‫توی این خانواده یه جنگ به پا میشه ‫و یکیتون می میره.
‫آقای شلبی، لطفاً مطلع باشید ‫که مرگ افرادتون...
‫به گردن خودتونه.
‫من و تامی از چهار سال پیش ‫که مادرم فوت کرد...
‫حتی با هم حرف هم نزدیم.
‫برای دوباره کار کردن با تو ‫لحظه شماری می کنم، مایکل.
‫دوستِ من، این مرغوب ترین تریاکِ دنیاست.
‫- چرا باید بفروشی؟ ‫- ایرلندی ها دارن بدقلقی می کنن.
‫ایتالیایی ها جزو گزینه هامون نیستن.
‫- داری میری آمریکا؟ ‫- میرم کانادا، تا وجهِ محموله رو وصول کنم.
‫الیزابت، تو زنِ خیلی خوش شانسی هستی،
‫چون هر روز مَردی رو می بینی ‫که من آرزوی داشتنش رو دارم.
‫آقای شلبی، دخترتون سِل داره.
‫اون مُرد، تامی. ‫مُرد.
‫یه دختر گُم شد. یه پسر پیدا شد.
‫این پسرمه. ‫«دوک» صداش می زنم.
‫توبرکلوماست. ‫متأسفانه لاعلاج ـه.
‫- چقدر وقت دارم؟ ‫- احتمالاً هیجده ماه.
‫همکارهام ترتیبِ توماس شلبی رو میدن،
‫و تو برادرش رو بهمون میدی.
‫مایکل واقعاً چه برنامه ای برام داره، جینا؟
‫اگه دروغ بگی، می فهمم.
‫قصد دارم تامی شلبی رو بکُشم.
‫[زندانِ «نورفک»؛ بوستون]
‫بلندپروازی ها و استراتژی های یه مرد ‫باعث شد این اتفاق بیفته.
‫انتقامم رو از تامی شلبی می گیرم.
‫می خوای اول یه نوشیدنی بخوری ‫یا اول عشقت رو ببینی؟
‫می خوام اول زنم رو ببینم.
‫بعد از اینکه زنت رو دیدی،
‫باید یه نفر رو بکُشی، خب؟
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»
‫هنوز بوی دودِ مراسم ختمِ دخترت...
‫توی لباس هات بود...
‫اونوقت رفتی عاشق یکی دیگه شدی؟
‫نه هر کسی.
‫دشمن!
‫همۀ دشمن هایی که تا حالا داشتیم ‫توی یه زن جمع شده.
‫لیزی، یه سِری کارها هستن ‫که بهشون...
‫دیگه خیلی توی دروغ گفتن خوب نیستی، تامی.
‫این روزا حقیقت، از چشم هات معلومه.
‫باید برم کانادا، لیزی.
‫- باید بدونم کجا میری. ‫- دیدی؟ راحت قبول کردی.
‫انکارش نمی کنی.
‫تو واقعاً طلسم شدی، تامی.
‫که هیچوقت درک نکنی چه محدودیت هایی داری ‫در صورتی که بقیۀ آدما باهاشون کنار میان.
‫که هیچوقت به خودت اجازه ندی ‫جایی بری که بقیه هستن.
‫طلسمی که هیچوقت برداشته نمیشه.
‫من میرم سفر، لیزی.
‫و این مدتی که نیستم، یه جایی می شناسم...
‫هیچوقت نیستی، همیشه سفری.
‫الان دیگه حلقه هات هم نیستن،
‫حلقه هات هم رفتن سفر. ‫(حلقۀ ازدواج)
‫چمدونم رو از قبل بستم.
‫حالا تنهام بذار تا با روبی خداحافظی کنم.
‫باید یه مدت کوتاهی برم سفر، چارلی.
‫منو ببین.
‫آهای! منو ببین.
‫مامان بهم گفته که داره میره...
‫و دلیلش رو هم گفته.
‫مامان، کجا میری؟
‫میرم هتل.
‫بعدش پدرت برام یه خونه می گیره.
‫مامان، منم باهات میام.
‫ترجیح میدم پیش تو باشم.
‫حالا هر جا می خواد باشه.
‫تو مامانم نیستی...
‫ولی بیشتر از اونی که اون بابامه ‫مامانم هستی.
‫اون هیچوقت اینجا نیست.
‫اینجا برای خودم تنها می شم.
‫وای چارلز، عزیزم.
‫فکر نمی کنم پدرت بهت اجازه بده.
‫می تونی بری.
‫می تونی بری، پسرم.
‫یه جای خوب بلدم.
‫لیزی، اونجا رو آماده می کنم.
‫و چارلی، می تونی این اسبه رو هم ببری. خب؟
‫توی اون جای جدید، اصطبل هم دارن.
‫یه چند وقت که بگذره، ‫به حرفت گوش میده.
‫روبی رو فراموش می کنه.
‫اسب ها همینجوری ان.
‫اونوقت اینجا تنهای تنها میشی.
‫دارم زمین می خرم، لیزی. ‫دارم کلی زمین می خرم.
‫این جایی که خریدم...
‫می خواستم خرابش کنم، ‫ولی می تونید برید اونجا.
‫بابا؟
‫کجا میری؟
‫اینجا اسلحه خونۀ پیکی بلایندرهاست.
‫رابطۀ خیلی خوبی...
‫با کارخونۀ «بیرمنگام اسمال آرمز» ‫توی ایستگاه «آرموری رود» داریم.
‫بیست و چهارتا مسلسل، ‫شش تا مسلسلِ دستی،
‫تفنگ های تک تیراندازِ بیرمنگام اسمال آرمز ‫و سه تا بسته نارنجکِ دستی.
‫برای چه کاری؟
‫برای احتمالاتی که می دیم، ‫مثل اتفاقی که قراره بیفته.
‫وقتی یه عده با نیّتِ بد میان سراغمون،
‫خانواده دور هم جمع میشه.
‫تامی میگه وقتشه تو هم ‫به خانواده ملحق بشی.
‫ولی قرار نیست صرفاً یه سرباز باشی.
‫قراره یه روز، یه ژنرال بشی.
‫پس باید چند تا سؤال ازت بپرسم.
‫تا حالا با چه سلاح هایی شلیک کردی؟
‫شاتگان.
‫هفت تیر.
‫کالیبرِ 22.
‫تا حالا چه چیزایی رو کُشتی؟
‫چند تا خرگوش.
‫قرقاول، کبک. ‫یه گوزن.
‫آرتور بهم گفت ‫موقعی که داشتن توی بنگاهِ شرط بندی...
‫ترتیبِ یه کاری رو می دادن، ‫فرار کردی.
‫بی انصافی بود.
‫انصاف جزو دغدغه های یه سرباز نیست.
‫باید کاری که میگن رو بکنی.
‫الانش هم همین کار رو کردم.
‫بی چون و چرا.
‫یه مرد رو کُشتم.
‫تامی هیچوقت اشتباه نمی کنه.
‫توی «بریج نورث»، بیرونِ یه بیمارستان بودیم.
‫توی «سرزمینِ سیاه». ‫(شهرکی صنعتی)
‫مادرم داشت می مُرد.
‫ولی خدمتکار بیمارستان، ‫بهش تخت نمی داد.
‫چون کولی بود و بیمه نداشت.
‫مادرم دیگه هیچوقت طلوع خورشید رو ندید.
‫اون مَردی که بهش تخت نداد هم همینطور.
‫فقط یه چیز دیگه هم هست ‫که باید در موردت بدونیم.
‫رازنگهدار هستی؟
‫می دونم، برادر.
‫می دونم.
‫کلیدهات رو دزدیدم.
‫توبرکلوما.
‫توی مغزت.
‫آره.
‫ولی هنوز وقت دارم ‫تا کاری که باید بکنم رو بکنم.
‫لعنت بهت، تامی.
‫نمی خوام کسی بفهمه، آرتور.
‫نه دیگه، نمی خوای. معلومه.
‫کلاً هیچی نمی خوای. مگه نه؟
‫نه، هیچی نمی خوام.
‫هیچی نمی خوام.
‫ما چند وقته که مُردیم؟ هان؟
‫من و تو، چند وقته؟
‫حداقل الان گواهیِ مرگ دارم.
‫هر چی هم که باشه،
‫اون دنیا، از نوشیدنی هام لذت می برم ‫و منتظرِ تو می مونم.
‫- ای خدا! ‫- آره.
‫این همه گلوله بهم نخورد.
‫خنده داره، آرتور.
‫خنده داره و همینه که هست.
‫پس واسه من گریه و زاری نکن.
‫گریه و زاری!
‫وقتی همه از نظر مالی تأمین شدن،
‫خودم تنهایی میرم گُم و گور می شم.
‫نمی خوام کسی...
‫کسایی که شاید دوستم داشته باشن ‫شایدم نداشته باشن...
‫به دست و پا افتادنِ منو ببینن،
‫یا اینکه ببینن دیوونه و درمونده شدم.
‫اگه اینجوری بشه ‫هم برای اونا سخته هم برای من.
‫تا وقتی بقیه حقیقت رو بفهمن، ‫من دیگه رفتم.
‫لیزی چی؟
‫یه چند تا برگه هستن ‫که می خوام از جانبِ شرکت...
‫امضاشون کنی.
‫به لیزی گفتی؟
‫دارم با وزیر مسکن همکاری می کنم.
‫قراردادهایی می بندم...
‫قراردادهای ساخت و ساز، ‫که 10 میلیون پوند ارزش دارن.
‫هنوز به لیزی نگفتی؟
‫بعضی از قراردادهایی که می بندم...
‫با شرکت هاییه که توشون سهام داریم.
‫گور بابای خودت و قراردادهات.
‫پس شرکت مسئولیتِ محدودِ شلبی، ‫همچنان به درآمدزایی ادامه میده.
‫ولی آرتور، دلیل اصلیم برای این کار ‫اینه که کار خوبیه.
‫- خونه می سازیم. ‫- عه...
‫- آره، برای آدمای طبقۀ کارگرِ معمولی. ‫- باشه بابا، خوش به حالت. لعنتی...
‫برای رسیدن به آینده ای بهتر.
‫و قبل از اون، میرم کانادا.
‫تا وجهِ محموله رو وصول کنم. ‫پنج میلیون پوند!
‫عه، پنج میلیونِ کوفتی؟
‫که بین خاندان شلبی تقسیمش می کنم.
‫و این میشه میراثِ من.
‫به جای خودم، پول هست!
‫آخه برای اکثر نزدیکانم...
‫من همین هستم و بس!
‫پولِ وامونده! ‫دستاورد من همینه.
‫فکر می کنی کلاً همین هستی، آره؟ ‫هوم؟
‫پاشو وایستا.
‫شنیدی که چی گفتم.
‫پاشو وایستا.
‫پاشو.
‫- پاشو لعنتی. ‫- آرتور...
‫پاشو، سرباز. ‫پاشو.
‫پاشو وایستا لعنتی! ‫بیا اینجا ببینم.
‫نه!
‫نه.
‫می شنوی؟
‫کافیه.
‫کافیه!
‫الان دیگه تو می دونی.
‫تا وقتی نمُردم...
‫به کس دیگه ای نمیگی.
‫تا وقتی که مُردی، آره؟
‫سرِ وقتش بهت زنگ می زنم.
‫بهت میگم کجا بیای. ‫می ذارمشون توی یه گاری.
‫گور بابای گاریت!
‫مشعل رو روشن می کنی.
‫چارلی و کرلی رو میاری. ‫هیچکس دیگه ای رو نمیاری.
‫میاید یادم می کنید.
‫خاکسترها رو می سوزونید ‫و نقره ها و طلاها رو برمی دارید.
‫گور بابات!
‫گور بابای نقشه های کوفتیت!
‫این دفعه خودم گذاشتم برنده بشی.
‫جان...
‫لعنت بهت، جان.
‫لعنت به جفتتون.
‫آرتور...
‫آرتور.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫بیا اینجا.
‫بذار چشم هات رو ببینم.
‫پاکِ پاکم، پسر.
‫اون اژدها دیگه نیستش.
‫به لطف تو. لعنت... ‫به لطف تو!
‫خوبی؟
‫بیا بریم.
‫- لعنتی... ‫- هِی، من هنوز اینجام بابا.
‫خودتو جمع و جور کن. بیا بریم. ‫باید به کارمون برسیم.
‫بیا!
‫مطمئنید با بیلی کار دارید؟ ‫مجبور شدم بنگاه رو ببندم.
‫آره، با بیلی کار داریم.
‫بشین، بیلی.
‫ممنون که دعوتم کردین، آقای شلبی.
‫خوشحالم دوباره می بینمت، بیلی
‫نه. مری گفته زودتر از ساعت شش ‫از این زهرِماری ها نخورم.
‫گفتش به پدرش میگه ‫با این موضوع مشکلی نداره.
‫خوبه. ‫در رو ببند، دوک.
‫حالا، همه ـمون جمع شدیم...
‫و اونایی که...
‫حقیقت رو می دونن، ‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫باید بدونن که احتیاط کنن. ‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫عذر می خوام، آقای شلبی. ‫هنوز اون زبون رو بلد نیستم.
‫خب، این آقای فین که ‫هیچوقت به خودش زحمت نداده یاد بگیره.
‫کلمۀ «تاچیپن» رو شنیدم.
‫یعنی حقیقت. ‫یه چیزایی در مورد حقیقت گفت.
‫حقیقت. حقیقت اینه که...
‫به افرادی که بهشون اعتماد دارم ‫گفتم بیان اینجا...
‫چون دارم میرم سفر.
‫باید وجهِ یه محمولۀ کالا رو وصول کنم،
‫محموله ای که ده روز پیش ‫از لیورپول راه افتاد.
‫وجه از طرفِ کیه؟
‫ایرلندی های بوستونِ جنوبی، فین.
‫قاچاقچی ها.
‫می خوای تنها بری؟
‫جانی داگز با کِشتی، عازمِ کاناداست.
‫اونجا مایکل رو هم می بینم.
‫مایکل از خانوادۀ خودمونه.
‫مایکل ضمانتِ امنیتِ من میشه.
‫ولی این مدتی که نیستم، ‫یه کاری براتون دارم.
‫ازتون می خوام برید «عمارتِ تیر».
‫من برای همیشه از «عمارتِ تیر» میرم،
‫و یه سری چیزا هستن ‫که باید جابجا بشن.
‫به افراد قابل اعتمادی نیاز دارم.
‫اونجا پول نقد هست، چیزای ارزشمند هست.
‫اطلاعاتی در مورد آدمای مهمی هست،
‫که ارزش اون اطلاعات از طلا هم بیشتره.
‫در ضمن توی زمین هاش ‫یه سری جنازه خاک شده...
‫که باید قبل از اینکه پیمان کارها...
‫شروع به کَندنِ زمین کنن، ‫از اونجا درشون بیاریم.
‫آیزایا، مسئولیتِ این عملیات با تو.
‫توی «عمارت تیر»، یه سرداب نوشیدنی هست.
‫توی اون سرداب نوشیدنی، ‫نوشیدنی های فرانسویِ مرغوبی هست...
‫که ارزششون بیشتر از جونِ یه آدمه.
‫اگه خواستید یه مهمونی خداحافظی بگیرید...
‫می تونید ازشون استفاده کنید.
‫برای مهمونی آماده ای، پسر؟
‫من حقیقت رو می دونم. ‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫تاچیپن. ‫دوباره حقیقتِ کوفتی؟
‫چه حقیقتی؟ ‫بیل لازم دارین، جعبه لازم دارین،
‫و استخوون ها رو می برید می دید آقای پچز،
‫تا بندازه توی یه کوره توی «گرینهام».
‫گرفتید؟
‫صحیح. سؤالی ندارید؟
‫چرا. اگه مهمونیه میشه یکی رو همراه بیاریم؟
‫نه، بیلی. ‫همۀ خوشی هاش فقط برای خودتونه.
‫حالا این مهمونی کِی هست، تام؟
‫آقای شلبی.
‫مهمونی یکشنبۀ دیگه ـست، بیلی.
‫منظورت همین یکشنبه ـست؟
‫آره.
‫موقعی که شما دارید زمین رو می کَنید،
‫من اینجا با زنم نوشیدنی می خورم.
‫سالگرد ازدواجمونه.
‫که اینطور.
‫راستی، فین...
‫لطفاً به... اسمش چی بود؟
‫- مری. آره. ‫- مری؟ مری بود؟
‫لطفاً برای مری توضیح بده ‫که تو یه شلبی هستی.
‫اینجا پشت ساعتت نوشته.
‫یه نگاه بنداز. شلبی! نگاه کن.
‫این یعنی تو صاحب ساعتی،
‫ساعت صاحب تو نیست.
‫هر موقع که تو بخوای، ساعت شش میشه.
‫نوشیدنیت رو بخور.
‫از مهمونی لذت ببرید، پسرا.
‫[بوستون]
‫جواب نده.
‫بله؟
‫خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫ببین، باید برم.
‫یه خبر خوب، مایکل. ‫گوش کن.
‫مخبرمون بود که توی بیرمنگام ـه.
‫افراد شلبی یکشنبه همگی با هم هستن.
‫ولی آرتور می خواد با زنش...
‫توی کافۀ «گریسون تاورن» شام بخوره.
‫اونطور که یادم میاد، ‫میز شلبی ها کنارِ پنجره هاست، درسته؟
‫- همۀ میزها، میزِ شلبی هاست. ‫- آره، ولی...
‫شاید آدمامون بتونن با ماشین رد بشن و...
‫اصلاً بدونِ اینکه از ماشین بیان بیرون ‫از پشت شیشه به آرتور شلیک کنن.
‫مایکل...
‫در موردش صحبت کردیم، ‫چارۀ دیگه ای نداریم.
‫این قضیه بینِ من و تامی ـه.
‫آره، و وقتی تامی رو بکُشی...
‫آرتور میاد سراغت.
‫اونم باید بمیره.
‫آرتور وقتایی که میره کافه، ‫توی حالت عادی نیست.
‫ناخوش ـه.
‫حداقل بدونِ درد می میره.
‫کی می خواد بکُشَتِش؟
‫تامی داره با یه گروه ‫از ارتش جمهوری خواهِ ایرلند کار می کنه.
‫کانر رابط های خودشو داره.
‫یه قراری گذاشتن.
‫در ازای سلاح، یه لطفی در حقشون می کنه.
‫ولی مایکل...
‫حالا که آدمکُش ها توی شهرن...
‫تامی یه پسر هم داره.
‫اون یه بچه ـست.
‫بچه ها بزرگ میشن.
‫ما زن ها و بچه ها رو نمی کُشیم.
‫در ضمن مُخبر به یه پسرۀ جدید ‫به اسم دوک اشاره کرد.
‫می خوای حمام خون راه بندازی، جینا؟
‫اون پسرۀ جدید رو می شناسم.
‫به این نتیجه رسیدم که پسرش...
‫خطری برامون نداره. ‫این تصمیمِ منه.
‫فقط آرتور.
‫مایکل، عزیزم...
‫در مورد همه چی توافق شده.
‫همه دنبال یه چیزن.
‫فکر می کنی اونا چند نفر رو ‫با تیغ و گلوله کُشتن؟
‫اینجوری بود که تامی پادشاه شد.
‫و در عرض سه روز،
‫تو اینجوری پادشاه میشی.
‫خودِ آرتور و تامی در اعماق وجودشون ‫دلشون می خواد بمیرن.
‫یکشنبه، ما فقط...
‫به خواسته ـشون می رسونیمشون.
‫برای اسوالد یه کاری پیش اومد. ‫به جاش منو فرستاد.
‫راستش، الکی گفتم.
‫اسوالد رو فرستادم بره و خودمو...
‫به عنوان نماینده ـش فرستادم.
‫چیزی می خواستی؟
‫قصد دارم لایحۀ ساختِ مسکنم رو ‫توی پارلمان مطرح کنم.
‫باید شروع کنی یه لیست درست کنی...
‫از همۀ خانواده هایی که زمین دار هستن ‫و بدهی های سنگین دارن،
‫یا اینکه اعتیاد به مواد دارن، ‫یا هر مشکل دیگه ای که منابعشون رو هدر میده.
‫بهشون پیشنهاد میدم که زمینِ مازادشون ‫رو با اوراق قرضۀ خزانه داری می خرم.
‫توماس نظرت چیه با هم ازدواج کنیم؟
‫هر چه سریعتر.
‫اصلاً همین الان.
‫مطمئناً قبلاً هم اینجا ازدواج کردن.
‫شنیدم زنت ولت کرده و رفته.
‫توی این چند ماه اخیر، ‫چند تا از همکارهام...
‫دزدکی وارد خونۀ چند تا از رفقات شدن.
‫یه سری سند دزدیدن.
‫نامه، قبض، صورتحساب بانکی...
‫ناراحت نیستی؟
‫این لیستِ همۀ خانواده های زمین داریه که...
‫با اجرائیه سند رهنی روبرو میشن. ‫(سلب حق فک رهن از خود)
‫و در جوابِ سؤالت...
‫نه.
‫نه، ناراحت نیستم که زنم ولم کرد.
‫و آره، اگه می خوای باهات ازدواج کنم ‫ازدواج می کنم.
‫ولی باید زمین رو تمیز کنی،
‫چون توی مجلسِ به این کثیفی ‫ازدواج نمی کنم.
‫آقای شلبی.
‫می خواستم بدم اینو براتون بیارن،
‫ولی تصمیم گرفتم شخصاً براتون بیارمش.
‫دعوتنامه ای به عروسیِ من و دایاناست.
‫توی برلین ـه.
‫قراره در محضر خودِ شخصِ پیشوا (هیتلر) ‫عروسی کنیم.
‫خوش گذشت؟
‫داریم هواپیمای کاغذی درست می کنیم.
‫متأسفانه...
‫من کار دارم. میرم کانادا.
‫حیف شد.
‫دلیل دیگه ای که خواستم رو در رو
‫این مسئله رو بهتون بگم، ‫بعد از عروسیمون،
‫باید درک کنید، آقای شلبی
‫اگه به همسرم نگاه کردید،
‫میدم کلکتون رو بکنن.
‫بیا، دایانا.
‫فکر کنید...
‫بزودی موسسه ای رو به زوالِ قدیمی مثل اینجا
‫نابود میشه و ثبت تاریخ میشه.
‫پرواز خوبی داشته باشید.
‫[ جزیره میکلون ]
‫مراقب بچه باش.
‫اگه چاله ای دیدی، از بغلش رد شو.
‫آقای شلبی تماس گرفتن ‫بگن منتظرتون بودن.
‫آره، اومدیم یه کم باغبونی کنیم.
‫شایعه های خیلی زیادی در مورد این که قراره ‫خونه رو چیکار کنید به به گوشمون رسیده.
‫تامی میگه دومین ویژگی برترت ‫بعد از پخت و پز
‫اینه که سوال نمی پرسی.
‫تا دوشنبه همه رو از خونه ببر.
‫خیلی خب، بریم این نوشیدنی ها رو پیدا کنیم
‫که از جونِ آدم ارزششون بیشتره.
‫یه مهمون بیشتر نداریم.
‫بقیهٔ اتاق ها خالی ان.
‫اگه می خواید تا موقعی که منتظر هستید ‫می تونید از اتاق ها استفاده کنید.
‫دوستمون موقع غروب میاد.
‫دیشب طوفان شد.
‫تندباد اومد. ‫همه قایق ها پهلو گرفتن.
‫با قایق نمیاد، با هواپیما میاد.
‫پس دوستتون مرده.
‫باد مثل...
‫شاید خدا کارتو انجام داده، میکی.
‫اسم من میکی نیست،
‫خدا هم با ما قهر کرده، ‫و تامی میاد.
‫یکی دیگه بریز.
‫جنگ میشه...
‫و یکی از شما می میره.
‫نمی تونم بگم کدومتون.
‫آدم شجاعی هستید، آقای شلبی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫مرد، تامی. مرد.
‫شیطان هایی که این کار رو باهات کردن ‫تقاص پس میدن، روبی.
‫توبرکلوماست، ‫متاسفانه نمیشه جراحی کرد.
‫- چقدر وقت دارم؟ ‫- شاید هجده ماه.
‫تغییر می کنم. ‫واسه همیشه تغییر می کنم.
‫این کار چه سودی واست داره؟
‫بکش... و بکش.
‫جریان چیه؟
‫این دیگه چیه؟
‫فکر می کردم مهمونیه، رفقا.
‫حالا که اومدین مهمونی می گیریم.
‫نوش... نوشیدنی کجاست؟
‫آشپزخونه. ‫همهٔ نوشیدنی ها توی آشپزخونه ست.
‫باشه.
‫خداوند به انسان ثروت، ‫املاک و افتخار میده،
‫ولی میاد وسط و میگه:
‫نه، این اهریمن بی عقل و غیر قابل تحمله!
‫جرامایا، کجاست؟
‫از بهشت، به پایین نگاه می کنه.
‫خداوند بهمون میگه که خون ‫از اون به ما میرسه.
‫چرا چراغ ها رو روشن نمی کنید؟
‫خب، توی خونه توماس شلبی
‫دیگه برق نیست.
‫چرا؟ منظورت چیه؟ چی شده؟
‫فکر می کردم دختر هم باشه.
‫وقتی توی جهنم خونه نشین میشی ‫دختر به چه دردی می خوره؟
‫منظورت چیه؟
‫هی. منظورت چیه؟
‫لعنتی!
‫می تونیم هر بلایی دلمون می خواد ‫سر این خونه بیاریم.
‫حکم اعدام گرفته.
‫نمی خوام نوشیدنی بخورم.
‫می خوام برم اون جنازه ها رو نبش قبر کنم.
‫- بیلی؟ - بله؟ ‫- باید صبر کنی همه جنازه ها رو دفن کنیم
‫بعدش شروع کنی نبش قبر کنی.
‫چه زری میزنی؟
‫من یه شلبی وامونده ام.
‫منم هستم.
‫اینجاست.
‫برید عقب بذارید نور بیاد، پسرا.
‫زمان انفجار رو روی سی دقیقه میذارم.
‫میشه دقیقا ۱۶:۲۰.
‫همه فهمیدن؟
‫من انجامش میدم.
‫این قضیه بین من و تامیه.
‫با دستای خودم انجامش میدم.
‫باهات میام.
‫به در نزنی.
‫آروم ببند.
‫حیفه که جرئتش رو نداشتی
‫تا رو در رو بهش شلیک کنی.
‫مامانم کولی بود. ‫آینده رو دیده.
‫همیشه می گفت گلوله...
‫باعث مرگ تامی شلبی نمیشه.
‫هی، دوستان.
‫برید بغل پل.
‫ماهی خیلی گنده.
‫ماهی. بزرگ.
‫برید.
‫اسلحه رو بگیر، فین.
‫آرتور گفت اگه کار رو تموم نکنی،
‫می تونی واسه همیشه از خانواده بری.
‫تو از خانواده چی میدونی؟ ‫تو عضو خانواده نیستی!
‫تو پسر یه زن ولگردی!
‫اسلحه رو بگیر و کار رو تموم کن، فین.
‫اسلحه لعنتی رو بگیر.
‫اسلحه دستته، فین، ‫اسلحه دست توئه.
‫این عوضی ها رو بکش!
‫چارلی استرانگ بهم گفت،
‫«وقتی اسلحه رو به فین میدی،
‫مطمئن شو دو تا خانِ اول خالیه.»
‫عمو چارلی مهربون پیر.
‫تو دیگه عضو خانوادهٔ شلبی نیستی.
‫به دستور پیکی بلایندرهای عوضی.
‫میام سراغت.
‫میام سر وقتت!
‫فهمیدم تقصیر اون هاست...
‫که مثل سگ توی خیابون گریسون حکومت می کرد.
‫گوش کن، بعد عیسی مسیح آمد
‫تاج خار بر سرش بود
‫ردای قرمز بر تنش بود،
‫و پیلاطس گفت «آن مرد را نگاه کنید،
‫مرد اوست.»
‫نه پیکی بلایندرها!
‫توی ماشین هاشون می بینیمشون، ‫با زن هاشون و...
‫به آدمت بگو بندازه. ‫بهش بگو.
‫اسلحه ات رو خالی کن. ‫بهش بگو.
‫خوبی، چارلی؟
‫اوضاع مرتبه، آرتور.
‫راه بیفتید.
‫می برمتون وسط خیابون، ‫نمی خوام کافه ام رو به گند بکشم.
‫مثل سگ بهمون شلیک می کنی؟
‫نه. من به سگ ها شلیک نمی کنم. ‫به فاشیست های عوضی شلیک می کنم.
‫تف! تف!
‫لعنت بهش!
‫خداوندا!
‫وقتش رسیده تا برگزیده ‫خودش رو نشون بده.
‫بریم ببینیم!
‫بچه ها، نه، بیا اینجا. ‫گفتم بیا اینجا!
‫مگه نگفتم فرار نکن؟
‫از روی زمین چیزی برندار. ‫بنداز زمین.
‫بیا ببینم، زود باش.
‫امیلی! امیلی، زود باش.
‫اگه وسط مه گم بشی، ‫پیکی بلایندرها می دزدنت.
‫جرمایا...
‫وقتش رسیده از یادگاری های قدیمی ‫نبرد پاسنداله استفاده کنیم.
‫لعنتی!
‫بیا.
‫نفس بکش.
‫اسمش الیزابت گری بود.
‫عمه پالی ام بود.
‫عمه پالی ام.
‫انتقام واسه خداست...
‫تو اسمال هیث نه، نیست.
‫روحت شاد، پال.
‫عمو چارلی، تنهامون بذار.
‫هنوز فرانسه ایم.
‫خیلی خب.
‫دارم می بینم از وسط مه میاد.
‫پروازت چطور بود؟
‫میگن آینده ست، مطمئن نیستم.
‫یه نوشیدنی.
‫سلام، مایکل.
‫تامی.
‫یکی دیگه بریز.
‫ازت می خوایم ببریمون انبار تریاک.
‫و بعدش برای تمام جنس
‫بهت چک میدیم.
‫پنج میلیون دلار.
‫بریم.
‫من با تامی میام.
‫شما پشت سرمون بیاید.
‫لعنتی. سیگارمو یادم رفت بیارم.
‫مامان...
‫انجام شد.
‫تموم شد.
‫امیدوارم خدا منو ببخشه.
‫جانی! جانی، کجایی؟
‫همونطوری که گفتی ‫بمب رو جا به جا کردم، تام.
‫بگو کار درست رو انجام دادم، تام.
‫خداحافظ، مایکل.
‫خداحافظ، جانی.
‫آدم خوبی هستی.
‫میرم مه رو نگاه کنم، تام.
‫باهام حرف بزن.
‫باهام حرف بزن، مایکل.
‫- تو اونو کشتی. ‫- پالی خودش تصمیم می گرفت، مایکل.
‫نه...
‫هیچ آدمی نزدیک تو، ‫خودش تصمیم نمی گیره، تام.
‫نه آرتور،
‫نه من، نه ایدا.
‫نمی تونیم از دستت فرار کنیم.
‫دست مرگبارت همیشه ‫روی شونهٔ ماست.
‫پالی عمه ام بود.
‫هنوز به خوابم میاد.
‫دیگه به خوابم نمیاد.
‫من حد و مرزی ندارم.
‫بوی کباب شدن ایرلندی ها به مشامم می خوره.
‫آها، سلام.
‫بوی تنباکو هم به مشامم می خوره،
‫که وقتی هستم برای همه ممنوعه جز یه نفر...
‫همسر جدیدم، ادنا.
‫ایرلندی ها دود و چربی شدن،
‫حالا نصف بوستون مال منه،
‫بنابراین، از روی احترام ‫واسه اختیار پس گرفته ام...
‫سیگار کوفتی رو خاموش کن، تامی.
‫سلام، آلفی.
‫شنیدم عروسیت خوب بوده.
‫راستش، آره. ‫ممنون.
‫خانوادهٔ ادنا سیرک کار می کنن،
‫بعد از صیغه و جا به جایی قدیمی حلقه
‫و شکستن لیوان، ‫سوار فیل شدیم!
‫آره، خیلی جالب بود.
‫ناچار شدن خیابون کمدن های رو ببندن،
‫و حتی غیر یهودی هایی که در حالت عادی ‫دوست دارن سر به تنم نباشه،
‫دستمالشونو واسم تکون میدادن.
‫عدالت.
‫و خونه داری. ازش خیلی گذشته.
‫آره، این کثافتو ببین ‫که داره میره آسمون.
‫داره میره بهشت!
‫مقابلمون. جلوی چشممون.
‫با چشمام می بینم. کور که نیستم.
‫این چشم، چشم یه آدم مرده ست.
‫مرده ها زندگی رو مثل پرده ای می بینن
‫که با پرتوهای حقیقت باز میشه.
‫و با این چشم می تونم ببینم، تامی،
‫که پسر عمه ات داره به آسمون میره ‫و بخشیده میشه.
‫برعکس تو،
‫که روز قضاوت،
‫وقتی موعدش برسه ‫احتمالا کلاهت پس معرکه باشه.
‫همم؟
‫باشه، تامی؟ حالت چطوره؟
‫میدونی، آلفی...
‫آدم های زیادی،
‫به دفعات
‫خودشونو به دردسر میندازن تا منو بکشن.
‫در هر صورت دارم می میرم.
‫در هر صورت همه مون می میریم.
‫نه.
‫نه با گلوله، نه با بمب،
‫نه با چاقو.
‫با بشکن؟ با بشکن؟
‫نه، حتی انقدر شرافتمندانه نیست.
‫منظورت چیه؟
‫می خوام نصف کمدن تاون کوفتی رو
‫به عنوان بخشی از معامله بهت بدم.
‫میگی قراره توی تختت بمیری؟
‫توی تخت نمی میمیرم. ‫آخه کدوم آدمی توی تخت می میمیره؟
‫آدم های درستکار توی تختشون می میمیرن، تامی. ‫آدم های درستکار.
‫- آدم های درستکار؟ ‫- همم؟
‫آدم های خوب.
‫و با این حال اینجاییم، آلفی،
‫بعد از این همه وقت، ‫فقط من و تو موندیم.
‫و خط قرمز رو زیر پا گذاشتم.
‫مایکل.
‫پالی.
‫روبی.
‫تامی، اگه می خوای احساسات عمیقتو ابراز کنی،
‫ممکنه بهتر باشه پیش یکی بگی
‫که پشیزی واسش اهمیت داره،
‫یا شاید پیش یکی که پول گرفته
‫تا وانمود کنه اهمیت میده.
‫مثلا پیش پرستار. ‫یا کشیش! یه نفر.
‫و واسهٔ مرگ،
‫به عنوان آدمی...
‫که چندین سال مرده بود،
‫از صمیم قلب پیشنهاد می کنم تجربه اش کنی.
‫خب، آلفی، اپرات کامل شد.
‫شاهد پردهٔ آخرت باشیم؟
‫هر وقت آماده بودین، پسرا.
‫کافیه.
‫از همه تون ممنونم که اومدین.
‫خب، حداقل می تونم بگم...
‫من از اون دست سیاستمدارهای کم یابی هستیم...
‫که در واقع سر قول هاش می مونم...
‫خونهٔ بیرون شهر...
‫واسه ساخت خونه برای کارگرها مصادره شده.
‫خونه ام رو با نیت خیر
‫و هفتصد کیلو دینامیت تغییر دادم.
‫حالا برگشتم سر جایی که شروع کردم...
‫با اسب و کاروان...
‫ولگردها و دزدها.
‫فرانسیس، لطفا بشین.
‫دوست دارم به افتخارش نوشیدنی بخوریم.
‫یه افتخار ساده.
‫به افتخار خانواده.
‫- به افتخار خانواده. ‫- به افتخار خانواده.
‫گاهی پناهگاهِ از طوفانه.
‫گاهی خود طوفانه.
‫قصد دارم یه مدت برم.
‫بعد از اینکه رفتم...
‫ایدا...
‫توی این خانواده...
‫تو به دنیا اومدی تا سیاستمدار بشی، نه من.
‫یادت باشه.
‫و اگه جایگاه دولتی...
‫توی این شهر پیر و زشت خالی شد، ‫تو باید پرش کنی.
‫آرتور کجاست؟
‫رفت کنار رودخونه قدم بزنه.
‫گفت تحمل خداحافظی نداره
‫واسه همین تصمیم گرفت ‫به جای خداحافظی بره قزل آلا بگیره.
‫گفت که بهت بگم...
‫«هرجا بری، تامی، منم...
‫خیلی زود میام پیشت. با عشق، آرتور.»
‫آرتور از کجا میدونه کجا میری، تامی؟
‫حواست بهش باشه، لیندا.
‫تو دوستش داری.
‫چارلز، ازت می خوام مراقب مامانت باشی.
‫ازش معذرت خواهی کن، باشه؟
‫ازت می خوام بهتـ...
‫دقیقا چند وقت می خوای بری، تامی؟
‫ممنون، کرلی.
‫تام، اسب.
‫خفه شو، کرلی.
‫اسبه رو بستی، جانی؟
‫تامی، همین الان بهم بگو، کجا میری؟
‫این دفعه باید خودت جوابش رو پیدا کنی، ایدا.
‫تامی، همیشه همه چیز رو بهم می گفتی.
‫- همیشه بهم می گفتی. ‫- این دفعه نه. این دفعه نه، خواهر.
‫یعنی چی؟ کجا میری؟
‫تامی!
‫[ یک ماه بعد ]
‫در زمستان سرد و بی روح...
‫بابا... بابا، بیا بیرون، بیا بیرون!
‫بابا، منم.
‫پالی تو رو فرستاده؟
‫یا من مردم؟
‫نه.
‫تو نمردی.
‫اصلا مریض نیستی.
‫ولی مریضم، عزیزم.
‫مریضم.
‫مثل تو.
‫نه. درست نیست.
‫میدونم. ‫باید زندگی کنی، بابایی.
‫آتیش رو روشن کن.
‫آتیش رو دوباره روشن کن و گرم شو،
‫و می فهمی که باید زنده بمونی.
‫اصلا مریض نیستی، بابایی.
‫کولی های عوضی.
‫هنوز تعمیرکارها ‫رو از بالای کوه بیرون نکردی؟
‫خب، رفتم سر وقت کاروان، قربان، ‫اما کسی نبود.
‫خب، باز برو و همه چیز رو آتیش بزن.
‫چشم، قربان.
‫تو ماشین بنزین ریختی؟
‫گفتم، توی ماشین بنزین ریختی؟
‫عروسی توی برلین چطور بود؟
‫شنیدم صدراعظم هیتلر ساقدوش بود.
‫تو سه سال دکتر من بودی.
‫نفهمیدم ارتباطات انقدر قویه.
‫و دکتر بیمارستان سنت توماس
‫واسه معاینه مجدد،
‫و اشعه ایکس دوباره، منو پیش کی فرستادی؟
‫پیش ساقدوش عروس.
‫همه تون حسابی دوست و آشنا دارین.
‫زانو بزن، هالفورد.
‫حدس میزنم تصمیم گرفتین
‫که تنها آدمی
‫که می تونه تامی شلبی رو بکشه
‫خود تامی شلبیه.
‫کاری کردین باورم بشه مرگ سراغم اومده.
‫بذارم طبیعتم کار خودشو بکنه، ها؟
‫ممکنه که توبرکلوما نداشته باشید، آقای شلبی،
‫ولی شما مریضید.
‫شما رو می شناسم.
‫مریضِ گناه هستی.
‫مریض مرگی که روی دستاتون هست.
‫مریض از آدم سابقی که بودین.
‫تو دیگه اون آدمی نیستی
‫که یه آدم دیگه ‫رو با خونسردی تمام می کشه.
‫تامی، توی سفری بودی
‫از خیابون های فرعی گرفته ‫تا دالان های قدرت.
‫نمی تونی برگردی.
‫آدم متفاوتی شدی.
‫اسلحه دیگه توی دستت جایی نداره.
‫ولی برگشتم.
‫برگشتم روی زمین.
‫چشم هاتو ببند.
‫ساعت یازدهه.
‫ترک مخاصمه.
‫بالاخره آرامش برقراره.
‫« پایان سریال »
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود»