«بهشت در آتش» «سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «مترجم: «شقایق
[قسمت سی و سه]
شاهزاده ی بزرگ.
چیزی رو اشتباه نوشتی؟
نگاه نکن به پینگ جینگ که معمولا شلوغ ـه.
خیلی آدم حساسی ـه.
سر یک کلمه مچم لرزید.
اگه بفهمه، هزار تا فکر درموردش می کنه.
عجله ای نیست، عجله ای نیست .آروم تر می نویسم.
اشکال نداره اگه دو روز دیگه وقت ببره.
[فرزند من]
خیلی وقت نیست که به پایتخت برگشتم.
فقط همین چایی رو توی عمارتم دارم امیدوارم جسارت نباشه.
شاهزاده، حالا که تا اینجا اومدم...
بیایید بریم سر اصل مطلب.
می خوام به حرف ها تون توجه بیشتری بکنم.
ولی به این فکر می کنم، چرا باید باور کنم...
که قصد شما واقعا وفاداری به عالیجناب ـه و...
هدف تون جاسوسی از عمارت چانگلین نیست؟
حرف تون منطقی ـه .می خوام ازتون یک سوال بپرسم.
لیانگ بزرگ، مردم وفادار زیادی داره...
عالیجناب جوون ـه و قدرت شاهزاده ی بزرگ زیاده، وفاداری مردم ثبات نداره.
اون روزی که عمارت چانگلین قصد شورش بکنه بعید می دونم که از اون همه مردم وفادار...
به جز شما و ملکه کسی، برای اعلیحضرت باقی بمونه، اشتباه می کنم؟
چی می خوای بگی؟
وزیر، لطفا اول بشینید.
[اعتراف نامه ی پویانگ یینگ]
[فرمان ملکه]
کی تونستی این رو بگیری؟
همون روزی که پویانگ یینگ مرد.
همه گیری در جینگ لین کوه عظیمی از مرده ها به جا گذاشت.
اگه واقعا خدمت شما یا ملکه نیت بدی داشتم...
کافی بود برم و این دو چیز رو .تحویل امپراطور بدم،
وزیر، دیگه خود تون فکر کنید نتیجه چی می شد.
نه تنها شما و ملکه از قدرت ساقط می شدید...
حتی اگه اعلیحضرت هم به سلامت بر تخت می نشستند...
الان قدرت دست شاهزاده ی بزرگ می بود.
فرصت اعتراضی هم نمی شد.
خب جناب وزیر، اگه دارم واقعا این ها رو برای عمارت چانگ لین می کنم...
با این دو فرصت که پیش اومد برای من بهتر نبود که، این ها رو تحویل شون بدم و...
بیخیال این فرصت طلایی نشم؟
از اونجایی که میگی...
نسبت به ملکه لطف داری، پس چرا...
تا الان این ها رو پیش خودت نگه داشتی؟
چون که جدیدا همه ادعای وفاداری می کنن.
بدون هیچ مدرکی، کی حرف کسی رو باور می کنه؟
وزیر، شما باور می کنید؟
شاهزاده ی بزرگ امروز من رو خواستن.
خیلی کم پیش میاد.
برادر لی، اگه بخوام حقیقت رو بگم...
باید خیلی از کار های پینگ جینگ رو انجام بدم، ولی می ترسم که...
نتونم ازشون بر بیام و کارش معطل بمونه.
خب به خودم زیاد فشار نمیارم.
باشه، پس استراحت کنید.
لطفا بفرمایید تو.
- ایشون شاهزاده ی جوان نیستن؟ - شاهزاده ی جوان .
سلام.
خیلی وقت ـه که هم رو ندیدیم بریم بالا یک چیزی بخوریم.
امروز نمی تونم، بعدا خودم مهمونت می کنم.
- .نه، بیا همین امروز بریم - واقعا ...
این کالسکه ی سلطنتی نیست، چرا گارد جین ازش محافظت می کنه؟
انگار از خیلی چیز ها بی خبر شدید.
این دوشیزه از خاندان شان ـه فرد مورد علاقه ی ملکه هستن.
زیاد به قصر دعوت میشن، عجیب نیست که گارد سلطنتی ازشون محافظت کنه.
چقدر بد که، سنش به اعلیحضرت نمی خوره...
و اگرنه تا الان بانوی سلطنتی می شدن.
یک دوشیزه از خاندان شان؟
عموی بزرگ.
یادت باشه، باید این نامه رو شخصا به پینگ جینگ بدی.
به دست شخص دیگه ای نباید برسه.
عمو، نگران نباشید .سریع میرم و معطل نمی کنم.
نمی خواد عجله کنی.
نیازی نیست برای این سفر خودت رو زیاد خسته کنی.
من جدیدا خیلی انرژی دارم سفری مثل این خستم نمی کنه.
وقتی هم سن تو بودم...
برای روز ها در سفر بودم و احساس خستگی نمی کردم.
عموی بزرگ، من اصلا قابل قیاس با شما نیستم.
به پینگ جینگ بگو منتظر خبر های خوبشم.
چشم.
با اجازه میرم.
[برای شیائو پینگ جینگ]
من حالم خوبه، و زن برادرت هم] [.در لانگیا امن و امان ـه
[.عمو یوآن در عمارت از من مراقبت می کنه]
نگران چیزی نباش، تمام تلاشت رو] [.برای حفاظت از مرز ها بکن
در نامه ی قبلی به جنگ] [.با سپاه یو اشاره کردی
[.می تونی از ژنرال های با تجربه کمک بگیری]
[...حالا که کشور در عزا ست]
وزیر!
وزیر، لطفا مراقب باشید.
ریسک کردم که این رو باز کردم الان هم باید ببرمش گانزو.
این رو روی جزئیات بحث می کنن.
بعد ما هیچ راهی برای جواب دادن نداریم؟
که بگیم پینگ جینگ داره همچین کاری می کنه...
ولی هنوز شروع نکرده...
چطور میشه مانع شد؟
قصد ندارید که، کسی رو برای خبر کردن شاهزاده کانگ از یو بفرستید...
و بهش خبر بدید ارتش چانگ لین قراره چه حرکتی بزنه؟
دشمن رو خبر کنیم و به کشور مون خیانت کنیم؟ معلوم ـه که نه!
خب...
اگه بتونیم فرمانده ی سپاه دشمن رو بکشیم...
برای لیانگ بزرگ مون، خیلی خوب می شه.
پس چرا اجازه نمی دید اتفاق بیوفته؟
واقعا حرف های سیاسی تون خیلی خوب بود...
واقعا درک نمی کنید که چرا من الان انقدر مضطربم؟
ممنون از تمجید تون.
پس من یک حدسی بزنم.
شاهزاده ی بزرگ که دربار رو داره و شیائو پینگ جینگ هم که سپاه زیر دستش ـه.
مالکیت دولت و ارتش در کنار هم و این عملا شروع پایان شما ست.
ولی چطور دربار انقدر آروم ـه؟
به نظرم از وقتی شیائو پینگ جانگ مرد...
نفوذ عمارت چانگ لین خیلی کم شد.
با وجود اینکه شیائو پینگ جینگ به مرز ها رفته، و افتخاراتی هم کسب کرده...
ولی باز هم قدرتش به اندازه ی پدر و برادرش نیست.
فرقش از آسمون تا زمین ـه.
چیزی که گفتید کاملا درست ـه.
امنیت حال حاضر حکومت امپراطور جوان ما...
احتمالا به خاطر این ـه که، حتی با اینکه به هر دو شون به همه جا چنگ انداختن...
در واقعیت، نمی تونن کاری انجام بدن.
هردو مون می دونیم همیشه اینطوری نمی مونه.
آن رو.
چرا دیر وقت اینجا ایستادی.
پسر عمو.
از زن عمو شنیدم که خیلی مریضی .و حتی نمی تونی بلند شی،
ولی چرا این وقت شب بیرون از اتاقتی؟
من حالم خوب شده.
داشتم تظاهر می کردم.
چی؟ تظاهر؟
چرا باید خودت رو به مریضی بزنی؟
دیگه نمی خوام توی قصر بمونم.
از کل خاندان ما، ملکه تو رو بیشتر از همه دوست دارن.
اینم که خواستن بری قصر، از روی محبت شون ـه برای چی نمی خوای اونجا باشی؟
هیچی، فقط به اون همه محدودیت و قانون عادت ندارم.
هنوز مثل بچه هایی؟ فکر می کنی خونه بمونی راحت تره؟
باشه پس، میرم به عمو و زن عمو شب بخیر بگم، تو هم برو بخواب.
عمو هنوز مهمون دارن.
مهمون دارن؟
آره.
این وقت شب؟
با وجود اینکه توی نامه مشخص نشده...
ولی حتما پینگ جینگ تا الان همه ی هماهنگی های مقر ها رو انجام داده.
اگه بتونه رهبر سپاه دشمن رو شکست بده...
و بتونه به سلامت برگرده...
وزیر، خودتون فکر کنید چه اتفاقی برای موقعیت سیاسی لیانگ میوفته؟
فقط یک پیروزی برای پینگ جینگ کافی ـه تا...
به درجه ی پدر و برادرش برسه.
اگه جنگ تا مرز های شمالی نکشه...
اون ارتش عظیم رو می شه عقب کشید.
و تا اون موقع، می ترسم که دیوان سیاسی...
بخواد که توی هر تصمیمی از عمارت چانگلین نظر بپرسه.
نه تنها حکومت...
اینکه اعلیحضرت هم بخوان چشم به دهان اون ها بدوزن یا نه هم...
مشخص نیست.
حس می کنم دلیل اینکه پینگ جینگ و پدرش...
انقدر محرمانه ارتباط برقرار می کنن...
به خاطر ملاحظه ی دوره ی عزای عمومی بوده.
ولی از اونجایی که تصمیم به حمله گرفتن...
مطمئنم یک بهونه ی خوبی هم براش جور می کنن.
میگن که اول ارتش یو بوده که شروع کرده.
و انتخاب بین دفاع یا حمله سخت بوده.
پس بیایید از اعلیحضرت بخوابم...
که یک حکم صادر کنن...
که چهار ارتش حکومت فقط حق دفاع دارن...
و اجازه ی ترک کشور، و دنبال جنگ رفتن...
و ارتباط با ارتش های دیگه، و گسترش جنگ رو ندارن.
وقتی که این حکم...
جلوی پینگ جینگ قرار بگیره...
یا اطاعت می کنه...
یا سر پیچی می کنه...
از قوانین.
غیر از این دو، راه دیگه ای نداره.
فرمانده ی ارشد، چرا اومدید؟
اومدم تا به عمو سلامی عرض کنم.
ارباب فرمودن، اجازه ندیم کسی داخل بشه.
مهمون دارن؟
نمی دونم.
- !فرمانده ی ارشد! فرمانده، نمی تونید برید تو - برید کنار !
فی ژان، چی شده؟
عمو.
چه مهمونی اینجا ست که نمی تونم ببینم؟
کسی نیست، من تنهام.
پس اون صدای چی بود؟
شاید باد بوده؟
فقط شک کردم.
عمو، شب تون خوش.
شاهزاده ی جوان، همه چیز آماده ست.
باید بریم.
هی چانگ، تو از خانواده ی ارتشی هستی که، به خاطر جرمت به مرز تبعید شدی.
دنبالم اومدی تا بتونی اینجا موفق بشی.
ولی هنوز نرسیده، مجبوریم برگردیم مرز.
ناراحت نشدی؟
من به اندازه ی شما دور اندیش نیستم...
می دونم الان رفتن مون باعث میشه فردا برگردیم.
خیلی خوب گفتی.
درمورد تو درست فکر می کردم.
مرسی.
وقتی در یو بودیم، بهت یک قول دادم...
اینکه وقتی به گانزو برسیم...
با هم می شینیم و گپ می زنیم.
ولی خیلی گذشت ـه...
و من هنوز...
هنوز نتونستم بیام ببینمت.
می دونم درگیر مسائل ارتشی.
لین شی.
اگه من هم نگم، تو خودت متوجه ای.
حتی بیشتر از من، درسته؟
متوجه ام.
زخمی که، توی دلت به خاطر من ـه ...اونقدر دردناکه که،
هنوز نتونستی باهاش رو به رو بشی.
فقط با پوشوندن و کنار گذاشتنش تونستی تا امروز دوام بیاری.
به خاطر این ـه که من ترسو ام.
ولی واقعا نمی تونم باهاش رو به رو بشم.
دلیلش این ـه، من همیشه دنبال راه ساده ترم.
نه، اینطوری نیست.
نا امیدی، فرار، خودت رو دست غم سپردن...
کار های آسونی هستن.
تو تصمیم گرفتی اول به وظایفت عمل کنی اگه این شجاعت نیست پس چیه؟.
تو بهترین دوست منی.
دلم نمی خواد اینطوری از دستت بدم میشه یکم دیگه تحمل کنی؟،
ما یک جنگ در پیش داریم تمرکزت رو بزار روی اون.
هروقت خواستی باهاش روبرو بشی، من هستم.
نمی فهمم، زمان پدر مرحومم هم عمو کنترل سپاه رو داشت.
روش های خودش رو داره.
اگه صلاح بدونه که من باید بدونم، خودش برای من خبر می فرسته، چرا ازش بپرسم؟
امپراتور مرحوم نمی پرسیدن چون که خودشون می دونستن...
اگه شما چیزی نپرسید، چیزی هم نمی فهید.
بانوی من.
اعلیحضرت، در مورد هر چیز دیگه ای که بود...
بازم معقول بود که، شاهزاده ی بزرگ نخوان که شما بدونید.
ولی با رسیدن جنگ به مرز های شمالی...
شاهزاده ی بزرگ کوچک ترین اشاره ای هم بهش نکرد.
اگه کابینه این وضع رو تحمل کنه و حرفی نزنه...
ما امپراطور پیشین رو نا امید می کنیم.
باید وظیفه مون نسبت به شما رو انجام بدیم.
ولی عمو همیشه حواسش هست در مورد جنگ شمال هم...
فکر نمی کنید زیادی مشکوک هستید؟
اگه باور نمی کنید...
همیشه می تونید به پیشنهاد من فکر کنید...
و ازشون بپرسید.
اگه به شما حقیقت رو بگن...
اونوقت متوجه می شید.
مهارت سواری و تیراندازی اعلیحضرت پیشرفت کرده، خیلی خبر خوبی ـه.
- .عمو، لطفا بشینید - مرسی، اعلیحضرت .
عمو.
من خلاصه ی گزارش وزارت جنگ رو خوندم.
یک چیزی رو متوجه نشدم و می خوام ازتون بپرسم.
بفرمایید لطفا.
در دوره ی عزا، ما فقط باید دفاع کنیم...
هیچ جنگ و خونریزی ای نباید باشه .جهت احترام،
ولی چرا اخیرا...
سه برار وضعیت عادی، برای مرز های شمالی ابزار جنگی فرستاده شده؟
اعلیحضرت، آیا این خبر مخصوصا از وزارت جنگ فرستاده شده؟
از وزیر دفاع پرسیدم، ولی انگار خبر نداشت.
انگار عمو باهاش موافقت کرده.
نباید درموردش می پرسیدم؟
اعلیحضرت شما بر این کشور حکومت می کنید، درمورد امور کشور...
چیزی نیست که نتونید بپرسید.
لیانگ ما توسط دشمن های قوی ای محاصره شده.
قوانین سیاسی اون کشور ها متفاوت ـه.
امپراطور قبلی فوت شده و شما هنوز جوان هستید...
برای این کشور ها این موقعیت فرصت مناسبی برای حمله ست.
برای همین باید بیشتر حواس مون به مرز ها باشه.
خودتون فکر کنید، ما حمله نمی کنیم...
ولی اگه اون ها حمله کنن، چطوری دفاع کنیم؟
منظور تون این ـه که...
تدارکات فرستاده شده به مرز شمالی فقط محض احتیاط بوده؟،
بله.
- .گائو فو - اعلیحضرت .
- .یک دور دیگه تلاش می کنم - بله .
شاهزاده ی بزرگ.
شما خیلی وقت ـه پست نظامی دارید ...در مورد ارسال تدارکات هم،
هیچوقت خارج از حدود عمل نکردید.
برای چی همچین سوالی می پرسید؟
اگه مرز ها در امان باشن پس پایتخت هم در امان ـه.
چرا وزیر شان نمی تونه این رو متوجه شه؟
ملکه ی مادر.
چی شد؟ حق با من و داییت بود؟
حتی اگه شاهزاده ی بزرگ کابینه رو حمایت کنه...
چطور می تونه وقتی شخصا ازش سوال پرسیدی، بپیچونه؟
مشخص ـه که در چشم ایشون...
شما رو جدی نمی گیره.
همه چیز به کنار، ولی اگه...
زمان امپراطور مرحوم هم بود جرات چنین رفتاری رو داشت؟،
مادر شما اشتباه می کنید.
با وجود دشمنان قوی.
حرف های عمو درست ـه.
با نشستن امپراطور جدید به تخت، احتیاط بیشتر از قبل...
چیز بدی نیست.
ولی به نظر من موضوع مرز های شمالی...
انقدر ها هم ساده نیست.
نمیگیم تصمیم شاهزاده درست ـه یا غلط.
ولی این مسئله برای کشور مهم ـه.
چرا این موضوع رو به دربار اطلاع نمیدن؟
و نمیذارن همه باهم تصمیم بگیرن؟
درست ـه، حالا منظورم رو فهمیدید؟
شاهزاده ی بزرگ، با سو استفاده از روال ثابت زمان امپراطور مرحوم...
به تنهایی ارتش رو به دست گرفته.
این موضوع رو به شما اطلاع نداد.
شما فرصت رد کردن نداشتید.
وقتی یک وزیر قدرتمند همه چیز رو به دست می گیره، همین میشه.
چرا احساس خطر نمی کنید؟
خب...
پیشنهاد کابینه چیه؟
شاهزاده ی بزرگ.
دارید می گید پینگ جینگ می خواد...
بله.
اگه نقشه ی پینگ جینگ موفق بشه...
جنگ بزرگی اتفاق میوفته.
اگه این مسئله به دربار گزارش نشه...
می ترسم وقتی سپاه چانگلین از کشور دفاع کنه...
و متهم بشه.
مسائل سپاه هم محرمانه هستن...
اگه درمورد سختی جنگ مرز های شمالی بگیم...
کسی توی دربار هست...
که بتونه متوجه بشه و درک کنه؟
من و پسرم سلطه جو نیستیم.
اگه این موضوع در دربار مطرح شه...
هیچ تصمیمی گرفته نمی شد.
اگه اصرار می کردم...
مطمئنا بد نام می شدم.
اگر کوتاه میومدم...
این فرصت برای مرز های شمالی...
از دست می رفت.
اگه این نبرد رو ببریم، ثبات و امنیت توی کشور برقرار میشه...
هرچی هم سر ما بیاد...
ارزشش رو داره.
شاهزاده ی بزرگ.
جوری که کابینه به مسائل رسیدگی می کنه...
نمی تونید خصوصی به اعلیحضرت گزارش بدید؟
توی این وضعیت ...یک طرف رعایت سنت هاست و،
طرف دیگه این فرصتی که خدا به ما داده.
وضعیت دشواری ـه.
در دهه ی هفتم عمرمم و همه ی عمرمم رو توی سپاه بودم.
میشه گفت تجربه ی زیادی دارم.
ولی بعد از گرفتن این تصمیم...
هنوز حس می کنم...
دلم آروم نیست...
و ناراحتم.
اعلیحضرت هنوز چهارده ساله هم نیستن که به تخت نشستن.
هنوز خیلی از بچگی شون فاصله نگرفتن...
چطوری می تونم بزارم به ایشون همچین...
وضعیت دشواری وارد شه؟
شاهزاده ی بزرگ.
شما واقعا اعلیحضرت رو دوست دارید.
شما از نزدیک ترین افراد به ایشون هستید.
تنها کسی هستید که می تونه روش حساب کنه.
اینکه امروز اینها رو بهت گفتم به خاطر این بود که می خواستم...
بتونی نتیجه ی خودت رو بگیری.
تا وقتی که قلب تون ثبات داشته باشه...
اتفاق بدی برای اعلیحضرت نمیوفته.
با تمام وجودم این رو به خاطر می سپارم.
هنوزم حس می کنم که، باید درباره اش با عموی سلطنتی حرف بزنم.
پدر قبل مرگ شون اختصاصی به من دستور دادن که، به عمو گوش بکنم.
صدور چنین فرمانی پشت سر ایشون، به نظرم کار درستی نیست.
اتفاقا به خاطر همین احترامی که به شاهزاده ی چانگلین دارید هست که...
نباید درموردش با ایشون بحث کنید.
چرا؟
شاهزاده ی بزرگ آدم سخت گیری ـه.
قبلا در اختلافات با امپراطور به راحتی عقب نمی کشید.
چه برسه با شما.
شاهزاده ی بزرگ عادت کردن که تصمیات نظامی رو خود شون بگیرن.
اگه حرف های شما رو نپذیرن...
می خواید با زور وارد بشید؟
اینطوری غرور شاهزاده ی چانگلین رو خدشه دار نکردید؟
درسته، پسرم.
به این هم فکر کن الان شاهزاده ی چانگ لین چند سالش ـه؟.
اخیرا خوب به نظر نمی رسه.
برادر بزرگ امپرطور پیشین ـه و همیشه هم مورد رحمت ایشون بوده.
درسته که رابطه ی بین شما شاه و رعیتی ـه ولی ایشون از شما بزرگ تره.
اگه از سر عصبانیت سرِ موضوع شاهزاده ی بزرگ مریض بشن.
بیشتر نا مناسب نیست؟
درسته، هنوز یک سال هم از مرگ پدر نگذشته.
اگه چیز بدی هم برای عمو اتفاق بیوفته...
احساس گناه می کنم.
رعایت رسم و رسوم در دوران عزا از مهم ترین مسائل ـه.
ولی باید خدشه دار نکردن شخصیت شاهزاده ی بزرگ رو هم در نظر بگیریم.
برای همین، بعد از فکر کردن درموردش، به این نتیجه رسیدیم...
عمو به عنوان کسی که در حکمرانی به من کمک کنن انتخاب شدن.
اگه قرار باشه از مهر سلطنتی استفاده بشه نباید اول ایشون رو با خبر کنم؟،
می تونید از مسئول مهر بخواید اون رو به اینجا بیاره و بازش کنید.
مجبور نیستید به اونجا برید می تونید دستور بدید که محرمانه بمونه.
بعد اندرونی اون رو بایگانی می کنه و به سر تا سر سرزمین می فرسته.
که دیگه وظیفه ی عموی شماست.
[گانزو]
ماموریت من با موفقیت انجام شد.
یوآنچی، بالاخره برگشتی.
مرسی.
حتما سفر سختی بوده، اول برو استراحت کن.
وقتی فکر می کنم.
از وقتی نامه رو از عمو گرفتم اصلا از خودم جداش نکردم.
حتی شب موقع خواب هم پیش من بوده واقعا نمی فهمم که...
کی کسی فرصت کرده بازش کنه.
ممکن ـه کار جاسوس های یو بزرگ بوده باشه؟
فقط من می دونستم که کی قراره پایتخت رو ترک کنی.
سفر تو هم که با دقت زیاد، و با حداکثر سرعت بوده جاسوس های یو هر چقدر هم که ماهر باشن...
اهل اینجا نبودن و اطلاعت زیادی نداشتن.
محال ـه تونسته باشن همچین کاری بکنن.
تقصیر حماقت و بی دقتی من بوده، ولی...
با این حال هنوز نمی تونم ببینم...
مشکل این نامه چیه.
خیلی تمیز انجام شده تعجبی نداره که متوجه نشدی.
بشین.
فکر کنم نامه قبل از خروج تو از پایتخت باز شده.
چه فرقی می کنه؟ چطوری جبران کنیم؟
خوبه که پدر اطلاعات زیادی ننوشته روی مرحله ی اول جنگ تاثیر گذار نیست...
از این بدتر هم می تونست بشه.
متوجه نمی شم.
حالا کار هرکی که بوده...
فقط بازش کرده و نگا انداخته بهش...
که بعد چیکار کنه؟
یکی می گفت، قبل از اینکه بدونی دشمنت شمشیرش رو کجا به روت می کشه و...
چطوری این کار رو می کنه اولین چیزی که باید به فکرش باشی...
این ـه که نقطه ضعفت کجاست.
طبق این مشکل باید فکر کنیم حرکت بعدی شون چیه...
و بدترین بلایی که می ترسیم سر مون بیاد چیه.
مامورانی که قراره به سمت چهار مرز برن امروز پایتخت رو ترک می کنن.
شاهزاده ی بزرگ چانگ لین هنوز چیزی رو نفهمیده.
بالاخره می تونیم یک نفس راحت بکشیم.
برادر.
برادر!
چطور می تونیم نفس راحت بکشیم؟
منظورت چیه؟
دارم فکر می کنم که تا فردا...
وقتی حکم به مرز های شمالی برسه.
می تونیم با خیال راحت بخوابیم؟
مردان! دونگ چین! لو ژائو!
بله!
- .ارباب جوان - تصمیم گرفتم. چند فرد باهوش می خوام .
که مسیر های پایتخت تا اینجا رو تحت نظر بگیرن.
تا کسی رو دیدن که از پایتخت درحال حرکت به مرز شمالی ـه، فورا من رو مطلع کنن.
چشم.
هنوز نمیفهمم، نگران چی هستید؟
مهم نیست چقدر پینگ جینگ بی پروا ست...
ولی حکم که بهش ابلاغ بشه، مثل آبی ـه که ریخته و دیگه نمیشه جمعش کرد.
بنظرت جرات می کنه که سرپیچی کنه؟
حتی اگه قوانین و اخلاقیات رو نادیده بگیره...
اون سرباز های مرز شمالی هنوز بنده های امپراطور هستن.
خیلی وقت نیست که امپراطور مرده یعنی هیچکس اونجا نیست که...
دستورات خاندان سلطنتی رو اجرا کنه؟
حتی اگه سرپیچی کنه...
مامور اول باید پینگ جینگ رو ببینه، مگه نه؟
علاوه بر این، مرز شمالی قلمرو ارتش چانگ لین ـه.
اگه سر راه فرمان، تله ای بزارن...
و حکم سلطنتی رو بپیچونن...
معطل بکنن، بعدش هم انکار کنن و بگن که تصادفی بوده.
اونوقت، دیگه کسی نمیدونه چی پیش میاد.
خب... ما باید چیکار کنیم؟
این حکم امپراطوری خیلی مهم ـه.
اگه شخص دیگه ای رو بفرستم خیالم راحت نیست.
برادر، شخصا می خواید برید مرز های شمالی؟
الان موضوع حیاتی ـه.
نباید اشتباه بکنیم.