«بهشت در آتش» «سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «مترجم: «شقایق
[قسمت بیست و سه]
خیلی وقت بود که دنبال بردار های وی بودم...
اصلا متوجه من نشدن.
با این حال پویانگ یینگ می دونه که من بلاتکلیف ام.
بیست سال گذشته...
من هیچ کس رو نداشتم...
که خوب بشناسم...
شاهزاده، درمورد چی حرف می زنید؟
نکردم.
من...
مکمل باستانی...
[مکمل باستانی]
مکمل باستانی؟
بالاخره پیداش کردم.
جلوی چشمام بود، چطور تا الان ندیده بودم؟
برادر پینگ ژانگ!
مکمل باستانی، بالاخره پیداش کردم.
- جدی همچین کتابی هست؟ - ها؟
منظورم این ـه که خیلی بهت سخت گذشت.
منم از ارباب لی چند تا سوال دارم .باهم بریم،
بریم.
خیلی طول کشید تا پیداش کنم.
- .سی ئر - استاد .
دسته های گیاه بای یین که دیوان طبابت فرستاد کجان؟
توی انبار پشتی هستن، الان میارم شون.
ارباب لی، لین شی کجاست؟
رفت ـه دارو ها رو بیاره.
ارباب جوان، باید یک چیزی به شما بگم.
خواهشا، میشه بیای اینجا؟
استاد لی، وقتی برگشت این رو بهش بدید.
این تتوی جنگجویان مرگ ـه، قبلا بهش گفتم.
خواهر یان، چی شده؟
قبلا نگفتی که کاهن اعظم دربار چیان تیان...
پویانگ یینگ پشت همه ی این قضایا ست؟
درسته، چطور؟
من دیدمش.
تو پویانگ یینگ رو دیدی؟
تو پایتخت؟
توی خیابون نان پینگ، همونجا که، حکومت غذا پخش می کنه.
بین جمعیت دیدمش، جرات نکردم که نزدیک بشم. می تونم ببرمتون اونجا.
باشه.
استاد، گیاه ها رو آوردم.
سی ئر، ارباب جوان اینجا بود.
برات یک نقاشی از تتوی جنگجویان مرگ گذاشت.
جنگجویان مرگ؟
خواهر یان رو ندیدی؟
تازه بیرون بود، از ارباب جوان خواست همراهش بره.
وای نه.
زود باش، دارن غذا پخش می کنن.
خواهر یان، محل توضیع غذا همین جاست؟
بله، یکم جلو تر.
تو همون خانم از تالار جی فنگ نیستی؟ چرا این کار رو کردی؟
خوبم.
یه لینگ.
ارباب جوان! حال تون خوبه؟
- .من خوبم، فقط یک زخم کوچیک ـه - بزارید پانسمانش کنم .
نیازی نیست، چرا اومدی اینجا؟
اون طرحی که برام گذاشتی، قبلا دیده بودمش.
اون چیه؟
خواهر یان می دونست اگه پینگ جینگ این طرح رو نشون من بده...
من متوجه می شدم که، تو هم این تتو رو داری.
فکر می کنی اگه الان انجامش ندی دیگه فرصتش رو پیدا نمی کنی؟
تو بیشتر از ده سال پیش به تالار جی فنگ اومدی.
انگار هدف اصلی تو ارباب جوان نبوده، پس هدفت کی بود؟
ارباب لی یا من؟
به عنوان شاگرد یی لینگ، فرق درست و غلط رو می فهمیم.
من مدیون دکتر ها هستم، به شما صدمه نمی زنم.
بازم یلینگ زی.
وی ولیانگ قبل مرگش اشاره کرد که یک یلینگ زی ـه.
یلینگ زی چیه؟
زخم عمیقی نیست، مراقب باش آب بهش نخوره .یادت نره پانسمان رو عوض کنی.
شمشیر خوبی ـه.
مهم نیست قبلا چه هویتی داشتی...
از اونجایی کی این همه سال عضو تالار جی فنگی...
باید بدونی چی درست ـه و چی غلط.
چرا همچین کاری رو کردی؟
تا وقتی که من یک یلینگ زی هستم...
باید تا ابد با پادشاهم بیعت کنم و از دستورات فرقه پیروی کنم.
اینکه چی درست یا غلط ـه، دست من نیست.
مطالب این کتاب درمورد گل موژن تقریبا مفصل ـه.
ولی یک فصل از این کتاب گم شده.
و خب کامل نمی فهمم...
چرا باید روی این آدم ها تتو شده باشه؟
چه چیز خاصی داره؟
زیاد پیچیده نیست.
اون موقع ها، با وجود اینکه یه چین جز لیانگ بود...
ولی سیستم حکومتی شون خیلی با متفاوت بود.
از همون پادشاه اول یه چین یک ساختمون جدا توی قصر شون بود...
بهش قصر آموزشی یلینگ می گفتن.
اگه استعداد های خاص نداشته باشی...
هیچ وقت نمی تونی وارد قصر آموزشی یلینگ بشی.
هر هفت سال، امپراطوری ـه یه چین...
پنجاه تا از بچه های بالای هفت سال که، با استعدادن رو انتخاب می کنه.
فرقی نمی کنه دختر یا پسر باشن روی همه شون گل موژن تتو می شه.
وارد قصر آموزشی یلینگ میشن...
و توسط رهبر فرقه، مهارت های رزمی و ادبیات یاد می گیرن.
فقط یک گل موژن وقتی وارد اونجا بشن، رو شون تتو می شه.
وقتی چهارده سال شون بشه رئیس فرقه ارزیابی شون می کنه.
بعد از چندتا آزمون سخت...
فقط دو درصد شون قبول میشن و می تونن بمونن.
و یک گل موژن دیگه هم رو شون تتو می شه.
در نهایت اینطوری میشن، دو گل بر یک شاخه.
و اون هایی که دو گل بر یک شاخه دارن...
یک یلینگ زی میشن.
باید برای چهار سال دیگه هم آموزش ببینن...
بعد از اون نگهبان خاندان سلطنتی می شدن.
توی جامعه ی یه چین هم مقام بالایی داشتن.
اونایی که انتخاب نمیشدن چی؟
بر می گشتن خونه شون.
ولی با همون سخت گیری های دوره ی اول...
حتی اگه یک یلینگ زی نمیشدن...
با اون همه استعداد و مهارت موفق میشدن.
با وجود اینکه موفق هم میشدن...
هیچ وقت خوشحال و راضی نمیشن.
برادر.
تو خیلی سخت تمرین کردی...
حتما توی ارزیابی مشکلی پیش اومده.
بیا از رهبر فرقه خواهش کنیم بهت فرصت بده.
فراموشش کن، هیچ وقت استثنا نبوده.
اگه یلینگ زی بشی خانوده مون خوشحال میشن.
قبل از اینکه همه گیری اتفاق بیوفته یک دسته یلینگ زی انتخاب شدن.
جای تاسف داره که کل خاندان سلطنتی مردن...
این بچه ها بدون خانواده و کشوری...
که بتونن ازشون محافظ کنن رها شدن.
درسته که وضعیت شون رقت انگیز بود...
ولی خوش شانس بودن که، از همه گیری جون سالم به در بردن.
با استعداد ها شون می تونستن یک زندگی خوب درست کنن.
چرا همچین کاری کردن؟
با وجود مرگ پادشاه مون...
ما هنوز کینه ی بزرگی داریم ...از اونجایی که رهبر دستور داد.
به عنوان یک یلینگ زی چطور می تونیم بیخیال باشیم، و انتقام پادشاه مون رو نگیریم؟
رهبر فرقه تون بیست و پنج سال پیش از بیماری مرد.
من پیشش بودم وقتی مرد، چطور ممکن ـه همچین دستوری داده باشه؟
هوش ایشون بسیار خاص بود.
حتما دستورش رو به کسی گفته.
اون رئیس فرقه ای که من شناختم انسان بسیار فاضل و خردمندی بود.
هرگز کج خیال و بیمار فکر نبود.
حتی اگه نشان طلایی اش رو به کسی داده باشه...
هیچ وقت دستور همچین انتقام مسخره ای رو نمی داد.
به دستور لیانگ بود که مرز ها بسته شد.
به خاطر همین کشور من نابود شد.
می تونید هرچی بخواید بگید...
ولی نمی تونید حقیقت رو عوض کنید.
رهبر فرقه، توی آخرین حرف هاش...
گفت که هیچ کشوری نیست که تا ابد خوشبخت باشه...
از اونجایی که بهشت ها هم به ما رحم نمی کنن، پس نباید اصرار کنیم.
حالا هم این دستور رو به من گفت، و فقط برای خاطره بود.
از اونجایی که دیگه ما پادشاه نداریم...
باید به زندگی ادامه بدیم نیازی به نفرت پراکنی نیست.
اینکه شاه مرد و حکومت پاشید...
تقصر لیانگ ـه که راه نجات ما رو بست.
چطور می تونی به عنوان یک یلینگ زی بگی که انتقام نمی گیری؟
پدر مادر من هم مردن می دونم به اندازه ی من ناراحتی.
ولی مقصر دونستن لیانگ بی معنی ـه.
تازه همه ی افراد یلینگ زی هم پخش شدن.
شاه و رئیس فرقه هم قبل از مرگ شون دستور انتقام ندادن.
من از شون سرپیچی نمی کنم.
و از این نشان طلایی هم برای جمع کردن بقیه استفاده نمیکنم.
برادر باید این افکار رو فراموش کنی.
و واقعیت رو بپذیری.
رهبر، گفتی که با وجود استعداد هام...
شخصیتم نقص داره.
پس نمی تونم یلینگ زی باشم.
ولی خیلی سال گذشته...
تنها کسی که بهت فکر می کنه و برات انتقام می گیره...
فقط و فقط من هستم!
میشه بپرسم که...
میدونی بازمانده های قصر آموزشی یلینگ...
بعد از اون اتفاق کجا رفتن؟
بعد از همه گیری جمعیت کم شد...
سال بعدش قحطی اومد.
خیلی ها نقل مکان کردن و کشور مثل شهر مرده ها شد.
بعد از سه سال که لیانگ یه چین رو جزو خودش اعلام کرد...
مردم کم کم برگشتن.
بعد از اون فاجعه...
پویانگ یینگ تونست یلینگ زی ها رو جمع کنه و مطیع خودش بکنه.
مطمئنم که نشان طلایی ـه قصر آموزشی رو داره.
طبق کار های پویانگ یین...
دیوونه و متوهم ـه.
رهبر اون موقع متین و باهوش بود...
نمی فهمم چرا...
باید نشان طلایی رو به همچین کسی داده باشه.
فکر کنم نتونیم جواب این سوال رو بفهمیم.
نگرانم که یلینگ زی های دیگه ای توی پایتخت باشن.
همون چیزی ـه که برادرت می خواست کمکت کنم تا پیداش کنی، خیلی دنبالش گشتم.
چیزی که برادر می خواست کمکم کنی پیدا کنم؟
آره، مال من ـه.
بالاخره پیدا شد، مرسی زن داداش.
استاد بزرگ، ریاست دیوان طبابت اومدن در درمانگاه هستن.
وزیر تانگ؟ باشه.
باید خبر های خوبی باشه، میشه منم بشنوم؟
بعد از شما، شاهزاده.
استاد بزرگ.
شما هم اینجایید، شاهزاده.
چی شده که به اینجا اومدید، وزیر تانگ؟
استاد بزرگ، دیوان طبابت مدتی هست که درحال جستجو و تحقیق...
درباره ی وضعیت بیماری هر منطقه ست.
می تونیم بگیم که وضعیت بیماری اخیر...
تحت کنترل ـه.
منظور تون اینه که قرنطینه ی پایتخت تموم می شه؟
شاهزاده، دیوان طبابت به اندرونی دربار خبر داده.
منتظر تصمیم نهایی هستیم.
داخل شهر تلفات زیادی داشتیم ولی بیماری بیرون از شهر نرفته.
اما با این وجود قرنطینه ست.
حال ولیعهد هم داره بهتر می شه.
به لطف و رحمت بهشت ها ست.
و اقبال بلند عالیجناب.
صحبت از ولیعهد شد...
یک سوال داشتم که از تون بپرسم.
من اسناد قدیمی رو دیدم، وزیر تانگ شما هم اشاره کرده بودید که...
این بیماری، در اون سال، به راحتی بچه ها رو درگیر نمی کرده...
نه فقط اون موقع این بار هم همچین حالتی داشتیم.
اگه اینطوره، جناب ولیعهد که هنوز یازده سال شون هم نشده، تازه با اون همه مراقبتی که از شون میشه.
بین اون همه آدمی که در قصر شرقی هست چطور ممکن ـه که...
ایشون اولین نفر مبتلا شدن؟
ولیعهد نفر اولی بود که مبتلا شد؟
صبر کن.
چی شد؟
یک زن، اصلا به این خدمتکار های قصر توجه نکردم.
وقتی برادرهای وی رو کشتی...
به خطری فکر نکردم و رفتم خبرش کردم.
الان مثل من می دونه که شما راز گل موژن رو فهمیدید.
از اونجایی که نمی تونه هویتش رو پنهان کنه...
اگه فرصتی گیر بیاره یک حرکتی می زنه.
ارباب جوان خیلی از قصر دور شده و الان این رو فهمیدید.
خیلی دیر شده.
برادر، یادم اومد.
کاخ شرقی، ندیمه ی اصلی ولیعهد!
زود باش بریم!
ملکه دستور دادن که، ولیعهد موقع خواب هم، باید افرادی رو کنار خود شون داشته باشن.
حالا که قرنطینه برداشته شده اعلیحضرت، ظرف چند روز برمی گردن.
برای مراسمات طلب مغفرت و احترام برای مردگان از وزارت تشریفات.
برنامه ای آماده کنید و به عرض اعلیحضرت برسونید.
بله الان به وزارت تشریفات میرم.
چی شده؟
چرا این شکلی شدی؟
جناب نخست وزیر...
فرمانده لی گو، که در زندان سلطنتی مرد از شاگردان شما بود.
نماینده ی دادگستری در زندان هم از اقوام شما هستن.
عمو واقعا، فکر نکردید که باورم میشه...
که لی گو، واقعا خودکشی کرده باشه؟
- ولیعهد خوابیده؟ - همین الان خواب شون برد، درست نیست بیدار شون کنیم .
شما دوتا همین جا پیشش بمونید.
دو ساعت دیگه که، وقت داروی ولیعهد شد بانو خودشون تشریف میارن.
بله.
مطمئنم که این بار...
خیلی غفلت و، حماقت کردم.
از اعتماد پینگ ژانگ، سو استفاده کردم.
- !برادر شان - چی شد؟
کاخ شرقی... پویانگ یینگ تو کاخ شرقی ـه!
اعلیحضرت!
حال تون خوبه؟ نترسید!
ما فرزندان یلینگ...
اولش...
مثل شما بودیم.
یک قلمرو داشتیم، خونه داشتیم.
پینگ جانگ، امروز خطر واقعا از بیخ گوش مون گذشت.
این بچه های یلینگ رو که می بینی، هم حس تنفر داری...
هم دلت می سوزه، هم از شون می ترسی.
اگه آدم وابسته ی چیزی بشه...
به دنیا فقط با چشم کینه نگاه می کنه.
- پینگ جینگ، چی شده؟ - چی شده؟
خوبم فقط فکر کنم یکم می ترسم.
خدمت ریاست فرقه قرنطینه ی پایتخت برداشته شده.
سعی کردی با اون ها ارتباط برقرا کنی؟
در پاسخ ریاست فرقه، فرستادم دنبال شون.
- ...فقط - چی ؟
خانم یان و ندیمه رو پیدا نکردیم.
کاخ شرقی و عمارت لین خیلی آرومن.
به نظر نمی رسه اتفاق بدی افتاده باشه.
به نظر میاد، فقط می تونیم از مار شوآنچی برای درمان استفاده کنیم.
رئیس فرقه، لطفا مراقب خود تون باشید.
کاخ شرقی اگه آروم ـه یعنی واقعا اتفاقی نیوفتاده.
برای عمارت چانگ لین نمی تونیم مطمئن باشیم.
اونهایی که با سم استخوان شبنم آلوده میشن سه روز طول می کشه، تا علائم رو بروز بدن.
تحت نظر بگیر شون، بعید می دونم خانم یان، از پس کارش برنیومده باشه.
چشم.
برو!
زود باش!
فقط صفرای شوآنچی برای درمان نیست.
حتی اگه پادزهر پیدا بشه...
برای نجات دادنش خیلی دیره.
چی میگه؟ نجات کی؟
رئیس، بانو یان دستگیر شده.
البته کارش موفقیت آمیز بود.
می دونم.
وو بینگ و وو لیانگ، هر دو دستگیر شدن.
و بلافاصله خودکشی کردن.
براشون مراسمی ترتیب میدم، تا راحت تر به دیار باقی برن، به جایی زیباتر از اینجا.
این که بتونیم به شما خدمت کنیم...
نهایت افتخار فرزندان یلینگ ـه.
من هم مفتخرم.
شین.
ارباب.
چیکار می کنی؟
همه ی شب رو بهش فکر می کردم، باورم نمیشه خواهر یان همینجوری اون حرف رو زده باشه.
اینکه یکی از یلینگ زی ها تونسته وارد قصر بشه، حتما خیلی ملکه رو ترسونده.
گارد سلطنتی داره همه ی خدمه ی کاخ رو، باز جویی می کنه.
طرح اون تتو توی دربار پخش شده وزارت خونه ها هم دارن جداگونه بررسی میشن.
پویانگ یینگ هنوز هم فراری ـه فقط همینقدر از دست مون بر میاد.
راستی، قبل رفتنم من به تو یک تکلیفی نداده بودم؟
با گرفتاری های اخیر اصلا نشد نتیجه رو بپرسم.
مطمئنم اصلا سمتش نرفتی.
استاد، اینو ببینید... این...
استخوان شبنم.
این سم استخوان شبنم ـه.
به جز اون نواحی ای که صحبتش شد...
هویی ژو و فی شان، این دو ناحیه هم کمبود دارن و، توان دفاعی شون پایین ـه.
پس پدر این ها رو توی اولویت می ذاره.
آخرین مشکل، مشکل ـه نینگ ژو می شه.
خوب درس خوندی.
مشکل چیه؟
یکم سرگیجه دارم، فکر کنم به خاطر نگرانی های اخیر باشه.
حالا که قرنطینه برداشته شده خیالم راحت تره، می تونم استراحت کنم.
تب نداری ولی سرد تر از حد معمولی.
صحبت های مرز شمالی برای بعدا.
چهرت واقعا خوب به نظر نمی رسه.
برو بخواب موقع ناهار بیدارت می کنم.
زن داداش امشب غذا می پزه.
ارباب جوان حال تون خوبه؟
خوبم، فقط از دیروز یکم حالم بد شده.
بزارید دکتر خبر کنم.
نیازی نیست، مرسی.
برو به کار هات برس.
ارباب جوان بزارید تا اتاق ببرمتون.
مشکلی نیست، خوبم.
تو برو.
چشم.
ارباب جوان.
ارباب جوان!
بیا! زود باش!
تکونش ندید.
تکون ندید.
شل کن.
کمک کنید ببریمش اتاقش.
بیایید، کمک کنید.
دیگه همه ی مقدمات آماده شده، بعد درمان امروز، کامل خوب می شید.
شاگرد، بزار دوباره ازت بپرسم.
آماده ای که به استادت کمک کنی؟
اگه بتونم کوچکترین کمکی به شما بکنم حاضرم جونم رو هم سر اینکار بذارم.
پس واقعا، الکی بهت امیدوار نبودم.
شین.
استاد بزرگ.
بانو لین.
استاد بزرگ.
کشندگی استخوان شبنم در سرمایی ـه که به قلب و رگ ها وارد می کنه.
منو سی ئر با طب سوزنی سعی کردیم گسترش سم رو کنترل بکنیم.
اگه اینطوری بمونه که خوبه.
به من بگید استاد، چی برای درمانش لازم دارید؟ فورا تهیه شون می کنم.
من واقعا متاسفم.
سه روز میشه که ارباب جوان مسموم شده، سم کاملا پخش شده.
هیچ درمانی براش نیست.
درمان نمی شه؟