ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>
‫اگه نبریمت دکتر، ‫از خون‌ریزی می‌میری.
‫[آنچه گذشت...]
‫به کسی زنگ نزن.
‫تا نفهمیدم زیر سر کیه، ‫زنگ نمی‌زنیم.
‫من یه سال دانشجوی پرستاری بودم، خب؟
‫جراح تروما باید جراحت ‫خروج تیر رو درمان کنه.
‫راننده‌اش بردش.
‫خودتون می‌دونین درستش می‌کنم.
‫مهمون داریم.
‫آخ!
‫جونمون رو مدیون گرای هستیم.
‫یکی کمکشون کرده ‫ردمون رو بگیرن.
‫کار تو بود؟
‫خیال می‌کنی کار من بوده؟
‫سلام گرای.
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫- حالا که همه به کاخ سفید چشم دوختن، ‫- [هفت سال پیش]
‫استراتژیست‌های ستاد هر دو حزب...
‫تلاش مضاعفی از خود نشون می‌دن.
‫حالا که دو ماه بیشتر...
‫به انتخابات اصلی نمونده، ‫شاهد برتری پنج امتیازی...
‫سناتور کلینتون ‫بین رأی‌دهندگان احتمالی هستیم.
‫از شماره یک به مرکز. ‫می‌شه محل سوار شدن...
‫جان بی گود رو...
‫تأیید کنین؟
‫شوخیتون گرفته؟
‫باز هم...
‫یه گردشگر ملنگ خیال کرده ‫خیلی بامزه است.
‫منتظر باشین.
‫خیابون سنت پیترز، پلاک ۶۱۶۶.
‫درسته رئیس.
‫می‌خواین بهش زنگ بزنم؟
‫نمی‌خواد.
‫خودم دیدمش.
‫آقای گود؟
‫جانی بی.
‫به عمرم فقط یه نفر رو دیدم ‫که از چاک بری خوشش نمی‌اومد.
‫می‌دونی ازش چی پرسیدم؟
‫«چند سالت بود...»
‫«که فهمیدی دچار روان‌آزاری هستی؟»
‫پس این شکلیه، ها؟
‫زندگی رویایی این شکلیه؟
‫اکثر افراد ‫که کنار می‌کشن،
‫بعد از دو سه ماه، ‫دوباره درگیر می‌شن.
‫چند وقت از کناره‌گیری تو می‌گذره؟ ‫ده سال؟
‫دوازده سال.
‫خوش به حالت گرای.
‫جریان از این قراره...
‫که فرصتی پیش اومده.
‫فرصت همکاری...
‫با یه شخص آینده‌دار پیش اومده.
‫کل بچه‌ها رو جمع کردم.
‫فقط تو رو کم داریم.
‫- احترامت واجبه... ‫- وای، اذیت نکن دیگه.
‫هر وقت کسی می‌گه «احترامت واجبه»،
‫انگار داره بهم فحش می‌ده.
‫منظورم این نبود آنتون.
‫منظورت چیه گرای؟
‫الان دیگه خانواده دارم.
‫زن و بچه دارم.
‫اصلا می‌دونن قبلا ‫چه کثافت‌کاری‌هایی می‌کردی؟
‫مگه پلیس‌ها می‌دونن تو چیکار می‌کردی؟
‫- هوم. ‫- منظوری ندارم.
‫من دفترچه‌ام رو بهت دادم.
‫بعدش هم اون زندگی رو کنار گذاشتم.
‫این کار برام خیلی مهمه گرای.
‫خیلی مهمه.
‫راستش،
‫من هم فقط یه نفر رو دیده بودم ‫که از چارلی پارکر خوشش نمی‌اومد.
‫می‌دونی بهش چی گفتم؟
‫چی گفتی؟
‫گفتم به تصمیمم احترام بذار.
‫خیلی حیف می‌شه ‫اگه یه روزی بفهمم...
‫دوباره مشغول این کارها شدی.
‫عمرا.
‫زندگیت رویاییه.
‫آقایون؟
‫این‌ها کی‌ان؟
‫- بابا. ‫- چیزی نیست عزیز دلم.
‫خیلی‌خب، همه‌چی درست می‌شه.
‫آنتون،
‫نمی‌دونم خیال کردی چه خبره،
‫ولی به این‌ها هیچ ربطی نداره.
‫چی شد؟
‫تو که به جونشون قسم خورده بودی.
‫قسم خورده بودی دیگه عین سابق نمی‌شی.
‫به فکر اون‌ها بودی.
‫ببین چه حسی داشتم...
‫وقتی شنیدم اسب تونگای رو نجات دادن...
‫و ماشین نجات‌دهنده‌اش...
‫مال شرکت تاکسی و لیموزین‌رانی پاریش بوده.
‫خودم دنبال این کار نبودم.
‫درسته. ‫اتفاقی درگیرش شدی.
‫دوستم درگیر شده بود. ‫ناچار بودم.
‫چرت نگو.
‫آدم هیچ‌وقت ناچار نیست.
‫من دیگه این‌جوری درگیر کارها نمی‌شم؛
‫ولی الان تو نشیمن خونه توئم.
‫تو چی؟
‫چی می‌خوای؟
‫ببخشید. ‫اِم، می‌شه...
‫خیلی قشنگه.
‫اصلا به فکرت نرسید سگ بگیری؟
‫بالاخره هدف خونه ویلایی همینه دیگه؟
‫بچه و سگه.
‫من و جیل اصلا بچه‌دار نشدیم.
‫یه سگ داشتیم. ‫از نژاد مالاموت بود.
‫مالاموت آلاسکایی بود.
‫اسمش سرهنگ بود.
‫عاشق اون سگ بودم. ‫از تولگی بزرگش کردم.
‫ولی یه روز ‫یهو دیوانه شد...
‫و یه تکه از ران جیل رو کند.
‫خیلی دردناک بود،
‫آخه باید تصمیم می‌گرفتم چیکارش کنم.
‫بالاخره جیل با چند کشاورز ‫ساکن لافایت صحبت کرد،
‫حاضر شدن به سرپرستی بگیرنش...
‫و مشکلمون حل شد.
‫سوار ماشین کردمش ‫که برسونمش.
‫از ماشین پیاده‌اش کردم ‫که باهاش خداحافظی کنم.
‫یه گلوله تو سرش خالی کردم.
‫می‌خواستم چیکار کنم گِری؟
‫حرومزاده طعم خون رو چشیده بود.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫چی می‌خوای؟
‫واقعا می‌خوای رک و راست بگم؟
‫اوهوم.
‫من و اسب تونگای توافقی کرده بودیم.
‫اون نیروی کار می‌آورد، ‫آشناهای من هم ازشون کار می‌کشیدن.
‫یه روز پرید...
‫و دست صاحبش رو گاز گرفت.
‫خودت که می‌دونی چه حالی می‌شم.
‫می‌خوام بهش نزدیک بشی ‫و باهاش خداحافظی کنی.
‫همکارانم تا اون موقع...
‫پیش خانواده‌ات می‌مونن.
‫بابا.
‫نمی‌فهمم. ‫این‌ها کی‌ان؟
‫چیکار دارن؟
‫ببینین، با این آقائه کار دارم.
‫بعدش همه‌چی رو بهتون می‌گم، خب؟
‫نه. ‫نه، می‌خوام الان بدونم.
‫زندگی من قبل از آشنایی ‫با مادرت فرق می‌کرد.
‫کارهایی می‌کردم ‫که بهشون افتخار نمی‌کنم.
‫مطمئن بودم کنارشون گذاشتم، ولی...
‫بعدا بیشتر براتون توضیح می‌دم. ‫همه‌چی رو بهتون می‌گم.
‫دیگه راز بی راز.
‫گرای.
‫نمی‌ذارم چیزیمون بشه.
‫اگه پای پلیس رو وسط بکشی ‫یا با این‌ها درگیر بشی،
‫بهت قول می‌دم ‫به نفعت تموم نشه؛
‫ولی اگه کارت رو بکنی،
‫انگار نه انگار اینجا بودیم.
‫بعد از اون همه سال همکاری،
‫این‌جوری اذیتم می‌کنی؟
‫خودت موضع‌گیری کردی.
‫نباید به آفریقایی‌ها اعتماد کرد.
‫خب، خودت می‌دونی باید چیکار کنی.
‫اِم، خونه‌تون خیلی قشنگه خانم پاریش!
‫اسب تو کومبا مستقر شده.
‫چهار بلوک اون‌طرف‌ترش یه پارک هست.
‫اونجا آدم داریم ‫و هرچی لازم داشته باشی بهت می‌ده.
‫خودت می‌دونی ‫اگه با تفنگ برم اونجا، چی می‌شه.
‫هرطور راحتی.
‫- گوشیت رو بده من. ‫- دستم نیست.
‫وقتی به ماشینم شلیک کردین، ‫گمش کردم.
‫تموم که شد، بهمون زنگ بزن.
‫ازت خبر می‌گیریم.
‫تنها گیرش بیار و تمومش کن.
‫کسی جز خودت نمی‌تونه ‫خانواده‌ات رو نجات بده.
‫بابا.
‫هرچی بشه، خیلی دوستتون دارم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫برگرد خونه.
‫ای بابا. بردار دیگه.
‫- الو؟ ‫- سلام کالین.
‫گرای؟ ‫تویی؟
‫متاری نووئو ‫خانواده‌ام رو گروگان گرفته.
‫- چی؟ ‫- آنتون می‌دونه...
‫با خاندان تونگای همکاری کردم.
‫رز و ماک رو تو خونه ‫گروگان گرفته.
‫کال، می‌خوان اسب رو بکشم.
‫می‌خوای بکشیش.
‫چـ... چاره‌ای ندارم.
‫گفتن اگه نکشمش...
‫گوشیت دم دستت باشه.
‫- ممکنه کارت داشته باشم. ‫- باشه.
‫راستی کال، یه گاوصندوق ‫تو دفترم هست.
‫رمزش رو با چسب ‫زیر کشوی میزم چسبوندم.
‫اگه بلایی سرم اومد،
‫کل محتواش رو بردار...
‫و رز و ماک رو از اینجا دور کن.
‫فهمیدی؟
‫باشه.
‫با اسب کار دارم.
‫امروز کسی باهاش کاری نداره.
‫بهش بگو گراسیان پاریش کارش داره.
‫یا بعدا بهش می‌گم ‫کی راهم نداد.
‫سلام گرای.
‫دکترمون گفت شپرد ‫شانس آورد که زنده مونده،
‫ولی گمون کنم شانسش ‫همراهی تو بوده.
‫داشتم کارم رو می‌کردم دیگه.
‫جفتمون می‌دونیم ‫فراتر از این حرف‌ها بود.
‫با لوک صحبت کردم.
‫حالش چطوره؟
‫گمون نکنم لطفت در حقشون رو ‫تا آخر عمر فراموش کنه.
‫من که اصلا فراموش نمی‌کنم.
‫شپرد با زنزو طبقه بالاست.
‫ببینم می‌تونه ببیندت یا نه.
‫هر کاری داری، ‫زود تمومش کن.
‫همین‌جا بمون.
‫برو.
‫تکون بخور.
‫آهای راننده، بیا بالا.
‫عقلت رو به کار بنداز داداش. ‫هوم؟
‫سلام گرای.
‫بیا تو. بشین.
‫- امیدوار بودم بتونیم صحبت کنیم. ‫- الان نمی‌شه.
‫کافیه یه لحظه تنها باشیم.
‫بشین.
‫بشین راننده.
‫زنزو گمون می‌کنه خائنمون رو پیدا کرده.
‫شاید بهتر باشه اول ‫گزینه‌هامون رو بررسی کنیم...
‫زنزو، گمونه‌زنیت رو به گرای بگو.
‫یه کارآگاه هست ‫که هوامون رو داره.
‫شکمون رو تأیید کرده.
‫یکی تو این تشکیلات...
‫با آنتون همکاری می‌کنه؛
‫ولی ما فهمیدیم کیه.
‫تویی راننده.
‫عزیز دلم.
‫حالت خوبه؟
‫ماک، درست می‌شه.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- می‌دونم دیگه.
‫آهای. در گوشی حرف نزنین، خب؟
‫ببخشید.
‫می‌شه بهم بگین...
‫شوهرم چیکار کرده؟
‫چرا خیال می‌کنین حق دارین...
‫ما رو این‌جوری ‫اینجا نگه دارین؟
‫مامان، بس کن.
‫شوهرتون یه چیزی از رئیسم دزدیده.
‫حالا باید جبران کنه.
‫خب، اگه نکنه چی؟
‫چندین و چند ماه بود ‫که نگهبانان اسب رو عوض می‌کردم،
‫مسیر حرکتش رو عوض می‌کردم،
‫ولی دقیقا همون یه باری ‫که تو بردیش خونه،
‫چیزی نمونده بود بمیره.
‫تو که باورت نمی‌شه.
‫خودت می‌دونی واسه تو و پسرت چیکار کردم.
‫راننده، آنتون چه وعده‌ای بهت داده ‫که بهمون خیانت کردی؟
‫هیچی.
‫پس این رو چی می‌گی؟
‫پلیس‌ها این ردیاب رو ‫تو چرخ ماشینت پیدا کردن،
‫همون ماشینی رو می‌گم ‫که موقع حمله‌شون سوارش بودین.
‫- همون ماشینی که لوک سوارش بود. ‫- هر کسی می‌تونه کارش بذاره.
‫حتی خودت.
‫حواست رو جمع کن راننده.
‫الان اسب رئیسه.
‫تو نیستی؛
‫ولی اون ردیاب...
‫می‌تونست زندگیت رو زیر و رو کنه.
‫آها.
‫احسنت.
‫دروغ می‌گه!
‫تو که منطقی هستی. ‫باهاش صحبت کن.
‫بهش گفتم فکر بدیه.
‫نفوذیه. ‫هنوز انکار نکرده.
‫خودت با من سوار ماشین بودی. ‫می‌دونی چی شده بود.
‫- خودت دیدی چی شد. اون‌ها... ‫- راننده، جواب بده راننده! جواب بده!
‫بسه دیگه. ‫وقتی کمک لازم داشتم،
‫کدومتون کنارم بود؟
‫تو نبودی زنزو.
‫تو هم نبودی شامیسو.
‫روحت هم خبر نداره داشتم ‫واسه پیدا کردنت چیکار می‌کردم.
‫ولی دلیل زنده بودنم این آدمه.
‫پس جای بی‌اعتبار کردنش،
‫به فکر حرکات بعدیمون باشین.
‫آنتون به سزای اعمالش می‌رسه.
‫قرار بود آنتون واسه خراب نشدن...
‫کسب‌وکارهای قانونیش، کنار بکشه.
‫اشتباه می‌کردیم.
‫اگه الان جنگ راه بیفته، ‫همه‌مون شکست می‌خوریم.
‫می‌خواست پسرم رو بکشه!
‫این ماجرا یه پایان بیشتر نداره،
‫آنتون باید خاک بشه،
‫اون خائن هم کنارش خاک بشه.
‫اگه بابا بفهمه، چی می‌گه؟
‫شما نگران نظر من باشین.
‫حالا برین.
‫ایوه.
‫کجا می‌ری؟
‫باید سر عقل بیاریمش.
‫اِم... آها. ‫«بیاریم» خواهر؟
‫«بیاریم»؟
‫تو همیشه با کمال میل...
‫مشاور خوش‌نیت اسب بودی.
‫الان دیگه کارت سخت‌تر می‌شه.
‫چرا اومدی اینجا گرای؟
‫واسه خانواده‌ام برگشتم.
‫مگه دلیل بهتری هم هست؟
‫سلام بابا.
‫ببخشید مزاحمت شدم، ‫ولی خیلی مهمه.
‫اسمش رو بگو. ‫ایمپیپی کیه؟
‫بودا. بودا.
‫گرای، راستش کشور من، زیمبابوه، ‫همیشه درگیر...
‫بحران بوده.
‫پدرم...
‫به زندگی هم‌میهنانم...
‫تو آفریقای جنوبی بهبود بخشیده.
‫حالا هزاران تن از هم‌میهنانم...
‫از من انتظار دارن...
‫آزادی مد نظرشون رو براشون فراهم کنم.
‫آنتون که بفهمه چی به سرم آوردین،
‫عین سگ می‌کشدتون.
‫عجب.
‫آها. گمون نکنم.
‫سرنوشتم همینه.
‫امثال آنتون اصلا درک نمی‌کنن.
‫این رو بهت می‌گم که بدونی ‫بهت اعتماد دارم گرای.
‫تو دیگه داداشمی.
‫- رئیس. ‫- چی شده؟
‫زنزو کارتون داره.
‫منتظر چی هستی؟
‫خب، مهمونمون بالاخره ‫اسم ایمپیپی رو لو داد.
‫راننده...
‫وقتشه با دوستت، کالین...
‫تماس بگیری.
‫وقتشه با دوستت، کالین...
‫تماس بگیری.
‫راننـ...
‫راننده.
‫کار اون نیست.
‫به خودت و ماشینت دسترسی داشت.
‫متوجه نمی‌شین.
‫کار اون نیست.
‫کالین با من چنین کاری نمی‌کنه.
‫آها. یعنی این بابا...
‫اسم کالین رو از تو جیبش در آورده؟
‫به حرف زنزو گوش بده.
‫به دوستت زنگ بزن.
‫- بگو بیاد اینجا. ‫- اسب...
‫زود باش.
‫عه، عه. رو بلندگو باشه.
‫سلام گرای، چی شده؟ ‫کجایی؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫معلومه.
‫اومدم کومبا و پیش خانواده‌ام.
‫ببین چی می‌گم. ‫اسب کارمون داره.
‫تنهایی از پسش برنمیام. ‫کارش دو نفره است.
‫خب، می‌تونی بیای اینجا؟
‫دارم میام.
‫خیلی‌خب.
‫ردیفه؟
‫هوم.
‫بهش چی گفتی؟
‫خودت که شنیدی.
‫به حرفت گوش دادم.
‫زنزو.
‫بهش هشدار دادی، مگه نه؟
‫آره.
‫چرا این‌قدر طول کشیده؟
‫نمی‌دونم. ‫بهتره بهش زنگ بزنی.
‫هنوز زوده.
‫آنتون چی؟
‫ماک.
‫باید از اینجا بریم.
‫چطوری می‌خوایم بریم؟
‫اون‌ها تفنگ دارن.
‫هر کاری گفتم بکن.
‫- مامان... ‫- مگه نگفتم در گوشی ممنوعه؟
‫دخترم باید بره مستراح.
‫یا نکنه این هم ممنوعه؟
‫پلیس اومده.
‫وای، خدا رو شکر.
‫چرا اومدن اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین من رو.
‫شما خبرشون کردین؟
‫نه.
‫گوشیمون که دست شماست.
‫پس شاید شوهرت لوتون داده. ‫در هر صورت،
‫دهنتون رو باز نکنین.
‫یه نفره.
‫از پسش برمیایم.
‫خانم پاریش؟
‫کارآگاه دیالو هستم.
‫خونه‌این؟
‫می‌خوام صحبت کنیم.
‫ماشینم جلوی خونه است.
‫می‌فهمه خونه‌ام.
‫خانم پاریش؟
‫خانم پاریش.
‫تصمیم درستی گرفتی...
‫که به دوستت زنگ زدی.
‫کار اون نیست.
‫حالا می‌بینی.
‫اسب تشخیص می‌ده.
‫درسته گاهی عصبانی می‌شه،
‫ولی من شاهد انصافش بودم،
‫منطق سرش می‌شه.
‫اگه کالین بیگناه باشه، ‫زنده می‌مونه.
‫جهت اطلاعت بگم ‫که نمی‌خوام...
‫جای تو رو پیش داداشت بگیرم.
‫عمرا اگه بتونی.
‫ولم کن. ‫ولم کن ببینم.
‫گرای. گرای...
‫آخ!
‫خودشه؟
‫کالین بروسارد.
‫چندین ماهه که بهمون اطلاعات می‌ده.
‫- دیدی؟ ‫- حرف این بابا رو...
‫قبول می‌کنی؟
‫این که دیروز می‌خواست ما رو بکشه.
‫من این بابا رو تا دیشب ندیده بودم.
‫جریان چیه گرای؟
‫راستش رو بگو کالین.
‫وقتشه سرت رو واسه آنتون بفرستیم.
‫من که بهتون گفتم،
‫اگه با آنتون همکاری می‌کرد، ‫من می‌فهمیدم.
‫نه، این بابا همه‌چی رو بهم گفته.
‫گفت چطوری واسه ماشین ‫ردیاب گذاشتی.
‫چرت و پرت می‌گه.
‫گفت ایمپیپی خودتی.
‫من با آنتون همکاری نمی‌کنم.
‫اگه حرفت طبقه بالا جدی بود،
‫حرفم باید برات مهم باشه.
‫این‌قدر حرف نزن!
‫بسه دیگه! حرف نزن.
‫نه! وایستا!
‫ببین.
‫خودم رسیدگی می‌کنم.
‫بقیه برن تو آشپزخونه.
‫- شپرد، چیکار می‌کنی؟ ‫- همه برن.
‫بذار خودم حدس بزنم...
‫راننده می‌مونه.
‫آره.
‫داداش، چهار ساعت گذشته. ‫بهش زنگ بزن.
‫اگه جواب نداد، ‫حرف آنتون یادت باشه.
‫خودم می‌دونم آنتون چی گفت.
‫من صبر نمی‌کنم پلیس‌ها برگردن.
‫دیگه وقتشه.
‫تو برو. ‫من زنگ می‌زنم.
‫وایستین.
‫اول دستش رو ببند. بعدش پاش رو ببند.
‫بعدش من تو رو می‌بندم.
‫بجنب. زود باش.
‫هنوز مستراح نرفته.
‫اذیت نکن دیگه. ‫مشکل داره.
‫مامان. شوخیت گرفته؟
‫خواهش می‌کنم.
‫در رو باز بذار.
‫ممنون.
‫آهای! ای بابا.
‫ماک، همون‌جا بمون.
‫با آنتون حرف زدم.
‫اون هم از گرای خبر نداره...
‫ای بابا.
‫در حالت عادی نظرت رو می‌پرسیدم،
‫ولی خودم می‌دونم...
‫باب میل من حرف می‌زنی.
‫پس...
‫همه‌چی عین جسدی که تو قبره...
‫صاف و ساده معلوم می‌شه.
‫خب، نظر تو چیه؟
‫چرا به اون نگاه می‌کنی؟
‫اون هم ته دلش می‌دونه ‫نباید بهت اعتماد کنه.
‫هوم؟
‫می‌خوای چی بگم؟
‫می‌خوای بگم واسه آنتون ‫کار می‌کنم؟ نمی‌کنم.
‫می‌خوای بگم بلایی که سر ‫تو و گرای اومد...
‫تقصیر منه؟
‫احتمالا هست.
‫من عین سیاه‌چاله می‌مونم.
‫رو هرچی دست می‌ذارم، نابود می‌شه؛
‫ولی من قصد جونتون رو نکرده بودم.
‫پس کی بود؟
‫چرا پای من رو وسط کشیدی کالین؟
‫- چی؟ ‫- چرا گفتی واسه اسب کار کنم؟
‫- چرا؟ ‫- منظورت چیه رفیق؟
‫بدبخت شده بودم. ‫کس دیگه‌ای رو نداشتم.
‫چرا من رو آوردی؟
‫اذیت نکن دیگه رفیق. ‫پول لازم داشتی.
‫یکی رو می‌خواستی ‫که براش پاپوش بدوزی.
‫من رو فروختی.
‫رو ماشینم ردیاب گذاشتی.
‫این آشغال عوضی رو ‫فرستادی سراغم.
‫چند وقته همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫چند وقته واسه آنتون کار می‌کنی؟
‫گرای! ‫مجبورم نکن.
‫بدش به من.
‫خودم می‌کشمش.
‫داداش خودته...
‫داداش من که نیست.
‫جواب نده.
‫گفتم جواب نده.
‫از اولش...
‫خودت بودی.
‫گرای، منتظر چی هستی؟
‫گرای؟ گوشی دستته؟
‫رز؟
‫ما خوبیم.
‫کی میای خونه؟
‫دارم حلش می‌کنم.
‫گوشی رو قطع کن.
‫کل حرف‌هام راست بود.
‫واسه خانواده‌ام برگشتم.
‫براشون هر کاری می‌کنم.
‫حتی...
‫این ماجرای من و تو...
‫که آنتون گفت بکشمت، ‫خواست خودم نبود.
‫بارها و بارها، ملت تحت فشار قرارم دادن؛
‫ولی دیگه باید بس کنن.
‫خسته شدم از بس تو زندگی خودم ‫مسافر بودم.
‫خودت بهم گفتی...
‫جونت رو مدیون منی.
‫زنده بمون.
‫من زندگی خودم رو پس می‌گیرم.
‫زندگی اون رو هم پس می‌گیرم.
‫جوابم رو بده.
‫جوابم رو بده دیگه.
‫بلند شو. بلند شو!
‫بازم کن رفیق.
‫رز؟! ماکیلا؟!
‫ماکیلا؟!
‫♪ خیلی وقته... ♪
‫رز؟
‫♪ که تو دل طوفان بودم ♪
‫♪ خیلی وقته... ♪
‫♪ که تو دل طوفان بودم... ♪
‫♪ بچه‌ها ♪
‫♪ خیلی وقته... ♪
‫♪ که تو دل طوفان بودم ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ یه کم بهم فرصت بده... ♪
‫♪ دعا کنم ♪
‫وقتشه لطفشون رو جبران کنیم. ‫به لارا هم همین رو گفته بودم.
‫واسه همین من رو آورد. ‫می‌دونه عقب نمی‌کشم.
‫ضمنا، می‌دونه کسی جز من...
‫نمی‌تونه شوهرش رو ‫تو بازی پیکل‌بال شکست بده.
‫♪ آفریقا قربانی... ♪
‫♪ جنایات زیادی شده ♪
‫♪ اگه ساکت بمونیم... ♪
‫به من نگاه نکن. ‫من دعوتش نکردم.
‫سلام آقای تونگای. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫سرم رو می‌خواستی.
‫خب، بفرما.
‫ببرش.
‫از کجا بدونیم دیگه تکرار نمی‌شه؟
‫من قول دادم ‫دیگه راز بی راز.
‫[پیش‌نمایش قسمت بعدی]
‫چیکار می‌کنیم؟
‫از نو شروع می‌کنیم. ‫جایی رو پیدا می‌کنیم...
‫که اصلا پیدامون نکنن.
‫[دو قسمت بیشتر باقی نمانده]
‫- اسب جنگ راه انداخته. ‫- تو از جنگش حمایت کردی.
‫من دوباره نظم رو برقرار کردم.
‫باید صحبت کنیم!
‫تقصیر منه!
‫از مسائل خیلی مهم‌تر از خودت خبر نداری.
‫همین آدم پسرم رو کشته بود؟
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>