنی.
‫- اصلنم خُروپُف نمی کنی. ‫- صدات شبیه این شیپورا می مونه، بابا.
‫دستتو بذار داخل.
‫یه لحظه اجازه بده؟
‫عالی شد
‫بذار استراحت بکنه.
‫دستشویی رو تمیزش کن
‫بعدشم جات رو با "هلسینکی" عوض کن و ‫مراقب گروگان ها باش
‫سلام
‫ببخشید. حسابی به هم ریختم.
‫نه، مهم نیست واقعاً. ‫فکر نکنم کسی بهم زنگی زده باشه.
‫بذار ببینم. ببین، حتی واتس اپ ‫هم کسی پیام نداده. نگاه کن
‫من...
‫عذر می خوام، ‫به من اصلاً مربوط نمیشه ها، ولی
‫همه چی با دخترتون مرتبه؟
‫من گوشیت رو دزدیدم، ‫تفتیشت کردم، داشتم دستگیرت می کردم
‫اون موقع تو هنوز نگران منی؟
‫خب، گوشیمو که اتفاقی بردین
‫که اونم به خاطر این بود که ‫اعصابتون به هم ریخته بود
‫و قضیۀ تفتیش هم... خب، بامزه بود
‫چی می تونم بگم؟ ‫هیجان انگیز بود
‫"دستگاه ضبط. دستگاه ضبط کجاست؟"
‫- دستم اینجام بود و... ‫- باید ببخشی.
‫- معذرت میخوام. ‫- "آنتونیو" کلی ترسیده بود.
‫به هر حال، بعدش مهمونم کرد ‫واسه همین الان با هم مشکلی نداریم
‫- همه چی مرتبه، ممنون. ‫- خوبه.
‫- خب. خوشحال شدم.
‫نهایتاً، نگران خیلی چیزا هستیم
‫و نباید انقدر همه چی رو انقدر بزرگ کنیم. ‫نهایتاً...
‫خب، در واقع...
‫نمیشه گفت همه چی کاملاً مرتبه.
‫همه چی... معمولاً خیلی هم بده!
‫مزخرفه
‫یعنی واقعاً مزخرفه.
‫خدای من...
‫معذرت می خوام، ولی... من...
‫نه، قضیۀ اورژانسی این بود که...
‫شوهر سابقم دخترم رو برده بود و...
‫خب، به خاطر سوء رفتاری که با من داشته، ‫قرارِ منع واسش صادر شده
‫ممنون.
‫برات یه چیزایی آوردم که ‫باهاشون بهت رسیدگی کنم
‫- خیلی درد می کنه؟ ‫- یه کمی.
‫بذار تا شریان بند رو ببندم ‫تا بهتر بشی، باشه؟
‫- باشه. ‫- بذار ببینیم.
‫بذار ببینیم.
‫فکر کنم باید اینو...
‫- آره. ‫- باشه.
‫کلی آنتی بیوتیک و مُسَکن و
‫آرام بخش عضلانی آوردم... ‫همه چی آوردم.
‫اینطوری بد نمیشه؟
‫امیدوارم مصرف کردنش منعی نداشته باشه
‫خب، دیگه هیچی بیشتر از گلوله ‫که مصرف کردنش منع نداره
‫داشتم به بچه فکر می کردم
‫آهان راست میگی
‫باشه، خیلی خب
‫راهنماش رو می خونم که ببینم ‫چه کار باید انجام بدیم، باشه؟
‫بذار ببینم.
‫"این دستورات رو قبل از اینکه ‫این دارو را مصرف کنید بخوانید
‫دستورات را نگه دارید، زیرا ممکن است ‫مجدداً نیاز به مطالعۀ آن داشته باشید
‫اگر در مصرف تردیدی دارید، ‫از دکتر یا پزشک متخصص سؤال کنید
‫این دارو می بایست نسخه شود و...
‫خیلی خب.
‫نمی خوام
‫هی. رشته فرنگی داری؟
‫رشته فرنگی ندارم. ولی یه کمی برنج دارم
‫همونم خوبه
‫"مسکو"
‫"مسکو"، چه کار می کنی؟ هی
‫چه غلطی می کنی؟
‫"توکیو"، چی شده؟
‫- نمی دونم ‫- درها رو باز نکن!
‫"مسکو"!
‫- دارن درها رو باز می کنن. ‫- آماده باشین.
‫- زود باشین، زود باشین! ‫- توی موقعیت قرار بگیرین.
‫تکون نخور!
‫تک تیراندازها!
‫- آلفا 1 در موقعیت. ‫- آلفا 2 در موقعیت.
‫آلفا 3 در موقعیت
‫روی زمین بخوابین! همتون!
‫روی زمین بخوابین! همین الان!
‫هدف در تیررسه.
‫- با شمارش من؛ سه، دو، یک ‫- بابا!
‫- صورتت رو بپوشون! صورتت رو مخفی کن! ‫- بذار برم بیرون.
‫- اونا ماسک نپوشیدن ‫- دارن با هم کُشتی می گیرن
‫- نه، بابا ‫- باید برم بیرون.
‫- ضبطش کن ‫- نمی تونم صورت هاشون رو ببینم.
‫- باید برم بیرون ‫- بیرون؟ واسه چی؟
‫قربان، هدف در تیر رسه
‫تقصیر منه. تو نباید اینجا باشی. ‫تو نباید کسی رو می کُشتی.
‫- منتظر دستورتون هستیم. ‫- اجازه هست، قربان؟
‫- بذار برم بیرون. ‫- می خوای خودتو تسلیم کنی؟
‫- تا خودت رو فریب خورده نشون بدی؟ ‫- نمی دونیم که سارق هستن یا نه.
‫اجازه بهم میدین، قربان؟
‫- بذار برم بیرون. ‫- من نکشتمش.
‫- بذار برم بیرون ‫- میگم نکشتمش
‫مخفیش کردم
‫درها دارن بسته میشن، قربان. ‫سه ثانیه فرصت داریم
‫- درها بسته شدند. ‫- شلیک نکنید.
‫لامصب!
‫- بذارین برم بیرون ‫- باشه، میریم بیرون بابا.
‫میریم بیرون، که هوای تازه بخوری.
‫- میخوام نفس بکشم. ‫- باشه.
‫خیلی متأسفم که توی یه چنین موقعیتی...
‫یعنی یه چنین تجربه ای رو پشت سر گذاشتین...
‫خب، اگه کمکی خواستید، هر جور کمکی، ‫من در خدمتتونم
‫یه گوشی که همیشه میتونه در اختیارتون باشه، ‫یه محافظ با عینک...
‫ببخشید. نباید در مورد یه ‫همچین چیزی جوک می گفتم.
‫- حواسم نبود. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫معذرت می خوام. ولی اینطور که ‫من شما رو می بینم... جور در نمیاد
‫وقتی بهش فکر می کنم ‫نمی تونم تصور کنم که شما...
‫چی رو تصور کنی؟ ‫اینکه یه زن آسیب دیده باشم؟
‫چون تفنگ دارم اینو میگی، نه؟
‫گوش کن،
‫واقعیت اینه که... ‫هیچ موقع با کتک زدن شروع نمیشه که
‫اگه اینطور بود، هیچ کس با یه ‫مرد خشن کاری نداشت
‫قضیه دقیقاً برعکسه.
‫شما...
‫شما عاشق یه فرد ‫جذاب و باهوش میشین...
‫که باعث میشه احساس کنید ‫تموم دنیا دارن دورتون می چرخن
‫و وقتی ازت میخواد که عکس ‫پروفایلت رو عوض کنی
‫و به جاش از عکس دخترت استفاده کنی، ‫فکر می کنی به خاطر حساسیتشه
‫و وقتی بهت میگه که سر کار ‫بد لباس نپوشی
‫به خودت میگی: "من یه زنی ‫هستم که دارم توی
‫دنیای مردها کار می کنم، ‫اون در واقع داره ازم محافظت می کنه."
‫و بعدش یه روز... صداش رو می بره بالا
‫- لازم نیست بهم بگی ‫- آره، آره. باید بگم.
‫ببین، مثل این میمونه که...
‫مثل این میمونه که بخوای پله ها رو ‫یکی یکی بری پایین
‫مثل اون فیلمای ترسناک هست که ‫یه نفر میخواد وارد زیرزمین بشه
‫و همه با خودشون فکر می کنن: ‫"نرو پایین. نکن این کارو."
‫ولی تو انجامش میدی
‫اینطوری شد که اولین سیلی رو خوردم
‫بعدشم دومی، و بعدش سومی...
‫و آخرشم دیگه طلاق گرفتم.
‫کارهاش رو گزارش نمی کردی؟
‫نه خب. خودش پلیس بود دیگه،
‫محبوب ترین آدم پاسگاه بود، ‫منم دیگه نمی خواستم باهاش چشم تو چشم بشم
‫فکر کنم... خجالت می کشیدم که ‫جلوی رئیسم بشینم و
‫بهش در مورد یک سال و نیم تحقیر و ‫کتک کاری ها بگم
‫اینجا یه دونه اسلحۀ ‫هکلر و کُچ 9 میلی متری دارم،
‫ولی... واقعاً نمی دونم چطوری باید باهاش ‫از خودم محافظت کنم
‫اینطوری نگو
‫ولی... قضیۀ اصلی چند ‫ماه بعدش اتفاق افتاد
‫چون خواهرم بهش توجه داشت
‫شروع کردن با همدیگه بیرون رفتن
‫بعدش مجبور شدم گزارشش رو بدم،
‫که دیر بود و دیگه مدرکی هم نبود
‫چون نمی خواستم خواهرم وارد همون ‫چاهی بشه که من شده بودم
‫می فهمی؟
‫ولی، خب، اینطوری فقط به عنوان یه زن ‫حسودِ آسیب دیده جلوه می کردم
‫که داره الکی شکایت می کنه
‫"دیدی؟ بازرس اون موقع که باید ‫گزارشش می کرد این کارو نکرد
‫ولی حالا طرف ‫اومده گزارشش می کنه."
‫ولی، "راکل" پلیس یا قاضی ها
‫باید حرفتو باور کنن، ‫امکان نداره که باورت نکنن.
‫"راکل"، الان من احساست رو درک کردم ‫و متوجه ناتوانیت هم شدم
‫حتماً یه نفر دیگه هم پیدا میشه که ‫بتونه درکت کنه و کمکت کنه
‫- یکی. کی می خواد به من کمک کنه؟ ‫- من
‫ببخشید، نمی دونم چطوری ‫می تونم کمکتون کنم، ولی...
‫ممنون.
‫- "راکل" ‫- "آنجل"
‫یه حرکتایی توی ساختمون شده
‫چند ثانیه ای در رو باز کردن و ‫یه دعوایی هم شده بود
‫- فکر می کنیم با یکی از گروگان ها بوده باشه ‫- بیا بریم
‫گوش کنید، می خوام بدونید که این ‫قضیه به هیچ عنوان تهدید نیست
‫فقط یه درخواست شخصیـه ‫اینو ازتون به عنوان یه سارق درخواست نمی کنم
‫ازتون می خوام که ماسک هاتون رو بزنید، ‫کلاه هاتون رو هم بپوشید
‫و از در پشت بوم بدون اینکه کار احمقانه ای ‫کنید یا به کسی نشونه ای بدین
‫واسه 10 دقیقه برین بیرون، باشه؟
‫میرید بیرون، یه کمی هوا تازه می کنید ‫و برمی گردید داخل، خب؟
‫چه کار می خوای بکنی، حواس پلیس رو پرت کنی؟
‫پلیس همینطوریش حواسش پرته
‫با اونا کاری نداشته باشین و ‫الکی اذیت نکنید
‫ما طعمه ایم. دارن ازمون ‫به عنوان طعمه استفاده می کنن.
‫- یعنی چی؟ ‫- دارن ما رو میندازن جلوی گرگ ها
‫و حین این قضیه هم ‫خودشون از یه در دیگه فرار می کنن
‫داریم به خاطر انسانیت میریم بیرون،
‫چون یکی از دوستامون نیاز داره نفس بکشه، ‫دوباره تکرار نمی کنم برات.
‫تکون نخور.
‫توی چه جور دنیای مسخره ای ‫داریم زندگی می کنیم؟
‫هیشکی حاضر نیست واسه یه نفر دیگه ‫کاری بکنه، نه؟
‫یکی از ماها حملۀ عصبی بهش دست داده ‫و اون موقع شما فکر می کنین قراره طعمه باشید
‫هیچ اتفاقی قرار نیست بیفته
‫هیچ اتفاقی نمی افته، ‫چون منم باهاتون میام بیرون.
‫واسه چی حملۀ عصبی بهش دست داده؟
‫به خاطر شلیک ها. به خاطر ‫شلیک ها بوده دیگه، نه؟
‫به خاطر شلیک ها بوده. کی رو کُشتی؟ ‫کی رو کُشتی؟
‫دهنتو باز کن، "آرتوریتو".
‫دهن واموندت رو باز کن، "آرتوریتو".
‫دهنتو وا کن.
‫حالا اگه قصد داری همچنان عوضی بازی ‫در بیاری، دست چپت رو ببر بالا
‫اگه قصد داری دهنت رو بسته نگه داری، ‫دست راستت رو ببر بالا
‫خوبه.
‫"دِنوِر"، بس کن دیگه، همین حالا.
‫بس کن.
‫لطفاً، انقدر کج خلقی نکن دیگه.
‫- طرف گروگان نبوده. ‫- از کجا اینو میگی؟
‫چون، هیچ موقع نمیذارن یه گروگان
‫تا این حد جلو بره، اونم بدون ‫اینکه بهش شلیکی بکنن.
‫مگر اینکه شاگردای گاندی باشن! ‫یکیشون میخواسته خودشو تسلیم کنه.
‫حالا، بابا.
‫یه کمی نفس بکش.
‫لازم نیس یه همچین کاری واسم انجام بدی.
‫یادمه وقتی مامان رفته بود،
‫توی نفس کشیدن ‫واست مشکل پیش اومده بود،
‫هر شب می رفتی توی بالکن ‫تا نفس بکشی.
‫واسه همین اصلاً مهم نیست، ‫تو میری بیرون
‫تا یه کم هوا تازه کنی و ‫وقتی آروم شدی، برمی گردیم داخل.
‫همتون کلاه و ماسکتون رو ‫بپوشید. "آرتوریتو"، نزدیک من راه بیفت.
‫از "کرکس 3" به مرکز فرماندهی، ‫یه حرکاتی روی سقف مشاهده شد.
‫"سوارز"، تک تیراندازها باید آماده باشن.
‫- گروه بزرگین. ‫- همه توی موقعیت قرار بگیرید.
‫توجه توجه، داریم می بینیمشون. ‫دارن حرکت می کنن.
‫- بابا، آروم باش. ‫- باشه
‫ببین چه روز خفن و خوبیه.
‫- آره ‫- خیلی آفتابیه، ها؟
‫نفس بکش و آروم باش.
‫گروه بزرگی هستن. ‫همینطوری دارن روی سقف راه میرن.
‫دارن به سمت لبۀ سقف ‫حرکت می کنن.
‫- الو؟ ‫- چی شده؟
‫- چرا اینا روی سقفن؟ ‫- "مسکو" رفت بیرون یه کمی هوا بخوره
‫اطرافش هم گروگان ها با ‫اسلحه های قلابیشون وایسادن.
‫همینطور که به خوبی می دونید، اگه دستِ من بود ‫اجازۀ یه چنین دیوونه بازی هایی رو نمی دادم
‫ولی در حال حاضر دوستامون تونستن قانعم کنن
‫- که باهاشون راه بیام ‫- دیگه نمی خوام از این خودسر بازی ها ببینم
‫در جریان همه چی قرارم بده.
‫همینطوری دارن راه میرن. ‫دارن به لبه نزدیک میشن.
‫اگه آروم نگیرین، باید بی خیالِ پول ها و ‫شهر آکوپولکو و یه باغ پر از بچه
‫و این چیزا بشید، ‫چون همه چی رو خراب می کنین.
‫فقط یه کار باید انجام بدین: ‫اینکه حرفه ای باقی بمونین.
‫یعنی از نظرت این کارمون حرفه ای نیس؟
‫- با ارزشه. ‫- نخیر، ارزشی نداره.
‫یه اسکناس لعنتیه که از اونایی ‫که توی بانک هستن بهتره.
‫حتی نمی تونن ردّش رو بگیرن. ‫کار هنریه عملاً.
‫- می دونی چرا؟ ‫- روشنم کن، "نایروبی".
‫چون با عشق و علاقه ‫ساخته شده.
‫من حرفه ایم.
‫ولی نمی دونم وقتی بابام وسط این
‫آشفتگی، خوف و اضطراب به جونش بیفته، ‫باید چه کار کنم.
‫یعنی دزد بودن نسبت به پسر بودن ‫برات ارجحیت داره؟
‫ها، "برلین"؟
‫دزد بودن نسبت به انسان بودن ‫برای ارجحیت داره؟
‫واسه یه کله خری مثه تو شاید آره...
‫ولی... واسه خودمو نمی دونم.
‫- تو اون دخترو نکُشتی؟ ‫- نه.
‫- بهم راستشو بگو. ‫- میگم نکُشتمش!
‫"برلین" با یه گوشی پیداش کرد
‫بهم گفت برو بکشش، ‫منم مجبور بودم بهش شلیک کنم
‫- راه دیگه ای نداشتم. ‫- داری در مورد "مونیکا" حرف می زنی.
‫داری در مورد "مونیکا" حرف می زنی.
‫- داری چه کار می کنی؟ ‫- با "مونیکا" چه کار کردی؟
‫برگرد سر جات.
‫"پروفسور"، این تماس از روی ‫حسن نیت نیست
‫اگه می خوای باهات صادق باشم و ‫اطلاعاتی رو ازت مخفی نکنم،
‫تو هم باید همین کارو ‫واسم انجام بدی.
‫به هر حال، هر کسی حق داره ‫یه کمی توی فضای آزاد استراحت کنه
‫فکر نمی کنید احساس مسئولیت کردم که به ‫گروگان ها اجازه دادم برن نفسی تازه کنن؟
‫بهتون اطمینان میدم که قصد من ‫ترسوندن یا عذاب دادنشون نیست.
‫فقط می خوام سالم و سلامت ‫برشون گردونم پیش شما
‫البته به محض اینکه چیزایی که ‫ازتون خواستم رو بهم بدین.
‫فقط همین.
‫تکرار می کنم، مسلح هستن، ‫حین عملیات پناه بگیرید
‫در انتظار دستورم
‫- تو چه کار کردی؟ ‫- برگرد سر جات.
‫- بهم بگو "مونیکا" کجاست؟ ‫- برگرد عقب.
‫- یه اتفاقی افتاده ‫- بهم بگید باید چه کار کنم
‫پس تو "مونیکا" رو کُشتی. ‫یا خدا. اون بی گناه بود.
‫- "کرکس 1" هستم. هدف در تیر رسه. ‫- اجازۀ تیراندازی دارم؟
‫- روی زانوهاتون. ‫- چی؟
‫- اون حامله بود ‫- اون طرف تک تیراندازه
‫بذار فکر کنن گروگانیم. ‫دستاتون رو بذارید روی سرتون.
‫بازی برام در نیار، بلند شو. ‫دارم باهات حرف می زنما.
‫- یه اتفاقی افتاده. ‫- همشون زانو زدن.
‫- مجبورشون کردن زانو بزنن که بُکُشنشون. ‫- منتظر دستورم
‫اون طرف تک تیراندازه.
‫زانو بزنید، اون طرف تک تیراندازا هستن.
‫همتون بخوابین رو زمین.
‫برگرد سر جات.
‫- حرکت ها روی سقف خیلی زیاده. ‫- "کرکس 3" هستم.
‫یکی از اونایی که ماسک زده، تفنگش رو ‫به سمت بقیه گرفته
‫- می تونم به طور واضح این قضیه رو ببینم. ‫- قربان، منتظر دستورتون هستم.
‫- ازتون اجازه می خوام. ‫- همچنان روی زانوهاشون هستن، قربان
‫- منتظر دستورم. ‫- بهم اجازه بدین.
‫- دارن فرار می کنن. ‫- گروگان گیره در تیر رسمه.
‫- چه غلطی داری میکنی؟ ‫- اونطرف تک تیراندازا وایسادن، عجبا!
‫- زانو بزنین. ‫- دارن هدف گیری می کنن
‫- بهم اجازه بدین. ‫- می خوان بُکُشنشون.
‫- می خوان شلیک کنن. ‫- بهم اجازه بدین شلیک کنم.
‫تفنگ رو بذار زمین!
‫می خوان بُکُشنشون.
‫بهشون اجازه بدین.
‫"کرکس 3"، می تونی ‫شلیک کنی.
‫- مظنون مورد هدف گلوله قرار گرفت، قربان. ‫- مظنون مورد هدف قرار گرفت
‫هدف از بین رفت.
‫هدف در دید رسه.
‫اینکه مدیر کارخونست، "آرتورو رومنه".
‫- شلیک نکنید. ‫- "کرکس 3"، دیگه شلیک نکنید.
‫تمامی واحدها، جلوی تیراندازی رو بگیرید.
‫یه گروگان رو کُشتیم.