«بهشت در آتش» «سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «مترجم: «امیرعلی
[قسمت پنجاه]
والاحضرت رنده باد.
سربازان من!
حمله!
شاهزاده چانگ لین شخصا تشریف آوردن.
مطمئنم هنوز هم سوال هایی برای پرسیدن داری.
البته، دوست داشتم نظر شما رو هم بدونم.
چون واقعا نمی فهمم.
شیائو یوآن چی، فقط چند سال...
تو با دشمن ما هم دست شدی و اطلاعات ارتش رو لو دادی...
تبدیل به کسی شدی که شورش می کنه و مردم خودش رو می کشه.
چجوری به همجین آدمی تبدیل شدی؟
فکر کردی که...
من فقط بخاطر این که شما پایتخت رو ترک کردین اینجوری شدم؟
نمی تونی بفهمی...
شاید بخاطر اینه که هیچ وقت به من اهمیت ندادی.
چه توی خانواده و چه توی دربار...
مهم نیست که دونگهای باشه یا لیانگ کبیر...
چیزی به غیر از تحقیر ندیدم، همه با حقارت با من رفتار می کردن.
تو این دنیای بزرگ...
اگر من نتونم به جایگاه بالایی برسم...
کسی من رو نمی بینه.
پس اینجوری فکر می کنی.
بخاطر میل تو به قدرت نیست...
طمع و زیاده خواهی بیش از حدت.
به نظر میاد از دید تو، بخاطر کار های بقیه ست که وضعت اینجوری شده؟
شیائو یوآن چی، تو هی غر میزنی که دنیا بی رحمه و آدم ها خیلی متفاوتن با هم...
ولی به جای این حرف ها به این هم فکر کردی که آیا خودت هم آدم صادقی هستی یا نه؟
صادق؟
بردی!
میتونی این جا وایستی و همینجور سخنرانی کنی!
ولی اگه تو سر و کله ات پیدا نمی شد، اگر من کسی بودم که مملکت رو اداره می کرد...
اگر من کسی بودم که دوران طلایی لیانگ به اسم اش ثبت میشد...
دیگه هیچ کس حتی جرئت نمی کرد که بگه کار امروز من اشتباه بوده.
پس، از نظر شما...
فکر می کردین امپراطور بهتری میشدین؟
والاحضرت.
- یوآن جیا و یوآن یو چطورن؟ - حال هر دو شاهزاده جوان کاملا خوبه .
- .فقط به مقدار تو شوک ان و چندتا زخم سطحی - باشه .
والا حضرت شیائو یوآن چی داخله.
شیائو یوآن شی!
اون فقط تاج و تخت رو به ارث برده!
ولی در عمل، چطور بهتر از منه؟
اون از بچگی لای پر قو بزرگ شده... ذاتا بی عرضه ست.
نمی دونه که چطور باید با آدم ها ارتباط برقرار کنه، بلد نیست تصمیم گیری کنه.
بعد از این همه سال گوش دادن توی دادگاه...
چه پیشرفتی توی مسائل دولتی یا نظامی داشته؟
با دیدن همچین آدم متوسطی...
هیچوقت نشده که توی خونتون عصبی و نا امید بشین؟
والاحضرت مسیر طولانی ای رو پیش رو دارن.
آینده ی ایشون چیزی نیست که الان بخوای بفهمیش.
معلومه که نمی تونم آینده ی شیائو یوآن شی رو ببینم.
ولی شاهزاده ی چانگ لین، واقعا جرئتش رو دارین که بگین می تونین ببینین؟
تا الان شما بیشترین تلاشتون رو کردین که ازش محافظت کنین.
بخاطر این نبوده که فکر می کردی حاکم لایقی بوده...
بخاطر این بود که این تاج و تخت حق قانونیشه.
فقط بخاطر ارث و میراثش بود.
والاحضرت.
حق قانونی...
شیائو پینگ جینگ...
از قدیم الایام جهان متعلق به افراد توانمند بوده.
اگر قرصت اداره ی دنیا رو داسته باشم...
کی جرئت می کنه بگه من از اون بچه بدترم؟
اگه اینجوری فکر می کنی...
پس شیائو یوآن چی، تو اصلا دلیل باخت امروزت رو نمی دونی.
درسته، آینده ی والاحضرت هنوز هم نامشخصه.
ولی تو، شیائو یوآن چی.
همین الان هم ذات واقعی تو رو میشناسه.
زمین ها و شهر های مرزی شرقی به فرمان شما به آتش کشیده شدن و با خاک یکی شدن.
جون چندین هزار سرباز و شهروند...
به چشم تو...
فقط یه سری پله برای پیشرفت ات هستن.
بعد با چه رویی میای میگی که لایق اداره ی دنیایی؟
تو کشور خودت رو دوست نداری ...پس این دنیا.
هیچه...
والاحضرت.
والاحضرت همیشه به موقع می رسن.
داشتم به شاهزاده چانگ لین تبریک می گفتم.
بابت چی؟
من بانو ملکه رو کشتم...
همینطور شون بای شی رو هم برای ایشون جذف کردم.
خودم هم که نابود شدم.
بین شاهزاده چانگ لین و این تاج و تخت امپراطوری...
فکر کنم دیگه مانعی وجود نداشته باشه.
شاهزاده لای یانگ، میدونید که...
اگه برادر پینگ جینگ اینقدر به اون تخت طمع داشته...
اگر عمارت چانگ لین همچین طمعی داشت، اصلا کار به اینجا ها نمی کشید...
جینگ لینگ تو همچین وضع سیاسی ای نبود.
درست میگی. من واقعا جوون و بی تجربه ام.
من مثل امپراطور فقید فوق العاده نیستم.
ولی حداقل میتونم خلوص نیت بقیه رو درک کنم و از شرارت تشخیصش بدم.
می دونم کاری که کردم جرم خیلی سنگینی داره و جزاش مرگه...
ولی راه فرار ندارم.
بخاطر دوستی مون...
می تونم از شاهزاده چانگ لین درخواست دوئل داشته باشم؟
پینگ جینگ...
فرمانده.
پینگ چینگ کجاست؟
شاهزاده چانگ لین و فرمانده یوئه به دنبال شیائو یوآن چی رفتن.
ژنرال گفتن به شما اطلاع بدیم که...
شورش شاهزاده لای یانگ به آرامش رسیده است.
شیائو یوآن چی راه فراری نداره.
فرمانده! فرمانده!
زود برو به پینگ جینگ بگو که شیائو یوآن چی رزمی کار خیلی ماهری ـه...
نباید دست کم بگیرتش !برو.
چشم.
والاحضرت.
اعلیحضرت حالا که شاهزاده چانگ لین مبارزه رو قبول کردن...
میشه والاحضرت فقط نظاره گر باشن؟
- .فرمانده تان - فرمانده شون از شاهزاده خواستن که مراقب باشن .
شیائو یوآن چی رو نباید دست کم گرفت. کجان؟
- .داخل - بریم پس .
والاحضرت.
- .ارباب جوان دوم - سرورم .
حالتون خوبه؟
برادر بزرگ، پینگ جینگ.
خیلی نزدیک بود.
درسته که نتونستم موفق بشم...
ولی ارزش امتحان کردن رو داشت.
اگر می بردم چی؟
می دونستم که با دونگهای تبانی کردی...
هیچوقت فکرش رو هم نمی کردم که با مرزبان موزی اینقدر نزدیک باشی.
شیائو یوآن چی، یادت رفته که اون مادرت رو کشته؟
معلومه که نه.
من از بهشت ترد شدم.
اگر میذاشت به هدفم برسم...
فرصت انتقام گرفتن برای نذاشت...
ولی مشکلی نیست.
همه ی شماها...
انتقام من رو هم خواهید گرفت.
دونگ های در حال حاظر دشمن لیانگ کبیر محسوب میشه.
سرورم، درست میگم؟
درسته.
تو اتاق مخفی من...
یه کتاب هست.
تو این همه سال، دانسته هام رو درباره ی دونگ های و مرزبان موزی اون تو نوشتم.
می خوام این کتاب رو به شاهزاده چانگ لین هدیه بدم.
بزارش به حساب تشکر بابت زحمات تون...
برای عموم که هنر های رزمی رو به من یاد داد.
رئیس شورشی ها رو دستگیر کرد، شیائو یوآن چی.
با زنجیر های سنگین دست و پاهاش رو ببند و و تنها زندانیش کن تا وقت محاکمه اش برسه.
- .بله - بکشینش .
سرورم.
بکشینش.
یادبود.
چرا مادر...
از اون جایی که سرورمون حقیقت ماجرا رو نمی دونستن...
نمیشه ایشون رو مقصر دونست.
حقیقت رو نمی دونستن؟
واقعا کسی می تونه بگه که اون بی گناهه؟
فقط بخاطر این که ازش خبر نداشته؟
مادر سلطنتی...
عمو شون...
هر تصمیمی که گرفتن...
هر حکمی که ارائه دادن، هر حرفی که زدن .هیچ کدومش بخاطر من نبوده،
چیزهایی هستن که...
مخصوصا چیز هایی مثل این...
که جبران کردن شون چندان ساده نیست.
داشتن حس پشیمونی چه فایده ای داره؟
کاری که والاحضرت الان باید انجام بدن...
این ـه که بیشترین تلاش شون رو برای جبران کردن اشتباهات شون بکنن.
می ترسم چیزی که فرمانده دی مینگ گفته بود درست باشه.
نیمی از من از مادرمه...
- ...با این رفتارش - سرورم .
می دونید که پدر واقعی برادر بزرگ من پینگ ژانگ، کی بود؟،
به نظر میاد که نمی دونین.
بزارین تعریف کنم براتون.
شاهزاده فقید لای یانگ با امپراطور پدر و مادر یکسانی داشتن.
ولی شخصا توسط امپراطور وو جینگ تعلیم داده شدن.
ولی یکی شدن؟
این که والاحضرت در آینده به چه آدمی تبدیل میشن...
به این بستگی داره که شما از این به بعد چه رفتاری داشته باشین.
لباس هام رو بده.
چشم.
داری چیکار می کنی؟
فرمانده، می دونم که نگران اون چهل هزارتا گارد سلطنتی هستین.
ولی مگه فرمانده یوئه از طرف شما بالا سرشون نیستن؟
حتی شاهزاده هم استعداد ایشون رو تحسین می کنن.
دیگه نگران نباشین.
طبیب دو، دیگه نگران این نیستم.
فقط احساس می کنم حالم بهتره.
می خوام وارد قصر بشم.
چرا این قدر عجله داری؟
بخاطر شون آن رو.
می خوام وارد قصر بشم و به والاحضرت التماس کنم...
که بتونم جسد آن رو رو پس بگیرم...
و تو مقبره خانوادگی شون دفنش کنم.
ممنونم طبیب دو، ممنون بابت زحمات این چند روزتون.
- !برادر سلطنتی - برادر سلطنتی !
یوآن جی یو، یوآن جی یو، حالت خوبه؟
خوبیم.
خوبه که حالتون خوبه.
همه چیز تموم شده.
سرورم الان یکی رو می فرستم تا قصر رو مرتب کنه.
نیازی نیست عمارت دوباره باز بشه. همچنین رفت و آمد از در های شرقی راحته.
اتاق برادر بزرگ ترم رو تمیز کنین.
موقتا اون جا می مونم.
چشم.
فرمانده! شما اینقدر سرتون شلوغه که حتی یه وعده غذایی درست حسابی هم نمی خورین.
خیلی پر حرفی، درسته رحمی که دی مینگ کرد جون خیلی از افسران رو نجات داد، ولی...
این قضیه آسیب بدی به دولت زده پس چطور می تونم مشغول نباشم؟.
فرمانده یوئه قصد موندن تو پایتخت رو دارن...
دیگه نمی خوان به چیان ژو برگردن؟
فرمانده، مواظب باشین.
دختر پی ئر قبلا برده ی عمارت شون بود.
قبلا به فرمانده گفته بودمش.
همین الانش هم از یه نفر خواسته که حکم بردگیش رو بسوزونه.
این که بعدش می خوای چیکار کنی رو هم به من بگو.
دخالت نمی کنم.
دیگه کاری به کار های دولتی ندارم.
هنوز هم می خوام که برم، فقط منتظر زمان مناسبم.
حالا که برادر بزرگ ترم تو بهشته، می تونه به وضوح همه چیز رو ببینه.
البته نیازی نیست که مثل قبل باشم...
و همه چیز رو برات تعریف کنم.
وقتی که اون سال برادرم فوت کرد...
فقط به یک چیز فکر می کردم.
که باید کار های نا تمومش رو...
تموم کنم.
تازه بعد از این همه سال فهمیدم که...
یک نفر نمی تونه...
کاملا شبیه به یک نفر دیگه زندگی کنه.
و تو هم نمی خوای من رو تو اون موقعیت ببینی.
استاد پیر لین همیشه میگن که...
وقتی روح یک نفر به آرامش می رسه، دیگه نباید بهشون فکر کرد.
وگرنه...
فقط عذاب و ناراحتی میمونه برات.
اگر زنده ها نتونن با مرگشون کنار بیان...
روح مردگان هیچ وقت آرامش نمی گیره.
اگر ازش نگذری...
پس روحش چطور می تونه آرامش بگیره؟
می دونم چیزی که استاد پیر گفتن کاملا درسته.
ولی یه چیز هایی هست...
که انجام دادنشون خیلی سخته.
والاحضرت به اطلاع تون برسونم که اندرونی از دستورات شما پیروی کردن...
و یه سری افراد رو گذاشتن تا به امور عمارت چانگ لین رسیدگی کنن.
شاهزاده عمارتشون رو باز نکردن. گفتن موقتا تو اتاق برادرشون می مونن.
واقعا نمی دونم که دیگه چی کار کنم.
البته من فقط برای اطلاع رسانی اومدم.
خودم می دونم.
بله.
والاحضرت زنده باد.
فرمانده یو.
لطفا.
فرمانده یو.
[یادداشت های شیائو یوان دونگهای]
این ها یادداشت های شیائو یوآن چی درمورد دونگهای ـه.
چرا داری میدیشون به من؟
معلومه که باید این ها رو بدم به تو.
مستقر شدن دوباره ی ارتش یولین، فرمانده شون موقتا اداره ی ارتش رو به عهده می گیرن.
وزارت جنگ بهش کمک می کنه.
بالاخره کار ها راحت میشن.
درمورد دونگ های، می خوام فرمانده یوئه یین چوآن رو پیشنهاد بدم.
همراه ایشون به عنوان رهبر، گفتم که با یه نقشه برای منهدم کردن دشمن بیان جلو...
و به بعد هم برای تایید شدن به والاحضرت تحویلش بدن.
همچنین معتقدم که فرمانده یوئه کاملا برای این کار مناسبن.
هنوز هم یه چیزی هست که امیدوارم فرمانده یوئه اجازه اش رو صادر کنن.
اجازه نمیدم.
به نظر میاد والاحضرت حدس زدن که موضوع چیه...
ازتون بابت...
من احمق نیستم.
وقتی شنیدم که عمارت رو باز نکردی...
و داری موقتا تو اتاق برادرت می مونی...
خودم فهمیدم که دیگه قرار نیست برگردی سرکار دولتی.
والاحضرت خیلی باهوش هستین.
دربار امپراطوری در آینده قطعا پر از افراد با استعداد میشه.
فکر کنم با این قدرت کمی که دارم، دیگه نمی تونم کمک کنم بهت.
شاهزاده ی چانگ لین...
به من شک دارین؟
والاحضرت.
مطمئن هستم که من هم می تونم مثل پدر...
امپراطور قدرتمندی بشم.
اگر والاحضرت در آینده به من نیاز داشتن...
قطعا برای خدمت به ایشون آماده خواهم بود.
و از روی وفاداری برای ایشون جونم رو هم میدم.
برادر بزرگ تر پینگ جینگ.
مهم نیست از این به بعد کجا باشی...
دوست قدیمی ات رو توی جینگ لین فراموش نکن.
زیاد نامه بنویس.
از دستورتون اطاعت می کنم.
سرورم، صبر کنین لطفا.
شما فرد مهمی تو عمارت امپراطوری هستین.
وقتی که به پایتخت برگشتین، قطعا سرتون خیلی شلوغ میشه.
سرورم، نگران نباشین.من ،دونگ چینگ، تلاش می کنم که وظایفم رو به خوبی انجام بدم.
عمارت چانگ لین رو سربلند می کنم.
سرورم، مواظب باشین.
مواظب باشین.
مرخص میشم.
سرورم.
مگه قرار نشد که کنار دروازه های شهر خداحافظی کنیم؟ پس چرا این جایی؟
من فقط مدت کمی رو با والاحضرت گذروندم.
نمی دونم چرا...
ولی می خوام بدرقه تون کنم.
از اونجایی که اون ها می دونن من از اعلیحضرت مرخصی گرفتم...
آدم های زیادی هستن که به دیدنم بیان و ازم بخوان تا نظرم رو عوض کنم.
فرمانده یوئه می تونه از اون دسته ای باشه که هیچی نمی گه.
شاید، چون فقط من بودم که با والاحضرت موافقت کردم.
- واقعا؟ - والاحضرت یک ارتش رو راه اندازی کردن ...
از لانگ ژو شروع شده و فقط چندتا منطقه رو رد کرده.
ولی با استفاده از مهر منقضی شده ی ارتش چانگ لین...
تونستن هزاران آدم رو فرا بخونن.
تو این دنیا، چیزی که هر کسی بیشتر از هر چیز ازش می ترسه، فرد با انگیزه ست.
اگه تو دولت بمونی، حتما به درجه و قدرت بالایی میرسی.
برای همچین چیز هایی، الان باید مظلوم و بی گناه بنظر برسی.
ولی نمی دونم نسل آینده چطور توصیفش می کنه.
فرمانده یوئه، فکر می کنه که...
من این کار رو فقط برای این می کنم که مشکوک بنظر نیام؟
از اون جایی که والاحضرت برای انجام وظایف فرزندی خودشون پایتخت رو ترک کردن...
این به این معنی نیست که شما از عهده طراحی این حرکات بر نمیاین...
شما بخاطر همه ی این ها خیلی خسته این.
حالا که دلیلی برای موندن ندارین...
پس ترک کردن اینجا...
کار عاقلانه ای میتونه باشه، مگه نه؟
خیلی کم پیش میاد که فرمانده یوئه، به این وضوح همه چیز رو بررسی کنه...
و اینقدر ضداقت به خرج بده.
من فقط حقیقت رو گفتم...
و با هرکسی اینجوری روراست نیستم.
باشه.
یه سوال دارم فقط.
بفرمایید سرورم.
آدم باهوشی مثل تو...
قطعا همه ی جوانب کاری که می خواد انجام بده رو می سنجه...
پس چرا شیائو یوآن چی رو لو دادی...
وقتی که می دونستی هیچ کسی حرفت رو باور نمی کنه؟
و چطور جرئت کردی جلوی اون همه شورشی بایستی...
اون هم وقتی که وعلی حضرت توی خطر بودن؟
چرا این کار ها رو کردی وقتی می دونستی که شکست خوردنت حتمی ـه؟
شاید بخاطر این که...
به اندازه ی کافی باهوش نیستم.
چیزی که تو رو خیلی خاص می کنه...
همین به اندازه ی کافی باهوش نبودنتون ـه.
[جین لینگ]
برادر بزرگ شون، فرمانده یوئه، من رو از این جا ببرین.
پینگ جینگ، والاحضرت دیروز بیانیه ای نوشتن.
خبر داری ازش؟
والاحضرت فرمان دادن که، بدون در نظر گرفتن این که چه کسی فرمانده ست...
ارتش مرزی شمالی باید چانگ لین نامیده بشه.
ارزش و قدرت ارتش چانگ لین...
به خاطر مقاومت تو جنگ ها و محافظت از شهروندان ـه.
و هیچ وقت به فرمانده ی ارتش ربطی نداره.
ولی این که والا حضرت این حکم رو وقتی دادن که من می خوام این جا رو ترک کتم...
باعث دلگرمی ـه.
حواست به سفر ات باشه.
مهم نیست که چقدر دنیا وسیع ـه و راه چقدر طولانی، مطمئنا باز هم همدیگه رو می بینیم.
خدانگهدار.
مواظب خودت باش.
برای پیدا کردنت برنامه هایی دارم.
بعد از این که از کوه پایین اومدم، تصمیم گرفتم، به قلمرو جنوبی پادشاهی چو برم.
ولی نمی دونم چرا به این جا که رسیدم متوقف شدم.
از وقتی که اومدی...
چرا به پایتخت نرفتی؟
چون گفتی مهم نیست کجا برم...
تو در هر صورت پیدام می کنی.
این دنیا فراز و نشیب های زیادی داره.
ممکنه تو آینده هیچ آرامشی نباشه.
لین شی...
واقعا می خوای تو این زندگی پیشم بمونی...
و هیچ وقت جدا نشیم؟
آره.