‫ایشون موضوع مقالات بی‌شماری،
‫از جمله اون مقاله پرسروصدا ‫تو «نیویورکر» بودن.
‫ایشون منبع الهام ‫رمان پرفروش...
‫فرانسیس ولتی به نام...
‫«نه غریبه کامل» بودن.
‫با افتخار زنی رو معرفی می‌کنیم...
‫که نامش با روان‌گردان‌درمانی مدرن...
‫آمیخته شده.
‫از حضار همایش...
‫تحول‌آفرینان بلومبرگ خواهش‌مندم ‫بزنین به افتخار...
‫ماشا دمیتریچنکو.
‫سلام.
‫یادتون رفت بگین ‫ایشون سوژه...
‫چندین فقره تحقیقات دولتی هم هست.
‫[همایش تحول‌آفرینان بلومبرگ] ‫[سخنران: ماشا دمیتریچنکو]
‫بیاین از داروهای روان‌گردان بگیم، خب؟
‫خب، این خانواده تونستن ‫از طریق توهمی مشترک...
‫با پسر مرحومشون ارتباط برقرار کنن.
‫تونستن در همون حین با آسیب وارده ‫از مرگش کنار بیان.
‫این دستاورد خارق‌العاده‌ایه،
‫ولی تازه اولشه.
‫من با همکاری دوستانم در سیلیکون‌ولی،
‫یه سامانه تحویل روان‌گردان اختصاصی ‫توسعه دادم.
‫با این دستگاه فوق‌پیشرفته ‫و دستورات مناسب،
‫درمان‌جویان می‌تونن خاطرات مهم ‫مد نظرشون رو بازبینی کنن.
‫در این حالت انعطاف‌پذیری شدید عصبی،
‫می‌تونن اون خاطرات رو ‫عین دفعه اول تجربه کنن.
‫این محصول کی در دسترس عموم قرار می‌گیره؟
‫خب، الان تو مرحله بعدی ‫تأمین مالی هستیم...
‫و بعدش دوره‌های آزمایشی ‫پزشکی رو برگزار می‌کنیم.
‫یعنی هنوز آزمایش نکردینش؟
‫من روی موش‌ها و خودم آزمایشش کردم.
‫تو «نیویورکر» نوشته بودن ‫با این داروهای روان‌گردان آزمایش می‌کنن...
‫که دختر مرحومتون رو احیا کنین.
‫راست می‌گن؟
‫آره، داشتم با دختر مرحومم ‫ارتباط برقرار می‌کردم...
‫و تغییرات بزرگی در من ایجاد کرد.
‫- زندگیم رو تغییر کرد. ‫- هنوز می‌بینینش؟
‫نه. ‫نه، نمی‌بینم.
‫وقت داریم چند سوال جواب بدیم.
‫- بله، شما از اون پشت بفرمایین. ‫- خانم دمیتریچنکو.
‫می‌شه بهمون بگین ‫خودتون چه‌جوری...
‫با این درمان‌های نوآورانه آشنا شدین؟
‫سال‌ها پیش درمانگاه کوچکی ‫در بایرن پیدا کردم...
‫که به افراد درمانده کمک می‌کرد.
‫دکتری تو اون درمانگاه بود. ‫خیلی مهربون بود.
‫من کارم رو مدیون ایشونم.
‫جونم رو هم مدیونشم.
‫ماشا؟
‫- مارتین. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫باورم نمی‌شه واسه این نمایش مسخره...
‫این همه راه از آلمان اومدی.
‫می‌دونی پیشنهادش هنوز سر جاشه دیگه؟
‫خلاصه، هر وقت فضای کاری جدید...
‫لازم داشتی، با کمال میل برات فراهم می‌کنه. ‫حتی اگه نداشتی...
‫ماشا دمیتریچنکو؟ ‫احضاریه دادگاه داری.
‫سومین احضاریه این ماهه.
‫با این وضع ورشکسته می‌شم.
‫زابروالد اصلا آنتن نداره.
‫جاده آسفالت نداریم.
‫واقعا خیلی دورافتاده است.
‫چنین آدمی نمیاد ‫سوال‌پیچت کنه...
‫یا بهت احضاریه بده.
‫لطفا فکرهات رو بکن. ‫خیلی از دیدنت خوشحال می‌شه.
‫من هم خوشحال می‌شم ببینمش.
‫اونجا نه هلموت.
‫هلموت، واقعا اصلا زیبایی‌شناختی سرت نمی‌شه.
‫خیلی برام عجیبه.
‫گمون نکنم کافی باشه. ‫کتاب بیشتری می‌خوایم.
‫کلی مهمون داریم.
‫پس لذت از بازنشستگی چی شد؟
‫اولین روز ورودت به خلوتگاه جدیدته، ‫باید بی‌نقص باشه.
‫هلموت، من اصلا...
‫- بهت نگفتم چنین کاری کنی. ‫- باشه.
‫گوشت بدهکار نیست! ‫مشکل پیش میاد.
‫با هم مشکل داریم.
‫امروز خیلی بارکشی داشتیم.
‫ارتفاع گاهی از دقت دوزها می‌کاهه...
‫و گاهی دارو همیشه تو جریان خون نمی‌مونه.
‫- هوم. ‫- پس بهتره بیشتر داشته باشیم.
‫سطح اکسیژنشون رو ‫با سوخت‌وساز استراحتشون مقایسه می‌کنیم.
‫عالیه.
‫می‌تونیم دوزشون رو ‫طبق همون تنظیم کنیم.
‫اوهوم.
‫شاید بهتر باشه وقتی رسیدن، ‫دوباره آزمایش خون بگیریم.
‫یا حداقل جهت احتیاط ‫فشار خون سیستولیک و دیاستولیکشون رو بگیریم.
‫ماشا!
‫حداقل این داده‌ها رو ‫واسه شروع لازم دارم.
‫یه‌جوری می‌گی انگار خیلی حال می‌ده.
‫حرف من علمیه. ‫کارمون هم علمیه.
‫از یه جایی به بعد نیست.
‫انگار خیلی مضطربی مارتین.
‫حرفی تو دلت مونده که بهم نگفتی؟
‫- خب، احترامت خیلی واجبه... ‫- هوم.
‫ولی تو به زابروالد دعوت شدی...
‫و هنر و شوقت رو به همراه بیاری...
‫و جفتشون کاملا بی‌نقصن.
‫- خب، تو چی به همراه میاری؟ ‫- نظم.
‫آدم خیلی مضطربی هستی.
‫- باز شروع شد. ‫- چی باز شروع شد؟
‫وقتی مضطرب می‌شی، ‫معمولا بحث رو عوض می‌کنی،
‫با لبخند، رایحه یا لهجه‌ای ‫که کاملا دست خودته...
‫فضا رو عوض می‌کنی،
‫گمون کنم بستگی داره پوتین ‫به مشتریانت توهین کنه یا نه.
‫ما رو تو این جعبه شن گذاشتن ‫که با هم بازی کنیم،
‫پس یا می‌تونیم مؤدب باشیم ‫یا نباشیم.
‫دوزها رو بی‌دلیل تغییر نمی‌دیم.
‫بدون رضایت دارویی نمی‌دیم.
‫وقتی خودت مسئول نظارتی، ‫دارویی مصرف نمی‌کنی...
‫و کسی رو حبس نمی‌کنی.
‫ای بابا.
‫- هوم؟ ‫- باشه.
‫باشه آقا.
‫حتما باید مرزبندی مشخص کنیم.
‫من هم باید اطاعت کنم.
‫من می‌رم... می‌رم... ‫می‌رم به یه کاری برسم...
‫راحت باش، به همه کارها برس.
‫«به زبان آلمانی»
‫خیلی ممنون.
‫«به زبان آلمانی»
‫خیلی ممنون. ‫حرف نداره.
‫«به زبان آلمانی»
‫حرف نداره.
‫[دوربین ۱۶]
‫[دوربین ۰۸]
‫[دوربین ۱۸]
‫یوهو!
‫ایول. ‫می‌شنوین بچه‌ها؟
‫مردم واسه همین ‫به رشته‌کوه آلپ میان.
‫راستش ما فقط واسه مسیرهای ‫چالش‌برانگیزش اومدیم.
‫می‌فهمم.
‫من از تریسته شروع کردم.
‫پنج هفته با یه کوله رفتم ‫و هرچی پیدا می‌کردم می‌خوردم.
‫حس می‌کردم عین اوتسی ‫تو دوران پیشاتاریخی‌ام.
‫همون سایت آموزشی رو می‌گی؟
‫نه، «مرد یخی» رو می‌گم.
‫همون جسد ۵,۰۰۰ ساله‌ای ‫که تو یخچال‌های اینجا پیدا کردن.
‫یخچال‌های طبیعی دارن آب می‌شن.
‫آره. خیلی بده.
‫- شاید باز هم جسد پیدا کنن. ‫- خب، بعدش کجا می‌ری؟
‫خب، راستش دنبال کلبه‌ای محقر ‫نوک رشته‌کوه می‌گشتم.
‫گمون کنم یکی پیدا کردم.
‫آقای شارپ؟
‫از زابروالد اومدم.
‫بارتون رو براتون بیارم؟
‫مرسدس مدل پارساله. ‫خیلی محقره.
‫آره، راستش همین یه ساک رو دارم.
‫ممنون.
‫زابروالد.
‫- عجب. ‫- آره، باید قبلش...
‫برم به یکی سر بزنم ‫و بعدش ماجراجوییم رو ادامه می‌دم.
‫می‌دونستی قبلا آسایشگاه مشهوری بود؟
‫عه، خیال می‌کردم هتل مجللیه.
‫یکی از فامیل‌هام اونجا مرده بود.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫وای.
‫اسطوخودوس. چه قشنگ.
‫وای! ای خدا.
‫خیلی قشنگه.
‫هوای این بالا خیلی تازه است.
‫وای، ببخشید. ‫انگلیسی بلد نیستین؟
‫همه انگلیسی بلدن.
‫آها.
‫خب...
‫حداقل قبل از سقوط مرگبارمون، ‫ریه‌های تر و تازه‌ای خواهیم داشت.
‫بدترین بلایی نیست که سرم اومده.
‫شرط می‌بنده واسه شما هم صادقه.
‫همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫ای وای. خیلی عذر می‌خوام.
‫الان... بذارین من... ‫خودم میام بیرون...
‫«به زبان آلمانی»
‫ای وای، نه، نه، نه. نه.
‫نه، نه، نه، نه! ‫آهای!
‫اصلا باورم نمی‌شه!
‫اگه پدربزرگم می‌دونست ‫یه روزی همه‌جای ملکش...
‫دوربین نصب می‌شه...
‫ولی پدربزرگت خیلی وقت پیش ‫زندگی می‌کرد،
‫شرایط عوض می‌شه ‫و درمان‌گران خوب از هر ابزاری...
‫که داشته باشن بهره می‌برن.
‫منظورم اینه که اگه یه‌کم بیشتر ‫قوانین «ترانکوئیلوم» رو...
‫رعایت می‌کردی، احتمالا الان ‫از دست قانون فراری نبودی.
‫در اون صورت که الان اینجا نبودم ‫با تو کار نمی‌کردم، مگه نه؟
‫با کمال مهربانی بهت می‌گم،
‫اگه پدربزرگت یه کوچولو...
‫متفاوت عمل کرده بود،
‫شاید الان مجبور نمی‌شدی ‫تو یه اتاق حبس بشی...
‫و واسه عقب انداخت ورشکستگی ‫این همه نوآوری به خرج بدی.
‫به من بسپارشون.
‫خب، دنبالش نمی‌ریم؟
‫من دستور دارم فقط شما رو برسونم.
‫ولی خودش هم میاد دیگه؟
‫زابروالد به شدت از حریم شخصی ‫مهمانانش محافظت می‌کنه آقا.
‫من از نظر رسمی، نمی‌دونم کی رو می‌گین.
‫درسته. ‫من هم نمی‌دونم.
‫[ایستگاه برگ] ‫[ارتفاع: ۸۴۰ متر]
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش.
‫«به زبان آلمانی»
‫امان از دستت.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫- کمکی از دستم بر میاد؟ ‫- یا خدا! ترسوندیم!
‫تا الان کجا بودی؟
‫ای خدا!
‫ببخشید. ‫خیلی عذر می‌خوام.
‫فقط...
‫سلام.
‫ببین، یکی از ساک‌هام گم شده.
‫گمون کنم احتمالا زیر نیمکت ‫همون چیزه مونده باشه...
‫یا شاید اصلا از ماشین در نیاوردنش.
‫می‌شه... چه بدونم... ‫بهشون بگی؟
‫واقعا خیلی برام مهمه.
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫آره، همین ساک‌هاست.
‫آها...
‫چرخ نمی‌خوای...؟
‫- نچ. ‫- آها.
‫ممنون! ‫خیلی از کمکت متشکرم.
‫درسته طول کشید، ولی ممنونم.
‫خدمت مایه افتخار ماست.
‫آها.
‫وای خدایا.
‫عین افسانه می‌مونه.
‫خوشحالم خوشت اومده.
‫حالم از درمان‌های عصر نو به هم می‌خوره.
‫اینجا از بس قدیمیه، ‫انگار جدیده، متوجهی؟
‫عین «کاربردهای افسانه و افسون» ‫به قلم بتلهایم می‌مونه.
‫عین کهن‌الگوهای یونگه.
‫معصوم، حکیم، دلقک و قانون‌شکن.
‫- همین الگوها رو به کار گرفته؟ ‫- من فقط داروشناسم، من...
‫خب، یه سری اساتید می‌گن ‫پایه و اساس آثار یونگ...
‫خاطرات اجدادش از آیین روان‌گردانی ‫اروپای پیش از مسیحیت بود.
‫ایشون اینجا همین هستی‌شناسی رو ‫بررسی نمی‌کنه؟
‫به قول لارس لی تو «نیویورکر»...
‫«باکانالیای متافیزیکی» برگزار می‌کنه.
‫وای، ببخشید. ‫مطمئن نبودم...
‫حرفتون کی تموم می‌شه.
‫درسته.
‫آقای لی نسخه‌ای اولیه ‫از همین روند رو تجربه کرده بود.
‫نسخه اولیه؟ ‫چه تغییری کرده؟
‫هدفمندتر شده؟ ‫همچنان تهش...
‫- توهم گروهی ایجاد می‌کنه؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫پیشنهاد می‌کنم ‫در طول این هفته که با هم هستیم،
‫چیزهایی که خیال می‌کنین می‌دونین رو ‫فراموش کنین.
‫احتمالا اگه سعی نکنین ‫این کارمون رو دور بزنین،
‫بیشترین سود رو ازش ببرین.
‫جالبه.
‫خب، چه‌جور آدمیه؟
‫خب، ایشون...
‫حالا که بحث کهن‌الگوهای یونگ شد...
‫عجوزه اومد.
‫سال‌هاست که اینجا نیومده بودم! ‫خیلی ممنون.
‫وای، سلام!
‫همراه هم آورده.
‫واقعا با خودش همراه آورده.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫قبلا چند باری اینجا اومده.
‫نگران نباش، این‌دفعه کارت اعتباری ‫معتبر ثبت کردم.
‫اولین بار پس از اتمام دومین زندگی مشترکم ‫که زندگیم سخت شده بود اومدم اینجا.
‫- اوهوم؟ ‫- بعدش مجبور شدم الکی...
‫بگم حالم بده که باز بیام اینجا.
‫- مارتین! ‫- ویکتوریا.
‫«به زبان آلمانی»
‫- ممنون. ‫- واقعا؟ عالیه.
‫سلام.
‫- سلام، ماتئو هستم. ‫- آها.
‫پس بخش جنوبی این‌شکلیه.
‫اصلا نمی‌دونستم بخش جنوبی دارین.
‫آره.
‫- بگو ببینم، آشپزخونه هنوز دست ارملینه؟ ‫- آره.
‫هنوز همون سوفله قارچ شگفت‌انگیزش رو ‫درست می‌کنه؟
‫فقط واسه خودت.
‫ظاهرا دستور پختش رو شخصا...
‫از سرآشپز برشتس‌گادن یاد گرفته.
‫ولی از سوفله بیچاره ‫چنین ایراداتی نمی‌گیریم.
‫- لطف می‌کنین. ‫- خب، خب، خب.
‫ببین کی سرفراز به باغ هارمونیا برگشته.
‫ایموجن، عزیزم. ‫آخی، آخی.
‫موهات خیلی بلند شده.
‫این چیه؟ نماد خاصیه؟
‫ای بابا، هفته پیش تو کلاسترز زمین خوردم.
‫هنوز که فصل اسکی نیست.
‫نه، تو رستوران از صندلی افتادم. ‫باورت می‌شه عزیزم؟
‫خوش‌بختانه، این آقای خیلی خوش‌تیپ...
‫اونجا بود و نجاتم داد.
‫- ایشون ماتئوئه. ‫- سلام.
‫- فامیلیش هم بلد نیستی، مگه نه؟ ‫- می‌خوام بگم عشق در اولین نگاه بود،
‫ولی نمی‌خوام بترسونمش، ‫پس می‌گم علاقه عادیه.
‫مامان، قرار بود با هم بیایم اینجا...
‫که رو رابطه خودمون کار کنیم.
‫خب، تو یکی که خوب می‌دونی ‫من می‌تونم همزمان...
‫روی چند مسئله تمرکز کنم.
‫- اصلا انگلیسی بلده؟ ‫- انگلیسی؟
‫معلومه، همه انگلیسی بلدن.
‫درسته، ببخشید.
‫البته خودش باید عذرخواهی کنه...
‫که تو رو الکی تا اینجا کشونده.
‫نه، نه، نه. ‫من رو نکشونده.
‫یعنی آره، خودم خیلی مشتاق بودم بیام.
‫آها، خب، دیگه باید بری، ‫چون اینجا سالن مانیکور نیست.
‫بدون وقت قبلی راه نمی‌دن.
‫آقای فادل تو سیستم ما ثبت شدن.
‫به زابروالد خوش اومدین.
‫امیدوارم به همه‌تون اینجا خوش بگذره.
‫دیدی عزیزم؟ ‫واسه همین اقامت همیشگی...
‫تو هتل‌های خانوادگی خیلی مفیده.
‫شاید آدم اولش یه‌کم بیشتر بده، ‫ولی همیشه باهاش راه میان، مگه نه؟
‫- بله. ‫- هوم. خرج اون رو هم دادی؟
‫باید دخترم رو ببخشی.
‫سی و پنج سالگی خیلی سخته.
‫سنیه که آدم واقعا وحشت می‌کنه.
‫می‌ذاری بمونه؟
‫باید بمونه. ‫بخشی از برنامه‌مونه.
‫چیزی نیست.
‫عه، می‌تونی همه‌چی رو ‫همون‌جا ول کنی.
‫مشکلی نیست، ممنون.
‫آها.
‫داشت یادم می‌رفت.
‫کار خیلی بی‌جاییه.
‫خب، واسه همین حال می‌ده، مگه نه؟
‫من با تو و عشق جدیدت...
‫که خیلی ازت کوچک‌تره ‫تو یه اتاق نمی‌مونم.
‫- نمی‌مونم. ‫- باشه.
‫می‌گم یه اتاق دیگه بهم بدن، خب؟
‫اصلا دم در می‌خوابم. ‫مزاحمتون نمی‌شم.
‫- ماتئو. ‫- بله؟
‫- انگار آدم خیلی خوبی هستی. ‫- وای، ممنون.
‫البته از نظر ژئوپلیتیک یه‌کم عجیبی.
‫ولی خودت می‌فهمی مادرم چرا ‫تو رو همراهش آورده دیگه؟
‫به قول خودتون، عاشق همیم.
‫نه. نه، تو سپر انسانیش هستی ‫که الکی می‌گه عاشقته.
‫این سفر قرار بود فرصتی باشه ‫که من و مادرم...
‫مشکلات قدیمی و پابرجای رابطه‌مون رو...
‫- حل کنیم، یادته؟ ‫- عه، چه مشکلاتی؟
‫آها، خب، بذار ببینم.
‫من بی‌توجهم، ولی خفقان هم ایجاد می‌کنم.
‫ازش حمایت نمی‌کنم،
‫ولی در عین حال اصلا مجبورش نکردم ‫رو پای خودش وایسته،
‫- واسه همین اعتماد به نفس نداره. ‫- هوم.
‫به جز این مسائل، آره، من یه پا هیولام.
‫حالا می‌شه لطفا از این تفرجگاه زیبا ‫لذت ببریم؟
‫من اتاق جدا می‌گیرم.
‫اگه با کارت اعتباری خودت ‫حساب می‌کنی عیبی نداره!
‫ای آشغال عوضی، اذیت نکن.
‫وای آشغال به‌دردنخور.
‫کار کن دیگه.
‫سلام خانم، شما آنتن ندارین؟
‫نه.
‫اِم...
‫نه، گمون کنم...
‫گمون کنم رشته‌کوه جلوی آنتن رو می‌گیره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫شاید می‌خوان یه چیزی بهمون بفهمونن.
‫آره.
‫واسه جلسه اومدی؟
‫قصدم همین بود.
‫البته حس عجیبی بهم دست داده ‫که سر کارم.
‫- آها، آره. ‫- آها.
‫خیلی حیفه.
‫البته وقتی آنتن ندارم، ‫واقعا سر کارم گذاشته؟
‫هوم، گل گفتی.
‫- درست نمی‌گم؟ ‫- آره.
‫خب، گمون کنم به زودی ‫گوشی‌هامون رو بگیرن، خلاصه...
‫بهتره خط ثابت پیدا کنم.
‫باشه.
‫باز هم می‌بینمتون؟
‫آره.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ!
‫ممنون.
‫خب، شما از اعضای دربارین؟
‫- جانم؟ ‫- آخه تعظیم می‌کنن.
‫ایشون دومین نفری بود ‫که دیدم بهتون تعظیم کرد.
‫با خودم گفتم شاید شاهدخت باشین.
‫هوم، نه... من قبلا راهبه بودم.
‫- راهبه! ‫- اوهوم.
‫هوم.
‫- مردم به راهبه‌ها تعظیم می‌کنن؟ ‫- بعضی‌ها گمون می‌کنن رسمه.
‫هوم.
‫لباس فرم اینجا رو پوشیدین؟
‫آها، اِم... من تا اینجا کلی راه اومدم...
‫و لباس‌هام خیلی کثیف شده بودن، ‫واسه همین لطف کردن...
‫و لباس فرمشون رو بهم دادن.
‫- خب، تن شما خیلی شیکه. ‫- ممنون.
‫خب، الان که دیگه راهبه نیستین...
‫چیکار می‌کنین؟
‫مطمئن نیستم.
‫فعلا چای می‌خورم.
‫وای.
‫کاش من می‌تونستم ‫این‌قدر در زمان حال زندگی کنم.
‫راستش یکی از اهداف ‫اینجا اومدنم همینه.
‫بتونم یه‌کم عین شما اندیشمند باشم.
‫نه، به نفعته شبیه من نباشی.
‫خب، شبیه خودم که اصلا نمی‌خوام باشم.
‫[دوربین ۱۷]
‫سلام...
‫الـ... «الفرد»؟ ‫«ال‌فرید»؟
‫الفریده؟ ‫چه اسم قشنگی؟
‫فقط خواستم ببینم برام پیغامی گذاشتن یا نه.
‫پیغامی نذاشتن آقای شارپ.
‫یه‌کم عجیبه، آخه پدرم خیلی دیر کرده.
‫زابروالد خیلی دورافتاده است ‫و آب‌وهوای پیچیده‌ای داره.
‫تأخیر در پرواز کم پیش نمیاد.
‫نه، متوجهم، اما از دهه هفتاد ‫با هواپیمای مسافربری سفر نکرده، خلاصه...
‫البته باید می‌کرد، ‫مخصوصا با احتساب...
‫آب شدن یخچال‌های طبیعی.
‫جلسه گروه شما تو «روتا آیخه‌زیمر» ‫برگزار می‌شه آقا.
‫یعنی «اتاق بلوط قرمز» ‫که انتهای راهروی اصلیه.
‫- بله. ‫- خیلی‌خب.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫هوم.
‫باز تویی.
‫- آنتنت وصل نشد؟ ‫- نه، اصلا.
‫راستی، من پیتر هستم.
‫- پیتر شارپ. ‫- ایموجن آکلر هستم.
‫انگار اسمم رو از خودم در آوردم، ‫ولی واقعیه.
‫خب ایموجن، من حتما باید ‫گلویی تازه کنم.
‫من با خودم گفتم شاید بهتر باشه چیزی نخوریم، ‫آخه ممکنه روند درمان رو شروع کنیم.
‫آها، آره، روند درمان.
‫اِم...
‫خب، خیلی حیف شد، ‫آخه تنها درسی که از یه ترم...
‫تحصیل تو «له‌روزه» گرفتم،
‫همینه که اون نوشابه «آلمدودلر» ‫خیلی خوشمزه است.
‫نوشیدنی لطف کنین.
‫دوتا لطف کنین، یکی دیگه ‫از این‌ها هم می‌خوایم.
‫ممنون.
‫- یارت رسید؟ ‫- یارم؟
‫نامزدت بود؟ همسرت بود؟
‫چه بدونم، همونی که اینجا ‫باهاش قرار گذاشته بودی رو می‌گم.
‫بابامه.
‫- بابات؟ ‫- درسته، آره، بابامه.
‫مسلما مسئله خیلی مهمی پیش اومده ‫که نتونست سفرش رو عقب نندازه...
‫و اون‌قدر خجالت می‌کشه...
‫که نه به من گفته، نه به هتل.
‫مطمئنم بالاخره میاد.
‫آره بابا. ‫نه، معمولا میاد.
‫اگه نیاد هم یه چیز قشنگ می‌فرسته ‫تا جبران کنه.
‫مثلا دکمه سردست تاریخی می‌فرسته.
‫یا مثلا تولد ۲۱ سالگیم ‫کلی مهمون مسن دعوت کرده بود.
‫خب، اگه شبیه مادر من باشه، ‫میاد اینجا.
‫از کجا معلوم؟ شاید یه دختر جوان ‫آهن‌پرست با خودش بیاره.
‫- سلام. ‫- دوتا دیگه لطف کنین.
‫- امیدوارم هر دو راحت باشین. ‫- می‌خواد گوشیمون رو بگیره.
‫نه، نه، نه. لازم نیست، لازم نیست. ‫رشته‌کوه جلوی آنتن رو می‌گیره.
‫آها.
‫ولی حالا که بحثش شد، ازتون خواستاریم ‫بدون اجازه باقی مهمانان،
‫ازشون عکس‌برداری نکنین.
‫- حتما. ‫- باشه.
‫عکس‌برداری از باقی چیزها ‫مثل چشم‌اندازها...
‫و حیات‌وحش رو تشویق می‌کنیم.
‫هر از گاهی یه گله بز کوهی ‫بومی همین‌جا رد می‌شن که...
‫عه. گمون کنم همین الان دارن میان.
‫وای.
‫وای، سلام عزیزم.
‫وانمود می‌کنیم هم رو می‌شناسیم یا نه؟
‫یه پلک یعنی آره، ‫دو پلک یعنی نه.
‫- سلام مارتین. ‫- سلام ویکتوریا.
‫- خب، سلام. ‫- سلام.
‫- پیتر، ایشون مادرم ویکتوریاست. ‫- آها.
‫مطمئن نیستم آخرین فامیلیش چی بود.
‫آها، ایشون هم بابای جدیدم، مارکوئه.
‫- ماتئو. ‫- ماتئو.
‫- خیلی خوش‌وقتم. ‫- همچنین.
‫خواهر آگنس. ‫به سلامت رسیدین؟
‫عه، شما کی باشین...؟
‫مارتین سیبماخر هستم. ‫همکار ماشام.
‫رئیس تحقیقات و تشریفاتم.
‫حضورتون خیلی مایه افتخارمونه.
‫یه عمر خدمت شما...
‫الهام‌بخش همه ماست.
‫کاتولیکی؟
‫نه، من دانشمندم، معلومه که نیستم.
‫ولی متولد مونیخ در بایرنم...
‫و بعدش تو اتریش مدرسه شبانه‌روزی رفتم.
‫خلاصه...
‫به هر حال، اگه قبول کنیم بشر...
‫بیش از هر چیز مایل به جست‌وجوی معناست،
‫هدف انقلابی دین رو درست درک می‌کنیم.
‫ببخشید، خیلی وقتتون رو گرفتم.
‫- خواهش می‌کنم راحت باشین. ‫- سلام.
‫- عه. ‫- سلام.
‫وای، خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫امروز خیلی مهربون بودی.
‫- هوم. ‫- من خیلی...
‫راستش، خوشحالم...
‫- تونستم باز هم ازت تشکر کنم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ضمنا، عذر می‌خوام ‫صدام رو بلند کردم یا جوری جلوه کردم...
‫که ناسپاس یا عجولم.
‫گاهی اوقات نمی‌تونم کلافگیم رو...
‫درست و حسابی بروز بدم.
‫از چمدونم خبری نشد؟
‫آها، نه.
‫هنوز نه.
‫می‌شه گلویی تازه کنم یا... ‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫خودم می‌رم دم کافه. ‫ممنون.
‫- نوشیدنی میل داری؟ ‫- آره.
‫[دوربین ۴۱]
‫یه نوشیدنی با یخ لطف کنین.
‫- سلام، برایان هستم. ‫- ولفی هستم.
‫ایشون دوستم تیناست.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫خب، چرا اومدین اینجا؟
‫وایستین ببینم، اینجا عین زندانه؟
‫زشته بپرسیم بقیه چرا اومدن؟
‫ما اومدین تعطیلات.
‫متوجه شدم.
‫خب، کارتون چیه؟
‫- موزیسینیم. ‫- هوم.
‫- وای، چه خارق‌العاده. ‫- اوهوم.
‫شاید یه چیزی برامون اجرا کردین.
‫شنیدین گفتیم اومدیم تعطیلات دیگه؟
‫همگی خوش اومدین.
‫به تک‌تکتون خوش‌آمد می‌گم.
‫مدل موهاش رو عوض کرده.
‫خواهر آگنس، خیلی خوشحالم تشریف آوردی.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- وایستا ببینم، تو راهبه‌ای؟
‫بله، راهبه خیلی مشهوریه.
‫هوم.
‫وای خدایا.
‫وای ویکتوریا، کتت رو خیلی دوست دارم.
‫وای، ممنون.
‫عالیه.
‫- پیتر. ‫- بله؟
‫پدرت کجاست؟
‫راستش، دیرتر می‌رسه.
‫تا همه تشریف نیارن، نمی‌تونیم شروع کنیم، ‫پس کی می‌رسه؟
‫امیدوارم فردا برسه؟ اِم...
‫خب، امیدوارم فردا بتونیم شروع کنیم.
‫شبتون به خیر.
‫ماشا؟
‫جریان چیه؟ ‫مگه پدرش کیه؟
‫- یه آدم عادیه، نمی... ‫- پیتر درست می‌گه.
‫پدرش آدم عادیه.
‫ولی یکی از شماست.
‫تا همه اینجا نباشن ‫نمی‌تونیم شروع کنیم.
‫این دیگه چه وضعشه؟ ‫عذر می‌خوام.
‫اینجا چه خبره؟
‫بهت که گفتم، تفرجگاه دگرگون‌کننده است.
‫- چیزی نگو. ‫- خیال می‌کردم تفرجگاه عادیه.
‫درسته.
‫پاک‌سازی ذهنه.
‫- می‌خواد مغزمون رو بشوره عزیزم. ‫- بزرگش می‌کنه.
‫خب، من با این توضیحات مبهم ‫احساس امنیت ندارم.
‫خوبه.
‫هیچ‌کدومتون در امان نیستین.
‫منظورتون از نظر جسمانیه یا...؟
‫ماشا.
‫- الان نه. ‫- برگرد ببینم.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- همه‌چی مرتبه.
‫آره بابا، انگار مرتبه.
‫خیلی‌خب، جریان چی بود؟
‫به‌خاطر پیانوئه.
‫خواهر آگنس، من قبلا دیده بودمت.
‫رم بود، مگه نه؟
‫گمون کنم التون اجرا داشت، ‫ولی امکان نداره،
‫اون واسه کلیسای کاتولیک ‫اجرا نمی‌کرد.
‫بالاخره همه می‌دونن التون جان ‫مورد پسند کلیسا نبود.
‫درسته.
‫اون‌قدر دلت می‌خواد پیانو بزنم...
‫که من رو آوردی تو یه فرقه؟
‫نه، ببین، تفرجگاه دگرگون‌کننده است.
‫- خیلی‌خب. ‫- کتابچه‌شون رو بهت داده بودم.
‫- کتابچه‌شون رو خوندی؟ ‫- نه.
‫معلومه که نخوندی، هیچ‌وقت چیزهایی رو ‫که بهت می‌دم نمی‌خونی، مگه نه؟
‫نه کتاب‌ها رو می‌خونی، نه مقالات؟
‫- نه. ‫- ببین چی می‌گم.
‫تو یه سری مانع داری. ‫شاید به دردت بخوره.
‫خودت مانع داری.
‫نه!
‫خیلی‌خب.
‫- ببین... ولفی؟ ‫- خیلی شرمنده‌ام.
‫چیزی نشده، مشکلی نیست.
‫شاید بهتر باشه بذاریم یه لحظه تنها باشه.
‫- شاید... ‫- به نظرم...
‫- بذار یه‌کم تنها باشه. ‫- گند زدم. گند زدم.
‫عذر می‌خوام. ‫ببخشید خواهر.
‫- عذر می‌خوام... ‫- بله؟
‫خیلی دیره که پولم رو پس بگیرم؟ ‫آخه...
‫دوستان، می‌شه لطفا...
‫به نظرم بهتره همگی ‫یه شب خوب استراحت کنیم.
‫به نظر من بهتره حسابی گلویی تازه کنیم.
‫آها. ببینین، بیاین...
‫می‌شه همگی حسابی گلویی تازه کنیم؟
‫همه‌چی جزو برنامه است.
‫آره، حالا می‌بینین.
‫آره. ‫همه‌چی جزو برنامه است.
‫حالا می‌بینین.
‫ماشا!
‫هیس. چیه؟
‫نه. نه، من خسته‌ام. ‫خسته‌ام، نصیحتم نکن.
‫- پسر جوانه، پیتر... ‫- خب؟
‫تنها مهمونی که نیومده پدرشه؟
‫- آره. ‫- اسمش پیتر شارپه؟
‫- آره. ‫- پدرش همونیه که خیال می‌کنم؟
‫من باید بخوابم.
‫- شب به خیر هلنا. شب به خیر. ‫- گفتی غافلگیرم نمی‌کنی!
‫خودت تضمین کرده بودی انتخاب مهمان‌هامون ‫کاملا دست خودم باشه.
‫نه، منظورم این نبود ‫اون رو بیاری.
‫وضعیت مالیمون خیلی وخیمه، مگه نه؟
‫- آره. ‫- سرمایه‌گذار لازم داریم، مگه نه؟ پس...
‫حتی اگه به نظرم مشکلاتمون ‫با یه میلیاردر حل می‌شد،
‫کلی میلیاردر به جز دیوید شارپ هست.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫اعتماد ندارم.
‫چاره‌ای نداری.
‫خودت کارم رو سخت می‌کنی. ‫خیلی سخت می‌کنی.
‫وسوسه زندگی در گذشته ‫خیلی قدرتمنده.
‫واسه همه همین‌طوره، ‫مخصوصا واسه تو...
‫که این‌قدر سختی کشیدی.
‫فقط بهم قول بده عین بقیه‌مون ‫تو زمان حال می‌مونی.
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اینجا چی داریم؟
‫دیگه احتیاط رو کنار گذاشتی، ها؟
‫اروپاست دیگه.
‫از بابا جونت خبری نشد؟
‫نه، هنوز نه.
‫البته یه‌کم پیش خواستم ‫در اتاقت رو بزنم...
‫و گمون کنم صدای مادرت...
‫- وای نه. ‫- و عشقش رو شنیدم...
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- که عین بچه‌ها...
‫به هم دل و قلوه می‌دادن.
‫آره، دوران کودکی و دانشجویی من...
‫همیشه مملو از این اتفاقات بود.
‫هوم.
‫اتاق تو چطوره؟
‫گمون کنم تقریبا عین اتاق خودت باشه.
‫مسلما حوصله ندارم برگردم اتاق خودم...
‫و نمی‌تونم تا صبح دم کافه بشینم.
‫نه.
‫نه، نمی‌تونی.
‫آره. آره.
‫خیلی‌خب، اگه پیدا شد،
‫برام فرقی نداری نیمه‌شب باشه یا نه،
‫بیارش پیش خودم، باشه؟
‫بیارش پیش خودم. ‫خیلی مهمه.
‫ممنون.
‫ای آشغال عوضی کثافت...
‫تف به این زندگی!
‫می‌خواد تنهام بذاری.
‫- چنین حرفی نزد. ‫- تنهام نذار مامان.
‫خیلی سردمه.
‫بگیر بخوام. ‫بگیر بخواب تاتیانا.
‫اینجا خیلی سرده.
‫خیلی سرده.
‫- بس کن عزیزم. ‫- تو دیوانه‌ای مامان؟
‫اون خیال می‌کنه دیوانه‌ای.
‫بس کن.
‫من هیچ‌وقت نمی‌خوابم. ‫هیچ‌وقت نمی‌خوابم.
‫خوابم نمی‌بره، هیچ‌وقت نمی‌خوابم.
‫آره، الان دارم راه می‌افتم.
‫طرف خیلی رو اعصاب بود، ‫ولی ردیفش کردیم.
‫ردیفه. فردا صحبت می‌کنیم.
‫ای خدا.
‫خیال می‌کردم شام اصلا تموم نمی‌شه.
‫چه بی‌شعور حق‌به‌جانبی بود.
‫مگه همه‌شون همین نیستن آقا؟
‫هواپیما رو باند منتظرتونه آقا.
‫امشب نه. ‫قرارداد رو نبستیم.
‫تا ببندیم می‌مونیم. ‫پسرم باید منتظر بمونه.
‫پس برمی‌گردیم هتل.
‫از الان بگم، اگه فردا راه بیفتین، ‫آب‌وهوا یه‌کم خرابه.
‫مگه آب‌وهوا دست خودم نیست؟
‫حضورتون تو تفرجگاه روان‌درمان‌گردانی ‫از تصورم خارجه.
‫چرا؟ چون بی‌نقصم؟
‫نظری ندارم آقا.
‫می‌گن این داروها آینده رو می‌گیرن.
‫[نیویورکر]
‫خب...
‫شاید باهاشون آدم خوبی بشم.
‫از کجا معلوم؟